Nowy dzień, kochany.
FACET Z ZASADAMI
Dziś jestem kimś.
To mój wielki dzień.
To nie potrwa długo.
Jesteś następny.
Anestezjolog proszony do sali przedoperacyjnej numer 2.
- Nie musisz ze mną czekać. - Ależ muszę.
Naprawdę wypiszą cię do wieczora?
Możliwe.
Dla chirurga taki zabieg to chleb powszedni.
Mówiłeś, że to rewolucyjne.
Nie zabieg, tylko kolano.
Dlaczego?
Podobno jest...
robotyczne.
- To znaczy? - To nic wielkiego.
Teraz wszystko takie jest. Samochody autonomiczne itp.
To przyszłość.
Dostaniesz autonomiczne kolano?
Serena,
bycie po 60 nie jest do bani,
ale bycie słabym już tak.
Rozumiesz?
Bycie słabym to nic złego.
Ależ tak.
Ciśnij.
Chcesz mieć silne ciało, silny umysł i silny charakter?
Ciśnij.
Kluczem do życia jest niespoczywanie na laurach.
Raymond Peepgrass do Herba Richmana.
Panie Peepgrass.
Proszę mówić mi Raymond.
O co chodzi?
Chodzi o Charliego Crokera.
Co z nim?
Cóż... pożre go pan.
Jest winien Planners 800 milionów dolarów,
a także innym kredytodawcom.
Planujemy przejęcie majątku, ale robiąc to,
spisujemy bank na nieuzasadnione straty.
Co to ma wspólnego ze mną?
Krążą plotki,
że żywi pan dla niego szczególną pogardę.
To bzdura.
W interesach szczycę się brakiem emocji.
Przywiózł pana do Turpmtine i zmusił do oglądania kopulujących koni.
- Jak się pan poczuł? - Z kim pan rozmawiał?
W tej chwili rozmawiam z panem.
Jeśli pojawi się odpowiedni nabywca,
bank poprze bardzo korzystną ofertę.
Zaczynam więc od potencjalnych nabywców, którzy mogą być zmotywowani.
A pan co na tym zyska?
Po pierwsze, zdobywając kupca, stałbym się bohaterem firmy.
Wbicie gwoździa do przysłowiowej trumny Charliego to...
dodatkowa zaleta.
Jak mówiłem, emocje nie mają wpływu na moje decyzje biznesowe.
Proszę wybaczyć.
Czy coś się poprawiło za rządów Wesa Jordana?
To żadna filozofia.
- Nie oddzwania. - Jest zajęty problemami w pracy.
Tym bardziej powinien się ze mną spotkać.
Rozumiem, ale nie dzisiaj.
Ma operację kolana. Nie będzie go dzień lub dwa.
Zarówno my, jak i on, mamy sprawę niecierpiącą zwłoki.
Namów go do spotkania ze mną,
abyśmy mogli się zająć pilnymi sprawami.
Domyślam się, że on wie dokładnie,
kim jest ta wykorzystana kobieta?
A ty wiesz?
Ja nie.
Burmistrzu, porozmawia pan z Maggie?
Tak.
Dzień dobry, pani Maggie.
Dobrze to słyszeć.
ODWIEDZAJĄCYM WSTĘP WZBRONIONY
Jak to trzech na celę?
To miejsce jest przepełnione.
Załatwiamy wpłatę kaucji.
Roger White pracuje nad przelewem.
To może potrwać dzień lub dwa.
Biurokracja.
Nie podoba mi się to, że Charlie Croker wpłaci za mnie kaucję.
Dlaczego?
To po prostu...
nie w porządku.
Doceniam pomoc, ale czemu brać od niego pieniądze?
A pobyt tu jest w porządku?
Przepraszam.
Powinienem był przyjąć te 60 dni.
Myślałem o sobie.
- Powinienem był myśleć o tobie. - Pomyśl o mnie teraz.
I o naszym dziecku.
I o życiu, które jest nam pisane.
Nadrzędnym celem jest wyciągnięcie cię stąd.
Hej.
Dziękuję.
Nie możemy jej wpłacić?
Bank nie przekaże i nie uwolni funduszy.
- Nie na kaucję... - Dlaczego?
Bo zamrażają nasze aktywa.
Zajmują nieruchomości na każdym kroku jakby na złość.
- To chyba sprawka Zale’a. - Hej.
Cześć.
Co się stało?
Mały problem z kaucją. Nic, czego nie da się naprawić.
Jill, naprawimy to.
Gdzie Charlie?
Już prawie.
Przepłuczę.
Dziękuję.
Saturacja stabilna.
Abra-kurwa-dabra. Oto twoja cholerna karta.
- Nie. - To twoja karta.
To nie moja karta.
To twoja pierdolona... Spójrz mi w oczy i powiedz, że...
Odgadłem twoją kartę. Pogrywasz ze mną. To...
- Chcesz czegoś? - Nie.
To się odpierdol!
- Gówno prawda. - Wpada w szał.
Lepiej z nim nie gadać.
Mam dla ciebie radę: nie wychylaj się.
Nie rzucaj się w oczy.
Przepraszam.
Też jest nowy.
Uważaj.
Masz szczęście.
Chłopaczku!
Ej, stary! Lubię takich!
Jak masz na imię?
Spytałem cię o imię.
Conrad.
Jakby co, daj mi znać.
Jak się czujesz?
- Umarłem? - Oczywiście, że nie.
Nie zabijam pacjentów.
Byłem przekonany, że umarłem.
Nie umarłeś. Po południu trafisz do prywatnego pokoju,
a wieczorem lub jutro wyjdziesz o własnych nogach.
Chcesz zobaczyć kolano?
Proszę.
Będę potrzebować pilota?
Nie. Aktywujesz je, naciskając głowę prawego śródstopia.
Zobaczysz na fizjo.
Rehabilitację możesz wykonywać przez sen w aplikacji w telefonie.
Dobry Boże.
To skróci czas rekonwalescencji o 50%.
To brzmi jak fantastyka naukowa.
Nie, to prawda.
Zapomnij o kolanie, dzięki któremu zdobyłeś mistrzostwo.
To jest lepsze.
Wciąż się dziwię, że się zgodziłaś.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam na randce.
Ja też. Trochę się denerwuję.
Widzę.
Od czasu do czasu cierpię na lęki.
Pewnie dlatego poszedłem do bankowości. W tej branży mało się ryzykuje.
Słyszałam, że lubisz ryzyko.
Podobno podjąłeś je ze szwedzką trapezistką.
Co?
Atlanta to duże miasto, ale dzielnica Buckhead już nie.
Cóż, to Finka, nie Szwedka, i pracuje w domu towarowym.
Choć z radością przyjmę twoją wersję.
W niej wypadam dość interesująco.
I po to ta randka? Byś wyglądał na interesującego?
Bycie widzianym w restauracji z byłą żoną Charliego...
Czy chodzi o niego?
A tobie?
Ja spytałam pierwsza.
Nie jestem pewien, czy nie chodzi o niego.
Mam skomplikowaną relację z twoim byłym mężem.
To znaczy?
Czuję zawiść.
Podziw.
Trochę nienawiść.
Umie sprawić, że człowiek czuje się, jakby nic nie znaczył,
nawet w najmniejszym stopniu.
Wyjście na randkę z jego byłą...
To by dla niego coś znaczyło.
Ale nie dlatego się zainteresowałem.
- Proszę. - Dziękuję.
Smacznego.
Tak mi się wydaje.
A dlaczego?
Co dlaczego?
Dlaczego się zainteresowałeś?
Jesteś piękną kobietą.
Sprawiasz wrażenie dobrej.
Dobro to rzadkość w tych czasach.
A piękno i dobro zarazem?
Za dużo mówię?
Nie, mówisz w sam raz.
- Takie są zasady. - Nie moje.
- Ja nie jeżdżę na wózkach. - Charlie.
- Doktor mówił, że mam chodzić. - Jutro.
Dziś, jeśli dam radę, a daję.
- Panie Croker! - Nie jeżdżę na wózkach!
Cisza nocna w bloku nr 3.
Więźniowie na prycze podczas liczenia.
Opowiedz o swojej żonie.
Opisz mi ją.
- Nie. - Japa, Five-O.
Opisz mu ją, a będzie ją sobie wyobrażał w zabawie.
Kazałem ci zamknąć japę. Próbuję pogadać z kolegą.
Ma krągłości? Założę się, że je ma.
Na bank jest krągła.
Ta mordzia lubi krągłości. Spoko, nie oceniam.
Sam lubię suczki krąglejsze od piłki.
Dawaj, stary.
Rzuć mi chociaż ochłap.
- Powiem tylko... - Tak?
To najpiękniejsza kobieta, jaką widziałem.
Zakochałem się w niej
od pierwszego wejrzenia,
jakby była aniołem,
którym jest.
Aniołem.
To piękne, stary.
Wielkie cycki?
- Mówiłem. - Zamknij japę!
- Zamknij się, Mutt! - Nie zamknę się. Sam się zamknij!
Ja się nie...
Trochę szacunku.
Co za bzdura!
Jest tutaj? Teraz?
W sali konferencyjnej. Poprosił o spotkanie.
- Bo? - Wie, że jest skończony.
- Błaga o litość. - Otrzyma ją?
Nie, musimy wytrzymać napór.
Jeśli ktoś taki jak Croker przetrwa, to nas wykastruje.
Będziemy jak eunuchowie.
Nasze jaja, powieszone nad jego kominkiem
tuż pod głową biednego łosia,
będą świadkami, jak grzmoci go w dziurę po kuli.
Chce się podnieść jak wańka-wstańka.
Nie możemy na to pozwolić.
Uprawiałeś kiedyś zapasy?
Nie.
A jakiś inny sport?
Nie, udzielałem się raczej w klubie szachowym.
Mnie zapasy wiele nauczyły o życiu.
Rzuciwszy przeciwnika na matę,
nie można pozwolić mu wstać.
Nalegałeś na spotkanie. Oddaję głos.
Gdy zagarniasz czyjś majątek,
gdy upokarzasz go przed partnerami biznesowymi
i przed rodziną przejmujesz jego Gulfstreama,
to jest wojna.
Nie muszę ci mówić, że na wojnie nikt nie wygrywa.
Jedni tracą więcej niż inni.
W tym przypadku...
to pewnie ja.
Ale zwołałem to spotkanie, żeby powstrzymać naszą bitwę...
pod Gettysburgiem.
Chciałbym to jakoś rozwiązać.
Rany.
Wiesz, co myślę?
Że twoja piękna młoda żona jest mądrzejsza, niż sądziłem.
Od razu rozpoznaję rady żon, a to, co powiedziałeś, tak zabrzmiało.
To mądra rada, muszę przyznać.
A myślałem, że to jedna z tych lafirynd na pokaz.
To cholernie dobra rada.
Za to rada, którą dostałeś od swojego szefa, Longleya,
to się dogadać.
PlannersBanc może stracić
minimum pół miliarda z umorzenia długu.
Podejrzewam, że twój szef kazał ci znaleźć wspólny język.
Nie słyszę cię z tej odległości.
Przeczołgasz się i powiesz mi to do ucha?
Chcielibyście powiedzieć szefowi, że próbowaliście,
ale drań wyzwał was na pojedynek na pięści na parkingu.
Dlatego mnie prowokujesz.
Nazywasz moją żonę lafiryndą.
Na pokaz.
Ale wiesz co?
Mój rozsądek,
którym zwykle się nie kieruję,
każe mi nie dawać ci satysfakcji.
Właśnie to zrobię, Harry.
Ty musisz podjąć decyzję.
Bo albo skopię ci tyłek na parkingu,
albo zrobię to w tej sali.
A niech mnie.
Rzucasz mi takie wyzwanie na jednym kole?
To ci dopiero „opuszczona klapa”.
Wiesz, co jest zabawne?
Słyszałem, że twoje nowe kolano jest w fazie badań klinicznych.
Takiego eksperymentalnego cacka nie obejmuje ubezpieczenie.
Wiesz, co to znaczy?
Kupiłeś je za naszą kasę.
Należy do nas nie tylko twoja firma,
ale też twoje kolano.
Co za niefart.
Mamy twoje jaja.
Spróbowałeś swoich sił.
Teraz bank spróbuje swoich.
Przekażesz nam swoje świadczenia
w miejsce wykonania przejęcia.
To oszczędzi ci publicznego upokorzenia.
Możesz zatrzymać dom i kolano.
- Reszta przechodzi na nas. - Pierdol się!
Zła odpowiedź,
ale na taką właśnie liczyłem.
- Dałem mu to, czego chciał. - Co w ciebie wstąpiło?
Coś we mnie pękło!
Poniżył mnie,
a potem kątem oka zobaczyłem uśmiech Peepgrassa.
Spotkajmy się z Wesem.
W jakim celu?
Wysłuchajmy go.
Dałem mu to, czego chciał.
Uptown pełna jest kanciarzy
The Bowery – moczygęb
Na 42. żyje wielki Jim Walker Co wymiata w bilarda
WYPOŻYCZALNIA LUKSUSOWYCH AUT
Jest duży jak dąb i pusty jak głąb
Ale krzepę ma jak koń
A gdy złoczyńcy widzą Tego Jima co noc
Nazywają „szefem” go
Tylko bo
Mówi się
By nie zaczepiać Supermana
No i nie pluć mu w twarz
Nie pozbawiać maski Samotnego Jeźdźca
I nie zadzierać z nim
Jimowi pokazano drzwi
Dowiedz się, gdzie jest I nie zaczepiaj nieznajomych
Nawet gdy masz Najwyższej klasy kij bilardowy
Hej.
Co robisz?
Siedzę sobie i słucham cykad.
Myślisz, że się śmieją?
Być może.
Kiedyś usłyszałem,
że moment, w którym facet jest skończony,
to nie tragedia.
Tragedią jest to, że tego nie dostrzega.
Nie jesteś skończony.
Nie chodzi mi o dziedzictwo,
po prostu chcę, by ludzie zapamiętali mnie jako wielkiego.
- Jak w tej piosence „Wielki, zły John”. - Tak.
Nie mogę odejść na tarczy.
Jeśli chcesz trafić przez wiatrak,
nie myśl o tym, co jest po drugiej stronie.
To samo powiedziałeś o fosie zamkowej.
W kwestii fos ta zasada sprawdza się też w życiu.
W kwestii wiatraków, tylko w minigolfie.
Rozumiem.
Kolejna zasada,
której nauczył mnie mój wujek:
należy wysoko podciągnąć nogawki.
Co?
Dziękuję.
O mój Boże.
Tak.
Dobra. Przekonajmy się.
Tak!
Proszę pozostać na miejscu do czasu zgaśnięcia lampki zapiętych pasów.
A to dobre.
Mogę cię odprowadzić do drzwi?
Nie zaproszę cię do środka.
Nie chcę, żebyś mnie zaprosiła. Nie wiem, czy dojdę do drzwi.
Dobrze się bawiłam.
Ponownie.
Ja też.
Wiesz, wybrałem minigolfa,
bo kojarzy mi się z liceum.
I z moim pierwszym pocałunkiem.
Wiatrak.
Czuję się, jakbym do niego celował.
Możesz się odprężyć.
Nikt mnie nie pocałował od 20 lat.
Tak prawdziwie.
Teraz to jestem przerażony.
Nie bądź. Jak z wiatrakiem.
Nie myśl o tym, co jest po drugiej stronie.
Wiesz, najlepsze pocałunki to te,
gdzie usta ledwo się stykają.
Nie wierzę.
Dobrze, jednak...
I tak cię nie zaproszę.
Właściwie to mi ulżyło.
Wróć do domu.
Tak.
Ale zadzwoń.
Tak.
A teraz zmykaj.
Dobranoc.
Jakie komplikacje?
Większość stanowych aktywów Crokera jest w trakcie zamrażania.
Mamy aktywa spoza stanu, ale kaucja musi pochodzić z Georgii.
Musimy więc zabezpieczyć kaucję, zanim zablokują aktywa.
Zajmę się tym.
Dlaczego ty się tym zajmujesz?
To tylko kaucja. Poradzę sobie.
Oczywiście, ale co z karnistami?
W tej sytuacji Charlie potrzebuje twojej pełnej uwagi.
I ją otrzymuje.
Ta sprawa jest ważna.
Dla Conrada, ale i dla mnie.
Chcesz być „tym kimś”.
Nie wiem, co to znaczy.
Chcesz być tym kimś, kto walczy w tej walce.
Ta walka do ciebie przemawia.
Doceniam to, że przyszedłeś.
Rozumiem też, że różnimy się poglądami politycznymi.
Jestem, burmistrzu.
To ewidentnie delikatna sytuacja,
która wymaga dyskrecji.
Norman Bagovitch jako burmistrz
wyrządzi ogromne szkody temu miastu.
- W tym się zgadzamy. - Jak mogę pomóc?
Dojdę do tego. Usiądź proszę.
Jesteś Niezmordowany.
W Georgii cieszysz się dużą popularnością.
Dlatego liczę na sojusz. Problem w tym, że bankrutujesz.
Jeśli to się wyda,
twoja sława, twoje słowa i twoje wpływy
zostaną nadszarpnięte.
- Musimy działać sprawnie. - Nie bankrutuję.
Nie wciskaj mi tu kitów.
Wiem, co się dzieje w PlannersBanc.
My, mam na myśli miasto,
trzymamy w tym banku wiele depozytów miejskich.
Mówię o setkach milionów,
które mogą pożyczać dzięki tym depozytom.
Zrobią dużo, by mnie uszczęśliwić.
Gdybyś zaszkodził Normanowi Bagovitchowi w kampanii,
Atlanta miałaby wobec ciebie dług.
- Byłbym twoim dłużnikiem. - Konkrety, Wysoki Sądzie.
Podam je we własnym tempie.
Kawy?
Wierzę, że PlannersBanc uzna,
że znacząca restrukturyzacja twojego zadłużenia
leży w ich długoterminowym interesie,
jeśli mnie zadowolisz.
Jak miałbym to zrobić?
Wyjawiając, że ten skurwiel jest drapieżcą seksualnym.
Jesteś facetem, który wie dużo, więc nie wmawiaj mi, że gówno wiesz.
Z pewnością rozpoznaję je, gdy patrzy mi prosto w twarz.
Słuchaj, mnie to rybka,
czy obchodzę cię ja,
czy nawet Atlanta,
ale wierzę, że dbasz o samego siebie.
Możesz zostać zapamiętany jako bohater Georgii
albo jako największy bankrut w historii nieruchomości Atlanty.
Ujawnij, że Bagovitch jest drapieżcą i kim jest ta kobieta.
Zapewne już to wiesz.
Nie na pewno.
Więc rozsiej wiarygodną plotkę.
Wydaj Bagovitcha, spraw, by ofiara ci pomogła,
a twoje kłopoty w PlannersBanc zostaną złagodzone.
Jak miałoby to wyglądać?
Już ja coś wymyślę.
Ale najpierw muszę wiedzieć,
czy w to wchodzisz.
- Muszę to przemyśleć. - W porządku.
Przemyśl to.
Pomódl się.
Byle prędko.
Jeśli stracisz wiarygodność...
staniesz się bezużyteczny.
To decydujący moment w historii Atlanty.
I w twojej.
Zegar tyka.
Hej. Słyszysz mnie?
Niech ktoś tu przyjdzie. On krwawi.
Więzień w bloku nr 3 potrzebuje pomocy medycznej.
Pomocy! Szybko!
Gdzie jesteście?
Kod niebieski w bloku nr 3.
Słyszysz mnie?
Jak masz na imię?
Boli cię, gdy cię tu dotykam?
Wezwij pogotowie.
- Częściowo zmniejszona lewa strona... - Co mu się stało?
Nikt nie wie?
Nikt!
Przygotuj mi miejsce na wkłucie.
Ty! Co tu się stało?
- Jestem. - Dzięki za spotkanie.
Czego chcesz?
- Bonjour, madame. - Proszę dać nam chwilę.
Odwrócę ją, gdy będziemy gotowi.
Nie mam czasu, więc gadaj.
Rany, wszystkich oczarowujesz w ten sposób?
- Za dobrze cię znam. - Czyżby?
Nie sądziłem, że kogokolwiek znasz.
Chwila, coś mi się pomieszało.
To ciebie nikt nie zna. Nie w pełni.
Jesteś najbardziej zamkniętą osobą na świecie.
Czego chcesz?
Norman Bagovitch to kłamca, oszust i gwałciciel.
Oszuści mają szanse wyborcze,
ale gwałciciele już nie bardzo.
Dla dobra Georgii ofiary jego napastowania
muszą się ujawnić.
Mówię o tobie.
Nie zgwałcił mnie.
Jasne.
Naprawdę.
Joyce.
Zabierz dłoń, bo dźgnę ją widelcem.
Rozumiem, że twoja kariera zależy od twojego wizerunku,
ale to dla dobra ogółu.
Nie dla twojego?
Chcę tylko pomóc Atlancie.
I oczywiście Ameryce.
- Nawet jak na ciebie... - Proszę tylko o prawdę.
Poniekąd wiem, co się stało. Trochę wiem od samego Norma.
Prawda jest taka, że 25 lat temu
odbyłam z nim stosunek.
Za zgodą obu stron.
Nie sądzę. Zapominasz, że ja również znam Veronicę Sherman.
Veronica się myli.
Znowu, nie sądzę.
Nie chcemy przecież, by ten gnojek został burmistrzem.
Możesz powstrzymać zło.
Jesteś naprawdę niezły.
Słyszałem. A ty jaka jesteś?
Są mniejsze i większe tajemnice.
Żałuję spotkania z Normem Bagovitchem.
Gdyby podszedł do mnie dzisiaj, powiedziałabym mu to samo,
co zaraz powiem tobie.
Chyba dokładnie wiesz co.
Joyce, pociąg odjeżdża.
Możesz być w nim
albo pod nim.
Bardzo dziękuję.
WYBIERZ WESA JORDANA
Nie wiem, czemu dałem się na to namówić.
Jak ten gość został burmistrzem, knując w ten sposób?
Myślałem, że Morehouse wypuszcza w świat porządniejszych ludzi.
Wiesz, co będzie jutro?
Dzień jak co dzień, gdy wszystko się pieprzy.
A także „dzień córki w pracy”.
Przyprowadzisz Carę?
Nie.
- Nigdy nie chciałem tego zrobić. - Czemu?
Oto jest pytanie.
To szacowne miejsce pracy, Roger.
Otaczam się honorowymi ludźmi.
Tobą, Jill, Wizem.
To szacowne miejsce.
Musi przetrwać, więc ochłońmy i opracujmy plan działania.
Poczekaj.
Nie myśl sobie...
że nie wychwyciłem twojego tonu.
I tonu Wiza.
I wszystkich, do cholery.
Słyszę to w waszych głosach i widzę na twarzach.
„On sobie nie radzi”.
Zgadzam się z wami.
Wszyscy macie cholerną rację.
Chłopak się wyliże, ale to nie było mądre posunięcie.
Jak to spieprzyłem? Nawet nie wymieniłem jego imienia.
Wystarczy, że się odezwałeś. Co ci mówiłem, do cholery?
Głowa nisko i nie zwracaj na siebie uwagi.
- Nie mogłem stać bezczynnie. - Tak właśnie trzeba.
Niereagowanie ratuje ci dupę, stary.
Rotto wyglądał, jakby chciał cię rozjebać.
Tu panują inne zasady.
Dobrym Samarytaninem możesz być na zewnątrz.
Po prostu kieruję się intuicją.
Tak? I jak na tym wychodzisz?
Jeśli cię złapię, módl się o litość
Tak
Co to?
To Rapmaster.
Był muzykiem.
Dopóki nie rozwalił komuś głowy młotkiem.
Jeśli cię złapię Lepiej módl się o litość
Karcę wszystkie demony Błagaj Boga o sojusz
Wychowany na bruku Kombinuję, by przetrwać
Biali chcą mi odebrać wolność Mówią, że są ze mną
Łżą! Łżą!
Łżą jak psy Jeśli jesteś stąd, co ja
To tracisz, chłopie, grunt Podskocz moim ludziom...
To do mnie?
Jeśli pasuje...
Jeśli cię złapię Lepiej módl się o litość
Odpierdalasz krzywe akcje
Wyprostujemy cię
Odpierdalasz krzywe akcje
Wyprostujemy cię
Joyce.
Norman.
Napisy: Paulina Iwaniak