Mga bata, ano ang tawag sa distansiyang nakapalibot sa isang simple closed figure?
Babalik ako sa loob ng limang minuto.
Kapag nanggulo kayo, paparusahan kayo.
Sarthak!
Ano ang nangyari sa kanya?
Ewan. Ganyan na siya mula noong araw na iyon.
May ginawa ba sa kanya si baliw?
May ideya ako.
Sarthak.
Tingnan mo ang nagagawa ko.
Napakaastig.
Tumigil ka nga sa pagsusulat, nerd!
Hayaan mo lang siyang magsulat.
Maiihi siya sa pantalon kapag nakita niya ito.
Dhruv!
Kapag nanggulo kayo, paparusahan kayo.
INCOMPLETE
Kakaiban ang mga nangyayari sa palligid ng batang iyan.
Una, iyong mga tuta, at ngayon, ang batang ito.
Iniisip ko kung ano ang susunod.
Bulag ka ba?
Ikaw?
WELCOME, ALUMNI
Uy, musikero. Hello!
-Musikero? -Ano ba?
Nasisiraan ka na ba?
Bakit ka nagagalit?
Nagbibiro lang ako.
Buong gabing abala ang lahat sa pagbibiro sa bawat isa.
Kaya tulog pa rin si Suyash.
Kailangan nating mag-ensayo.
Maaga siyang natulog.
Kailangan niya ng beauty rest dahil iniwan siya ng nobya niya.
Sino ang gumawa nito?
Isa sa inyo ang gumawa nito?
Huminahon ka. Ano ba ito?
Lintik!
Hindi ito magagawa ni Rajat,
dahil 'di nga siya makahawak ng mga libro.
Seryoso ako. May mali riyan.
Hawakan ninyo.
Diyos ko.
Ikaw lang!
Ibalik mo.
May naririnig akong mga tinig.
May mga nakikita ako.
-Nababaliw na ako, Dok. -Makinig ka sa akin.
Kung nahihirapan ka riyan, bumalik ka na.
'Di ako makakabalik, Dok.
Umaasa akong maaayos ang lahat dahil sa reunion. Pero wala siya. Wala si Ninad.
Adhiraj, mag-video call tayo. Baka side effect iyan.
'Di pa rin niya ako napapatawad.
Ang closure na hinahanap mo ay 'di kay Ninad, kundi sa iyo...
Ako ito.
Patawad, 'di ako nakikinig, gusto ko lang tingnan kung okey ka.
May anxiety ka?
Naaalala mo ito, Malvika?
Ang graphic novel ni Ninad.
Sabihin mong 'di ako baliw.
Kilala mo naman sila. Kalimutan mo na. Biro lang iyon.
Sige, biro lang iyon.
Pero ba't 'di siya pumunta?
Adi, nagkamali ka 15 taon ang nakaraan.
Kung mababawi mo iyon, gagawin mo.
Gaano mo katagal paparusahan ang sarili mo para doon?
'Di mahalaga kung bakit 'di siya pumunta.
Kalimutan mo na.
'Di ko iyon makakalimutan.
Nawala sa akin ang lahat ng mahal ko.
'Di ko sila maibabalik.
Pero maibabalik ko si Ninad.
Kailangan ko ng sagot.
Nakasulat ito sa banal na kasulatan.
Lumilipat ang kaluluwa natin sa ibang katawan.
'Di ito masasaktan,
'di rin ito masusunog ng apoy.
Namamatay tayo, pero nagpapatuloy ang mga kaluluwa natin.
Kapag namatay tayo, patay na tayo.
Iyon na iyon.
May kasabihan sa Ingles.
"Teoretikal na imposible ang lahat ng bagay,
"hanggang magawa ito. "
Bilang psychologist, alam mo dapat
na may puwang pa rin sa siyensiya ang mga imposible.
Pero maniniwala ka lang kapag nakita mo ito.
Ibig bang sabihin, nakita mo ang espiritu ni Dean Vyas?
Ang nakita ko ay isang bagay na 'di ko talaga maipapaliwanag
o mauunawaan.
Pero ngayon,
ang nangyari sa silid-aralan...
Sinaksak ng estudyante ang sarili niya ng kompas.
Kasalanan natin ito dahil 'di pa tayo nagpapa-cleansing ritual.
Ninad Raman, 2007.
Sigurado ka ba sa pangalan?
Siyempre naman, ma'am.
Sa tingin ko, down ang server.
Pero baka may file siya sa mga student record natin.
Oo, meron.
Lahat ng mga record bago ang 2010 batch ay nasa archive room.
Pero abala ang admin ngayon.
Magtatanghal ang staff ngayon.
Salamat.
Kita tayo mamaya.
Puwede tayong makakuha ng address o numero sa mga lumang file.
Sinabi sa akin ng admin na ang mga record bago ang 2010 ay nasa archive room.
Pero abala silang lahat ngayon dahil sa dula. Kaya...
Ano ang problema?
Kagabi,
dahil nakita ko ang takot na si Vedant na mag-isa sa...
sa dining hall. 'Di kumakain, 'di nakikipag-usap kaninuman.
Naalala ko si Ninad sa kanya.
Si Shadow Boy.
Pumunta ako rito para sa kanya.
Pero, sa tingin ko, wala siya rito dahil sa akin.
Supriya, paano kung may pagkakataon kang ayusin ang pinakamalaking pagkakamali mo?
Ito sana ang pagkakataong iyon para sa akin.
Tulungan mo sana ako.
Pakiusap.
Ano ang buong pangalan niya?
Ninad Raman.
Ginawa mo ulit iyon, 'di ba?
Ano?
Nakumbinsi ako dahil sa emosyonal mong kuwento.
Mahusay ka. Tara.
Salamat.
Sarthak!
Uy, Sarthak.
Ginagamot nila si Dhruv sa loob. Sige!
Binibini, 'di ito kasalanan ni Dhruv.
Oo, Sarthak, ano...
Titingnan ka ng doktor sa gabi. Okey? Magpahinga ka.
Suyash!
Puta!
Seryoso ka ba?
Nananakot ka na ng mga tao sa mga pasilyo?
-Ano? -Magpakatino ka nga!
-Kadiri ka. -Bakit galit na galit ka?
Gagong iyakin.
Suyash!
Nasaan siya?
Magandang umaga.
Magtatanghal ng dula ngayon ang mga minamahal ninyong guro.
Ang pamagat ng dula ay Paano Kung Mabigo Kami?
'Di na kayo kailangang maghintay.
Magsimula na tayo.
Uy, magsasalita sa Ingles si Chomu Chandra.
Ito ang mga linya ninyo. Tapos, papasok ako at sasabihin ito.
Pagod ako.
Tiningnan ko ang dorms.
'Di ko mahanap si Suyash. 'Di ko alam kung nasaan siya.
Ano ang ibig mong sabihin?
Ano ang nangyayari?
-Dev, puwede ba? -Tatawagan ko siya.
Tingnan mo, Malu.
Mukhang matindi iyan. Ipakita mo sa kanya.
-Tingnan mo. -Maghugas ka muna.
Puta!
Ang taong ito...
-May network issue. -Baka sinundan niya si Nancy.
Sinabihan niya dapat tayo.
Aba! Nagbalik na ang lumang Malvika.
Uy! Huminahon ka.
Malvika.
May makakapalit ba kay Suyash sa dula?
Meron ba?
Sabi ko sa iyo,
kailangan nating magtulungan.
Diyos ko! 'Di man lang pinangalanan.
Abala siguro lagi sa dula ang mga staff.
Saan tayo magsisimula?
Sa tingin ko, dito ako magsisimula.
Bakit wala ka sa dula?
Nababaliw ako kahit dalawang minuto lang akong nananatili sa staff room.
Makasama pa sila sa dula?
'Di ka malaking tagahanga ng Nilgiri Valley School?
'Di tulad ng mga alumni.
Ang taas ng papuri ninyo sa paaralan.
Para bang perpekto ang lahat dito.
Malayo sa kabihasnan, sa tuktok ng bundok, napakalamig.
At napakatanga ng mga staff member.
Mga multo, espiritu, rituwal. Mga rituwal... Parang totoo.
Adhiraj?
Adhiraj!
Boo!
Tinakot mo ako!
Akala ko, mga tangang guro lang ang takot sa mga multo.
Ito ay
isang tradisyunal na biro sa Nilgiri Valley School.
Kailangan ng mga paaralan ng counsellors dahil sa mga ganyang biro.
Tumatatak ang mga trauma sa pagkabata.
Nagpapatingin sa psychologists ang mga adult para gamutin ang mga iyon.
Maniwala ka, walang mas may nakakaalam no'n sa akin.
Pumanaw ang mga magulang ko noong 10 ako.
Patawad.
Tama na ang tungkol sa akin.
Bakit ka narito, malayo sa kabihasnan, sa malamig,
isang counsellor para sa paaralan?
Sino ang tinatakasan mo?
Patawad, sana, 'di iyon masyadong personal.
Hindi.
Ang anak kong si Abhi,
limang taong gulang siya.
Nakatira siya sa dad niya.
Nawala siya sa kustodiya ko dahil 'di ko mapatunayang may sapat akong pananalapi.
Baka sa trabaho ko rito...
Madalas mong nakikita ang anak mo?
Hindi madalas.
Tara, hanapin natin ang file.
DETALYE NG ALUMNI
Paksa: Aplikasyong Lumiban
Malas.
May nakita ka ba?
-Meron. -Talaga?
Kasalukuyang address, Raman Cafe. 'Di pa ito na-update mula noong 2007.
Ilang taon nang sarado ang Raman Cafe.
Sa Kotagiri ang ikalawang address.
Ang bahay ng lolo't lola niya. Bumibisita siya roon kapag bakasyon.
Baka may alam sila tungkol kay Ninad.
O baka mahanap mo roon si Ninad.
Isang oras ang biyahe pa-Kotagiri.
Oo.
Paano kung mabigo tayo?
Magkita tayo mamayang 5:00 p. m. sa Chauhan Lawns para sa inagurasyon ng estatuwa.
Maraming-maraming salamat.
Sige na. Huling gabi na. Mag-inuman tayo.
-Pero... -Sige na!
Uy! Igagawa ko kayo ng whiskey on the rocks.
-Sigurado ka? -Tara.
Bilis! Manlilibre siya ng whiskey.
Uy.
Walang kuwentang dula lang iyon.
Walang may pakialam.
"Walang kuwenta. " Walang kuwenta ang dula. Wala akong kuwenta?
'Di iyon ang ibig kong sabihin.
Iyon mismo ang ibig mong sabihin.
'Di ako dapat pumunta rito. Bakit mo ba ako isinama?
Ikaw ang gusto nilang makausap.
-Wala akong halaga kaninuman. -Sige, ako--
Wala akong oras para dito. Magkikita kami ni Dean Swamy. Usap tayo mamaya. Okey?
Dev, tantanan mo ako.
Dev, sabi ko...
Patawad! Ayos ka lang?
Ano'ng nangyari? Mukhang problemado ka.
Ayos ka lang, Malvika?
Biniro ka rin ba nila?
Biniro ka ba nila?
Iyon nga siguro.
Sila...
Nasaan ka?
Ba't 'di mo sinasagot ang phone mo?
Naaalala mo ang huling araw?
Tingnan mo ang sulat na ito.
Sulat-kamay iyan ni Ninad.
Isinulat niyang biglang nagkasakit ang lolo niya at hiniling ng mga magulang niya
na ipadala siya ng paaralan sa Kotagiri sakay ng bus noong gabing iyon.
Hihintayin nila siya roon.
Si Coach Vyas ang naatasang magsakay sa kanya sa bus.
Siya ang pumirma at nag-stamp sa sulat.
Sabi rito, kinausap niya ang mga magulang ni Ninad.
Ano ang problema?
Kung may sakit ang lolo ni Ninad, sasabihin niya iyon sa akin.
Oo, pero 'di niya iyon ginawa. Nag-away kayo, tama?
Tinawagan sana nila si lolo para nagkotse sila.
May-ari lang ng cafe ang magulang niya. Mataas na opisyal ang lolo mo.
Baka nahiya silang humingi ng tulong sa iyo.
-Pero ang labo no'n. -Hindi!
Sulat-kamay niya ito, Adi.
Ano ang 'di mo matanggap doon?
Na umalis siya nang walang paalam? Na nakalimutan ka niya?
O 'di siya pumunta rito para sa iyo.
Lahat ng ginawa mo sa akin.
At alam mo kung ano ang nakakatawa?
Nakatayo tayo sa lugar kung saan ako nakipaghiwalay 15 taon ang nakaraan,
dahil natanto kong 'di siya ang ekstra sa relasyon.
Ako.
Patawad, Malvika.
Pero...
mahalaga ito para sa akin.
Kailangan kong...
Pupunta ako sa Kotagiri.
Babalik ako sa gabi.
-Ang ipinadala natin... -Tiyo Raman!
Adhiraj?
Uy!
Kumusta ka na, iho?
Ang tagal na!
Tiyo, nasaan si Ninad? Narito ako para sa kanya.
Nasaan po siya?
'Di mo ba alam?
Si Ninad...
ay 15 taon nang nawawala, iho.
Nawawala?
Hinihintay namin kayo ni Ninad noong araw na iyon.
Noong ginabi na, tinawagan namin ang lolo mo.
Sabi niya, nakauwi ka na, pero galit na galit ka.
Dahil umalis si Ninad nang 'di nagpapaalam.
Kaya tumawag kami sa paaralan.
Tinanong namin kung nasaan si Ninad.
Pero pinagsisigawan lang nila kami.
"Tumawag ka sa amin para sabihing may sakit ang lolo ni Ninad
"at na dapat umalis kaagad siya ng Kotagiri.
"Pasakayin si Ninad ng bus na pa-Kotagiri at susunduin ninyo siya roon. "
Ipinakita pa nga nila ang liham ni Ninad.
Ito ba ang liham na iyon?
'Di ko pa rin nauunawaan ang liham na ito.
Sulat-kamay ito ni Ninad.
Pero bakit ito isusulat ni Ninad?
Walang sakit ang lolo niya.
At kung meron man,
bakit kami aalis nang wala si Ninad?
At 'di ninyo itatalaga si Vyas na tagapag-alaga niya.
Hindi kailanman.
Alam ni Lolo ang lahat pero wala siyang sinabi sa akin.
Itinago niya ang lahat ng ito sa akin.
Bakit?
Adhiraj, bata ka pa lang ay nakaranas ka na ng matinding trahedya.
'Di mo makakayanan ang pagkawala ni Ninad.
Paanong nawala na lang siya?
Walang sinuman sa paaralan ang nakaalam nito.
Bakit 'di kayo nagpaimbestiga?
Ginawa namin iyon!
Ginawa namin ang lahat, Adhiraj.
Itinalaga ng pulisya si SSP Anil Joshi sa kaso.
Nagpasa ng FIR at missing person's report. Naghanap ako sa buong Ooty, nagdikit
ng mga poster sa bawat pader.
Kinausap din namin ang drayber
ng bus na sinakyan ni Ninad.
Sabi niya, bumaba si Ninad ilang stop bago nag-Kotagiri.
Naging marahas siya noong sinubukan siyang pigilan.
Nag-imbestiga rin sila sa paaralan.
Kinuwestiyon din nila si Coach Vyas. Pero ipinapakita lang niya ang liham na ito.
Naniwala sa kanya ang mga pulis.
Pagkatapos, hiniling sa amin ng paaralang tumigil sa panggugulo sa kanila.
Dahil nagpadala sa panggigipit ng paaralan,
kahit ang mga pulis ay isinara ang kaso.
Sabi nila, 'di raw nawawala si Ninad.
Lumayas daw siya.
Ginawa namin ang lahat ng kaya namin.
Ginastos namin ang lahat ng aming pera.
Ibinenta namin ang Raman Cafe.
Pero may isang bagay pa rin akong 'di nauunawaan.
Ano ang nangyari kay Ninad noong araw na iyon
kaya iniwan niya kami at umalis?
MGA LITRATO KUNAN ANG IYONG SARILI 50 SEGUNDO
-Magpakuha tayo. -Adu!
-Mamaya na tayo magpakuha. -Bakit?
Dapat, nasa Ling's na tayo ng 2:00 p. m.
Pero bakit?
HULING ARAW NG PAARALAN
Kapag nagsalita ako, papatayin ako ng nobya mo.
Alam mo namang palautos siya.
May pinaplano siyang date.
Pinabili pa nga niya ako ng laso para sa regalo.
Naku!
Sobra ang sinabi ko. Magpanggap kang nagulat kapag nakita mo siya.
Ninad.
Dapat din akong malungkot, tama?
Dahil iiwan ko si Malvika?
Mahal ko siya.
Pero, bakit 'di ako kasinlungkot niya?
Adu,
'di nalulungkot ang taong lumilisan.
Para iyon sa mga naiiwan.
At 'di mo kailangang malungkot.
Sobra na ang kalungkutang naranasan mo.
Oras mo na ngayon para maging masaya.
Magsaya ka sa Amerika.
Mami-miss kita, pare.
Bibisitahin mo ba ako?
-Oo, ibibili mo ako ng tiket, tama? -Bahala ka!
Kikita ka ng marami sa graphic novel mo.
Bumili ka ng sarili mong eroplano.
Halika, may kaunting oras pa.
At 'di ko alam kung kailan tayo ulit magkikita.
Sa pamamagitan nito, maaalala ko ang mukha mo.
'Wag kang mag-overthink. Tara!
Tara!
Adu, makinig ka!
-Makinig ka. -Sinubukan mo ba akong halikan?
Ano ang problema mo?
Adu, 'wag tayong gumawa ng eksena rito.
Diyos ko.
Adu, makinig ka sa akin!
Pakiusap, makinig ka.
Adu, 'di ko sinasadyang...
Adu, 'di ko sinasadya. Makinig ka sa akin!
Adu, makinig ka sa akin.
Adu!
-Adi! -Adu, pakiusap, makinig ka.
Ninad!
Patawad, Malvika, pangako, babawi ako sa iyo.
Adu!
Adu, makinig ka sa akin!
Adu.
Adu, hayaan mo akong magpaliwanag. Makinig ka. Patawad talaga, Adu.
Adu!
Uy, homo!
-Adu, pakiusap! -Paano mo nagawa iyon, Ninad?
Akala ko, ikaw ang matalik kong kaibigan.
Iyon pala...
Adu, pakiusap, makinig ka.
Adu, magpapaliwanag ako!
Magtatalumpati na ako ngayon, at hiyang-hiya ako!
Saan ko itinago ang talumpati ko?
Nasaan iyon?
Nasaan ang talumpati ko? Layuan mo ako!
Bakit mo ginawa iyon? Ano ang iniisip mo?
-Bakit ngayong huling araw pa? -Kaya nga!
Bigla kong natantong baka 'di na tayo magkita ulit.
'Di ko kayang umalis ka nang 'di mo iyon nalalaman, Adu.
Adu, patawad,
-baka dapat, sinabi ko muna... -Baka?
Baka, Ninad?
Akala ko, mauunawaan mo.
-'Di ka puwedeng umalis... -Layuan mo ako, homo!
Katulad ka rin ng iba.
Naisip kong baka 'di na tayo ulit magkita.
Pero ngayon,
sana, 'wag na nga.
Sige.
Ang husay nilang kumanta.
Malvika, ako...
Dev,
'di ko dapat sinabi ang mga iyon.
Alam kong mahal mo ako. Kung hindi, wala ako rito.
'Wag mo nang isipin iyon.
Langit!
Pakiusap, G. Jamwal.
Salamat.
Rajat.
-Suyash! -Suyash!
Suyash, bumaba ka!
Suyash, bumaba ka na!
-Suyash! -Baba!
Suyash!
Mga bata! Magsipasok kayo!
-Mga guro! -Tara na po!
G. Jamwal,
-nais kang kausapin ni SSP Joshi. -Sige.
Ayos lang. Narito lang ako.
Paano ito nangyari?
Buong araw siyang nawawala.
Akala namin, sinundan niya si Nancy.
Nasa clock tower siya.
Kinuha niya sa janitor ang mga susi.
Gusto niyang uminom doon.
'Di ko dapat sinabi ang mga bagay na iyon sa kanya kagabi.
Alam ko ang pakiramdam ng ma-bully. Pero ginawa ko iyon sa kanya.
Siya ay depressed at...
Lintik.
Lintik!
Vedant!
Adu, gaganti ako.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor: Maribeth Pierce