இத்தொடர் பொழுதுபோக்கிற்கு, கற்பனையே.
பெயர்கள், இடங்கள் எழுத்தாளர் கற்பனையே.
ஒற்றுமை தற்செயலானது. எந்த டயலாக்கிற்கும் யாரையும்
புண்படுத்தும் நோக்கமில்லை. எல்ஜிபிடிக்யூஐஏ+
சமூக போராட்டங்களை காட்டுகிறது.
எல்ஜிபிடிக்யூஐஏ+ சமூகத்தை அவமதிக்கும் எண்ணமில்லை.
கடினமான மொழி உண்டு.
போதை பொருட்களை, அமானுஷ்யத்தை ஆதரிக்கப்படவில்லை.
விலங்குகளுக்கு தீங்கிழைக்கவில்லை. அமேசான் கருத்துகளை ஆதரிக்கவில்லை.
குழந்தை நட்சத்திரங்கள் புண்படவில்லை. பார்வையாளர்களுக்கு விவேகம் பரிந்துரை.
ஹேய்! சத்தத்தை நிறுத்து.
-பெரிய ட்ரக் வேணும்னு சொன்னேனே. -உங்கப்பா பணம் தருவாரா?
நகரு!
நிறைய இடமிருக்கு. ஃப்ளாஷ்லைட்டை எடு.
இங்கே.
முட்டாள்,
-தேவி பிரசாத் ஜி! -விக்கி, கதவை திற!
-என்னாச்சு? -கதவை திறங்க.
நீங்க நலமா?
சார்!
உள்ளே மாட்டிக்கிட்டீங்களா? அதை திறக்க பாக்குறோம்
என்னாச்சு, தேவி பிரசாத் ஜி?
இருட்டுக்கு பயப்படறார் போல.
அதுரா
அங்கே எதையோ பாத்தேன்...
பாருங்க, சொல்ல வேண்டியதை சொல்லிட்டேன்.
-ரஜத். -ரொம்ப மோசமா...
சைஃப், கவனமா இரு.
கவனமா.
இந்த பக்கம் திரும்பு. அங்கிருந்து தொடரு.
-மன்னிச்சிடு! -ரஜத், உனக்கு பைத்தியமா?
என்னை மன்னிச்சிடு!
ரஜத், நீ என்ன பண்ணிட்டு இருக்கே?
திரு. ஜெய்சிங்?
உங்க சக பணியாளரிடம் எல்லாம் சொல்லிட்டேன், சார்.
உங்களையும் ரஜத்தையும் தவிர வேறு யாராவது இருந்தாங்களா?
யாரையாவது பாத்தீங்களா?
இருட்டா இருந்தது.
-ஏதோ கேட்டிருக்கலாம்.. -என்ன இது?
ரஜத்தை காப்பாத்த முயற்சிக்கலையா?
நிச்சயமா! என்ன கேள்வி இது?
ப்ளீஸ் அதை திருப்பி குடுங்க. முக்கியமா அழைக்கணும்.
பதட்ட மருந்து சாப்பிடறீங்கலே?
உங்களையும் உங்க பேட்ச்மேட்ஸ் பத்தியும் எல்லாம் தெரியும்.
எனக்கு தெரியாததை கண்டுபிடிப்பேன்.
ரஜத் எப்படி செத்தார்னு.
அல்லது சுயாஷ் பையில் இருந்த சீட்டுகளை யார் எழுதினாங்கன்னு.
நீங்களே என்னிடம் சொல்ல விரும்பினாலே ஒழிய.
ஆஃபீஸர் பேடி, மன்னிக்கணும்.
இது விக்காஸ் விர்மாணி, நீலகிரி வேலி ஸ்கூலின் சட்ட ஆலோசகர்.
உங்களுக்கு நினைவூட்டணும், அதிகாரி பேடி, நாங்க முழுசா ஒத்துழைக்கிறோம்.
உங்க கோரிக்கையின்படி, இன்று மதியம், ஒவ்வொரு ஆசிரியரும்
ஓல்ட் பாயும் உங்களிடம் தனித்தனியா பேசுவாங்க.
ஆனால் எங்க க்ளையன்ட்ஸை இப்படி தொந்தரவு செய்யக் கூடாது...
சார்!
இன்னொரு உடல் இருக்கு. இங்கே வாங்க!
-சரி, சார். -கபீர், மனோஜ், இங்கே வாங்க.
அபுக்கு உதவுங்க.
-அபு, இங்கே தோண்டு. -சரி, சார்.
தோண்ட ஆரம்பி.
வெளியே எடு.
தோண்டு, தோண்டு.
சரி.
வெளியே எடு.
நீங்க இந்த ஸ்லாபை நீக்குங்க.
வெளியே எடு.
தோண்டு. அந்த பக்கமும். ஆமாம், பின்னாலையும்.
கயிற்றை வெளியே எடு.
இது பள்ளி சீருடை.
மாணவரின் உடலா இருக்கலாம்.
உடலை மெதுவா வெளியே எடு.
ஆதார பையை எடுத்துட்டு வா.
கவனமா. கவனமா.
மண்ணை தட்டு.
மண்ணை அகற்று.
சார்! புது கட்டடத்தில் ஏதோ நடந்திருக்கு.
ஒரு மாணவனோட உடலை கண்டிருக்காங்க.
யார் உடல்னு தெரியலை, ஆனால் ஒரு உடல் இருக்கு.
ஆது!
நினாத்!
நரம்பியல் நிபுணரிடம் ஆலோசிக்கணும். டாக்டர் கோம்ஸிடம் பேசினேன்.
மருத்துவமனை மார்கெட் ரோடில் இருக்கு.
இன்றே வேதாந்தை கூட்டி போகணும்.
-நான் டீனிடம் பேசறேன். -சுப்ரியா, டீனிடம் வேதாந்துக்கு நேரமில்லை.
நீங்கதான் முடிவெடுக்கணும்.
இங்கே என்ன நடக்குதுன்னே புரியலை.
இன்று ஒரு மாணவனோட உடல் கிடைச்சதா சொல்றாங்க.
ஒரு மாணவனை பல வருஷமா காணும்னா,
ஏன் யாரும் அதைப்பத்தி பேசலை?
எப்படியும், நான் கேட் பாஸ், காருக்கு ஏற்பாடு செய்யறேன்.
-இன்ஸ்பெக்டர். -சொல்லுங்க.
ப்ளீஸ் என்னோட வாங்க, நான் ஆவணங்களை தர்றேன்.
என்ன ஆச்சு?
நீ நலமா?
-டீன் பெற்றோரிடம் பேசுவார். -எனக்கு புரியுது.
எங்களுக்கு நேரம் குடுங்க.
ஆமா, குழந்தைகள் பாதுகாப்பா இருக்காங்க.
ப்ளீஸ், ஆஃபீஸர் பேடி, புரிஞ்சுக்கோங்க.
பசங்களை அனுப்பறதுதான் முக்கியம்.
பெற்றோர், இயக்குனர் குழுன்னு எனக்கு அழுத்தம்.
பசங்க, ஓல்ட் பாய்ஸை எப்படி வெச்கிருக்கிறது?
திரு. சுவாமி, நீங்க எல்லாரும்தான் பொறுப்பு.
என் விசாரணை முடியும்வரை யாரும் போக முடியாது. புரியுதா?
-ஆமாம். -சார்.
திருமதி சின்ஹா?
14 லிருந்து 20 வயதுவரை காணாமல் போன ஆண்களின் பட்டியல் வேணும்,
நீலகிரியின் 100 கிலோமீட்டர் சுற்று வட்டத்தில், கடந்த 10, 15 ஆண்டுகளில்.
சார்.
-ஓல்ட் பாய்ஸை விசாரிக்கறீங்களா? -ஆமாம், சார்.
நான் வீட்டுக்கு போகணும்.
அறுவை சிகிச்சை இருக்கு. அங்கிருக்கணும்.
அது ரொம்ப முக்கியம். ஏற்கனவே சொல்லியிருக்கேன்.
அப்பாவிடம் பேசினேன். கார் அனுப்பறார்.
-சரி, சார். -ஆஃபீஸர் பேடி, என்ன நடக்குது?
பசங்க, ஓல்ட் பாய்ஸை அங்கே நிறுத்தி வைக்க முடியாது.
சார், இரண்டு தற்கொலைகள், இப்ப ஒரு உடல்.
விசாரணை செயல்முறை உங்களுக்கு தெரிந்தது தானே.
நம்ம வக்கீல் வர்றார். கவலை படாதே.
மாலையில் கிளம்புவோம்.
பசங்க போகலாம்.
ஊழியர்கள், ஓல்ட் பாய்ஸை கிளம்ப அனுமதிச்சா,
இந்த வழக்கு அவ்வளவுதான், சார்.
மாள்விகா ஜாம்வால். வாங்க.
டீன், நீங்க மாணவர்களை அனுப்ப ஏற்பாடு செய்யலாம்.
இரு.
மிக்க நன்றி, ஆபீசர்.
ஓல்ட் பாய்ஸும், ஊழியர்களும் கூடாது.
திரு. ஐயர், மிஸ். நேஹா, வாங்க.
எங்க நண்பனை இழந்து 12 மணி நேரம் கூட ஆகலை.
யாரும் உங்க கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லும் மனநிலையில் இல்லை.
உங்களுக்கு உங்க விசாரணை பத்திதான் கவலை.
குழந்தையோட உடல் வளாகத்தில் கிடைக்கிறதுக்கு அர்த்தம் தெரியுமா?
நீங்க சொல்லுங்க.
ஜாம்வால்களுக்கு ஆசை, பிறருக்கு
அவங்க வேலை கத்து தர.
சரியா?
எங்க குடும்ப பெயர் மீது வெறி.
நிச்சயமா, இந்த வழக்கில் ஜாம்வால் பெயரை இணைச்சா அது பெரிசாகும்.
அதனாலத்தான் ஒரு குழந்தையின் மரணத்தில் கவனம் செலுத்துவதற்கு
பதிலா, தற்கொலையை கொலைன்னு மாத்த் முயற்சி செய்யறீங்க.
திரு. ஜாம்வால்.
என் குடும்ப பெயரை நீங்க மறந்தா, உங்களுக்கு நினைவு வரும்
இந்த பிள்ளைங்களை பாதுகாக்கறது உங்க கடமைன்னு.
-திரு. ஜாம்வால். -விசாரணையை நிறுத்துங்க.
ஆஃபீஸர் பேடி இந்த பிள்ளைங்களை அனுப்ப
அனுமதி தந்தார்னு சொல்ல முயற்சித்தேன்.
நீங்க மறந்திடுறீங்க
நாங்க முட்டாள்கள் இல்லைன்னு.
நான் நீதிபதியிடம் பேசியாச்சு.
நீதிமன்ற ஆணை இருக்கு.
ஊழியர்கள்...
மற்றும் ஓல்ட் பாய்ஸ்
வளாகத்தை விட்டுப் போக முடியாது.
முடிஞ்சதை செய்ங்க.
விசாரணை இருக்காது.
நல்ல செய்தி. அனுமதி இருக்கு.
சுப்ரியா.
கண்டெடுக்கப்பட்ட உடல்
நினாதோடதா இருக்கும்.
அப்படி நினைப்பீங்கன்னு தெரியும். அவன் பஸ்ஸிலிருந்து காணாமல் போனானீங்க.
-பள்ளியில் எப்படி? -யார் பார்த்தது?
வியாஸ்?
இவ்விஷயத்தில் நான் சரி.
வேதாந்த் நிஜமா...
நினாத்தான்.
ஆதிராஜ்!
நீங்களும் பேய்களை பத்தி பேசறீங்களா?
தெரியலையா, சுப்ரியா?
விஷயம் தெரியுது.
நிறைய செய்யறான்.
நீங்க அதை உணரலையா?
அவனை நிபுணரிடம் கூட்டி போறேன்.
சுப்ரியா.
இப்படி அவனை காப்பாத்த முடியாது.
நீந்தும் போதும் எனக்கு காயப்படலை.
நினாத் என்னிடம் தொடர்பு கொள்ள முயன்றான்.
நினாதுக்கு இப்படி மச்சம் உண்டு.
அவனுக்கும் இருக்கு, இல்ல?
இதை எப்படி விளக்குவீங்க?
வேதாந்துக்கும் எனக்கும் நினாதோட மச்சம்.
-அது தற்செயல். -அப்ப ஷேடோ பாய்?
வேதாந்துக்கு நாவல் எப்படி கிடைச்சுது?
நீங்க சொல்லுங்க.
ஏன்னா அது என் கதையில்ல, நினாதோடது!
நினாத் அவனுக்காக போராடறதால வேதாந்த் அதை நம்பறான்!
உலகில் சில விஷயங்களை விளக்க முடியாது, சுப்ரியா.
ஒரு முறை நினாதை தனியா விட்டேன்.
இந்த முறை தனியா விட மாட்டேன். அவனுக்காக போராடுவேன்.
ஆதிராஜ், இருங்க!
நினாத்!
-ஆதிராஜ், நில்லுங்க! -நினாத்!
நினாத்!
-நீங்க மேலே போக முடியாது. -ப்ளீஸ், சார்.
-நீங்க போக முடியாது, சார். ஒரு நிமிஷம். -நினாத்!
-கேளுங்க. சார்! -என்னை விடுங்க!
நினாத்!
நான் இருக்கேன்!
இந்த முறை உன்னை தனியா விட மாட்டேன்.
உனக்கு என்ன ஆச்சுன்னு கண்டுபிடிக்கிறவரை விட மாட்டேன்.
நீ நலமா?
மிஸ், அபி யாரு?
என் வீட்டு படத்தில் அவன் பெயரை பாத்தியா?
அவன் என் மகன்.
நான் உங்களை நம்ப கூடாதுன்னு சொல்றான் ஏன்னா
நீங்க அபியை நடத்தின மாதிரி என்னையும் நடத்துவீங்கன்னு.
என்ன செய்தீங்க?
திரு. சௌஹானின் புத்தக கடை தெரியுமா?
30 நிமிஷத்தில் போய் பஸ் டிக்கட்டை வாங்கி வா.
அனுமதி சீட்டு வாங்கிக்கோ. பள்ளியை விட்டுப் போக அது தேவைப்படும்.
சரி, மேடம்.
திரு. சந்திர ப்ரகாஷ், அவருக்கு கேட் பாஸ் குடுங்க.
திரு. சந்திர ப்ரகாஷ்?
எங்கே இருக்கீங்க?
என்ன?
நீங்க பார்த்தது டீன் வியாஸ் பேய் இல்லை, அந்த பையனோடதுன்னு நினைக்கிறேன்.
அது பல வருடங்கள் முன்பு.
பள்ளியில் அப்பத்தான் சேந்தேன்.
ஒரு மாணவனை காணவில்லை. அவன் பெற்றோர் தினமும் வருவாங்க,
அவனை தேடி. அவன் நம்ம பஸ்ஸில் ஏறினான், ஆனால் வீட்டுக்கு போகலை.
அவன் பெயர் நினைவில்லை.
திரு. சந்திர ப்ரகாஷ்! நில்லுங்க்!
ஹோமோ!
நீ மாள்விகாவை அழ வெச்சே.
உனக்கு பாடம் கற்பிச்சாகணும்.
உன்னை எல்லாரும் மறந்துடுவாங்க.
போயாச்சு.
ஒரு நாள் என்னைப் போல சக்தியில்லாம இருப்பே, தேவ்.
நீ, உன் பெயர், உன் குடும்பம், உன் காவலர்கள் கூட உன்னை காப்பாத்த முடியாது!
அந்த நாளை நீ பாக்க முடியாது.
ஆதிராஜ். ஆதிராஜ், எழுந்திரு.
எழுந்திரு.
வா.
நானும் அவனை தேடறேன்.
நினாதை.
வா.
அட வாங்க!
அன்றிலிருந்து, நான் அந்த பெயரை யோசிப்பதை நிறுத்தவே இல்லை.
நினாத்.
அவன் ஆவணங்களை தேடினீங்க.
அவன் என் நண்பன்.
எல்லாரும் பள்ளியின் கடைசி நாளன்று வீட்டுக்கு போனோம்.
அவன் போகலை.
புதிய கட்டடத்தில் கண்டெடுத்த உடல்,
அது அவனோடதென தெரியும்.
இப்ப எல்லாம் புரியுது.
இந்த சம்பவங்கள் எப்படி அந்த கட்டடத்தோட இணைந்திருக்கென.
ஏன் டீன் வியாஸ் புது கட்டடம் கட்டுவதை எதிர்த்தாரென.
நினாத் அங்கு புதைந்திருப்பது தெரியும்.
பள்ளி காவலர்கள் அன்று அவர் காட்டில் உலாவுவதை பார்த்திருக்காங்க.
காலையில், காட்டுக்கு போகும் வழியில் சேறும் ஃப்ளாஷ்லைட்டும் இருந்தது.
அவர் பயந்திருந்தார்.
புதிய கட்டட வேலை மறுநாள் தொடங்க இருந்தது.
நினாத் உடலை நகர்த்த பாத்திருக்கார்.
ஆனால் நினாத் ஆவியை தூண்டி விட்டார்.
கோபம் கொண்ட ஆவி,
15 வருடங்களாக பழிவாங்க காத்திருந்தது.
நினாத் அவனை கொடுமை படுத்தினவங்களை தண்டிக்கிறான்.
டீன், சுயாஷ், ரஜத், எல்லாரும் இதில் எப்படியோ ஈடுபட்டிருக்காங்க.
இதைப்பற்றி சொன்னால் என்னை பைத்தியமென நினைப்பாங்க.
மகாபாரதம் படிச்சிருக்கியா?
நமக்கு வாழ்க்கையில் இரு தேர்வுகள் இருக்கு.
ஒன்று உங்க சூழ்நிலைகளை ஏற்கணும், அல்லது...
சூழலை மாற்ற பொறுப்பு எடுத்துக்கணும்.
உங்களுக்கு மட்டும்தான் நினாதை புரியும், ஆதிராஜ்.
அதை யோசிங்க.
அன்று நினாதுக்கு என்ன ஆச்சு?
வியாஸ் அவனை பஸ் ஸ்டாபுக்கு கூட்டி போகலை.
நினாத் டிக்கட்டை வாங்கினவருக்கு அவன் ஏற மாட்டான்னு தெரிந்திருக்கு.
இப்ப இந்த உண்மையை வெளியே கொண்டு வருவது உங்க பொறுப்பு.
நான் இங்கிருந்து போகணும்.
கேட் பாஸ்
சார், நான் பசங்களுக்கு டிக்கட்டை வாங்க வந்தேன்.
கடையிலிருந்து.
இது என்னது?
இறக்க நேரமில்லை.
திற.
ஓட்டு. போலாம்.
போலீஸ்
தேவி பிரசாத், பள்ளியில் ஏதோ நடந்தது.
இன்னொரு ஓல்ட் பாய் தற்கொலை.
அது மட்டுமில்லை. பள்ளிக்குள் ஒரு உடலும் கண்டெடுத்தாங்க.
அது ஒரு மாணவனோடது என்கிறாங்க.
வளாகத்திற்கு யாரும் வந்து போவதற்கு நீதிமன்றம் தடை.
தேவி பிரசாத்
நீதிமன்ற ஆணையில் 25 ஓல்ட் பாய்ஸின் பெயர்களும் இருக்கும்லே
ஆமாம், பாத்துக்கறோம், சார்.
திரு. ஜாம்வால்...
திரு. ஜாம்வால்?
உங்களை வளாகத்திலிருந்து எப்படியாவது வெளியே அனுப்பறோம். கவலை படாதீங்க.
டீன் சுவாமி, எனக்கு கவலை இல்லை. நான் பயந்து ஓட மாட்டேன்.
ஆஃபீஸர் பேடி முன்னாலேயே கிளம்புவேன்.
அவர் எங்களை நிறுத்தட்டுமே.
எதுவும் நடக்காது, நான் உறுதியளிக்கிறேன்.
இது பாதுகாப்பான அனுபவம்.
எல்லாம் நல்லா இருக்கும்னு நம்ப வேண்டியது ரொம்ப முக்கியம்.
உட்காருங்க. கொஞ்ச நேரத்தில் பாக்கிறேன்.
"மோர்ஸ் நான் எஸ்ட் ஃபினிஸ். "
மரணம் முடிவல்ல.
என் மகள் இறந்த பிறகு,
நானும் தொலைந்தேன்.
அப்ப எனக்கு புரியலை,
ஆனா இப்ப நம்பறேன்.
"மரணம் முடிவல்ல. "
பேசணும்போல இருந்தா...
என்னிடம் இல்லை.
ஆனா நீ இழந்தவர்களிடம்.
உன் செய்தியை நான் சொல்ல முடியும்.
சுப்ரியா?
சுப்ரியா.
ஆச்சு. நம்ம நர்சரி முடிஞ்சாச்சு.
-பிரமாதம். இது உனக்கு. -நன்றி.
சுப்ரியா கோஷ் அனிருத் சேன் - அபி
ஓ, என் குழந்தை.
அடடே!
உனக்கு சின்ன கைகள், கண்ணு.
கேமராவை பாரு.
தயாரா? மூன்று, இரண்டு, ஒன்று. சிரிங்க!
ரொம்ப நல்லது.
சுப்ரியா.
சுப்ரியா?
சுப்ரியா!
என்ன ஆச்சு?
வாயை மூடு!
ஏன் கத்தறே?
உன்னையும் அபியும் பத்தி ரொம்ப கவலை.
இவை பிரசவத்திற்கு பிறகான மனஅழுத்தத்தின் அறிகுறிகள்.
-நீ உளவியலாளரை பாக்கணும். -நான் அவன் தாய்!
தெரிஞ்சுதான் செய்யறேன், சரியா?
சுப்ரியா, அபி எங்கே? தூங்கறானா?
அபி, மகனே?
ஹேய், என் குழந்தை.
அபி, மகனே!
அபி?
அபி.
அபி...
அபி!
சுப்ரியா!
நீ என்ன செஞ்சிருக்கே?
அபி, மகனே!
அபி!
என்ன ஆச்சு? சே!
சே!
அபி!
அனி, சார்! அனி, சார்! அனி, சார்!
-யாரையாவது கூப்பிடு! சீக்கிரம்! -சுப்ரியா மேடம்!
சுப்ரியா மேடம்!
நன்றி, மேடம்.
சௌஹான்
திரு. சௌஹான்.
-ஆமாம். -ஆதிராஜ் ஜெய்சிங், 2007 பேட்ச்.
-கர்னல் ஜெய்சிங் பேரன்? -ஆமாம்.
உங்களை ஒன்னு கேட்கணும். நினாத் ராமனை நினைவிருக்கா?
என் பேட்ச்.
-ராமனின் மகன். -ஆமாம்.
அவன் செய்தது தப்பு, வீட்டிலிருந்து ஓடி போனது.
கடைசி நாளன்று, என் கடைக்கு வந்து ரிப்பனெல்லாம் வாங்கிட்டு போனான்.
இன்னும் அதுக்கு பணம் தரலை.
திரு. ராமன் தரேன்னார், ஆனா நான் மறுத்துட்டேன்.
நினாத்தான் தரணும்.
திரு. சௌஹான், அப்ப உங்களிடமிருந்து டிக்கட் வாங்கினாங்களா?
ஆமா.
நினாத் டிக்கட்டும் இங்கே வாங்கினாங்களா?
ஆமாம். தேவி பிரசாத் வாங்க வந்தார்.
நினைவிருக்கு ஏன்னா அன்னிக்கி அவருக்கு விபத்து.
அவர் மீதெல்லாம் சேறு,
நொண்டிக்கிட்டே வந்தார்.
நான் வாங்கலை. கோச் வியாஸ் கூட்டி போனார்.
யாரோ வாங்கினாங்க. கோச் வியாஸ் வேலையா என்னை அனுப்பியிருந்தார்.
திரும்ப வரும்போது எனக்கு விபத்தாச்சு.
டீன் வியாஸ் அவரோட அதிர்ஷ்ட பேட்ச் என்பார்,
ஏன்னா நீங்க பட்டம் பெற்றதும் டீனாக தேர்வானார்.
தேவி பிரசாதை பாத்தியா? அவர் இப்ப சமையல்காரர்.
டீன், சுயாஷ், ரஜத், எல்லாரும் இதில் எப்படியோ ஈடுபட்டிருக்காங்க.
நீ ஸோர்ட் ஆஃப் ஆனர். அவ ஆசிரியர் மகள்.
நீ, தேவ் ப்ரதாப் ஜாம்வால் எங்களை பார்த்து பொறாமையா?
தேவ் பட்டம் பெற்றான்.
யார் சின்ன வேலைக்கு பெரிய டிப்ஸ் தருவாங்க?
யாரும் இன்று ஷூஸை சோதிக்க மாட்டாங்க, மை பாய்!
இன்றும் மட்டமா?
அன்று நினாதுக்கு என்ன ஆச்சு?
உனக்கு எப்பவுமே மாள்விகா வேணும்.
ஆனால் மாள்விகாவுக்கு ஆதிராஜ் தேவை.
அப்படித்தான் மனமுடைந்த மாள்விகாவை மயக்கினே.
கடைசி நாளன்று பாத்தோமே. தேவ் மாள்விகா கண்ணீரை துடைச்சானே.
"மாள்விகாவை அழ வெச்சதுக்கு நினாதை பாத்துக்கறேன்!"
நீ மாள்விகாவை அழ வெச்சே.
உனக்கு பாடம் கற்பிச்சாகணும்.
சீக்கிரம்!
இங்கிருந்து வெளியே போ!
நாய்க்கு பாடம் கற்பிக்கிறதுக்காக குட்டிகள் சாக வேண்டியிருந்தது, மிஸ்.
வேதாந்த்?
எல்லாருக்கும் பாடம் கற்பிச்சாகணும்.
வேதாந்திடமிருந்து தள்ளி இருங்க.
படிக்கும் அறை
நீங்க எல்லாரும் நாளை காலை வீட்டுக்கு போகலாம்.
இவங்களை தவிர.
பார்த், இமாத், டென்சிங், ஆதிராஜ், தேவ், மாள்விகா.
ஆனா சார், எந்த அடிப்படையில்?
உங்க கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லிட்டேன்.
-மாள்விகா! நாம கிளம்பணும். -என்ன பிரச்சினை, தேவ்?
டூட், நீ எங்கே போறே?
-உன் பேர் பட்டியலிலிருக்கு. -கவலை இல்லை.
ஜாம்வால்,
உங்களை கைது செய்வேன்.
எதுக்கு? நான் என்ன செய்தேன்?
இங்கே யார் என்ன செய்தாங்க?
சாதாரண அதிகாரியோட மிரட்டலுக்கெல்லாம் நீங்க பயப்பட வேண்டியதில்லை.
கார் ஐந்து நிமிடத்தில் வரும். ஒரு வார்த்தை சொல்லாம ஏறு.
நம்ம வக்கீல் இவரை சமாளிப்பார்.
போலீஸ் கேட்லே கார்களை சோதிக்கிறாங்க. இந்த வழி நிர்வாக கட்டடம் போகும்.
-போ. கவனமா இரு. -நன்றி.
-எல்லா அதிகாரிகளும் கேட்டுக்கு வாங்க. -சார்.
எங்களை நிறுத்த முடியாது.
நான் கார் எடுத்துட்டு வரேன். இங்கே காத்திரு, சரியா?
ஆஃபீசர்,
யாரும் கேட்டுக்குள்ள வந்து போகாதபடி உறுதி செய்ங்க.
தேவைன்னா, அவங்களை கைது செய்ங்க.
ஹலோ, சுப்ரியா?
சுப்ரியா. சுப்ரியா?
தேவ் ப்ரதாப் ஜாம்வால் பள்ளியிலிருந்து வெளியே போக முடியாது.
அவருடைய ட்ரைவர் கொஞ்ச நேரத்தில் வருவதாக தகவல்.
கார்களை பள்ளி வளாகத்துக்குள் விடாதீங்க.
மீண்டும், கார்களை பள்ளி வளாகத்துக்குள் விடாதீங்க.
தேவ்! நில்லு, தேவ்!
நில்லு, தேவ்!
நீ அந்த கேட்டை விட்டு போனேன்னா செத்துருவே.
நீயும் அவனை பார்த்தே. அதனாலத்தான் ஓடறே.
சுயாஷ், ரஜத், நீயும் அன்று அவனை தாக்க மட்டுமில்லை, கொன்னிருக்கீங்க.
அதனாலத்தான் வியாஸிடம் ஓடி வந்தியா?
போலி சீட்டில் கையெழுத்துக்கல்ல,
ஆனா நீ பண்ண குழப்பத்தை சரி செய்ய உதவ!
தேவ், எல்லார் முன்னாலும் ஒப்புக்கொள்.
இல்ல இன்று உன்னை கொல்லுவான்.
நான் எதுவும் செய்யலை.
உனக்கு பைத்தியம்.
எனக்கு பைத்தியம்னா, தேவ்,
இன்று பள்ளி கேட்டிலிருந்து வெளியே போய் காட்டு.
அதோ!
என் கார்கள் வந்தாச்சு.
என்னை பாரு.
என்ன இது?
சார், ப்ளீஸ் உடனே கேட்டுக்கு வாங்க.
திரு. மனோஹர். பசங்களிடம் போங்க. எல்லாரும் உள்ளே. போங்க.
தேவ்!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஹேமலதா ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் நந்தினி ஸ்ரீதர்