เอาละ เด็กๆ ได้เวลานอนแล้ว ปิดไฟซะ
ทำไมเขาถึงทำอย่างนั้นล่ะ
เขาเป็นดาราดัง ขนาดคนธรรมดาอย่างเราก็ยังมีมรสุมชีวิต
พระเจ้าทรงรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงเรียน
สุยาช เวอร์มาไปเยี่ยม รร. นิลกีรีแวลลีย์เพื่อร่วมงานคืนสู่เหย้า
เด็กคนนี้เหมือนเป็นต้นตอของทุกเรื่อง
คุณคิดว่าเวดันต์ฆ่าลูกหมาจริงๆ เหรอ
ไม่รู้สิ
ตอนที่ผมไปถึง ลูกหมาพวกนั้นก็ตายแล้ว
แต่สายตาที่เขามองพวกมัน
ผมรู้สึกเหมือนเขามีความสุข ที่เห็นพวกมันทรมาน
แต่แล้วเขาก็กลัวตอนที่เห็นผม
นั่นคือตอนที่ผมรู้สึกเหมือนว่า เวดันต์มีสองบุคลิก
บุคลิกแรกที่หวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา
และอีกบุคลิกหนึ่งที่ลงมือฆ่าลูกหมาได้
เวดันต์
คืนที่ลูกสุนัขถูกฆ่า
คุณต้องการอะไรจากผม
จะไม่มีใครรังแกนายได้อีก
- ถ้านายยอมให้ช่วย ฉันก็จะช่วย - ปล่อยผมไปนะ
จะไม่มีใครรังแกนายได้อีก
ถ้านายยอมให้ฉันช่วย ฉันก็จะช่วยนาย
จะไม่มีใครรังแกนายได้อีก
ลูกหมาพวกนั้นต้องตาย
เพราะแม่พวกมันต้องได้รับบทเรียน
ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายนาย
นินาด เงามืดที่ถูกลืม
อาดู ฉันจะโต้กลับบ้างละ
ชาโดว์บอย
ข่าววันนี้
เราทราบมาว่าสุยาช เวอร์มา ป่วยจากโรคซึมเศร้า
ละครเรื่อง "ฉันขอสาบานต่อคุณ" ที่เขาเล่นถูกยกเลิก เพราะเรตติ้งตก
คาดว่าผลการชันสูตรพลิกศพ จะออกในวันพรุ่งนี้ค่ะ
โรงเรียนนิลกีรีแวลลีย์ โรงเรียนที่เขาเสียชีวิต
ยังไม่มีข้อคิดเห็น เกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าว
นักข่าวเหมาะกับ การทำรายการทำอาหารสุดละ
เพราะพวกเขาชอบใส่ไข่กันจัง
คณะกรรมการโรงเรียนโทรมาเหรอ
ผมไม่เข้าใจ สุยาชจะต้องมาเลือก...
งานคืนสู่เหย้านี่...
สถานการณ์จะสงบลงในไม่ช้า
โรงเรียนนี้เจอเหตุการณ์ต่างๆ มาเยอะ
อาคารพวกนี้เก่ามาก
ไปขอความร่วมมือจากศิษย์เก่าสิ
ส่วนที่เหลือเราจะจัดการเอง
ขอบคุณมากครับ ผู้การ
เรามีความสัมพันธ์ที่พิเศษ ตั้งแต่ที่คณบดีวยาสยังมีชีวิตอยู่
เขามักจะใจกว้างอยู่เสมอ
ผมแน่ใจว่าคุณก็ใจกว้างเช่นกัน
มันยากที่จะมองออกว่าทุกคนคิดอะไรอยู่
คุณโอเคไหม
จ้ะ ขอโทษที
ฉันมัลวิกา
ฉันสุปรียา
ฉันตั้งใจมาคุยกับคุณ
ฉันเป็นห่วงอธิราชจริงๆ
- เขาได้บอกคุณเกี่ยวกับ... - นินาดเหรอ
เขายังไม่ลืมเรื่องที่พวกเขาทะเลาะกัน เมื่อหลายปีก่อน
เขาหาแฟ้มของนินาด
- จากนั้นเขาก็ไปเมืองโกตากิริ... - ฉันอนุญาตให้เขาหาเอง
ค่ะ แต่ว่าทำไมล่ะ
เขาอยากสะสางเรื่องที่ค้างคาใจ กับเรื่องเลวร้ายในชีวิต
แต่เขาดันเข้าไปติด อยู่ในเรื่องเลวร้ายกว่าเดิม
ฉันมองออก สุปรียา เขาไม่โอเคเลย
เขามีความวิตกกังวล
เขาเจอเรื่องสาหัสมาเยอะตั้งแต่เด็ก
เขาต้องปล่อยวางเรื่องต่างๆ ไม่ใช่ยึดมั่นถือมั่นแบบนั้น
ไม่อย่างนั้น ฉันกลัวว่าเรื่องแบบเมื่อวานจะ...
ฉันไม่อยากต้องมานั่งคิดอยู่ตลอดว่า จะช่วยอธิราชได้ไหม
ว่าฉันได้เห็นสัญญาณพวกนั้นแล้ว แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย
เพราะงั้น ได้โปรด อย่าไปยุให้เขาตามหานินาด
ขอร้องเถอะนะ
ผมปวดท้อง
ดูเหมือนจะเป็นหวัด
เมื่อคืน ฉันแวบออกไปดู
นักเรียนอีกคน และเขาก็หายตัวไปค่ะ
เขาเหมือนเดินละเมอกลับมา แล้วก็นอนลง
- เขาไปไหนมา - ฉันไม่รู้ค่ะ
เวดันต์
ครูช่วยเธอไม่ได้ ถ้าเธอไม่ยอมเปิดใจกับครู
ถ้าเกิดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับเธอล่ะ
ผมมีพลังวิเศษ
พลังวิเศษเหรอ
ไม่มีใครทำให้ผมกลัวได้
ใครทำให้เธอกลัวเหรอ
บางครั้งปิศาจผู้หิวโหยต้องได้รับบทเรียน
ผมไม่ได้อยากฆ่าลูกหมาฮะ ครู
แต่เขาบอกผมว่านี่เป็นวิธีเดียว ที่แม่หมาจะเรียนรู้ที่จะไม่ทำร้ายผมอีก
เราต้องให้บทเรียนมัน
เราต้องให้บทเรียนพวกมันทั้งหมด
ใครเป็นคนบอกเธอ
ใครเป็นคนบอกเรื่องนี้กับเธอ เวดันต์
ครูถามเธออยู่นะ
ใครเป็นคนบอกเรื่องพวกนี้กับเธอ ตอบครูมาสิ เวดันต์
ครูโกชคะ ฉันคิดว่าเขาต้องพักผ่อน
ครูครับ ครูไม่ผิดหรอก เราทุกคนต่างก็เป็นกังวลกันตั้งแต่เมื่อวาน
เราทุกคนตกใจครับ ครู แม้แต่เด็กๆ ก็ด้วย
การฆ่าตัวตายเมื่อวานนี้...
มันยากที่จะลืมครับ ครู
เราต้องลืมมันให้ได้
เราต้องลืมมัน
คืนนี้เด็กๆ จะดูหนังกัน เตรียมเครื่องฉายภาพให้พร้อม
ได้ครับ ครู
- ทำไมถึงปฏิบัติกับเราแบบนี้ - ขอเวลาเดี๋ยว ได้โปรด
- คุณไม่เข้าใจ - ฟังนะ ผมเข้าใจปัญหาของทุกคน
แต่เราทุกคนติดอยู่ในสถานการณ์ ที่โชคร้าย และเหนือความคาดหมาย
ผู้บังคับการตำรวจขอความร่วมมือ จากพวกคุณในการสืบสวนเบื้องต้น
มันเป็นขั้นตอนทางกฎหมายนะ พรุ่งนี้พวกคุณถึงกลับบ้านได้
- การสืบสวนอะไรไม่ทราบ - เรื่องเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาเรา
- ทุกคนเห็นกันหมด มันเป็นการฆ่าตัวตาย - ถูกเผง
ฟังนะครับ ผู้การรับประกันว่า เขาคุมสถานการณ์ทุกอย่างได้
เขาขอเวลาแค่หนึ่งวัน ได้โปรดให้ความร่วมมือด้วย
กฎพวกนี้ใช้ไม่ได้กับ คณะกรรมการโรงเรียนสินะ
บ้าเอ๊ย
หยุดรถ
ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงเรียน เป็นคำสั่งจากผู้บังคับการตำรวจ
ผู้การครับ มีตำรวจนายหนึ่ง ไม่ยอมให้ผมออกจากโรงเรียน
ช่วยคุยกับเขาด้วยนะครับ
ครับ ท่าน ได้ครับ ท่าน
ขอโทษนะครับ คุณ
ให้พวกเขาไปได้
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาตายแล้ว
เพื่อนของเรา ฉันไม่อยากเชื่อจริงๆ ว่าเขาตายแล้ว
บ้าเอ๊ย
นั่นอะไรน่ะ
เธอเป็นอะไรไหม
รออยู่ในรถนะ
ไปกันเถอะ
ราจาต มาเร็ว
เราชนกวางน่ะ
พระเจ้า
ตอนนี้เหรอ
ฉันไม่คิดว่ารถจะสตาร์ตติด เราต้องเดินกลับไปที่โรงเรียน
- จู่ๆ ก็... - ราจาต ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ
ขอโทษครับ ออฟฟิศของคุณสุปรียา โกชอยู่ไหน
- ทางนั้นครับ - ครับ
ใครน่ะ
ใครอยู่ข้างใน
เปิดประตู
คุณโอเคไหม
ใครอยู่ข้างใน
คุณเห็นอะไร
ผม...
ผมตามหาคุณสุปรียาอยู่ คุณเห็นเธอไหม
ผมเห็นว่าเธอกำลังไปห้องพยาบาล
ครับ
เราน่าจะช่วยชีวิตมันไว้ได้แท้ๆ
ราจาต ไม่ใช่ เพื่อน
เราช่วยไม่ได้ทั้งกวางและสุยาช
ฉันจะไปคุยกับตำรวจ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
ทุกอย่างโอเคดีไหม
รู้ไหม สมัยที่เรียนหนังสือ
สุยาชและฉัน อยากทำให้เดฟประทับใจมาตลอด
เราอยากให้เขามาเป็นเพื่อนกับเรา
ฉันรู้ว่ามันเห็นแก่ตัว แต่ดูเขาสิ
ปีที่แล้วฉันมีปัญหาเรื่องทรัพย์สิน แค่โทรศัพท์สายเดียว ทุกอย่างก็แก้ไขได้
แปลว่านายทำให้เดฟ เป็นเพื่อนของนายจริงๆ
ใช่ ส่วนเธอก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเขา
ไม่มีใครปฏิเสธเธอได้
ฉันว่าดอกกุหลาบทุกดอกบนสนามหญ้า
คงวางเรียงอยู่หน้าทางเดินหน้าบ้านเธอ
สุยาชเก็บไว้ดอกหนึ่งเหมือนกัน ตอนที่เขา เมาเหล้ารัมที่เราขโมยจากโค้ช
แต่เธอหมายปองแค่อธิราช ใช่ไหม
เธอเคยสงสัยไหม
ว่ามันจะเป็นยังไง ถ้าเธอกับอธิไม่เลิกกัน
- โทรหาผมด้วยนะ ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
นายทำอะไรกับเรื่องนี้ไม่ได้ใช่ไหม
สุยาชคงอยากให้เราอยู่ต่ออีกคืน เพื่อดื่มอวยพรให้เขา
รู้ไหม ฉันจะไม่มีวันปฏิเสธเหล้าแน่ๆ
สุปรียา ได้โปรดให้ผมคุยกับเวดันต์เถอะนะ
เขาเกี่ยวข้องอะไร กับการที่นินาดหายตัวไป
เมื่อคืนนี้มีโน้ตหล่นออกมาจาก กระเป๋ากางเกงของสุยาช
มันคือโน้ตที่เขาปาใส่นินาดเมื่อ 15 ปีก่อน
มันเป็นไปได้ยังไง
สมุดบันทึกและการเล่นพิเรนทร์ ก็ยังเหมือนเดิม
อาจมีศิษย์เก่าบางคน ที่พยายามแกล้งเขาก็ได้
หรือไม่เขาก็อยากแกล้งใครสักคน และเอาโน้ตใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง
แต่เวดันต์มาหาผม และบอกว่าเขาจะโต้กลับ
เป็นคำเดียวกับที่ผมบอกนินาด เมื่อ 15 ปีก่อน
ตอนที่สุยาชปาโน้ตใส่เขา
ไม่ใช่แค่นินาด คุณบอกเรื่องเดียวกัน ให้เวดันต์รู้ที่โรงอาหาร
จำได้ไหม ชาโดว์บอย และการโต้กลับ
คุณคิดว่าคุณมีคำอธิบายที่มีเหตุผล สำหรับทุกเรื่อง
แต่...
ถ้าเกิดมีเรื่องอย่างอื่นเกิดขึ้นที่นี่ล่ะ
อธิราช คุณมีความวิตกกังวล
มัลวิกา เพื่อนของคุณเป็นห่วงคุณนะ
มีคนอื่นๆ นอกจากนินาดที่เป็นห่วงคุณ
ผมรู้ดีว่าผมเห็นอะไร
มีใครเห็นโน้ตพวกนั้นอีกไหม
สุปรียา รอเดี๋ยว นินาดหายตัวไป 15 ปีแล้ว
เจ้าหน้าที่ของโรงเรียน ไม่แม้แต่บอกเพื่อนร่วมรุ่นของเขา
เราอาจช่วยเรื่องการสืบสวนได้
บางทีเราคนหนึ่งอาจรู้เรื่องในวันสุดท้าย เพราะแม้แต่บันทึกของเขา พวกเขาก็ไม่มี
โค้ชวยาสโกหกในคำแถลงว่า เขาได้พูดคุยกับพ่อแม่ของนินาด
วยาสขึ้นมาเป็นคณบดีในชั่วข้ามคืน
ตำรวจก็ปิดคดีทันทีหลังจากนั้น
เรื่องทั้งหมดนี้ไม่ดูแปร่งๆ สำหรับคุณบ้างเหรอ
คิดดูสิ สุปรียา
ถ้ามีความเป็นไปได้ว่าพ่อแม่ของเขา จะได้ลูกชายที่หายตัวไปกลับคืนมา
มันก็คุ้มค่าที่จะต่อสู้เพื่อเรื่องนี้ไม่ใช่เหรอ
ฉัน...
ฉันเห็นใจพ่อแม่ของนินาดนะ ฉัน...
ฉันเห็นใจคุณ
แต่เวดันต์ค่อนข้างมีอารมณ์แปรปรวน
ฉันปล่อยให้คุณ เอาเขามาเอี่ยวในเรื่องนี้ไม่ได้
โทษทีนะ แต่คุณต้องหาคำตอบเอง
- อย่างน้อยพวกเขาก็หัวเราะ - ใช่ค่ะ
ไอเดียเรื่องให้ดูหนังนี่ บรรเจิดมาก สุปรียา
- คุณช่วยจับตาดูเวดันต์ทีนะ - ค่ะ
มันยุติธรรมตรงไหนที่เรามาติดแหง็กอยู่ที่นี่ แต่พวกเขาออกนอกโรงเรียนได้
พวกนายออกไปข้างนอกกันสนุกไหม
เราไม่ได้รับอนุญาต ให้เดินไปใกล้ประตูด้วยซ้ำ
นี่ ปาร์ธ สุยาชเป็นเพื่อนของเรานะ
มัลวิกากลัวจนตัวสั่น ฉันแค่อยากให้เธอรู้สึกดีขึ้น
- เราแค่ไปขับรถเล่น แล้วก็กลับมา - แหงละ ฉันขอโทษ
เธอโอเคไหม
เธออยากอยู่คนเดียวสักพัก
ฉันเข้าใจ
จะว่าไป นายเห็นอธิราชบ้างไหม
อือ ฉันเห็นเขา เดินไปที่ห้องตัวเองเมื่อห้านาทีที่แล้ว
เขาทำอะไรอยู่คนเดียวในห้องกันนะ
เด็กๆ ต้องการฉัน อาปู
เวดันต์ต้องการฉัน
เธอจะช่วยคนอื่นได้ยังไง ในเมื่อเธอเองก็ต้องการความช่วยเหลือ
กลับบ้านมาเถอะ
เธอต้องกลับบ้านเดี๋ยวนี้
ครูครับ
คุณสุปรียา โกช ที่ปรึกษาของโรงเรียน
จามวาล
อธิราช ไจสิงห์
มัลวิกา
เธอเห็นนินาดบ้างไหม
วันสุดท้ายที่โรงเรียน ปี 2007
เธอรู้ไหมว่านินาดอยู่ไหน
มัลวิกา ฉันพูดกับเธออยู่นะ
นินาดอยู่ไหน
นินาด นินาด ฉันเบื่อที่ต้องได้ยินชื่อหมอนั่นจะตายละ
นายทำให้ฉันดูเหมือนไอ้งั่ง อธิ
ฉันนั่งรอนายอยู่ตรงนั้นคนเดียว มองนายจากฉันไป
ฉันนึกว่านายอยากใช้เวลา ในวันสุดท้ายกับฉัน
แต่ฉันคิดผิด
- มัลวิกา ฟังฉันนะ - นายไม่เคยแคร์ฉันเลย อธิ
- ฉันต้องแคร์เธออยู่แล้ว - ไม่จริง
มัลวิกา ฟังฉันนะ ตอนนี้ฉันคุยเรื่องนี้ไม่ได้ โอเคไหม
ฉันต้องไปตามหานินาด
ฉันต้องไปขอโทษเขา ฉันขอไปตามหาเขาก่อน
- ไว้เราคุยเรื่องนี้กันทีหลัง - ไหนคำขอโทษฉันล่ะ
แทนที่นายจะขอโทษฉัน นายกลับถามฉันว่านินาดอยู่ที่ไหน
ไหนล่ะคำขอโทษของนาย
มัลวิกา มันก็แค่การไปเดต ให้ตายสิวะ
เราไปวันอื่นก็ได้ไง
ขอละ แค่ครั้งเดียว เลิกเอาตัวเอง เป็นจุดศูนย์กลางของโลกทีเหอะ
- อะไรนะ - มัลวิกา
เดฟ
อย่าพูดอะไรตอนนี้ ฉันกำลังคุยกับแฟนฉันอยู่
ฉันไม่ใช่แฟนนาย
นายกับนินาดไปตายซะ
นินาดหายตัวไป ตั้งแต่วันสุดท้ายที่โรงเรียน
เขาไม่เคยกลับบ้าน
แด่สุยาช
- ดื่ม - ดื่ม
อธิ ขนาดตำรวจยังหาเขาไม่เจอ แล้วนายจะหาเขาเจอได้ไง
ตำรวจไม่ได้ทำอะไรเลย มัลวิกา
พวกเขาต้องรื้อคดีนี้ขึ้นมาสืบสวนใหม่
ฉันแค่ต้องการเบาะแสเดียว
มีใครในพวกเราจำสิ่งที่เกิดขึ้น ในวันสุดท้ายได้ไหม
ใครจะจำเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อ 15 ปีที่แล้วได้ล่ะ
เธอคิดว่าฉันบ้าใช่ไหม
สุปรียาก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
ฉันขอโทษนะ อธิ ถ้าเกิดนายคิดว่าฉันข้ามเส้นละก็
ฉันก็แค่เป็นห่วงนาย
ฉันรู้ว่านายไม่ได้มาที่นี่เพื่อเจอฉัน
แต่ที่ฉันมางานคืนสู่เหย้าก็เพื่อมาเจอนาย
ฉันใช้เวลา 15 ปีที่ผ่านมาคิดเรื่อง...
ถ้าหาก...
มีอะไรเหรอ ฉันเข้าห้องน้ำอยู่
กำลังจะออกมาพอดี
ขอบคุณนะ
มีใครเห็นนินาดในวันสุดท้ายบ้างไหม
เห็นนะ
เราต้องขึ้นแสดงหลังสุนทรพจน์ของนาย ฉันไปหยิบกลองชุด กีตาร์
ฉันเจอเขาตรงทางเข้าหลัก
ฉันขอให้เขาช่วยหยิบของ
แต่เขาบอกว่าต้องรีบไปที่หอประชุม
นายแน่ใจเหรอว่าเขาพูดแบบนั้น เพราะเขาไม่โผล่ไปที่นั่นเลย
เขาอาจเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาก็ได้
- เขาได้พูด... - นี่ ดูนี่สิ
มีบางอย่างคลานอยู่ใต้ผิวฉันใช่ไหม
อะไรเล่า
ข้างเดียวเหรอ
ใช่
ดูเหมือนนายมีอาการฝ่ามือแดงระยะที่สอง
ว่าไงนะ
- เลิกดื่มเหล้าต่างน้ำสักที - นี่มาจากสมุดของอธิราช
ฉันดื่มทุกวันเลย
- ไปกันเถอะ - ฉันไม่ไปด้วยหรอก
ไง อธิ
มัลวิกาเล่าเรื่องนินาดให้ฉันฟัง
ไม่อยากจะเชื่อเลย
วันนั้นนายโดดหอประชุมด้วยไม่ใช่เหรอ
นายเห็นเขาที่ไหนในโรงเรียนไหม
ฉันจำไม่ได้
นายถามพวกเขาหรือยัง
อือ ฉันคุยกับพวกเขาทุกคน แต่ไม่มีใครรู้เลย
เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนๆ ของเรา
เราไม่รู้อะไรสักอย่าง
ไหนจะเรื่องที่สุยาชฆ่าตัวตาย
- ไหนจะเรื่องที่นินาดหนีออกจากบ้าน - ฉันไม่เชื่อว่านินาดหนีไป
แหงละ ใครจะเชื่อล่ะ
ขนาดฉันยังไม่เชื่อว่า สุยาชจะ... ก็อย่างที่รู้นะ
แต่มันเป็นความจริง
ถ้าหากลองนึกว่าตัวเองเป็นนินาดสักเดี๋ยว
เด็กชายวัย 16 ปี ที่เรียนในโรงเรียนชายล้วน
วันหนึ่งเขาตระหนักว่าตัวเองเป็นเกย์
ยิ่งไปกว่านั้น เขาดันตกหลุมรักเพื่อนสนิทตัวเอง
เด็กที่น่าสงสารคนนั้นคิดว่าเพื่อนรักคนนั้น จะเข้าใจความรู้สึกของเขา
แต่แทนที่จะเข้าใจ เพื่อนรักคนนั้นปฏิเสธเขา
และเยาะเย้ยเขาต่อหน้าคนทั้งโรงเรียน
ใครล่ะที่จะไม่คิดหนีไป อธิ
หนีไปให้ไกลจากเรื่องพวกนี้ทั้งหมด
ฟังนะ ฉันแน่ใจว่าเขาไม่เป็นไร
ปล่อยวางเถอะ
มันไม่มีประโยชน์ที่จะคิดเรื่องพวกนี้
ฉันต้องไปพักสักหน่อย
อธิ...
- เด็กๆ มีความสุขกันดี - เป็นหนังที่เหมาะให้เด็กดู
ครูเสน่หา เวดันต์อยู่ไหนเหรอ
เมื่อกี้เขาอยู่ตรงนี้นะ
ฉันจะไปดูหน่อย
เวดันต์
เธอจะไปไหน กลับมานี่นะ
เธอไม่ได้ยินที่ครูพูดเหรอ
พาเด็กๆ ออกไป
ได้โปรด
ออกไปกันเถอะ
เร็วเข้า
คุณมาโนฮาร์ พาเด็กๆ ออกไปค่ะ
ระวังนะ
ไปที่หอพักกันเถอะ เร็วๆ เลย
เดินไปเรื่อยๆ
เร็วเข้า
คำค้นหาในกูเกิล เด็กชายหายตัวไปในเมืองอูตี ปี 2007
ศิษย์เก่าโรงเรียนนิลกีรีแวลลีย์ วัย 16 ปี หายตัวไป
นินาดถูกพบเห็นเป็นครั้งสุดท้าย บนรถบัสที่มุ่งหน้าไปเมืองโกตากิริ
โรงเรียนนิลกีรีแวลลีย์
ไม่พบคำค้นหา
ซาร์ธัคเหรอ
- เกิดอะไรขึ้น - ครู...
บอกครูมาสิ
เขาจะฆ่าเราทุกคน
ใคร
ผู้ชายที่อยู่ในร่างเวดันต์
ครูสุปรียาคะ
ไฟไหม้ห้องฉายหนังค่ะ
ฉันให้เด็กๆ กลับไปหอพักแล้ว แต่เวดันต์หายตัวไป
ว่าไงนะ
ฉันขอให้คุณจับตาดูเขาไว้นี่ ฉันเสียเขาไปไม่ได้เหมือนกัน
อะไรวะเนี่ย
เวดันต์ สงบสตินะ
เวดันต์ ใจเย็นๆ
ใจเย็นๆ
- ใจเย็นๆ - จับขาเขาไว้
เราต้องฉีดยากล่อมประสาทให้เขา
ช่วยด้วย
ใจเย็นๆ
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรนะ เวดันต์
ไม่เป็นไร
เวดันต์ ใจเย็นๆ
จับขาเขาไว้
หยุดนะ
อยู่นิ่งๆ เวดันต์ สงบสติอารมณ์หน่อย
เขาโอเคไหม
ค่ะ เราฉีดยากล่อมประสาทให้เขา
ไปเอาผ้าห่มมา
โอเค
มีบางอย่างเกิดขึ้นที่นี่
มัลวิกาหลับอยู่
นายไม่เข้าใจ มีใครบางคนบีบคอฉัน
ฉันหมายถึงตัวฉัน...
เพื่อน มีใครบางคน... ฉันหายใจไม่ออก
ใจเย็นก่อน
นายดื่มมากไปละนะ
เข้ามาสิ แต่เงียบๆ นะ
เข้ามา
เขาเงียบปากไว้จะดีกว่านะ
ไม่ต้องห่วง เขาไม่พูดหรอก
ช่วยด้วย
ใครก็ได้ช่วยด้วย
เวดันต์
ช่วยด้วย
อยู่ให้ห่างจากเวดันต์
ไม่งั้นแกก็จะตายเหมือนคนที่เหลือ
คำบรรยายโดย Kulrapat Wattanakitdechakul
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร