Tuż po ślubie, kiedy wracałem do domu,
było jakbym wchodził do legowiska żądzy.
Wkrótce przekształciło się to w coś zupełnie innego.
Mów, co chcesz o małżeństwie, ale to, że się nie wypala...
Prędzej czy później cię spali.
Tak jest.
Nie to, że oceniam. Wiem, że wy jesteście szczęśliwi.
Będzie dobrze.
Jak to się mówi?
„Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki, bo woda zawsze jest inna”.
Ja też jestem już inny.
Wie pan, czego chce?
Tego, co wszyscy.
Bym przestał być sobą.
Pieprzyć to.
FACET Z ZASADAMI
Dziękuję, że przyszedłeś.
- Słucham? - Mruknąłem.
To potoczne „nie ma za co”.
- Przejdźmy do rzeczy. - Dobrze.
Czemu robisz to Joyce?
Działania kieruję przeciwko Bagovitchowi dla dobra Atlanty.
Prosiłem tylko, by Joyce do mnie dołączyła.
- Zaczynamy. - Jesteś spłukany?
Jeśli boisz się o alimenty...
Nie będziesz szantażować Joyce Newman. Powstrzymam cię.
- Tak myślisz? - Masz syna. Będę go chronić.
Przed czym?
Staniem się tobą.
Zadzwonię do adwokata i pozbawię cię kontaktu.
Jasne.
Nie żartuję.
- Jak, kurwa, śmiesz? - Śmiem, bo to mój syn.
Nie pozwolę, by wyrósł na osobę zdolną
do robienia tego, co zamierzasz.
Zamierzam przetrwać,
stanąć we własnej obronie i nie zrezygnować z siebie.
To lekcja, którą każdy ojciec i matka powinni przekazać synowi.
Nie waż się tak do mnie mówić.
Zbyt długo mnie nie doceniałeś, a ta epoka dobiegła końca.
Chcesz mnie sprawdzić? Śmiało.
Jak się trzymasz?
- Dobrze. - Dostałeś list?
Tak, dostałem.
Jak się masz?
Sam nie wiem, stary.
- Czy prawnik może... - Jakie komplikacje?
Większość aktywów Crokera w Georgii jest w trakcie zamrażania.
Mamy aktywa poza stanem, ale kaucja musi pochodzić stąd.
Musimy zabezpieczyć kaucję, zanim zablokują fundusze.
Załatwi się.
Jeszcze jedno.
To nie brzmi dobrze.
Musimy wrócić do sędziego po zgodę.
Do tego, który mnie tu wsadził?
O ile wpłacimy kaucję, wszystko będzie dobrze.
Posłuchajcie...
Co?
Nie, nic.
Powiedz.
Chyba nie jestem tu bezpieczny.
Wykorzystano chłopaka,
a ja mu pomogłem,
co było wbrew tutejszemu kodeksowi.
Nie mam dobrych relacji z niektórymi ludźmi.
Musicie mnie stąd wyciągnąć. Im wcześniej, tym lepiej.
Rzecz w tym, że mój mąż...
praktykuje stoicyzm.
Domyślnie widzi same pozytywy.
Jeśli sam przyznał, że się boi,
a wyglądał na przerażonego,
to musisz go wyciągnąć.
- Wiem, że dużo się teraz dzieje. - Wyciągnę go.
Widziałeś, przez co przeszłam?
Oglądałeś?
Tak.
To nie jest łatwe, ale... cholera.
Nieważne, jak będzie walczył, wszystko w końcu przejmie Planners.
Croker Foods. Turpmtine.
Mamy już jego flotę samolotów i kilka jego magazynów.
Nie interesuje mnie jego firma spożywcza ani plantacja.
Ale The Concourse.
Podstawa jego wyceny to ponad 400 milionów.
Bank wziąłby 175.
Z odpowiednim nabywcą, na którego liczę,
bank zgodziłby się na 20% wkładu własnego i sfinansowanie reszty.
Tworzę syndykat trzech lub czterech inwestorów.
Może wziąć pan wszystko, jeśli chce, do czego gorąco zachęcam.
Nie odpuści tego budynku.
To jego oczko w głowie. Zbudował go jako swój pomnik.
Nie on zadecyduje.
Bank go przejmie. Obiecuję panu.
Robi pan to wszystko dla awansu?
Mam w tym własny interes.
Pan ma jakiś interes?
W formie prowizji, którą zarobię, pośrednicząc w syndykacie.
- To konflikt interesów. - Ujawnię to w odpowiedniej chwili.
Robię to dla własnego interesu, spojrzenia i tąpnięcia.
- Słucham? - Interesu z syndykatem.
Spojrzenia Charliego, gdy dotrze do niego, że go wychujałem.
A tąpnięcie...
to ja...
rozbijający go w puch.
Agresywny, niegrzeczny facet.
Nie niegrzeczny, a bezwzględny.
To cnota w biznesie, której do tej pory nie przestrzegałem.
I jak się czujesz z tą cnotą?
Wspaniale.
Pieprzyć nie tylko Charliego Crokera, ale i jego byłą żonę.
Nie o to w tym chodzi.
Właśnie że tak.
Facety zazdroszczą sobie penisów.
Zwykle ich rozmiarów, ale czasem i umieszczenia.
Chcesz wsadzić penisa w żonę.
Naprawdę ją lubię.
To bardzo fajna kobieta.
- Ile lat ma ta kobieta? - Chyba 52.
Uważaj, Raymond. W tym wieku ludzie gniją.
- Ma menopauzę? - Nie rozmawialiśmy o tym.
To nie jest śmieszne. Miesiączka wypłukuje toksyny z pochwy.
Po menopauzie
toksyny trafiają do mózgu
i kobita wariatuje.
Nie jest wariatką.
Lepiej się ubezpiecz. Bogate babki roznoszą bakterie.
Dobra.
Więc jednak zostałeś bogatym bankierem?
Z tym syndykatem.
Może.
Po części to twoja zasługa.
Charlie zwykł mawiać:
„W pewnym momencie facet musi wypuścić swojego wielkiego czerwonego psa”.
Właśnie to robię.
Jestem dumna.
Jesteś jakiś inny.
Chcesz go zobaczyć?
Proszę.
Cześć, Lasse.
Tak.
- Lasse. - Przywitaj tatusia.
- Cześć. - Oto on.
Robimy piękne dziecko, nie?
Tak.
Może kiedyś zagra z tobą w amerykańską piłkę.
Nauczy cię być bezwzględnym.
I chodzić jak Amerykanin.
Jak wielki czerwony amerykański pies.
Tak. Pomachaj tacie.
Co zjesz, gdy stąd wyjdziesz?
Proste. Pojadę do Waffle House. Nie ma innej opcji.
- Potrzebuję placków ziemniaczanych. - Placków?
Cholera.
Źle to wygląda.
Przepraszam, Five-O. Mogę porozmawiać z bratem Conradem?
W porządku.
Wiesz, że odpierdala.
Gadaliśmy z kumplami o twojej dobroczynnej działalności.
Jak się trzymasz, bracie?
Pierwszy raz w takim miejscu.
To stresujące.
Widzisz to gówno.
Okropne,
przeokropne,
chore gówno.
- Dajcie mi spokój. - Co, proszę?
Słyszałeś.
Było nie zostawać Dobrym Samarytaninem.
Oni przyciągają uwagę.
Jak bohaterowie.
Bohaterowie wymagają wyjątkowej uwagi.
Chcesz być wyjątkowy, Conrad?
Mogę ci mówić „Connie”?
Tu jesteś tylko numerem.
Ja też nim jestem.
Ja będę cię szanować, a ty będziesz szanował mnie. Rozumiesz?
Nie proszę cię o przysługę,
proszę jedynie,
żebyś dał mi spokój.
Lepiej weź to sobie do serca.
Urocze.
Nie powinienem się dziwić,
bo jesteś uroczy.
Najbardziej uroczy ze wszystkich.
Odejdź ode mnie.
Nigdzie nie odejdę, Connie.
Cholera jasna! Co wy odpierdalacie? Na co się, kurwa, gapicie?
Chcesz się bić?
Jak to jest w izolatce?
Ponoć zaatakował innego więźnia
i go zranił, więc umieszczono go w izolatce.
- To brutalny atak. - Nie.
To niemożliwe. Nie zaatakowałby kogoś ot tak.
Co to oznacza? Co teraz?
- Nie wiem. - Boże.
Dobra.
Jak długo musi tam być? A co z przesłuchaniem?
Nie jestem pewien. Wszystko szybko się zmienia.
Będzie wrakiem, gdy dotrze do sądu.
Sędzia zobaczy wrak. Czy może mu odmówić zwolnienia za kaucją?
- Nie wiem. - A kto ma wiedzieć?
Przepraszam.
Ma klaustrofobię, więc izolatka...
- Boże. - Tam będzie bezpieczny.
Jeśli wpłacimy kaucję, może go wypuszczą.
Ale tego nie wiesz.
Nie, nie wiem.
Nigdy nie słyszałem takiego dźwięku.
- Był nie z tego świata. - Możemy go wyciągnąć?
Albo przenieść go do innego więzienia?
Raczej nie.
Co mogę zrobić?
Najważniejsze, by mieć fundusze, gdy sędzia zgodzi się na kaucję.
Wszystko się spieprzyło.
Wes do mnie wydzwania.
Jego poparcie spada.
Jeśli mamy to zrobić, to prędko.
Dla jego dobra i dla twojego.
Ten plan zadziała?
Musi być inne wyjście.
Zostało tylko złożenie wniosku o upadłość.
Takiego upokorzenia nie zniosę.
Ty i Wiz mieliście mnie przed tym chronić
z tą całą waszą księgowością, spółkami i warstwami.
I to robimy.
Trudno im będzie wszystko zająć.
Ale są tak zdeterminowani...
że czas podjąć odpowiednie kroki.
Nie mamy wyboru.
Przekaż mu, że jutro się spotkamy.
To musiała być trudna rozmowa.
Ale bardzo konieczna.
Może i my musimy taką odbyć.
Dobrze.
Jak to wszystko wpłynie na moje finanse?
Jeśli masz odrębny majątek, to nie wpłynie, ale czy...
Menu.
Dziękuję.
Czy wciąż płaci ci alimenty?
Dostaję pensję konsultancką od Croker Industries zamiast alimentów.
Słucham?
To okazało się dla niego tańsze.
Ta pensja może być zagrożona, a także potencjalnie nielegalna.
Skonsultował ją z pierdylionem prawników.
Jest legalna.
Raymond.
Zagrajmy w otwarte karty.
Jest spłukany?
Twój były mąż jest bankrutem.
Jest nam winien blisko miliard dolarów,
a innym bankom kolejne pół miliarda.
Z tego wszystkiego osobiście zagwarantował nam 600 milionów.
Pożyczki z niepełną odpowiedzialnością. To była jego główna zasada.
Zapomniał o niej w mgnieniu oka, gdy postanowił wznieść
swoją betonowo-stalową erekcję znaną jako The Concourse.
W której mam udziały.
Nie rozumiem, jak do tego doszło.
Muszę cię przeprosić.
Jak to?
Może nie jestem prowodyrem tej całej obławy na Charliego,
ale jestem jednym z psów gończych.
Myśl, że to może się dla ciebie źle skończyć...
Jeśli będę mógł cię odizolować,
zrobię to.
Zdrowie.
Kto jest odważny,
jest wolny.
Kto jest odważny, jest wolny.
To moc umysłu sprawia, że jest się niepokonanym.
To moc umysłu sprawia,
że jest się niepokonanym.
To moc umysłu sprawia, że jest się niepokonanym.
Nie pogrywajcie ze mną!
Słyszycie?
Róbcie swoje, a ja zrobię swoje!
Załatwię was!
Każdego z was, skurwysyny!
Nie możesz ich wyzywać.
Tu jest inny świat, panie White.
Szaleństwo utrzyma mnie przy życiu, póki nie wyjdę.
Nie wyjdę?
Ta nowa napaść wszystko pokomplikowała.
Złożę w sądzie petycję habeas corpus.
Co to?
To desperacka próba,
ale na razie się nie wychylaj.
Spójrz na mnie.
Kiedy uderzyłeś policjanta,
co wtedy myślałeś?
- Chyba nie myślałem. - Dobra.
A co czułeś?
Mówiłem panu.
Powiedz mi jeszcze raz.
Czułem...
że to nie w porządku.
To...
nie jest w porządku.
Co to jest?
Scenariusz.
Będziesz się go trzymać.
Nie musisz recytować. Lepiej, żebyś zabrzmiał naturalnie.
Nakreśla podstawowe założenia.
Zwołamy małą konferencję prasową, jak ustaliliśmy.
Dołączysz do Galerii Sław Georgia Tech.
- Słucham? - Najwyższy czas.
Zdobyłeś im mistrzostwo kraju.
Jestem w zarządzie. Ogarnąłem to.
To będzie kameralna pół-ceremonia.
Dostaniesz honorową piłkę futbolową.
Spojrzysz na nią z wielką dumą.
Patrząc na tę piłkę,
wspomnisz dawne czasy.
Pochłoną cię jednak obecne czasy,
w których na szali stoją ważniejsze sprawy niż mecz futbolowy.
Przypomnisz sobie,
że zagrożona jest cała Atlanta.
Gdy będziesz tak patrzeć na pamiątkową piłkę,
poniosą cię emocje
i wspomnisz czasy, w których grałeś ramię w ramię
z Normanem Bagovitchem.
Nie podarowałbyś sobie,
gdybyś nie podkreślił, że teraz już nie gracie
w tej samej drużynie.
Uwielbiasz swojego starego kumpla, ale Norman Bagovitch stanowi zagrożenie
dla Atlanty i Georgii.
Zaniedbałbyś swoje obowiązki obywatelskie,
nie wyjawiając tego, co wiesz.
Norman Bagovitch to zły człowiek
i drapieżca seksualny.
- Nie jestem tego pewny. - Mam to w dupie.
Powiesz, że wiesz to z dobrego źródła, jakbyś w to wierzył.
Bo jeśli Niezmordowany powie to z pełnym przekonaniem,
to tak jest.
A co z ofiarą?
Nic. Nie weźmie w tym udziału.
Dobrze. Zachęcam cię, byś spróbował z nią jeszcze raz.
Nie potrzebujemy jej. Poradzimy sobie bez niej.
Ludzie ci uwierzą.
Zanim cokolwiek zrobimy, musisz dotrzymać obietnicy
i sprawić, żeby moje problemy w PlannersBanc znikneły.
Nie zlikwiduję twojego długu,
ale mogę przekonać ich do odwołania przejęcia.
Zrób to. Odwołaj psy gończe PlannersBanc.
Ja zwołam konferencję prasową.
Dobrze.
To, co robimy, jest słuszne.
Wysłuchał mnie.
Zrozumiał.
Ale nie wiem, czy zmienił zdanie.
- To ohydne. - Wiem.
Charlie nie powinien...
Nieważne. Dzięki za próbę.
Joyce.
Mogę cię spytać,
co się stało tamtej nocy z Normanem?
Nie wiem dokładnie.
Piliśmy alkohol, wspomnienia się zatarły.
Jasne.
Ale nie masz...
chociaż przeczucia?
Pamiętam trochę, co działo się fizycznie, ale nie mentalnie.
To znaczy?
Albo był na mnie i nie mogłam go zrzucić, albo...
po tym, jak mu się oparłam...
zmieniłam zdanie i odwzajemniłam.
Mówisz, że nie wiesz, czy zostałaś wykorzystana,
czy chronisz się, pozostawiając wątpliwości?
Mówię, że Charlie maluje mnie jako ofiarę
dla własnych korzyści.
Nie pytam o Charliego.
Chce, żeby to była prawda, a ja nie będę dla niego kłamać...
gdy nie pamiętam, jak było.
Rozmawiałaś kiedyś z Normanem o tym, co się stało?
Powiedział, że gdy kobieta się godziła...
nie czekał, aż wytrzeźwieje.
- Utrzymywał, że się zgodziłam. - Wierzysz mu?
Cokolwiek się stało...
to moje życie...
i to mój wybór.
Tak.
Wymóg zwolnienia za kaucją został spełniony,
więc proszę sąd o przeniesienie mojego klienta
i zezwolenie na jego uwolnienie,
wnioskując wraz z prokuratorem okręgowym.
Chwileczkę. Mam przed sobą nowe informacje.
Dotarło do mnie, że pański klient dopuścił się kolejnej czynnej napaści,
powodując poważne obrażenia wymagające operacji.
Mój klient się bronił.
W więzieniu są kamery.
Kamery uchwyciły napaść,
w której pański klient „się bronił”.
Obejrzałem nagranie. A pan, panie Jennings?
Tak.
Nie widzę żadnego ataku ze strony poszkodowanego więźnia.
Więzień ten poprzedniego dnia zgwałcił innego więźnia.
Mój klient pomógł ofierze, tym samym stając się celem
więźnia znanego jako Rotto.
Pan Rotto odsiaduje wyrok w Fulton za morderstwo i gwałt.
Jest przywódcą gangu więziennego i stanowił zagrożenie dla klienta,
w odpowiedzi na co Conrad Hensley chronił swoje życie.
Na nagraniu widać, że to pana klient stanowi zagrożenie.
- Przypominam, że nie był notowany... - Nie musi pan przypominać.
Ja również nie muszę przypominać,
że mam obowiązek działać w dobrej wierze jako sędzia,
jako urzędnik sądu i jako stróż prawa stanu Georgia.
Nie mogę w dobrej wierze
nakazać uwolnienia pańskiego klienta.
Zostanie, gdzie jest.
Mogę podejść?
- Co to? - Petycja habeas corpus.
O uwolnienie ciała Conrada, zanim stanie się ciałem.
Mój klient nie jest bezpieczny w więzieniu w Fulton.
Habeas?
Habeas to złagodzenie po skazaniu.
Stan Georgia pozwala na uwolnienie ciała niesłusznie aresztowanego,
zgodnie z O.C.G.A. sekcja 9-14-42, podsekcja A, podsekcja C,
na podstawie decyzji sądu ex parte Yerger, 75 U.S. 85, 95...
- Panie... - Ritchie kontra państwo.
Uwolnienie należy przyznać,
jeśli oskarżony wykaże negatywne skutki uboczne.
Petycje habeas to sprawy cywilne.
Sąd Najwyższy w Georgii to sąd powszechny
rozpatrujący sprawy cywilne i karne.
Sąd ma prawo rozpatrywać i te, i te,
a biorąc pod uwagę zagrożenie,
brak rozpatrzenia tej sprawy byłby zaniedbaniem obowiązku
działania w dobrej wierze.
Posiedzenie we wtorek.
- Widziałeś kiedyś wspanialszy budynek? - Nie.
Prawdziwa perełka.
Żaden drapacz w Atlancie tak nie lśni. Nawet w całej Georgii.
O wschodzie i zachodzie słońca i księżyca promieniuje przepychem.
Moim przepychem.
Piętnaście lat mojego życia.
Plany, pozwolenia, zagospodarowanie przestrzenne, budowa...
Budynek prawie mnie zabił.
Może teraz to zrobi.
W to akurat wątpię.
Coś pana trapi?
Moja była żona powiedziała mi parę przykrych rzeczy.
Na szczycie pełno wyzwań.
Te dzisiejsze wyzwania...
Nie mogę być sobą,
mówić, co chcę,
i podążać tam, gdzie chcę.
Mówię ci, świat sprawi, że ludzie tacy jak ja wyginą.
- Pani Smith? - Tak.
Roger White. Zastałem męża?
- Kochanie. - W porządku.
Pan tu czego?
Nie mogłem się do pana dodzwonić, więc...
Nachodzi mnie pan w domu? Serio?
- Chcę porozmawiać. - Prokurator mi tego zabronił.
I tak nie mam nic do powiedzenia.
Radziłbym zabrać stopę.
Prokurator zgodził się na kontakt.
Proszę zabrać stopę.
Kłótnia między panem a moim klientem była nieporozumieniem.
Proszę przyznać przed sądem, że to pan ją zaczął.
Pana klient prawie mnie zabił, a pan prosi o pomoc?
I wręczam to.
To wezwanie do sądu.
Zdaje się, że porozmawiamy przed sądem.
Oczekiwałeś, że gliniarz ci pomoże?
Na to liczyłem.
Panie Boże.
Trudne czasy. Sam rozumiesz.
Spierdalaj.
Co?
Wiesz...
w szkole po części chciałem być tobą,
a ty po części mną, i myślałem, że z biegiem lat
spotkamy się gdzieś pośrodku, ale tak się nie stało.
Ja pozostałem sobą, a ty sobą.
Do dzisiaj nie wyszliśmy nawet na głupie piwo.
Wyczuwam w tym wszystkim twoje odrzucenie
i to boli.
Ale to nic nowego. Zawsze je czułem.
- To dlatego się spotkaliśmy? - Po części.
Przepraszam,
że wciągnąłem cię w ten syf.
Naprawdę.
Ty wzniosłeś się ponad to bagno, a ja nie.
Nie jestem pewien, czy pozostałem sobą.
Nie do końca.
Muszę pozostać burmistrzem.
Mam nowe kolano. Już się przechadzam.
Nieźle, co?
Współczesna medycyna.
Nie będę pytał, czy się trzymasz, bo wiem, że nie.
Nie będę udawać, że mam rozwiązanie, bo nie mam.
Ty wiesz, kiedy ściemniam.
Przyszedłem spojrzeć ci w oczy i powiedzieć, że pracuję nad tym.
Nie wiem jak, ale wyciągniemy Conrada.
Pracuję nad tym.
Panie Croker, czy w pracy będzie dobrze?
Wszystko się ułoży.
Wiemy, o co chodzi?
Chce się z nami zobaczyć.
To ekscytujące.
Panie Longley.
Dzięki, że jesteście.
Zapraszam. Usiądźcie.
Osobiście przyjrzałem się sytuacji Crokera
i postanowiłem odpuścić.
Co masz na myśli?
To makrodecyzja, Harry.
„Makrodecyzja”?
Tak, Raymond.
Większa niż ten konkretny problem. To część większej strategii.
- By mu odpuścić? - Jakiej strategii?
To nie twoje zmartwienie.
Z całym szacunkiem, ale Charlie Croker...
nas okłamał, oszukał, okradł,
wstrzymał, wyszydzał i robił z nas frajerów.
Mam nadzieję, że nie dziwi cię to,
że od czasu do czasu bywam zmuszony
rozwiązywać problemy o szerszym zakresie
niż to, co chcecie zrobić z Charliem Crokerem.
Dobrze, czyli to jedno wielkie...
„nieważne”.
To wspaniałe określenie:
„nieważne”.
Ale mamy go. W końcu go mamy.
Nie.
Nie macie.
Dalsza część historii po przerwie.
Skóra jest miększa, a umysł spokojniejszy.
Błoga pieszczota niewinności i spokoju.
Purity od Cleangirl.
Gdy jedyną rzeczą, stojącą między...
- To kiedy rozprawa? - We wtorek.
Żebyś mógł wyjść?
Na to liczę.
To musisz przeżyć do tego czasu.
W takim miejscu to nie będzie łatwe.
Zamknij mordę!
Rozerwę cię od środka, skurwielu!
Niefajnie.
Naszedłeś policjanta, który go aresztował.
- Sędzia może cię za to ukarać. - Chciałem go poznać.
Wyczuć przeciwnika.
To co dokładnie zamierzasz zrobić?
Myślę, że Conrad poczuł,
że jeśli istnieje jakaś szansa na sprawiedliwość
na odwet, na obronę swojej godności,
to nie znajdzie jej w naszym systemie prawnym.
Tylko w ten sposób mógł pociągnąć policjanta do odpowiedzialności
i dlatego się zamachnął.
Dokonał samosądu.
Nie broń go w ten sposób.
Gdybyś go słyszała.
„To nie w porządku”.
Jeśli sprawię, że sędzia poczuje to, co ja...
Nie tędy droga, kochanie.
Sędzia, choć nieprzewidywalny, przestrzega prawa.
Wybierz drogę szanującą prawo i jego samego.
Nie wygrasz tej sprawy, mówiąc, że policjant sam się prosił.
Skarbie, naprawdę muszę ci to mówić?
- Po co brałem tę sprawę? - Jesteś odpowiedni.
- Powinienem był załatwić karnistę. - Hej!
Jesteś odpowiednim prawnikiem.
Naprawdę.
Celem jest to, aby sędzia poczuł się jak twój klient.
Jesteś w idealnej pozycji,
ale musisz wybrać przekonującą drogę.
Ostatecznie ten sędzia przestrzega prawa.
Więc jeśli szukasz igły,
oto twój stóg siana.
Roger, pójdziesz tam.
Weźmiesz się w garść.
I obronisz go.
Zamknij się!
To nie może się tak skończyć.
To niemożliwe. Mieliśmy go.
Nie tak się to skończy.
Nie tak się to skończy!
Kur...
Napisy: Paulina Iwaniak