ช่วยซื้อดอกไม้หน่อยค่ะ ซื้อดอกไม้นะคะ
ให้ตายสิ ทำไมดื่มเยอะขนาดนี้
บอกให้ปล่อยไง ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ
ตายแล้ว ดีจริงๆ
- ท่านอัยการ - อร่อยมากครับ
เดี๋ยวผมเลี้ยงก็อกสามเอง ไปต่อกันเถอะ
โธ่ ไม่ได้หรอก
- ต่อก็อกสามทางนี้ครับ - ก็อกสามอะไร
ผมหาร้านเด็ดไว้แล้ว
หมูย่างรสเด็ดเลย
ไม่ได้ๆ ฉันต้องกลับบ้านแล้ว
เอาบัตรนี้ไปรูดซะ เอาไปๆ
ถ้าอย่างนั้นก็ปรบมือ!
- จ่ายเงินแต่หนีกลับบ้านได้ยังไงครับ - ไม่หรอกน่า
ท่านหาวิธีเป็นหัวหน้าที่ดี จากอินเทอร์เน็ตมาเหรอคะ
นี่ก็ประเสริฐแล้ว จะดูอินเทอร์เน็ตทำไม
- เปล่านะ - ท่านกลับยังไงคะ
ฉันเรียกคนช่วยขับไว้แล้วละ
- ลาก่อนครับ - เดี๋ยวไปส่งค่ะ
พรุ่งนี้ห้ามถามว่าเอาไปรูดอะไรบ้างนะครับ
กลับบ้านปลอดภัยนะคะ
ไปหมู่บ้านโนอึนใช่ไหมครับ
รถคันนี้แหละครับ ไปกันเถอะ
(ออนลี่ฟอร์ฮีโร่ส์)
สวัสดีครับ
ครับ เรียกคนขับไปหมู่บ้านโนอึนใช่ไหมครับ
- ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ - คนขับเหรอ
ผมมาถึงแล้ว ไม่เห็นใครเลยครับ
- คนขับก็ขับอยู่นี่ไง - อะไรนะครับ
แต่ผมเพิ่งมาถึงเองนะ
อะไรนะ
ฮัลโหล สวัสดีครับ
ลุงครับ เรากำลังไปหมู่บ้านโนอึนใช่ไหม
อ้าว
เดี๋ยวก่อนนะ ผิดแล้ว
นี่ลุง ไม่น่าใช่ทางนี้นะลุง
เดี๋ยวลุง ลุงจะไปไหน
ลุงครับ
(หน้ากากความยุติธรรม)
โทษนะคะ
เชิญครับ
- สวัสดีค่ะ - รับอะไรดีครับ
คือว่าฉัน…
มีเด็กพาร์ทไทม์ชื่ออีทังทำงานอยู่ที่นี่รึเปล่าคะ
อ๋อ อีทังเหรอครับ
ชื่อฟังยากหน่อยค่ะ
นามสกุลอี ส่วนชื่อทังออกเสียงเหมือนทังซูยุก
- อีทังค่ะ - ครับผม
เคยทำครับ
เคยเหรอคะ
ใช่ครับ จนถึงไม่กี่วันก่อน
(ผู้เสียหาย: จองคังฮโย)
งั้นแปลว่า
รับเงินจากที่บ้านคุณอีทัง 950,000 วอนครบ
ครับผม
- เรียบร้อยครับ - หือ
- เชิญกลับได้ครับ - ก็คือ
- ไม่มีอะไรแล้วเหรอครับ - ใช่ครับ
(ผู้ยื่นฟ้องถอนคำฟ้องเรียบร้อยแล้ว)
ผมจะไปแล้วนะครับ
รักษาสุขภาพกันด้วย
โอเค เจมส์พัค แวะมาเที่ยวได้นะ
- เดี๋ยวฉันเลี้ยงสเต๊กเอง - ครับ
รีบไปเถอะ
เลือกเครื่องบินดีๆ ละกัน
ครับ
- กลับดีๆ ครับ - บ๊ายบาย
ขอให้มีชีวิตที่ดีนะ
สิ่งสำคัญตรงจุดนี้คือ
นี่
ตัวจริงสวยกว่าเยอะเลยเนอะ
(ชุดสืบสวนพิเศษ)
สวยตายละ
ใช้ความสวยทำงานรึไง
- สวยก็ดีแล้วนี่ - ช่างเถอะ อย่าสนใจนักเลย
(ชุดสืบสวนพิเศษ)
สิ่งที่เราพลาดอาจจะอยู่ในนี้
ในหลักฐานเหล่านี้แหละค่ะ
ค่อยๆ ลองคิดทบทวนกันอีกครั้งนะคะ
ไหนๆ ตอนนี้ก็จัดตั้งทีมสืบสวนพิเศษแล้ว
เรื่องจับคนร้ายคงสำเร็จไม่ช้าก็เร็ว
สำเร็จก็บ้าแล้ว
เวลาเดิน งานไม่เดินน่ะสิ
ไม่รู้ทำอะไรกันตั้งสี่เดือน
(สี่เดือนต่อมา)
กลับมาจุดเริ่มต้นสินะครับ
ตอนนี้ไม่มีอะไรคลี่คลายเลยสักอย่าง
เขายุบหน่วยสืบสวนเร็วไปหน่อยรึเปล่า
เราต้องขอบคุณสิ
ที่อุตส่าห์กลับไปกันสักที
คนพวกนั้นอยู่ที่นี่ตั้งแต่ฉันเข้ามาใหม่ๆ
พวกนั้นก็คงอยากกลับจนตัวสั่นเหมือนกัน
(ตายไม่ทราบสาเหตุ)
ให้เขาไปทำงานอื่นกันบ้างเถอะ
งานอื่นบ้าบออะไร ทิ้งงานยากไว้ให้เราเสร็จสรรพ
คิดถึงคุณเจมส์ พัคจริงๆ
วางซ้อนดีๆ ระวังอย่าให้ตกลงมาได้
ให้ตายสิ
แทนที่จะโอนอำนาจสืบสวนมาให้เรา
เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วจะให้เราทำอะไร
คิดว่าพวกนั้นมาเพื่อจับคนร้ายจริงๆ เหรอ
ต้องใช้สี่เดือนแสดงให้โลกรู้ว่าสืบสวนแล้ว
ก็ทำๆ ไปให้เสร็จพอเป็นพิธี
การแสดงดีๆ นี่เอง
ใช่ไหมครับ เหมือนจะแบบนั้นเลย
ให้เห็นว่าทำแล้วแค่นั้น
โทษทีนะ
ในสายตาของสายสืบจาง
มองว่าฉันทำการแสดงมาตลอดเลยสินะคะ
ไหนๆ ก็จะไปแล้ว งั้นฉันขอพูดตรงๆ เลยแล้วกัน
เพราะการทำให้การสืบสวนไม่ออกนอกลู่นอกทาง
ก็เป็นงานของโปรไฟเลอร์เช่นกัน
คดีที่คุณสายสืบจางยกมาให้ดูต่างหาก
มีแนวโน้มเกิดขึ้นโดยบังเอิญ มากกว่าฆาตกรรมลูกโซ่ค่ะ
- ถ้าไม่มีหลักฐาน… - เดี๋ยวนะ
งั้นที่ผ่านมาคุณคิดว่า เป็นแค่ความบังเอิญจริงๆ เหรอ
ถ้าไม่มีหลักฐานก็ควรใช้สภาพการณ์ตัดสินสิคะ ไม่ใช่สัญชาตญาณ
โดยเฉพาะในกรณีของคุณคังซังมุก
ตามคำให้การของคุณคังซังมุก ทั้งเวลาเกิดเหตุและแรงจูงใจ
ตรงกับสภาพการณ์ทั้งหมด
จุดไหนที่บอกว่าตรงครับ
บอกหน่อยสิ
ใช้เวลาตั้งสี่เดือนพลิกแผ่นดินสืบสวนขนาดนี้
เจออาวุธที่ใช้ก่อเหตุสักชิ้นไหม
มีผู้ต้องสงสัยที่จำไม่ได้ว่าใช้อะไรฆ่าคนด้วยเหรอ
เป็นไปได้ว่าอาการช็อกต่อเหตุการณ์รุนแรง
อาจทำให้จำไม่ได้ไงคะ
คิดว่าสมเหตุสมผลเหรอ
ทำไมจะไม่สมเหตุสมผลล่ะ
ตอนนี้เรายิ่งต้องเปิดให้ทุกความเป็นไปได้รึเปล่า
ไม่ใช่เปิดให้ทุกความเป็นไปได้ แต่พอคว้าน้ำเหลวก็เลยเชื่อคำให้การคุณคังซังมุก
แล้วสรุปชุ่ยๆ ว่าเป็นความบังเอิญมากกว่า
คุณสายสืบจางมากกว่ามั้งคะ
ที่โอนเอียงให้การสืบสวนเป็นไปอีกทาง
- จนทำให้ชุดสืบสวนพิเศษทำงานลำบาก… - นั่นคือสิ่งที่อยากพูดสินะ
รับรู้แล้วว่าอยากโยนความผิด มาให้ทางเรารับผิดชอบ
ขอเชิญกลับไปอย่างสบายใจเลยครับ
จะรอดูรายการทีวีละกัน
ก็สนุกดีนะ เหมือนที่พูดอยู่ตอนนี้เลย
เฮอะ
ให้ตายเถอะ
ทุกคืนวันศุกร์สี่ทุ่มสิบนาทีนะคะ
รบกวนดูสดด้วยนะ
ติดตามอยู่ครับผม
พี่คิมๆ กินข้าวรึยัง
- อือ - ทำไมกินเร็วจัง
(คดีอาชญากรรมปกขาว)
งั้นไปตีแบดกับผมสักตาเถอะ
จะได้ย่อยด้วยไง
- ตอนนี้เหรอ - ใช่ ตอนนี้
- ไปเลยเหรอ - ไปเลยสิ
- ชนะเลี้ยงโซจูนะ - ได้เลย โซจู
ให้ตายเถอะ ไอ้บ้าพวกนี้
ทำตัวเป็นนักสืบในห้องสี่เหลี่ยมซะได้
ทุกคนครับ
การสืบสวนนี้ดูใช้ศาสตร์ การวิเคราะห์พฤติกรรมมากไปรึเปล่า
เราต้องใช้เรื่องภูมิศาสตร์มาช่วยด้วยสิ
ตอนคนร้ายเลือกสถานที่ก่อเหตุ ไม่ได้เลือกกันแบบมั่วๆ สักหน่อย
อย่างน้อยก็น่าจะเลือกแถวที่พักอาศัยคนร้าย
หรือละแวกในรัศมีที่คนร้ายเคลื่อนไหวเป็นประจำ
มาเป็นสถานที่ก่อเหตุรึเปล่า ให้ตายเถอะ
น่าสมเพชจริงๆ
กินข้าวกันก่อนดีกว่า
จาจังมยอน จาจัง…
สวัสดีครับ
หน้าตาดูสดใสขึ้นนะ ยุ่งอยู่เหรอ
เปล่าครับ ไม่ยุ่งนะครับ กำลังจะกินข้าวพอดี
ว่าแต่มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ
งั้นแปลว่า
เท่าที่คุณสายสืบจางดู คดีนี้เหมือนฆาตกรรมลูกโซ่ใช่ไหมครับ
ก็คิดว่าอาจจะเป็นไปได้ ประมาณนั้น
สายสืบจางนี่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะครับ
จะเรียกว่ายังไงดี ความหัวรั้นไม่มีประโยชน์พวกนั้น
อันนั้นแพงมากเลยนะ
ช่วยระมัดระวังหน่อยจะดีมากเลย
แต่การไม่มีหลักฐานมันก็แปลกๆ
พิลึกชอบกลนะ ไม่มีหลักฐานได้ไง
ไม่มีหลักฐานเหรอ
ช่วงต้นตำรวจทำงานสบายไปหน่อยรึเปล่า
ไม่ร่วมมือกัน ไม่สื่อสารกัน
จะพยายามเชื่อมโยงคดี
ก็ควรมีอะไรให้เชื่อมโยงกันได้สักหน่อยสิ
แกก็โดนจับแบบนั้นเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
เอาเรื่องเก่ามาพูดอีกแล้ว
- แล้วยังไง - แค่นี้ก็อับอาย…
บอกแค่ว่าใช่คดีฆาตกรรมลูกโซ่หรือไม่ใช่ก็พอ
สำหรับผมคิดว่า
ไม่น่าใช่ฆาตกรรมลูกโซ่ครับ
ไม่น่าใช่คดีลูกโซ่เหรอ ทำไมคิดแบบนั้น
ก็เท่าที่ดูคดีก่อนหน้าพวกนี้
เหมือนเป็นการก่อเหตุแบบไม่ตั้งใจ หุนหันและบังเอิญมากกว่า
แทนที่จะใช้มีดเป็นอาวุธ แต่กลับใช้ของแข็งก่อเหตุ
แต่จากคดีหลังๆ
อย่างคดีนี้
เขาใช้มีดด้วยนะครับ
แถมยังแทงเข้าไปตั้งสี่ครั้ง
เป็นการแทงไม่ยั้ง ไม่ลังเล ราวกับว่ามีเป้าหมายคือฆ่าให้ตาย
งั้นแปลว่าพวกคดีก่อนหน้า
โดยพื้นฐานแล้ว รูปคดีก็ไม่เหมือนกัน รสนิยมก็แตกต่างกัน
- ไม่ใช่คนเดียวกันแน่นอน - ครับ
- คนที่เคยทำแบบนี้ จะทำแบบนั้นได้ยังไง - ใช่เลยครับ
ถ้าอย่างนั้น
สมมติว่ามีคดีอัยการ
แทรกเข้าไปในคดีพวกนี้ด้วยล่ะ จะมีอะไรเปลี่ยนไหม
อัยการเหรอ
ถ้างั้นก็น่าจะเปลี่ยนนะครับ
- เปลี่ยนเหรอ - ใช่ครับ
เพราะว่าคดีของอัยการจีคนร้ายใช้มีดน่ะ
ถึงจะดูงุ่มง่ามแต่ก็แทงรอบเดียวตาย
ซึ่งก็แปลว่าตอนนั้นอาจจะงุ่มง่าม
แต่นั่นก็ทำให้การก่อเหตุฆาตกรรม ในคดีรอบนี้แนบเนียนกว่าเดิม
สำเร็จลุล่วงอย่างสมบูรณ์แบบ
เหมือนมีบางอย่างค่อยๆ…
- พัฒนาขึ้นใช่ไหม - ใช่ครับ อย่างนั้นเลย
เลยมีโอกาสเป็นคดีฆาตกรรมลูกโซ่ด้วย
ถูกต้องครับ
ว่าแต่ไม่แปลกเหรอครับ
เรื่องอะไร
ทำไมเขาถึงเลือกฆ่าแต่คนแบบนั้นก็ไม่รู้
ไปฟังคำสารภาพบาปแล้วก่อเหตุก็ไม่น่าใช่
น่าแปลกใจมากเลยนะ จริงไหม
ว่าแต่อัยการจีทำผิดฐานอะไรเหรอครับ
ขอบคุณครับผม
ยังไงก็เถอะ ข้อสรุปของผม
ผมว่าไม่น่าใช่คดีลูกโซ่หรอกครับ
ความเห็นผมนะครับ
ได้ยินแล้วใช่ไหม
แค่นั้นแหละ โอเค
เดี๋ยวฉันเปิดประตูให้
เปิดประตูให้ใครเหรอ
แกแอบเข้าเซิร์ฟเวอร์สำนักอัยการอีกแล้วใช่ไหม
อะไรนะครับ
นอกจากเราไม่มีใครรู้เรื่องอัยการจีแล้ว
แต่ข้อมูลแกนี่ละเอียดยิบเชียว
ก็ออกข่าวหมดเลยนะ
- อือ เข้ามาสิ - อือ
- ขออนุญาตครับ - ทักทายคุณสายสืบสิ
- คุณเป็นใคร - เฮ้อ
ไปคุยกันที่โรงพักดีกว่านะ
แบบนี้ผิดกฎหมายนะครับ
จับกุมแบบไม่มีหมายจับไม่ได้สิ
ใช้อำนาจโดยมิชอบนะ
ผมไม่ได้จะหนีไปไหนสักหน่อย
ใครบอกว่าจะจับแก
แล้วดึงหัวมันทำไม…
ให้แกเลือกที่อยากได้หนึ่งอย่าง โอเคไหม
หนึ่ง
ไปโรงพักกับฉันแต่โดยดีตอนนี้
ให้ปากคำแล้วกลับบ้านสบายๆ
สอง
ไว้คราวหน้าฉันค่อยมาอีกรอบ พร้อมกับหมายค้นด้วย เลือกอันไหน
ไหนๆ ก็ไหนๆ จะได้คุ้ยให้เกลี้ยงเลย
คุณโปรไฟเลอร์คนเก่ง
ชอบเล่นของเล่นอยู่แล้วนี่ครับ
เดี๋ยวจะพังให้ต่อใหม่ยกชุดละกัน
เขาเห็นอะไรเหรอ
คุณโนบินครับ คุณโนบิน
- ฮะ - นั่งลง
อะไรวะ
จะให้ฉันทำอะไรอีก
ให้คนที่ตัดสินใจได้ทั้งสองคนมาดูด้วยไง
จะได้ย่นเวลาด้วย
หัวหน้าครับ
ถึงไอ้หมอนั่นจะหน้าตาแบบนั้น
ถ้าขุดสักเรื่องขึ้นมาละก็ ต้องได้เรื่องแน่นอน
เห็นที่เขาพูดเกี่ยวกับคดีของอัยการจีแล้วใช่ไหม
ผมว่าเมื่อกี้ผมพูดไปแล้วนะ
อายุฉันก็ปูนนี้แล้ว
ฉันยังต้องฟังหัวหน้าพ่นน้ำลายด่าอีกเหรอ
ฉันก็อยากเกษียณแบบสง่าๆ กับเขาบ้าง
เบื่อจะทนเห็นเรื่องเน่าๆ แล้ว
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ผมพูดจริงๆ นะ
ลงมือแล้วคิดซะว่าเป็นบุญที่อัยการจีตาย
อัยการจีน่ะ
ไม่รู้หรอกว่าคืออะไร แต่ความลับคงเยอะพอตัว
พัวพันกับหลายคดี จนตอนนี้ทางอัยการก็วุ่นวายเหมือนกัน
ถึงตอนนี้ยังเงียบอยู่
ถ้างานนี้กลายเป็นลูกโซ่อีก พวกเราหลบลูกหลงไม่ไหวแน่
- รับทราบครับ - เข้าใจนะ ลองดูก็แล้วกัน
ถ้าลองดูแล้วรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ ก็รายงานทันที
- โอเคนะ - ครับ
- สวัสดีครับท่าน - อือ
เอาให้ดีๆ นะ อย่าก่อเรื่อง
(ห้องสืบสวน)
- นี่แก - ว่าไง
ออกหมายค้นไม่ได้หรอก
บอกว่าเห็นจากอินเทอร์เน็ต แล้วเราจะทำอะไรได้
ให้ตายสิวะ ฉันได้กลิ่นตุๆ จากไอ้หมอนี่นะ
แต่ตอนนี้ยังไม่มีอะไรจริงๆ ว่ะ
- ไม่เป็นไรๆ - งั้นส่งตัวกลับไปก่อนเถอะ
ไม่เป็นไร โอเค ขอบคุณมาก
- ขอบคุณครับ - อือ
หือ
- เดี๋ยวสิ เดี๋ยว - ทำไม
นี่แกจงใจทำแบบนี้ใช่ไหม
ฉันชดใช้หนี้ที่ติดไว้คราวก่อนหมดแล้วนะ
ถึงจะไม่ใช่การสืบสวนทางการ
แต่เราได้รับอนุมัติจากหัวหน้าแล้ว
แกแค่ถือช้อนรอตักเข้าปากก็พอ เข้าใจไหม
ไว้โทรหา ขอบคุณนะ เท่มากจริงๆ
โอเค ขอบคุณนะ
- ฉันไปก่อนนะ - กลับดีๆ นะครับ
ไม่หิวเหรอ เมื่อกี้ไม่เห็นกินจาจังมยอนเลย
อืดแบบนั้นใครจะไปกินครับ
งั้นไปกินข้าวกัน ฉันเลี้ยงเอง
ไม่กินดีกว่าครับ
ถ้าแกแอบเข้าเซิร์ฟเวอร์ของสำนักอัยการอีกละก็
ฉันจะจับแกเข้าตะรางจริงๆ ด้วย
บอกแล้วไงว่าผมไม่ได้เข้า เซิร์ฟเวอร์สำนักอัยการ
ไม่เข้าบ้านแกสิ ไอ้เด็กคนนี้
มีอะไรจะพูดก็รีบพูดมาเถอะครับ
แกว่าบังเอิญกับตั้งใจต่างกันที่ตรงไหน
ก็มันแปลกๆ นี่หว่า
มีคดีเสียชีวิตกะทันหัน เกิดในแทจอนเมืองเล็กๆ นี้อย่างต่อเนื่อง
แต่กลับไม่มีความเชื่อมโยงอะไรเลย
เรื่องความเชื่อมโยง
อาจจะมีก็ได้หรือไม่มีก็ได้นี่ครับ
จะมาถามผมทำไมล่ะ เรื่องนั้นคุณสายสืบต้องเป็นคนสืบสวนสิ
ฉันพูดเพราะอึดอัดน่ะ
หาเบาะแสไม่เจอสักอย่าง
เดี๋ยวนี้แกยังเล่นเป็นฮีโร่อยู่รึเปล่า
ผมไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ จะเล่นเป็นฮีโร่ทำไม
ไม่เล่นหรอกครับ
ไม่ว่าแกจะทำอะไรก็เรื่องของแก แต่ดูแลสุขภาพด้วยละกัน
ถ้าเจออะไรก็ติดต่อมาแล้วร่วมมือกัน
ทำแบบนั้นจะดีกับแกด้วย
ผมก็อยากร่วมมือนะครับ อยากจับคนร้ายเหมือนกันนั่นแหละ
แค่คิดว่าต้องทำกับผมขนาดนี้เลยเหรอครับ
ให้ตายเถอะ
ไม่กินอะไรหน่อยล่ะ ฉันว่าจะหาของอร่อยกินพอดี
แม่ง
ฉันยังไม่ได้เข้าห้องขัง เอาเต้าหู้มาทำไม
แค่อยากลองทำแบบในทีวีดูบ้าง
ต้องระวังตัวนะ ตอนนี้เริ่มตามไม่ทันแล้ว
เรื่องอะไรเหรอ
มีสายสืบเซ้นส์ดีอยู่คนนึง
ถ้ามีอะไรไปโดนเรดาร์เข้า เขาต้องตามตัวแกแน่
แล้วเราต้องทำยังไง
โทษนะครับ
ผมเป็นตำรวจนะ
ขอถามอะไรหน่อย
ไปส่งอาหารที่ห้อง 307 บ่อยใช่ไหมครับ
ใช่ครับ
ตอนนี้มาส่งของห้องไหน
- ห้อง 307 ครับ - ห้อง 307 เหรอ
(จุงฮวารู อาหารจีนส่งด่วน)
อาจเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดใช่ไหม
เหมือนเป็นพวกโอตาคุธรรมดา
ตอนแรกฉันก็คิดว่าอย่างนั้นแหละ
แต่ไอ้หมอนี่ไม่ธรรมดา โคตรแนบเนียน
เขาทำอะไรเหรอครับ
เมื่อนานมาแล้ว
มีไอ้ตัวนึงที่ฉันต้องจับตัวมาให้ได้
- ไอ้นั่นก็เป็นฆาตกรเหมือนกัน - อ๋อ
ส่วนไอ้นี่น่ะ
เป็นคนคอยหนุนหลังมันอยู่
รอบนี้จะมีอะไรเกี่ยวข้องอีกไหมเราก็ไม่รู้
ก็ต้องลองดู
ไอ้คนที่บอกว่าต้องจับให้ได้
คือตำรวจเหรอครับ
ว่าแต่ทำไมถึงอยากจับขนาดนั้นล่ะครับ
นี่แกมาเที่ยวเล่นรึไง
ถามเยอะฉิบเป๋ง
ว่าไง ถามรึยัง
อือ จุงฮวารู
ไปส่งจาจังมยอนพิเศษหนึ่งชามที่ห้อง 307
ไม่เคยสั่งสองชามนะ
ไม่เคยเห็นหน้าด้วย
ไม่เคยเห็นหน้าเหรอ
- ใช่ - ทำไมเหรอ
ขอบคุณครับผม
หือ
- ทำไม - ไอ้จุงฮวารู
ไปจับมันมาให้ได้
- นี่! - อะไรนะครับ
- ไม่ๆ จะบอกว่า… - อะไร
มีอะไรครับ
มีอะไร
ทำไมอีก
ทำอะไรของคุณเนี่ย
ให้ตายสิ
ว่าแล้วว่าต้องได้มาทำแบบนี้อีก
แกเลือกคนถูกฆ่าด้วยรึเปล่า
ฆ่าอะไรกันครับ
ไม่บอกอะไรแบบนี้ แล้วเราจะจับยังไงครับเนี่ย
ตอนแรกผมไม่ได้มอง มอเตอร์ไซค์คันนั้นใช่ไหมครับ
- ใช่แล้วครับๆ - ครับ
งั้นรีบเหยียบเลยครับ
- มองหาจุงฮวารู - จุงฮวารูเหรอ
จุงฮวารู…
แต่จุงฮวารูมีสองคันเลย
ผมไม่แน่ใจเลยนะ
- คันนั้นๆ - ใช่ไหม
คันนึง 3256
- 3256 - คันข้างหน้านั้นใช่ไหม
- แน่ใจใช่ไหมครับ - อือ
งั้นผมไปจับนะครับ
ลุง!
นี่ลุง!
รอเดี๋ยว
จุงฮวารู
เฮ้ย
แม่งเอ๊ย
โอ๊ย ยกเลยๆ หนึ่ง สอง!
นี่ จุงฮวารู
โทรหาอีทังเดี๋ยวนี้
ใครคืออีทังครับ ผมไม่รู้จักนะ
ไม่รู้เหรอว่าอีทังคือใคร
- ว่าไง - ไม่รู้ครับ
- แน่ใจนะ - ครับ
ไม่รู้เชี่ยอะไรล่ะ แม่งเอ๊ย
แกเอาหลักฐานไปซ่อนที่ไหน
ซ่อนหลักฐานอะไรครับ
ผมไม่ได้ซ่อนหลักฐานนะ
ตอบมาสิวะ ไอ้ชาติหมาเอ๊ย
ทำแบบนี้ตลอดเลย หลักฐานก็ไม่มี
ล็อกตัวคนร้ายก่อนเริ่มสืบแบบนี้ ไม่แปลกหรอกที่ทำหลุดมือน่ะ
คราวก่อนก็พลาดแบบนี้แหละ
ไอ้เด็กนี่แม่ง ใครพลาด
ตำรวจใช้ความรุนแรง!
"ความรุนแรง" เหรอ
ใช้ความรุนแรงตรงไหน
แค่ปะทะตอนจับใส่กุญแจมือ
ใช้ความรุนแรงอะไร
ว่าไง
ตอบมาสิวะ ไอ้เวร ไปได้ยินที่ไหน
ถึงมาบอกว่าฉันเป็นตำรวจใช้ความรุนแรง
เฮ้ย
พูดมาสิวะ ไอ้เวรเอ๊ย
รุ่นพี่ ได้ตัวมาแล้วครับ
พาตัวเข้ามาเลย
คือว่าเถ้าแก่โทร…
- แป๊บนึงนะครับ - นี่ใคร
คนส่งอาหารจุงฮวารู
ไม่ใช่สิ คนที่ฉันบอกให้จับตัวมาไม่ใช่คนนี้นี่
- บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ผม - ไม่ใช่เหรอ
นี่แกพาใครมาวะเนี่ย
- ครับผม - แกอยู่กับนันกัมใช่ไหม
สายจากหัวหน้าครับ รับสายหน่อย
ผมไปได้แล้วใช่ไหมครับ
- รอเดี๋ยวนะครับ - อ้าว ทำไมล่ะ
- ครับ หัวหน้า - นี่ จางนันกัม
ทำไมแกไม่รับโทรศัพท์แบบนี้วะ
พอดีผมยุ่งอยู่น่ะ เดี๋ยวโทรกลับนะครับ
ไม่ต้องโทรมาแล้ว
ตอนนี้แพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ต วุ่นวายไปหมดแล้วเนี่ย
- พูดถึงอะไร - ก็โนบิน
- ที่แกบุกรุกแล้วก็… - บุกรุกไหน อะไรแพร่ในอินเทอร์เน็ต
ก็ที่แกทุบตีโนบินน่ะ ถูกถ่ายเผยแพร่ไปทั่วแล้ว
เข้าไปโดยไม่มีหมายค้น…
- เปิดประตูครับ - คิดจะทำอะไร
- มีคนอยู่ไหม - ตำรวจข่มขู่ชาวบ้าน…
เดี๋ยวผมโทรกลับ
ได้ยินเสียงข้างในไหม
ผมได้รับแจ้งความครับ
เดี๋ยวผมลองดู ติดต่อห้องลุงยามหน่อย
ตำรวจนะครับ
เปิดประตูหน่อย
ถ้าไม่เปิดจะพังประตูเข้าไปนะครับ
มีคนอยู่ข้างในแน่ๆ แต่ทำไมไม่เปิดประตู
เปิดประตูหน่อย
รีบเปิดประตูครับ
(สี่เดือนที่แล้ว)
แด่คุณแม่และคุณพ่อ
ผมอุตส่าห์เกิดมาแล้ว
แต่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะทำอะไรต่อไปได้
ก็เลยใช้ชีวิตน่าสมเพชมาโดยตลอด
ผมออกเดินทางเพื่อที่จะแก้ไข
ความผิดมากมายที่เคยทำ
ผมน่ะ
จะไปแคนาดาครับ
ได้โปรดเข้าใจ
ที่ผมไปไม่บอกนะครับ
(คุณอีทัง 358,000 วอน)
เหยื่อคดีฆาตกรรมหมู่บ้านทุนซาน เมื่อวันที่สามที่ผ่านมา
ประเด็นนักเรียนม.ปลายคุณคังและคุณอี
เคยกระทำผิดทำร้ายร่างกายในโรงเรียน สร้างความตกใจอย่างมากครับ
อีกทั้งยังมีส่วนร่วมในเหตุล่วงละเมิดทางเพศ
ผมแค่ไม่กล้ากินข้าว แบบพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกแล้ว
แค่นั้นแหละครับ
ผมจะไปที่นั่น
จะมีเพื่อนใหม่
แล้วขยันทำงาน
จะเป็นคนที่ดี
มีชีวิตสมกับเป็นมนุษย์ แล้วจะกลับมาหานะครับ
ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอก
(ออนลี่ฟอร์ฮีโร่ส์)
(ไม่พบการค้นหาเกี่ยวกับ "ออนลี่ฟอร์ฮีโร่ส์")
(จะเกิดอะไรขึ้นถ้าไม่ตอบรับหมายเรียก ให้ไปรายงานตัวจากแผนกสืบสวน)
(กำลังจะหมดเวลา)
ผมจะเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่แรก
สถานีนี้คือสถานีปลายทาง รถไฟฟ้าทุกขบวนหยุดทำการ
ผู้ที่อยู่ในชานชาลาหรือห้องพักผู้โดยสาร
กรุณาออกจากสถานีเพื่อใช้บริการ ขนส่งสาธารณะอื่นด้วยครับ
สวัสดีครับ
ผมคือ "ออนลี่ฟอร์ฮีโร่ส์"
รอนานเลยใช่ไหม
ผมมาจากแทจอน
และคิดว่าผมน่าจะช่วยคุณอีทังได้
ผมไม่ใช่คนไม่ดีนะครับ
ผมมาเพื่อช่วยคุณอีทังจริงๆ นะ
สิ้นสุดการให้บริการครับ เชิญลงครับผม
เชิญลงนะครับ รถมาสุดสายแล้ว
(จุดหมาย: แทจอน เขตยูซอง)
เขตอุบัติเหตุรถยนต์ ได้โปรดระวังความปลอดภัย
ผมตามหาตัวคุณอีทังแทบตายเลยนะครับ
แต่โลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าโชคชะตาอยู่
คนที่จะพบกัน สุดท้ายก็ได้พบกันอยู่ดี
ผมคิดว่าทั้งหมดนี้คือโชคชะตาครับ
ถ้าคุณตัดสินใจเป็นทีมเดียวกับผม
เราอาจจะเปลี่ยนโลกได้นะครับ
คุณทำอะไรเหรอ
เป็นไซด์คิกครับ
หือ
แบทแมนกับโรบิน
เชอร์ล็อกกับวัตสัน
โกคูกับคุริริน
อีทังกับโนบิน
ชื่อผมเองครับ
ผมเปลี่ยนชื่อเป็นโนบินน่ะ
ล้อผมเล่นเหรอ
มียอบูอิล
ซอนยออ๊ก แล้วก็คังแจจุนกับอีจินซอง
รู้จักทุกคนใช่ไหม
นี่มัน! ทำไม…
บอกแล้วไงว่าผมตามหาแทบตาย
ผมก็ตกใจเหมือนกัน
คนที่ตามหามานานยืนอยู่ตรงหน้าแบบนี้
ผมก็ต้องใช้เวลาตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนเหมือนกัน
(พรุ่งนี้เที่ยงวัน บ้านประตูน้ำเงินข้างสี่แยกยงอุน)
คุณอีทังสงสัยว่าตัวเองมีความสามารถ แต่ไม่เคยมั่นใจเลยใช่ไหมล่ะครับ
ลองดูตรงนี้
รู้ไหมครับว่ามีอะไรเหมือนกัน
ทุกคนเป็นคนเลวพร้อมตาย
และคุณไม่เคยตั้งใจทำลายหลักฐาน
แต่หลักฐานกลับหายไปเองใช่ไหมครับ
งั้นหลักฐาน…
สิ่งเหล่านี้กำลังบอกอะไรเราครับ
เท่าที่ผมดู นี่คือสัญญาณบอกว่าอย่าหยุด
เป็นความประสงค์ของพระเจ้า
นอกเหนือจากนั้น
ผมตีความเป็นอย่างอื่นไม่ได้แล้ว
อธิบายไม่ได้เลย
นี่อะไรเนี่ย
คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่
พิทักษ์ความยุติธรรมครับ
อะไรนะ
มาร่วมมือกับผมนะคุณอีทัง
แล้วผมจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ
ผมมีทรัพย์สินทั้งหมด 50 ล้านวอน
ถ้าต้องการผมยกให้ทั้งหมดเลยก็ได้
แล้วก็เทือกเขาร็อกกี้รึเปล่านะ
อยากไปไม่ใช่เหรอครับ
ผมส่งไปที่นั่นด้วยก็ได้ถ้าคุณต้องการ
เพราะงั้นมาร่วมมือกับผมสักครั้งได้ไหมครับ
ผมพูดจริงนะ
ไม่ครับ ไม่เอา ผมน่ะ…
คือคุณอีทังไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
คุณแค่ชำระล้างกำจัดคนเลวๆ เท่านั้นเอง
การชำระล้างไม่ได้ผิดนี่ครับ
ไม่มีเหตุผลให้คุณต้องหนีไปไหนเลย
นั่นแหละที่ผมอยากบอก
ถ้าร่วมมือกับผม
ผมจะช่วยให้คุณไม่ต้องหนีไปไหน
ทานอาหารเช้าไหมครับ
ลองคิดดูแบบง่ายๆ เลยนะ
ความสามารถของคุณอีทังเป็นแบบนี้
ถ้าเห็นขยะเมื่อไหร่
ก็จะรู้สึกอยากกำจัดทิ้ง…
ไม่ใช่สิ
ก็จะรู้สึกอยากฆ่าทิ้งขึ้นมาเมื่อนั้น
เป็นโดยธรรมชาติ
ลุงคนนั้นทิ้งขยะเรี่ยราด!
ถ้าอย่างนั้น
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมแกว่งมีด
อยู่บนรถไฟฟ้าตามใจชอบ
เพราะคนพวกนั้นสมควรตายอยู่แล้ว
ร่องรอยก่อเหตุจะหายไปหมด
สมเหตุสมผลเหรอ
ในสถานการณ์แบบนั้น
คุณรู้สึกอะไรแบบนั้น
หรือได้รับสัญญาณอะไรบ้างไหมครับ
ไม่เลยครับ
งั้นก็โอเคครับ
เพราะนั่นคือพลังของคุณอีทังไง
เหมือนที่เราต้องมีถังขยะสำหรับการทิ้งขยะ
ฉันคิดว่าการเจอกันของเราคือโชคชะตานะ
แน่นอนว่าการตัดสินใจเป็นของนาย
นายน่ะ
วันนี้นอนนี่นะ
- พี่ครับ - ว่าไง
ที่พี่บอกว่าเคยมีอีกสองคนก่อนหน้าฉันน่ะ
ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหนเหรอ
หนึ่งคนน่ะ
นายน่าจะเคยเจอแล้ว
ส่วนอีกคน
เป็นคนที่ไม่ควรกลับมาเจอกันอีก
เขาคือใครเหรอ
ด้านหลังตู้วางของตรงนั้น
อยากได้อะไรก็เอาไปได้เลยนะ
(ออนลี่ฟอร์ฮีโร่ส์)
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรนะครับท่าน
ไม่เป็นไรหรอกน่า
เดินชนไหล่คนอื่นต้องขอโทษด้วยสิ
ปัดโธ่
ไปหมู่บ้านโนอึนใช่ไหมครับ
รถคันนี้แหละครับ ไปกันเถอะ
ผมทำงานมาทั้งชีวิตมันผิดตรงไหน
ที่บ้านผมมีครอบครัวรออยู่นะครับ
ตอนนี้ลูกสาวผมอยู่ม.ต้นนะ ผมต้องใช้ชีวิตแบบไหนล่ะ
ผมควรทำยังไงล่ะ ผมทำผิดตรงไหน
ว่าไง ผมทำอะไรผิดเหรอ
- ว่าไงครับ - นั่นน่ะสินะ
ทำไมผมถึงต้องฆ่าคุณลุงด้วยนะ
ไม่สิ
แบบนี้ไม่ได้สิ
คุณไปทำผิดอะไรมากันแน่
เราถึงมาอยู่ตรงนี้ได้
ถามผมแล้วผมจะรู้ไหมล่ะ
คุณไม่รู้ว่าที่ผ่านมาผมใช้ชีวิตยังไงนี่ครับ
แต่คนที่รู้มาแล้วครับ
หา
โอเค
เก็บเงินไม่ได้เพราะแบบนี้ไง
โอเค ชัดเจน
คือว่า…
เรื่องนั้นน่ะ
เธอมีผมหยักศกด้วยเหรอ
เดี๋ยวก่อนสิคุณ
เรื่องนั้นผมอธิบายได้นะ
เดี๋ยวผมอธิบายให้ฟังเองครับ
เรามาใช้เหตุผลคุยกันสักแป๊บนึงเถอะ
นะครับคุณ
ผมจะอธิบายทุกอย่างเอง
เดี๋ยวคุณ
นังสารเลว
นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด
อยากได้เงินใช่ไหมครับ
ผมจะให้เงินคุณเอง
ผมจะให้เงิน…
นะครับ ผมผิด…
ผิดไปแล้วครับ ผมผิดไปแล้ว
ผมผิดไปแล้วครับผม
กลับบ้านกันเถอะ
บ้านเหรอ
ฉันอยากอยู่คนละบ้านกับพี่นะ
หนึ่ง สอง แบบนั้นแหละ
มาออกกำลังกายอีกแล้วเหรอ
มาสิ ดีเลย
ต้องต่อยให้หนัก
หนึ่ง สอง ดีมาก
แค่ปะทะตอนจับใส่กุญแจมือ ความรุนแรงอะไร
หยุดนะ
แม่งเอ๊ย
สถานีต่อไปชวาชอน สถานีชวาชอนค่ะ ประตูจะเปิดทางด้านซ้าย
(ชวาชอน)
(สำนักงานตำรวจแทจอนเหนือ)
ส่งอาหารกลับมาแล้วครับ
ขอไปหน่อยนะครับ
เถ้าแก่ครับ เหลือออเดอร์อีกเยอะไหม
บอกแล้วไงว่าต้องหาคนเพิ่ม
โทษนะครับ
ขอถามหน่อยครับ
ถามผมเหรอ
ใช่
(ซงชน สำนักงานตำรวจ)
รู้จักคนคนนี้ไหมครับ
อ้อ
พี่ทังไง
เขาไปไหนแล้ว
คือว่าผม
ต้องเจอเขาหน่อยน่ะ
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล