NOC ŚMIERCI DYREKTORA VYASA 3 MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
Kto tam jest?
Kto tam?
Kto to?
Raju, sprawdź przy hostelu. Chyba jakieś dzieciaki się włóczą.
Ja sprawdzę las.
Dobra, rzucę okiem.
To pewnie jacyś starsi uczniowie. Jutro to zaraportuję.
Wywalą ich.
Przy hostelu nikogo nie ma.
Spotkajmy się przy leśnej ścieżce, wrócimy razem.
Dyrektorze, wszystko gra?
Słabość
OBECNIE
Pani Ghosh nie była w stanie rozmawiać. Odesłaliśmy ją z powrotem do szkoły.
Jak mogliście dać mu uciec?
Znikł na naszych oczach. Nikt nie dał rady go zatrzymać.
Z tym chłopcem dzieje się coś dziwnego.
Zabarykadujmy najpierw drzwi.
-Dobra. -Dajcie stół.
Więcej krzeseł!
Szybko!
Daj, bierzemy to.
Chodź.
Zaczekaj, Imaad. Lama, weź stół.
Chodź.
Chwyć.
Dokąd idziesz?
Mam dziwne przeczucie. Dev nie odbiera.
Wie, że tu jesteś. Znajdzie cię. Wiesz, co się stało.
Nie możesz wyjść sama.
Mam tu czekać i pozwolić, by umarł?
Spokojnie. Nie umrze.
Wszyscy jego przyjaciele nie żyją.
Otwórzcie. To ja, Dev.
Otwórzcie.
Chodźcie.
Weźcie krzesło.
Imaad, pomóż mi.
Załatwię samochód.
Spotkajmy się na zewnątrz.
Nie mów nikomu.
Dev!
Będzie dobrze.
Malvika, chodź.
Malvika!
Kierowca szedł, a potem padł. Martwy.
Suyash zmarł z powodu złamanego karku, złamania kości czaszki, żeber i krwotoku.
Rajat też zmarł z powodu złamanego karku, złamania kości czaszki, żeber i krwotoku.
Ale zginęli na różne sposoby. Dlaczego obrażenia są takie same?
Jeszcze nie znam odpowiedzi.
A co z chłopcem, Vedantem Malikiem?
Poszukiwania trwają.
-Wciąż gdzieś tam jest. -Informuj mnie.
ROCZNIK 2007
Zaginął 16-letni uczeń szkoły Nilgiri Valley
Kto tam?
Kto tam jest?
Miał pan rację.
Ukrywaliśmy coś przed panem.
Te same liściki widziałem 15 lat temu.
Suyash rzucał nimi w Ninada.
Rajad przed śmiercią błagał Ninada o wybaczenie.
Ostatniego dnia szkoły Suyash, Dev i Rajat
zaciągnęli Ninada do archiwum.
Pobili go.
Suyash i Rajat zostawili go i poszli na aulę.
Widziałem ich tam.
Ale Deva z nimi nie było.
Ponieważ tamtego dnia...
Dev uderzył Ninada po raz ostatni.
Ninad nigdy już nie wstał.
A jak to udowodnimy?
Ninad to udowodni.
Wierzy pan w duchy?
Postaw tam krzesło.
Napij się wody.
Spokojnie. Jesteśmy razem.
Przynieście te dwa krzesła.
-Dzieci nie jedzą. -Wiem, że są przerażone.
On nadchodzi.
To tylko jedna noc. Dzieci wrócą jutro do domów.
Proszę pana.
Co się stało?
Zabije nas wszystkich.
-Co? -Co?
-Wszystko gra? -On nas pozabija!
Co się stało?
-Sarthak, zaczekaj! -Sarthak!
Kto?
Kto nas pozabija?
Vedant.
To tak naprawdę nie Vedant.
To ktoś inny.
Kto tam?
Kto tam jest?
Zostańcie tutaj.
Supriya!
Supriya? Wszystko w porządku?
Dowiedziałaś się czegoś?
Widziałaś Vedanta?
Czy on naprawdę wszystkich... zabił?
Jestem odpowiedzialna za to, co go spotkało.
Nikogo nie słuchałam.
Wszyscy zginęli przeze mnie.
Straciłam Abhiego.
Stracę też Vedanta.
Miałeś rację.
Możemy zapomnieć o błędach...
Ale one będą nas dręczyć.
Nie.
Błędów nie da się zapomnieć,
ale możemy je naprawić.
Vedantowi nic nie grozi.
On na to nie pozwoli.
Ninad.
Jest sposób, by powstrzymać Ninada.
Musimy pomóc Adhirajowi.
Aby ocalić Vedanta, musimy ocalić też Ninada.
Malvika, wszystko w porządku?
Nic ci nie jest? Posłuchaj uważnie.
Jeśli Ninad dotrze do Deva przede mną, zabije go.
Ninad zginął w tej szkole 15 lat temu.
Z ręki Deva.
Nie.
Nie mógłby.
Nie zrobiłby tego.
Malviko, on to zrobił.
I zapłaci za to.
Proszę, powiedz nam, gdzie jest.
Jeśli chce pani go uratować, proszę nam pomóc.
Powiedz nam.
Poszedł do pensjonatu po samochód.
Mam zaczekać na niego na zewnątrz.
Muszę go powstrzymać.
Pójdę do pensjonatu.
Proszę ze mną.
Wszyscy przed budynek.
Pani Jamwal, Dev musi współpracować dla własnego dobra.
Panie Bedi.
-Musi być jakieś wyjaśnienie. -Dyrektorze...
Co się dzieje? Boże!
Proszę tu zaczekać.
O Boże!
Adi, spójrz.
Tunel.
Chwilowa ciemność.
A potem światło.
Mamy raporty. Ciało należy do szesnastolatka.
Zmarł 15 lat temu.
Znaleźliśmy pasującą zaginioną osobę.
Ciało zostało zidentyfikowane.
To uczeń Nilgiri Valley. Ninad Raman.
Ninad!
OSTATNI DZIEŃ SZKOŁY 15 LAT WCZEŚNIEJ
13.00
Malvika!
Jesteś najlepszy, Nins.
Do zobaczenia o 14.
Wybacz, nie z tobą, z Adim. Tylko z Adim.
Jasne. I tak mam już plany z Suyashem i Rajatem.
Będę tęsknić za tym miejscem, Nins.
To nasze sekretne miejsce.
Przychodzisz tu całować się z Adu, to nie może być nasze miejsce.
Nienawidzę tego, że mówi ci wszystko.
Mnie nic nie mówi.
Skąd.
Wyjeżdża do Ameryki,
czy jeśli coś ci powie, przekażesz mi to?
Co?
My też jesteśmy przyjaciółmi. Mam prawo wiedzieć, czy kogoś ma.
-No weź! -Nie!
Nie będę dla ciebie szpiegował. Nie ma mowy.
Zobaczysz, jak się poczujesz, kiedy znajdzie sobie nowego przyjaciela.
Możemy go już nigdy nie zobaczyć.
Myślałeś o tym?
14.00
Próbowałeś mnie pocałować? Co ty odpierdalasz?
Ninad!
Wybacz, wynagrodzę ci to.
15.00
Za bardzo się stresuję!
-Nie możesz... -Zostaw mnie, pedale!
Myślałem, że możemy się już nigdy nie spotkać. Ale teraz liczę na to.
Szanowny dyrektorze Szkoły Nilgiri Valley,
Z uwagi na nagłą chorobę mojego dziadka
moi rodzice, państwo Raman, proszą,
bym mógł pojechać nocnym autobusem do Kotagiri.
Gdzie moje notatki? Zostaw mnie!
Pierwszego dnia szkoły bałem się.
Byłem sam.
Myślałem, że już nigdy nie będę szczęśliwy.
Byłoby tak,
gdyby nie pomocna dłoń przyjaciela,
który wyciągnął mnie z cienia.
W tym świecie trudno poradzić sobie samemu,
na zewnątrz czyhają na nas głodne potwory.
16.00
Potrzebujecie przyjaciela.
Razem
będziecie jak bułeczka i mleko.
„Bułeczka i mleko”.
To znaczy, że Adhiraj też cię kocha?
Wybaczył ci?
Mieliście całować się na scenie?
Więc o co była ta kłótnia?
Nie teraz, Dev. Zostaw mnie.
Doprowadziłeś Malvikę do płaczu.
Musisz dostać nauczkę.
17.00
Nikt nie będzie ci dziś sprawdzał butów.
Znowu wagary?
ŻEGNAJCIE, ABSOLWENCI 2007
To nowy rozdział w naszym życiu,
możemy zabrnąć daleko od Szkoły Nilgiri Valley,
18.00
miejmy więc przy sobie cząstkę siebie nawzajem.
TEREN LEŚNY DOLINY NILGIRI
Zawsze.
Kiedy czekają nas wzloty i upadki, radości i złamane serca, a nawet błędy.
Nie, nie jesteśmy doskonali.
Nie zawsze możemy mieć rację,
a czasami nawet możemy kogoś zawieść.
A to nic,
ponieważ jeśli jesteśmy przyjaciółmi, znamy nawzajem swoje serca.
Zawsze znajdziemy drogę powrotną do siebie
przez błoto, deszcz, burzę, wiatr,
by być jednością.
Bez względu na to, gdzie będziemy.
OBECNIE
-Adhiraj! -Przynaj się!
Z drogi!
-Będzie po wszystkim. -Do czego?
-Że zabiłeś Ninada! -Nikogo nie zabiłem!
Więc czemu uciekasz?
Wal się!
Jak długo będziesz uciekać?
Nawet Malvika wie.
Trzymaj się od niej z daleka, gnoju!
Co jest?
Musimy uciekać. Już!
Pilnujcie cywilów!
Tutaj! Chodźcie.
Biegiem!
-Szybko. -Razem.
-Tędy. -Wszyscy razem.
-Bliżej. -Uważajcie.
Do tyłu.
Pomocy! On mnie zabije!
On mnie zabije. Ratunku.
-Kto pana zabije? -Ninad!
Popełniłem ogromny błąd 15 lat temu.
Pochowałem go, jak kazał mi trener Vyas.
Nie zabiłem go.
Proszę, niech mi pan pomoże. Dev go zabił. To nie ja.
Zatrzymać go!
Dev, stój!
Stój!
Adi, odejdź!
Adhiraj, z drogi!
Z drogi!
-Dev, stój! -Z drogi!
-Z drogi, Adi!
Adhiraj!
Dev!
Szlag.
-Dev. -Dev!
Dev!
Vedant.
Gdybym tego nie widział, nigdy bym nie uwierzył.
Wyślemy ciało Ninada do Kotagiri,
do jego rodziców.
Odprawią tam jego ostatnie namaszczenie.
Prawdę można ukryć,
ale nie wymazać.
Mamy kilka jego rzeczy.
Może pan im je zanieść.
Raport z sekcji zwłok mówi,
że przyczyną śmierci był uraz głowy.
Identyczny jak w przypadku Suyasha i Rajata.
Złamany kark, złamana kość czaszki, krwotok.
Można było go uratować.
Ale Dev...
zostawił go, by umarł.
Ale niektóre pytania pozostają bez odpowiedzi.
Devi Prasad twierdzi, że zabrał ciało z boiska
do lasu, w którym go pochował.
Byli tam też dyrektor Vyas i Dev.
Pozostaje więc pytanie,
kto zabrał ciało Ninada z archiwum na boisko,
tak żeby nikt niczego nie zauważył.
I jak?
Zgodnie z raportami z sekcji zwłok
obrażenia na ciele Ninada
wskazują, że spadł z wysokości.
To nie ma sensu.
Skąd pan ma tę odznakę?
Była przyczepiona do rękawa ofiary.
Musiała przyczepić się podczas bójki.
A co? Jakiś problem?
Już dobrze. Jesteś wolny.
To już koniec.
Dobrze.
Vedant!
-Supriya! -Pani Ghosh!
Nie! Proszę pani!
Niech pani go nie powstrzymuje, bo zabije panią jak pozostałych!
Panią też zabije!
Zmusi mnie. Nie chcę, żeby pani umarła.
Nie mogę po powstrzymać. Proszę!
Jestem z tobą, Vedant.
Jeśli mnie powstrzymasz, zabiję też jego.
Vedant! Stój.
Nie zatrzymujcie go, bo zabije Vedanta!
Nie chcą oddać ciała Deva.
Czekają na sekcję zwłok.
Jego ojciec chce, żebym się nie wtrącała.
Nie chce mieć ze mną nic wspólnego.
Adi,
będziesz przy mnie?
Moja odznaka.
Zgubiłam ją. Ty ją miałeś?
Ninad ją miał.
Jeśli Dev zabił Ninada w archiwum,
jak zaniósł ciało do lasu niezauważony?
Dlaczego Devi Prasad powiedział,
że zabrał ciało z boiska?
Z boiska jeździeckiego,
waszego sekretnego miejsca spotkań.
Jeśli Dev zabił Ninada w archiwum,
skąd uraz czaszki po upadku z wysokości?
Jeśli Dev zabił Ninada,
dlaczego znaleźli przy nim twoją odznakę?
13.00
14.00
15.00
16.00
16.30
Kto to zrobił?
Dev.
Chyba cię lubi.
Czułem się paskudnie, więc przyszedłem najpierw do ciebie.
Przepraszam.
Nie chciałem. Uwierz mi.
Jeszcze pójdziecie na randkę.
Chodźmy na apel, wszystko mu powiem.
Dlaczego miałby cię słuchać?
Niezależnie od tego, co powiedział w złości, znam go.
Znam go na wylot.
Śpi przy zapalonym świetle, bo w nocy słyszy krzyki mamy.
Nauczył się pływać,
bo pod wodą nie słyszy pisku opon.
Znam go.
Spójrz na siebie.
Ze mną się tym wszystkim nie dzieli.
Mówi to tylko tobie.
Cały czas myślałam, że jesteś jego najlepszym przyjacielem.
Ufałam ci.
A ty chciałeś ukraść mi chłopaka.
Nie chciałem ci go ukraść, Malvika.
Chciałem tylko, żeby wiedział, co do niego czuję.
Myślałem, że mnie zrozumie,
-tak jak ja rozumiem jego. -Rozumie cię?
Nie, prawda?
To przez ciebie nic mi nie mówi.
Przez ciebie wyjeżdża do Ameryki.
Do tego przez ciebie nie mogłam się nawet z nim pożegnać.
Wiesz co, Ninad?
Przez cały ten czas go wykorzystywałeś.
Żeby być tym fajnym.
Żeby być lubianym. Żeby cię akceptowali.
Wiedziałeś, że jesteś zwykłym dziwakiem.
-Pieprzony pedał! -Nie!
Nie dzieli się z tobą niczym,
bo nie interesuje cię, kim on jest!
Interesuje cię Adhiraj, przewodniczący szkoły.
Chcesz, żeby za tobą biegał, zapominając o sobie,
by dla ciebie zrezygnował ze stypendium.
Myślisz tylko o sobie. Ty samolubna...
Pierdol się!
Nikt nie zostaje gwiazdą, rysując ją na swojej odznace.
Adu jest gwiazdą.
Wiesz co? Może w Ameryce znajdzie nowego najlepszego przyjaciela.
Dobrze mi z tym,
bo chcę, żeby był szczęśliwy. I miałaś rację.
Znajdzie lepszą dziewczynę niż ty.
-Wal się! -Malvika!
Malvika!
Zrobiłam coś złego. Nie chciałam.
Co się stało? Powiedz mi.
Ninad tam był.
Zabiłam go!
Spokojnie. Zajmę się tym.
Idź na apel. Zajmę się tym.
17.00
Boże! Dev, co ty zrobiłeś?
Nie bój się, zajmę się tym.
Ty idź na apel, dobra?
Nikomu ani słowa.
Devi Prasad.
Suyash, Rajat, Dev... Same świnie.
Ale ty, Malviko,
jesteś najgorsza.
Przyszedł do ciebie, żeby cię przeprosić,
bo byłaś jego przyjaciółką!
Ninad.
Masz obsesję na punkcie Ninada.
Nawet dziś nic dla ciebie nie znaczę.
Zawsze tylko Ninad!
Nic się nie zmieniłaś.
Zazdrosna, wściekła, zakompleksiona.
Dev dopiero umarł, a ty już próbujesz grać na współczuciu!
Serio?
A co ty robiłeś tamtego dnia w pokoju?
Nie chciałeś trzymać mnie za rękę?
Nie pragnąłeś mnie?
Nawet nie czujesz skruchy.
Nawet tego nie żałujesz. Cały czas ze mną pogrywałaś.
Słyszałaś moją rozmowę z doktorem,
który kazał mi zapomnieć i odpuścić.
Nie chciałaś, by Supriya mi pomogła. Twierdziłaś, że jestem szalony!
Do tego całe to bzdurne „a co gdyby”.
Przez cały ten czas
próbowałaś mnie badać.
Zdradziłaś mnie, Malviko.
Zdradziłaś Ninada.
On tego tak nie zostawi.
Po prostu powiedz.
Powiedz, że zabiłaś Ninada.
Malvika, otwórz drzwi!
Ninad!
Vedant.
Ninad!
Przestań!
Ninad!
Ninad, przestań!
Proszę!
Nie! Malvika!
Niech mi ktoś pomoże!
Proszę, Adu! On nie odpuszcza!
Ninad, zostaw Vedanta.
To tylko dzieciak.
Chcesz go chronić, ale to zły sposób. Wszyscy znamy prawdę.
Nikt cię nie zapomni.
Przepraszam, że cię zawiodłem.
Przestań!
Proszę!
Adu, musisz pozwolić mi odejść.
Dlaczego płaczesz? Beksa.
Nie jestem beksą.
To pierwszy dzień Adiego w szkole.
Późno przyjęty.
Będą ci dokuczać.
Ale ja ci pomogę. Jestem Ninad.
Będziemy drużyną?
Jak bułeczka i mleko.
Adu, ten, kto odchodzi, nie smuci się.
Smuci się osoba, która zostaje.
Wracam do rodziny w Kalkucie.
Mówiłem, żeby odprawić egzorcyzm.
Dziękuję.
Co z Vedantem?
Poinformowaliśmy jego rodziców o zaginięciu.
Przyjechali tu.
Już zobaczyli się z synem.
Zabiorą go dziś do domu.
Dręczyli niewinne dziecko tuż pod pana nosem.
A pan przejmował się jedynie reputacją szkoły.
Idiotyzm.
Dyrektorze, póki takie szkoły istnieją,
gdzie tacy jak pan będą przymykać oko na prawdę,
będzie pojawiał się nowy Ninad,
smutny
i samotny.
Proszę pomyśleć.
Idź.
Przepraszam za wszystko.
Ninad nigdy by cię nie skrzywdził.
Mówił mi, że byliście najlepszymi przyjaciółmi.
Tak.
Zawsze.
-Cześć. -Cześć.
Dziękuję pani.
Poradzisz sobie?
Do widzenia.
Co teraz?
Wrócisz do domu?
Zostanę jeszcze w Ooty.
Co cię tu trzyma?
Ninad zaznał spokoju.
Co z tobą?
Szkoła Nilgiri Valley
ZARZĄDCA BUDYNKU
Niektórzy ludzie trwają nawet po śmierci.
Chcę się spotkać z Abhim.
Pomożesz mi w tym?
Masz ze sobą jego rzeczy?
Dzięki nim się z nami skontaktuje.
Ale tylko jeśli sam tego zechce.
Jesteś gotowa?
Myśl o Abhim. O jego twarzy, jego głosie.
Abhi, jeśli tu jesteś, daj nam znak.
Abhi, twoja mama chce z tobą porozmawiać.
Pokaż jej, że tu jesteś.
Abhi?
Słyszysz mnie?
Słyszysz mój głos?
Abhi!
Jesteś na nas zły?
To nie Abhi!
Supriya! Obudź się! Otwórz oczy! To nie Abhi!
Odejdź!
Supriya, otwórz oczy! Supriya, nie możesz wpuścić tego ducha.
Dziękuję.
-Cześć. -Adhiraj, pomocy!
Supriya?
Proszę zająć miejsca!
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk