เคยเจอกันแค่ในลิฟต์
เห็นแล้วไม่ชอบขี้หน้า ก็เลยขโมยกุญแจจากห้องรปภ.มา
แค่คนเขาไม่ทักทาย
ถึงกับต้องเอาถังดับเพลิงไปพังห้องเลยเหรอ
ไม่สิ
แค่เล่นถังดับเพลิงนิดหน่อยถึงกับต้องต่อยหน้า
จนเป็นแบบนี้เลยหรือไงครับ
นึกว่าเป็นพวกเดียวกันน่ะสิ
- โทษที - พวกเดียวกันอะไร
นั่งนิ่งๆ
หมายถึงพวกเดียวกับใคร
หมายถึงไอ้เวรนี่เหรอ
ไอ้เวรนี่หน้าตาโคตรไก่อ่อน
ไร้วิญญาณสุดๆ พวกเดียวกันก็บ้าแล้ว
แล้วไอ้คนนี้ล่ะครับ
เขาเป็นคนแจ้งความเหรอ
แจ้งความกับผีน่ะสิ
หนีไปแล้ว
หนีเหรอ หนีทำไม
ฉันก็อยากถามเหมือนกัน
คนนึงฆ่า
คนนึงทำลายหลักฐาน
คนนึงหนี
(หน้ากากความยุติธรรม)
มนุษย์เรานี่นะ
เวลาอายุเริ่มเยอะ เริ่มเจ็บป่วยเมื่อไหร่
รู้ไหมว่าอะไรจะหมดไปเป็นอย่างแรก
ความอดทนน่ะสิ ที่จะหมดลงก่อนทุกอย่าง
เมื่อก่อนยังอดทนได้เลย
แต่ตอนนี้กลับทนไม่ไหวแล้ว
บางวันนะ
ก็สงสัยว่า
ทำไมโลกนี้มีแต่พวกวัชพืชไร้ประโยชน์เต็มไปหมด
ทำไมนะ
แล้วบางวัน
ก็รู้สึกว่า
การจับใครก็ได้มาฆ่าทิ้งซะ
เป็นเรื่องที่สวยงาม
ให้ตายเถอะ
บ้าจริง
ปัดโธ่เอ๊ย
นี่มันอะไรกันวะ
ไม่เสร็จสักทีเลยว่ะ
ไม่เสร็จเลย
(อีทัง ออฟไลน์ ไม่มีข้อมูลตำแหน่งปัจจุบัน)
(จุดแวะพักจุงอัม)
ว่าไง
อย่างน้อยก็น่าจะโทรหากันสักครั้งนะครับ
มีเรื่องอะไร
ก็แค่
หงุดหงิดกับสถานการณ์ที่เจอตอนนี้
สายสืบพัคบอกว่าผมกระตือรือร้นเกินไป ให้นอนพักอยู่เฉยๆ ก่อน
มีธุระอะไรก็รีบพูดมาเถอะ
ผมเห็นจากข่าวว่าฮาซังมินเป็นคนฆ่าชเวกยองอา
ทำไมผมต้องรู้เรื่องนั้นจากข่าวด้วย
สายสืบจางส่งข่าวให้ผมก็ได้นี่ครับ
ฉันเป็นคนที่ต้องสนอง ความอยากรู้อยากเห็นของแกเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้นสิ อย่างน้อยก็ควรทำอะไรหน่อยรึเปล่า
ไหนบอกว่าพนักงานมาร์ทคนนั้นคืออีทังไงครับ
เรื่องระเบิดแก๊สก็น่าจะเป็นฝีมือหมอนั่น
ที่ว่าฮาซังมินเป็นคนฆ่าก็เหมือนกัน
มีหลักฐานว่าเขาเป็นคนทำรึเปล่า
หาเบาะแสน่าสงสัยไม่เจอสักอย่าง
ถ้าไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใครไปได้อีกล่ะครับ
ถ้าแกบอกว่าเขาคือฆาตกร เขาต้องกลายเป็นฆาตกรเหรอ
ว่าไง
แกเจ็บแต่ก็อย่าระบายความโกรธ ด้วยการลงกับคนอื่นมั่วๆ สิ
- นอนพักเงียบๆ ไปเถอะ - สายสืบจาง
ผมเห็นไอ้คนนั้นด้วยครับ
ผมแน่ใจ
ตอนแรกก็ไม่แน่ใจเพราะเดินสวนกันแวบๆ
ก็เลยไม่ได้บอกพี่
คนที่พี่ทำหลุดมือคนนั้นน่ะครับ
แกรู้จักเขาได้ยังไง
แอบสืบข้อมูลฉันเหรอ
ขอโทษครับ ผมเคยลองแอบหาข้อมูลดู
แต่เขาเกี่ยวข้องกับอีทัง โนบินชัวร์ๆ ไม่ใช่เหรอ
งั้นตอนนี้เราควรทำอะไรสักอย่างรึเปล่า
ขุดเรื่องโนบินก่อน…
จะอีทังหรือโนบินก็ช่าง ต่อให้จับฉันก็จะเป็นคนจับเอง
ส่วนแกเลิกเซ้าซี้เรื่องไร้สาระ แล้วนอนอยู่เฉยๆ ซะ
ผมไม่ได้เซ้าซี้นะครับตอนนี้
ฉันจะจับพวกมันให้ได้เอง
แค่นี้นะ
อุตส่าห์จะเป็นลูกมาเยี่ยมพ่อ
ก็ไปรับสายพวกนั้นข้างนอก
ไหนว่าจะไม่เป็นคนแบบพ่อไง
ดูที่แกทำ
ก็ไม่เห็นต่างจากพ่อแกเลยสักนิด
ก่อนอื่นความดันเลือดกับการหายใจ กลับมาปกติแล้ว
แต่ยังต้องเฝ้าดูอาการอีกสักสองสามวัน
ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ
แล้วก็นี่ ที่แจ้งไปคราวก่อน
ถ้าญาติผู้ป่วยทั้งสองคนปรึกษากันได้
ปรึกษาหารือกันให้มากที่สุด
พิจารณาสถานการณ์คนไข้
แล้วค่อยตัดสินใจอย่างถี่ถ้วนจะดีมากเลยครับ
(ใบยืนยันการยุติการรักษาผู้ป่วย)
ถ้าเริ่มการรักษาแบบประคับประคอง
เราจะใส่เครื่องช่วยหายใจให้คนไข้
คุณภาพชีวิตของคนไข้จะลดลงทันที
และเมื่อไหร่ที่ญาติทำใจได้
จะสามารถปฏิเสธการใช้เครื่องมือยื้อชีวิต หรือการปั๊มหัวใจได้ครับ
นี่คุณ
คุณลุง
คุณทำอะไรคะ
อะไรน่ะ
ผมเหรอ
- ลุงจับฉันนี่คะ - สงสัยจะลวนลาม
ไอ้โรคจิต
พูดเรื่องอะไร ฉันเนี่ยนะจับ
ก็ลุงเอามือมาลูบต้นขาฉันไง
พูดบ้าอะไรของเธอ
ฉันขึ้นมาก็หลับทันที
บอกว่าจับแหละ
ยัยหนูนี่พูดบ้าอะไร
กล่าวหากันมั่วแล้ว
ก็ลุงใช้กระเป๋าเอกสาร…
- บอกว่าขึ้นมาแล้วนอนทันที - โดนต้นขาหนู
มีหลักฐานไหมล่ะ
หรือมีใครที่นี่เห็นบ้างไหม
มีใครถ่ายรูปไว้รึเปล่า
- เห็นไหม - ไม่มีใครเห็นเหรอ
ก็ไม่มีไง
เฮ้ย!
สวัสดีครับ
นี่ใครกันเนี่ย
มาแล้วเหรอ
- สบายดีรึเปล่า - สบายดี
- สบายดีไหมครับ - ไม่เจอกันนานเลย
พี่ พรุ่งนี้มีสอบวิชาเอกไม่ใช่เหรอ
อ๋อ วิชานั้นเหรอ
ฉันมาลองคิดๆ ดู
จะว่าไป
เทอมนี้น่ะ
พังเกินเยียวยาแล้ว
อ่านสอบไปก็เท่านั้น
ว่าจะลงเรียนใหม่ตอนซัมเมอร์
เรียนซัมเมอร์เหรอ
งั้นวันนี้จะทำอะไร
หือ
ถามว่าจะทำอะไร
(เผชิญกับความจริง จะเห็นสิ่งที่ต้องทำ)
ถ้าเผชิญหน้ากับความจริง จะเห็นสิ่งที่ต้องทำละก็
ผมขอไม่ทำอะไรเลยดีกว่า
เค.โอ.
การชนะการหนีความจริง
ไม่ใช่เผชิญกับความจริง
แต่ชนะทางใจต่างหาก
ทิ้งรังคางคกไว้ก็เป็นอย่างนี้แหละ
บ้านก็แคบ
จะติดของบนกำแพงทำไมนักหนา
ไหนจะกล้อง ไหนจะเครื่องดักฟัง
กี่อันล่ะเนี่ย
คุณเข้ามาได้ยังไงครับ
จะยังไงอีกล่ะ
ก็แค่เปิดประตูเดินเข้ามานะ
แกบอกฉันเองนี่นา
ผอมลงนะครับ
โธ่เอ๊ย
ก็รู้ๆ กันอยู่
ฉันหนีปราบปรามขึ้นเรือไป
แต่แกกลับวนอยู่ที่เดิมแต่เปลี่ยนพรรคพวก
เรื่องลดน้ำหนักน่ะนะ
ไม่อยากทำก็ต้องทำ
แกควรไปกับฉันแท้ๆ เลย
คุณระเบิดแก๊สใช่ไหม
ก็ใช่น่ะสิ ช่วงนี้แก
ยังเล่นเป็นฮีโร่อยู่รึเปล่า
ให้ตายเถอะ
ตอนนั้น
ยังบอกว่าฉันเป็นฮีโร่แห่งยุคอยู่เลย
ไม่ใช่ลุงครับ
ตอนนั้นยังสอนนู่นสอนนี่อยู่เลย!
ฉันก็เหมือนกันโว้ย
ฉันก็เหนื่อยกับการปรับตัวตามแกจะตายห่า
ถึงได้เลิกทำกับแกไง
ฉันน่ะ
ไม่ได้มาเพราะเรื่องนี้หรอก
แต่ระหว่างรอแกก็ดูนู่นดูนี่
มีเรื่องน่าสนุกเพียบเลย
ไอ้คนที่แกเพิ่งได้ตัวมาน่ะ
ฉันขอเจอหน่อยสิ
ผมก็กำลังตามหาเหมือนกัน
ติดต่อไม่ได้เลยครับ
อืม
ไอ้หมอนี่ไม่ได้โกหกแฮะ
ทั้งหมดนี่เป็นเพราะฉันเหรอ
ไอ้หมอนั่นก็ตลกดีว่ะ
แค่อยากทักทายสักหน่อย
แต่กลัวจนหัวหดเลยเหรอวะ
วิ่งหนีจุกตูดไปเลยสินะ
เตลิดเปิดเปิงไปเลยเหรอ
เกิดเป็นผู้ชายแท้ๆ
งั้นเอาแบบนี้ละกัน
ยังไงก็ต้องเจออยู่แล้วนี่
ถ้าอย่างนั้น
นัดวันเวลาแล้วติดต่อฉัน
ขอสถานที่ที่คุยกันสองคนเงียบๆ ได้
คาเฟ่มิเนอร์เป็นไง ร้านนั้นเข้าท่านี่
อ้อ แล้วอีกอย่าง
ขอยืมเล่มนี้หน่อยนะ
(บาปและบทลงโทษ)
ผมก็ยืมมาเหมือนกัน
อะไรกัน เซ็งฉิบเป๋งเลยว่ะ
คนบ้าที่ไหน
จะเอาหนังสือที่ยืมมา
ซ่อนไว้ในตู้นิรภัยอย่างดีขนาดนั้น
อ้อ แต่แถวกลางๆ เล่ม
เหมือนมีรอยแปลกๆ ด้วยนะ
- อ่านให้สะอาดหน่อยสิ - โอ๊ย
เค.โอ.
(เค.โอ.)
(คุณแพ้แล้ว)
คุณแพ้แล้ว แพ้แล้ว
มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ
ไอ้เวรนั่นน่ะ
เล่นต่อหรือไม่
เก้า แปด เจ็ด หก
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
เกมโอเวอร์
มีอะไร
อะไรกัน แม่งเอ๊ย
อะไรวะ
เชี่ยเอ๊ย
แม่ง
โอ๊ย แม่ง
แกเป็นใคร มาจากไหนวะ
ฉันก็เป็นตำรวจไง ไอ้สารเลว
เป็นตำรวจทำไมมาคนเดียว
มีพิรุธนะ
ไอ้ชาติหมา
เฮ้ย
ปล่อยซะ ไอ้สารเลว
(สถานีตำรวจแทจอน)
เห็นว่าจะบอกแกคนเดียว
- เข้าไปดู - ครับ
หัวหน้าทีม จะปล่อยหมอนั่นไปจริงๆ เหรอ
เข้าไปก่อนสิ
ไอ้โนบิน จะเอาไงกับมันดี
จะยังไงอีกล่ะ ก็ทำตามขั้นตอนน่ะสิ
ได้ยินเสียงดังโครมครามนอกบ้าน
ผมก็เลยออกไปดู
เห็นสายสืบ
นอนหมดสติไปแล้วครับ
ผมไม่เห็นว่าผู้ต้องสงสัยเป็นใครนะ
คือ
ผมบอกสายสืบคนอื่นไป
ถึงแค่ตรงนี้ครับ
- เฮ้ย - แต่ตอนนี้…
พูดมาชัดๆ ก่อนฉันจะฆ่าแกทิ้งซะ
ครับ ผมก็เลย…
เอาเอกสารอันนี้มา
ผมไม่รู้ว่าเขากลับเข้าเกาหลีแล้ว
นึกว่าเขาไม่เกี่ยวข้องอะไรกับผมอีก
ซงชนครับ
คนที่ทำให้คุณสายสืบเป็นแบบนี้
(ข้อมูลส่วนตัว)
ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ที่ไหนสักแห่งในโซล
เรื่องแก๊สระเบิดที่ปูซานก็เป็นฝีมือเขา
แล้วอยู่ไหนล่ะ
แม่งเอ๊ย ตกกะใจหมด
มาถ่ายรูปกันเถอะ
โอ๊ย
ไม่รู้ว่ะ รู้จักรถคันนี้ไหม
เฮ้ย!
แม่งเอ๊ย ขับรถดูตาม้าตาเรือหน่อยสิวะ
ก็เดินบนทางเท้าสิครับ
- แกเกือบชนคนบนทางเท้านะโว้ย - พี่คะ
- ไอ้ชาติหมาเอ๊ย - พี่ ทนหน่อย
แก่ปูนนี้แถมขับรถกระป๋องอีก
- ไม่เห็นหัวใครเหรอ - พอเถอะครับ
พออะไรของแกวะ ไอ้ห่าเอ๊ย
พี่คะ พี่
กลับไปทำงานซะเถอะ
จะไปต่อกรอะไรกับคนแบบนั้น
- ทาสดีๆ นี่เอง - ไปเถอะพี่
ผมเพิ่มข้อมูลในเอกสารที่เคยเอาให้สายสืบจาง
(ซีอีโอ พัคฮยองจิน เอสซีเอ็นเตอร์เทนเมนต์)
กับข้อมูลคดีตายกะทันหันที่บอกไปคราวก่อน
ผมใส่เอกสารทั้งหมดไว้ในนี้แล้วครับ
ไม่รู้สึกเหรอว่าเหตุการณ์แบบนี้มันคุ้นๆ
หลายปีก่อนที่แกมาหาฉัน
แล้วบอกว่ามีแค่ฉันที่จับซงชนได้
พูดโน้มน้าวนู่นนี่แบบนี้แหละ
ใช่ไหม
คนที่ทำซงชนหลุดมือคือสายสืบนะครับ
แต่ถ้าแกเอาข้อมูลนี้มาให้
ตอนนั้นฉันก็คงจับเขาได้แล้ว
นี่ความสามารถพิเศษของแกไง
สังเกตอยู่เงียบๆ ละถีบจากข้างหลังไง
ถ้าคิดว่าไม่ใช่ก็เขี่ยทิ้งไปดื้อๆ
ที่แกทำกับอีทังก็เหมือนกันไม่ใช่รึไง
ทังไม่เหมือนคนอื่น
แล้วเขาก็ไม่เกี่ยวกับคดีคราวนี้ด้วย
โธ่เว้ย
ไม่เหมือนตรงไหน
ผมจะอธิบายทุกอย่างให้ฟังวันหลังนะครับ
ตอนนี้ช่วยผมสักครั้งได้ไหม
ถ้าช่วยผม ผมจะบอกทุกอย่าง
ที่สายสืบอยากรู้เลย
แกกำลังสร้างข้อตกลงกับฉันเหรอ
สายสืบก็ต้องแก้แค้นเหมือนกัน
กล้าดียังไงมาบอกให้สายสืบแก้แค้นวะ
ไอ้สารเลวเอ๊ย
เฮ้ย
ฉันไม่เชื่อข้อมูลที่โอตาคุแบบแกเอาให้หรอกว่ะ
เก็บไว้แล้วไสหัวไปซะ
อย่าเที่ยววิ่งไปทั่วแล้วตายห่าละกัน
อย่าเสนอหน้าให้มันมาก
เข้าใจไหม
นั่นอะไรน่ะ
ตอนแก๊สระเบิดที่ปูซาน
ยงแจก็บอกว่าเจอเหมือนกัน
ไม่ถึงกับเชื่อไม่ได้ขนาดนั้น
เพราะไอ้เวรนั่น หัวหน้าต้องโดนไล่ออก
- แล้วยงแจ - ผมไม่ได้ทำอะ…
- ตอนนี้ยงแจยังไม่รู้สึกตัวเลย - แล้วจะให้ผมทำยังไง
แกไม่ควรยุ่งกับคนแบบนั้นแล้ว
สั่งพักงาน มัดมือมัดเท้าไว้แบบนี้
จะให้ผมทำยังไงล่ะ
หัวหน้าทีมตัดสินใจเองละกัน
- ผมก็จะทำวิธีผมด้วย - เฮ้ย นันกัม
ใครครับ
สายสืบนันกัมที่เพิ่งถูกพักงานไปไม่นานนี้
พวกแกน่ะ
เหมือนวัชพืชจริงๆ ว่ะ
รากแม่งยาวเกินไป
ให้ถอนรากถอนโคนไม่ไหวจริงๆ
เช้าวันนั้นน่ะ
ทุกคนเพลียแทบแย่
เหนื่อยกันหมด
แต่พวกแกยังเสียงดังกันกลางถนน
ไม่ทำตามกฎจราจรอีก
แถมยังปากดีกับผู้หลักผู้ใหญ่อีก
ฉันผิดไปแล้วค่ะ
- งั้นก็เขียนสิ - ฉันผิดไปแล้ว
ฉันผิดไปแล้วจริงๆ ค่ะลุง
จะว่าไป ถ้าคิดดูดีๆ
นี่ไม่ใช่ความผิดพวกแกหรอก
ตอนพวกแกเด็กๆ
คงวิ่งเล่นเสียงดังตามที่สาธารณะ
แต่พ่อแม่ก็ปล่อยไว้ไม่ว่าอะไรใช่ไหมล่ะ
สอนแกว่าคนที่เสียงดังที่สุดคือผู้ชนะ
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นหนทางทำลายเด็กๆ ให้พัง
คงงั้นล่ะสินะ
ดีใจที่ได้เห็นแกสำนึกผิดแบบนี้นะ
ถ้างั้น…
ฉันจะปล่อยแกไปก็ได้
ใช้ชีวิตเป็นแบบอย่างให้คนอื่นด้วยละกัน
ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณนะคะ - อือ
- งั้นก็… - ขอบคุณค่ะ
มีปากการึเปล่า
- ปากกาน่ะ มีไหม - ไม่มีค่ะ
- ปากกาไง - ไม่มีค่ะ
โธ่เอ๊ย
เป็นนักเรียนอย่างน้อยก็ควรพกปากการึเปล่า
พอดีฉันเรียนศิลปะน่ะค่ะ
อ้าว งั้นไม่ได้แล้วล่ะ
- คะ - เรียนศิลปะแบบนี้
วันหลังก็วาดใบหน้าฉันได้น่ะสิ
ไม่นะคะ
ฉันวาดรูปไม่เก่งเลย วาดไม่ได้เลยจริงๆ ค่ะ
ฉันมาจากที่ที่คนไม่รู้จัก
โรงเรียนในต่างจังหวัดนู่นค่ะ
ได้โปรดไว้ชีวิตฉันสักครั้งนะคะ
ค่าเทอมแพงหูฉี่
เรียนศิลปะแต่วาดรูปไม่ได้เนี่ยนะ
พลเมืองสองท่าน ที่รับประทานอาหารในร้านแห่งหนึ่ง
ได้พบผู้ป่วยฉุกเฉิน
จึงช่วยปั๊มหัวใจช่วยชีวิตขึ้นมาได้
ทราบภายหลังว่าพวกเขาเป็นตำรวจใหม่ค่ะ
หมวดคิมจียอนจากสถานีตำรวจคยองบุก
กับหมวดชินฮงจินจากสถานีตำรวจดังจอง
เมื่อวันที่ 21 ที่ผ่านมา ทั้งคู่รับประทานอาหารในร้านเขตคังซอ กรุงโซล
ระหว่างรับประทานอาหารนั้น
พนักงานเสิร์ฟอาหารเกิดล้มหมดสติ
พวกเขาจึงวิ่งเข้าไปช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว
ท่ามกลางสถานการณ์ฉุกเฉิน หมวดคิมโทรแจ้งความต่อ 119
ส่วนหมวดชินก็เริ่มทำการปั๊มหัวใจ
พนักงานที่ล้ม ก็ได้สติภายในสองนาทีหลังจากนั้น
เจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองวิ่งไปตามเสียงโครมทันที
และช่วยชีวิตพนักงานได้สำเร็จ
เป็นตำรวจร่วมรุ่นที่ทำหน้าที่ด้วยกันค่ะ
ภาพจากกล้องวงจรปิดถูกเผยแพร่ทางออนไลน์
ตำรวจหน้าใหม่ทั้งคู่จึงถูกพูดถึง และกลายเป็นประเด็นร้อนค่ะ
ส่วนพนักงานที่หมดสติ ฟื้นขึ้นหลังปั๊มหัวใจ
และได้เข้ารักษาที่โรงพยาบาลเป็นที่เรียบร้อย
ทางผู้บัญชาการตำรวจ มอบเกียรติบัตรแก่ทั้งคู่อีกด้วยค่ะ
ชายผู้หลบหนีราวกับผวาอยู่นั้น
ผู้ที่มาด้วยกันไล่ตามแต่ไม่ทันค่ะ
หลังตรวจสอบตัวตนชายผู้นั้นแล้ว
พบว่าคือนายอี ผู้ต้องหาคดีพยายามฆ่า ซึ่งถูกตามล่าอยู่ในขณะนี้
นายคิมที่ถูกมีดแทงนั้นเสียชีวิต ในระหว่างทางส่งตัวไปโรงพยาบาลค่ะ
ทางตำรวจเผยว่าได้เพิ่มกำลังค้น
เพื่อตามหาตัวนายอีผู้หลบหนีอยู่
และยื่นคำร้องขอข้อมูลการสื่อสาร รวมถึงหมายจับ…
(ประกาศจับคนร้ายหลบหนี)
(ส่งเสียงดังกลางถนน ไม่สุภาพกับผู้ใหญ่ ไม่ตั้งใจเรียนและเสพยา ฮยองจีซู)
(ใบยืนยันการยุติการรักษาผู้ป่วย)
(เซ็นชื่อ: บุตร - จางนันกัม)
พักผ่อนนะครับ
ครับ
- สายสืบจางนันกัมใช่ไหม - ครับผม
ผมเข้ามารับหน้าที่หัวหน้าคนใหม่ ชื่อมุนมยองจุนครับ
ตอนนี้อยู่บ้านรึเปล่า
ไม่ใช่อะไรหรอก
ได้ยินว่าสายสืบจางรู้ข้อมูลเกี่ยวกับซงชน
ดีที่สุดเลยไม่ใช่เหรอ
เขาว่างั้นเหรอครับ
เห็นว่ามีเหตุผลส่วนตัวด้วย
ก็มีอะไรทำนองนั้นอยู่
มีแรงกระตุ้นแบบนี้ดีเลย
แต่ก็ผิดคาดนะ
นึกว่าจะมีพวกแฟ้มคดีของซงชน
แปะเรียงรายเต็มกำแพงซะอีก
แบบในหนังน่ะ
ว่าแต่หัวหน้าครับ
มีเหตุผลที่ท่านอุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่รึเปล่า
ไม่มีอะไรมากหรอก คือฉันน่ะ
เห็นรายงานนี้
และคิดว่าน่าเชื่อถือพอตัวเลย
(ข้อมูลส่วนตัว)
แล้วก็
อันนี้
วันนี้สถานีตำรวจมาโพรับคดีนี้มา
วิธีการของคนร้ายเหมือนกันมาก คุณคิดว่ายังไงครับ
มีความเป็นไปได้ครับ
แต่ว่ารอบนี้ดูเหมือนจะเลือกเหยื่อผิดไปหน่อย
จำคดีบริษัทก่อสร้างคาจกได้ใช่ไหม
คดีที่เมื่อก่อนดังๆ น่ะ
รู้จักครับ
ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็นก่อสร้างบูยอน
(ก่อสร้างบูยอน)
หลานสาวของท่านประธาน
เพราะแบบนี้แหละ
เห็นว่าทางนั้นเสนอข้อตกลงจะให้เลื่อนขั้น
สายสืบจาง
รอบนี้ให้ผมได้โด่งดังกับเขาบ้างสักครั้ง
พรุ่งนี้กลับมาทำงานได้เลยนะครับ
- พรุ่งนี้เหรอครับ - ใช่
ไอ้เศษสวะพวกนี้น่ะ
จะปล่อยให้ลอยนวลไปไหนต่อไหนได้ยังไง
(อีทังกำลังเคลื่อนไหว)
(ตรวจสอบตำแหน่งหรือไม่ อีทัง: กำลังออนไลน์)
(ฮีโร่ส์)
พอดีมีสายด่วนโทรมาครับ
ขอรับสายสักครู่ เดี๋ยวกลับมาครับ ขอโทษทีครับ
(ขอดวงวิญญาณผู้เสียชีวิตไปสู่สุคติ)
ไม่ต้องห่วงเรื่องหนังสือเลย
ฉันมีแพลนเอ บี ซี ดี อีไว้เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวฉันจะใช้แผนพวกนี้
ฉันจะจัดการเอง เพราะฉะนั้นนายแค่ซ่อนตัวก็พอ
ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่อง
ฉันถามว่าเขาเป็นคนยังไง
อะไรวะ ไอ้เวรพวกนี้
เฮ้ย เป็นอะไรไหม
ตอนแรกฉันคิดว่าเขาเป็นแบบนายนั่นแหละ
เพราะเขาเคยคิดอยากเปลี่ยนโลกน่ะ
คุณลุงคือคนที่โลกเราต้องการนะครับ
มาสร้างความยุติธรรมให้โลกใบนี้
ไปด้วยกันกับผมไหมครับ
โอ๊ย ร้อน!
แต่ว่า
ฉันคิดผิดเอง
เพราะงั้นฉันต้องเป็นคนจบเรื่องนี้เอง
นัดเจอให้หน่อยสิ
หือ จริงเหรอ
พอดีสถานการณ์เปลี่ยนครับ
(ห้องพักหรู กาโยสาขาใหญ่)
(ขอชดใช้ด้วยความตาย)
(เสียงดังในร้านอาหาร พูดหยาบกับผู้ใหญ่)
(หลอกคนใกล้ตัวเอาเงินหลายสิบล้าน)
(โนบิน: ทังบอกว่าอยากเจอเหมือนกัน)
ไง
ฉันเอง
เห็นว่าแกก็อยากเจอฉันเหมือนกันงั้นเหรอ
โอ้โฮ
ใจกล้ากว่าที่คิดนะเนี่ย
บวกไปเลยสิบคะแนน!
เอาละ
เดี๋ยวลุงจะบอกทางให้ละกันนะ
(คาเฟ่มิเนอร์ว่า)
ฟังให้ดีแล้วเดินตามมานะ
ไหนๆ ก็มาแล้ว
ไปเจอที่ที่ดีกว่าคาเฟ่ดีกว่า
อ้าว
ทำไม มีอะไร
ขอทางหน่อยครับ
- ขอโทษที - ปัดโธ่เว้ย
ใช่เลย ตรงนั้นแหละ มาถูกแล้ว
เอาละ ทีนี้ก็…
ขึ้นมาที่ชั้นสองได้เลย
เดินตรงเข้ามาข้างใน
มาถูกซะด้วย
(ผับปลอดเหล้า ฮาวาย)
ทางนี้ๆ
ไม่มีอะไรให้กินนะ
ทำไมอยากเจอผม
เจอหน่อยก็ดีนี่
จะได้คุยเรื่องชีวิตความเป็นอยู่บ้าง
เรามันพวกเดียวกันไง
คนอย่างพวกเรา
จะออกไประบายที่ไหนก็ไม่ได้
เหงาก็เหงา หงุดหงิดใจจะขาด
เข้าใจใช่ไหม
ฉันน่ะนะ
อยากรู้เรื่องนั้นมากเลยละ
แกน่ะ
มีมาตรฐานยังไงเหรอ
หือ
(ตำแหน่งของฉัน)
- แล้วก็เลี้ยวซ้ายครับ - หา
ตอนนี้เลี้ยวซ้ายเลยครับ
บอกให้ไวหน่อยสิวะ
ต้องยูเทิร์นเลย แม่งเอ๊ย
พี่ครับ ตรงนี้ไม่ใช่ยูเทิร์นนะ ต้องพีเทิร์น
- พีเทิร์นคืออะไรวะ - แค่ไปกลับรถด้านหน้าก็พอแล้ว
พวกแกจะรักษากฎอะไรกันนักหนาวะ
- พี่ครับ - ช่วยเงียบหน่อยได้ไหม
เงียบหน่อย
จากตรงนี้เลี้ยวซ้ายก็พอ
แม่งเอ๊ย
หรือคำถามแรกจะรุนแรงไปหน่อย
งั้นเอาคำถามง่ายๆ ไหม
แต่ได้ยินมาว่าแกน่ะ
มีเซ้นส์อะไรไม่ใช่เหรอ
มันคืออะไร
ปกติไม่ค่อยพูดอยู่แล้วเหรอ
ตอบแค่ใช่หรือไม่ใช่ก็ได้
รู้สึกแบบ…
ขนลุกหรืออะไรอย่างนั้นเหรอ
รู้สึกจี๊ดๆ ขึ้นมาไหม
ที่นี่แน่นะ
ที่นี่แหละครับ
ระดมกำลัง!
ให้ไว!
- เฮ้ยๆ - เคลื่อนไหวสิ
จะมากเกินไปแล้ว จับมันไว้!
เฮ้ย จับทำไมครับ ทำไมทำแบบนี้
ไม่สิ
ช่วยดูสถานการณ์ก่อนเสนอหน้าด้วย
เห็นแล้วขัดใจฉิบเป๋งเลย
ปัดโธ่ ฉันก็นึกว่า
จะพูดไงดีล่ะ
นึกว่าพอแตะตัวปุ๊บจะมีเซ้นส์ปั๊บ
รู้ได้เลยว่าไอ้คนนี้ไปทำชั่วอะไรมา
รู้ทุกเรื่องทันทีซะอีก
แต่จะบอกว่าไม่ได้มีพลังพิเศษแบบนั้นงั้นเหรอ
ปัดโธ่เว้ย
เซ็งฉิบ
โธ่เอ๊ย ถ้าเป็นแบบนี้
ก็ไม่สนุกสิวะ
คนดูก็หมดแรงสิไอ้หนู
(ฮาวายปลอดเหล้า)
แล้วแกล่ะ
มีเรื่องสงสัยเกี่ยวกับฉันบ้างรึเปล่า
ถามมาได้เลย เดี๋ยวเล่าให้ฟัง
หนังสือของผมอยู่ไหน
อ๋อ เล่มที่ให้ยืมใช่ไหม
พอดีฉันยังอ่านไม่จบน่ะ
นี่
ไอ้โนบินนั่นน่ะ
อย่าไปเชื่อมันมาก
สมมติแกเผลอทำพลาดแค่ครั้งเดียว
โดนเฉดหัวทันทีเลยนะโว้ย
ดูที่มันเก็บหนังสือเล่มนี้ไว้สิ
โถๆ
อยากร่วมงานกับฉันไหมล่ะ
ว่าไง
ฉันเนี่ยโคตรสับสนเลย
ตอนเลือกคนมาฆ่าน่ะ
ยิ่งนานวันฉันยิ่งสับสนว่ะ
ต่อให้แกทำพลาดฉันก็โอเค
อุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ต้องมีการเสียสละอยู่แล้ว
จริงไหมล่ะ
คนที่ต้องกำจัดก็ล้นโลกแล้ว
แต่ฉันดันไม่มีเวลาเลยน่ะ
ร่างกายก็ไม่แข็งแรงเหมือนก่อน
โอเค! สำหรับวันนี้
เวลาก็ดึกมากแล้วด้วย
ลองคิดให้รอบคอบแล้วติดต่อมาละกัน
อย่าให้ฉันรอนานเกินไปนะ
รู้ไหมว่าปัญหาของไอ้คนพวกนี้คืออะไร
ถ้าปล่อยทิ้งไว้ก็จะก่อเรื่องอีกไง
นี่คือคำตอบเหรอวะ
ตั้งสติให้ดีหน่อยสิวะ
คนเราน่ะ
ไม่รู้หรอกว่าจะตายเมื่อไหร่
เพราะต้องโดนคนแบบแก
ฆ่าทิ้งไงล่ะ
แต่ว่าฉันน่ะ
ไม่เหมือนกันโว้ย
เป็นไงล่ะ
หน้าตาเริ่มมีสติสักทีสินะ
หน้าตาใสซื่อซะเปล่า
แต่ว่านะ
พอลองคิดดูดีๆ
แกน่ะ
ไม่มีใจอยากช่วยเหลือผู้อื่น
แถมยังไม่สำนึกในหน้าที่ด้วย
แกมันก็แค่ฆาตกรคนนึงรึเปล่า
ฆาตกรที่สมควร…
ตายน่ะ
โธ่เว้ย รู้ตัวเลยเห็นไหมไอ้โง่เอ๊ย
บอกว่าอย่าส่งเสียงไงวะ
ขอโทษครับ พอดีขาผมเป็นตะคริวนิดหน่อย
แม่งเอ๊ย
อะไรวะ
ร้านปิดอยู่นะ
พวกเราไม่ได้มาเที่ยวสักหน่อย
งั้นมาทำอะไร
เรามารับคุณตากลับครับผม
เชิญไปด้วยกันครับ
ไอ้เด็กนี่ใคร
ไอ้ก้างปลานี่ใครวะ
ปล่อยให้ไปเลยเหรอ
อะไรของแม่งวะ
ขอบใจ
ทำไมถึงเก็บหนังสือไว้
ไม่ใช่เพราะฉันสงสัยนายนะ
ทั้งหมดเป็นแผนของฉัน
ขอโทษที่ทำหนังสือหลุดมือไป
ฉันดีไม่พอเองแหละ
แต่ฉันยังมีแผนอยู่นะ
เชื่อใจฉันอีกสักครั้งได้ไหม
พี่
ฉันกลัวมากๆ เลย
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล