இத்தொடர் பொழுதுபோக்கிற்கு, கற்பனையே.
பெயர்கள், இடங்கள் எழுத்தாளர் கற்பனையே.
ஒற்றுமை தற்செயலானது. எந்த டயலாக்கிற்கும் யாரையும்
புண்படுத்தும் நோக்கமில்லை. எல்ஜிபிடிக்யூஐஏ+
சமூக போராட்டங்களை காட்டுகிறது.
எல்ஜிபிடிக்யூஐஏ+ சமூகத்தை அவமதிக்கும் எண்ணமில்லை.
கடினமான மொழி உண்டு.
போதை பொருட்களை, அமானுஷ்யத்தை ஆதரிக்கப்படவில்லை.
விலங்குகளுக்கு தீங்கிழைக்கவில்லை. அமேசான் கருத்துகளை ஆதரிக்கவில்லை.
குழந்தை நட்சத்திரங்கள் புண்படவில்லை. பார்வையாளர்களுக்கு விவேகம் பரிந்துரை.
டீன் வியாஸ் இறந்த இரவு 3 மாதங்கள் முன்பு
யாரங்கே?
யாரது?
ராஜூ, ஹாஸ்டல் கிட்ட பார். சில பசங்க சுத்திட்டு இருக்கலாம்.
நான் காட்டுபக்கம் பாக்கிறேன்.
சரி, நான் பாக்கிறேன்.
சீனியர் பசங்களா இருக்கும். நாளை புகார் பண்றேன்.
வெளிய அனுப்பிடுவாங்க.
ஹாஸ்டல் பக்கம் யாருமில்லை.
காட்டு பாதை பக்கம் வா, சேர்ந்து போவோம்.
டீன் வியாஸ், நீங்க நலமா?
அதுரா
இன்று
மிஸ். கோஷ் பேசும் நிலைமையில் இல்லை. அவங்களை பள்ளிக்கு அனுப்பிட்டோம்.
ஏன் பையனை போக விட்டே?
சார், எல்லார் முன்னாடியும் தப்பிச்சிட்டான், யாரும் நிறுத்த முடியலை.
சார், அந்த பையனை பற்றி ஏதோ வித்தியாசமா இருக்கு.
கைஸ், முதலில் கதவை பூட்டுவோம்.
-ஆமாம். -மேஜையை கொண்டு வா.
நாற்காலி கொண்டு வா!
வேகமா! வா.
அது தெரியுதா? அதை இங்கே கொண்டு வா.
இங்கே. இங்கேதான்.
இமாத், இரு. லாமா, மேஜையை போடு.
ஆமாம். வா.
இதை எடுத்துக்கோ.
நீ எங்கே போறே?
ஒரு வினோதமான உணர்விருக்கு. தேவ் பதில் சொல்லலை.
நீ இங்கிருப்பது தெரியும். தேடி வருவான். நடந்தது தெரியும்லே.
நீ தனியா வெளியே போக முடியாது.
அப்ப இங்கிருந்து அவன் சாக காத்திருக்கவா?
மாள்விகா, நிதானி. அவன் சாக மாட்டான்.
அவன் நண்பர்கள் இறந்துட்டாங்க.
கதவை திறங்க. நான்தான், தேவ்.
திறங்க.
வாங்க.
அந்த நாற்காலியை நகர்த்து.
இமாத், உதவு.
கார் எடுத்துட்டு வரேன்.
நிர்வாக கட்டடம் வெளியே சந்தி.
யாரிடமும் சொல்லாதே.
தேவ்!
நம்மால முடியும்.
மாள்விகா, உள்ளே வா!
-உள்ளே வா-- -மாள்விகா!
சார், ட்ரைவர் நடந்து வந்து விழறதை பார்த்தேன். இறந்துட்டார்.
சுயாஷ் இறந்தான், கழுத்து, கபாலம், விலா உடைந்து, இரத்தம் கக்கி.
ரஜத்தும் கழுத்து, கபாலம், விலா உடைந்து, இரத்தம் கக்கி செத்தான்.
ஆனால் வெவ்வேறு வழிகளில் இறந்தனர். காயங்கள் எப்படி ஒரே மாதிரி?
சார், இப்ப என்னிடம் பதில் இல்லை.
அந்த பையன், வேதாந்த் மல்லிக்?
தேடிட்டு இருக்கோம்.
-ஆனா இன்னும் சுத்தறான். -சரி, நடக்கறதை சொல்லிட்டிருங்க.
பேட்ச் ஆஃப் 2007
ரஜத் சின்ஹா, ஆதிராஜ் ஜெய்சிங், தேவ் ஜாம்வால், நினாத் ராமன்
நீலகிரி வேலியின் 16 வயது முன்னாள் மாணவன் காணவில்லை
யாரது?
யாரங்கே?
நீங்க சொன்னது சரி.
எல்லாரும் உங்களிடம் ஏதோ மறைச்சோம்.
அதே சீட்டுகளை 15 ஆண்டுகள் முன் பாத்தேன்.
சுயாஷ் இதை நினாத் மேலே வீசினான்.
ரஜத் இறந்த போது, அவன் நினாதிடம் மன்னிப்பு கேட்டுட்டு இருந்தான்.
பள்ளியின் கடைசி நாளன்று, சுயாஷ். தேவ், ரஜத்
நினாதை காப்பக அறைக்கு இழுத்து போனாங்க.
அவனை அடிச்சாங்க.
சுயாஷும் ரஜத்தும் அவனை விட்டுட்டு அசெம்ப்ளி ஹாலுக்கு வந்தாங்க.
அவங்களை அங்கே பாத்தேன்.
ஆனா தேவ் அவங்களோட இல்லை.
ஏன்னா அன்னிக்கி..
தேவ் இறுதியா ஒரு முறை நினாதை குத்தினான்.
அதுக்கப்புறம் அவன் எழுந்துக்கவே இல்லை.
ஆனால் எப்படி நிரூபிக்கிறது?
நினாத் செய்வான், சார்.
நீங்க பேய்களை நம்பறீங்களா, சார்?
ஒரு நாற்காலி அங்கே போடு.
தண்ணீர் குடி.
கவலை படாதீங்க. நாங்க இருக்கோம்.
கவனி, இரண்டு நாற்காலிகளை கொண்டு வா.
-குழந்தைங்க சரியா சாப்பிடலை. -குழந்தைங்க பயந்திருக்காங்க.
அவன் வர்றான்.
ஒரு இரவுக்கு, பிள்ளைங்க நாளைக்கு வீட்டுக்கு போகலாம்.
வார்டன் மனோஹர்.
என்ன ஆச்சு, சார்த்தக்?
நம்ம எல்லாரையும் கொல்லுவான்.
-என்ன? -என்ன?
-நல்லா இருக்கியா? -நம்மள கொல்லுவான்!
என்ன ஆச்சு?
-சார்த்தக், இரு! -சார்த்தக்!
யார்?
யார் கொல் பாக்குறாங்க?
வேதாந்த்.
அவன் நிஜமா வேதாந்த் இல்லை.
அவன் வேறு யாரோ.
யாரங்கே?
யாரது?
எல்லாரும் இங்கே இருங்க.
சுப்ரியா!
சுப்ரியா?
சுப்ரியா? நல்லா இருக்கீங்களா?
சுப்ரியா, வேதாந்த் பத்தி செயதி?
அவனை பாத்தீங்களா?
அவன்தான் நிஜமா எல்லாரையும்... கொன்னானா?
வேதாந்துக்கு நடக்கிறதுக்கு நான்தான் காரணம்.
யார் சொல்றதையும் கேட்கலை.
எல்லாரும் என்னால இறந்தாங்க.
நான் அபியை இழந்தேன்.
வேதாந்தையும் இழப்பேன்.
நீங்க சொன்னது சரி.
நம்ம தவறுகளை நாம மறக்கலாம்...
ஆனால் தவறுகள் நம்மை தொடரும்.
இல்லை.
தவறுகளை மறக்க முடியாது,
அவற்றை திருத்ததான் முடியும்.
பாருங்க, வேதாந்துக்கு சரி ஆயிடும்.
அவனுக்கு எதுவும் ஆக விட மாட்டான்.
நினாத்.
நினாதை நிறுத்த ஒரு வழிதான் இருக்கு.
நாம ஆதிராஜுக்கு உதவணும்.
வேதாந்தை காப்பாத்த, நாம நினாதையும் காப்பாத்தணும்.
மாள்விகா, நீ நலமா?
நீ நலமா? சொல்றதை கவனமா கேளு.
எனக்கு முன் நினாத் தேவ்வை அடைந்தால், அவனை கொல்வான்.
நினாத் இந்த பள்ளியில் 15 ஆண்டுகள் முன் கொல்லப்பட்டான் என உறுதியா இருக்கோம்.
தேவ் ஆல்.
இல்லை.
அவனால முடியாது.
அவன் மாட்டான்.
மாள்விகா, அவன் செய்தான்.
தண்டனை கிடைக்கும்.
அதனால ப்ளீஸ் சொல்லு, அவன் எங்கே?
பாருங்க, அவரை காப்பாத்தணும்னா, ப்ளீஸ் ஒத்துழைங்க.
சொல்லு, மாள்விகா.
காரை எடுத்து வர கெஸ்ட் ஹௌஸ் போயிருக்கான்.
ஃப்ரன்ட் லானில் சந்திப்பதா சொன்னான்.
அவனை நிறுத்தணும்.
நான் கெஸ்ட் ஹௌஸ் போறேன்.
என்னோடு வாங்க.
அதிகாரிகள் முன் லானுக்கு வாங்க. இப்பவே.
திருமதி. ஜாம்வால், அவர் நல்லதுக்காக தேவ் ஒத்துழைக்கணும்.
திரு. பேடியிடம் கேளுங்க.
-சார், ஏதாவது விளக்கம் இருக்கணும். -டீன், நான் திரும்ப--
என்ன நடக்குது? அட, கடவுளே!
இங்கே இருங்க.
அட, கடவுளே!
ஆதி, அங்கே பாரு.
அது சுரங்கபாதை.
இது கண நேர இருள்.
பிறகு வெளிச்சம் வரும்.
சார், அறிக்கைகள் வந்தாச்சு. நாம கண்ட உடல் 16 வயது பையனோடது.
15 வருஷம் முன் இறந்தான்.
ஊட்டியின் காணாமல் போனவர் பட்டியலில் மேட்ச் கிடைச்சுது.
உடலை அடையாளம் கண்டாங்க.
நீலகிரி வேலி ஸ்கூலின் மாணவன். நினாத் ராமன்.
நினாத் ராமன்
நினாத்!
பள்ளியின் கடைசி நாள் 15 வருடங்கள் முன்பு
மதியம் 1:00 மணி
மாள்விகா!
நீ நல்ல நண்பன், நின்ஸ்.
அப்ப 2:00 மணிக்கு பாக்குறேன்.
மன்னிக்கணும், நீ இல்லை, ஆதி. ஆதி மட்டும்.
நல்லது. எப்படியும் சுயாஷ், ரஜத்தோட போறேன், அதனால...
இந்த இடத்தை மிஸ் பண்ணுவேன், நின்ஸ்.
நம்ம இரகசிய இடம்.
நீயும் ஆதுவும் இங்கே காதலிக்க வந்தா, நம்ம ரகசிய இடமா இருக்காது.
அவன் உன்னிடம் எல்லாத்தையும் சொல்றது பிடிக்கலை.
ஆனா என்னிடம் எதுவும் சொல்றதில்லை.
இல்லை, மாள்விகா. அது...
ஆனா அமெரிக்கா போன பிறகு,
அவன் ஏதாவது சொன்னா, என்னிடம் சொல்வியா?
என்ன?
நாமும் நண்பர்கள்தானே. அவன் யாருடனாவது இருந்தா எனக்கு தெரியணும்.
-அட வா! -மாட்டேன்!
உனக்கு உளவு பாக்க மாட்டேன். அது நடக்காது.
அமெரிக்காவில் ஆதிக்கு புது நண்பன் கிடைச்சா நீ எப்படி உணர்வேன்னு பாக்குறேன்.
அவனை பார்க்க முடியாமல் போகலாம், நின்ஸ்.
அதைப்பத்தி யோசிச்சியா?
மதியம் 2:00 மணி
என்னை முத்தமிட பாத்தியா, நினாத்? உனக்கு என்ன பிரச்சினை?
நினாத்!
மன்னிச்சிடு, ஆனா சரி பண்ணிடுவேன்.
மதியம் 3:00 மணி
நான் உரையாற்றணும், எனக்கு சங்கடமா இருக்கு!
-நீ வந்து-- -தள்ளியே இரு, ஹோமோ!
நாம சந்திக்காம இருந்திடுவோமோனு நினைச்சேன் ஆனா சந்திக்க வேண்டாம்னு நினைக்கிறேன்.
நீலகிரி வேலி ஸ்கூலின் டீனுக்கு.
மரியாதைக்குரிய சார், என் தாத்தாவுக்கு திடீரென சுகமில்லாத காரணத்தினால்,
என் பெற்றோர் திரு. மற்றும் திருமதி. ராமன், என்னை
இன்றிரவு பஸ்ஸில் கோத்தகிரி அனுப்புமாறு கேட்டுக் கொள்கின்றனர்.
என் உரை எங்கே? என்னிடமிருந்து விலகியே இரு!
பள்ளியில் என் முதல் நாளன்று, நான் பயந்து
தனிமையாக உணர்ந்தேன்.
மீண்டும் சிரிக்கவோ, மகிழ்ச்சியாக இருக்கவோ முடியாதென இருந்தேன்.
இருந்திருக்கவும் மாட்டேன்,
அந்த நட்பு கரம் நீட்டப்படவில்லை எனில், என்னை
நிழலிலிருந்து வெளியே இழுத்தபடி.
உலகில் தனியாக இருப்பது கடினம்,
வெளியே பசியோடு நமக்காக காத்திருக்கும் மான்ஸ்டர்களை எதிர்க்க.
மாலை 4:00 மணி
அதனால்தான் நண்பன் தேவை.
ஒரு அணி,
சாக்லேட் மில்க், பன் மஸ்கா போல.
"சாக்லேட் மில்க் மற்றும் பன் மஸ்கா. "
ஆதிராஜ் உன்னை பதிலுக்கு விரும்புறானா, நினாத்?
உன்னை மன்னிச்சிட்டானா?
நீங்க மேடையில் கசமுசா பண்ண இருந்தீங்களா?
அப்ப அந்த நாடகமெல்லாம் எதுக்கு?
இப்ப வேணாம், தேவ். ப்ளீஸ் விடு.
-ஹேய்! -நீ மாள்விகாவை அழ வெச்சே.
உனக்கு பாடம் கற்பிச்சாகணும்.
மாலை 5:00 மணி
இன்று யாரும் உன் ஷூக்களை கவனிக்க மாட்டாங்கப்பா.
இன்றும் மட்டமா?
ஃபேர்வெல் பேட்ச் 2007
வாழ்வில் புது அத்தியாயத்தை தொடங்குகையில்,
அது நீலகிரி வேலி ஸ்கூலிலிருந்து தூர அழைத்து போகலாம்...
மாலை 6:00 மணி
...நமக்குள் மற்றவரின் ஒரு பகுதியை சுமப்போமென நம்புவோம்.
நீலகிரி வேலி காட்டுப் பகுதி
எப்போதும்.
ஏற்றத்தாழ்வுகள், மகிழ்ச்சி, துன்பங்கள், தவறுகளுக்கும் இடையே.
இல்லை, நாம் கச்சிதமில்லை.
நாம எப்போதும் சரியாகவோ, நல்லவர்களோ இல்லை,
சில சமயம் ஒருவரை ஒருவர் கைவிடலாம்.
ஆனால் அது பரவாயில்லை,
ஏனெனில் நண்பர்களாயின், மற்றவரின் மனங்களை தெரியும்.
எப்போதும் அவர்களிடமே திரும்புவோம்,
சேறு, மழை, புயல், காற்றுக்கு நடுவேயும்,
ஒன்றாக இருக்க.
நாம உலகில் எங்கிருந்தாலும் சரி.
இன்று
-ஆதிராஜ்! -ஒப்புக்கொள்!
நகரு!
-ஒப்புக்கொள், முடிஞ்சிடும் -எதை ஒப்புக்கொள்ள?
-நீ நினாதை கொன்னேன்னு! -நான் யாரையும் கொல்லலை!
அப்ப ஏன் ஓடுறே?
நாசமா போ!
எத்தனை காலம் ஓடுவே, தேவ்?
மாள்விகாவுக்கும் தெரியும்.
அவளிடமிருந்து விலகியிரு, படுபாவி!
என்ன இது?
கைஸ், நாம வெளியே போகணும். வாங்க!
எல்லாரையும் பாதுகாக்கணும்!
வாங்க! எல்லாரும் இந்த வழியா!
கைஸ், ஓடுங்க!
-வாங்க! -அருகே இருங்க.
-இந்த வழி. -அருகே இருங்க.
-கவனமா!
பின்னால நகரு.
என்னை காப்பாற்றுங்க! கொன்னுடுவான்! காப்பாற்றுங்க!
அவன் கொன்னுடுவான். காப்பாற்றுங்க.
-யார் கொல்லுவா? -நினாத்!
15 ஆண்டுகள் முன் பெரிய தவறு செஞ்சேன்.
கோச் வியாஸ் சொன்னதால அவன் உடலை புதைச்சேன்.
நான் அவனை கொல்லலை.
ப்ளீஸ் காப்பாத்துங்க! தேவ் அவனை கொன்னான். நான் நிரபராதி!
நிறுத்துங்க!
தேவ், நில்லு!
நில்லு, தேவ்!
ஆதி, நகரு!
ஆதிராஜ், நகருங்க!
நகரு!
-தேவ், நில்லு! -ஆதி, நகரு!
-நகரு! -நகரு, ஆதி!
ஆதிராஜ்!
தேவ்!
சே.
தேவ்.
-தேவ். -தேவ்!
தேவ்!
தேவ்.
தேவ்!
வேதாந்த்.
நானே அதை பாக்கலைன்னா, அதை நம்பியிருக்க மாட்டேன்.
நினாத் உடலை கோத்தகிரி அனுப்பறோம்
அவன் பெற்றோரிடம்.
அவங்க அங்கே இறுதி சடங்கை செய்வாங்க.
உண்மை மறைக்கப்படலாம், ஆனால்
தோற்கடிக்க முடியாது.
அவன் உடலிலிருந்து சில பொருட்கள் கிடைத்தன.
உங்களுக்கு வேணும்னா எடுத்து போகலாம்...
அவன் பிரேத அறிக்கைப்படி
அவன் இறந்த காரணம் தலையில் பட்ட அடி.
சுயாஷ், ரஜத்தை போலவே. அதே மாதிரி.
கழுத்து, கபால் உடைந்து, இரத்தம் கக்கி.
அவனை காப்பாத்தி இருக்கலாம்.
ஆனால் தேவ்...
சாக விட்டுட்டார்.
இன்னும் சில கேள்விகளுக்கு பதில் இல்லை.
அதாவது, தேவி பிரசாத் சொன்னபடி, அவர் உடலை இழுத்து வந்தார்,
வயலிலிருந்து காடுவரை, அங்கே புதைத்தார்.
டீன் வ்யாஸும், தேவும் அங்கே இருந்தனர்.
கேள்வி என்னென்னா,
காப்பக அறையிலிருந்து வயல்வரை அவன் உடலை தூக்கிப் போனது யார்
யாருக்கும் எதுவும் தெரியாம,
எப்படி?
பிரேத அறிக்கையின்படி,
நினாத் உடலிலுள்ள காயங்கள்
அவன் உயரத்திலிருந்து விழுந்ததாக காட்டுது.
அதுக்கு அர்த்தமே இல்லை.
இந்த பேட்ஜ் எங்கே கிடைச்சுது?
இந்த பேட்ஜ் பாதிக்கப்பட்டவனின் கோட் ஸ்லீவில் இருந்தது.
கைகலப்பின்போது ஒருவேளை அங்கே சிக்கியிருக்கலாம்.
ஏன்? ஏதாவது பிரச்சினையா?
பரவாயில்லை. நீ இப்ப சுதந்திரமா இருக்கே.
எல்லாம் முடிஞ்சுது.
சரி, டாக்டர்.
வேதாந்த்!
-சுப்ரியா! -மிஸ். கோஷ்!
நில்லுங்க! மேம், ப்ளீஸ்!
அவனை நிறுத்தாதீங்க அல்லது உங்களையும் கொல்வான்! மற்றவர்களை போல!
உங்களையும் கொல்வான்!
கெட்டதை செய்ய வைப்பான். நீங்க இறக்க கூடாது.
என்னால அவனை நிறுத்த முடியாது, மேம். ப்ளீஸ்!
நான் இருக்கேன், வேதாந்த். நான் இருக்கேன்.
என்னை நிறுத்தினா, அவனையும் கொல்வேன்.
வேதாந்த்! கவனி, நில்லு.
நிறுத்தாதீங்க, அல்லது வேதாந்தையும் கொல்வான்!
தேவ் உடலை அவங்க தர மாட்டேங்கிறாங்க.
பிரேத பரிசோதனைக்காக.
அவன் அப்பா என்னை தலையிட வேண்டாம்டார்.
என்னோட சங்காத்தமே வேண்டாமாம்.
ஆதி...
நீ என்னோட இருப்பியா?
என் பேட்ஜ்.
அதை தொலைச்சிட்டேன். உன்னிடம் இருந்ததா?
நினாதிடம் இருந்தது.
தேவ் நினாதை காப்பக அறையில் கொன்றிருந்தா,
யாரும் பார்க்காமல் அவன் உடலை எப்படி காட்டுக்கு இழுத்து போனான்?
தேவி பிரசாத் ஏன் அவன் உடலை
ஃபீல்டிலிருந்து எடுத்ததாக சொன்னார்?
ஈக்வெஸ்டேரியன் ஃபீல்ட்,
நீங்க ரகசியமா சந்தித்த இடம்.
தேவ் நினாதை காப்பக அறையில் கொன்னிருந்தா,
அவன் கபாலம் எப்படி உயரத்திலிருந்து விழுந்து உடைந்தது?
தேவ் நினாதை கொன்றிருந்தா,
ஏன் உன் பேட்ஜ் அவன் உடலில் இருந்தது?
மதியம் 1:00 மணி
மதியம் 2:00 மணி
மதியம் 3:00 மணி
மதியம் 4:00 மணி
மதியம் 4:30 மணி
யார் இதை செஞ்சது?
தேவ்.
அவன் உன்னை விரும்புறான்.
பாரு, மாள்விகா, தப்பா இருந்தது அதனால முதலில் உன்னிடம் வந்தேன்.
சாரி.
நான் தெரிஞ்சி அப்படி செய்யலே. ப்ளீஸ் என்னை நம்பு.
ஆதுவோட உன் டேட் கிடைக்கும்.
அசெம்ப்ளி போகலாம், நான் எல்லாத்தையும் சொல்றேன்.
நீ சொல்றதை ஏன் கேட்க போறான்?
மாள்விகா, அவன் கோபத்தில் எது சொல்லியிருந்தாலும், அவனை எனக்கு தெரியும்.
அவனை எனக்கு முழுசா தெரியும், மாள்விகா.
இரவில் அம்மாவின் அலறல் கேட்பதால விளக்கை அணைக்க மாட்டான்.
அவன் நீந்த கத்துக் கொண்டதே
நீரில் அடியில டயர் கிரீச்சிடும் சத்தம் கேட்காதுனு.
அவனை தெரியும்.
உன்னை பாரு, டூட்.
இதெல்லாம் அவன் என்னிடம் பகிர்வதே இல்லை.
உன்னிடம் மட்டும் சொல்றான்.
தெரியுமா, நினாத், இவ்வளவு காலம் நீ அவன் நெருங்கிய நண்பனென நினைத்தேன்.
உன்னை நம்பினேன்.
ஆனா நீ என் காதலனை திருட முயன்றிருக்கே.
நான் திருட நினைக்கலை, மாள்விகா.
அவனை பத்தி என்ன நினைக்கிறேன்னு சொல்ல நினைச்சேன்.
அதாவது, நான் அவனை புரிஞ்சுக்கிறதால அவனுக்கும் என்னை
-புரியும்னு நினைச்சேன். -புரிஞ்சுதா?
இல்லலே?
அவன் என்னிடம் எதுவும் பகிராத காரணமே நீதான்.
அவன் அமெரிக்கா போறதுக்கே நீதான் காரணம்.
உன்னால, அவனுக்கு இறுதியா குட்பை கூட சொல்ல முடியலை.
என்ன தெரியுமா, நினாத்?
இவ்வளவு காலமும், நீ அவனை பயன்படுத்தியிருக்கே.
நீ கூலா இருக்க அவனை உபயோகிச்சே.
நீ பொருந்த, நீ ஏற்கப்பட அவனை உபயோகிச்சிருக்கே.
நீ வினோதமானவன்னு உனக்கே தெரியும்.
-ஒரு ஹோமோ! -இல்லை!
மாள்விகா, அவன் உன்னிடம் எதுவுமே பகிராததுக்கு
அவன் யாரென்பதில் உனக்கு அக்கறை இல்லாதது காரணம்!
உனக்கு பள்ளி கேப்டன் ஆதிராஜில் ஆர்வம்.
அவன் உன்னை எங்கும் தொடரணும், டேட் செய்யணும், கனவுகளை மறந்து,
உனக்காக ஸ்காலர்ஷிப்பை விடணும்.
உன்னை பத்தி மட்டுமே நினைக்கிறே. சுயநல--
நாசமா போ!
பேட்ஜில் ஸ்டார் வரையறதால யாரும் ஸ்டார் ஆக மாட்டாங்க.
ஆது ஒரு ஸ்டார்.
என்ன தெரியுமா அமெரிக்காவில் அவனுக்கு புது நண்பன் கிடைக்கலாம்.
எனக்கு அது பரவாயில்லை,
ஏன்னா எனக்கு அவன் மகிழ்ச்சியா இருக்கணும். நீ சொன்னது சரி
உன்னைவிட நல்ல காதலியை தேடிப்பான்.
-நாசமா போ! -மாள்விகா!
மாள்விகா!
நான் ஏதோ செய்துட்டேன். அப்படி செய்ய நினைக்கலை.
என்ன ஆச்சு? சொல்லு.
அவன் இருந்தான். நான்--
நான் அவனை கொன்னுட்டேன்!
சரி. நான் பார்த்துக்கறேன்.
போ. அசெம்ப்ளிக்கு போ. நான் பாத்துக்கறேன்.
மாலை 5:00 மணி
அட, கடவுளே! தேவ், நீ என்ன பண்ணியிருக்கே?
கவலை படாதே, நான் பாத்துக்கறேன்.
நீ அசெம்ப்ளிக்கு திரும்பு. சரியா?
ஒரு வார்த்தை வெளியே வரக்கூடாது. சரியா?
தேவி பிரசாத்.
சுயாஷ். ரஜத், தேவ்... எல்லாரும் புல்லீஸ்.
ஆனால் நீ, மாள்விகா,
நீதான் மோசம்.
உன்னிடம் முதலில் சாரி சொல்ல வந்தான்,
ஏன்னா நீ நினாதோட தோழி!
நினாத்.
நீ நினாத் மீது வெறியா இருந்துக்கோ, சரியா?
இன்றும்கூட, நான் உனக்கு ஒன்றுமே இல்லை.
எப்பவுமே நினாத்தான்!
நீ இன்னும் அப்படியே தான் இருக்கே.
பொறாமை, கோபம், கவனம் தேடியபடி.
தேவ் இறந்திருக்கான், உடனே என் கையை பிடிச்சு என் அனுதாபத்தை தேடறே!
அப்படியா?
அன்னிக்கு அறையில் என்ன செய்துட்டு இருந்தே?
என் கையை பிடிச்சுக்க நினைக்கலையா?
அன்று நான் தேவையா இருக்கலையா?
உனக்கு வருத்தம் கூட இல்லை.
நீ செய்ததுக்கு வருத்தம் கூட இல்லை. இவ்வளவு காலமா, என்னை ஏமாத்திட்டு இருந்தே.
என் மருத்துவரோட என் பேச்சை கேட்டுட்டு,
அதை மறந்துட்டு முன்னேறிப் போக சொன்னே.
சுப்ரியாவை எனக்கு உதவக் கூடாதென நம்ப வெச்சே. நான் பைத்தியம்னு!
அன்று அறையில், "ஒருவேளை ஆகியிருந்தா" என அபத்தம்.
இவ்வளவு நேரமும்,
நீ என்னை அளக்க முயற்சி செய்திருக்கே.
எனக்கு துரோகம் செய்தே, மாள்விகா.
நினாதுக்கு துரோகம் செய்தே.
மாள்விகா, உன்னை அவன் சும்மா விட மாட்டான்.
சொல்லு.
நீதான் நினாதை கொன்னேன்னு சொல்.
மாள்விகா, கதவை திற!
நினாத்!
வேதாந்த்.
நினாத்!
அவளை விடு!
நினாத்!
நிறுத்து, நினாத்!
ப்ளீஸ்!
வேண்டாம்! மாள்விகா!
ப்ளீஸ், யாராவது உதவுங்க!
ப்ளீஸ், ஆது, அவன் நிறுத்த மாட்டான்!
வேதாந்தை விடு, நினாத்.
அவன் குழந்தை.
அவனை பாதுகாக்க நினைக்கிறது புரியுது, இப்படி இல்லை. உண்மை தெரிஞ்சாச்சு.
உன்னை மறக்க மாட்டாங்க.
உன்னை கைவிட்டதுக்கு வருந்தறேன்.
விட்டுடு!
ப்ளீஸ் இதையெல்லாம் விடு!
ஆது, நீதான் என்னை போக விடணும்.
ஏன் அழறே? அழுமூஞ்சி.
நான் அழுமூஞ்சி இல்லை.
இன்று பள்ளியில் ஆதியின் முதல் நாள்.
தாமதமா வந்து சேந்தியா?
உன்னை சும்மா விட மாட்டாங்க.
ஆனா நான் பார்த்துக்கறேன். நான் நினாத்.
அப்ப சொல்லு, நாம ஒரு அணியா இருப்போமா?
பன் மஸ்கா மற்றும் சாக்லேட் மில்க் போல?
ஆது, விட்டுப் போறவங்க வருந்த மாட்டாங்க,
விடப்படறவங்கதான் வருந்துவாங்க.
நான் திரும்ப கொல்கத்தாவில் என் குடும்பத்திடம் போறேன்.
பேய் ஓட்டுவதை பத்தி நான் எச்சரிச்சிருந்தேன்.
நன்றி, சார்.
சார், வேதாந்த் என்ன ஆனான்?
அவன் காணாம போனபோது அவன் பெற்றோரிடம் சொன்னேன்.
அவங்க வந்துட்டாங்க.
வேதாந்தை சந்திச்சிட்டாங்க.
இன்று கூட்டிப் போறாங்க.
ஒரு குழந்தை உங்க பார்வையிலேயே கொடுமை படுத்தப் பட்டிருக்கான்.
தினமும், ஆனா நீங்க பள்ளியின் பெயரை பத்திதான் கவலை பட்டீங்க.
அபத்தம்.
டீன், உண்மையை கவனிக்காமல் அல்லது ஏதும் சொல்லாத உங்களைப் போன்றவர்கள்
உள்ள பள்ளிகளோ, கல்லூரிகளோ இருக்கும்வரை,
புது நினாத் உருவாவான்
மனமுடைந்து,
தனியாக உணர்ந்து.
அதைப்பத்தி யோசிங்க.
போ.
உங்களுக்கு நேர்ந்தது எல்லாத்துக்கும் வருந்தறேன்.
உனக்கு எதுவும் நடக்க நினாத் விட மாட்டான்.
நீங்க இருவரும் நெருங்கிய நண்பர்கள்னு நினாத் சொன்னான்.
ஆமாம்.
எப்போதும்.
-பை. -பை.
நன்றி, மிஸ்.
நீ உன்னை பாத்துப்பியா?
பை.
அப்ப...
வீட்டுக்கு திரும்பறீங்களா?
கொஞ்ச நாள் ஊட்டியில் இருப்பேன்.
இப்ப இங்கே என்ன இருக்கு?
நினாத் அமைதியா இருக்கான்.
உங்களுக்கு?
நீலகிரி வேலி ஸ்கூல்
எஸ்டேட் மேலாளர்
சிலர் மரணத்துக்கு பிறகும் இருப்பாங்கன்னு பாத்திருக்கேன்.
நான் அபியை சந்திக்கணும்.
அவனை சந்திக்க நிஜமா உதவுவீங்களா?
அவன் பொருட்களை கொண்டு வந்தியா?
இந்த பொருட்கள் மூலம் நம்மிடம் தொடர்பு கொள்வான்.
ஆனால் அவன் விரும்பினால் மட்டுமே.
நீ தயாரா இருக்கியா?
அபியை பத்தி யோசி. அவன் முகம், அவன் குரல்.
அபி, நீ இங்கிருந்தா, அறிகுறி காட்டு.
அபி, உங்கம்மா உன்னிடம் பேச விரும்புறாங்க.
நீ இங்கிருப்பதை அவங்களுக்கு காட்டு.
அபி?
நான் பேசறது கேட்குதா?
என் குரல் கேட்குதா, அபி?
அபி!
எங்களிடம் கோபமா இருக்கியா?
இது அபி இல்லை!!
சுப்ரியா! எழுந்திரு! கண்களை திற! இது அபி இல்லை!
போயிடு! திரும்ப போ!
சுப்ரியா, கண்களை திற! இந்த ஆவியை உள்ளே விடாதே.
நன்றி.
-ஹாய், சுப்ரியா. -ஆதிராஜ், உதவு!
சுப்ரியா?
எல்லாரும் உட்கார்ந்திருங்க!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஹேமலதா ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் நந்தினி ஸ்ரீதர்