Kwiaty. Kupujcie kwiaty!
Po cholerę tyle piłeś?
Puszczaj! Nie dotykaj mnie.
To było pyszne!
- Prokuratorze Ji. - Dziękujemy.
Idziemy dalej. Ja stawiam!
- O nie. - Tak.
Znam świetne miejsce w pobliżu. Mają niesamowity boczek.
Nie mogę, muszę wracać do domu. Zapłaćcie tym.
No dobrze. Brawa dla tego pana.
Nie musi pan za nas płacić.
Był pan na kursie, jak być dobrym szefem?
Po co? Już jest dobrym szefem.
- Jak pan wróci do domu? - Zamówiłem kierowcę.
Do zobaczenia.
I żadnych pytań jutro.
Bezpiecznej drogi.
Do Noeun-dong, tak?
To moje auto, jedźmy.
TYLKO DLA BOHATERÓW
Halo?
Halo, wzywał pan kierowcę do Noeun-dong? Gdzie pan jest?
- Kierowcę? - Jestem na miejscu.
- Już jadę do domu. - Słucham?
Ale dopiero przyjechałem.
Co?
Halo?
Przepraszam, jedziemy do Noeun-dong?
Chyba jedziemy w złym kierunku. Proszę pana?
Przepraszam, dokąd jedziemy?
Proszę pana?
ZABÓJCZY PARADOKS
Przepraszam.
Dzień dobry.
Witam, w czym mogę pomóc?
Zastanawiałam się,
czy pracuje tu może Lee Tang?
Lee Tang?
Wiem, to nietypowe imię.
Tak jak „tango”, bez „o” na końcu.
O, tak.
Wcześniej tu pracował.
Wcześniej?
Jeszcze kilka dni temu.
DANE POSZKODOWANEGO
Więc…
rodzina spłaciła za niego 950 000 wonów?
Tak.
Dobrze. To tyle.
- Co? - Może pan iść.
- To już? - Tak. Gotowe.
POWÓD WYCOFAŁ POZEW
Na mnie pora. Życzę wam wszystkim powodzenia.
No dobrze.
Wpadnij kiedyś, Jamesie Park. Pójdziemy na stek.
- Jasne. - Idź już.
- Nie pomyl samolotu. - Dobra.
- Do widzenia. - Na razie!
Powodzenia!
Ważne jest to, że…
Hej.
Na żywo jeszcze ładniejsza.
I co z tego?
- Co nam pomoże jej wygląd? - Ale też nie zaszkodzi.
Nieważne. Nie gap się.
ODDZIAŁ ŚLEDCZY
Dowody wskażą nam, co przeoczyliśmy.
Omówmy je ponownie po kolei.
„Przydzielono nam jednostkę śledczą,
znalezienie zabójcy to kwestia czasu”.
Przynajmniej tak myśleliśmy. Ale zabijaliśmy tylko czas.
CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Co oni tyle czasu robili?
Wracamy do punktu wyjścia.
Do niczego nie doszli.
Nie za wcześnie zamykać jednostkę?
Hej,
w końcu sobie idą.
Wyświadczają nam przysługę.
Są tu, odkąd tu przyszedłem.
Nie mogli się już doczekać.
PRZYCZYNA ŚMIERCI NIEZNANA
Mam inne sprawy.
Inne sprawy.
Zawsze dostajemy te najtrudniejsze.
Tęsknimy za tobą, Jamesie Park.
Ułóż je dobrze, żeby nie wypadły.
Powinni przekazać nam tę sprawę.
Czego od nas teraz oczekują?
Myślisz, że są tu, by łapać przestępców?
Cztery miesiące miały udowodnić, że coś robią.
To tylko formalność. Na pokaz.
Zgadza się. Na pokaz.
- Musieli pokazać… - Przepraszam.
Cały ten czas, detektywie Jang, myślałeś, że to przedstawienie?
I tak wyjeżdżamy, więc będę szczera.
Zadaniem profilera jest przywrócenie śledztwa
na właściwe tory.
Sprawy, które mi nieoficjalnie pokazałeś, to nie seryjne morderstwa.
Pewnie są przypadkowe.
- Jeśli nie ma dowodów… - Zaraz.
Czyli uważasz je za zbiegi okoliczności?
Bez dowodów kierujemy się okolicznościami, nie instynktem.
Jak w sprawie pana Kang Sang-muka.
Jego zeznania o czasie i motywie zbrodni pasują…
do okoliczności.
Jak to pasują?
Przez cztery miesiące poszukiwań
nie znalazłaś narzędzia zbrodni.
Podejrzany zapomina, co zrobił z narzędziem zbrodni?
Szok wywołany tą sytuacją mógł sprawić, że zapomniał.
- Naprawdę w to wierzysz? - Czemu nie?
Powinniśmy mieć otwarty umysł.
Nie o to chodzi. Skończyły ci się pomysły.
Przyjmujesz zeznanie pana Kanga
i uznajesz to za zbiegi okoliczności?
Detektywie Jang.
To ty uparłeś się swojej teorii i nie współpracowałeś z nami.
To chcieliście wykazać, tak?
Rozumiem, że chcesz zrzucić winę na nas,
żebyś mogła odejść z czystym sumieniem.
Uwielbiam twój program.
Rozbawia mnie. Tak jak to, co mówisz.
W każdy piątek o 22.10.
Nie przegapcie.
Jestem wielkim fanem.
Hej, Kim.
- Jadłeś już? - Tak.
Czemu jadłeś tak wcześnie?
Trudno. W takim razie zagrajmy w badmintona.
To dobre na trawienie.
- Teraz? - Tak, teraz.
- Teraz? - Tak.
- Przegrany stawia flaszkę? - Jasne.
Boże, ale durnie.
Banda pseudodetektywów.
Nie sądzicie, że zbytnio polegają na analizie behawioralnej?
A co z podejściem geograficznym?
Zabójcy nie wybierają miejsca zbrodni przypadkowo.
Przebywają w pobliżu swoich domów
lub blisko miejsc swoich codziennych zajęć.
Rany.
Ale żenada.
Jedzonko!
Tak, jjajangmyeon!
Witam.
Dobrze wyglądasz. Jesteś zajęty?
Nie, mam czas.
Ale właśnie miałem jeść.
Co cię tu sprowadza?
Czyli twierdzisz,
że te sprawy wyglądają jak seryjne morderstwa?
To jedna z możliwości.
Nic się nie zmieniłeś.
JUNGHWARU
Nadal jesteś tak bezsensownie uparty, jak pamiętam.
Uważaj. Są drogie.
Proszę, bądź ostrożny.
A nie dziwi cię,
że nie ma żadnych dowodów? Nic?
Nie ma dowodów?
Policja zaniedbuje wstępne śledztwo.
Nie potrafią współpracować.
Żeby połączyć sprawy, muszą coś znaleźć…
Czy nie tak złapaliśmy ciebie?
Daj spokój. To było dawno temu.
- Więc? - Głupio mi.
Do rzeczy. To seryjne morderstwa czy nie?
Moim zdaniem to nie jest seryjny morderca.
Myślisz, że nie? Czemu?
Pierwsze morderstwa nie wyglądały jak z premedytacją.
Były impulsywne i przypadkowe.
Zabójca użył tępej broni, a nie noża.
Ale później…
Tutaj.
Zabójca użył noża.
Dźgnął ofiarę cztery razy.
I zrobił to bez wahania. Jak w morderstwie z premedytacją.
To odróżnia tę sprawę od innych.
- To inna osoba? - Tak.
- Jak można tak się zmienić? - Właśnie.
A co,
jeśli dodamy
sprawę prokuratora pośrodku?
- To coś zmienia? - Prokuratora?
- To może zmienić obraz. - Tak?
Tak. Ponieważ prokurator Ji został dźgnięty nożem.
Niezdarny cios, ale zabójca go dźgnął.
Może nie był jeszcze doświadczony, może to była praktyka.
Następna zbrodnia była precyzyjna.
- Morderca stopniowo… - Ewoluował.
Właśnie. Tak.
Czyli to mogą być seryjne morderstwa.
No tak.
Ale nie wydaje ci się to dziwne?
Co?
Ofiary nie wyznawały przecież swoich grzechów.
Jak to możliwe, że wszyscy są przestępcami?
Ciekawe, co?
A w czym przewinił prokurator Ji?
Jejku, dziękuję.
W każdym razie wniosek jest taki,
że nie sądzę, by to był seryjny morderca.
To moja opinia.
Słyszałeś?
W porządku.
Wpuszczę cię.
Kogo wpuszczasz?
Znowu włamałeś się do sieci prokuratury?
- Co? - Sprawa prokuratora Ji jest poufna.
Skąd znasz szczegóły?
Trąbią o tym w wiadomościach.
- Wejdź, proszę. - Dzięki.
Przywitaj się z detektywem.
Kim pan jest?
Porozmawiamy na posterunku.
To bezprawne zatrzymanie. Nie wolno wam bez nakazu.
To nadużycie władzy.
Hej.
Nie aresztujemy cię.
Odłamałeś mu głowę.
Wybierz, co wolisz.
Numer jeden.
Możesz odpowiedzieć na kilka pytań na posterunku i wrócić do domu.
Numer dwa.
Wrócę innym razem z nakazem przeszukania. Więc?
Możemy wywrócić to miejsce do góry nogami.
Lubi pan bawić się zabawkami, prawda, panie profilerze?
Fajnie będzie je składać.
- Widzę przez to? - Panie Roh Bin.
- Tak? - Proszę usiąść.
Dobrze.
Co to ma być?
Co ja tu robię?
To wy decydujecie. Zaoszczędzimy czas.
Nie skończyliśmy.
Proszę pana.
Może zdawać się dziwakiem,
ale możemy coś z niego wyciągnąć.
Zna szczegóły sprawy prokuratora Ji.
Wiesz, jak w moim wieku
jest zostać zgniecionym na miazgę przez szefa?
Chcę przejść na emeryturę w spokoju.
Mam tego dość.
Ale proszę pana. Proszę.
Uznajmy to za szansę od zmarłego prokuratora Ji.
Nie wiemy co, ale chyba miał sporo do ukrycia.
Jest tyle spraw, prokuratura też nie ma lekko.
Nie chcę, by nam się dostało.
Ale jeśli to seryjny zabójca, też będą kłopoty.
Dobrze.
Spróbuj. Jeśli coś z tego wyjdzie, dajcie znać.
Oczywiście.
- Dobranoc. - Na razie.
Nie schrzań tego.
- Hej. - Tak.
Nie dostanę nakazu.
Upiera się, że czytał o tym w sieci, co robić?
Ten drań coś ukrywa.
Ale na razie nic nie mam.
- W porządku. - Odeślijmy go.
Dobrze. Dziękuję za pomoc.
Pojedziemy już.
- Hej. - Co?
Zrobiłeś to celowo.
Jesteśmy kwita.
To nieoficjalne śledztwo, ale szef je zatwierdził.
Możesz się na nim wywindować, dobrze?
Zadzwonię później. Świetnie ci poszło.
- Wielkie dzięki. - Wracam do domu.
Dobranoc.
Jesteś głodny? Nie zjadłeś jjajangmyeonu.
Całe rozmiękło.
Chodźmy coś zjeść. Ja stawiam.
Nie chcę.
Jeśli znowu włamiesz się do sieci prokuratury,
zatrzymam cię.
Mówiłem ci, nie włamałem się…
Przestań chrzanić, idioto.
Masz coś do powiedzenia, to mów.
Jak rozgraniczyć przypadek od nieuchronności?
Posłuchaj.
Wszystkie morderstwa miały miejsce w Daejeon,
ale nie można ich połączyć.
Nie wiadomo, czy są połączone, czy nie.
Nie moja wina. To wy macie to ustalić.
Jestem sfrustrowany.
Nie mamy żadnych tropów.
Nadal odgrywasz superbohatera?
Wyglądam ci na dzieciaka? Nie robię takich rzeczy.
Możesz robić, co chcesz, ale uważaj.
A w razie czego, dzwoń. Dla twojego dobra.
Chcę współpracować. Też chcę łapać złoczyńców.
Ale nie musiałeś posuwać się tak daleko.
Serio.
Na pewno nie chcesz nic zjeść?
Po co to tofu? Nie byłem w więzieniu.
Nie wiem. Widziałem w telewizji.
Musimy być ostrożni.
- Mają na mnie oko. - Czemu?
Jest taki detektyw z instynktem zabójcy.
Jeśli weźmie cię na cel, nie odpuści.
Więc co zrobimy?
Przepraszam.
Jestem z policji.
Mam pytanie.
Często dostarczasz jedzenie pod 307, tak?
Tak.
- Dokąd to dostarczyłeś? - Mieszkanie 307.
Numer 307?
JUNGHWARU SZYBKA DOSTAWA
Myślisz, że jest wspólnikiem?
Wygląda jak typowy nerd.
Na początku też tak myślałem.
Ale jest w nim coś więcej.
Skrupulatny gnojek.
Czym zawinił?
Dawno temu
musiałem złapać jednego drania.
Też był mordercą.
A ten dzieciak mu pomagał..
Nie wiem, czy jest powiązany z tą sprawą.
Zobaczymy.
Drań, o którym wspomniałeś.
To ten gliniarz?
Czemu aż tak chcesz go złapać?
Nie jesteśmy na cholernym pikniku.
Co to za pytania?
Pytałeś go?
Tak, jest z Junghwaru.
Duży jjajangmyeon do mieszkania 307.
Kolejny raz. Nie widział jego twarzy.
Nie widział jego twarzy?
Nie, a co?
Jejku, dziękuję.
Co jest?
Łapcie dostawcę. Już.
Hej, co?
Co…
O co chodzi?
Co się dzieje?
Co jest?
Co ty wyprawiasz?
- Cholera. - Wiedziałem, że tak będzie.
Wybierałeś dla niego ofiary?
Jakie ofiary?
Mógł chociaż powiedzieć, o co chodzi, żebym mógł go aresztować.
Z początku go przegapiłem, ale to ten, prawda?
Chyba tak.
Dobra. Przyspieszmy.
- To ten z napisem „Junghwaru”. - Junghwaru?
Jest dwóch, nie wiem który to.
- Tamten. - Który?
Tablica 32561.
- 32561. Tak. - Ten? Z przodu?
- Jesteś pewien? - Tak.
Złapię go.
Halo!
Przepraszam!
Czekaj! Junghwaru!
Hej!
Podnieśmy to. Raz, dwa, trzy.
Hej, Junghwaru.
Zadzwoń do Lee Tanga.
Kim jest Lee Tang? Nie znam go.
- Nie wiesz, kto to jest? - Nie.
- Na pewno? - Tak.
Nie udawaj głupka, gnojku.
Jak ukryłeś dowody?
Ukryłem dowody?
- Czemu tak twierdzisz? - Odpowiadaj, skurwielu.
Zawsze tak samo,
wybierasz cel bez dowodów i chybiasz ze sprawcą.
Tak jak ostatnim razem!
Co powiedziałeś, dupku?
To nieuzasadnione użycie siły!
Nieuzasadnione?
Niby czemu nieuzasadnione?
Jak to nieuzasadnione, skoro stawiasz opór?
Prawda?
Gadaj, mądralo!
Używasz mądrych słów i myślisz, że ujdzie ci to na sucho?
Hej.
Gadaj, skurwielu!
Proszę pana!
- Złapałem go. - Dawaj go.
- Mój szef… - Chwila.
- Kto to? - Dostawca z Junghwaru.
To nie ten, którego kazałem ci złapać!
- Mówiłem. - To nie on?
- Kto to jest? - Halo.
Jest tam Nan-gam, tak?
Szef chce z tobą mówić.
Mogę już iść, prawda?
- Chwileczkę. - Co…
- Tak jest. - Nan-gam, czemu nie odbierasz?
Jestem zajęty. Oddzwonię później.
Słuchaj, żadne później.
Jesteś w całym Internecie, gnojku!
- Coś ty narobił… - Jak to?
Użycie siły? W Internecie?
Wideo jak tłuczesz Roh Bina. Jest wszędzie, idioto!
- Nie wolno ci bez nakazu! - Otwierać!
- Halo? - Dzwonią ludzie…
Oddzwonię.
Też to słyszysz, tak?
Dostaliśmy zgłoszenie!
Spróbuję wejść. Zadzwoń do biura.
Policja.
Otwierać drzwi.
Albo otworzymy je siłą.
Na pewno ktoś tam jest. Czemu nie otwierają?
Otwórzcie drzwi!
Otwierać natychmiast.
CZTERY MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
Drodzy rodzice,
urodziłem się na tym świecie,
ale nie wiedziałem, jak nadać swemu życiu sens,
więc żyłem bez celu.
Wyruszam w podróż,
by naprawić swoje błędy.
Ja…
wyjeżdżam do Kanady.
Wybaczcie mi,
że odchodzę bez słowa.
SALDO: 358 000 WONÓW
Śledztwo wykazało, że Lee i Kang,
zamordowani w Dunsan-dong licealiści,
byli notorycznie notowani za napaści.
Zgwałcili koleżankę ze szkoły…
Nie potrafię wrócić do domu, jeść i śmiać się razem z wami.
Dlatego wyjeżdżam.
Znajdę tam nowych przyjaciół,
będę ciężko pracował.
A potem wrócę
jako lepsza, bardziej wartościowa osoba.
Nie martwcie się o mnie.
TYLKODLABOHATERÓW
BRAK WYNIKÓW WYSZUKIWANIA
CO SIĘ STANIE, JEŚLI NIE STAWISZ SIĘ NA WEZWANIE.
KOMPUTER WKRÓTCE SIĘ WYŁĄCZY
Zacznę od nowa.
Ostatni pociąg w dniu dzisiejszym zakończył trasę.
Pasażerowie na peronie lub w poczekalni
proszeni są o opuszczenie stacji i skorzystanie z innego środka transportu.
Do widzenia.
Tylkodlabohaterów to ja.
Przepraszam, że tak późno. Jestem z Daejon.
Mogę panu pomóc, panie Lee Tang.
Nie jestem żadnym dziwakiem. Naprawdę chcę pomóc.
To stacja końcowa. Proszę opuścić pociąg.
Ten pociąg zakończył trasę.
POZOSTAŁY DYSTANS: 120 KM
Miejsce o dużej liczbie wypadków. Proszę zachować ostrożność.
Szukałem pana od dawna, panie Lee.
Wierzę w przeznaczenie.
Niektórzy ludzie mają się spotkać.
Spotkanie było nam pisane.
Myślę, że łącząc nasze siły
moglibyśmy zmienić świat.
Co takiego robisz?
- Jestem pomocnikiem. - Co?
Batman i Robin. Sherlock i Watson.
Goku i Krillin.
Lee Tang i Roh Bin.
Tak się nazywam.
Zmieniłem je prawnie.
To jakiś żart?
Yeo Bu-il, Seon Yeo-ok, Kang Jae-jun i Lee Jin-seong.
Chyba ich znasz.
Jak…
Mówiłem, ciężko pracowałem, szukając cię.
Też byłem zaskoczony,
gdy obiekt moich poszukiwań pojawił się tak nagle.
Trochę mi to zajęło, bo musiałem się upewnić.
JUTRO, DOM Z NIEBIESKIMI DRZWIAMI
Podejrzewałeś, że masz moce, ale nie byłeś tego pewien.
Spójrz na to.
Co mają ze sobą wspólnego?
Po pierwsze, ofiary były łajdakami.
Po drugie, nie pozbyłeś się dowodów,
ale one po prostu zniknęły. Prawda?
Dowody…
Co to może oznaczać?
Myślę, że jakaś wyższa siła każe ci kontynuować to, co robisz.
To jedyne wytłumaczenie.
To nie dzieje się naprawdę.
Czego ode mnie chcesz?
Sprawiedliwości.
- Co? - Pracujmy razem.
Dam ci, co tylko zechcesz.
Mam pięćdziesiąt milionów wonów. To wszystko, co mam.
Mogę dać ci pieniądze.
Mówiłeś, że chcesz jechać w Góry Skaliste, tak?
Mogę cię tam wysłać.
Proszę, możemy chociaż spróbować?
Mówię szczerze.
Nie, ja…
To nie było nic złego.
Tylko sprzątanie ludzkich śmieci.
To nie przestępstwo.
Nie ma potrzeby uciekać. O to właśnie mi chodzi.
Jeśli będziesz ze mną pracować, pomogę ci, żebyś nie musiał uciekać.
Chcesz śniadanie?
Krótko mówiąc,
tak działają twoje moce.
Gdy widzisz jakiś śmieć, masz ochotę go wyrzucić.
To znaczy
w twoim przypadku nagle pragniesz kogoś zabić.
Ten pan rzuca śmieci!
Czekaj.
A jeśli zacznę dźgać ludzi w metrze?
Czy wszyscy zasłużyli na śmierć i wszystkie dowody znikną?
To bez sensu.
Czułeś kiedyś taką potrzebę w metrze?
Dostałeś znak, żeby to zrobić?
Nie.
To w porządku.
To też część twoich mocy.
Żeby wyrzucić śmieci, trzeba mieć kosz.
Naszym przeznaczeniem było się spotkać.
Oczywiście decyzja należy do ciebie, Tang.
Hej.
Możesz tu zostać.
- Przy okazji, Bin. - Tak?
Mówiłeś, że miałeś już dwóch partnerów.
Gdzie oni teraz są?
Jednego z nich
już spotkałeś.
A co do drugiego…
mam nadzieję, że go nigdy nie zobaczymy.
Kto to jest?
Zajrzyj za półkę.
Bierz, co chcesz z lodówki.
Przepraszam.
Prokuratorze Ji?
Nic się nie stało.
Powinien przeprosić, wpadł na pana.
To nic.
Do Noeun-dong, tak?
To moje auto, jedźmy.
Nie zabijaj mnie!
Ja tylko pracowałem. To nie grzech.
Mam rodzinę.
Moja córka poszła do gimnazjum.
Co innego miałem robić?
Co takiego zrobiłem? Powiedz.
Proszę.
No właśnie.
- Czemu chcę cię zabić? - Czekaj.
Czekaj. Jak to…
Jaką zbrodnię mogłeś popełnić,
żeby nas tu ściągnąć?
Skąd ja mam to wiedzieć?
Nic nie wiesz o moim życiu.
Ale wiem, kto może nam pomóc.
Co?
Dobra.
Właśnie dlatego nie mogę oszczędzać.
No dobrze.
Weszliśmy.
Hej, to…
- Hej, masz kręcone włosy. - Przepraszam!
Wyjaśnię to!
Dobrze? Mogę to wyjaśnić.
Porozmawiajmy racjonalnie! Dobrze?
Proszę pana!
Wszystko wyjaśnię, dobrze?
- Przestań płakać, dziwko. - Proszę!
To nie to, na co wygląda!
Robisz to dla pieniędzy, prawda?
Dam ci pieniądze!
Tak. Zapłacę ci.
Tak.
Czekaj! Przepraszam!
Przepraszam!
Wracajmy do domu.
Do domu?
Chcę oddzielne mieszkanie.
Raz, dwa. Dobrze.
Znowu jesteś? Przyszedłeś poćwiczyć? Świetnie!
Pochyl się. W porządku, raz, dwa!
Właśnie tak!
JAK NIEUZASADNIONE, SKORO STAWIASZ OPÓR?
Jasna cholera.
Następny przystanek stacja Jwacheon.
Drzwi otwierają się po lewej stronie.
Wróciłem.
Przepraszam.
Jeszcze jakieś dostawy, szefie?
Cholera. Potrzebujemy więcej kierowców.
Hej.
Mam pytanie.
Do mnie?
Tak.
SONG CHON, POLICJA
Znasz tego mężczyznę, prawda?
To Tang.
- A co? - Gdzie jest?
Och, ja…
chcę z nim tylko porozmawiać.
Napisy: Anita Rudomina