[bomba ve patlama sesi gelir]
[subay nefes alır]
[subay] Sonunda seni buldum!
Marie!
Artık kaçacak yer kalmadı.
[gerilim müziği başlar]
[subay] Orada olduğunu biliyorum Marie.
Buradan kaçış yok.
Zayıfım ve yavaşım ve onu çok istiyorum.
Seni yakalayacağım Marie.
GÖREMEDİĞİMİZ TÜM IŞIKLAR
[erkek bağırır]
[Marie inler]
[subay] Orada kendine bir barikat kurdun muhtemelen.
Zeki kızsın.
Ama bu son bulmalı.
Elimde silah var Marie!
Bir de el bombam var.
Ama bunların hiçbirine gerek olmayabilir.
Ne uğraşmaya ne de...
Ya da patlayıcı kullanmaya gerek yok.
Tabii çok basit bir soruya cevap verirsen.
Amerikalılar şehrin surlarına ulaştı.
Oyun oynayacak vakit yok.
Tek yapman gereken şey Alev Denizi'nin yerini bana söylemek!
Etienne, çok korkuyorum.
Eve dönmeni istiyorum.
Lütfen eve gel.
[Werner zorlukla nefes alır ve öksürür]
Profesör...
İyi misiniz?
[profesör inler]
Hayır, profesör hiç de iyi değil.
[profesör inler]
Bunun için uygun bir yer.
Ne için?
Profesörden öğreneceğin son ders için.
Ruhun bu dünyayı terk etmeye başladığında...
...anlarsın.
Bütün hayatın gözlerinin önünden geçmeye başlar.
DÖRT AY ÖNCE
[radyodaki erkek] Londra, Fransa halkına seslenmektedir.
Sizlere kişisel bir mesajımız var.
Sonbahar kemanlarının
uzun uzun ağlaması.
Tekrar ediyorum...
Sonbahar kemanlarının uzun uzun ağlaması.
[gramofondan Fransızca şarkı çalar]
Teşekkür ederim.
[Madam Manec iç çeker]
Ah, başlamadan önce ilacınızı almalısınız Madam Manec.
İyi de ilacımı çoktan içtim hayatım. Beni duydun.
Hayır, ilaç şişesini kaldırdığınızı duydum, sonra salladınız.
Ama ilaç falan içmediniz.
Biliyorum, ben gıcık biriyim.
Hayır, bence şahane birisin. [güler]
Ama bu ilaçlar var ya kesin at için yapılmış.
Doktor dedi ki içmezseniz kalbiniz pes edermiş.
O zaman bu enfes çorbayı bana kim yapacak? Oldu.
Şimdi yiyebilirsin.
Şey, ben bir şey soracağım Madam Manec.
Cennette Tanrı'yı karşımızda görebilecek miyiz?
Olabilir.
Ama ya körsem?
Tahminime göre
eğer Tanrı bir şey görmemizi isterse
onu görürüz.
[adım sesleri yaklaşır]
Etienne? Ne oldu?
BBC.
Londra'daki, "Sonbahar Şarkısı "nı okudu.
"Sonbahar Şarkısı "nın ilk üç mısrasını okudu.
"Sonbahar Şarkısı" nedir?
Paul Verlaine'in "Sonbahar Şarkısı" işaretimiz olacak.
Yani Amerikalılar geliyor. İngilizler de geliyor.
Bu da demek oluyor ki çok işimiz var.
Merak etme Etienne, ben ne gerekirse yapacağım.
Limanı, içtima alanını, yolları gözetlemeliyiz.
Ben yaparım.
Sophie, sen... Doktor dinlenmeni söyledi. Bu kaygı sana...
Sana zarar verebilir.
Şiiri de okudular. Sen yapılması gerekeni nasıl yapacaksın?
Doktoru duymazdan gelirim, olur.
Yapılacak bir şey varsa ben yaparım.
Marie ama sen...
Gemileri nasıl gözetleyeceksin ki?
Marie de mesajları toplayabilir.
Ya sen?
Sen ne yapacaksın?
Etienne.
Ölmeden önce yaşamak istemiyor musun?
[duygusal müzik çalar]
- Marie. - Efendim?
Çorbanı bitirdikten sonra babanın yaptığı makete git
ve kilise ve fırına giden bütün caddeleri
güzelce bir tanımaya çalış.
- Önümüzdeki günlerde çok işimiz olacak. - Tabii.
[martı sesleri gelir]
[Marie kısık sesle mırıldanır] Sonra buradan geçiyoruz.
Kaç adımdı?
Bana bir daha sor.
Neyi?
Bir keresinde beni davet eden sen olursan
belki bir gün gelirim, demiştim.
Yani lütfen bir daha davet et.
Etienne amca.
Benimle dış dünyaya gelir misin?
Evet.
Evet, gelirim.
[Marie] Madam Manec!
Madam Manec, biz dışarı çıkıyoruz.
"Biz" kim oluyor?
[Etienne] Bizi kastediyor.
Yürüyüş yapmaya çıkıyoruz.
Bunun nesi tuhaf ki?
Pekâlâ.
Şapkanı da al Etienne.
Şapkanı takmadan evden çıkmaya alışık değilsin.
Hâlâ burada.
Nasıl oldu?
Nasıl olacak? Kardeşim gibi oldu.
[güçlükle nefes alır]
Babam demişti ki bir zamanlar kaplanmışsın.
[güler]
Kaplanmışım.
Evet, bir zamanlar ben kaplandım.
Tekrar olacaksın.
[duygusal müzik yükselir]
Tekrar kaplan olacaksın.
Teşekkür ederim.
Bu olamaz.
Evet. Benim, Etienne.
Ondan artakalanlar.
Bundan böyle ekmeği almak için ben geleceğim.
İşte şimdi kesin kazanacağız.
Yanık olanı yemeseniz iyi olur.
Tekrar hoş geldiniz.
[öksürür]
- [kapı açılır] - [Etienne] Sophie, biz geldik.
[kapı kapanır]
Yanık olanı al.
İyi misin?
İyi olup olmamamızın hiçbir önemi yok.
On altı grup.
Hey.
Karnın aç mı?
Evet, teşekkür ederim.
- Bastonumla daha hızlı yürürüm. - Şimdi nereye?
- [Marie] Daha çok işimiz var. - Çok iş var.
[motosiklet sesi]
[Etienne] Bu yeni gelen Rotterdam'dan. Hollanda bandıralı.
Ticaret gemisiymiş. İsmi de Batista May.
Beton taşıyor. Takviye amaçlı sanırım.
Anladım. Peki sicil numarası kaç?
R-D-1-1-2-3.
[ayak sesleri]
Postal, metal uçlu.
Balık vuruyor mu?
Henüz yok.
Bu nedir?
[gerilim müziği çalar]
Bu nedir, dedim.
[Marie] O benim ev ödevim.
Kör olduğum için Braille alfabesiyle yazılı.
Peki bu kâğıdın üzerinde ne yazıyor?
[subay] Yüksek sesle oku bakalım.
"Kaptan Nemo büyüleyici ve kusursuz bir şekilde konuşuyordu.
Gözlerindeki ateş ve hareketlerindeki tutku onu dönüştürdü.
O gemiyi bir babanın evladını sevdiği gibi seviyordu."
[müzik kesilir]
Bir kitaptan bir bölüm. Denizler Altında Yirmi Bin Fersah.
Şu anda okulda bunu okuyoruz. Ayrıca kitabın yazarı da Fransız.
Balık konusunda bol şans.
Teşekkür ederim.
[iç çeker]
Marie, bazen bu konudaki başarın beni biraz korkutuyor.
[duygusal müzik çalar]
Şey... Çünkü eğer ben yapacak olsam ablama yaptırırdım.
[Marie] Duman!
Olamaz!
Sophie!
Sophie! Neredesin?
[öksürür]
Sophie!
[duygusal müzik yükselir]
Hayır! Hayır! Sophie!
Hayır! Yo, yo!
[Marie öksürür]
- Etienne! - Buradayım.
Ne oldu?
[burnunu çeker]
[Etienne] Kalbi dayanmamış.
Demek...
Demek yerini alabileceğimi görünceye dek bekledi.
Benden umudunu hiç kesmedi. Ben kendimden umudumu kesmiş olsam da.
Senin başladığın şeyi biz bitireceğiz.
Başlattığın şeyi bitireceğim, söz.
Biz bitireceğiz.
[ağlar]
Sophie...
Etienne, Madam Manec'in başlattığı şeyi bitirmeye çalışıyorum.
Ama bunu sensiz yapamam.
[ağlayarak] Sana burada ihtiyacım var.
Lütfen.
[subay] Sana "Yeter" dedim Marie.
Sonunda
seni buldum işte.
Tam bugün.
Tam bu anda.
Bu iş burada bitecek.
[askerler bağırır]
Almanlar ne yapacağını şaşırdı.
Marie tehlikede olacak.
Onun yanına gidip onu sen koruyacaksın. Ta ki Amerikalılar gelene dek.
Sana söz.
Marie'yi gördüğünde
ona şöyle de, "Kaplan kafeste olmaktansa ölümü tercih eder."
Beni o özgür kıldı.
Ona teşekkür et.
Yok bir şey.
Sen iyi bir çocuksun Werner Pfennig.
Sen iyi bir çocuksun.
Savaşın seni mahvetmesine izin verme.
Onu koruyacaksın.
Söz veriyorum.
Baba, eğer beni dinliyorsan
gücüne ihtiyacım var.
Neden babanla konuşuyorsun?
Başına ne geldiğini mi merak ediyorsun?
O zaman anlatayım.
[tren düdüğü]
Seni burada bıraktıktan sonra
Gestapolardan kurtulmak için Paris'e gitti.
Ne yazık ki baban için Gestapo'nun farklı planları vardı.
[çınlama sesi gelir]
[gerilim müziği çalar]
Yürümeyi hiç bırakma.
Hiç tereddüt etme.
Bu iş kolunda pek de başarılı değilsiniz Bay LeBlanc.
Ve şimdi hiç sorun çıkarmadan...
...benimle geleceksiniz.
[müzik kesilir]
Ah, evet, gülümsüyorsun çünkü senin eski dostların.
Bir zamanlar her kilidin anahtarı sendeydi.
Ama şimdi sana gereken tek bir anahtar var.
Onu alabilirsin.
Senin diyorum, alsana.
Al şunu. Kapıyı aç ve git.
Canın nereye isterse oraya git.
Pahalı bir restorana git.
Hem de tek başına. Bir şişe şarap al.
[nefes alır] Hayatı içine çek.
Tercihim ucuz şarap ve mutfak masası. Ve hayatı her yerde içime çekebilirim.
Cesaretin beni hiç mi hiç ilgilendirmiyor.
Savaşta cesaret şey gibidir...
Ağaçtaki yapraklar gibidir. Bol ve gereksiz.
Uçup gider.
Beni hiç ilgilendirmiyorsun.
Ölsen de yaşasan da umurumda değil.
Sen kıdemli subaysın, benden ne istiyorsun?
Evet, ben...
Tek kişilik birliğin en kıdemli subayıyım.
Ve görevim de Avrupa'daki bütün değerli taşları bulup
onları imparatorluğa götürmek.
İşimde çok iyiyimdir.
[nefes alır] Çok da başarılı oldum.
Bir tanesi hariç.
Aradığım özel bir elmas var.
Hitler'in özel koleksiyonu için mi?
Yoksa... Belki de senin içindir.
Hastasın.
Hasta kokuyorsun.
Bu öğleden sonra nasıl geçecek, anlatayım.
Şu anla güneşin batmasına kadar...
Emirlere karşı geleceksin ve sonra bu değerli taşı kendin için kullanacaksın.
Bana yerini söylemezsen
seni vururum.
Hem de kafandan. Bu odada, karanlık çökmeden.
İyi de ben zaten öldüm.
Ölü bir adamı tehdit edemezsin, değil mi?
Bana hiçbir şey söylemediğini sanabilirsin ama aslında bana bir sürü şey anlattın.
Hem de bu kadar kısa sürede.
Araştırma yaparken çok kişi hakkında mantıklı biri olduğunu söyledi.
Mesela lanetli elmas gibi şeylere
inanmazmışsın.
O elması ele geçirmiş olman
kızının hayatını karanlıkta geçirmesine sebep olsa bile.
Yani mantıklı bir adam olarak
bence basit bir taş parçası için canından olmak istemezsin.
[iç çeker]
Ama onun için hayatını verirsin.
O hâlde bu elmas kızının yanında.
Yani kızını bulursam taşı da bulurum.
Bu tür odalarda sadece benim gibi insanların duyabileceği
sessiz çanlar olur.
Az önce bir çan çaldı.
Evet. Her şeyin sesi vardır.
Dinlemesini bilmek gerek.
Alev Denizi sana ölümsüzlüğü mü getirecek sence?
Çok üzgünüm.
Ölümü sen de tadacaksın.
Ama eğer birini seversen
sevgi çok daha uzun dayanır.
Bu yüzden de kızım aydınlıkta yaşıyor, karanlıkta değil.
[inler]
Bunlar değerli taşları incelemek için kullandığım aletler.
Ama gördüm ki
bu tür durumlarda da pek bir işe yarıyorlar.
[acıyla bağırır]
Üç saati aşkın zamanımız var.
Bu sırada adresi vereceksin.
[Daniel inler]
Bu tür vakalarda şunu gördüm ki acı,
sadakat ya da vatanperverlikten bile güçlüdür.
Ama bugünkü sorumuz şu...
...acı, sevgiden de güçlü mü?
[inler]
Sorduğum soru buydu.
Acı sevgiden de güçlü müdür?
Sorunun cevabını merak ediyor musun?
Cevap hayır!
Bana hiçbir şey anlatmadı.
Üç saat boyunca işkence ettim ama yine de tek kelime etmedi.
Bir adres bile vermedi.
Seni ele vermek istemedi.
Ben de...
[Marie] Hayır, hayır...
[subay] Evet Marie, baban artık yok.
Onu ben öldürdüm.
Hayır.
- [askerler bağırır] - [silah sesleri]
Hayır baba, sen ölmedin.
Çünkü ben daha ölmedim.
Marie, durumunu anlıyorsun, değil mi?
Burayı havaya uçurabilirim.
- O ölmeden ben de ölmeyeceğim. - [subay] Çok az kaldı bak.
Babanın elması nereye sakladığını söylersen
yine yalnız kalabilirsin.
Ben yalnız değilim.
Sende el bombası olabilir. Ama bende silah var.
Kim kör bir kızın eline silah verecek kadar
salak ve pervasız olabilir?
Bana silahı Etienne amcam verdi, kullanmayı da o öğretti.
[cam kırılır]
Bu kapıdan içeri girmeye kalkarsan seni vururum.
Amcam Etienne'in bana öğrettiği gibi hem de.
Amcanın silahının sende olması işleri biraz zorlaştırabilir tabii.
Ama birazcık.
- Ne dedin sen? - Dedim ki...
[inler]
Elinde silah olabilir Marie.
- Ama gözün yok. - [gıcırtılar gelir]
Ve yakında
kulakların da olmayacak.
[subay] Ondan geriye doğru sayacağım.
Sonra da bombadaki pimi tutan o teli çekeceğim.
Patlayıcının içi şarapnel dolu.
Bu yüzden uzaklaşmanı öneririm.
Kapıyı havaya uçurduktan sonra hâlâ canlı olmanı istiyorum da.
Patlama kulaklarını sağır edecek.
Otuz saniye boyunca bir şey duymayacaksın.
Sonra da ben odaya girip
yarı baygın bu küçük kızla şansımı deneyeceğim.
Sadece koku alabileceksin.
Bu senin son şansın. Konuşsana!
[piyano müziği çalar]
[Jutta] Werner!
[Werner nefes nefese]
[silah sesleri]
[duygusal müzik başlar]
Hayır, bugün ölmeyeceksin.
Geliyorum Marie.
On.
Sağır olsam bile yine de sesini duyacağım.
[subay] Dokuz.
Sekiz.
Yedi.
Altı.
Beş.
Dört.
Üç.
İki.
Bir.
[sesler kesilir ve sadece çınlama sesi gelir]
[çınlama sesleri]
[boğuk mırıltılar ve yutkunmalar]
[uçak ve silah sesleri gelir]
[Marie boğuk sesler duyar]
[askerler bağırır]
Marie! İyi misin?
Marie! Neredesin?
Beni amcan Etienne gönderdi.
[Marie boğuk sesler duyar]
- Marie! - [Marie] Buradayım!
Kimsin sen?
İsmim Werner.
Ben Alman askeriyim ama dostunum.
Amcan Etienne benim de öğretmenimdi.
Hikâyenin konuyla bir ilgisi yok seni hain!
Şunu bil ki hikâyen pek yakında seninle ölecek.
Marie, silahın altı mermi alıyor.
Ve ben beş saydım.
Yani bir mermi kaldı.
Önce şu hainle ilgileneceğim, sonra da gelip seni bulacağım.
[duygusal müzik yükselir]
[nefes nefese kalır]
[merdiven gıcırdar]
Merdivenden aşağı iniyor.
Yarısına kadar indi. Her basamağın sesini tanıyorum.
Neredeyse küçük salona ulaştı!
Beş adım sonra orada!
Son basamağa geliyor!
Şu an sahanlıkta, kapının hemen dışında!
[aksiyon müziği çalar]
[silah mekanizması hareketlenir]
[tetik çekilir]
Her şeyin bir sesi vardır.
Dinlemeyi bileceksin.
Sen Alman askeri misin?
Hayır, artık hiçbir şey değilim.
Sadece hayattayım.
Senin sayende.
Bu da ne?
Ne?
Demek bu maketin içindeymiş.
- Şeye benziyor... Elmasa. - Sakın dokunma!
Neden peki?
Bırak kalsın.
Şey dedin...
Amcam senin de öğretmeninmiş.
Evet.
[hafif müzik çalar]
[radyo cızırtısı]
Biraz önce şey dedin...
Seni profesör göndermiş.
Evet, ee...
Şeyi söylememi istedi...
Ne söyleyecekmişsin?
Kaplan, kafeste olmaktansa ölümü tercih eder.
Ama o...
Ama öldürülmüştü.
O... Onu özgür kıldığını söyledi.
Seve seve ölürmüş.
Aynen böyle söyledi.
Hep burada mı otururdu?
Onu dinler miydin?
O benim babamdı.
Yani... Yani sanki babam gibiydi.
Ben yetimdim.
Eskiden gözümü kapatınca burayı görürdüm.
Evet, ben de görürdüm.
Ama gözümü kapatmama gerek yoktu.
En önemli ışık...
[beraber söylerler] Göremediğimiz ışıktır.
Şey... Acıkmış gibisin.
Acıkmadım.
Ben açım.
Şeftali sever misin?
Evet, şeftali çok severim.
Avucunu aç.
[Marie] Teşekkür ederim.
[radyo cızırtısı]
Ne yapıyorsun sen?
[Werner] Radyoyu tamir ediyorum.
[cızırtılar gelir]
Profesörün her zaman çaldığı o şarkı...
Hâlâ burada mı?
[radyoda hafif piyano müziği çalar]
Sevgili kız kardeşim Jutta...
[Werner'in radyodan gelen sesi] Beni duyup duymadığını bilmiyorum.
Ama duyuyorsan
bil ki ben hayattayım.
Ve bil ki kafamda hâlâ aynı frekanstayım.
Şu an Fransa'dayım.
Ve eve dönmeyi deneyeceğim.
Ve geri dönüğümde sana her şeyi anlatacağım.
Öyle çok şey oldu ki.
Ama içlerinde en önemli olanı da...
...profesörle tanışmam.
Gerçekten tanıştım.
Hayatımı kurtardı.
Ve şu an onun koltuğundayım.
Yanımda da müthiş güzel gözlü bir kız var.
Artık kapatmalıyım.
[Werner] Sevgilerimle.
[Jutta ağlar]
[radyo kapanır ve müzik devam eder]
[müzik kesilir]
Yakınlardalar.
Şehri çok iyi tanırım. Gizli geçitleri de biliyorum.
Şehrin surlarına kadar sana eşlik edebilirim.
Hayır.
Hayır, benimle yakalanırsan yardım ve yataklıktan idam edilirsin.
Ama tekrar karşılaşacağız.
Nerede?
Kısa dalga 13.10'da.
Yayın yaptığında seni dinleyeceğim.
Ve savaş bittiği zaman da gelmemi istersen geleceğim.
Fikrini değiştirebilirsin.
Değiştirmem.
O zaman hep radyo dinle.
Dinleyeceğim.
Her zamanki gibi dinleyeceğim.
- [kalabalığın sevinç nidaları] - [duygusal müzik çalar]
Amerikalılara teslim olman gerekiyor.
Buradakiler seni öldürür.
Ama Amerikalılar sana postal ve erzak verir.
Ve bir şans.
Tamam.
Seninle geleceğim.
[dışarıdan gelen alkış sesleri ve sevinç nidaları]
[duygusal müzik çalar]
[erkek] Bu bölgenin
tamamen güvenli bir hâle geldiğinden emin olmalıyız.
Hepiniz çok dikkatli olun, tamam mı?
Hep radyo dinleyeceğim.
[Amerikan askeri] Çavuş! Bu adamı hemen götürün!
[yuhalama sesleri]
Başardık Marie! Başardık!
[kalabalık Fransızca şarkı söyler]
[duygusal müzik çalar]
[kalabalık şarkı söylemeye devam eder]
[müzik yükselir]
[müzik biter]
[hafif piyano müziği çalar]
ANTHONY DOERR'İN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
[müzik biter]
[duygusal müzik çalar]
[müzik biter]