Ik heb je eindelijk gevonden.
Marie?
Je kunt nergens heen.
Ik weet dat je boven zit.
Je kunt niet ontsnappen.
Ik ben zwak en langzaam, maar mijn behoefte is groot.
Ik kom naar je toe.
Ik neem aan dat je jezelf opgesloten hebt.
Slimme meid.
Maar nu moet het eindigen.
Ik heb een pistool.
En een handgranaat.
Ik hoef geen gebruik te maken...
...van moeite of kracht...
...of explosieven...
...als je antwoord geeft op mijn eenvoudige vraag.
De Amerikanen staan voor de stadsmuren.
Er is geen tijd voor spelletjes.
Je hoeft me alleen maar te vertellen waar ik de Vlammenzee kan vinden.
Etienne, ik ben bang.
Je moet thuiskomen.
Kom alsjeblieft thuis.
Professor...
Bent u in orde?
Nee...
Nee, professor is niet in orde.
Dit is er een goede plek voor.
Waarvoor?
De laatste les die je van de professor krijgt.
Dat wanneer je ziel deze aarde verlaat...
...je het weet.
Je ziet je hele leven voor je.
VIER MAANDEN EERDER
Dit is Londen aan het volk van Frankrijk.
Met een zeer persoonlijk bericht.
De droeve tonen van violen in het najaar.
Ik herhaal...
De droeve tonen van violen in het najaar.
Bedankt.
Voor u eet, Madame Manec, moet u uw pil innemen.
Ik heb mijn pil al ingenomen. Dat heb je gehoord.
Nee, ik hoorde u het flesje optillen en ermee schudden...
...maar u nam er geen in.
Ik ben heel vervelend.
Nee, je bent geweldig.
Maar die pillen zijn voor paarden bedoeld.
Als u ze niet inneemt, begeeft uw hart het, zei de dokter...
...en wie maakt deze heerlijke soep dan voor me?
Zo. Nu kun je eten.
Denkt u dat we in de hemel...
...God echt tegenover ons zien?
Misschien.
Wat als je blind bent?
Ik neem aan...
...dat als God wil dat we iets zien...
...we het ook zien.
Etienne? Wat is er gebeurd?
De BBC uit Londen. Ze hebben net Herfstlied voorgelezen.
De eerste drie regels.
Wat is Herfstlied?
Paul Verlaines Herfstlied is een sein.
Dat de Amerikanen komen.
En de Britten.
We hebben nu veel te doen.
Het is goed. Ik zal doen wat nodig is.
We moeten de haven observeren.
- De wegen. - Ik doe het.
Nee, Sophie, jij... De dokter zei dat je moet rusten. Dat stress...
Gevaarlijk kan zijn.
Nu ze het gedicht hebben gelezen, hoe kun je alles doen?
Ik negeer de dokter gewoon.
Nee, ik doe het wel.
Je kunt niet...
Hoe kun je schepen zien?
Marie kan berichten ontvangen.
En jij?
Wat doe jij?
Etienne.
Wil je niet leven voor je sterft?
Na je soep moet je naar de maquette van je vader gaan...
...en bekend raken met alle straten...
...naar de kerk en de bakkerij.
Je zult het de komende dagen druk hebben.
Vraag het me weer.
Wat?
Ik zei een keer dat als jij het me vroeg...
...ik misschien ooit mee zou gaan.
Vraag het me dus nog een keer.
Oom Etienne...
...wil je met mij de wereld in gaan?
Jazeker.
Madame Manec.
Madame Manec, we gaan naar buiten.
Hoezo 'we'?
Ze bedoelt 'we'.
We gaan een eindje wandelen.
Wat is daar zo vreemd aan?
Heel goed.
Je hoed, Etienne.
Je ging nooit de deur uit zonder je hoed.
Hij ligt er nog.
Nog steeds.
Hoe ziet hij eruit?
Als mijn kleine broertje.
Papa zei dat je ooit een tijger was.
Een tijger.
Ja, ooit was ik een tijger.
En dat word je weer.
Dat word je weer.
Bedankt.
Mijn god.
Ja. Het is Etienne.
Wat er van hem over is.
Vanaf nu kom ik het brood halen.
Nu weet ik dat we winnen.
Het is het verbrande. Niet om te eten.
Welkom terug.
Sophie? We zijn terug.
Het is het verbrande.
Ben je in orde?
Daar hebben we nu geen tijd voor.
Zestien groepen.
Heb je honger?
Ja, bedankt.
- Met mijn stok loop ik sneller. - Waarheen?
- We hebben veel te doen. - Veel te doen.
Een nieuw schip uit Rotterdam met een Nederlandse vlag.
Het koopvaardijschip, de Batista May.
Met beton voor versterking, denk ik.
Wat is het registratienummer?
Het is R-D-1-1-2-3.
Laarzen. Metalen neuzen.
Iets gevangen?
Nog niet.
Wat is dit?
Dat is mijn huiswerk.
Ik ben blind, dus het is in braille.
En wat staat er op dit stuk papier?
Lees het voor.
'Kapitein Nemo sprak met betoverende eloquentie.
Het vuur in zijn ogen en de passie in zijn gebaren veranderden hem.
Hij hield van het schip zoals een vader van een kind.'
Het komt uit een boek. Twintigduizend mijlen onder zee.
We lezen het nu op school en het is ook het werk van een Fransman.
Succes met de vissen.
Bedankt.
Soms vind ik het eng hoe goed je hierin bent.
Als als ik het zou doen, zou ik mijn zus om hulp vragen.
Rook?
Sophie?
Sophie. Waar ben je?
- Etienne? - Hier.
Wat is er gebeurd?
Het was haar hart.
Ze wachtte tot ze wist dat ik haar plaats kon innemen.
Ze had me nooit opgegeven, zelfs toen ik mezelf had opgegeven.
We zullen afmaken waar jij mee begonnen bent.
We zullen je werk afmaken. Dat beloof ik.
We zullen het afmaken.
Etienne, ik probeer af te maken waarmee Madame Manec begonnen was...
...maar dat kan ik niet zonder jou.
Ik heb je hier nodig. Alsjeblieft.
Genoeg is genoeg, Marie.
Eindelijk...
...heb ik je gevonden.
Vandaag.
Op dit moment.
Hier eindigt het.
De Duitsers worden wanhopig.
Marie is niet veilig.
Ga naar haar toe en bescherm haar tot de Amerikanen komen.
Dat zal ik doen.
Als je Marie ziet...
...zeg dan dat een tijger dood gelukkiger is dan in een kooi.
Zij heeft me bevrijd.
Bedank haar voor mij.
Het is goed zo.
Je bent goed, Werner Pfennig.
Een goede jongen.
Laat deze oorlog je niet breken.
Bescherm haar.
Dat beloof ik.
Papa, als je luistert...
Ik heb je nodig.
Waarom praat je tegen je vader?
Wil je weten wat er met hem gebeurd is?
Dan vertel ik het je.
Nadat hij bij je wegging...
...ging hij naar Parijs om ons te misleiden.
PARIJS - JULI 1943
Helaas voor je vader had de Gestapo andere plannen.
Stop niet met lopen.
Aarzel niet.
U bent niet zo goed in dit werk, Monsieur LeBlanc.
En nu, met niet al te veel heisa...
...gaat u met mij mee.
Ja, u glimlacht omdat het uw oude vrienden zijn.
U was de bewaarder van elke sleutel op elk slot.
Maar nu hebt u maar één sleutel nodig.
Die kunt u krijgen.
Pak hem maar.
Pak hem. Maak de deur open en loop weg.
Waar u maar heen wilt.
Ga naar een duur restaurant...
...en koop een fles wijn.
Adem leven in.
Liever goedkope wijn aan de keukentafel en je kunt overal leven inademen.
Uw moed boeit me niet.
In de oorlog is moed als...
...bladeren aan een boom. Weelderig, zinloos.
Weggeblazen.
U boeit me niet.
Het boeit me niet of u leeft of sterft.
U bent een hoge officier. Wat wilt u van me?
...de hoogste officier in een eenheid van één.
Mijn taak is elke kostbare steen in Europa te vinden...
...en naar het Rijk te sturen.
Daar ben ik goed in.
Ik ben succesvol geweest...
...met één uitzondering.
Ik zoek een bepaalde diamant.
Voor Hitlers privécollectie?
Of misschien voor uzelf.
U bent ziek.
U ruikt ziek.
Deze middag zal als volgt verlopen.
Tussen nu en zonsondergang...
U gaat uw bevelen negeren...
...en die kostbare steen voor uzelf zien te bemachtigen.
Als u niet zegt waar hij is...
...schiet ik u neer.
Door het hoofd, in deze kamer, voor het avond wordt.
Maar dan ben ik al dood.
U kunt geen dode man bedreigen.
U denkt dat u me niks verteld hebt, maar u hebt me al heel veel verteld...
...in korte tijd.
In mijn onderzoek naar u heb ik vernomen dat u een zeer rationele man bent.
Zo gelooft u niet in idiote dingen...
...als vervloekte diamanten.
Ook al heeft het bezit van die steen...
...ertoe geleid dat uw dochter in het duister leeft.
Dus als rationele man...
...geloof ik niet dat u uw leven voor een steen zou geven.
Maar u zou uw leven wel voor haar geven.
Dat betekent dat de diamant bij uw dochter is.
Als ik uw dochter vind, vind ik de steen.
Er zijn stille klokken in zulke kamers die alleen mannen als ik kunnen horen.
Ik heb hem net horen luiden.
Ja, alles heeft een stem.
Je hoeft maar te luisteren.
Gelooft u dat de Vlammenzee u het eeuwige leven zal geven?
Het spijt me.
De dood zal u komen halen.
Maar als je van iemand houdt...
...zal die liefde hem overleven.
Daarom leeft mijn dochter in het licht, niet in de duisternis.
Dit was mijn gereedschap om edelstenen te onderzoeken.
Maar ik heb ontdekt...
...dat het heel nuttig is in situaties zoals deze.
We hebben iets meer dan drie uur...
...om een adres uit je te krijgen.
Ik heb geleerd dat in vele van deze situaties...
...pijn sterker is dan loyaliteit en vaderlandsliefde.
Maar de vraag van vanmiddag is:
is pijn sterker dan liefde?
Dat was de vraag.
Is pijn sterker dan liefde?
Wil je het antwoord op die vraag weten?
Het antwoord is nee.
Hij vertelde me niets.
Ik martelde hem drie uur lang en hij vertelde me nog steeds niets.
Hij wilde me geen adres geven.
Hij wilde jou niet opgeven.
En dus...
Ja, Marie. Je vader is dood.
Dood door mijn hand.
Papa, je bent niet weg...
...tot ik weg ben.
Marie, begrijp je je situatie?
Ik kan deze deur opblazen...
- Ik ga niet weg... - ...wanneer ik wil.
...tot hij weg is.
Vertel me waar je vader de diamant heeft verborgen en ik ga weg.
Ik ben niet alleen.
Je hebt een handgranaat.
Ik een pistool.
Wie zou er zo stom en roekeloos zijn om een blinde een pistool te geven?
Mijn oom Etienne. Hij leerde me het te gebruiken.
Als je door die deur komt...
...schiet ik je neer zoals mijn oom Etienne me het leerde.
Het feit dat je het pistool hebt, maakt alles ingewikkelder.
Maar slechts een beetje.
- Wat zei je? - Ik zei...
Je hebt dan wel een pistool...
...maar je hebt geen ogen.
En zo meteen...
...zul je ook geen oren hebben.
Ik tel terug vanaf tien.
En dan zal ik aan de draad trekken bevestigd aan de pin van de granaat.
Het explosief zal vol scherven zitten...
...dus ik zou naar achteren gaan.
Om zeker te weten dat je nog leeft na het opblazen van de deur.
Maar je zult doof worden.
Gedurende 30 seconden zul je niets horen.
En dan kom ik de kamer binnen...
...en profiteer ik van een half bewusteloos meisje...
...met geen ander zintuig dan haar reuk.
Dit is je allerlaatste kans. Praat tegen me.
Werner.
We gaan vandaag niet dood.
Ik kom eraan, Marie.
Tien...
Zelfs als ik doof ben, zal ik je stem nog horen.
...negen...
...acht...
...zeven...
...zes...
...vijf...
...vier.
Drie.
Twee.
Eén.
Marie. Ben je in orde?
Marie. Waar ben je?
Je oom Etienne stuurt me.
- Marie. - Ik ben hier.
Wie ben je?
Ik ben Werner.
Een Duitse soldaat, maar je vriend.
Je oom Etienne was mijn professor ook.
Je verhaal doet er niet toe, verrader.
En reken er maar op dat het zo samen met jou zal sterven.
Marie, je pistool heeft zes kogels.
Ik heb er vijf geteld.
Nog één kogel dus.
Eerst reken ik met die verrader af en dan kom ik bij jou.
Hij komt de trap af.
Hij is halverwege. Ik herken elke tree.
Hij is bijna op de begane grond.
Nog vijf treden.
Hij is bijna beneden.
Hij staat op de overloop, vlak bij de deur.
Alles heeft een stem.
Je hoeft maar te luisteren.
Je bent een Duitse soldaat.
Ik ben niets meer...
...behalve levend.
Dankzij jou.
Wat is dat?
Wat?
Het zat zeker in de maquette.
- Het lijkt op een diamant. - Niet aanraken.
Waarom niet?
Laat hem liggen.
Zei je dat mijn oom ook jouw professor was?
Zei je eerder...
...dat de professor je gestuurd had?
Hij...
...vroeg me je te zeggen...
Wat moest je zeggen?
Een tijger is dood gelukkiger dan in een kooi.
Maar hij...
Maar hij is omgekomen.
Hij zei dat jij hem bevrijd had.
'Dood gelukkiger...'
Dat zei hij.
Zat hij hier?
Luisterde je naar hem?
Hij was mijn vader.
Het was net alsof hij dat was.
Ik was een wees.
Ik zag deze plek voor me als ik mijn ogen sloot.
Ik zag hem ook.
Zonder mijn ogen te sluiten.
Het belangrijkste licht...
...is het licht wat je niet kunt zien.
Je ziet er hongerig uit.
Dat ben ik niet.
Ik wel.
Hou je van perziken?
Ik hou van perziken.
Doe je hand open.
Bedankt.
Wat doe je?
Ik repareer de radio.
De muziek die de professor altijd draaide.
Heb je die nog?
Mijn lieve zus, Jutta...
Ik weet niet of je luistert...
...maar zo ja...
...weet dan dat ik nog leef...
...en nog op dezelfde frequentie zit in mijn hoofd.
Ik ben in Frankrijk.
Ik zal proberen thuis te komen.
En als ik terug ben, zal ik je alles vertellen.
Er zijn zoveel dingen.
Maar het belangrijkste...
Ik heb de professor ontmoet. Echt waar.
Hij heeft mijn leven gered.
En ik zit nu op zijn stoel.
Met een meisje met prachtige ogen.
Ik moet gaan.
Veel liefs.
Ze zijn in de buurt.
Ik ken de stad heel goed. Ik ken de geheime doorgangen.
Ik kan je naar de stadsmuren brengen.
Nee. Als ze je met mij zien, word je neergeschoten als collaborateur.
Maar we zullen elkaar weer zien.
Waar?
Op kortegolf 13.10.
Als je uitzendt, zal ik luisteren.
En als je na de oorlog wilt dat ik kom, kom ik.
Misschien bedenk je je.
Ik bedenk me niet.
Zorg dan dat je luistert.
Dat zal ik doen.
Zoals ik altijd heb gedaan.
Je moet je overgeven aan de Amerikanen.
De mensen hier zullen je doden...
...maar de Amerikanen geven je laarzen, eten...
...en een kans.
Ik ga met je mee.
Ik wil dat dit hele gebied uitgekamd en beveiligd wordt.
Ik zal luisteren.
- Sergeant. Neem deze man mee. - Kom op.
Het is ons gelukt, Marie.
NAAR DE ROMAN VAN ANTHONY DOERR
Ondertiteld door: Brigitta Broeke