Nie bójcie się.
To był ślepak.
Nie jest łatwo
wwieźć amunicję do kraju, w którym obowiązuje zakaz broni palnej.
Zostało mi pięć strzałów.
No chodźcie. Musicie podejść bliżej.
Pokażcie, na co was stać.
No już, dranie. Brać go.
Ale on ma broń.
Powiedział, że to ślepaki!
Dalej, brać go!
Chodź tu, zasrańcu!
Pierdolony…
Ty skurwielu!
Szlag by to.
Wystraszyłeś mnie!
Dwa strzały. Zostały mu tylko dwa.
Fajnie jest być młodym, co?
Cholera.
Ten ostatni
był prawdziwy.
Gdzie jesteście?
Przepraszam.
Wyduś to z siebie.
Wymknął się nam. Zgubiliśmy go.
To był jeden starszy gość!
Rozłącz się.
Proszę pana…
Ty gnojku.
Dobra robota.
Na czym skończyliśmy?
Kazał…
pana przyprowadzić,
żeby mógł pomścić wnuczkę.
Zaraz, zaraz.
To ta…
Uczennica ze szkoły artystycznej?
Co nie?
Jak się nazywała?
Hyung…
- Hyung Ji-su. - Hyung Ji-su!
No tak, Hyung Jeong-guk. Hyung Ji-su.
ZABÓJCZY PARADOKS
Dziękuję.
Jak trafiłeś do policji, detektywie Jang?
Jak trafiłem?
Co cię do tego skłoniło?
Cóż, mój ojciec był gliną.
To wyjątkowy człowiek.
Więc zostałeś policjantem, by pójść w jego ślady?
Ależ skąd.
Zrobiłem to, by się nie wywyższał.
- Hej, Nan-gam. - Dzień dobry.
Postaw tam.
Mój ojciec był bardzo surowy.
Nigdy się do mnie nie uśmiechnął.
Bezustannie mnie krytykował.
Ty smarkaczu!
Czemu grzebiesz w moich rzeczach?
Kradniesz?
Gadaj!
Chcesz zostać złodziejem?
Iść do więzienia?
Gdy miał zły dzień, rzucał się na mnie bez powodu.
Pięć uderzeń tym.
GWIEZDNE KARAOKE
Będzie bolało.
Co ty na to?
Co tym razem?
Ten bachor naskarżył mamie,
że tam chodzę.
Nan-gam…
Zawsze szukał wymówek, by mnie dręczyć.
Proszę, szefie.
- To moje? - Wracaj do roboty.
No tak, zostawiłem ją tu.
Przeproś.
Proś o wybaczenie.
Aż pewnego dnia poczułem, że mam dość.
Powiedz to.
Wtedy chyba przestało go to bawić.
I dał mi spokój.
Nauczyłem się wtedy jednego.
I nie byłem już żałosny.
Co to było?
Co?
Czego się wtedy pan nauczył?
No wiesz.
Jeśli chcesz wyrwać komuś władzę z rąk, zareaguj inaczej niż zwykle.
Coś w tym stylu.
Czemu nagle o tym mówię?
Bo życzę ci powodzenia.
ZALECONY TEST NA AGRESJĘ
Wynik testu zadecyduje o jego życiu lub eutanazji.
Przeprowadzą go w tym tygodniu licencjonowani trenerzy.
Zrobimy test Wesena i odniesiemy się do zagranicznych badań.
To pierwszy taki przypadek, chcę dać dobry przykład.
Proszę.
Jak pani myśli mu pójdzie?
To pan z nim mieszkał. Jak pan uważa?
Nie wiem.
Jeśli test wypadnie dobrze,
pójdzie do adopcji i znajdziemy mu właściciela.
Ale przez jego przeszłość nie będzie to łatwe.
Detektywie.
Jest szansa, że mógłby zostać u pana? Chyba pana lubi.
Nie nadaję się do tego.
Będzie, co ma być.
Odebrał pan wiadomość?
KAPITAN MOON MYEONG-JUN
Użyłem znajomości.
Przydzielę panu tylu ludzi, ilu trzeba.
Zróbmy to.
Tak jest. Dziękuję.
Będę na czas.
W porządku.
Do zobaczenia.
Jeszcze trochę w tę stronę.
- Dobrze. - Tak.
Możemy przewinąć dalej?
- Jasne. - Tak, tutaj.
To miejsce jest od dawna zamknięte, nikt tam nie przychodzi.
Pobliscy sprzedawcy słyszeli strzały.
Skąd wziął broń?
Jest Lee Tang.
To on.
- Wróćmy do początku. - Dobrze.
- Stop. - Tak.
Kim są ci faceci?
Są z Gajok Construction.
Roh Bin się z nimi skontaktował.
Chcemy naszych praw!
WYCOFAĆ ZWOLNIENIA
Mówię, że nie. Potrzebujecie nakazu.
Przywróćcie nas do pracy!
UKARAĆ PREZESA HYUNG JEONG-GUK'A
- To zajmie chwilę. - Nie.
BUYEON CONSTRUCTION
Kazaliśmy wam iść.
Utrudniacie prowadzenie firmy!
Gdzie wasz nakaz?
Tak jest, nie mogę nawet wejść do budynku.
Nie wpuszczą nas.
Rozumiem. Możesz wracać.
Przepraszam.
Chyba coś znalazłam.
Przełączę na duży ekran.
To maksymalne zbliżenie.
To dzielnica komunalna,
nie ma dużo kamer.
WESOŁY MOTEL
Dzień dobry.
Widziała go pani?
Jest wysoki.
Nie, nie widziałem.
Jesteście z policji?
Tak, z komisariatu w Mapo. Proszę.
Chodzi o to, że jakieś zbiry pytały już o niego wcześniej.
Zbiry?
Wielcy faceci, wyglądający na bandytów.
Kiedy to było?
Jakąś godzinę temu.
Ilu ich było?
Czterech czy pięciu.
Hej, co to jest?
Proszę spojrzeć.
Co to? Czy to krew?
Boże.
PRZEPRASZAM, OKAZUJĘ SKRUCHĘ ŚMIERCIĄ
Listy z przeprosinami?
Opuścimy razem ten skomplikowany świat?
OPUŚCIMY RAZEM TEN ŚWIAT?
Chodźmy.
Nie martw się.
- Czym? - Niedługo go złapią.
A co z nami?
- My… - Proszę.
Dziękuję.
Dobrze się ukryjemy.
Dokąd jedziemy?
Na południe.
A konkretnie?
Posłuchaj.
Mam plan.
Rozwiązanie naszych problemów.
Musimy tylko
zaszyć się gdzieś na południu. Gdzieś w ciepłym miejscu.
Oczywiście, jeśli się zgodzisz.
Wybacz, dawno nie prowadziłem.
Proszę, aktywowałem ten telefon na kartę.
Zarejestrowany na nią.
Przywitaj się.
- Żartuję. - Skąd…
Coś taki poważny?
Pięćset tysięcy wonów.
Tak, pięćset tysięcy.
Jesteśmy ostatnio na celowniku,
ciężko zdobyć nowe tożsamości.
Hej.
- To trudne. - Przykro słyszeć.
POMÓŻ ZNALEŹĆ MOJEGO ZAGINIONEGO SYNA ZADZWOŃ, JEŚLI GO WIDZIAŁEŚ
Ostatnio często przychodzi na poranne nabożeństwa.
Kto?
Tamta kobieta w pierwszym rzędzie.
Mówisz o diakonesie Kim?
Nie słyszałaś? Jej syn zaginął.
Naprawdę? Kiedy?
Biedna kobieta.
Boże.
Dzień dobry.
Co tak długo?
Czekam od dawna.
Cholera.
Więc gdzie on jest?
Prezes rzecz jasna.
Monitoring złapał go w rejonie Magok.
Od tamtej pory znikł z radaru.
Porusza się tak, jakby wiedział,
gdzie są kamery.
Jak daleko jest to miejsce
od Gajok Construction czy Buyeon?
Jakie dziesięć minut jazdy.
Dziesięć minut.
SONG CHON
PREZES HYUNG JEONG-GUK
Znamy miejsce pobytu prezesa Hyunga?
Mamy kilka koncepcji.
Problem w tym,
że nie dostaliśmy nakazu.
Nie szukam prezesa Hyunga.
Tylko lokalizacji Song Chona.
Jak to?
Wątpię, by posunął się tak daleko.
Nie sądzę…
Znam tego drania, zrobi to.
Jak myślicie, czemu wciąż tam jest?
Gdzie jest prezes?
To nieoficjalna informacja, ale wygląda na to,
że w bardzo dyskretnym miejscu.
Więc Chang się tam zapewne też zjawi.
Wezmę to na siebie. Chodźmy.
Za mną.
KAPITAN MYEONG-JUN
Tak, proszę pana.
To ja.
Prezes chce być sam.
Nie wolno mu przeszkadzać.
Na jak długo?
Jak długo?
Przez godzinę.
Godzina.
Dobrze.
Brawo.
No dobrze.
Weź to
i się zdrzemnij.
- Co powiedziała? - Co?
To chyba oczywiste. Chce być sam przez jakiś czas.
Dlaczego?
Opłakuje śmierć wnuczki z dziewczyną w jej wieku.
Cóż za godny podziwu człowiek.
Właśnie tak trzeba żyć.
Teraz
możemy
sobie pogawędzić.
Interesujący…
z pana człowiek.
Słyszałem, że nie ma takiej rzeczy,
która byłaby poza pana zasięgiem.
- Jesteś nieletnia, prawda? - Nie.
Powinienem cię aresztować.
Tak jest!
Proszę pana.
- Naleję panu kieliszek. - Jasne.
Pana zdrowie!
Od zbirów z zaułków po rządowych oficjeli.
Wszędzie ma pan przyjaciół.
Gdzie mój papieros?
Nie! Proszę mi pozwolić.
DEFRAUDACJA, ŁAPÓWKARSTWO
Proszę to potraktować jako krótkie wakacje.
Nawet w więzieniu
ludzie ustawiali się w kolejce, by wyświadczyć panu przysługę.
Jestem pewien, że mogę pana ułaskawić.
Tylko dwa kawałki węgorza?
Trzeba było wziąć więcej.
Proszę mi wybaczyć.
Surowa ryba wyglądała wyjątkowo apetycznie.
Nic dziwnego, że pana wnuczka
taka się stała.
To oczywiste.
Słyszałem też,
że przez pana inwestycje zginęło mnóstwo ludzi.
Rodzinom tych ofiar pewnie pękają serca,
kiedy widzą w telewizji ten durnym uśmieszek na gębie.
Tak jak mi.
Nie mogę siedzieć bezczynnie widząc niesprawiedliwość.
Jutro znów pojawi się pan w telewizji.
Szkoda, że sam pan już tego nie zobaczy.
Po jutrzejszych wiadomościach
ludzie powiedzą:
„Rany.
Sam się o to prosił.
Ktokolwiek to zrobił, świetna robota”.
No dobra.
Już czas
napisać list z przeprosinami.
Dziś w wersji specjalnej napiszemy go tutaj.
Prezesa nie ma.
Nie możecie tam wejść!
Nie wolno wam.
Jest w niebezpieczeństwie.
Proszę tu szybko przyjechać.
Odłóż to.
To coś
jest w jego tętnicy.
Jak to wyciągnę, to po nim. Chcesz krwawej jatki?
Śmiało.
Wtedy też umrzesz.
Spokojnie.
Wysłuchaj mnie.
Planowałem się poddać.
Nie rzucam słów na wiatr.
Znasz mnie, prawda?
Widziałeś listy w moim pokoju?
Myślisz, że chcę negocjować, skurwielu?
Spokojnie, dzieciaku.
Oddam się w wasze ręce, razem z dowodami.
Tylko widzisz, myśl, że ten gość będzie ostatni,
mnie nie satysfakcjonuje.
Lepiej byłoby, gdyby prezes przeżył,
a ty dostałbyś awans. Co ty na to?
- Cholera. - Ostatni ślepak.
Gadaj dalej.
Ty nadęty draniu.
Strzeliłeś już
do kogoś?
Nie wierzysz mi?
Chwileczkę.
Zaraz.
Ty…
To ty, prawda?
Hej, Jang Nan-gam!
Mój Boże, ale wyrosłeś.
Ledwie wczoraj byłeś małym chłopcem.
Co u mamy?
Halo?
Miałeś nie dzwonić do domu.
Widziałeś dziś Nan-gama?
Jadłeś już coś?
Hej, mały!
Rany!
Mały Nan-gam jest teraz detektywem!
Rany! Ale super!
Co?
Chcesz się zemścić za to, że rozwaliłem twojemu ojcu głowę?
Zrób to, młody.
Dalej, zrób to!
Co?
Nie możesz?
Boisz się?
Tutaj.
Nawet jak zrobię to?
Proszę się uspokoić.
Nie ruszaj się!
Wezwijcie karetkę! Już!
On umiera…
Ty łobuzie.
Został dźgnięty w tętnicę szyjną.
Tak, mów.
- Dzień dobry. - Hej.
Byłoby idealnie, gdyby prezes Hyung przeżył.
Trzeba było mnie uprzedzić.
Przepraszam, spieszyliśmy się.
- Detektywie Jang. - Tak.
Ustalmy jedno.
Naszym celem był Song Chon, prawda?
Zgadza się.
Nie wszczynajmy śledztwa w sprawie prezesa Hyunga.
Zostawmy jego życie prywatne w spokoju.
- Nie róbmy kłopotów, dobrze? - Jasne, rozumiem.
Zrobi się głośno o tobie i tej sprawie.
Detektyw łapie zabójcę, który prawie uśmiercił jego ojca.
Nieźle.
Ludzie lubią takie chwytające za serce historie.
Będą cię zapraszać do mediów, nie stresuj się.
Udzielając wywiadów staraj się
okazywać skruchę, że nie zdołałeś ocalić prezesa Hyunga.
Jakbyś się obwiniał.
- Jasne? - Tak jest.
W porządku.
- Dobranoc. - Na razie.
I jeszcze jedno.
Słyszałem, że twój ojciec jest w szpitalu Gwangjin.
A co?
Poprosiłem o przeniesienie go do szpitala policyjnego.
Mój wyraz wdzięczności.
REJON GWANGCHEON
Moi rodzice
zmarli, gdy byłem mały.
To było włamanie.
Nic nie słyszałeś?
Nie mogłem się zemścić.
Nie znałem sprawców…
a nikt nie próbował ich znaleźć.
Zrozumiałem wtedy…
że do wymierzania sprawiedliwości potrzeba mocy.
Ale ja byłem słaby.
Musiałem więc skorzystać z mocy kogoś innego.
Hej.
Możecie
je trochę poluzować?
Kajdanki.
Są za ciasno. Nie mogę oddychać.
Siedź cicho.
Hej.
Chcecie, żeby sprawca zginął na waszych oczach? O to chodzi?
Przymknij się. Nie słuchaj go.
Nie wierzycie mi?
Co zamierzacie z tym zrobić?
Patrzcie.
Spójrzcie na moje ręce.
Mam cukrzycę
i wysokie ciśnienie.
- Ja… - Poluzuj trochę. Tylko trochę.
- Nie do końca. - Jezu.
- Dobra. - Nie ruszaj się.
Tutaj.
Łap go!
Ty draniu!
- Pan deputowany. - Dzień dobry.
Dziękuję za przybycie.
Zapraszam na poczęstunek.
Hej. Tu jesteś.
- Jeszcze nie jadłem. - Dzień dobry.
Za wiele osób na mnie patrzy.
Opinia publiczna.
Interpretacja tych samych zdarzeń
zależy od punktu widzenia.
- Proszę usiąść. - Tak jest.
Zabierz te krople do oczu.
Załatw inne, dupku. Te pieką.
To jaki jest plan?
Roześlemy list gończy
i zrobimy wszystko, by go złapać.
Podobno byli jacyś wspólnicy.
Tylko że,
nie ma bezpośrednich powiązań, musimy szukać dalej.
To wymyśl coś i ich aresztuj.
Ludzie oczekują, że policja będzie działać szybko.
Pozwoliłeś przestępcy uciec.
Jeśli ich nie złapiesz, to po nas.
To prawda.
Mówiłem, że nie chcę węgorza, dupku.
Proszę się nie martwić.
Zakończę tę sprawę jak najszybciej się da.
Zostali przewiezieni do szpitala.
Kierowca i pasażerowie odnieśli niewielkie obrażenia.
- Bin. - Tak?
Skąd masz samochód i pieniądze?
Myślałem, że wszystko wydałeś.
Sprzedałem swoje rzeczy.
Moje figurki.
- Aha. - Szokująca wiadomość.
Seryjny zabójca, Song Chon, którego aresztowano wczoraj w nocy,
zamordował dwóch policjantów
i uciekł podczas transportu na posterunek.
Aby zintensyfikować poszukiwania,
władze wydały list gończy i mobilizują siły…
To nic.
Jeśli pojedziemy…
Policja ogłosiła też, że przypuszczalnie sprawca nie działał sam.
Song Chon mógł mieć wspólników.
Władze zidentyfikowały dwie osoby
podejrzane o pomoc w planowaniu morderstw.
Koncentrują się na ich relacji…
Hej.
Hej!
Co?
Papryczki nie były bardzo ostre, ale zupa wyszła pyszna.
Spróbuj.
Nie zamierzasz jeść, skarbie?
Najpierw zjedz.
Podejrzani to Lee Tang i Roh Bin.
Ich miejsce pobytu jest nieznane.
Mogli wielokrotnie współpracować z Song Chonem.
- Nic ci nie jest? - Kurwa!
Jestem pieprzonym idiotą.
Nie jesteś idiotą.
Ale taka jest rzeczywistość.
Nic mi nie wychodzi.
Mam nowy plan.
Uciekniemy do ciepłego kraju.
Ciepłego kraju?
Jak?
Statkiem.
Na gapę.
Zero zabawy.
ZDROWE ZĘBY WYZNACZNIKIEM ZDROWIA TWOJEGO CIAŁA
Słuchaj,
nie możesz tu ciągle przychodzić.
Nie mamy innego wyjścia.
Ale tak dalej być nie może.
Spłaciłem już swój dług.
Oszustwa ubezpieczeniowe, uchylanie się od poboru…
Tak, wiem.
Rozumiem, ale nie możesz tak dalej.
Będziesz tu ciągle przychodzić? Nie ustatkujesz się?
Jeśli tego nie chciałeś, trzeba było żyć uczciwie.
Albo zabezpieczyć serwer z danymi księgowymi.
Nie zrobiłeś tego.
Według pasażerów, którzy przybyli w zeszłym tygodniu,
trasa Taean została zamknięta z powodu nałożonych sankcji.
To dlatego, że Taean wymaga transferu.
Co oznacza,
że najlepsza będzie trasa bez przesiadek.
Dlatego popłyniemy bezpośrednio motorówką.
Powinno się udać.
Dobrze.
Krótko mówiąc,
wcześniej trzeba było jechać aż do punktu transferowego,
co było trudne.
Ale teraz możemy popłynąć motorówką bezpośrednio stąd.
Dużo prościej.
Ile to będzie kosztować?
Cena będzie dobra…
Będzie płynął szybką motorówką, to ryzykowne.
A macie coś wolniejszego?
- Wolniejszego? - Tak.
Jeśli wybierzecie coś wolniejszego, będziecie musieli się przesiąść,
co oznacza dwie łodzie, podwójną cenę.
Wyjdzie dużo drożej.
Co sądzisz?
Halo?
Czy to pan Jang Nan-gam?
Dzwonię ze szpitala Gwangjin.
Jest pan opiekunem pana Janga Gap-su?
Zgadza się.
Nie udało nam się dodzwonić do pańskiej matki.
Kontaktuję się, by potwierdzić decyzję odnośnie rezygnacji z terapii.
Pan i pańska matka są jedyną bezpośrednią rodziną pana Janga.
- Zgadza się? - Tak, o co chodzi?
Otrzymaliśmy rezygnacje podpisane przez pana i pańską matkę.
Pana zgłoszenie…
Chwileczkę, proszę pani.
Tak?
Moja matka też to podpisała?
Tak, pani Shin Jeong-hui podpisała dokument.
Zmienił pan zdanie? Konieczne jest wykonanie intubacji.
Obawiam się, że musi pan podjąć decyzję teraz.
Czy mamy kontynuować leczenie?
Potrzebuje pan więcej czasu, by to przemyśleć?
Halo?
Czy on…
Zróbcie to.
Słucham? Mamy kontynuować leczenie?
Tak, proszę.
Dobrze, w takim razie przeprowadzimy intubację.
Mamy sygnał z telefonu Song Chona.
Namierzamy go.
Numer rejestracyjny 9561.
Proszę się zatrzymać.
Co się dzieje?
Zrobiłem coś złego?
Musimy przeszukać pana pojazd.
Dostarczam towar do sklepu.
- Zrobiłem coś nie tak? - Znalazłem coś.
Co takiego?
To ten telefon?
Tak jest. Jest włączony, zgadza się?
Dziękuję.
DENTYSTA
Halo?
Hej, Bin.
To ja.
Dokąd się wybierasz?
Wiesz, że…
policja nas poszukuje, prawda?
Uznali was za wspólników.
Nie sądzisz, że powinniśmy się spotkać?
Naprawdę myślałeś, że się nie dowiem?
Przyjedź do fabryki w Osan.
Wiesz gdzie.
No tak.
Mam tę książkę, którą od ciebie pożyczyłem.
Kto to był?
Nic takiego.
Nie wjedziemy tym autem na autostradę.
Gliny zaraz nas namierzą.
KURCZAKI EUNSUNG
Transport pracowników do fabryki będzie za pół godziny.
Weź to i wysiądź na końcu trasy.
Do portu w Boryeong będzie dziesięć minut.
Gdyby ktoś cię o coś pytał,
powiedz, że jesteś do rozładunku towaru.
A co z tobą? Nie idziesz?
Nie powinniśmy przemieszczać się razem.
Pojadę dłuższą trasą autobusami. Nie martw się.
Pójdę sprawdzić rozkład jazdy.
LOKALIZACJA24, ŚLEDZENIE
BORYEONG, JA
DODAJ KONTAKT LEE TANG
POŁĄCZONO
TANG
O drugiej.
Musimy za wszelką cenę dotrzeć bezpiecznie na miejsce.
Skup się na tym.
- Proszę. - Dzięki.
Czekaj. A gdzie drugi?
Jest jeszcze dużo czasu.
Ruszymy, gdy się ściemni. Idź tam.
Jeszcze jeden.
ZHANG YU ZHI
BŁĄD
Co jest?
Co do cholery?
Czemu nie działa?
Czemu się nie otwierają?
Witaj.
Jestem tu, bo chyba wiem, gdzie jest Song Chon.
Co robiłeś w Gajok Construction?
Tylko nie wciskaj mi kitu.
Chciałem złapać Song Chona.
Kim jesteś, żeby go ścigać?
Song Chon, Lee Tang.
Wykorzystywałeś ich, by mordować ludzi. Jak śmiesz?
Wiesz, ilu ludzi zginęło przez twoje pojebane ideały?
A ty nie masz nic na sumieniu?
Coś ty powiedział?
Słyszałem, że pozwoliłeś umrzeć prezesowi Hyungowi.
Czyli to prawda.
Nie włamałem się do systemu, żeby to sprawdzić.
Jeden z jego ochroniarzy wrzucił post do sieci.
To ty, Jeong-seon?
Czego, do cholery, ode mnie chcesz?
Song Chon.
Pomogę ci go złapać.
Znam go lepiej niż ktokolwiek inny.
Wiesz, gdzie on jest?
Jeśli mi pomożesz,
powiem ci od razu.
Mam tańczyć, jak mi zagrasz?
DETEKTYW KIM JUN-HYEOK
Mam dość twoich gierek.
Tak bardzo chcesz go złapać?
Znajdź sobie innego bohatera.
Halo.
Chodź tu.
Napisy: Anita Rudomina