Vijf, vier...
...drie, twee, één...
Gelukkig kan ik je niet doden.
Ik heb je nodig. Maar je kunt niet ontsnappen.
De vloed komt opzetten...
...en alleen ik kan je hier weghalen...
...want alleen ik heb licht.
Ik heb het met vriendelijkheid geprobeerd. Nu met rede.
Je leven hangt van mij af. Zoals het mijne van jou.
Ik zoek de Vlammenzee.
Hoe weet je over de Vlammenzee?
Van je vader.
Heb je mijn vader gesproken?
Vertel me waar hij is.
Vertel me dat hij leeft.
Ik weet dat hij leeft.
Ik hoor zijn stem.
Luister naar mijn stem. Luister.
Blijf bij me. Het is erg druk. Sorry.
PARIJS - 14 JUNI 1940 - VIER JAAR EERDER
Je bent jarig, maar ik moet wat dingen doen. Pas op.
- Je zei dat we op vakantie gingen. - We gaan ook.
Vanwaar de haast dan?
Omdat de Duitsers net op jouw verjaardag Parijs zijn binnengevallen.
Pardon.
Wat gaan de Duitsers met ons doen?
Voor de ijdelheid van één man zullen ze hele steden plunderen. Alles van waarde.
Kun je de sleutel zoeken van de dinosaurusgalerij?
Jij bent veel sneller dan ik.
Kom, we moeten zoveel mogelijk redden en dan onszelf.
Er staat een krat rechts.
- Daniel. Wil je dit nog? - Ja, snel.
Ik ben zo terug.
Sorry, maar als ik je thuis had achtergelaten...
...had ik misschien niet terug kunnen komen.
Ze zullen de straten afsluiten.
Als de nazi's bij het museum komen, zullen ze hier eerst naar zoeken.
- Nemen we deze stenen mee? - Nee. Pak vast.
Ik laat ze door betrouwbare mensen uit Parijs weghalen.
En als ze gepakt worden?
Nog één ding.
Als we in de trein zitten, vieren we je verjaardag met taart.
We gaan zuidwaarts naar een vriend.
Wat voor vriend?
Een vriend die voor mij voor kostbare dingen kan zorgen.
Zoals jij.
Vouw die kant naar me toe.
We zijn klaar.
Nu wachten de dinosaurussen op ons.
Geef me je hand en we gaan.
Zeg dat het urgent is.
Daniel, je bent terug.
De Duitsers staan bij de ingang.
Ik zei dat we dicht waren, maar ik denk dat ze zo komen.
Laat ze binnen. Zet koffie.
Geef ze sigaretten. Hou ze even op.
Laat hem elke deur achter ons sluiten.
Doe alsof je de sleutel niet kan vinden.
Mensen die zien, vinden dat moeilijk.
Ze zorgt heel goed voor me.
- Waar gaan jullie heen? - We redden ons wel.
Zorg voor jezelf.
Mr Daly, laat ze binnen.
- Ik kom er zo aan. - Vertel me wat er gebeurt.
In mijn goedkope regenjas stop ik...
...diamanten en juwelen die meer dan half Parijs waard zijn...
...en ik stuur ze naar Genève in het hoofd van een Tyrannosaurus...
...een van de gruwelijkste monsters die hier ooit waren...
...tot de komst van het Derde Rijk.
Blijf bij me. Een zuil rechts van je.
Voorzichtig. Hier.
De Duitsers zijn nu dichtbij. Hier. Stop.
Geef me je tas. Je gaat op de koffer zitten.
Stap op. Hier.
Goed zo.
Ik ga rennen. Vertrouw me.
- Ik vertrouw je. - Daar gaan we dan.
Eén ding is zeker.
Je zult deze verjaardag nooit vergeten.
Wat gebeurde er toen?
Er stond een vrachtwagen klaar voor de juwelen.
Ik weet niet of die ene die je zoekt, erbij zat.
Ik wel.
Hou op met liegen.
Hij zat niet bij de rest.
Je vader hield hem zelf. Hij gaf 'm aan jou. Waar is hij?
Waar is mijn vader?
Marie, er is iets wat je moet weten.
Door je vader ben je blind geworden.
De Vlammenzee is een zegen, maar ook een vloek.
De dierbaren van zijn eigenaar krijgen ernstige aandoeningen.
Je duisternis was een geschenk van je kostbare papa.
NAAR DE ROMAN VAN ANTHONY DOERR
Korporaal Pfennig.
De bombardementen zijn weer nauwkeurig gericht.
Ik wilde weten of je uitzendingen hebt onderschept...
...die de bommen misschien leiden...
...maar ik zie dat je druk bezig bent met...
...schoonmaken.
Ik ben nieuwsgierig. Waar is Schmidt?
De stroom viel uit door een stop. Hij ging op zoek naar een andere.
Ik ben bezorgd dat een explosie hem verrast heeft.
Zo bezorgd dat je besloot de vloer te dweilen.
Hoe kan het licht aan zijn zonder stop?
En de radio?
Ik vond een stop in de kelder.
Er lag nog bloed. Ik kreeg wat aan mijn laarzen.
Ik wilde het schoonmaken.
Kijk.
Iemand is aan het uitzenden.
Laten we horen wat ze zeggen.
'Het is net als vroeger...
...in mijn kantoor in de Botanische tuin in Parijs...
...maar dan...'
'Ik zou willen weten wat u bedoelt met een gelukkig Nieuwjaar.'
Een meisje.
Er is een meisje aan het uitzenden.
De code leidt de bommen.
Maar dat wist je al, hè, Pfennig?
En toen Schmidt dat ontdekte, doodde je hem.
Waarom?
Pistool.
- Je bent een spion. - Nee.
Leg het dan uit.
Ik wilde een herinnering beschermen.
Een plek vol hoop.
De enige die het Rijk niet kon verwoesten.
Ik zou je meteen kunnen executeren.
Maar...
...jij bent de enige radioman nog in Saint-Malo.
Dus jij en ik...
...gaan de locatie vinden van de persoon die aan het uitzenden is.
Dan geef ik je een pistool en dood je dat meisje zelf.
Begrepen?
Ja, meneer. Begrepen.
De uitzending is gestopt.
We hebben de hele dag.
De bommenwerpers zijn weg.
Als ze weer uitzendt, vinden we haar.
Ik had Schmidt bij je gezet omdat ik je meteen al niet vertrouwde.
Ik heb de commandant gebeld van het instituut waar je opgeleid bent.
Hij zei dat je voor dit werk was gekozen omdat je een genie was...
...een van de beste jongens in Duitsland.
Pak je spullen.
Vooruit.
Hoe is het zover gekomen?
WEESHUIS VIKTORIASTRASSE ESSEN, DUITSLAND - 14 JUNI 1940
Ga door met jullie werk.
Het is vast de radiopolitie...
...omdat je naar illegale uitzendingen luistert.
Je weet niet waar je het over hebt.
Heil Hitler.
Kinderen.
Heil Hitler.
Vanwaar dit bezoek, commandant?
Wie heeft vandaag naar de radio geluisterd?
Op de nationale radio...
...was het geweldige nieuws te horen.
Duitse troepen zijn Parijs binnengegaan.
De Fransen gaven de stad zonder verzet op.
De Fransen zijn een zeer decadent volk.
De rest van Frankrijk zal zo volgen.
Het zat bij het brandhout.
Heeft een van jullie vandaag naar iets anders geluisterd...
...dan de nationale radio?
Jij. Je wilde je hand opsteken.
Hij wilde uitleggen dat sinds Antenne Brandenburg er is...
...niemand een ander signaal kan ontvangen.
Heil Hitler.
Ja, dat is de theorie...
...maar slimme mensen vinden wel iets.
Manieren om naar buitenlandse uitzendingen te luisteren.
Slimme mensen zoals jij.
- Walter Pfennig, nietwaar? - Ja.
Ja. Dat ben jij.
Dat ben je zeker en de reden waarom ik hier ben.
Want ik heb over je gehoord.
Ze zeggen dat je een genie bent.
Dat je half jongen, half radioman bent...
...dat je draden in je hoofd hebt die signalen uit New York opvangen.
Ik luister al weken niet naar buitenlandse radio.
Heil Hitler.
- Zelfs maanden niet... - Stil.
Ik ben hier niet voor buitenlandse uitzendingen.
Ik ben hier omdat ik een vriendin heb met een kapotte radio...
...en ik wil dat jij, Werner Pfennig, hem komt repareren.
En in één ogenblik verandert een leven.
Zullen we?
Het mooiste huis in Essen.
Van een joodse die haar nagels in de poort achterliet...
...omdat ze hier niet weg wilde.
Een geschenk van de Führer zelf.
Schat, zet de muziek uit en laat hem de kapotte machine zien.
Ik wil mijn radio terug.
Pfennig, repareer hem.
Daar heb ik gereedschap voor nodig.
Voor we je ophaalden, gingen we naar de school...
...en in je kluis...
...vonden we het gereedschap waarmee je radio's maakt.
Er was er een die ingesteld stond op kortegolf 13.10...
...een verboden zender uit Frankrijk.
Je luistert naar een oude professor...
...die kinderen vertelt over wetenschap, licht, verbeelding en dat soort dingen.
Hij vertelt over de waarheid en mooie dingen.
Heil Hitler.
Ja, de waarheid en mooie dingen. Allemaal verboden zaken, Werner Pfennig.
Je oren hebben verboden woorden gehoord, dus je geest is verboden.
We weten wat je gedaan hebt...
...en we weten dat er de doodstraf op staat.
Hier komt mijn voorstel.
Je repareert de radio...
...of je sterft.
Kom op.
De verbinding is slecht. Die moet ik solderen.
We hebben geen apparaat.
Maak hem of sterf.
Vandaag om 13.00 uur GMT zijn Duitse soldaten, tanks en andere voertuigen...
De radio is gemaakt. Heil Hitler.
Zeer goed, Pfennig.
Nu een andere zender voor onze geesten aangetast worden.
Ja, meneer. Natuurlijk.
STATION GARE SAINT-LAZARE PARIJS - 14 JUNI 1940
Rechts.
Kom, snel. We bereiken het platform. Stap erop.
Pas op. Hou je aan mij vast. Blijf bij me.
De laatste trein vanuit Parijs is weg.
Jullie verdoen je tijd. Ga weg.
Ga weg. Jullie moeten het station verlaten.
Verlaat het station.
De laatste trein is al weg.
Jullie moeten het station nu verlaten.
We moeten lopen.
- Lopen? - Kom op. Ja.
We hebben geen keus. Kom.
Pardon. Kom, Marie. Hou je aan mij vast.
Hou je vast.
Laat mij je koffer dragen.
Wat is hij zwaar.
Is dit je radio?
Misschien is er daar geen.
Ik wil weten hoe de professor hierover denkt.
Sorry, maar hij kan niet mee.
Kun je mij uitleggen waarom een hele stad zonder doel wegvlucht?
En waarom de joden het snelst wegrennen?
Waarom het ene land het andere wil bezitten?
Nee. Dat kan ik niet uitleggen.
Op de radio zeggen ze dat de nazi's haten wie anders is...
...en wie de waarheid spreekt.
- Marie... - Luister naar me.
Ik ben anders. Dat weet ik.
Je probeert me te beschermen, maar ik ben anders.
Jij spreekt de waarheid.
Ja. En ik zeg niets om jou te beschermen.
Het enige wat anders is aan jou...
...is dat je een zware last wilt dragen om de waarheid te horen...
...wat een van de vele geweldige kenmerken van je is.
In het leven moet je nooit verbergen wie je bent.
Maar in de oorlog kan onzichtbaar zijn je leven redden.
Ik draag je koffer wel.
De professor spreekt alleen tegen jonge mensen.
We moeten de waanzin in deze wereld begrijpen.
Ik draag mijn eigen last wel.
Die last hoef je niet alleen te dragen.
Kom.
Ik ben hier.
Marie, ik heb dit hotel gekozen omdat de service hier ongelofelijk is.
Papa, ik hoor echte kippen.
Inderdaad, alleen vers voedsel.
En de obers, de serveersters, de butlers...
...en de kamermeisjes zijn zo discreet dat je ze niet opmerkt.
Ik voel een koel briesje.
We zijn dus op het terras, hè?
Ja. Met prachtig uitzicht over klaproosvelden.
Ik hoop dat er niet zoiets burgerlijks is als tafels en stoelen.
Nee, het thema is Japans. We eten allemaal op onze knieën...
...en de Michelin-kok is beroemd om zijn broodjes salami.
- Hier. - Bedankt.
Kun je een van de butlers om een sjaal vragen?
- Ja. - Het is een beetje koud.
Bedankt. En...
...zeg maar tegen de kok dat alleen...
...de helft van zijn beroemde broodjes genoeg zal zijn.
- Waarom? Heb je geen honger? - Nee...
We moeten ons eten bewaren.
Aangezien je niet weet waar we heen gaan...
...en hoelang de reis zal duren.
Ik weet waar we heen gaan.
We gaan naar Saint-Malo.
Aan de oceaan?
Ja, aan de oceaan. Eet maar.
Wie ken je in Saint-Malo?
We hebben er familie.
Hoe komen we daar?
Ik bedoel...
Er zijn geen treinen.
Niemand zal ons een lift geven want niemand is aardig meer...
...en alle mensen ter wereld zijn ineens slecht geworden.
Niet alle mensen.
Het is bijna 22.00 uur.
Tijd voor je professor.
Als hij weet wat er gebeurt, wil ik dat ook weten.
Vanavond praat hij, geloof ik, over de tijd.
Maar waar hij ook over praat, het gaat altijd over alles.
Goedenavond, kinderen.
Ik wil vanavond beginnen met enkele woorden...
...die jullie, waar dan ook, actueel zullen vinden.
Ze zijn lang geleden geschreven door een Griekse dichter, Sophocles...
...maar ik denk dat de woorden bewijzen dat dingen niet echt veranderen...
...hoeveel tijd er ook verstrijkt.
Dit is wat hij schreef...
'De tiran is een trots kind...
...die uit zijn ziekmakende beker vol roekeloosheid en ijdelheid drinkt...
...tot hij vanaf zijn hoge kruin...
...omlaag duikt naar het stof van hoop.'
Ik weet dat dit duistere tijden zijn, kinderen...
...maar vertrouw erop dat het licht de overhand heeft.
Over licht gesproken, ik wil praten over...
Werner.
Je wordt meegenomen door de Gestapo en je luistert toch?
Eén uur per dag wil ik vriendelijkheid en rede horen.
- Dat deed pijn. - Eraf ermee.
Dat deed pijn.
Niet zo erg als een kogel in je hoofd of een strop.
Werner, ik heb alleen jou.
Jij bent mijn hele familie. Ik kan je niet verliezen.
- Sorry van je oren. - Je bent heel sterk.
Echt heel sterk.
Ik heb chocola gevonden.
- Waar had de professor... - Werner.
Er zijn soldaten.
Ze willen je spreken.
Werner, je wordt niet meegenomen.
Je bent uitgekozen omdat je zo slim bent.
Ze zeggen dat je te klein bent.
Dat je nergens vandaan komt.
Zonder grote dromen.
Maar ik geloof in je. Ik weet dat je iets geweldigs zult doen.
Bedankt.
Zorg dat je hetzelfde blijft.
Ook al ben je vaak vervelend...
- ...je mag niet veranderen... - Je doet me weer pijn.
Laat je niet beïnvloeden.
Laat je niet overtuigen.
Zorg dat je ziel hetzelfde blijft, oké?
Zoals een van je stomme radiozenders.
Hou de frequentie hetzelfde.
Dat beloof ik.
Jutta...
- Dat beloof ik. - Jutta.
Gefeliciteerd.
De radio repareren was een test waarvoor je geslaagd bent.
Waar brengt u me heen?
Naar een plek waar ze van de jongen een man zullen maken...
...en van de man een soldaat.
Heil Hitler.
Oké, daar gaan we dan.
Draai naar rechts. Goed zo.
Goed. Nu in de versnelling.
Wat is een versnelling?
Doe je linkervoet omhoog. Goed zo.
Ja. Schuif op.
Stelen we nu auto's?
Geen auto, maar een Citroën.
We stelen hem niet. We bevrijden hem voor Frankrijk.
NATIONAAL POLITIEK OPLEIDINGSINSTITUUT
Kijk, ik breng je elke keer bij grotere huizen.
Het Nationale Politieke Opleidingsinstituut.
De eliteschool van Duitsland...
...voor de briljantste geesten en de sterkste lichamen.
Alleen de supermens overleeft hier.
Lees je Friedrich Nietzsche?
Nee, ik lees niet.
Ik luister alleen.
'Wat ons niet doodt, maakt ons sterker.'
Heil Hitler.
Wie bent u?
Luitenant-kolonel Siedler.
Ik heb hier een kandidaat uit de regio Essen.
Ze stuurden me hierheen.
Wat is hij?
Een tovenaar.
Dit is Werner Pfennig.
Hij is ongelofelijk handig met radio's.
Ik vroeg niet of hij handig was, of wel?
Ik vroeg heel specifiek wat hij is?
Hij is een jongen.
Als iemand vraagt wat je bent...
...bedoelen ze van welk ras je bent.
Wat je bent, is je ras.
Wat is hij dus?
Hij is Duits Arisch.
Maar volgens het aanmeldingsformulier dat u hebt ingeleverd...
...is Werner Pfennig in het weeshuis gevonden.
Hij is dus een wees.
Wie was je vader, Werner Pfennig?
Ik weet niet wie mijn vader was.
Meneer.
Je moeder?
Dood, meneer.
Dood wat?
Dood, meneer... Heil Hitler.
Ik bedoel, was je moeder Duits Arisch?
Ja, meneer.
Maar je vader, die er kort was, had van alles kunnen zijn.
Trek je kleren uit.
Als een jongen geen documentatie heeft over zijn afkomst...
...moet hij voor hij een stap in het heiligdom van dit instituut zet...
...grondig onderzocht worden...
...zodat we zeker kunnen zijn van zijn ras.
Trek je kleren uit, zei ik.
Ik zal elk deel van zijn lichaam opmeten.
Dikte van de lippen, de hoek van de neus...
...botdichtheid, oogkleur, huidskleur...
...de afstand tussen de slapen, de omvang van het hoofd.
En alleen als er na mijn onderzoek...
...geen twijfel bestaat over of hij joods bloed heeft...
Trek alles uit.
...zal hij toegelaten worden.
Herr Siedler, bedankt dat u aan ons hebt gedacht.
Gaat u nu maar terug naar Essen.
Werner Pfennig is nu in onze handen.
Heil Hitler.
Goed nieuws, Werner Pfennig.
Je bent geen jood...
...dus je mag blijven leven en...
...je bent toegelaten op dit instituut.
Maar let wel.
De jongen die je nu bent, zal gauw dood zijn...
...vervangen door iets bovenmenselijks.
Attentie.
- Heil Hitler. - Heil Hitler.
Een nieuwe jongen.
Dit is je velduniform.
Dit is je sportuniform.
Bretels gekruist op de rug, recht op de borst...
...mouwen opgerold...
...en een mes en een schede rechts aan de riem.
Geen boeken, sigaretten of eigen bezittingen.
Dit is je kluisje.
Er zit niets anders in dan uniformen, laarzen, mes, schoensmeer.
Niet praten met de lichten uit. Brieven naar huis op woensdag.
We zullen je zwakheid, lafheid en aarzeling weghalen.
Je zult een waterval van kogels worden.
Je zult geen gemakken kennen en alleen je plicht doen.
Je zult land eten en natie ademen.
Begrijp je dat?
Ja, meneer. Dat begrijp ik.
Mooi zo.
Geef hem het traditionele welkom.
Rennen.
Lieve zus, Jutta...
...dit is een heel interessante plek.
Er zijn veel bossen en open velden en de lucht is heel schoon.
De andere jongens lijken oké, ook al zijn ze vaak groter dan ik.
Ik heb nog geen radio aangeraakt...
...maar dat komt vast nog.
Frau Elena hoeft niet ongerust te zijn...
...want ik maak het goed...
...hier in de frisse lucht.
Hopelijk gaat het goed met je.
Ik hou van je en mis je erg.
Beste wensen en Heil Hitler...
...Werner.
Genoeg.
Jij moet de nieuwe radiojongen zijn.
Sta op.
Wees vriendelijk tegen hem.
Het Rijk verwacht veel van hem.
Kom op.
Je sterft als een leeuw...
...of je valt als een glas geknoeide melk.
Sta op.
SAINT-MALO - VIER JAAR LATER
Onthoud, Pfennig...
...voor het geval je expres wilt falen...
...dat jij niet alleen je leven riskeert.
Ik heb gehoord dat je een zusje hebt.
Jutta.
Als je de locatie van kortegolf 13.10 niet vindt...
...zal je zusje ook sterven.
Op een gruwelijke manier.
Papa, vandaag dacht ik terug aan onze reis...
Rijden.
...naar Saint-Malo...
...en de gestolen auto.
Hoe we in schuren en heggen sliepen en onderweg eieren stalen.
Ik weet nog dat we in de stad aankwamen net toen de benzine op was...
Ze zit een halve kilometer ten westen.
Ga hier rechtsaf.
Ik weet nog dat ik zo nerveus was toen we hier kwamen...
...omdat ik niet wist hoe het zou gaan of wie we zouden ontmoeten.
Maar we werden alleen ontvangen met liefde en vreugde.
Dat lijkt nu allemaal zo ver weg.
Papa...
...ik bid dat het signaal van deze radio je bereikt, waar je ook bent...
...want ik zal de hoop nooit opgeven.
Nooit.
Liefs.
Stap uit.
Je gaat je vriendin zien.
Wie je ook bent, vergeef me alsjeblieft.
Ondertiteld door: Brigitta Broeke