อาดู
นินาด เงามืดที่ถูกลืม
เธอโอเคไหม
อือ ฉันโอเคดี
ฉันบอกเธอไปกี่ครั้งแล้ว
ถ้าเธอโอเคดี เธอก็คงไม่เผ่นแน่บไปหรอก
เราเป็นห่วงเธอนะ กลับมาเถอะ
เธออยู่ที่นั่นมาแปดเดือนแล้ว กลับมาได้แล้ว
เด็กๆ พวกนั้นทำให้เธอ นึกถึงอับฮีไม่ใช่เหรอ
ฉันต้องวางละ ลาก่อน
- ไว้คุยกันทีหลัง - เดี๋ยวสิ อย่าวางนะ
เข้ามาสิ เวดันต์
นั่งลงจ้ะ
เดี๋ยวครูเดินไปหา
ขอผมเข้าไปได้ไหมครับ คุณครู
เข้ามาสิจ๊ะ
รู้ไหม ถึงครูจะเข้ามาใหม่เหมือนเธอ
แต่ครูก็ต้องใช้เวลาสักพัก ในการปรับตัวเข้ากับที่นี่
เธอจะเอาอันไหน
ตอนที่ครูอยู่คนเดียวในห้องนี้
ครูรู้สึกเหมือน...
มีใครบางคนเดินเข้ามา และนั่งบนเก้าอี้ตัวนี้
แต่ครูกลับพบว่าไม่มีใครอยู่ที่นี่
ครูได้ยินเสียงฝีเท้า
มันเคยเกิดขึ้นกับเธอไหม
เธอรู้ไหมว่าทำไมมันถึงเกิดขึ้น
เพราะหูของครูยังคงคุ้นชิน กับเสียงในเมืองโกลกาตา
บางครั้งครูรู้สึกว่า
ครูยังอยู่ที่นั่นท่ามกลางเสียงเหล่านั้น
มันแปลว่าครูคิดถึงบ้าน
เธอคิดถึงบ้านเหมือนกันไหม
เธอคิดถึงอะไรมากที่สุด
อาหารค่ำฮะ
อาหารค่ำมีอะไรพิเศษเหรอ
คุณแม่ คุณพ่อ และผม ทานอาหารค่ำด้วยกันเสมอ
คุณพ่อทำอาหารเก่งจริงๆ ครับ
จริงเหรอ
เอาละ คราวหน้า ครูจะขอสูตรอาหารจากเขาบ้าง
แต่คุณพ่อจะกลับมารับผมในอีกสี่เดือน
ครูอยู่ตรงนี้เพื่อเธอนะ
เวดันต์ เกิดอะไรขึ้น ที่บ้านพักของคณบดีในคืนนั้น
เธออยากคุยเรื่องนั้นกับครูไหม
ผมจำไม่ได้ว่าผมไปที่นั่นได้ยังไง หรือทำไมถึงไปที่นั่น
ผมสาบานฮะ ผมจำอะไรไม่ได้เลย
ไม่เป็นไรจ้ะ
ไม่เป็นไรนะ
ตอนที่เรากลัวมากๆ
สมองของเราจะหยุดจดจำเรื่องต่างๆ
เราจึงจำช่วงเวลาที่เลวร้ายไม่ได้
ครูฮะ ผมฆ่าลูกหมาพวกนั้นจริงๆ เหรอ
ผมเป็นไอ้โรคจิตเหรอ
ไม่จ้ะ เธอไม่ได้เป็น
เวดันต์ ไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญคือเธอคิดยังไง
อย่าให้ใครเข้ามาส่งผลต่อความคิดเธอได้
คราวนี้พวกมันจะไม่หนีหรอก
เธอพูดว่าอะไรนะ
ถ้าผมไม่ใช่ไอ้โรคจิต
งั้นทำไมผมถึง เข้าหอประชุมไม่ได้ล่ะครับ คุณครู
คุณปู่ครับ ผมอยากไปกับคุณปู่ด้วย
อธิ เด็กๆ ไม่ได้รับอนุญาตให้ไปชายแดน
เร็วเข้า นั่งลงเถอะ
รามันคาเฟ
สั่งช็อกโกแลตมิลก์เชกกัน
หลังจากนั้น เราสองคนก็ไปโรงเรียนของตัวเองนะ
คุณปู่ครับ คุณปู่ก็จะทิ้งผมไปเหมือนกันไหม
ผมจะอยู่ตัวคนเดียว
ไม่ อธิ ปู่จะอยู่กับหลานไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เข้าใจไหม
ทำไมเขาถึงร้องไห้ล่ะครับ เด็กขี้แย
ฉันไม่ใช่เด็กขี้แย
อธิมาเรียนที่นี่เป็นวันแรก
อ๋อ สมัครเข้าเรียนช้า
นายจะโดนเด็กคนอื่นๆ แกล้งแน่
เขาอยู่ชั้นไหนครับ
อธิอยู่ประถมห้าน่ะ
ผมก็เหมือนกัน
ฉันจะปกป้องนายเอง ฉันนินาด
เขาไปโรงเรียนวันแรกเหรอครับ งั้นร้านเราขอเลี้ยงขนมปังปิ้งทาเนย
- สวัสดีครับ - ผมพลจัตวาไจสิงห์
- ผมรามัน - ฟังนะ ถ้านายมาเป็นเพื่อนฉัน
งั้นนายก็จะได้ นมช็อกโกแลต และขนมปังปิ้งทาเนยไม่อั้น
ตกลงไหม
แล้วมีข้อแลกเปลี่ยนไหม
การคุ้มกัน นายจะต้องปกป้องฉัน
เมื่อกี้นายพูดเองว่า จะปกป้องฉันไม่ใช่เหรอ
ฉันให้ขนมปังปิ้งทาเนยนายด้วยนะ ตกลงไหมล่ะ
- คุณปู่ฮะ - ว่าไง เจ้าลูกชาย
- คุณปู่ได้เอาไฟฉายใส่กระเป๋าผมไหม - ไฟฉายเหรอ
คุณปู่ก็รู้นี่ว่าผมต้องเปิดไฟฉายตอนกลางคืน
- ปู่คิดว่าคนขับรถ... - เอาของฉันไปสิ
ยังไงฉันก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว
สรุปเรามาเป็นทีมเดียวกันดีไหม
เหมือนขนมปังปิ้งทาเนย และนมช็อกโกแลต
เรียบร้อย
ผมดีใจมากครับ ที่พวกคุณอยู่ที่นี่ จริงๆ แล้ว...
คาเฟ
- ขอโทษครับ - ครับ
ร้านนี้เคยเป็นรามันคาเฟไม่ใช่เหรอครับ
เขาขายร้านไปนานแล้วครับ เกือบจะสิบปีได้แล้ว
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาย้ายไปไหน คุณอยากทานขนมปังปิ้งทาเนยไหมครับ
- ผมทำอร่อยกว่าพวกเขาอีก - ไม่ละ ขอบคุณ
นักเรียนทุกคนจะต้องนั่งประจำที่ ในหอประชุมหลักก่อนแปดโมงเช้า
เพื่อฟังสุนทรพจน์ต้อนรับ ที่กล่าวโดยคณบดีสวามี
เพื่อเริ่มการเฉลิมฉลองงานคืนสู่เหย้า สำหรับรุ่น 2007
ไปกันจ้ะ
รุ่น 2007
เราจะหาที่นั่งให้เธอนั่งนะ โอเคไหม เธอนั่งตรงนี้ได้ไหม
ดูสิ ไอ้โรคจิตมา
เธอจะไม่เป็นไรใช่ไหม
เยี่ยมไปเลย คุณได้เล่นเป็นตัวนำด้วย
ไม่ครับ ครั้งนี้ผมจะให้คนอื่นๆ...
- คุณครับ เด็กคนนั้น... - เดี๋ยวผมจัดการเอง
ซาร์ธัค ดูสิ
ซาร์ธัค
สุปรียา ผมว่าผมพูดชัดเจนแล้วนะ ว่าเวดันต์มาที่นี่ไม่ได้
ค่ะ แต่ยิ่งเราแยกให้เขาอยู่คนเดียว เขาก็จะยิ่งรู้สึกโดดเดี่ยว
พฤติกรรมของเขาอาจจะแย่กว่าเดิม
- ผมไม่สามารถ... - คุณไม่ต้องทำค่ะ
ฉันจะรับผิดชอบเวดันต์เอง ฉันรู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่
ผมหวังว่าคุณจะรู้ละกัน
คุณคณะกรรมการโรงเรียน การสะกดผิดพวกนี้คืออะไร
- นี่มันอะไร - อย่างน้อยพวกเขาก็สะกดจามวาลถูก
นี่ คุณนายมัลวิกา เศรษฐ์
เสื้อคลุมเธออยู่ไหน
พวกเขาทำเสื้อคลุมให้แต่ศิษย์เก่าชาย
ผู้หญิงคนเดียวในรุ่นถูกลืมตามเคยน่ะ
โธ่ ที่รัก
ฉันเป็นแค่คู่รักที่พ่วงมาด้วย เหมือนพวกนั้น
เหมือนพวกนั้นงั้นเหรอ
คุณนายมัลวิกา จามวาล
เธอประสบความสำเร็จมากที่สุดในรุ่นเรา
วันนั้นเธอเป็นแค่ลูกสาวของครู ส่วนวันนี้เธอเป็นภรรยาของคณะกรรมการ
ยังไงซะ ฉันนี่แหละกระจอกที่สุดในรุ่นเรา
มาเร็ว ฉันจะพานายไปดูม้าที่ชื่อแคต
อะไรนะ ไม่ใช่ "แคต" ชื่อ "บิลลี่" ต่างหาก
จะชื่ออะไรก็ช่าง
คุณนายจามวาล
ฉันรู้สึกดีมากที่ได้กลับมา ขอบคุณที่เชิญเรามานะคะ
ด้วยความยินดีครับ เชิญนั่ง งานจะเริ่มแล้วครับ
- ขอบคุณค่ะ - เชิญตามสบายครับ
ไปกัน
- หวัดดี - หวัดดี
คุณนายจามวาลสินะ
ฉันรู้จักเธอนิดหน่อย เพราะงั้นฉันแน่ใจว่า
คุณนายจามวาลจะต้องวางอำนาจ พอๆ กับสามีของเธอแน่
ใช่แล้ว
ฉันรู้สึกมาตลอดว่าเขาชอบเธอ
ฉันก็แค่ไม่นึกไม่ฝันเลยว่า เธอจะชอบเขากลับ
ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ นายทิ้งฉันไปเรียนต่อ ที่อเมริกา แล้วก็ลืมฉันเป็นปลิดทิ้ง
โทษนะ เธอคือคนที่บอกเลิกฉัน
พักเรื่องขำขันไว้ก่อน อธิ ฉันเสียใจเรื่องคุณปู่ของนายด้วยนะ
เขาชอบอเมริกาไหม
ไม่เลย เขาเกลียดที่นั่นมาก
"ที่นี่หนาวชะมัด คนก็ไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย
"ทุกอย่างอยู่ไกลกันไปหมด" ฉันไม่ได้ให้ตัวเลือกเขามากนัก
สุดท้ายแล้ว เขาก็เป็นครอบครัวคนเดียวของฉัน
เขาเป็นครอบครัวของนาย
ตั้งแต่เด็กๆ
และนินาด
เธอพอจะรู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
อธิ หลังจากที่เราเลิกรากันไป ฉันก็ดำเนินชีวิตต่อไป
ฉันไม่ได้คุยกับพวกนายทั้งคู่เลย
ในวันนั้นที่หอประชุม
เรื่องเดียวที่ฉันคิดก็คือ จะขอโทษเขาเมื่อเขามาที่หอประชุม
ฉันรู้ว่ามันเป็นความผิดของฉัน แต่เราน่าจะคุยและแก้ไขเรื่องต่างๆ ได้
แต่แล้ววันต่อมา เขาก็ไปดื้อๆ
โดยที่ไม่มาเจอฉันและไม่พูดอะไรสักคำ
ไปดื้อๆ แบบนั้นเลย
ฉันโกรธมาก
ฉันตัดสินใจที่จะไม่พูดกับเขาอีก
ปีที่แล้วตอนที่คุณปู่ฉันเสีย
นั่นคือตอนที่ฉันรู้ว่าเขามีความหมายกับฉัน
ฉันพยายามตามหาเขาแล้วจริงๆ
ฉันหาเขาในโซเชียลมีเดียทุกวัน ฉันค้นหาทุกที่
เมื่อเช้านี้ฉันไปที่รามันคาเฟ แต่ร้านปิดกิจการไปแล้ว
และฉันคิดว่างานคืนสู่เหย้านี่ จะเป็นโอกาสสุดท้ายของฉัน
ฉันมาที่นี่เพื่อเจอเขา
สวัสดีตอนบ่ายครับ
ผมอยากจะให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น และจริงใจแก่ศิษย์เก่าชายทุกท่าน
และศิษย์เก่าหญิงด้วยครับ
ปีนี้เราได้สูญเสียสมาชิกทรงคุณค่าของ ชุมชนโรงเรียนนิลกีรีแวลลีย์ไปท่านหนึ่ง
- คณบดีวยาส - โค้ชแก๊ส
ในวันที่สาม และวันสุดท้ายของงานคืนสู่เหย้านี้
เราจะทำพิธีเปิดอนุสาวรีย์ของเขา
ผมได้ยินมาว่าเขาเรียกพวกคุณว่า เป็นรุ่นนำโชคของเขา
เพราะเขาได้รับเลือกให้เป็นคณบดี หลังจากที่พวกคุณเรียนจบ
ผมอยากเชิญตำแหน่งดาบแห่งเกียรติยศ ของรุ่น 2007 ขึ้นมากล่าว
อธิราช ไจสิงห์
อธิ อธิ
มาเร็ว อธิราช นักเรียนคนเก่ง
วันสุดท้ายของโรงเรียน ปี 2007
พวกเขาเรียกหานายอยู่นะ
- โค้ชครับ - วันนี้เป็นวันสุดท้าย ฉันรู้
แต่ฉันอยากบอกอะไรนายบางอย่าง อย่าหยุดว่ายน้ำเมื่อไปอเมริกา โอเคไหม
นินาด เพื่อนที่ไร้ประโยชน์ของนาย จะไม่ไปกวนใจนายที่นั่น
โค้ชครับ
วันนี้จะไม่มีใคร ตรวจรองเท้านายหรอกน่า ไอ้หนู
ผมติดเป็นนิสัยน่ะครับ
โดดเรียนอีกแล้วเหรอ
ปรบมืออีกครั้ง ทุกคน แด่เพื่อน ณ โรงเรียนนิลกีรีแวลลีย์...
งานอำลา รุ่น 2007
สู้เขา อธิ
พูดให้มันกระชับนะ
โรงเรียนสอนผมว่า
เมื่อโดดเดี่ยวและมีใครบางคน หยิบยื่นมิตรภาพมาให้
มันโอเคที่จะรับมันไว้
เพราะมันยากที่จะอยู่ในโลกนี้คนเดียว
บางครั้งเราต้องการทีม เหมือนนมช็อกโกแลตและขนมปังปิ้งทาเนย
เพื่อต่อสู้กับปิศาจผู้หิวโหยที่รอเรา อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงด้วยกัน
- อธิ - สู้เขา อธิ
สู้เขา อธิ
ดาบแห่งเกียรติยศ...
พวก พูดเร็วๆ หน่อย
เมื่อผมมาเข้าเรียนโรงเรียนนี้ ตอนที่ยังเด็ก
มีคนบอกผมว่าเข็มโรงเรียนนี้ จะมอบให้แก่นักเรียนดีเด่น
คนที่เก่งในทุกด้าน
แต่หลังจากหลายปีที่ผ่านมานี้ ผมตระหนักได้อยู่เรื่องหนึ่ง
เกียรติยศ...
คือวิธีที่เราปฏิบัติต่อผู้อื่น
ขณะที่ผมนั่งอยู่ตรงนั้น ผมเอาแต่ถามตัวเองว่า
เมื่อเพื่อนของเราอารมณ์ไม่ดี
เราได้เข้าไปคุยกับเขาไหมนะ
เกียรติยศ ความเป็นเลิศ ความซื่อสัตย์
แม้ว่าคุณจะไม่ได้รับเข็มโรงเรียน ที่แวววาว ระยิบระยับ...
สุปรียา
คุณก็จะยังเป็นคนดี
ว่าไง
อาดู นายกลับมาแล้ว
เวดันต์
เกิดอะไรขึ้น
เป็นอะไรไป
เวดันต์
- โทรเรียกหมอที - โทรหาดร. กฤษณัน
เขาเป็นอะไรไหม
- เขาเลือดกำเดาไหล - คุณพระ
อย่ามัวแต่ยืนอยู่ตรงนั้นสิ ตามหมอมา
เขาไม่รับโทรศัพท์
ทำไมใครๆ ถึงไม่ทำตามที่บอกนะ
เธอหนาวไหม
ดีมาก พักผ่อนเถอะ
- เอาผ้าห่มมา - ครับ
อุณหภูมิของเขาคือ 32 องศา
และเขาเป็นลมสองครั้ง ในช่วงสามวันที่ผ่านมา
อาจเป็นโรคลมชักไหมคะ
ผมตรวจประวัติทางการแพทย์ของเขาแล้ว ไม่ได้ระบุเรื่องนั้นไว้
อาการชักเทียมเหรอ
หมดสติไป
พูดไม่ได้ อาการหมดสติทางจิต
ความเครียดอาจเป็นสาเหตุค่ะ
อะไรคือสาเหตุของความเครียด
อาจเป็นเพราะ สภาพแวดล้อมใหม่ที่โรงเรียน
อันที่จริงสาเหตุอาจเป็นอะไรก็ได้
- พยาบาล - คะ คุณหมอ
มีเอกสารอื่นอีกไหม
ไม่มีค่ะ คุณหมอ มีแค่แฟ้มนี้แฟ้มเดียว
โอเค
ครูครับ บางทีเขาอาจบาดเจ็บ ตอนที่เราอุ้มเขาก็ได้
อธิ
อธิ นินาด
มาเร็ว
ขณะที่ยื่นมือออกไป เขาพูดว่า "นายไม่ต้องกลัวอีกต่อไปแล้ว"
"ชาโดว์บอย แฝงตัวอยู่ในเงามืดของโรงเรียน"
"มักซ่อนตัวจากปิศาจผู้หิวโหยเสมอ"
เราคือปิศาจผู้หิวโหยเหรอ นีน่า
หยุดนะ พวกนาย
"จนกระทั่งวันหนึ่งที่ฟีนิกซ์บอยปรากฏตัว"
แฟนหนุ่มแกนี่นา
หยุดนะ สุยาช
- ไม่เอาน่า อธิ - ไสหัวไป
- ขอฉันอ่านหน่อย สนุกออก - อย่ายุ่งกับเขา
"ขณะที่ยื่นมือออกไป เขาพูดว่า
- "นายไม่ต้องกลัวอีกต่อไปแล้ว" - หยุดนะ
"ในที่สุดชาโดว์บอย ก็ก้าวขาออกมาจากเงาตัวเอง
"และค้นพบว่า เขาสามารถควบคุมจิตใจคนได้"
คนที่เอาแต่ฉี่รดกางเกงอย่างแก
จะมาควบคุมจิตใจเราได้ยังไง นีน่า
พอสักที สุยาช
เลิกทำตัวปัญญาอ่อนได้ละ
เอาคืนมา
ถอยไป
- บอกเขาสิ - นี่
เอาให้เขาดู
ฟังนะ
แรงบันดาลใจจากหนังสือการ์ตูนของนาย
- ฉันวาดรูปให้นายด้วย - สุยาช พอได้ละ
ดูสิ
เอช
โอ
- เอ็ม... - ตัวเอ็ม
- โอ... โฮโม - ใช่แล้ว
อีตุ๊ด
ฉันเกลียดคำนั้น
การที่นายวาดรูป มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย นินาด
นายต้องโต้กลับสิ
เหมือนกับ...
"ชาโดว์บอย" ที่นายแต่งไง
ก้าวออกมาจากเงามืด
มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น อาดู
ฉันจะได้อะไรจากการสู้กับพวกเขา
คณบดีจะแค่ตักเตือนพวกเขา ส่วนฉันจะถูกไล่ออกจากโรงเรียน
และฉันก็ไม่เหมือนนาย ฉันมันป๊อด
เพื่อน
ฉันก็ป๊อดเหมือนกัน
ฉันมานั่งคิดทบทวน เรื่องไปเรียนอเมริกาอีกครั้ง
คุณปู่ของฉันจะต้องอยู่ที่นี่คนเดียว
ฉันจะน่าลืมเรื่องไปเรียนที่อเมริกาซะ
ฉันจะไม่ยอมให้นายทำแบบนั้นแน่
ฉันโต้รุ่งหลายคืนเพื่อกรอก แบบฟอร์มทุนการศึกษาให้นาย เพื่อน
และฉันจะอยู่ที่นี่เพื่อคุณปู่นาย เหมือนที่นายอยู่ที่นี่เพื่อฉัน
ฉันจะไม่มีวันให้อภัยนาย
สุยาชตามหานายอยู่น่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ผมตามหาเด็กผู้ชายคนนั้นอยู่
เขาชื่อเวดันต์ เขาพักผ่อนอยู่ในห้องพยาบาล
เกิดอะไรขึ้นที่นั่นครับ
บางครั้งเขาก็หมดสติไปค่ะ
เขาพูดบางอย่าง ที่มีแต่ผมคนเดียวเท่านั้นที่รู้
เขารู้จักคุณไหม
เปล่าครับ
สิ่งที่เขาพูดคือสิ่งที่คุณอยากฟังหรือเปล่าคะ
การทึกทักว่าคำพูดทั่วไปเจาะจงถึงคุณ
เรียกว่าปรากฏการณ์บาร์นัม ในทางจิตวิทยา
การทำนายชะตาราศีก็ใช้วิธีนั้น "วันนี้คุณจะเจอกับคนพิเศษ"
ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากเชื่อ
ทุกคนที่คุณพบในวันนั้นจะรู้สึกพิเศษ
- ตอนนี้ผมรู้สึกโง่มาก - ไม่ๆ
อย่างน้อยคุณก็ไม่ได้คิดว่า ผีคณบดีวยาสเข้าสิงเวดันต์
มันเป็นทฤษฎียอดฮิตในโรงเรียนน่ะค่ะ
โค้ชแก๊ส
ผมรู้จักเขาดีเลย
เขาขี้เกียจมากตอนที่มีชีวิตอยู่ เพราะงั้นตอนเป็นผี เขาจะไม่ร่อนเร่แน่ๆ
เด็กคนนั้น คนที่เป็นลม
- ฉายาเขาคือฆาตกรโรคจิตฆ่าลูกหมา - นี่
ฉันขอโทษสำหรับสิ่งที่ฉันพูดเมื่อบ่ายนี้
เธอคือความสำเร็จสูงสุดของฉัน
ฉันไม่ใช่เมียที่เอาไว้อวดนะ
เธอร้อนแรงเหรอ
ฉันบาดเจ็บตอนว่ายน้ำน่ะ
หัวนายคิดอยู่แต่เรื่องเดียว สุยาช
คืนนี้ไปดื่มที่หอนาฬิกากัน
ประตูยังไม่ล็อกอีกเหรอ
คงจะล็อกไปแล้วละ แต่กุมารันเป็นแฟนคลับฉัน
แฟนคลับนายเหรอ เคยส่องกระจกบ้างไหม
ทุกคืนเวลาสามทุ่ม แม่บ้านทุกคนในประเทศอินเดีย
เปิดโทรทัศน์เพื่อดูใบหน้านี้
พวกเขาเคยดูต่างหาก
อันที่จริง ฉันถอนตัวจากละครเรื่องนั้นแล้ว
ฉันพยายามที่จะจดจ่อในอาชีพภาพยนตร์น่ะ
ฉันได้รับข้อเสนอมากมาย แต่นายก็รู้ว่ามันเป็นยังไง ฉัน...
อะไรวะ พวก
เห็นแก่วันเก่าๆ น่า เพื่อน ใจเย็นสิ ทำไมถึงเกรี้ยวกราดเบอร์นั้นล่ะ
- โตสักทีเหอะ พวก - น่ารังเกียจเป็นบ้า
ที่รัก ที่นี่ไม่มีเครือข่ายเลย เบื่อจะแย่ละ เข้าไปข้างในกัน
ไม่ นั่งเล่นตรงนี้แหละ สนุกดีออก
ฉันจะเข้าไปข้างใน
ผมไม่อยากเข้าไป นั่งตรงนี้แหละ
โอเค
งั้นคราวหน้าฉันจะไปงานรับรางวัล และงานปาร์ตี้เอง
ยังไงซะ พวกเขาไปที่นั่น เพื่อเจอฉันกันทั้งนั้น
โอเค
ถ้าตอนนี้คุณไม่ลุกและไปกับฉันเดี๋ยวนี้ ฉันก็จะกลับละ
คนขับรถอยู่ข้างนอก
เชิญเสด็จออกไปได้
รู้อะไรไหม ช่างเหอะ
ตอนนี้นายอย่างกร่างเลย
แต่อีกสองนาที นายจะวิ่งแจ้นตามเธอไป เพื่อโน้มน้าวให้เธอกลับมา
เออ นายมันเก่ง เรื่องโน้มน้าวสาว ใช่ไหม
นั่นคือวิธีที่นายโน้มน้าวใจมัลวิกาผู้อกหัก
เราเห็นในวันสุดท้าย ไม่เป็นไรหรอก
ในวันสุดท้ายเหรอ
เดฟกำลังเช็ดน้ำตาให้มัลวิกา
แล้วเขาพูดว่าอะไรน่ะเหรอ
"อธิราชคือไอ้งั่ง เขาไม่ยอมโผล่มา ตามที่สัญญาว่าจะไปเดตกับเธอ
เดฟจะไม่มีวันทำแบบนั้นแน่" จากนั้นเกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ
มัลวิกาเดินเข้าไปในหอประชุมและ...
และเธอขอเลิกกับฉัน
ตอนนี้ฉันรู้ความจริงละ
ทำได้ดีมาก เดฟ
ไชโย
ไชโยให้กับเรื่องนั้น
มาเถอะ นักเรียนปีสุดท้าย ได้เวลาทานมื้อค่ำแล้ว
สุยาช นายจะไปไหน
- ไปขอโทษ - กันไม่ให้เดฟไปจีบเธอเหรอ
เชิญหัวเราะให้หนำใจ ไว้เจอกัน
- สุยาช - ไอ้พวกขี้แพ้
แนนซี่
แม่งเอ๊ย
เกิดเหตุการณ์ไม่หยุดไม่หย่อน
ผมต้องมานั่งตอบคำถามตลอดช่วงเย็น
"เด็กคนนั้นเป็นอะไร" "เขาไม่สบายเหรอ"
"คุณดูแลนักเรียนของคุณไม่ดีเหรอ" จะให้ผมบอกพวกเขาว่าอะไร สุปรียา
มันเป็นภาวะทางจิต ยากที่จะวินิจฉัยค่ะ
แต่ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าได้โปรดให้เขาอยู่ห่างๆ จากกิจกรรมในงานคืนสู่เหย้าทั้งหมด
ฉันอยากให้เขาเชื่อใจฉันและพูดคุยกับฉัน
สุปรียา ผมให้คำสั่ง ที่ง่ายและชัดเจนกับคุณแล้วนะ
และเพราะคุณไม่ทำตามที่ผมพูด เรื่องต่างๆ เลยยากที่จะควบคุม
เพราะฉะนั้นตอนนี้
จนกว่าผมจะตัดสินใจใหม่ เวดันต์จะต้องนอนในห้องพยาบาล
- ทำแบบนั้นจะไม่ช่วยอะไร - จบนะ
ทุกอย่างเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว
- เขาจะรู้สึกว่าตัวเองโดนลงโทษ - เพื่อตัวเขาเอง
- มันไม่ดีเลย - มันจะดีแน่
อย่างน้อยพยาบาลก็จะคอยจับตาดูเขาไว้
ตามนี้นะ
ขอบคุณ
เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียกขณะนี้ ไม่สามารถติดต่อได้
แล้วเจอกันนะ
เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียกขณะนี้...
รับสิ
- เกิดอะไรขึ้น - เธอแม่งกลับไปจริงๆ
สุยาช ละครโทรทัศน์ของนายล่มใช่ไหม
ตอนนี้แม้แต่แฟนนายก็ยังทิ้งนายไป
ดูซิว่าตอนนี้ใครพูดจ้อเลย
ไอ้นักดนตรีตกงาน
นี่ พวกนาย ใจเย็นๆ สิ พวก
ไม่เป็นไรหรอก พวก
มันเป็นเรื่องธรรมดา ที่จะรู้สึกโกรธและหงุดหงิดเมื่อนาย...
ซึมเศร้า
ทำไมล่ะ เพื่อน
จะว่าไป ฉันอ่านเจอจากที่ไหนสักที่นี่แหละ ว่านายไปพบนักบำบัด
- เออ ฉันไปพบนักบำบัด แล้ว... - พวกนาย
พวกนาย ไม่เอาน่า
- นายโอเคไหม - ฉันโอเคดี แล้วเขาโอเคไหมล่ะ
ว่ากันว่าพวกที่ชอบกลั่นแกล้งคนอื่น เพื่อซ่อนความรู้สึกขาดของตัวเอง
นั่นเป็นเหตุผลที่นายกลั่นแกล้งฉันใช่ไหม
มันผ่านมา 15 ปีแล้ว ลืมเรื่องนั้นสักทีเหอะ
- พวกนาย หยุดได้แล้ว - นายชอบข่มขวัญฉันนี่
สุยาช ใจเย็นๆ ก่อน
สุยาช ฉันมีไอเดียว่าต้องทำยังไง นายถึงจะลืมเรื่องแนนซี่ได้
พรุ่งนี้พวกครูจะจัดการแสดงให้เรา
ทำไมเราไม่แสดงด้วยล่ะ
- สุยาชได้เล่นบทนำ - แหงอยู่แล้ว
เอาอาหารค่ำให้เวดันต์ด้วยนะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
ดูสิ พวกครูจีบกันเองนี่หว่า
เขาเป็นไงบ้างครับ
เขาอาการดีขึ้นกว่าเดิมนิดหนึ่ง แต่เขาไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ค่ะ
มันเลยยากที่จะบอกได้ว่า อะไรที่กวนใจเขาอยู่
หรืออาจเป็นใครที่กวนใจเขาอยู่
เราทุกคนคิดว่า เด็กๆ กลัวการสอบมากที่สุด
กลัวครูและผู้คุม
แต่ในความเป็นจริง
เด็กๆ กลัวกันและกันมากที่สุด
มีหลายอย่างเกิดขึ้นในหอพัก หลังจากที่ปิดไฟ
คุณคิดว่าเขาถูกกลั่นแกล้ง
ค่อนข้างเป็นไปได้
ผมขอคุยกับเขาได้ไหม
ถ้าเขายอมพูดกับคุณ ก็ลองคุยดูค่ะ
นายไม่ชอบกินกุหลาบจามุนเหรอ
แล้วนายจะเอาเงินค่าขนมที่ได้ ไปทำอะไรเหรอ
ผมจะเก็บไว้ครับ
เมื่อกลับบ้าน ผมจะเอาเงินไปซื้อลูกอม ที่ร้านโรงงานช็อกโกแลตเทรเวอร์
ฉันชอบกินเบอร์เกอร์ร้านนั้นมาก
พวกเขายังมีลูกอมซูเปอร์ฮีโรด้วยฮะ
นายชอบซูเปอร์ฮีโรเหรอ
งั้นนายก็ต้องรู้จัก เรื่อง "ชาโดว์บอย" สินะ
นายไม่รู้จักเหรอ
ชาโดว์บอยเคยเป็นนักเรียนที่นี่
เขา...
กลัวปิศาจผู้หิวโหยที่อยู่ที่นี่มากๆ
เขาคิดว่าพวกนั้นจะจับเขากิน
เพราะงั้น เขาเลยซ่อนตัวในความมืด
ในเงามืด
เหมือนผมเหรอ
เรื่องยังมีต่ออีกนะ
วันหนึ่งเมื่อเขาเศร้ามาก และร้องไห้คนเดียวในความมืด
ฟีนิกซ์บอยมาช่วยเขา
ฟีนิกซ์บอยยื่นมือให้เขาและพูดว่า
"ออกมาจากความมืดเถอะ เราจะสู้กับปิศาจทุกตนไปด้วยกัน"
เมื่อเขาออกมาอยู่ในแสงสว่าง
เขาตระหนักได้ว่าเขามีพลังวิเศษมาตลอด
เขาสามารถใช้ความคิดของเขา ควบคุมคนอื่นได้
เขาก็เลยใช้ความคิดของเขาขังปิศาจ ผู้หิวโหยทุกตัวและทำให้พวกมันหิวโหย
พวกมันเลยเริ่มกัดกินกันเอง และทำลายตัวเอง
รู้ไหมคติสอนใจของเรื่องนี้คืออะไร
ถ้านายคือ "ชาโดว์บอย" และมีฟีนิกซ์บอยยื่นมือมาหานาย
นายควรรับมันไว้
นายเองก็จะมีพลังวิเศษเหมือนกัน
และจากนั้น...
นายก็จะโต้กลับได้ นินา...
นายก็จะโต้กลับได้ เวดันต์
อุ่นพอไหม
เอาละ ทีนี้นอนได้แล้ว
แม่ฮะ
คุณครู ขอโทษฮะ
ผมเองก็จะสามารถ ออกจากเงามืดได้ไหมฮะ
ปิศาจผู้หิวโหยก็กวนใจเธอเหมือนกันเหรอ
ครูสัญญา ถ้าเธอยอมให้ครูช่วย...
ครูจะไม่ยอมให้พวกมันทำร้ายเธอแน่
- ช่างเถอะ ไปเร็ว - จะต้องมีปัญหาแน่
- คืนนี้ฉันจะไม่ยอมให้ใครได้นอนหรอก - ไม่นะ พวก...
เราจะไปที่ห้องของทุกคน และแกล้งพวกเขา
ไม่ พูดให้เขาเข้าใจ...
คืนนี้ผีเขย่าเตียง จะไปเยี่ยมเยือนพวกศิษย์เก่า
ชาโดว์บอย
พอได้แล้ว พวกนาย ขอละ
พวกนายพยายามแกล้งฉัน ด้วยวิธีของฉันเองเนี่ยนะ
หยุดได้ละ พวกนาย ขอละ
ขอละ พวกนาย
ฉันหายใจไม่ออก
ไม่ตลกเลยนะ พวกนาย
ปล่อยฉันออกไป
คำบรรยายโดย กุลรภัส วัทนกิจเดชากุล
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร