SAINT-MALO, 1944KO ABUZTUA FRANTZIA NAZIEN OKUPAZIOPEAN
ESTATU BATUETAKO AIRE INDARRAK 565. BONBARDAKETA-ESKUADROIA
Aita? Osaba Etienne?
Entzuten badidazue, itzuli zaitezte etxera, mesedez.
Bonbak erori dira.
Baliteke estatubatuarrak gu salbatzera etorri izana.
Osaba Etienne, bakarrik sentitzeaz gain,
oso kezkatuta naukazu.
Ordubete barru itzuliko zinela esan zenuen,
baina egunak igaro dira.
Alemanengandik ezkutatzen ari bazara, jarraitu bonben hotsei etxera itzultzeko.
Eta, aita,
sei egun barru itzuliko zinela esan zenuen...
duela urtebete baino gehiago.
Munduan zauden lekuan zaudela,
entzuten badidazu,
maite zaitut.
Orain, plazerez nire saioa entzuten duzuenontzat,
Hogei mila legoako bidaia itsaspetik irakurtzen jarraituko dut.
Jules Vernek idatzia.
Aitaren urtebetetze oparia izan zen,
Parisen geundela, bakean.
"Ozeanoetako sakonera handiak guztiz ezezagunak ditugu.
Zundak ez dira haraino iristen.
Zer gertatzen da urruneko amildegi horietan?
Ez dakigu zein izaki bizi diren
itsasoaren sakoneran, ur-azaletik 12 edo 15 miliatara.
Prest nengoen onartzeko..."
ERLEEN HOTELA, ALEMANEN IRRATI-ZAINTZAKO EGOITZA NAGUSIA
"Edo gure planetan bizi diren izaki mota guztiak ezagutzen ditugu,
edo ez.
Guztiak ezagutzen ez baditugu,
naturak oraindik sekretuak gordetzen badizkigu,
ez dago gauza lasaigarririk
beste mota bateko arrain edo zetazeoen existentzia onartzea baino.
Espezie guztiak ezagutzen baditugu, ordea,
animalia hori bilatu behar dugu sailkatutako itsas izaki guztien artean.
Eta guztiak ezagutzen ez baditugu, naturak oraindik sekreturik badu,
edozein munstro motaren existentzia kontsideratu beharko genuke,
iluntasunean edo sakonean bizi den batena".
Werner.
Trago bat hil aurretik?
Brandya da, gu baino zaharragoa.
Gu ez gara inoiz hain zaharrak izango. Izan ere, ez dugu Alemania berriz ikusiko.
Edan.
Hil egingo gara, Werner, eta zu, bitartean, irratia entzuten.
- Zer entzuten da irratian? - Zera,
irakurtzen ari den neska bat.
Bonba berberak entzuten dira irratian.
Horrek neska hemen dagoela esan nahi du.
Hemen, Saint-Malon.
Uniforme hau jantzi aurretik, irrati frantsesa entzuten nuen maiz.
- Zer egiten zenuela? - Führer-aren arauak hautsi nituen.
Ume bat nintzenean entzuten nuen ahotsa
irakasle batena zen.
Frantsesa ikasi nuen, eta munduari buruzko beste hainbat egia.
Horrek heriotza-zigorra dakar.
Eta zer?
Segundo batzuetan hil egingo gara.
Uhin laburreko 13.10 frekuentziari esker ikasi nuen frantsesa.
Askotan sintonizatu dut Ukraina utzi genuenetik.
Eta, orain...
Orain, beranduegi denean, neska horren ahotsa erreproduzitzen du.
Baina ez dut inoiz ezagutuko.
Agur, ene adiskide.
Agur.
Leherketa baieztatu da eremu alemanean.
Askatu panfletoak.
Horra gaurko saioaren amaiera.
Badakit igortzeagatik hil nazaketela, baina inork ez nau isilaraziko.
Aita, osaba Etienne, zuen alde otoitz egiten dut,
eta, bihar goizean, ogia zuekin berriro partekatzearen alde.
Eta beste entzule guztioi...
bihar ere irratia piztea espero dut.
Biharrik badago, jakina.
EBAKUATU BEREHALA. BIHAR GAUERDIAN BONBARDAKETA GEHIAGO.
ANTHONY DOERREN ELEBERRIAN OINARRITUTA
Zatoz.
Esan zein den estatubatuarren mezua.
Irakurri iezadazu.
Bihar gauerdian itzuliko dira. Berehala ebakuatzea gomendatzen du.
Primeran. Iritsi da, beraz.
Amaieraren hasiera.
Hiriko ateak itxi dizkiguzue, ebakuatzea gomendatu diguten arren.
Sasikume endekatuak, nahita egin duzue.
Ez niri leporatu.
Bitxigilea naiz. Ez nago hemen gerra egiteko.
Europako bitxirik onenak bilatzen eta identifikatzen ditut
eta Führer-ari ematen dizkiot.
Alemaniako gainerako bitxigileak juduak zirenez,
Reich-a hasi zenetik, bere jakituria amaigabean,
Europako juduak gaseztatu, fusilatu, urkatu eta gosez hiltzea erabaki du.
Ni naiz nire lanbidean oraindik jardunean dagoen bakarra.
Eta, nire misioaren garapenean,
hiri ziztrin honetan amaitu dut...
norbait aurkitzeko asmoz.
Nahi dudan zerbait duen norbait.
Neska bat.
Saint-Malon dagoen neska itsu bat.
Saint-Malon dagoela dakidan norbait.
Jatetxera iritsi naizenean,
denbora emango nizula esan dizut,
dozena bat ostra jan eta botila hau edaten nuen bitartean.
Orain ez dago ardorik, ezta ostrarik ere.
Hamar segundo gehiago dituzu Marie-Laure LeBlancen helbidea emateko.
Aipatutako neska itsua,
hiri osoak ezagutzen duen hori,
baina inork gogoratzen ez duen hori!
Esan dizut.
Ez dakit nori buruz ari zaren.
Hamar...
Bederatzi...
Zortzi...
Zazpi...
- Sei... - Zoaz infernura.
Utzi txepelkeriak, lagun.
Argi dago infernuan gaudela jada.
Bost...
Lau...
Hiru, bi, bat.
Zure laguntzarik gabe aurkituko dut.
Aita, non zaude?
Entzuten ari naiz.
Ongi da, orain, hemendik. Ezkontzeko eskatu nion hemen.
- Gure etxean? - Ez, etxea hemendik dago, ez oso urrun.
Ez distraitu toki dotoreenetan.
PARIS, 1934KO APIRILA
Ariketa bat duzu esku artean. Eskuaren txantxari erreparatu diozu?
Aita, txantxa bat izateko barregarria izan behar du.
Begira, iturrira erori zara. Niri barre egiteagatik gertatu zaizu hori.
Zatoz, has gaitezen berriro.
Gogoratu, hauek gu gara. Hau hemen da, gure etxea.
Orain, zoaz ezkerrera,
hartu lehena eskuinera eta geratu zaitez, trafikoa dagoelako.
Jarraian, zeharkatu kalea eta segi, eta segi, parkera iritsi arte.
- Ze parke? - Amari ezkontzeko eskatu nion parkea.
Kontatu.
Askotan kontatu dizut.
Ba kontatu berriro.
Beti amaitzen duzu amak baietz erantzuten dizunean.
Paseatzen ari gara eta parkea pasatu duzu, Marie.
Ea zuk bakarrik egin dezakezun.
Bakarrik zaude Parisen eta mezu garrantzitsua duzu aitarentzat.
Bila nazazu. Nola egingo duzu?
Eskuinera joango naiz eta segi, eta segi egingo dut.
Ez, bide okerra da hori.
Ezkerrera joango naiz eta gero, segi, eta segi egingo dut.
Gelditu kalea zeharkatzeko.
Gelditu egingo naiz.
Hori da. Zer egin behar duzu gero? Segi, eta segi...
Eta segi, eta segi, eta segi...
Eta segi, eta segi, eta segi.
Amaitu da segitzea?
Bai, amaitu da. Eta orain, zer?
Krepe bat erosiko didazu nire urtebetetzea ospatzeko?
Jakina, eta ez edozein krepe: txokolate eta kremadun krepe bat.
- Eta gero... - Gero, museora.
Eta segi, eta segi, museora iristen naizen arte.
Ezin hobe!
Iristen garenean, zure urtebetetzea ospatzeko,
museoko mirariak esploratu ahal izango dituzu.
- Plan izugarria, ezta? - Hala da.
Gauzak aldatu dituzu etorri ginen azken alditik.
Nola dakizu hori?
Lehenengo aretoak beti izan du hondar usaina, baina orain...
Luma, moko eta atzapar usaina du, aretoa txoriz beteta dagoelako.
Benetako txoriak?
Ez, txori disekatuak. Denbora asko daramate hilda.
Baina, bisitan etorriko zinenez,
berpizten lagundu nahi izan diet... honekin.
Aita, bizirik daude.
Bueno, abestia da bizirik dagoena.
Denak du bere ahotsa. Entzun baino ez dago.
Entzun.
Orain, zure belarriak gozarazi ondoren,
zure eskuak gozaraziko ditugu.
Lehen ere ukitu duzu hau. Gogoratzen duzu zer den?
Ez gaude eskolan.
Baina bada ikasgaraia.
- Ez zuretzat. - Bereziki niretzat.
Esmeralda bat da?
Primeran.
Mundua, mundua da, ikusi ezin baduzu ere, Marie.
Zure hatzak zure begiak dira.
Hamar hatz dituzu. Gehienek bi begi besterik ez dute.
Besteak baino bost aldiz hobea zara, bost bider bi delako...
Hamar.
- Hori da! - Hauek diamanteak dira?
Bai horixe.
Eder sentitzen da.
Zu bai ederra.
Zorionak, Marie.
Hau al da museoko alerik baliotsuena?
Ez.
Beste harribitxi bat dago, gainerakoak baino baliotsuagoa den bat.
Itsasoko sugarra du izena.
Erakutsiko didazu?
Ez dut erakusteko baimenik.
Zergatik ez duzu baimenik?
Kutxa gotor batean dagoelako, artxibategiaren beste aldean.
Gainera, bazkalordua iritsi da.
Badakizu zer esan nahi duen hori, ezta?
Tarta apur bat.
Tarta asko.
Eta zu.
Zergatik ezin dut Itsasoko sugarra ukitu?
Non bazkaldu nahi duzu?
Zergatik, aita? Azaldu arte, ez dut bazkalduko.
Nekaezina zara, ezta? Ados ba.
Kondaira zentzugabea da, Marie.
Kondairak dioenez, madarikatua dagoelako deitzen da horrela.
Hortxe.
Gehiago dago. Zure ahotsean nabari dezaket.
Esan, mesedez.
Kondairaren garaian, ohikoa zen ezinezko fantasietan sinestea.
Bitxia ukitzen duen oro madarikatua izango omen da.
Zein da madarikazioa?
Ba harribitxia ukitzen baduzu,
zure pertsona maiteek zoritxarreko patua pairatuko dute.
Baina ez zara inoiz hilko bitxia eskuetan duzun bitartean.
Beraz, ikusten duzunez, ezinezko bi gauza hauetan oinarrituz,
kondaira erabat zentzugabea da.
Inoiz ukitu duzu Itsasoko sugarra?
Ea, Marie, goazen bazkaltzera.
SAINT-MALO, 1944KO ABUZTUA
Ogia.
Kablea.
Aizu.
Zergatik ez dizkiguzue ateak irekitzen?
Ez dago janaririk.
Nazi nazkagarriak, zuekin bat desagertzea nahi duzue!
Kaixo?
Gaur ez dago ogirik.
Ez duzu ogirik aurkituko inon. Marie!
Ez nuen espero zu berriro ikustea.
Goseak akabatuko nau. Ez duzu ogirik izango, monsieur Caron?
Gorde dirua.
Zati zahar bakarra daukat, baina eraman dezakezu.
- Tori. - Eskerrik asko.
Bart zure mezua entzun duen norbait ere badut.
Marie.
Osaba Etienne.
Etorri egin zara.
Otoitz egin zenuen ogia berriro banan genezan.
Ogirik ez, baina hemen nauzu.
- Mezu klabe azkarra izan zen hori. - Non egon zara?
Gu askatzera datozen estatubatuar eta britainiarrentzat lanean egon naiz.
Zoritxarrez, alemanen arreta erakarri dut.
Ezin nintzen itzuli zu arriskuan jarri gabe.
- Irratsaioekin jarraitzen duzu? - Aitak emandako liburua irakurtzen.
Adostutako orrialdeak?
Bai, 16. kapitulua.
Konturatuko zinen ez zabiltzala Jules Verne irakurtzen,
irabazten lagunduko diguten mezu klabeak baizik.
Orain, 20. kapituluko lehen orrialdea irakurtzea nahi dut,
eta gero, 21. kapituluko bigarrena.
20. eta 21.eko lehena eta bigarrena.
Itzuli azkar etxera.
Bai, hemen ez zaude salbu.
Soldadu alemaniar bat informazioa erosten ari da.
Zu aurkitzeko, Marie.
- Ni? - Zergatik baina?
Ez dakit. Inork ez daki.
Oraingoz, ez zaitu inor salatu.
Zoaz eta itxi etxea iltzez eta giltzez.
- Ados. - Bonbardaketa gehiago izango dira gaur.
Zertan ari zara, soldadu?
Lapurrei tiro egingo zaie.
Werner Pfennig kaboa, jauna.
Wehrmacht-aren irrati-zaintzako unitatean nago.
Saint-Malora ekarri gintuzten legez kanpoko irratsaioak gelditzeko.
Igorgailu-hargailua hondatu zait. Kable bat behar dut jarraitzeko, jauna.
Itxura ahula daukazu.
Ikusi duzu hau?
Estatubatuarrek panfletoak bota zituzten bart,
ebakuatzeko gomendatuz.
Ikusten dut.
Esan zure unitateari inork ez duela joateko baimenik.
Azken gizona erori arte geratuko gara.
Nire kideak hil egin dira.
Ni naiz azken gizona.
Non kokatu zaituzte?
Erleen hotelean.
Concorde plazan.
Zure lana garrantzitsua da.
Ahal bezain beste lagunduko dizut.
Gogoratu, neska-mutilok,
Wernerrek irratia asmatu zuen beste batzuek botatako piezak erabiliz.
Besteentzat baliotsuak diren gauzak botatzen ditugu askotan.
Era berean, zuek baliotsuak zarete niretzat.
Inork ez zion ezer erakutsi.
Gizon bizkorra, saiatua, eta irakurle amorratua zen.
Funtzionatzen badu, mirari txiki bat izango da.
Badago prest, Werner?
Hala espero, Frau Elena.
Piztu ezazu, orduan.
Ikatz apur bat erretzean igorritako argi beroa, izan ere...
Neskak ezin dira hemen sartu.
Ixo, zure arreba naiz. Zer deskubritu duzu?
Mundua deskubritu dut, Jutta.
Viena 65. Dresde 88. Londres 100.
Baina gero, berandu denean, hau iristen zait Frantziatik.
Uhin laburreko 13.10.
Munduko irakaslerik onena.
Gauza harrigarriak kontatzen ditu.
Giza garuna erabateko iluntasunean harrapatuta dago.
Debekatuta dago.
Entzuten badiozu, ikasi egingo duzu.
Garunak likido garden batean flotatzen du garezurraren barruan, inoiz ez argitan.
Garunak eraikitako mundua argiz beteta dago, paradoxikoki.
Kolorez eta mugimenduz gainezka.
Baliteke existitzen den objekturik konplexuena izatea.
Kilogramo heze honen barruan, unibertso osoa biratzen da.
Orduan, nola egiten du garunak, argi-txinpartarik gabe bizi denak,
argiz betetako mundua eraikitzeko?
Oso berandu da, Marie.
Berandu denean bakarrik igortzen du.
Nork?
Iluntasuna eta argia azaltzen dituen irakasleak.
Liluragarria dirudi, baina berandu da, eta bihar eskolara joan behar duzu.
- Lo egiteko unea da. - Ados.
Gabon, maite.
Argirik garrantzitsuena ikusi ezin duzun hori dela dio.
Zer esan nahi du?
Eten ez bazenit, jakingo zenukeen.
Azaltzen badizu, goizean argitu diezadakezu.
Hamar minutu.
...unibertsoaren argi guztiaren hiru milioirena ikus dezake gizakiak.
Erabateko iluntasunean ere, argia duzu zure buruan.
Irakasle, oraindik argia dago nire buruan.
Jaun-andreok,
zerbait esan behar dut gaurko saioa hasi aurretik,
bihotzetik ateratzen zaidan zerbait.
Bazen behin, duela urte asko,
bere jakituria haurrekin partekatzen zuen irakasle bat,
frekuentzia honetan bertan.
Europa osoko haurrei hitz egiten zien.
Eta, hitz egiten zuenean, musika pieza berezi bat entzuten zen beti.
Honako hau.
Garai ilun zentzugabe honetan,
agure zentzugabeek hiriak inbaditzen dituzten garai honetan,
eskolako matoiak balira bezala hiriak osten dituzten garai honetan,
irakasleak esaten zituen gauzetako batzuk gogoratu nahi nituen ,
eta zuekin partekatu.
Beti argiaz hitz egiten zuelako.
Ez naiz bera bezain ongi mintzatzen, baina saiatu egingo naiz.
Argia sortzeko ikatza erre behar zela zioen irakasleak.
Edo egur-ikatza, edo zohikatza.
Ikatz zati batetik ateratzen den argia ...
eguzki-argia dela esaten zuen.
Kontua da argiak betiko irauten duela.
Bilioika urte irauten du ikatz zati baten barruan.
Baina iluntasunak, irakasleak zioenez,
segundo bat baino ez du irauten
argia pizten duzunean.
Horra esan nahi nuen guztia.
Hogei mila legoako bidaia itsaspetik, Jules Vernek idatzia.
Pfennig kaboa!
Etorri hona!
Mugitu!
Zergatik ezkutatzen zinen?
Bonben aurkako babesleku ona da, jauna.
Hemendik aurrera, goiko solairuan lan egingo duzu, argian.
- Ikusi ahal zaitugun lekuan. - Bai, jauna.
Ziurtasunez esan dezakegu bart Saint-Malon izandako bonbardaketa...
ez zela kasualitatea izan.
Eraso koordinatua izan zen.
Zehaztasunez bonbardatzen ari gaituzte.
Norbait informazioa pasatzen ari zaie.
Hiri honen barruan transmisiorik detektatu duzu?
Ez, jauna.
Mezu kaltegabeek ere informazio kodetua izan dezakete.
Bai, jauna. Kodeak deszifratzeko entrenatu naute.
Gelako onena nintzen
Berlingo Hezkuntzako Institutu Politiko Nazionalean.
Berlingo Institutu hori Alemaniako onena da.
Bai, Smith sarjentua ere Berlingo Institutura joan zen.
Gelako onena 1942an, ezta?
Schmidt Paristik etorri berria da.
Zure kideak hil zirenez,
aurrerantzean, Schmidtek lanean lagunduko dizu.
Saint-Maloko harresien barruan topatzen den edozein irrati-ekipo
heriotzarekin zigortuko da.
Bai, jauna.
Eta, aurrerantzean, ez duzu kable zati galdurik erabiliko.
Eskerrik asko, jauna.
Heil Hitler.
Trago bat nahi?
Gerra irabazi nahi duzu? Ba entzun duzu kapitaina.
Gure koordenatuen igorlea aurkitu behar dugu.
Pfennig, maila handieneko ofiziala naiz eta ez dizut lanean edaten utziko.
Entzun didazu?
Hitz egidazu Institutuko zure garaiez.
Garai zoriontsuagoetarako prestatzen?
Nire lana loreak moztean eta zaintzean zetzan.
Egunen batean gauza bera egitea espero dut.
Orain, ongietorria egiten diet nazionalitate eta kultura guztiei.
Hamar franko dira.
Ez, ez naiz horretarako etorri.
Sexua ez zait interesatzen.
Gaixotasun larri bati aurre egiteko medikatzen ari naiz.
Nire libidoa galtzea
zoro batengandik askatzea bezala izan da.
Eseri.
Eseri, mesedez.
Jakingo duzunez, soldadu zehatz bat neska zehatz baten bila dabil Saint-Malon.
Orain gerraren emaitza zalantzazkoa dela,
kostatzen ari zait jendeari informazioa ateratzea.
Jendeak ez du gerraren egoera ezagutzen.
Estatubatuarrek ordubetean bonbardatuko gaituzte berriro.
Neska honek duen babesa ikusita,
bere senideak erresistentziaren parte direlakoan nago.
Bere aita. Etienne deitutako osaba.
Espioi moduko bat izan daiteke.
Esnatu, lan egin eta lo egiten dut.
Erresistentziari beldur handiagoa diote. Horregatik ez didate ezer aitortzen.
Horregatik erabaki dut
profil jakin bateko pertsona batekin negozioak egitea;
moraltasuna finantza-transakzio sinpleen gainetik jartzen ez duen norbait.
Aipatutako neska Marie-Laure Leblanc deitzen da.
Itsua da. Bere helbidea behar dut.
Ez nago lan honetarako baldintza onenetan.
Ez dut gomendatzen Beaujolaisko ardoa morfinarekin nahastea.
Baina presaka nabil.
Beste zerbait esan behar diot nire aitari.
Nire ahotsak laguntzen zaituen leku batean imajinatzen zaitut, aita.
Ezin zaitut bakarrik utzi.
Beti hitz egingo nizula hitzeman nuen,
eta hala egingo dut.
Itxaropena izateko arrazoi bat emango dizut.
Zerbait?
Ezer ez.
Nire txanda. Zoaz lo egitera.
Ez dut lo askorik egiten. Nahi baduzu, txanda aldatuko dugu.
Nire txanda dela esan dut.
Lo egin ala ez, niri bost.
Halakorik! Normala da ezer ez entzutea.
Elikatze-kablea askatu egin da.
Badakizu zer? Zu probatzeko egin dut.
Igorgailu-hargailueri buruz ulertzen zenuen ikusteko.
Zertaz ari zara?
Ez zaitut gogoratzen Institutu Nazionaleko ikasleon artean.
1942ko promozioko onena izan omen zinen.
Urte hartako onena gogoratzen dut, eta hori ez zinen zu izan.
Agian ez nintzen onena izan.
Ez dut zure aurpegia gogoratzen ere.
Zenbat iraun zenuen?
Institutu Nazionala eliteko eskola da. Ikasleriaren % 63k prestakuntza uzten du.
Gauza bat argi daukat, Schmidt.
Zu % 63 horretan erortzen zara.
Hainbeste kaosarekin, hainbeste burokrazia errearekin,
marjinatu asko daude nagusiek entzun nahi dutena errepikatzen.
Begira, Hirurogeita hiru jauna.
Ekialdera bidaliko ninduten.
Izoztua izan nintzen,
jipoitua, muturreraino eramana eskola madarikatu horretan.
Nire errekonozimendua irabazi dut.
Komandantearekin posta bidezko kontaktua daukat.
Komandantearen edozein hitz,
eta ekialdean amaituko duzu.
Orain, zuk eta biok
Schnapps kopa bat hartuko dugu eta topa egingo dugu Führer-aren alde.
Gero, berdinkideak bezala eseriko gara.
Ez dut edaten.
Bai, edaten duzu.
Topa Führer-aren alde.
Egiaren alde.
Eskerrik asko entzuteagatik.
Horrela amaitzen da gaurko saioa.
Ene bada, ospatzeko zabor hori edaten da?
Zenbat iraun zenuen Institutuan?
Bi aste.
Bi ehizalditan parte hartu ondoren.
Basurdea ni nintzen ehizaldi horietan.
Bastian komandantea ezagutzen duzu?
Bere arauak gogoratzen ditut.
Oztopo pista amaitzen duen azkenak hamar segundoko aldea izango du.
Ez zen nahikoa izan niretzat.
Bitan harrapatu ninduten.
Lehoi bat bezala hil edo baso bat esne bezala erori.
Ez al ziguten hori irakatsi?
Aitak ez dit hitz egin Institututik bota nindutenetik.
Baso hori bezalakoa naiz.
Baina ez naiz ergela.
Sekretu bat daukat.
Zuk ere baduzu bat.
Norbait entzun dut irratia piztean.
Nor?
Uhin laburreko 13.10 frekuentzia jartzen zuen.
Zer da hori?
Txikitan entzuten nuen frekuentzia bat.
Garai hartan, irakasle bat zegoen egiez hitz egiten.
Berak ez bezala, besteek iritzia ematen zuten.
"Erabili begiak eta begiratu, betiko ixten diren aurretik", esaten zuen.
Hori da beti egin dudana.
Baina nahiago nuke ikusi ditudan gauza gehienak ahaztu.
Operadorea naizenetik,
frekuentzia asko deskubritu eta igorgailu ugari kokatu ditut.
SSek etsaiak fusilatzen ikusi ditut...
Reich-aren etsaiak, ezta? Denak frekuentzia horietan lanean.
Bai.
Horretarako entrenatu ninduten.
Baina, bakarrik nagoenean,
edonon nengoela ere,
beti entzun izan dut uhin laburreko 13.10.
Saint-Malora iritsi aurretik, isiltasuna baino ez zen entzuten,
neska bat entzuten hasi zen arte.
Zein da neska hori?
Ez dakit.
Baliteke irakasle horren alaba izatea,
edo, nik bezala, irratia entzuten zuen beste norbait.
Baliteke gure belaunaldiko norbait izatea.
Frekuentzia hau erabiliz,
zentzuzko gauzez hitz eginez,
irakasleak egiten zuen bezala,
gerra-gizon honen eromena amaituko zela pentsatuko zuen.
Neska hori edonor dela ere,
salbu dago.
Esku onetan utzi duela uste dut.
Bueno...
Orain badakit zure sekretua,
baina ezin dizut nirea fidatu.
Ezin naiz Ekialdera joan.
Hau gerra da.
Zer da gorpu bat gehiago 50 milioi gorpuren ondoren?
- Sentitzen dut. - Neska aurkituko duzu?
Nire lana egingo dut.
Esan bezala,
"lehoi bat bezala hil edo baso bat esne bezala erori".
Barkatu iezadazu, mesedez.
Uhin laburreko 13.10 barkatuko dut.
Mesedez...
Kaixo, Marie.
Ezin izan dut zure helbidea aurkitu,
baina, antza denez, zu eta zure aita hona etortzen zineten.
Gose dirudizu.
Tira, oraintxe bertan, denak zaudete gose Saint-Maloko hirian.
Sentitzen dut, osabarengana joan behar...
Ez, mesedez!
Nor zara?
Minik egingo ez dizun norbait... eskatzen dizudana ematen badidazu.
Zer nahi duzu?
Gerra zoro hau, bizi hauek guztiak, ez dute inolako baliorik niretzat.
Bizi egin nahi dut, besterik ez.
Lagundu ahal didazula uste dut.
Nola baina?
Zure aita kutunak Parisko museo batean lan egin zuen.
Harribitxi baliotsu asko zituen eskuetan.
Baina harribitxi bat dago bereziki.
Ikusmena gauza zoragarria da.
Argi ikus dezaket badakizula zein harribitxiz ari naizen.
Itsasoko sugarra du izena.
Kondairaren arabera, edozein gaixotasun senda dezake.
Esku artean duen hori ez da inoiz hilko.
Aitak kondaira horretaz hitz egin zidan.
Sineskorrek sinesten duten alegia bat baino ez da, ordea.
Bueno...
Sineskor honek bere Walther PPK zorrotik aterako du.
Burura apuntatzen ari natzaizu.
Gerra piztu zenean, Paristik ihes egin zenuten.
Zure aitak bitxi asko eraman zituen nazien eskuetan eror ez zitezen.
Ez zaizkit diamanteak edo safiroak interesatzen.
Itsasoko sugarra interesatzen zait,
eta zuk daukazula uste dut.
Marie-Laure, esan non dagoen.
Hamar segundo dituzu.
- Ez dakit... - Hamar.
Bederatzi.
Zortzi.
Zazpi.
- Aitortu, Marie! - Harribitxia bakarrik aipatu zidan.
- Sei. - Hemen aurkitzea espero zenuen?
- Bost. - Ez dakit non dagoen!
Lau.
Argirik garrantzitsuena...
- Hiru. - Ez dakit non dagoen!
- Bi. - Ez dakit!
...ikusi ezin dugun hori da.
Azpitituluak: Oihana Guillan Valdés