Jak to ty? Kazałem ci znaleźć karnistę.
Nasi obrońcy są niedostępni,
bo im nie zapłaciliśmy.
Dołączyli do worka wkurzonych,
który ostatnio pęka w szwach.
- Nie czas, abyś mnie osądzał. - Mówię, jak jest.
Liczba osób, które nie chcą ci pomagać, rośnie.
- Na jaja Chrystusa. - Będę na spotkaniu.
Oby. Jesteś moim ruchaczem.
Potem pójdę do sądu i zajmę się oskarżeniem Conrada.
- Musisz być skupiony. - I będę.
Jilly?
Ogarniemy to.
Naprawdę.
Wpłacimy kaucję. Wyciągniemy go.
Nie martw się. Zobaczysz.
Poprosił o spotkanie.
Croker.
Zgodziłem się.
Dlaczego?
Niech wie, że traktujemy to poważnie.
Przyprowadzi prawnika. Co o nim wiemy?
To Roger White.
Jest świetnym adwokatem.
I, prawdę mówiąc, dobrą osobą.
Charlie lubi epatować fałszywą przyzwoitością,
by zbić ludzi ze swojego ordynarnego tropu.
Zgnieciemy go i zmiażdżymy.
Takich jak Croker trzeba zdusić.
Potrzebujemy listy aktywów:
antyków, samolotów, dzieł sztuki, koni, wszystkiego!
Już się robi.
Bo ten szajs należy teraz do nas.
- Właśnie. - Rany, ale frajda.
Pokonałbym go?
Słucham?
Crokera.
Wiem, że był wielkim sportowcem. Nazywali go „Niezmordowanym”.
Myślisz, że bym go pokonał?
Cóż...
Czy to ważne?
Częścią bycia mężczyzną,
może nie najważniejszą, ale ważną,
jest umiejętność skopania komuś dupy.
To, jak uścisnął mi dłoń...
Nie puszczał.
Chujek myśli, że cały świat kręci się wokół jego wielkiego fiuta.
Bo poniekąd tak jest.
Już nie.
Jego chuj-perium należy do mnie.
FACET Z ZASADAMI
Tak jak rozmawialiśmy.
Ruchać ich w dupę, w głowę, w oko i w gębę.
Ten Zale jest twardy jak skała. Nie możemy okazać słabości.
Charlie, nie rozdajemy tu kart.
Rozumiem.
Dupa, głowa, gęba.
Prosiłem o rozsądek.
To nie jest rozsądne.
Sto osiemdziesiąt milionów dolarów w 60 dni
zdaje się rozsądnym rozwiązaniem.
Wie pan, co sądzę? Chyba nie rozumie pan powagi sytuacji.
Pański dług przekracza miliard dolarów.
Proszę rozważyć też pańską zgubę.
Moją zgubę?
To DCF.
Nasze straty operacyjne staną się wasze.
Będziecie zarządzać Croker Industries
i 17 hurtowniami żywności.
Padnie pytanie:
„Kto zarządza Działem Nieruchomości w Planners?”.
To chyba pan.
Przepraszam, pańska godność?
Roger White, główny radca prawny Croker Industries.
Cóż, aż zadrżałem.
Jeśli zajmiecie majątek,
odniesiecie stratę 800 milionów dolarów
z pożyczki obecnie zaksięgowanej jako aktywa.
To zmiana warta 1,6 miliarda dolarów, Popeye’u.
Co to takiego?
Nie, chwila. Proszę mi nie mówić.
Klapa właśnie opadła.
To roszczenie prawne, panie Zale,
przeciwko Planners za naruszenie umowy kredytowej,
przymus ekonomiczny, obowiązek powierniczy, oszustwo finansowe.
Croker Industries polegało na swoją szkodę
na bankowej ekspertyzie doradców finansowych
z PlannersBanc.
Coś panu powiem, panie główny radco prawny...
Jestem Roger White.
Panie White.
Nie jestem prawnikiem,
ale gdy kredytobiorcy pozywają banki,
zwykle nie kończy się to dla nich dobrze.
Harry, istnieje cmentarz pełen tych,
którzy zapragnęli zatańczyć na moim grobie.
Spierdalaj.
Chcesz spróbować swoich sił? Lepiej się postaraj.
Pipusiu, nawet nie zauważyłem, że tu jesteś.
A to ci dopiero.
Atakuj go. Jak typowy prześladowca.
Harry, zaufaj mi, dopadnę cię.
Dużo stękania, nękania i blefowania.
- Prawda, panie White? - Zgadzam się.
To bardzo smutny dzień,
w którym książę gołosłowia boleśnie uświadamia sobie,
że ostatecznie jest niczym innym jak pustym worem.
Nigdy wcześniej nie miałem ochoty zabić drugiego człowieka.
Mamy dwie opcje. Możemy sprzedać aktywa,
ale to wymaga czasu. Druga to biały rycerz.
Kto w nas zainwestuje?
Ci, co kupują drużyny sportowe.
Nie dlatego, że to dobre transakcje,
choć czasem tak, ale dlatego, że to nudziarze
z chrapką na coś krzykliwego.
Jesteś pieprzonym Charliem Crokerem.
- Turpmtine? Z Herbem Richmanem? - Polecimy jeszcze dziś.
- Dziś? - Liczy się każda chwila.
- Jutro mamy galę. - Wrócimy na czas.
Charlie.
Herb Richman to mój bilet. Nasz bilet.
Kotku, to wielce nierozważne.
Daj mi skończyć.
Lepiej nie podnoś na mnie głosu.
Jeśli go przekonam, problem zniknie.
Moje szanse rosną, jak zawsze, gdy mam cię przy sobie.
Wezmę też Wally’ego.
Zawiesili go. Dobrze byłoby go mieć.
Jasne, dobrze, gdyby Herb Richman postrzegał cię jako rodzinnego.
- Serena. - Charlie.
Nie przegapię tej gali.
Zdążymy wrócić na galę.
- Nigdy tego nie robiłeś? - To tylko oskarżenie.
Odczytają mu zarzuty, ustalą datę rozprawy,
a potem przyprowadzimy karnistę.
O ile go znajdziecie. Podsłuchałam twoją rozmowę z Charliem.
Znajdziemy.
Miałem nie iść do cholernego więzienia,
ty pieprzony, w dupę jebany kłamco.
Miałem tam nie trafić.
- Chodź. - Okradłeś mnie, dupku.
- Zabierzcie go! - Wisisz mi hajs.
Bardzo dziękuję.
Lepiej nie pozwól im ściąć dredów, dobrze?
Dziękuję.
Dzięki za zaproszenie. Widzimy się na wyborach.
Widzimy się?
Rany. Dziękuję, że przyszedłeś.
- Nie zawiedź nas. - Doceniamy to.
- Gdzie on jest? - Nie powiedział gdzie.
Ale?
Miał nieprzewidzianą sprawę karną,
która była dość pilna.
To bzdura. Roger White nie jest karnistą.
- Burmistrzu Jordan. - Hej!
Wspieram pana. Nie chcemy Bagovitcha w urzędzie.
- Dziękuję. Jesteś prawdziwym patriotą. - Wzajemnie.
White przeprasza.
Nie potrzebuję przeprosin, ale jego tutaj. Dzisiaj.
- Burmistrzu Wesie. - Miło cię widzieć.
Jest problem z jutrzejszym wiecem.
Chór mówi, że miał być opłacony.
Co? Nie. Mieli wystąpić pro bono, do chuja.
- Mimo to... - Walić to.
Dlaczego muszę wszystkimi dyrygować,
aby dołożyli cegiełkę?
To mają być największe wybory
w historii Georgii,
a chór z mojego elektoratu chce zapłaty?
- Pieprzyć to. - Wes Jordan!
I to się nazywa moda. Przyjmę uścisk.
Uściski są w porządku?
Dobrze na pani wyglądam!
Każ White’owi tu przyjechać. W tej, kurwa, chwili.
- No dobra. Hej. - Hej. Jak leci?
- Dziękuję. - Miło mi.
Sprawa numer 62322.
Georgia kontra Conrad Hensley,
napaść i pobicie policjanta.
Roger White jako obrońca.
Odstąpimy od odczytu i poprosimy o zwolnienie.
Zaatakował policjanta.
Jak ustalimy, bronił się przed funkcjonariuszem.
Na potrzeby zwolnienia pokreślę,
że pan Hensley nigdy nie był karany,
wykonuje pracę zarobkową
i jest cenionym członkiem społeczności.
- Milion dolarów, ćwierć w gotówce. - Co?
- To poważne zarzuty. - Nigdy nie był notowany.
- Słyszałem. - Milion to przesada.
Pański klient pobił policjanta
do nieprzytomności.
To anormalne...
To nie miejsce i czas na obronę.
Bronię Conrada Hensleya i jego zwolnienia za kaucją.
Jest praworządnym młodym obywatelem.
- Tym gorzej. - Słucham?
Wszystko to z powodu mandatu za parkowanie.
Ten „praworządny” obywatel zaatakował policjanta
w wyniku sporu o parkowanie w czerwonej strefie.
Co to ma znaczyć?
Nie wystarczy, że policja zmaga się z przestępcami,
teraz atakują ich także ci dobrzy.
Nadchodzi czas, gdy należy postawić granicę.
Kaucja ustalona, ćwierć miliona. Milionowe poręczenie.
Sprawa numer 35414.
To chyba jakiś żart.
- Turpmtine, dzisiaj? - Jeszcze żyjemy.
Charlie, musisz sprzedać Turpmtine.
- Słucham? - To niekluczowe aktywa i czerwona flaga.
Zale pewnie nie zarabia 300 tysięcy dolarów,
a wie, że masz prawie 12000-hektarową hodowlę przepiórek.
To ekologiczna kwatera.
Po co jechać aż tam?
Bo tam zaimponuję Herbowi.
Sam mówiłeś, że potrzebujemy białego rycerza.
I zgodził się przyjechać?
Pewnie czuje pismo nosem.
Tym bardziej bym się wstrzymał.
Nie mogę sobie pozwolić na pieprzoną przerwę.
Chyba rozumiesz.
Jestem niejako pod przymusem z powodu narastającego kryzysu księgowego.
Z pewnością to rozumiesz.
NORMAN BAGOVITCH ODPOWIEDNI CZŁOWIEK
Jesteś u celu.
Co, do chuja?
Przyjmuje tutaj?
To gówniana sprawa, Raymond.
Takie przyciągają adekwatnych prawników i lokale.
Nie wierzę.
Powiem ci to po raz kolejny.
Odpowiadaj rzeczowo.
Bez opinii.
Nie komentuj. Nie przesadzaj.
Przyjechała aż z Finlandii, aby wykorzystać twoje słabe strony.
Im więcej złego z ciebie wyciągnie,
tym większa będzie ugoda.
Nie mów do mnie jak do idioty.
Dlatego tu jesteśmy.
Bo byłeś idiotą.
Zaprosił ją pan na kolację, bo interesuje się pan sztuką fińską?
Opowiadała mi o swoich nordyckich krajobrazach.
Odparłem, że z chęcią obejrzę jej slajdy.
Zaprosił ją pan na kolację tylko po to, by zwiedzić jej nordyckie tereny?
Sprzeciw.
Poza kolacją spożyliście coś jeszcze?
Wypiliśmy tak zwany koktajl bambusowy.
Co sprawiło, że zechciał pan napić się tego drinka?
- Pani Tiramaki go poleciła. - Czemu?
Powiedziała, że zawiera zapłodnione żółtko
zamiast kandyzowanej wiśni, co rzekomo miało...
wzmocnić energię seksualną.
Tak było?
Panie Peepgrass,
czy bambusowe koktajle wzmocniły pańską energię?
Nie pamiętam.
- Uprawialiście wówczas seks. - Tak.
Poza tym ile razy doszło do stosunku?
Jeszcze raz.
- Kłamstwo. - Sirja.
Często robiłam loda.
- To on dziś zeznaje. - Często.
Dobrze, czy więc w trakcie tych stosunków
nie martwił się pan o zapłodnienie mojej klientki
swoją wzmocnioną bambusowo-jajeczną energią?
Jak możesz się siebie nie brzydzić?
To ty obrzydzasz. Ja robię lody.
- Sirja. - Do tego pozwoliłam mu na anal.
Czemu nie powiedziałeś mi, że jest tak źle?
Nie wiedziałem.
Dług potrafi być swoistą odznaką w biznesie.
Tesla ma 4 miliardy długu, a Apple 100 miliardów.
Trzeba pożyczać, by rosnąć, i rosnąć, by przetrwać.
W długu nie ma nic złego,
póki kredytodawca go nie ściąga.
Co zrobił. Dlaczego?
Nie jestem zbyt lubiany, Serena.
Moja metodologia też.
Zraniłem kilka osób.
Gdy pokonasz konkurenta, musisz go dobić,
aby nie wrócił się odgryźć.
Nie cierpię przegrywać, ale potrafię okrutnie wygrywać.
Jak to się mówi?
„Karma wraca”.
Doigrałem się.
Charlie.
- Dobrze. - Pociągnij.
Już dobrze.
Skurcz. Nawet moje ciało zwraca się przeciwko mnie.
- Rozmawiałeś o tym z lekarzem? - Mówi, że to przez stres.
Jedźmy na lotnisko.
Wczoraj nasze życie było idealne,
a teraz spędzi 30 dni w więzieniu?
Zbieram nagrania, żeby sprawdzić wersję zdarzeń prokuratury.
Funkcjonariusz miał kamerę i jeśli mówią prawdę,
czarny facet, atakujący białego policjanta w Georgii...
Więc ta ugoda...
Weszłaby w życie jutro.
- Potem zacznie odsiadywać karę? - Pewnie tak.
Mogę go wcześniej zobaczyć?
Posiedzieć z nim?
Wrócę dziś na przygotowania.
To po godzinach odwiedzin, ale...
dołączysz jako asystentka.
Jak do tego doszło?
- Nadal pulsuje? - Jest lepiej.
Nie możesz czegoś sprzedać? Po pierwsze samolotu.
Zaciągnąłem na niego kredyt. Pozostałe są pod zastaw.
Były tanie. Wismer uznał, że to dobry pomysł.
No dobra. To jaki jest plan?
Dziś odbędziemy miłą kolację, a jutro spędzimy dzień w naturze.
Nawiążemy owocną więź.
Zaczynamy.
Za każdym razem, gdy cię widzę, rośniesz o kilka centymetrów.
Będziemy się razem świetnie bawić.
Nie mogę się doczekać.
Dzięki, że go podrzuciłaś i pozwoliłaś mu na wyjazd.
- Spędź z nim trochę czasu. - Tak zrobię.
Wszystko gra?
I to jak.
Problemy w pracy.
- Jest źle? - Poradzę sobie.
Bank próbuje mnie dojechać. Nic nowego.
- Stąd ta podróż? - Chciałem spędzić czas z Wallym.
- Herb, przyjacielu. - Hej.
Marsha.
Pamiętacie Marthę?
- Wskakujcie. - Dobrze.
- Zarezerwowaliśmy wam miejsca. - Dobrze.
Herb, leciałeś kiedyś G5?
Tak, wiele razy.
Trzydzieści dni to jedno, ale ten wyrok...
Czy można go jakoś uniknąć?
Raczej nie.
W dzieciństwie...
rodzice podejrzewali, że będę pierwszym w rodzinie,
który ukończy studia.
Zamiast tego będę pierwszym karanym.
A co z...
Jest nowe badanie,
mówiące, że trauma może być przekazywana pokoleniowo w DNA.
Wnuki ocalałych z Holokaustu mają PTSD.
Ojciec Conrada został raz pobity przez policjanta.
Jego dziadek też, więc może w jego DNA jest coś,
co sprawiło, że się przestraszył
i bronił się w ramach odruchu bezwarunkowego.
To zasadny argument, który nie przejdzie w Georgii.
Możemy to forsować i ryzykować,
ale sąd może cofnąć ofertę 30-dniowego aresztu.
Nie chcemy półrocznej odsiadki.
To nie w porządku.
Znokautowałeś policjanta, Conrad.
Jak mówiłeś, zostaniesz ojcem. Najszybsze wyjście jest najlepsze.
Naprawdę.
Przepraszam.
Możemy tu chwilę posiedzieć?
Musimy jechać?
Możemy zostać dłużej.
Dziękuję, że zgodziłaś się na kolację.
To zły pomysł. Jeden drink i chcesz seks.
- To nieprawda. - Już chcesz.
Widzę po twojej twarzy. Mam na niej usiąść.
Zgodzę się na 500 tysięcy w ratach.
Naprawdę jestem trochę spłukany.
Poza tym chciałbym się z tobą dogadać, wierz lub nie.
Jesteś matką mojego dziecka.
Którego nie chcesz.
Wezmę pełną odpowiedzialność.
Chciałbym też mieć szansę je pokochać.
Dla jego dobra.
Ale i dla mojego.
Nie mam kogo kochać.
Kim chcesz być, Raymond?
Musisz coś wybrać,
kogoś.
To nie jest takie proste.
Właśnie, że jest.
Budzisz się rano, myjesz zęby,
patrzysz w lustro i zadajesz sobie pytanie.
Masz odpowiedź?
Podejrzewam, że poniekąd chcę być Charliem Crokerem.
Dlaczego?
Nie mam pojęcia.
Musisz zapomnieć o tym Charliem Crokerze
i być Raymondem Peepgrassem.
Pewnie oczekiwałaś więcej od amerykańskiego bankiera,
niż ode mnie otrzymałaś.
Przepraszam.
Pięćset w ciągu trzech lat plus sześć procent odsetek.
Dam radę w ciągu czterech.
Dobra. Cztery lata.
- Dziękuję. - Masz ochotę na ugodowy seks?
Cóż...
Nie stać mnie na więcej potomstwa.
Użyjemy gumki.
Ja założę.
Nikt ci jej tak nie zakładał jak ja.
Chodź.
Z natury nie jestem pobożny.
Ale w Turpmtine jakaś siła wyższa działa cuda.
W tej stodole jest moje oczko w głowie,
First Draw.
Dwa lata temu otarła się o zwycięstwo w Breeders' Cup.
- Ja byłem twoim oczkiem w głowie. - Stań tam.
Tak jest, kapitanie.
Spokojnie.
Co tu się dzieje?
- Mamy tu wielkiego grzechotnika. - Serio?
Węża?
To bestia, kapitanie.
Boże.
Spójrzcie no.
Co za obwód.
- Proszę. - Tato.
Już dobrze.
- Niezły z niego okaz. - Tato.
- Odsuńcie się. - Charlie.
- Zagrzechocze jeszcze 10 razy. - Co zamierza?
- Nie wiem. - Tato, bądź normalny.
- Błagam. - Daj spokój.
- Każ mu wracać. - Tato!
- Co on robi? - Charlie.
Chodź no.
Charlie, odłóż go!
Mam go!
Tato!
Jezu! Tato!
Ugryzł go?
Nie, ale nawet jak na niego to było szaleństwo.
Na pewno tego nie ustawił, żeby się popisać?
Z początku tak myślałem,
ale wąż był prawdziwy. Mógł go zabić.
Powinnaś z nim pogadać. Masz zdrowy rozsądek, a on go potrzebuje.
Dobrze.
Zadzwonię do ciebie, jak wrócę do domu.
Do niego też.
Boże. Charlie siłował się z grzechotnikiem.
Co?
Pewnie się popisywał.
Przed Herbem Richmanem? Po co?
- Ma jakieś problemy w pracy. - Jakie?
Długi.
Pewnie chodzi o The Concourse.
Próbowałam odwieść go od tego paskudztwa.
Błagałam go.
Nie jesteś po części jego właścicielką?
Tak. Czemu pytasz?
Jeśli go zastawił, jego dług może być twoim długiem.
Hej.
Wciąż jestem u Conrada. Jill też tu jest.
Jeszcze trochę zostaniemy.
Jasne, daj ją.
Dobranoc, myszko.
Wybacz, że nie zdążyłem na usypianie.
Też cię kocham.
Czas minął. Wracaj do celi.
Zaśpiewam ci, jak wrócę do domu.
Cichutko, jak będziesz spała.
No dobrze.
Gdy wracam zmęczony Do serca i żony
Jak miłe jest moje życie!
Dobranoc, skarbie.
- Harry? - Arthur.
- Siedzisz do późna. - Ty też.
- Zamykam sprawę Crokera. - Jak poszło?
Trochę ostro, ale dobrze.
Nie ma płynności. Musimy go przejąć.
Dużo środków do odzyskania.
Uważaj na siebie.
Croker wciąż jest tu szanowany.
Nie chcemy, by stało się coś złego.
Mam to na uwadze.
Wybacz, myślałem, że jestem tu sam.
Bawisz się w Reda Auerbacha?
Dwóch największych przywódców,
Red Auerbach i Curtis LeMay.
Generał.
Kiedyś...
stanął przed komisją senacką
i poprosił o 10 000 głowic nuklearnych dla sił powietrznych.
Jeden senator powiedział:
„Przecież mówił pan, że 6000 głowic
obróci Związek Radziecki w popiół.
Dlaczego mamy dać panu 10 000?”.
LeMay odparł:
„Senatorze, chcę zobaczyć, jak popiół tańczy”.
Rozumiem, że Charlie Croker jest niejako osobą publiczną.
Tym bardziej jeśli mamy go zmiażdżyć,
to musimy to zrobić porządnie.
Czas, aby jego popioły zatańczyły makarenę.
Że niby możesz mnie zabić?
Mnie nic nie może zabić.
Jestem twardszy od was wszystkich.
Widzicie?
Wciąż tu stoję.
Jestem Charlie Croker.
Właśnie tak.
Tato?
Co robisz?
Piękne węże.
Tak, ale dlaczego im się przedstawiasz?
Cóż, synu, rozmawiam z wężami.
Jestem zagrożonym gatunkiem.
Może to i dobrze. Gdyby było zbyt wielu takich jak ja...
Ale świat potrzebuje chociaż jednego.
Tak. Tato, brzmisz jak obłąkany.
Może i tak, ale...
To dar, synu, gdy ludzie próbują cię pogrążyć.
To ostrzeżenie.
To dar.
Więc jest źle?
Paralizator!
Napisy: Paulina Iwaniak