„Moja słodka Yeo-ok”.
Kurwa, w głowie mi się kręci.
Ale mi się podoba ten wysoki koleś.
Jest tak cholernie seksowny!
Co ona tam mamrocze?
Nie jest wam zimno?
Przestań się wydurniać i nie ruszaj się!
Wiecie, ja…
Co jest z tą laską?
Poprosiłam wysokiego gościa o numer, ale dał mi numer niskiego.
Niski też jest uroczy.
Jest taki mały i słodki. Aż chce się go przytulić.
Yeo-ok, możesz mnie posłuchać?
- Szlag. - Nie.
Kurwa, tu jest gaz.
Zamknij się, suko. Przestań narzekać, do kurwy nędzy.
Hej.
Hej. Papieros…
Nie zapalaj papierosa.
„Moja biedna Yeo-ok.
Nie zrobiła nic złego.
Po prostu miała pecha.
Wpadła w złe towarzystwo."
Tak mówiła moja ciotka.
Cóż,
w to właśnie wierzyła.
Boże.
Moja głowa.
Kochanie, czujesz ten zapach?
Hej, obudź się.
Co tu robisz o tej porze?
Co to za zapach?
Cholera. Wszystko popsułaś, mamo.
Yeo-ok.
Według informacji policji
namówiła rodziców do podpisania ośmiu polis na życie.
Nie chodziło o jej kalectwo czy brak pieniędzy.
Taką miała po prostu naturę.
Wiem, że według niektórych
należy jej współczuć, bo zapłaciła za to własnym życiem.
Ale nie mam zamiaru tego robić.
Śmierć nie powinna oczyszczać z grzechów, za które nie odpokutowano.
Więc proszę, darujcie sobie wyrazy współczucia.
ZABÓJCZY PARADOKS
MOJA KUZYNKA SEON YEO-OK ZABIŁA RODZICÓW
CZY TO FAKE? PODOBNO UDAWAŁA Z PSEM PRZEWODNIKIEM
Obłęd, co?
Karma chyba jednak istnieje.
- Hej, Jae-sun. - Tak?
- Chodź tu na chwilę. - Po co?
Przyszli detektywi.
Niech Ui-seob się tym zajmie.
Tak.
Napisałam ten post.
Czemu pan pyta?
Myślicie, że ją zabiłam?
Nie, absolutnie.
Mamy tylko kilka pytań dotyczących pani kuzynki,
zmarłej Seon Yeo-ok.
- Kiedy ostatnio rozmawiałyście… - Nie.
Nie rozmawiałyśmy.
Kiedy ostatnio ją pani widziała?
To było tak dawno,
nie pamiętam.
Proszę oszacować, ile lat temu to było.
Kiedy Yeo-ok była w podstawówce…
oblała mi twarz wrzątkiem.
Wiedzą panowie, czemu?
Tak, przeczytałem pani wpis.
Ruszyła pani jej rzeczy bez pytania.
Nie. Zrobiła to, bo po prostu tego chciała.
To była wymówka, żeby próbować mnie zabić. Ona…
Zrobiła to z uśmiechem.
Uśmiechała się, gdy oblewała moją twarz wrzątkiem.
Na moim miejscu chciałby pan ją pamiętać?
Proszę wracać do pracy.
- Dziękuję za rozmowę. - Dobrze.
Bezpiecznej drogi.
Ten pies przewodnik, o którym wspomnieliśmy.
Odezwę się jeszcze, kiedy go odnajdziemy.
Nie.
To mnie nie dotyczy.
Nie ma takiej potrzeby.
Mój Boże.
Gratulacje z okazji nowego życia!
Miałeś szczęście, Chung-jin.
Dziękuję. Nigdy bym nie przypuszczał, że coś takiego mnie spotka.
- Chung-jin. - Tak jest.
W końcu masz odznakę honorową.
- Jakie to uczucie? Bolało? - Pewnie.
- Zawstydzacie mnie. - No dalej, powiedz nam.
Nikt wcześniej nie został dźgnięty, co?
Byłem raz bliski śmierci.
E tam, wcale nie. Ja byłem bliżej.
Ta butelka była taka duża,
a on mnie nią po prostu dźgnął.
W takiej chwili nie czujesz nawet bólu.
Pomyślałem tylko, że muszę złapać tego drania.
Nie, poważnie.
Odwróciłem się, ale zacząłem krwawić.
Znowu zaczyna.
Serio, krew aż tryskała.
Wtedy dotarło do mnie, że coś jest nie tak.
Czułem, jakby krew z mózgu też mi odpływała.
Może to była anemia.
Nie jest tak źle.
- Mówię poważnie. - Przesadzasz.
Ktoś cię kiedyś dźgnął?
Więc kto ich zabił?
Kto wie?
To wszystko jest zwariowane.
Wiem. Bardzo dziwne.
Tak czy siak, wracaj do szpitala i przemyśl to jeszcze.
Szkoda tych wszystkich lat.
Nie chodzi tylko o ten incydent.
Według lekarza pewnego dnia mogę paść trupem, jeśli będę tak pracować.
Nie jestem stworzony na detektywa.
I nie chcę już więcej
pracować na nocnych zmianach.
Myślisz, że inne posady będą lepsze?
Każdy z nas w głębi serca chciałby zrezygnować.
Masz w ogóle jakąś robotę po…
O, wejdź.
Hej. Danke.
No właśnie, masz jakąś pracę na oku po odejściu?
Wie pan, że moja żona prowadzi salon fryzjerski, prawda?
Od trzech lat rozważamy wyjazd za granicę
z wizą pracowniczą.
Sprzedamy salon.
Do tego dostanę odprawę.
Nie chcę być na utrzymaniu żony,
więc nauczę się robić sashimi.
Zmienię nazwisko na James Park.
Tak, też byłem ojcem na odległość.
Kiepski sposób na życie.
Powinienem był wyjechać z nimi i zostać Oliverem Parkiem.
Teraz już nie rozmawiam z dziećmi.
Był nieśmiały, nikogo nie skrzywdził!
Co o nim wiecie?
- Złapiecie zabójcę czy nie? - Proszę tego nie utrudniać.
- Naprawdę? Utrudniam sprawę? - Proszę się uspokoić.
Złapaliście mordercę?
Zadzwonię, jak się pani uspokoi.
- A gdyby to był twój syn? - Ktoś może ją odeskortować?
Jeszcze zrobiliście mu autopsję…
Wszystko w porządku?
Sam daj się spoliczkować.
Detektywie Jang?
Co?
To, co zrobili, mnie też wkurza.
No i?
Ale czy nie był pan zbyt surowy dla matki?
To znaczy?
Przecież zamordowano jej syna.
Na jej miejscu też bym odchodził od zmysłów.
Morderstwo bez dowodów i świadków.
Są dowody. Tylko ich nie znaleźliśmy.
Zawsze są dowody.
Wie pan, że nie o tym mówię.
Przepraszam.
Posłuchaj.
Ofiary też mogą być przestępcami.
Tak?
Wiesz, o co mi chodzi?
Na posterunku w Dunsan pracowałem nad jedną sprawą.
Nazywała się Kang Yeon-seo.
Dobrze to pamiętam.
- Co robisz? - Maluję ci brwi.
Czemu się nie malujesz?
- Świetnie wyglądasz. - Dobrze.
Ej, to on!
Na zdjęciu wyglądał lepiej.
- Będzie mu pasować, co? - Jasne.
Co z nią?
Nie wiem. Zadurzyla się.
Miał być ciachem, a jest przeciętny.
- Co? Nie trzeba było. - Co to jest?
- Jak się masz? - Dobrze.
- Co to jest? - Co robisz później?
Co to jest, stary?
Hej, to moje!
Nie skończyłam.
- Przyjaciółki? - Tak.
Co to jest?
- No co? - To moje.
Jeden, dwa, trzy.
Uśmiechnij się, skarbie. Raz, dwa…
No kończ już.
- Jeszcze bardziej. - Jak wyszło?
- Pokazać ci? - Pokaż.
- Cholera. - No dawaj!
- Czekaj, dupku. - Pospiesz się.
- Nie umiesz czekać. - Dalej!
- Jak było? Duże cycki? - Na litość boską.
- Zajebiste nogi. - Co nie?
Chodź już.
- Chcę ją przelecieć jeszcze raz. - Nie pierdol, idziemy.
Miesiąc po gwałcie
odebrała sobie życie.
- Chcę z nim porozmawiać. - Później.
Proszę pana, mogę z panem porozmawiać?
- To pogrzeb. - Chwileczkę.
Mamy dwie różne wersje wydarzeń.
- Porozmawiamy na posterunku. - Dziwne, że mnie pan unika.
- Proszę. - Może to było za obopólną zgodą.
Odbiło ci, kobieto!
Dlaczego podnosi pan głos?
Co z pani za człowiek?
Jak można robić coś takiego? Proszę wyjść.
Jak śmiesz tak do mnie mówić?
- Jak to co za człowiek? - Wybaczcie.
- Nie słuchajcie ich. - Proszę pani.
Kiedy młodzi się spotykają,
takie rzeczy się zdarzają.
A wy to zgłosiliście!
Coś ty, kurwa, powiedziała?
- „Kurwa”? - Przesadziłaś!
- Za zgodą? - Podrywała go!
- Takie rzeczy się zdarzają? - Frajerzy.
- Won. - Kurwa.
- Chcesz zarobić na dziecku? - Cholera!
- Jaka matka, taki syn. Ścierwo. - Wszyscy jesteście tacy sami…
Ta suka przyszła na pogrzeb dziewczyny
i oskarżała jej rodziców.
To była ta kobieta.
Rozumiesz?
Ktoś zginął.
Ale jej syn się wywinął, bo był nieletni.
Myślisz, że na tym koniec?
Ci dranie ciągle napadali na innych i kradli.
Nie wiem, co czują ich rodzice,
ale w oczach rodziców tej dziewczyny to nie tylko ofiary.
Na ich miejscu sam bym ich zabił.
Ludzie to nie tylko napastnicy lub ofiary.
Mogą być i tym, i tym.
Odwiedzimy rodziców tej dziewczyny?
Po co?
- To mogą być sprawcy. - Byłeś na miejscu zbrodni?
Wyglądało to na morderstwo z premedytacją?
To stało się na miejscu.
Ale nigdy nie wiadomo.
Tak, to była ona. To ona, tak.
Stała tam.
Stała w miejscu i rozglądała się.
Myślałem, że to duch.
Ale nie weszła do sklepu.
- Rozglądała się. - O której to było?
Zaczynała się nocna zmiana, więc koło dziesiątej.
Dziesiąta, tak.
- Masz tu monitoring, prawda? - Oczywiście.
Proszę spojrzeć.
Zainwestowałem w nowy sprzęt.
Znakomita jakość obrazu.
Tylko przez tę rozdzielczość
pamięć mieści tylko pięć ostatnich dni.
Więc nic nie masz?
Nie to, że nic.
Mamy nagrania do pięciu dni wstecz. Na przykład wczorajsze.
A co z tym… Jak on się nazywał?
Kto?
Lee Tang. Jasne.
Co u niego?
Szkoda gadać.
Wkurza mnie sam dźwięk jego imienia.
Jak śmiał wbić mi nóż w plecy?
Te drzwi. Już nie wydają dźwięku.
- To też jego sprawka, prawda? - Tak.
Chciał mnie wkurzyć? Panie detektywie,
zapłaciłem mu z góry i znikł.
- Naprawdę? - Tak.
Co za drań.
Chwila. Przypomniałem sobie, że on też widział tę kobietę.
O ile to w czymś pomoże?
POTRZEBUJESZ POMOCY? T.ME/TYLKODLABOHATERÓW
TRYB INCOGNITO
NUMER TELEFONU
IMIĘ I NAZWISKO: LEE TANG
LEE TANG
TYLKODLABOHATERÓW PRYWATNY CZAT
WITAJ
AUTOMATYCZNE KASOWANIE PO TRZECH SEKUNDACH
DZIĘKUJĘ ZA KONTAKT
MIŁO PANA POZNAĆ, LEE TANG
ZABLOKUJ
Szlag.
Co to…
List polecony!
Nikogo nie ma?
Czemu zawdzięczam ten zaszczyt?
Detektyw Jang, najbardziej zajęty człowiek na świecie.
Czemu wyszedłeś?
Mam coś do załatwienia w szpitalu.
Nawet nie zadzwoniłeś, gdy tam byłem.
O co chodzi?
Byłeś tam raptem dwa dni.
To jak długa wizyta u lekarza, co nie?
Hej.
Podobno odchodzisz.
Musisz przecież złapać zabójcę.
Znalazłem coś dziwnego w sprawie Seon Yeo-ok.
Ale muszę jeszcze podrążyć.
Rany, potrafisz gadać tylko o pracy? Ty bezduszny robocie.
Jeśli morderca spadnie mi z nieba, pomyślę o tym.
Nic nie spadnie, jak będziesz w domu.
Musisz coś zrobić.
Dość, rozłączam się. Chcę spędzić czas z rodziną.
Na pewno cię tam nawet nie chcą.
Pij dużo wody, żeby nie dostać kamieni moczowych.
Myśl o swoim zdrowiu, nie o zabójcy.
Nie zmieniaj tematu…
Przyszedłeś w takim stroju?
Nic się nie stało. To niedaleko.
Dong-u nie powinien wrócić już ze szkoły?
- Pojechał gdzieś na rowerze. - Cholera!
Nie rzucaj tym.
Od kiedy ma rower?
Nan-gam ci nie mówił?
Wysłał mu rower jako prezent urodzinowy.
Naprawdę?
Tak.
Zadzwoń i podziękuj.
Czemu mi nie powiedział?
Ten przebiegły gnojek.
WEZWANIE
ZOSTAŁ PAN POZWANY O OSZUSTWO FINANSOWE
Cholera.
Został pozwany za oszustwo.
- Ale to tylko pracownik dorywczy. - Jasne.
Radziłem właścicielowi sklepu, by złożył pozew cywilny,
ale upierał się, że jestem prawnie zobowiązany do wniesienia pozwu.
Nie miałem wyboru.
Chciałem pomóc im się porozumieć,
ale problem w tym, że ten pracownik zniknął.
Masz jego adres?
Jego adres? Zobaczmy.
Wysłałem mu wezwanie. Zobaczmy, kiedy to było?
Tak, powinien to dziś dostać.
Chwila. Znasz go?
Tak.
Jeśli się odezwie, daj mi znać.
- Jasne. - Dziękuję.
Daj też znać, jeśli się nie odezwie.
Jasne. Dam znać.
Świetnie, dziękuję.
Skręć w lewo.
Dotarłeś do celu. Kończę nawigację.
Dawno powinienem się wyprowadzić.
Nie cierpiała pozować do zdjęć, ale uwielbiała fotografować innych.
Robiła zdjęcia wszystkim w klasie.
- Wszystkim. - Mogę rzucić okiem?
Proszę, śmiało.
Proponowałem jej nawet, żeby została fotografką.
Wolała pracę od dziewiątej do piątej.
Chciała pracować w porządnej firmie i zajmować się tym hobbystycznie.
Nigdy się nie wyróżniała.
Nie rzucała się w oczy.
Nie mówię tak, bo to moje dziecko,
ale naprawdę miała dobre serce
i troszczyła się o innych.
Dlatego ich zabiłem.
Słucham?
Zabiłem ich.
Zabiłem człowie…
Zabiłem ich.
Tak, tu detektyw Lee Chang-taek.
Dzień dobry, chciałbym oddać się w ręce policji.
Oddać się w ręce policji?
Jak się pan nazywa?
Lee Tang.
Pan Lee Tang? Chwileczkę.
Zobaczmy.
Rozumiem, że dostał pan wezwanie?
Sprawa dotyczy tego, że znikł pan po odebraniu zaliczki
od pana Junga Gang-hyo ze sklepu OS25.
Wszczęto postępowanie.
Proszę stawić się w wyznaczonym terminie.
A czy mogę
przyjść dzisiaj?
Dziś?
Dziś… Chwileczkę.
O siódmej nie, ósma też zajęta.
Czy może być o dziewiątej?
Jasne.
SKLEP SPOŻYWCZY
MAMA
Więc uderzył ich pan cegłą,
ale nie pamięta, co zrobił potem?
Nie.
To byli silni i sprawni nastolatkowie.
Skąd pan wiedział, że da radę ich pokonać?
Byli pijani,
zataczali się.
Pomyślałem, że mam szansę.
Skąd pan wiedział, że byli pijani?
Byli ledwo przytomni i chwiali się na nogach.
Przepraszam, że pojechałem sam.
Sprowadziłeś go?
Mówił pan, że miał wyrok w zawieszeniu?
Sprawdziłem, termin upłynął dzień przed morderstwem.
Uznałem, że może być powiązany,
więc pojechałem do niego.
Wszystko dzięki pana wskazówkom. Dziękuję.
Szef pomógł z resztą.
Strasznie się denerwowałem.
Ale do wszystkiego się przyznał
i pasuje do…
Proszę.
Proszę to na spokojnie wypełnić.
Może chciałby pan zrobić przerwę na papierosa?
Rzuciłem lata temu.
Dlaczego pan kłamie?
Słucham?
Nie zabił ich pan, prawda?
Nie bardzo rozumiem.
Z pewnością. Nie zabił ich pan, więc nie wie,
że jedna z ofiar była poparzona papierosem.
I jeszcze jedno.
Nie jest pan praworęczny.
Chodź.
Co?
Czemu wszedłeś tam do cholery sam?
Przesłuchiwałem go.
Działasz sam, sprowadzasz go, a teraz niby jest niewinny?
Jego zeznania nie trzymają się kupy. Nie ma dowodów.
- Co masz na myśli? - Bez dowodów…
Mówił o cegle, nie ujawniliśmy tego prasie. I ma motyw.
Jeśli powie, że wrzucił cegłę do rzeki Geum,
przeszukasz dno rzeki?
Nie, prawda?
Może jest wspólnikiem, albo świadkiem.
Uspokójmy się i zastanówmy się.
Jeśli pojawi się prawdziwy sprawca, będziemy mieć przerąbane.
Mogliśmy porozmawiać na osobności.
- Ja tylko… - Myślisz, że jesteś taki wspaniały?
Przepraszam za pochopność.
Ale naprawdę myślisz, że mówi prawdę?
Próbuje coś zatuszować, musimy się dowiedzieć, co to jest.
- Tak sądzisz? - Tak.
Dobra, mądralo.
Myślisz, że jesteś taki mądry?
Jeśli się nie uda, to wasza wina.
SKONTAKTOWAŁEM SIĘ, BĘDZIE O 21.
Przepraszam.
Miałeś nie działać pochopnie.
Prawda?
Możesz odejść.
Co, zraniłem twoje ego?
Nie, sir.
- Muszę coś jeszcze powiedzieć. - Co?
Poinformowałem matki ofiar, że mamy podejrzanego.
Których ofiar?
Martwych licealistów.
A pan Kang Sang-muk? Odesłałeś go do domu?
Właśnie wyszedł.
To nie będzie problem?
Pobawmy się.
W co?
A w co chcesz?
- W berka. - W berka?
Znowu? Naprawdę?
Jeszcze raz?
Rany, szacun, stary.
Naprawdę dźgnąłeś tego glinę.
Wkurzył mnie. Co, kurwa, miałem zrobić?
Jak wtedy, gdy walnąłeś tego gościa gaśnicą.
Miałeś o tym nie gadać.
To był wypadek. Spadła na niego.
Twoja mama też to załatwi, prawda?
Nie wiem.
Po co dźgnąłeś gliniarza, kretynie?
Wkurwiał mnie. Musiałem coś zrobić!
ZRÓB TO, CO ĆWICZYŁEŚ ZAJMĘ SIĘ RESZTĄ
TYLKODLABOHATERÓW
- Wszystko dobrze? - Proszę pana.
- Widzi mnie pan? - Proszę otworzyć.
Jest przytomny?
- Proszę pani. - Proszę wysiąść.
- Otwiera oczy. - Nic panu nie jest?
Jest przytomny.
Proszę pani, proszę otworzyć drzwi.
Proszę włożyć banknoty.
SKLEP
MAMA
Proszę włożyć banknoty i potwierdzić.
Dziękujemy za wybór naszych usług.
Jest pan cały?
Zadzwońcie na 911.
Co to, kurwa, jest?
Co jest? Pokaż.
Patrz, jest kasa.
A co z resztą?
Wyrzuć, po co nam to?
Spadamy.
Sprawcy na motorze wyrwali panu torbę, tak?
Tak.
Że też jeszcze tak robią.
Dokładnie.
Cholera. Jak w ukrytej kamerze.
Uwaga na głowę.
Proszę nacisnąć guzik, gdyby pan czegoś potrzebował.
Powinniśmy odwieźć pana do domu.
Chyba wszyscy rodzice…
tacy właśnie są.
Do czego pan zmierza?
Robi pan to z jakiegoś powodu.
Zna pan zabójcę?
Ja nim jestem.
Przyznanie się do zbrodni to nie zemsta.
Nie chodzi o zemstę.
Zabiłem ich, bo na to zasłużyli.
Ci dranie dostali to, na co zasłużyli.
Wspaniałe uczucie. Jakby kamień spadł z serca.
- Zasługiwali na to. - Proszę pana.
Doskonale rozumiem, że w życiu
zdarza się, że chce się kogoś zabić.
Ale kara powinna być wymierzana w granicach prawa.
To moja opinia.
Wpadnę jutro.
Proszę poruszyć ręką.
- W porządku? - Tak.
Proszę tak przytrzymać. Założę temblak.
- Niezły gips. - Wszystko w porządku.
Dam radę iść.
Poradzi pan sobie sam?
Tak, dziękuję.
- Do zobaczenia. - Dziękuję.
USZANUJĘ TWOJĄ DECYZJĘ
AUTOKASOWANIE ZA TRZY SEKUNDY
Przepraszam.
- Nic panu nie jest? - Nie możesz tu być.
Uciekaj.
- Co… - Jest tu policja.
Musisz już iść.
- Zna mnie pan? - Idź.
- Zna mnie pan, prawda? - Szybko.
Jest pan tym gościem od wiadomości?
Mam ci wiele do powiedzenia, ale sprawdź swoje konto.
Tak, to pan sprowadził mnie do domu.
Tutaj ściany mają uszy. Musisz uciekać. Teraz.
Nie obchodzi mnie, co się stanie.
Dlaczego pan to zrobił?
- Śledził mnie pan cały czas? - Nie.
Tych złodziei na motorze też pan wysłał?
Jakim motorze? Nic o tym nie wiem.
Mam wiele do powiedzenia,
ale wszystkiego się dowiesz przez komunikator.
Idź już.
Dziękuję.
Jasne.
Proszę pana!
- O rany. - W porządku?
Nic mi nie jest.
- Przepraszam. - Przestań, nie zrobiłeś nic złego.
Jesteś nowicjuszem.
Twoje rozumowanie nie było zupełnie błędne.
Starałeś się złapać mordercę.
Nie zadręczaj się.
Dokąd pan idzie?
- Halo? - Czy Lee Tang przyszedł?
Nie, nie zjawił się.
- Nie? - Poczekam jeszcze.
Dobra.
Powiedz mi. Co zrobiłaś nie tak?
Powiedz.
Tato.
Jest za głośno.
Przycisz to albo wyłącz.
Wybacz, Yeon-seo.
Nie spałaś?
I rzuć palenie. Spójrz na siebie.
Dobrze. Rzucę to.
Chcesz coś zjeść?
Nadal bierzesz proszki na sen?
Nic mi nie jest.
Cholera! Ty skurwielu.
Pieprzony śmieć!
Ty pieprzony dupku.
Chodź tu, skurwielu.
Kurwa.
Chodź tu.
Skurwysynu.
Ty gnoju!
Jebany sukinsyn.
Skurwysynu!
Halo. Kto to?
Pielęgniarka, zajmuję się panem Kang Sang-mukiem.
- Panem Kang Sang-mukem? - Tak. Powinien pan tu przyjechać.
Słucham?
Jest w tamtej sali.
Musimy zrobić testy, by sprawdzić wątrobę i nerki.
- Sprawdzam funkcje życiowe. - Status?
130 na 90.
Pospieszmy się.
Proszę się obudzić.
Proszę pana.
TELEGRAM
KONTO USUNIĘTE
Bohater.
Lee Tang!
Ciszej. Nie chcę niepokoić sąsiadów.
Wiem, że tam jesteś. Otwórz.
Nie zdenerwuję się, otwórz drwi. Jestem tu z mamą.
- Proszę. - Dziękuję.
Dziękuję.
Co?
Dobry Boże.
O Panie. To miejsce wygląda okropnie.
Co to?
Mamo, zadzwońmy znów do Gyeong-hwana.
Przeczytaj to dla mnie. Tang coś napisał.
„Drodzy rodzice…”
Z którego piętra skoczyła?
Z szóstego.
Skoczyła…
ale nie zginęła na miejscu.
Zabraliśmy ją do szpitala.
Konała tam przez 16 godzin,
zanim umarła.
Nie mogę…
To moja wina.
Umarła niepomszczona, w rozpaczy.
To ja powinienem umrzeć.
Przepraszam, poniosło mnie.
Te dranie…
które zrobiły to mojej córce…
Naprawdę chciałbym ich zabić, gdybym mógł.
Ale mam związane ręce.
Proszę pana.
Przepraszam, że przerywam, ale chyba jest na to sposób.
Co?
Napisy: Anita Rudomina