Saddlebags.
Titingnan 'yong saddlebags.
Hindi
pa tapos.
Bagay na bagay sa 'yo.
Minsan, pampatikas sa lalaki ang suit, pero minsan,
kabaligtaran.
Mr. Mayor.
Ang ganda.
Salamat.
Isang oras lang, ready na 'yan. Pwede kang kumembot nang konti?
Pakiulit?
Nakakatulong 'yon para makita kung sakto ba. Konting...
Ayos.
Ganda.
- Kinakabahan ka? - Sa tingin mo?
Maging matapang ka,
pero maingat.
Pa'no 'yon?
Malalaman mo rin.
Pakiramdaman mo lang.
Basically, isa na namang maulang araw, Phil.
At sa Oktubre, pwede 'tong tawaging climate change
o kaya likas talaga 'to sa Atlanta.
Salamat, Lisa. At speaking of climate change,
'yon na lang 'ata ang di isinisisi ni mayoral candidate, Norman Bagovitch,
kay Wes Jordan, pero nagbago na 'yan kagabi,
nang sinisi niya ang incumbent sa...
May mga pagbabago ulit.
Ano ba 'yan.
Ilalagay ba nila 'to sa teleprompter?
Hindi, gusto nga nila akong magmukhang di naghanda.
Ang ganda mo, a.
Para sa korte. "Sympathetic pretty" ang tawag dito.
Samantala, si Wes Jordan ay inaasahang
pupunta sa Georgia Tech mamaya para sa anunsiyo
na ang alamat na football star na si Charlie Croker,
ay ilalagay na sa University Hall of Fame.
- Ayaw mong marinig 'yon? - Ayoko.
Sabihin mo kay Conrad, taas-noo lang, okay?
Wag mayabang, na parang di siya sakop ng batas,
kundi 'yong may dignidad.
- Napapansin ng judge 'yon. - Sige, sasabihin ko.
Sabihin mo din, pupunta ako kung wala lang akong press con.
- Alam niya 'yon. - Sige.
Sinubukan mo ulit si Joyce Newman?
Di pa rin available.
Sige.
Mukhang kailangan na ng house call.
Ready na tayo?
Ready na.
- 'Yong damit ni Conrad? - Dala ko.
Ikaw? Ready ka na?
- Medyo lang. - Alas-singko pa din ba?
Magla-live sila sa early news. Walang pinapalampas si Wes.
Pag natapos ako, susubukan kong humabol.
Ayusin mo na lang si Conrad.
- Importante 'tong araw na 'to. - Oo nga.
Kami ang bahala, ikaw ang huli.
Lintik.
Masama ang kutob ko sa mangyayari, pare.
Ayos lang 'yan.
Mukhang magandang araw 'to para mamilay ng metacarpal bones.
- Mag-ala-Jason Bourne ka. - Mutt.
- Baka lang... - Hensley!
Tara na.
Good luck, tol.
Conrad.
Bilis-bilisan mo, gago.
- Nakatayo siya sa tabi ng kama mo? - Tumatawa.
Ano kaya'ng ibig sabihin?
Actually, maganda 'tong nangyari para sa 'yo.
Safe na 'yong assets mo. Sa ngayon.
Paanong, "sa ngayon"?
Di bastang kalilimutan ng mga bangko ang $800 million na utang.
Babalik din 'yong planners, pati 'yong ibang nagpautang.
Kaya kung gusto mong protektahan 'yong assets mo, gawin mo na ngayon.
Ayos ka lang, Raymond?
Sabihin na nating hindi na healthy 'yong kagustuhan kong
pabagsakin 'yong asawa mo.
- Galit na galit ka sa kanya. - Mas malala.
Hinahangaan ko siya.
Bakit?
Ewan ko.
Baka dahil...
nabuhay siya sa paraang gusto niya.
Ako, kakasimula ko lang.
Buong buhay ko.
Sa mga naiwan niya at ng iba.
At pakiramdam ko...
wala nga akong kuwenta,
gaya no'ng pinagtatawanan niya.
Ngayon na-realize ko
na ayokong mag-iwan lang ng marka.
Gusto kong mag-iwan ng marka sa kanya.
Pakinggan mo muna ako.
Tapos na. Ika mo, mamili ako, papayag ako o mapapahamak ako.
Joyce, malaking statement para sa kababaihan 'yong pagpunta mo.
- Para sa 'yo. - Kalokohan.
Gaano ka kakadiri?
Ngayon ko pa lang nalalaman.
Pero makakatulog ako nang mahimbing sa pagpapabagsak kay Norm Bagovitch.
Kaya anuman ang nangyari no'n...
Ang nangyari, nagdesisyon ako, Charlie.
At 'yong mga desisyon ko ngayon
at sa hinaharap, di mo madidiktahan o ng sinumang lalaki.
Siguro nga, gano'n talaga,
gagawin natin ang kailangan.
Tumayo ang lahat.
Case number 32613, People of Georgia v. Conrad Hensley,
in re habeas corpus petition, lahat ng partido ay narito.
Ang Kagalang-galang na Hukom Lawrence G. Taylor.
Maupo kayo.
Sige, Mr. White. Pakikinggan ka namin sa habeas petition mo.
Salamat, Your Honor.
Nais ding marinig ng Defense ang motion to dismiss nito,
na isinama ko sa pleadings.
Binigyan ko na rin ng kopya si District Attorney Jennings.
Pumayag siyang i-waive ang notice.
Ano 'to?
Narito ang lahat ng partido. Handang makipagtalo ang DA.
Maiksing hearing 'to.
Ano'ng gusto mong palabasin?
Parte ka ba ng ambush na 'to?
Tutol ang State sa motion ng defense.
Pumayag kaming i-waive ang notice at tapusin ito ngayon.
Counsel, di ko alam kung ano'ng binabalak mo.
Kayo ang judge, Your Honor. Kayo ang magpapasya.
Hinihiling ko lang na pakinggan n'yo muna ako.
Bilisan mo.
Tinatawag ng defense ang arresting officer sa stand.
- Ano? - Na-subpoena po si Mr. Smith.
Narito po siya.
Humihingi ako ng pahintulot na tratuhin siyang hostile.
Officer Smith, lumapit ka at manumpa.
Pagsisisihan mo 'to, gago.
Pakitala sa rekord na sinabihan ako ng saksi
na "pagsisisihan mo 'to, gago."
Maupo ka sa witness chair, Officer.
Ano'ng meron?
Ba't ka umuwi?
Maraming oras. Sobra-sobrang energy.
Medyo kinakabahan ako, kaya...
Dahil sa press con?
- Di ba, may mga taga-ayos tayo ng ganyan? - Oo.
Pero minsan,
mas masaya kung ikaw mismo ang gagawa.
Sorry kung...
nadamay pa kita sa kalokohang 'to.
Bakit ang suwerte ko?
Sinuwerte ka lang. Gano'n lang.
Ano 'yon?
- May aayusin pa. - Sa tuhod mo?
Maaayos din 'yan pag in-adjust.
Diyos ko po.
- Martha. - Pwede kang makausap?
Sorry sa abala.
- Walang problema. Pasok ka. - Bibilisan ko na lang.
- Iwanan ko muna kayo? - Hindi, wag na.
Ikaw 'yong better half niya. Kailangan niya 'yon.
- Sige na, ayos lang 'yon. - Sige.
Ayos ba? Walang maayos ngayon, alam mo 'yon.
Sobrang sama ng pinaplano mo.
Nasabi mo nga.
Pero mukhang di mo naintindihan.
Naintindihan ko.
Ikaw 'yong nanay
na ayaw lumaki 'yong anak niyang katulad ko.
Naintindihan ko 'yon.
Wag ka lang papasok sa bahay ko para tawagin akong masama.
Sisirain mo si Joyce,
tapos ibebenta mo 'yong natitirang kaluluwa mo.
Tumigil ka nga. Di ka naman apektado.
Sa tingin mo?
Minahal kita.
Pinakasalan pa kita, tapos nagsama pa tayo,
kahit malaking pagkakamali 'yon.
Ano'ng in-expect mo, mamamaluktot ako sa takot?
- Patawad kung ayokong mamatay. - Di kita pinapatawad, kahit konti.
Wag ka na ring umasa na pupunta si Wally sa kalokohan mo.
Pupunta daw siya.
Makikita ako ng anak kong lumalaban
kahit 'yon pa ang huling...
Makikita niya 'kong lumalaban.
Maruming laban ang makikita niya.
Akala mo, ikaw lang ang marunong lumaban nang madumi?
Hindi mo pa nakikita kung ga'no ako kasama.
- Nakita ko na. - Patikim pa lang 'yon.
Binalaan na kita.
Tatapusin kita.
Bumaba ka diyan, kung hindi, ibababa kita.
Bumaba ka na! Ngayon na!
- Hindi tama 'to. - Uy, sir. Kalma lang po.
- Uy! - Kalma lang.
Di na kailangan 'to.
- Gago. - Tama na!
- Tama na! Pakawalan mo siya! - Taser!
- Di ko sinasadyang... - Tama na!
Bumagsak na siya!
Officer,
tumpak bang nakita do'n 'yong pagpapababa mo sa kliyente ko?
May dahilan 'yon.
Pinatawag kami bilang backup dahil nakita ng parking enforcement
na umiinit na 'yong sitwasyon.
Pagdating namin, napansin ko 'yong kliyente mong
mainit ang ulo at hindi mapakali, na mapanganib
sa ilang tao, kasama na ako.
Kaya ang sinasabi mong dahilan, nakaramdam ka ng panganib, ng takot.
Pakiramdam mo, nanganib ka.
May mga nakita at alam akong nangyari.
Kaya hindi ka lang natakot batay sa karanasan no'ng araw na 'yon,
kundi pati sa nakaraang karanasan?
Tama.
Kilala mo 'tong taong 'to?
- Lumabas ka na diyan, gago. - Bumaba ka na! Ngayon na!
'Yong tow truck driver.
- Di na kailangan 'yan. - Ano'ng ginagawa mo?
Ay, shit.
- Taser! - Di ko sinasadyang...
Tama na, bumagsak na siya.
Ano, nanununtok ka ng pulis, ha?
- Dispatch, 1099 'to. Officer down. - Gusto mo 'yon?
Karamihan do'n, wala na 'kong malay.
Gusto mo pa, gago?
Gusto mo 'yon?
Diyos ko. Tama na! Wag mo siyang sipain!
- Please. - Tama na po!
Pagdating mo sa lugar, nagkaro'n ka ba ng pagkakataon
na obserbahan ang kilos ng tow truck driver?
Galit siya. Galit ka.
May tanong ka ba?
Armado ka ba?
Pulis ako.
- Armado 'yong partner mo. - Oo.
Sabi mo, natakot ka.
Hindi mo ba naisip na posibleng natakot din si Conrad Hensley?
- Malay ko. - Malay mo.
Armado ka. Armado 'yong partner mo. Galit 'yung tow truck driver.
Bigla at marahas na pinababa si Conrad Hensley sa kotse niya
tapos ibinalibag siya.
Sinasabi mo ba, sir, na habang takot ka,
imposibleng takot din 'yong kliyente ko?
Malamang, natakot siya.
Sabi mo, natakot ka
batay sa mga karanasan mo, mga bagay na totoong nangyari.
Posible bang bumatay din si Conrad sa mga nangyari?
Hindi dahilan 'yon.
Kung natakot siya, wala siyang karapatang dumepensa?
- Wala, pag sa pulis. - Wala talaga?
'Yong taong natakot para sa buhay niya
habang nasa kamay ng pulis, walang karapatang dumepensa?
Alam niyang trabaho ko 'yon.
Kaya parte ng sinasabi mo,
nakabatay sa iniisip mong alam ng kliyente ko?
Nakabatay 'yong sinasa...
Ayaw niyang bumaba, kaya pinababa ko siya.
Sige.
Ipapasa ko na ang saksi.
Nagpakilala kang pulis
pagdating mo sa lugar?
Sakay kami ng patrol at nakauniporme ng pulis,
may tsapa kami.
Tapos ayaw sumunod ng nasasakdal?
Nanlaban siya?
Opo.
Salamat.
Makakaalis na ang saksi.
Counsel, naiintindihan ko ba
na ang sinasabi mo, dahil natakot ang kliyente mo,
pwede siyang manuntok ng pulis?
Ang sinasabi ko, hindi naparamdam ng pulis
sa kliyente ko na ligtas siya,
lalo na habang sinasaktan ng pulis na 'yon.
Biglang nanakit si Conrad Hensley dahil sa takot,
nakulong na siya nang one week sa Fulton para do'n.
Dahil wala pang trial, di 'yon parusa.
Parusa 'yon.
Na-tase siya.
Pinagsisipa.
Naging saksi sa panggagahasa.
Nanganganib ang buhay dahil tinulungan ang biktima.
Naparusahan na si Conrad Hensley.
Sinabi ni Officer Smith 'yong dahilan niya.
May dahilan din 'yong kliyente ko.
Wala akong pakialam sa pareho. Batas ang masusunod dito.
Sige, dumako tayo do'n.
Inamin ng arresting officer,
tumestigo din siya, na malamang natakot si Conrad Hensley.
Kabataang 20 mahigit, may kulay, na sinasaktan
ng isang pulis sa estadong ito o sa iba pa,
lalo na dito, siyempre, natakot siya.
At gaya ng pagbatay ng pulis sa karanasan at realidad niya,
para matakot siya,
bumatay din si Conrad sa alam niyang totoo.
Natakot siya para sa buhay niya, na nagbigay sa kanya ng karapatang
kumilos bilang pagtatanggol sa sarili.
'Yon ang batas.
Matapos mapanood ang footage, walang jury na maniniwalang
hindi makatuwiran ang takot ng kliyente ko.
Your Honor, ang hinihiling ni Mr. White,
palitan mo ng hatol mo 'yong jury.
Hindi.
Hinihiling ko sa inyo, Your Honor, na kilalanin
na kung di sapat ang impormasyon para sa burden ng estado,
hindi makatuwirang makakapag-sustain ang ebidensiya ng hatol,
responsibilidad ng judge na i-dismiss 'yong kaso.
'Yong kulay ng batas.
Paumanhin?
Kinakasuhan ang nasasakdal
ng pananakit sa isang pulis
na makatuwirang kumikilos ayon sa kulay ng batas.
Nakaharap sa hukuman ang tanong kung makatuwiran ang ikinilos ng pulis
dahil ihaharap iyon sa trial court jury.
Isang jury na nabubuhay sa klimang 'to, na may kakayahang kilalanin
ang mga ugali ng mga kalahok.
Kayo mismo, binabanggit si Oliver Wendell Holmes.
Karanasan ang kaluluwa ng batas.
Hindi robot ang korte.
Di nito bastang ipinatutupad ang batas
kundi pati ang sentido kumon
at karanasan.
Sa gilid ng kalsada,
sa Atlanta, 2024.
Isang pulis.
Isang Black.
Sumusunod ka man sa batas,
sa hustisya,
sa sentido kumon, sa pagkapatas.
Nagpapasakop po ako.
Uy, hindi na kailangan 'to.
Tama na po! Tama na!
- Tama na! Pakawalan n'yo siya! - Tama na! Masasaktan siya!
Taser!
Hihilingin ko lang na gawin mo kung ano ang tingin mong tama.
Mr. Jennings?
Pinaninindigan ng estado na sapat ang impormasyon para sa hatol,
at pinaninindigan namin ang mga kaso.
Muli, hinihiling niyang ipagpalit n'yo ang hatol n'yo sa jury.
Well,
hindi ako sang-ayon.
Hindi pwedeng isawalang-bahala ang posibilidad ng self-defense.
Kung hindi kayang patunayan ang sinasabi ng prosecution,
ayon sa batas, kailangang iatras ang mga kaso.
Kung gayon, iniaatras ko na.
Malaya na ang nasasakdal.
Dismissed na ang kasong 'to.
'Yon na 'yon?
Oo.
Tapos na?
Tapos na.
Tara na.
- Masyado mong pinepersonal 'to. - Ba't ikaw, hindi?
Kasi sundalo ako. Balikan mo ang kasaysayan.
Dati, kalaban natin 'yong Germans, tapos naging alyado.
Dating kalaban 'yong Russians, na naging kaibigan.
Paikot-ikot lang.
Kahit 'yong Iranians, 'yong Iraqis.
Dahilan si Croker para bumangon sa umaga,
kasi may hahabulin ka.
Meron pang iba diyan. Marami pang katulad niyang gago.
- Di ko kayang tingnan nang gano'n. - E, kailangan.
Hindi,
di kailangan 'yon.
Hindi pa 'to tapos.
Di ako makapaniwala sa nangyari.
- Pa'no mo ginawa 'yon? - 'Yong totoo, nakakatuwa nga.
Ikaw ang gumawa no'n.
Ano?
Gumaling ako kanina. 'Yon 'ata ang pinakamagaling ko.
Parang may sumanib sa 'kin.
Ikaw yata.
Di ko alam 'yang sinasabi mo, Mr. White,
pero salamat.
Sige.
Uy, may press con pa 'kong pupuntahan! Tol! Laban lang!
Mahal na mahal kita.
- Papalpak ako. Sigurado. - Hindi 'yan.
Nakalimutan ko na 'yong kalahati ng sasabihin ko.
Ayos lang 'yan.
Kaya mo 'yan, Charlie.
Salamat sa pagpunta, Wally.
Naisip kong magtayo ng prop business.
Tapos exclusive mo 'kong mauupahan.
Hindi kita isasama bilang prop.
- Sinabi ng nanay mo 'yan? - Joke lang.
No'ng inimbitahan kita sa 60th birthday ko,
naisip ko, pag nakita mong naa-appreciate ako,
baka matutunan mo ring gawin 'yon.
- Kahit minsan lang. - Pa, joke lang.
Di ko ipinagmamalaki 'yong legacy ko sa football field,
pero importante 'yon sa maraming tao.
Pag napasaya mo 'yong araw o mundo ng isang tao,
pag napasaya mo sila, kahit saglit lang,
mahalaga 'yon.
Mahalaga sa 'kin 'yong araw na 'yon.
'Yon,
saka 'yong araw na ipinanganak ka.
Saka sa tingin ko, mas sira ulo 'yong nanay mo sa 'kin.
Di ko 'ata dapat sinabi 'yon, pero totoo 'yon.
So, pwedeng gumana 'to?
Walang dahilan para hindi. Malinis 'yan, kumpara sa ibang deals.
Di ko na maalala kung kailan ako huling uminom ng lemonade,
hindi pa ganito kasarap.
Lalo na pag natikman mo 'yong manok ko.
Sirja. Uy.
Para kang paiyak, a. Para kang tatalon sa building.
Wala lang 'yon. Okay na 'ko ngayon.
Wag kang magsinungaling. Halata sa mukha mo.
Actually, kasama ko si Martha Croker ngayon.
Problema ba 'to?
Nagtimpla siya ng lemonade. Nag-iihaw siya ng manok.
Baka ito na 'yong gabing 'yon.
Kaya medyo
nag-aalala ako.
Uy, malaking pulang aso ka, American pickup ka.
Kasi ang balita, gifted daw
si Charlie sa larangang 'yon.
- Uminom ka ng gamot. - Baka di umubra.
- Dalawahin mo. - Wine?
Wag ka nang magpaka-olats diyan.
Uminom ka ng gamot, isipin mo 'ko, kumantot kang parang aso.
Raymond, gusto mo ba siya?
Sa tingin ko.
Uminom ka ng gamot.
Maraming beses na akong naparangalan at ilang beses nang nagparangal.
Sa araw na ito, magagawa ko 'yon pareho.
Dahil pararangalan at kikilalanin natin ang isang taong
nagbigay sa atin di makakalimutang araw sa Georgia Tech.
May nagsabi sa 'kin kanina, "Bakit ngayon pa? Bakit ngayon?"
Bakit hindi?
Lalong-lalo na ngayon.
Nabubuhay tayo sa panahong bihira ang mga bayani,
at ang ibig kong sabihin, mga tunay na bayani,
di lang 'yong mga nagkakamit ng tagumpay, kundi kung paano sila nagtatagumpay.
Isang karakter at dignidad na nagsasabing posible pa pala
na maging matagumpay
at marangal.
Charlie, pwede kang umakyat dito?
MAYOR NG ATLANTA SA PARANGAL NG GT KAY CHARLIE CROKER
Magkakaro'n pa tayo ng mas pormal na seremonya,
pero ikinararangal kong
ibigay sa 'yo itong honorary commemorative football na ito.
No'ng tumalon ka sa end zone, tumalon din 'yong mga puso namin.
Pinatikim mo sa 'min 'yon, at ikinatutuwa kong
kilalanin ang sayang 'yon
na ipinagkaloob mo sa aming lahat.
Palakpakan natin, ang 60-Minute Man.
Ayos, Charlie!
Di ko alam ang sasabihin ko.
Alam niya 'yong sasabihin niya.
...naantig ako, at nahiya.
Sabi ko sa anak ko, ayan siya, sa harap. Hi, anak.
Sabi ko sa kanya no'n,
akala ko, normal na laro lang 'yon.
Di mo kasi talaga alam kung kailan mangyayari 'yon.
Kung ano'ng mangyayari sa 'yo. Di mo alam kung ano'ng magiging papel mo.
Ipinagmalaki kong Yellow Jacket ako no'ng araw na 'yon.
Magagaling 'yong teammates ko.
Ang nakakatawa, isa sa kanila, gustong makuha 'yong trabaho mo, Mayor.
Magaling na football player si Norm Bagovitch. Totoo 'yan.
Pero hindi na lang pagtalo sa Bulldogs
at pagpanalo sa nationals ang hinaharap natin ngayon,
kaya ka nga nandito, Wes.
Isang mayor na inuuna ang karakter.
Ang kabutihan.
Lahat ng tao, gustong maging makapangyarihan,
pero kakaunti 'yong gusto
ng kabutihan.
Hindi ko...
Di ko maiwasang maisip si Norm habang tinitingnan ko 'to,
no'ng magkasama pa kami sa laro.
Pero ang totoo...
si Norm...
ay napakagaling na football player.
Ang di n'yo alam tungkol kay Norm,
o baka alam n'yo na...
Di siya ang kailangan nating mayor.
Kailangan natin ng tao.
Ng pakikiramay. Kailangan natin si Wes.
'Yong taong nakakaramdam at nakakakita
na tao tayong lahat.
Marupok at nagkakamali tayo.
Mahina tayo.
Salamat sa football na 'to.
Habambuhay kong ipagmamalaki ang nagawa ko no'ng araw na 'yon.
No'ng naglalaro pa ako, may mantra ako.
"Ngayon ang araw na mas gagalingan ko pa."
Simple lang, pero bumilis akong tumakbo,
gumaling akong dumepensa.
Gumaling ako.
Kaya do'n na 'ko magtatapos.
Ngayon ang araw na 'yon.
Salamat sa parangal.
- May sasabihin ka pa 'ata. - Nasabi ko na lahat.
- Yari ka sa 'kin, tol. - Ikaw ang bahala.
Yayariin kita, hanggang sa laman-loob mo.
Salamat talaga sa parangal.
Traidor siya. Tinraidor niya 'ko.
- Huminga ka muna. - Ayoko nga.
May usapan kami, tapos umakyat siya do'n,
nag-ala-Pearl Harbor-Benedict Arnold siya sa 'kin! Traidor si gago!
- Naging maayos naman. - Hindi, punyeta.
- Wes. - Punyeta.
Punyetang 'yan, Roger.
Okay.
Wes, manood ka ng balita.
Punyeta.
Bale wala 'yong mga himala na nagawa niya sa football
sa ginawang pagpapaganda sa imahe ni Wes Jordan.
Ayon sa mga paunang reaksiyon, lumalaki ang popularidad ng mayor,
sa pagpabor ng karamihan kay Jordan.
Naniniwala ka diyan?
'Yon 'yong plano mo?
Hindi, para nga akong lumilipad nang walang sagwan.
O, di ba, kahit metapora, mali-mali na.
Charlie, andito si Wismer Stroock.
Ano? Sige, susunod na 'ko.
Uy.
Proud ako sa 'yo.
Astig 'yong ginawa mo. 'Yong...
O 'yong hindi mo ginawa.
Ayokong maging proud ka sa 'kin, Wally.
I mean, gusto ko, higit sa lahat, pero...
Wiz.
Pasensiya na sa abala.
Importante siguro 'yan. Ano'ng meron?
Serena, Wally, pakiiwan n'yo muna kami ni Wiz.
Ano'ng meron?
Tinawagan ako ni Mitchell Heilbronner, real estate attorney.
- Kilala ko siya. - Malamang.
Kinakatawan niya sina Herb Richman at iba pa.
May sinasabi siyang bagong entity,
"Big Red Dog LLC" daw.
- Ano? - Kasama si Herb do'n.
Pati si Raymond Peepgrass.
Si Raymond ang pinuno.
Ibinigay mo 'yong parte ng The Concourse kina Martha at Wally.
Parte ng divorce settlement, pati ng tax shelter, life insurance.
- 28% kay Martha, 28 sa trust ni Wally. - Diretsuhin mo na.
- Trust kung saan si Martha ang trustee. - Diretsuhin mo na.
Nasa proseso ang Big Red Dog LLC na kunin
ang majority ng interest sa The Concourse.
Charlie!
Martha!
GAGO
Charlie!
Gusto mong kunin 'yong Concourse ko?
Umalis ka dito! Ano ba!
Kakausapin ko si Raymond.
- Tatawag ako ng pulis. - Sige ba.
Pero do'n ka sa labas. Kakausapin ko muna si Raymond.
- Di ka pwedeng bastang pumasok dito! - Labas na!
Tatawag na ako ng pulis.
Akala mo, makukuha mo 'yong building ko,
Mr. Malaking Pulang Aso?
Legal na transaksiyon 'yon.
Hindi ita-transfer ng ex at anak ko ang interest nila
sa The Concourse sa LLC mo.
Di mo sila mapipigilan.
Saka masuwerte sila. Kahit papaano, may makukuha sila.
Pati ikaw. Gano'n ba 'yon?
Tama.
Ang kapal ng mukha mo!
Oras na para kapalan ko!
Kung hindi ngayon, kailan pa?
Malaking pulang aso nga.
Alam mo ba kung ano ang Macnab, Charlie? Sa mga Scottish 'yon.
Pag pinasok mo 'yong bahay ng iba,
tapos namaril ka ng usa at ibon,
tapos nangisda ka pa sa ilog niya
sa iisang araw.
Parang itong malaking Macnab ko,
kukunin 'yong The Concourse.
Pero mas maganda
'yong Macshag.
Pag kinantot mo 'yong asawa ng may-ari ng lupa.
Buksan mo 'tong pinto!
- Papunta na 'yong pulis. - Sandali lang!
Di na 'ko parang insekto, 'no?
Ano'ng ginagawa mo diyan?
Charlie!
Hindi ko mabuksan.
Tagapagsalin ng Subtitle: Maria Elena Carlos