FACET Z ZASADAMI
Sakwy.
Zobaczymy, kto będzie je miał.
To nie...
koniec.
Świetnie na panu leży.
Niekiedy szata czyni człowieka, ale czasem
wręcz przeciwnie.
Panie burmistrzu.
Wygląda pięknie.
Dziękuję.
Będzie gotowy w ciągu godziny.
Porusza się pan?
Słucham?
Muszę zobaczyć, jak się układa. Tylko troszkę.
Dobrze.
Cudownie.
- Denerwujesz się? - A jak myślisz?
Bądź śmiały,
ale ostrożny.
Niby jak?
Coś wymyślisz.
Po prostu to wyczuj.
Dziś czeka nas kolejny deszczowy i skwarny dzień, Phil.
Jest październik.
Nazwijcie to zmianą klimatu albo typową Atlantą.
Dzięki, Lisa. Mówiąc o zmianach klimatu,
to jedyna rzecz, o którą Norman Bagovitch
nie oskarżał Wesa Jordana, choć to zmieniło się wczoraj,
gdy pretendent skrytykował obecnie urzędującego za...
Kolejne poprawki.
Dajcie spokój.
Wyświetlą to na teleprompterze?
Nie, mam brzmieć, jakbym improwizował. Ładnie wyglądasz.
Idę do sądu. „Elegancja wzbudzająca sympatię”.
Tymczasem Wes Jordan pojawi się
w Georgia Tech na konferencji legendy futbolu, Charliego Crokera,
który zostanie włączony do Galerii Sław.
- Nie chce pan usłyszeć? - Niezbyt.
Powiedz Conradowi, by był dumny, dobrze?
Nie pyszałkowaty i bezczelny,
ale dumny i godny.
- Sędziowie to wyczuwają. - Przekażę.
Powiedz mu, że gdyby nie ta szopka, to przybyłbym osobiście.
- Wie o tym. - Dobrze.
Próbowałaś się dodzwonić do Joyce?
Jest niedostępna.
W porządku.
Wygląda na to, że muszę jej złożyć wizytę.
Gotowa?
Gotowa.
- Ubrania dla Conrada? - Mam.
Ty też gotowy?
- Bardziej nie będę. - Godzina 17 wciąż aktualna?
Wtedy zaczynają się wiadomości. Wes nie traci czasu.
Przyjadę, gdy skończę w sądzie.
Skup się na Conradzie.
To wielki dzień.
Tak.
Ogarniamy to. Ty jesteś ostatni.
Cholera.
To nie wróży nic dobrego, chłopaki.
No dobra.
Dziś może być dobry dzień na łamanie kości śródręcza i inne takie.
- Odpal się. - Mutt.
- Ja... - Hensley!
Jazda.
Powodzenia.
Conrad.
Zegar tyka, skurwysynu.
Stał nad twoim łóżkiem?
I się śmiał.
Co to może oznaczać?
Taki obrót wydarzeń jest dla ciebie korzystny.
Na razie twoje aktywa są bezpieczne.
Jak to na razie?
Banki nie zapominają o 800-milionowych długach.
Planners w końcu się o nie upomni, inni wierzyciele też.
Jeśli chcesz ochronić swój majątek, zajmij się tym teraz.
Nic ci nie jest?
Powiedzmy, że moje pragnienie zniszczenia twojego byłego męża
wykracza poza ramy zdrowego rozsądku.
- Naprawdę go nienawidzisz. - Gorzej.
Podziwiam go.
Dlaczego?
Nie wiem.
Może dlatego, że...
żyje na własnych zasadach.
A ja podążam.
Całe swoje życie.
Jego śladem i śladem innych.
I czuję...
że jestem zerem,
za jakie mnie ma.
Teraz zrozumiałem,
że nie chcę po prostu zostawić po sobie śladu.
Chcę zostawić go na nim.
Po prostu mnie wysłuchaj.
Powiedziałeś, że jestem z tobą albo przeciwko tobie.
Joyce, twoja obecność to mocny przekaz dla kobiet.
- Dla ciebie. - Bzdura.
Jak możesz być tak obrzydliwy?
Dopiero to odkrywam.
Wiem jednak, że zasnę spokojnie, pogrążając Bagovitcha.
Cokolwiek się wtedy stało...
Stało się to, że dokonałam wyboru, Charlie.
A moje obecne
i przyszłe wybory nie będą dokonywane przez facetów.
Cóż, ostatecznie
wszyscy robimy to, co musimy.
Proszę wstać.
Sprawa numer 32613, Georgia przeciwko Conradowi Hensleyowi
w sprawie petycji habeas corpus. Strony są obecne.
Sędzia Lawrence G. Taylor.
Proszę usiąść.
Dobrze, panie White. Wysłuchajmy pańskiej petycji.
Dziękuję.
Przedstawię też wniosek o oddalenie zarzutów,
który dołączyłem do akt procesowych.
Prokurator Jennings otrzymał kopię
i zrzekł się prawa do zawiadomienia.
Co to ma znaczyć?
Strony są obecne. Prokurator jest przygotowany.
- To nie potrwa długo. - Co pan kombinuje?
Pan też jest tego częścią?
Stan sprzeciwia się wnioskowi obrony
i zrzeka się prawa do zawiadomienia.
Panie mecenasie, nie wiem, co pan knuje.
To Wysoki Sąd jest sędzią i to on wyrokuje.
Proszę jedynie, aby mnie wysłuchał.
Proszę się streścić.
Obrona wzywa policjanta Smitha na świadka.
- Co? - Pan Smith otrzymał wezwanie.
Jest obecny.
Wnoszę o uznanie go za wrogo nastawionego.
Funkcjonariuszu, proszę podejść i złożyć przysięgę.
Jeszcze tego pożałujesz.
Proszę odnotować, że świadek powiedział mi,
że jeszcze tego pożałuję.
Niech pan już usiądzie.
Co tu się dzieje?
Co robisz w domu?
Zabijam czas. Koję nerwy.
Mam lekkiego cykora, więc...
Konferencja?
- Nie mamy od tego ludzi? - Mamy.
Ale czasem...
lepiej jest coś zrobić samemu.
Przepraszam, że...
wciągnąłem cię w to bagno.
Jak mi się tak poszczęściło?
Po prostu. To wszystko.
Co to?
- Czasem źle działa. - Kolano?
Poprawi się, gdy je uregulujemy.
Dobry Boże.
- Martha. - Możemy zamienić słowo?
Wybacz najście.
- W porządku. Wejdź. - Streszczę się.
- Dać wam trochę prywatności? - Nie, zostań.
Jesteś jego lepszą połową. To mu się przyda.
- Dobra, wystarczy. - W porządku.
Nic nie jest w porządku i dobrze o tym wiesz.
To, co próbujesz zrobić, jest podłe.
Powtarzasz się.
Najwyraźniej nie dotarło.
Dotarło.
Jesteś matką,
która nie chce, by jej syn wyrósł na mnie.
Dotarło.
Nie będziesz mnie wyzywać w moim domu.
Zamierzasz zniszczyć Joyce
i zaprzedać resztki swojej duszy.
Cicho. To ciebie nie dotyczy.
Tak uważasz?
Kochałam cię.
Postanowiłam spędzić z tobą resztę życia,
co było wielkim błędem.
Spodziewałaś się, że skapituluję?
- Wybacz, że nie chcę zdechnąć. - Nie wybaczam ci ani trochę.
Zapomnij, że Wally przyjdzie na tę szopkę.
Obiecał mi.
Mój syn zobaczy, jak walczę,
nawet jeśli to ostatnie...
Zobaczy, jak walczę.
Jak walczysz nieczysto.
Myślisz, że tylko ty potrafisz walczyć nieczysto?
Nie widziałeś jeszcze mojej brzydkiej strony.
- Widziałem swoje. - To jeszcze nic.
Ostrzegam cię.
Rozjebię cię.
Wysiadaj albo cię usunę.
Wyłaź, kurwa, z auta!
- To nie w porządku! - Panie władzo, spokojnie!
- Hej! - Spokojnie!
To nie jest konieczne.
- Dupek. - Stop!
- Przestań! Puść go! - Paralizator!
- Ja nie chciałem... - Stop!
Wystarczy! Już padł!
Panie władzo,
czy to dobrze oddaje, jak usunął pan mojego klienta z auta?
Brakuje kontekstu.
Wezwano nas, bo funkcjonariuszka ruchu drogowego czuła,
że sytuacja się pogarsza.
Po przybyciu zauważyłem, że pański klient
zachowuje się w nieobliczalny sposób i stanowi zagrożenie
dla kilku osób, w tym mnie.
Kontekst, o którym pan mówi, to poczucie niebezpieczeństwa i strachu?
Czuł się pan zagrożony?
Swoje widziałem i słyszałem.
Czyli pański strach wynikał nie tylko z zaistniałej sytuacji,
ale i z przeszłych doświadczeń?
Zgadza się.
Poznaje go pan?
- Wysiadaj, kurwiu. - Wyłaź, kurwa, z auta!
To kierowca holownika.
- To nie jest konieczne. - Co pan robi?
Cholera.
- Paralizator! - Ja nie...
Wystarczy! Już padł!
Policjantów się nie bije, gnoju.
- Mamy rannego policjanta. - Fajnie ci?
Większość wydarzyła się, gdy padłem.
Mało ci, skurwielu?
Podoba ci się?
Boże. Przestań go kopać!
- Proszę. - Przestań!
Czy na miejscu
miał pan okazję zaobserwować postawę kierowcy holownika?
Był wkurzony.
On był wkurzony. Pan był wkurzony.
Będzie pytanie?
Był pan uzbrojony?
Jestem z policji.
- Pana partner był. - Tak.
Powiedział pan, że się bał.
Czy dopuszcza pan możliwość, że Conrad Hensley też się bał?
- Skąd mam wiedzieć? - No tak.
Policjanci byli uzbrojeni.
Kierowca holownika był wkurzony.
Conrad Hensley został nagle i brutalnie usunięty z pojazdu
i rzucony o niego.
Zeznaje więc pan, że choć sam odczuwał pan strach,
nie dopuszcza pan myśli, że mój klient również się bał?
Nie wątpię, że się bał.
Twierdzi pan, że pański strach
wynikał z przeszłych doświadczeń oraz pana przekonań.
Czy to możliwe, że Conrada również?
To go nie usprawiedliwia.
Skoro bał się o swoje życie, nie miał prawa go bronić?
- Nie przed policją. - Nigdy?
Czy osoba słusznie obawiająca się o swoje życie
nie ma prawa się bronić przed funkcjonariuszem?
Wiedział, że taką mam pracę.
Opiera pan swoje wnioski o założenia na temat mojego klienta?
Opieram swoje...
Nie wysiadał, więc wypełniłem obowiązki.
Rozumiem.
Przekazuję świadka.
Wylegitymował się pan, przybywszy na miejsce?
Przyjechaliśmy radiowozem, nosiliśmy mundury
i mieliśmy odznaki.
A oskarżony odmówił posłuszeństwa?
Stawiał opór?
Tak.
Dziękuję.
Świadek jest zwolniony.
Panie mecenasie, czy dobrze rozumiem,
że sugeruje pan, że skoro pana klient się bał,
to mógł zaatakować funkcjonariusza policji?
Sugeruję, że status stróża prawa
nie zapewnił mu poczucia bezpieczeństwa,
zwłaszcza w ferworze napaści ze strony policji.
Przerażony Conrad Hensley wybuchł w ciągu nanosekundy,
za co odsiedział już tydzień w Fulton.
To jeszcze nie była kara.
To była kara.
Został porażony.
Skopany.
Był świadkiem gwałtu.
Grożono mu śmiercią za pomoc ofierze.
Conrad Hensley został ukarany.
Pan Smith wspominał o kontekście.
Mój klient też go miał.
To mnie nie interesuje. Interesuje mnie tylko prawo.
Przejdźmy do niego.
Funkcjonariusz przyznał
i poświadczył, że Conrad Hensley prawdopodobnie się obawiał.
Każdy młody czarny mężczyzna brutalnie zaatakowany przez policję,
w tym czy innym stanie,
ale zwłaszcza w tym, poczułby się zagrożony.
Czerpiąc z własnych doświadczeń i realiów,
policjant czuł strach,
a Conrad, czerpiąc ze swoich, również.
Bał się o własne życie, co dało mu prawo do działania
w rozsądnej samoobronie.
Takie jest prawo.
Każdy ławnik po obejrzeniu nagrania stwierdzi ponad wszelką wątpliwość,
że obawy Conrada były uzasadnione.
Wysoki Sądzie, pan White w zasadzie prosi
o zastąpienie pana wyroku wyrokiem ławy.
Nie.
Zwracam uwagę Wysokiego Sądu na to,
że jeśli fakty nie dźwigają ciężaru dowodu,
a dowody nie mogą uzasadnić skazania,
sędzia ma obowiązek umorzyć postępowanie.
Światło prawa.
Słucham?
Pozwany jest oskarżony
o napaść na funkcjonariusza,
który w świetle prawa działał rozsądnie.
Pytanie, czy policjant działał rozsądnie, kieruję jednak do sądu,
bo skieruję je także do ławników.
Ławników żyjących w tym klimacie
i o pełnej możliwości rozumienia postaw uczestników.
Wysoki Sąd jest znany z cytowania Olivera Wendella Holmesa.
Istotą prawa jest doświadczenie.
Sąd to nie maszyna.
Stosuje nie tylko literę prawa,
ale też zdrowy rozsądek
i doświadczenie.
Pobocze,
Atlanta, 2024 rok.
Policjant.
Czarny mężczyzna.
Czy pokieruje Wysokim Sądem prawo,
sprawiedliwość,
zdrowy rozsądek, czy uczciwość,
zdaję się na Wysoki Sąd.
To nie jest konieczne.
Przestań! Stop!
- Przestań! Puść go! - Robisz mu krzywdę!
Paralizator!
Proszę tylko, by Wysoki Sąd uczynił to,
co uważa za słuszne.
Panie Jennings?
Oskarżenie utrzymuje, że fakty dźwigają ciężar dowodu
i podtrzymuje postawione zarzuty.
Powtórzę, że obrońca prosi o zastąpienie wyroku sądu wyrokiem ławy.
Cóż,
nie zgadzam się.
Nie można rozsądnie wykluczyć możliwości samoobrony.
Jeśli prokuratura ma zbyt mało dowodów,
to zgodnie z prawem zarzuty zostają wycofane.
Niniejszym to czynię.
Oskarżony może odejść.
Sprawa umorzona.
To wszystko?
To wszystko.
To koniec?
To koniec.
Chodźmy.
- Za bardzo bierzesz to do siebie. - A ty nie?
Jestem wojskowym. To jak w historii.
Niemcy byli wrogami, potem sojusznikami,
a Rosjanie co raz zmieniali nastawienie.
To cykliczne.
Czy Irańczycy, czy Irakijczycy...
Croker był motywatorem do działania,
kimś do ścigania.
Będą inni. Takich gnojków jak on jest na pęczki.
- Nie mogę tak na to patrzeć. - Cóż, będziesz musiał.
Nie,
nie będę.
To nie koniec.
Wciąż w to nie wierzę.
- Jak pan tego dokonał? - Szczerze? To zabrzmi dziwnie.
Ty tego dokonałeś.
Słucham?
Byłem dzisiaj w szczytowej formie.
Jakby coś albo ktoś mnie opętał.
To byłeś ty.
Nie wiem, o czym pan mówi, panie White,
ale dziękuję.
Tak.
Lecę na konferencję prasową.
Na razie! Tak trzymaj!
Tak bardzo cię kocham.
- To będzie katastrofa. Mówię ci. - Nieprawda.
Zapomniałem już połowy tekstu.
Poradzisz sobie.
Dasz radę, Charlie.
CHARLIE CROKER NIEZMORDOWANY
Dziękuję, że przyszedłeś.
Powinienem otworzyć biznes z rekwizytami.
Mógłbym się wynajmować wyłącznie tobie.
Nie traktuję cię jak rekwizytu.
- Matka ci tak powiedziała? - Żartuję.
Gdy zapraszałem cię na urodziny,
myślałem, że jeśli zobaczysz mnie czczonego,
to sam mnie docenisz.
- Choć raz. - Żartowałem.
Nie szczycę się swoim dziedzictwem futbolowym,
ale dla wielu to dużo znaczyło.
Jeśli uczynisz czyjś dzień lub świat lepszym,
jeśli uszczęśliwisz kogoś, choć na moment,
to już coś.
Ten dzień coś znaczył.
Ten
i dzień twoich narodzin.
Twoja matka jest bardziej popieprzona niż ja.
Nie powinienem tego mówić, ale ktoś musi.
To naprawdę może się udać?
Nie widzę przeszkód. Układ jest bardzo klarowny.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio piłem lemoniadę,
a takiej może nigdy.
Poczekaj, aż spróbujesz moich udek.
Sirja. Hej.
Brzmiałeś okropnie. Jakbyś chciał skoczyć z budynku.
Dzień jak co dzień. Już mi lepiej.
Nie kłam. Widzę po twarzy.
Właśnie jestem z Marthą Croker.
To problem?
Zrobiła lemoniadę. Piecze kurczaka.
To może być ta noc.
To mnie...
trochę niepokoi.
Jesteś wielki czerwony amerykański pies.
Sęk w tym, że Charlie ponoć jest...
hojnie obdarowany przez naturę.
- Weź pigułkę. - To może być mało.
- To weź dwie. - Wina?
Przestań się nad sobą użalać.
Weź pigułkę, myśl o mnie i bzikaj jak ogar.
Podoba ci się ta kobieta?
Chyba tak.
Weź pigułkę.
Z radością odbyłem wiele honorowych dni.
Dziś będzie to jeden z nich.
Dziś świętujemy i honorujemy człowieka,
który podarował nam niezapomniany dzień.
Ktoś wcześniej zapytał mnie, dlaczego dzisiaj i dlaczego teraz.
A dlaczego by nie?
To idealny moment.
Żyjemy w czasach, w których ciężko o bohaterów.
Bohaterów w najprawdziwszym tego słowa znaczeniu.
Liczy się nie tylko to, co osiągają, ale w jaki sposób to robią.
Liczy się charakter i godność, które mówią nam, że wciąż można
odnosić sukcesy
i być szlachetnym.
Charlie, podejdziesz do mównicy?
BURMISTRZ ATLANTY NA UROCZYSTOŚCI CROKERA
W przyszłości wyprawimy oficjalną ceremonię,
ale teraz z ogromną przyjemnością
przekazuję ci tę pamiątkową piłkę futbolową.
Gdy zdobyłeś punkt, zapunktowałeś w naszych sercach.
Sprawiłeś, że coś poczuliśmy,
i z radością dziękuję ci za ten dar,
którym obdarzyłeś nas wszystkich.
Przed państwem Niezmordowany.
Tak, Charlie!
Naprawdę nie wiem, co powiedzieć.
Wie dokładnie, co powiedzieć.
...poczułem dumę i pokorę.
Powiedziałem mojemu synowi. Siedzi tam. Cześć.
Wcześniej powiedziałem mu,
że dla mnie był to zwykły mecz.
Wielkie chwile przychodzą znienacka.
Nagle znajdujesz się w ich centrum i nie wiesz, jaką odegrasz w nich rolę.
Byłem dumny z bycia częścią drużyny.
Miałem świetnych kolegów.
Jak na ironię, jeden z nich ubiega się o urząd burmistrza.
Przyznam, że Norm Bagovitch był genialnym futbolistą.
Stoimy jednak w obliczu większych wyzwań niż wygrywanie mistrzostw,
dlatego dobrze, że cię mamy, Wes.
To burmistrz, który kieruje się charakterem
i dobrocią.
Do licha, wszyscy teraz dążą do wielkości,
a mało kto...
do dobroci.
Gdy...
patrzę na tę piłkę, myślę o moim kumplu, Normie,
grającym u mojego boku.
Norm był...
On...
był świetnym futbolistą.
Nie wiecie o nim jednak,
a może i wiecie...
że nie jego potrzebujemy w urzędzie.
Potrzebujemy serca.
Potrzebujemy empatii. I Wesa.
Człowieka, który czuje i widzi,
że wszyscy jesteśmy ludźmi.
Delikatnymi i omylnymi.
Słabymi.
Dziękuję za tę piłkę.
Zawsze będę dumny z tego, co zrobiłem tamtego dnia.
Wówczas powtarzałem mantrę:
„Dziś stać mnie na więcej”.
Była prosta, ale dzięki niej grałem lepiej.
Byłem lepszy.
Na tym chyba zakończę.
To wielki dzień.
Dziękuję za ten zaszczyt.
- Masz coś jeszcze do powiedzenia. - To wszystko.
- Zrobię ci z dupy jesień średniowiecza. - Rób, co musisz.
Ja się w tańcu nie pierdolę.
Jeszcze raz dziękuję za ten zaszczyt.
To była zdrada, pieprzona zdrada.
- Spokojnie. - Jebać to.
Mieliśmy umowę, a on wszedł na mównicę
i wychujał mnie jak Benedict Arnold i Judasz razem wzięci!
- Poszło nieźle. - Jebać to.
- Wes. - Jebać to.
Roger, jebać to.
Dobra.
Wes, sprawdź wiadomości.
Jebać to.
Nieważne, jakich cudów dokonał na boisku,
uczłowieczanie Jordana to najbardziej desperacki akt Crokera.
Reakcje wskazują na gwałtowny wzrost popularności
na korzyść Wesa Jordana.
Wierzysz w te bzdury?
Planowałeś to?
Nie, po prostu luzowałem wodze fantazji.
Jestem tak zagubiony, że mylę powiedzenia.
Przyszedł Wismer Stroock.
Co? Dobra, zaraz przyjdę.
Słuchaj.
Jestem dumny.
To, co zrobiłeś, było fajne, a raczej...
to, czego nie zrobiłeś.
Nie chcę, żebyś był ze mnie dumny.
To znaczy, oczywiście, że chcę, ale...
Wiz.
Wybacz, że cię nachodzę.
To musi być ważne. Co się dzieje?
Serena, Wally, wybaczcie na chwilę.
Co się dzieje?
Zadzwonił do mnie Mitchell Heilbronner, prawnik od nieruchomości.
- Znam go. - Na pewno.
Reprezentuje Richmana i innych.
Zadzwonił w sprawie nowego podmiotu,
Wielkiego Czerwonego Psa sp. z o.o.
- Co? - Herb jest jego częścią.
A także Raymond Peepgrass.
On mu przewodniczy.
Przekazałeś część The Concourse Marcie i Wally’emu.
W ramach ugody, luki podatkowej i ubezpieczenia.
- Dałeś im po 28% udziałów. - Do rzeczy.
- Martha jest powierniczką Wally’ego. - Do rzeczy.
Wielki Czerwony Pies sp. z o.o. właśnie przejmuje
większość udziałów w The Concourse.
Charlie!
Martha!
POJEB
Charlie!
Chcesz przejąć mój budynek?
Wynocha! Co jest, kurwa?
Muszę z nim porozmawiać.
- Wezwę policję. - Śmiało.
Zrób to za drzwiami. Chcę porozmawiać z Raymondem.
- Nie możesz tu tak wpadać. - Wypad!
Dzwonię po policję w tej chwili!
Myślisz, że odbierzesz mi budynek,
panie Wielki Czerwony Psie?
To legalna i pełnoprawna transakcja.
Moja była żona i mój syn nie przeniosą swoich udziałów
w The Concourse na waszą spółkę.
Nie powstrzymasz ich.
I całe szczęście.
Przynajmniej coś im zostanie.
Tobie też. Tak to wymyśliłeś?
Żebyś wiedział.
Jak śmiesz?
Pora się ośmielić.
Jeśli nie teraz, to kiedy?
Wielki czerwony pies.
Wiesz, czym jest „Macnab”, Charlie? To szkockie wyzwanie.
Włamujesz się na czyjś teren,
zabijasz jelenia i kuropatwę,
a potem łowisz łososia w jego rzece.
Wszystko w jeden dzień.
Moim wielkim wyzwaniem było
przejęcie The Concourse,
a potem żony.
Nieźle.
Właśnie wyruchałem żonę właściciela.
Otwórzcie drzwi!
- Policja już jedzie. - Chwileczkę!
Już nie jestem robakiem, co?
Co wy tam robicie?
Charlie!
Skurcz.
Napisy: Paulina Iwaniak