TYLKO DLA BOHATERÓW
Więc spotkał go pan tylko w windzie?
I ukradł klucze z biura ochrony, bo go nie lubi?
Jak można zniszczyć komuś mieszkanie gaśnicą,
bo nie wsiadł do windy?
Hej.
A jak można zrobić coś takiego za użycie gaśnicy?
Myślałem, że się kumplujecie.
Kumplujemy? Że co?
Siedź spokojnie.
Kumpel? Że niby kto?
Ten dupek?
Nie przyjaźnię się z tym frajerem. Spójrzcie na te puste oczy.
Gdzie on w ogóle jest? To on na mnie doniósł?
Jasna sprawa.
Zwiał.
Uciekł? Dlaczego?
To ty mi powiedz.
Ten gość zabił.
Ty zniszczyłeś dowody.
A on uciekł.
ZABÓJCZY PARADOKS
Tak to już z ludźmi jest.
Starzeją się i zaczynają chorować.
Jak myślisz, co tracą najpierw?
Tolerancję.
Nagle przestajesz tolerować pewne rzeczy…
które ci nie przeszkadzały.
Czasami…
myślisz,
że świat aż roi się od obrzydliwych szkodników.
I że mógłbyś…
wymordować
wszystkich na swojej drodze…
a świat by na tym zyskał.
Cholera. Co za bajzel.
Nie naprawię tego.
Nie dam rady.
LEE TANG, LOKALIZACJA NIEZNANA
REJON JOONGAM
Hej.
Myślałem, że choć pan zadzwoni.
O co chodzi?
Po prostu…
strasznie mnie to frustruje.
Detektyw Park twierdzi, że jestem nadgorliwy i każe mi odpoczywać.
Przejdź do rzeczy.
Według mediów to Ha Sang-min był zabójcą.
Dowiedziałem się o tym z telewizji.
Nie mógł mi pan tego powiedzieć?
Od kiedy zaspokajanie twojej ciekawości to moja praca?
Nie o to mi chodzi. Nie powinniśmy działać?
Uciekinier z supermarketu to Lee Tang.
Myślę, że stoi też za eksplozją i śmiercią Ha Sang-mina.
Masz jakiś dowód?
Nie znaleźliśmy nic podejrzanego.
Kto inny mógł to zrobić?
Twoje przekonanie nie czyni go sprawcą.
Rozumiesz?
Przestań się na mnie wściekać za ten wybuch. Odpoczywaj.
Detektywie Jang.
Widziałem tego drania.
Widziałem go.
To był moment, nie byłem pewien, dlatego nie powiedziałem.
Ale to ten, którego pan ścigał.
Skąd o nim wiesz?
Sprawdzałeś mnie?
Przepraszam. Przeglądałem akta.
Wiemy, że Lee Tang współpracuje z Roh Binem.
Musimy coś zrobić. Weźmy Roh Bina pod lupę.
Lee Tang czy Roh Bin.
Dopadnę ich, więc przestań jęczeć i siedź cicho.
Nie jęczę.
Złapię ich. Na pewno.
Rozłączam się.
Jeśli przychodzisz tu jako syn,
nie odbieraj telefonu.
Mówiłeś, że nigdy nie będziesz jak ojciec.
A teraz
niczym się od niego nie różnisz.
Ciśnienie krwi i funkcje oddechowe wróciły do normy,
ale będziemy go obserwować przez kilka dni.
Rozumiem. Dziękuję.
A o tym mówiłem pani wcześniej.
Proszę się nad tym zastanowić i wspólnie omówić.
Rozważyć stan pacjenta i podjąć decyzję.
ZGODA RODZINY NA REZYGNACJĘ Z LECZENIA
Po zaintubowaniu i założeniu respiratora
w terapii podtrzymującej życie,
jakość życia pacjenta drastycznie się pogorszy.
Kiedy będą państwo gotowi…
mogą podpisać w jego imieniu brak zgody na resuscytację i intubację.
Przepraszam.
Proszę pana.
Co pan robi?
Co się dzieje?
Ja?
Dotknął mnie pan.
O czym pani mówi?
Obmacywał mnie pan po nodze.
Że co? Zasnąłem, jak tylko wsiadłem.
Obmacywał ją.
Co pani wygaduje? To idiotyczne.
- Dotknął pan mojej nogi pod teczką! - Spałem!
Ma pani jakiś dowód? Co?
Ktoś widział, jak ją dotykałem?
Ktoś zrobił zdjęcie?
- Nikt! - Czy ktoś to widział?
Hej!
- Dzień dobry. - Kogo mu tu mamy?
Hej.
Nie masz jutro testu?
Ach, to?
Zastanawiałem się nad tym.
Moje oceny w tym semestrze…
są nie do uratowania.
Stwierdziłem, że to i tak nie ma sensu.
Mogę odrabiać zajęcia latem.
Letnie zajęcia?
A jaki masz plan na dziś?
Co?
Jaki masz plan?
ZMIERZ SIĘ Z RZECZYWISTOŚCIĄ
Jeśli mam mierzyć się z rzeczywistością,
to nie zrobię nic.
NOKAUT
Żeby wyjąć głowę z piasku,
trzeba ją trochę pogimnastykować.
Wyłączyłem korki.
Po co ci tyle tego gówna w tym maleńkim mieszkaniu?
Kamery, podsłuchy…
Ile ich masz?
Jak tu wszedłeś?
A jak myślisz?
Przez drzwi.
Sam podałeś mi hasło.
Schudłeś.
Daj spokój.
Wiesz, jak jest.
Bujam się, unikając pościgu.
Kręcę się w kółko. W kółko i w kółko.
Tak. Schudłem?
Jasne, że tak.
Też powinieneś spróbować.
Ten wybuch gazu. To twoja sprawka, prawda?
Nadal bawisz się w bohaterów?
Wcześniej
twierdziłeś, że to ja nim jestem.
Nie jesteś!
To ty nauczyłeś mnie tego wszystkiego.
Hej! Ty gnojku!
Zrezygnowałem, bo zmęczyła mnie
ta twoja durna zabawa.
W każdym razie nie dlatego przyszedłem.
Ale poszperałem tu trochę, czekając na ciebie.
Masz tu sporo ciekawych rzeczy.
Ten nowy, którego znalazłeś.
Chcę go poznać.
Też go szukam, ale zniknął.
Nie kłamiesz.
Jejku, czyżby to była moja wina?
Zabawny z niego gość.
Chciałem się tylko przywitać, ale wystraszył się
i zwiał, aż się za nim kurzyło.
Po co miałby tak uciekać?
To nie przystoi mężczyźnie.
No dobrze, zróbmy tak.
W końcu go namierzysz, co nie?
Kiedy tak się stanie, umów nam spotkanie i daj mi znać.
Porozmawiamy gdzieś sobie na osobności.
Kawiarnia Minerva. Świetne miejsce, prawda?
Aha, i…
pożycz mi to.
ZBRODNIA I KARA
Nie jest moja.
Hej.
Nie bądź żałosny.
Co za świr
trzyma pożyczoną książkę w sejfie?
No tak, znalazłem w środku
dziwną plamę.
Ty ciamajdo.
Runda pierwsza, walka.
NOKAUT
Przegrana.
Ten dzieciak jest naprawdę aż tak dla ciebie ważny?
Grasz dalej?
Dziewięć, osiem, siedem, sześć,
pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Koniec gry.
Co?
Co jest, do cholery?
Kurde.
Co jest?
Kurwa.
Cholera. Kurwa!
Coś ty za jeden?
Jestem gliną, skurwielu.
Glina w pojedynkę? Coś tu śmierdzi.
- Ty sukinsynu. - Hej.
Puszczaj, skurwielu!
Chce gadać tylko z tobą, zrób to.
Tak jest.
Będzie tam tak siedział?
Hej. Jest twój.
Co z nim zrobimy?
A co możemy zrobić? Mamy procedury.
Usłyszałem łomot za drzwiami, więc wyszedłem to sprawdzić.
Detektyw leżał na ziemi, nieprzytomny.
Nie widziałem, kto go pobił.
Taką historię opowiedziałem innym detektywom, ale…
- Hej. - Tak?
Powiedz prawdę, albo cię zabiję.
Tak, właśnie dlatego przyniosłem ci te akta.
Nie wiedziałem, że wrócił do Korei.
Myślałem, że więcej go nie zobaczę.
To był Song Chon.
To on zrobił to detektywowi An.
Powinien być nadal w Seulu.
Odpowiada też za wybuch w Busan.
Gdzie byłeś?
Co jest?
Hej!
Patrz, kurwa, gdzie jedziesz.
Zeszliście z chodnika.
- Co? Prawie nas uderzyłeś. - Hej.
- Ty sukinsynu. - Odpuść.
Pewnie jesteś ślepy i jeździsz gównianym autem.
- Wystarczy. - Jeszcze nie skończyłem, draniu!
Chodź już.
- Weź się do roboty. - Nie trać na niego czasu.
Bezużyteczny stary dupek.
Zaktualizowałem akta, które ci dałem wcześniej.
DYREKTOR PARK HYEONG-JIN
Dodałem też sprawy niewyjaśnionych zgonów,
o których ci mówiłem.
Mam déjà vu.
Byłeś już u mnie kilka lat temu
z teczką akt, twierdząc, że tylko ja mogę złapać Song Chona.
Pamiętasz?
To ty go zgubiłeś.
Złapałbym go, gdybyś wtedy dał mi wszystko.
To twoja specjalność, co?
Stoisz z boku i uciekasz jak szczur, kiedy statek idzie na dno.
Nie to właśnie robisz z Lee Tangiem?
Tang jest inny.
I nie ma związku z tą sprawą.
W jaki sposób inny?
Później wszystko wyjaśnię.
Pomożesz mi, proszę, ten raz?
Powiem wszystko, co chcesz wiedzieć.
Chcesz zawrzeć umowę?
Najwyższa pora, żebyś mógł się zemścić.
Jak śmiesz mówić detektywowi o zemście.
Posłuchaj.
Nie mam zamiaru pracować z takim dupkiem.
Zabieraj swoje akta i spadaj.
I lepiej nie daj się zabić.
Nie wychylaj się.
Jasne?
Co się dzieje?
Yong-jae widział Song Chona w dniu wybuchu gazu w Busan.
Roh Bin może mówić prawdę.
Hej, nasz kapitan stracił przez niego pracę.
- Yong-jae jest w śpiączce. - Więc?
Co mam zrobić?
Nie będziemy z nim gadać!
Mam związane ręce przez zawieszenie. Co mogę zrobić?
Dobra, róbcie swoje.
- A ja swoje. - Czekaj.
Kto to?
To Nan-gam, detektyw, którego zawieszono jakiś czas temu.
Jesteście
jak chwasty.
Sięgacie korzeniami tak głęboko,
że nie da się was wyplenić.
Rano ludzie są niewyspani
i zmęczeni.
A wy musieliście stać na drodze i gadać.
Wbrew przepisom drogowym.
I obrażać starszą osobę.
Bardzo przepraszam.
- Co to za zachowanie? - Przepraszam.
Przepraszam pana.
Jak się zastanowić,
to nie twoja wina.
Pewnie w dzieciństwie
rodzice nie karcili cię za robienie scen
i bieganie miejscach publicznych, co?
Ale uczyli, by rozpychać się łokciami.
Nie wiedząc, że psują swoje dziecko.
Dobrze.
Wspaniale, że dostrzegasz swoje błędy.
Pozwolę ci odejść,
żebyś mogła wieść życie wzorowej obywatelki.
- Dziękuję. - No dobra.
Dziękuję bardzo.
Masz długopis?
- Długopis. - Nie, nie mam!
- Długopis? - Nie mam.
Mój Boże.
Chodzisz do szkoły. Powinnaś mieć przy sobie długopis.
Ale ja studiuję sztukę.
- No to pech. - Słucham?
Możesz narysować mój portret pamięciowy.
Nie, proszę.
Jestem w tym beznadziejna. Naprawdę.
To nędzna pseudouczelnia.
Proszę mnie nie zabijać. Błagam.
Takie szkoły są drogie.
Jak do takiej chodzisz, potrafisz rysować.
Dwóch klientów restauracji,
reanimowało mężczyznę, który zasłabł.
Okazali się policjantami.
Posterunkowy Kim Ji-yeon z komisariatu Gyeongbuk Gucheon
i posterunkowy Shin Hong-jin z komisariatu Seul Dangjeong.
Jedli obiad w restauracji w Gangseo -gu w Seulu,
gdy pracownik restauracji zemdlał przy podawaniu zamówienia.
Udzielili mu pierwszej pomocy i uratowali życie.
Funkcjonariusz Kim zadzwonił pod numer alarmowy,
a funkcjonariusz Shin rozpoczął resuscytację.
Nieprzytomny pracownik obudził się po dwóch minutach.
Obaj bohaterscy funkcjonariusze
dołączyli do policji niedawno
i razem ukończyli szkolenie.
Nagranie z incydentu opublikowane w sieci
zyskało na rozgłosie, gdy okazało się, że to policyjni rekruci.
Pracownik, który zemdlał, odzyskał przytomność po resuscytacji
i został przewieziony do szpitala.
Obaj funkcjonariusze otrzymali pochwały od komisarza policji.
Zaskoczony mężczyzna uciekł.
Udało mu się zbiec przed przyjacielem ofiary.
Policja zidentyfikowała go jako Lee, poszukiwanego za usiłowanie zabójstwa.
Ofiara, Kim, zmarł w drodze do szpitala.
Policja rozszerza obszar poszukiwań
uciekiniera Lee.
Wystąpiono o nakaz aresztowania…
ZAKŁÓCAŁAM PORZĄDEK, ZANIEDBYWAŁAM NAUKĘ HYUNG JI-SU
ZGODA RODZINY NA WYCOFANIE LECZENIA
PODPISANE: JANG NAN-GAM
Odpocznij.
Halo.
- Detektyw Jang Nan-gam? - Tak.
Mówi Moon Myeong-jun, nowy kapitan.
Jest pan w domu?
Wszyscy twierdzą, że to pan wie najwięcej
o Song Chonie.
Tak mówią?
Podobno to sprawa osobista.
Tak jakby.
Hej, dobrze mieć motywację.
Ale jestem zaskoczony.
Spodziewałem się akt jego sprawy na każdej ścianie mieszkania.
Jak w filmach.
Zastanawiam się.
Jaki jest powód pana wizyty?
Cóż, według mnie…
ten trop
wygląda całkiem wiarygodnie.
I…
jeszcze jedno.
To sprawa z dziś, z posterunku Mapo.
Ten sam wzorzec działania.
Jak sądzisz?
Niewykluczone.
Tylko tym razem wybrał niewłaściwą ofiarę.
Znasz słynną sprawę Gajok Construction?
Tak.
Teraz to Buyeon Construction.
A to wnuczka prezesa.
Na osobę, która rozwiąże tę sprawę, czeka duży awans.
Detektywie Jang.
Może mi się poszczęści.
Proszę wrócić jutro.
- Jutro? - Tak.
Nie możemy zostawić tego śmiecia na wolności.
LEE TANG, NOWA AKTYWNOŚĆ
SEUL, DAESUN-DONG
LEE TANG - ONLINE
BOHATEROWIE
Przepraszam, muszę odebrać.
Zaraz wracam. Przepraszam.
MOJE NAJSZCZERSZE KONDOLENCJE
Nie przejmuj się książką.
Mam plan awaryjny. Właśnie go uruchamiam.
Ja to załatwię, ty się ukryj.
Nie zmieniaj tematu.
Co to za człowiek?
Co?
Coś ty za jeden?
- W porządku? - Z początku myślałem, że jest jak ty.
Też chciał zmieniać świat.
Jesteś tym, czego potrzebuje świat.
Może wspólnie będziemy wymierzać sprawiedliwość?
Ale źle go oceniłem.
Moim obowiązkiem jest to zakończyć.
Chcę go poznać.
Co? Serio?
Sytuacja uległa zmianie.
EKSKLUZYWNE KARAOKE
OKAZUJĘ SKRUCHĘ ŚMIERCIĄ
ZAKŁÓCAŁEM PORZĄDEK
OSZUKIWAŁEM PRZYJACIÓŁ
ROH BIN: TANG CHCE CIĘ POZNAĆ
Hej.
To ja.
Podobno też chcesz się spotkać.
Rany.
Jesteś odważniejszy, niż na to wyglądasz. Daję ci dziesięć punktów!
No dobra.
Powiem ci, gdzie jestem.
KAWIARNIA MINERWA
Posłuchaj.
Spotkajmy się
w lepszym miejscu niż kawiarnia.
Co?
Co się dzieje?
LEE TANG, SEUL, MAPO-GU
- Hej! - Przepraszam.
Zgadza się, jesteś na miejscu.
Wejdź na drugie piętro.
ROH BIN, ODRZUĆ
Zapraszam.
KLUB HAWAJSKI
To tu.
KLUB HAWAJSKI
Hej. Tutaj.
Poczęstuj się.
Chciałeś się spotkać?
Myślałem, że będzie miło.
Możemy porozmawiać o życiu.
Jedziemy na tym samym wózku.
Nie za bardzo mamy
z kim o tym pogadać.
Ta samotność i frustracja.
Rozumiem.
Wiesz,
jedno mnie zastanawia.
Jak…
dokonujesz wyboru?
Powiedz.
- Skręć w lewo. - Co?
W lewo!
Musisz mówić wcześniej.
Teraz muszę zawrócić.
- Tam jest pas do zawracania. - Co?
Zawróć tutaj! Jest pusto!
Od kiedy to przestrzegasz prawa?
Zamknij się! Po prostu się zamknij!
Zawróć, proszę.
Sukinkot.
Zacząłem ze zbyt grubej rury?
No to coś łatwiejszego.
Słyszałem, że masz coś jakby przeczucia.
Jak to działa?
Zawsze jesteś taki cichy?
Odpowiedz tak lub nie.
Czujesz mrowienie?
Coś takiego? Jakby cię prąd przeszedł?
To tutaj?
Tak sądzę.
Ruchy!
Szybko!
- Dalej! - Hej!
Wystarczy tego. Łapcie go.
Co robicie?
Słuchaj,
popatrz na innych, zanim zaczniesz zgrywać mądralę.
Strasznie działasz mi na nerwy.
Zaraz, czyli to znaczy…
że nie masz żadnych nadprzyrodzonych mocy,
dzięki którym możesz odczytać czyjeś złe uczynki,
przez dotyk czy coś takiego?
Wielkie nieba.
Dzieciaku, to…
Totalna żenada.
Nie sądzisz? Zero klimatu.
KLUB HAWAJSKI
No nic.
A ty masz do mnie jakieś pytania?
Pytaj, o co chcesz. Odpowiem.
Gdzie moja książka?
No tak. Ta, którą pożyczyłem?
Jeszcze ją czytam.
Słuchaj.
Jeśli chodzi o Roh Bina…
Nie ufaj mu za bardzo.
Jeśli popełnisz choć jeden błąd,
od razu cię porzuci.
Zatrzymał twoją książkę.
Chcesz pracować ze mną?
Co?
Problem w tym,
że ostatnio nie wiem, kogo zabić.
Zaczynam się w tym gubić.
Mam gdzieś, czy popełnisz błąd.
Ważna sprawa usprawiedliwia przypadkowe ofiary.
Nieprawdaż?
Jest tyle śmieci do posprzątania.
A ja mam coraz mniej czasu.
Nie jestem już taki młody.
No dobrze.
Robi się późno.
Przemyśl to i daj mi znać.
Ale nie każ mi czekać zbyt długo.
Wiesz, jaki jest problem z tymi draniami?
Jeśli ich zostawisz, nigdy nie przestaną.
To twoja odpowiedź?
Trzeba być zawsze czujnym, co nie?
Większość ludzi
nie ma bladego pojęcia, że mogą umrzeć w każdej chwili.
Dlatego takim dupkom jak ty udaje się ich załatwić.
Ale ja
do nich nie należę.
Tak jest.
Chyba w końcu coś do ciebie dociera.
Wyglądasz żałośnie.
Wiesz co?
Przemyślałem to.
Nie masz w sobie
nic z bohaterstwa,
ani krzty poczucia obowiązku.
Jesteś zwykłym mordercą.
Mordercą, który zasługuje…
na śmierć.
Cholera. Zobaczył nas, gnojku.
Miałeś siedzieć cicho.
Przepraszam, skurcz mnie złapał.
Szlag by to.
Hej! Zamknięte.
Nie przyszliśmy do klubu.
To po co?
Eskortować pana.
Idziemy?
Co to za chudzielec?
Pozwolimy mu odejść?
Co, do cholery?
Dzięki.
Czemu zatrzymałeś książkę?
Nie dlatego, że ci nie ufałem.
Była mi potrzebna.
Ale on ją zabrał.
Przepraszam.
Zawiodłem cię.
Ale nadal mam plan. Zaufasz mi jeszcze jeden raz?
Bin.
Tak bardzo się boję.
Napisy: Anita Rudomina