สำหรับคนที่ไม่รู้จักผม ผมชื่อแกรห์ม แฮนค็อกครับ
ผมใช้เวลาสำรวจหาความเป็นไปได้
ที่จะมีอารยธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่หายสาบสูญ
มานานกว่า 30 ปีแล้ว
นักโบราณคดีอ้างว่า ถ้ามีอารยธรรมที่หายสาบสูญจริง
พวกเขาก็คงหามันพบแล้ว
ผมไม่เห็นด้วยสุดๆ กับคำพูดนั้น
ตอนนี้การสำรวจของผมดำเนินต่อไป
ในพื้นที่หนึ่งของโลกที่นักประวัติศาสตร์ ด้านต้นกำเนิดของมนุษยชาติมักมองข้าม…
อายุที่เก่าแก่ที่สุดที่เราเจอ คือราว 13,200 ปีก่อนสมัยปัจจุบัน
สำรวจสิ่งมหัศจรรย์โบราณอันน่าทึ่งที่สุดของโลก
มีทั้งเลขศาสตร์ คณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์
นี่อาจถือได้ว่าเป็นเทคโนโลยี ที่หายสาบสูญไปเลยก็ได้
และทำการค้นพบใหม่ๆ
แม่เจ้า
มันเป็นไปไม่ได้เลย เป็นไปไม่ได้
ตอนเป็นเด็ก ผมมักคิดว่าเส้นเวลามันผิด
พร้อมกับแนวคิดใหม่ในใจที่แสนท้าทาย
เป็นไปได้ไหมว่ากุญแจสู่การค้นพบ อารยธรรมที่หายสาบสูญ
ในยุคน้ำแข็งอาจอยู่ที่นี่
ในทวีปอเมริกา
(หายนะอารยะธรรมโบราณ อเมริกา)
(ตอนที่หนึ่ง)
การสืบเสาะหาต้นกำเนิดของเรา
และการสืบเสาะหาต้นกำเนิดของอารยธรรม
คือรากฐานสำคัญที่ทำให้เราเป็นมนุษย์
แต่ผมคิดว่านี่เป็นธรรมชาติของมนุษย์
ถ้าเราเชื่อว่าบางสิ่งไม่มีอยู่จริง
เราก็จะไม่พยายามค้นหามัน
การค้นหาต้นกำเนิดเหล่านั้นได้พาผมมาที่นี่
สู่หนึ่งในสถานที่น่าตะลึงที่สุดในอเมริกาเหนือ
ไวต์แซนส์
(ไวต์แซนส์ นิวเม็กซิโก)
นี่คือดินแดนที่งดงามและแปลกตา
ที่ซ่อนความลับไว้เป็นพันๆ ปี
ความลับที่เพิ่งถูกเปิดเผย
ที่บีบให้เราต้องเขียนเรื่องราว ของยุคก่อนประวัติศาสตร์ของทวีปอเมริกาใหม่
ก่อนช่วงปี 1990 เราถูกสอนว่าในช่วงยุคน้ำแข็ง
มนุษย์อพยพจากเอเชียเหนือไปยังอลาสก้า ผ่านทางสะพานแผ่นดินเบริง
(เบอรินเจีย)
จากนั้นราว 13,500 ปีก่อน
พวกเขาเดินทางผ่านเส้นทางที่ไม่มีน้ำแข็งลงใต้
ก่อนกระจัดกระจายไปทั่วทวีปอเมริกา
(มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ)
ผู้คนเชื่อถือแนวคิดนี้กันอย่างหนักแน่น มาเป็นเวลานาน
จนทำให้มีนักโบราณคดีเพียงไม่กี่คน
ออกค้นหาร่องรอยการอพยพของมนุษย์ ที่เก่าแก่กว่านั้น
เป็นเวลานานมากที่เราเชื่อว่า
เราคงหาหลักฐานการปรากฏตัวของมนุษย์
ที่เก่ากว่า 13,500 ปีไม่ได้แล้ว
กลายเป็นว่านั่นเป็นความคิดที่ผิด ผิดมากๆ ด้วย
เดวิด บุสโตส ผู้จัดการทรัพยากร ของอุทยานแห่งชาติไวต์แซนส์
เริ่มทำงานที่นี่ในปี 2005
(เดวิด บุสโตส ผู้จัดการโครงการทรัพยากร)
เขาหวังที่จะแบ่งปันความหลงใหลที่มีต่อ ธรรมชาติเก่าแก่และสัตว์ป่าของที่นี่ให้แก่คนอื่นๆ
แต่ในไม่ช้าเขาก็พบว่า กำลังอยู่บนเส้นทางของสิ่งอื่น
บางสิ่งที่ดูบ้ามากในตอนแรก
ตอนปี 2006 ผมได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับรอยเท้าบิ๊กฟุต
มีนักวางกับดักของรัฐคนหนึ่ง พบรอยเท้าที่น่าทึ่งพวกนี้
เขาบรรยายว่ามันยาว 22 นิ้วและกว้างแปดนิ้ว
- ครับ - มันจะเป็นอะไรไปได้ ต้องเป็นบิ๊กฟุตแน่
ผมว่าเขาเลยถูกทัวร์ลงจากหลายๆ คน เพราะมันไม่มีหรอกบิ๊กฟุต
- แต่ผมก็คิดว่า "ฉันเคยเห็นรอยพวกนี้นะ" - ครับ
พวกเราก็เลยออกมากัน แล้วพอเราตรวจสอบรอยเท้าเหล่านี้
อย่างที่เห็นครับ เราเจอรอยกรงเล็บที่น่าทึ่งด้วย
เห็นชัดว่านี่ไม่ใช่บิ๊กฟุต
ที่เขาพบคือรอยเท้าของกราวด์สลอธยักษ์
- มันคือกราวด์สลอธยักษ์นี่เอง - กราวด์สลอธยักษ์ครับ
พวกเขารู้ได้เลยว่ารอยเท้าพวกนี้ต้องเก่ามาก
กราวด์สลอธยักษ์สูญพันธุ์ เมื่อราว 11,500 ปีที่แล้ว
จากนั้นเดวิดกับเพื่อนร่วมงาน ก็เจอรอยเท้าที่ใหญ่กว่าที่อยู่ใกล้ๆ
มันคือรอยเท้าแมมมอธ ที่สูญพันธุ์ไปนานแล้วเช่นกัน
รูปแบบการก้าวเดินบางรอยยาวถึง 3.9 เมตร มันเหลือเชื่อมากเลยครับ
มองไปอีกหน่อย คุณจะเห็น รอยเท้าของอูฐยักษ์ อูฐอเมริกัน
บางครั้งก็เห็นรอยเท้าหมาป่าไดร์วูล์ฟด้วย
รอยเท้าทั้งหมดนี้มาจากสัตว์ประเภทเมกาโฟนา
หรือพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ ที่จู่ๆ ก็หายไปช่วงปลายยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้าย
หลายๆ รอยเป็นเพียงทรายที่ถูกอัดแน่น
ฝังอยู่ใต้ดินและมีชั้นของตะกอนปกป้องนานนับพันปี
จนกระทั่งการกัดเซาะ ทำให้พวกมันกลับขึ้นมาสู่ผิวดิน
ท่ามกลางรอยเท้าแมมมอธโบราณเหล่านี้
เดวิดยังเห็นรอยเท้าอีกชุดที่น่าสนใจด้วย
เขากับเพื่อนร่วมงานตัดสินใจ ตรวจสอบให้แน่ใจยิ่งขึ้น
พอเราปัดรอยเท้าอีกชุดที่เจอ
เราได้เห็นรอยนิ้วเท้าและส้นเท้าที่สมบูรณ์มาก
- รอยเท้ามนุษย์เหรอครับ - รอยเท้ามนุษย์ครับ
ดูเหมือนจะอยู่ในยุคเดียวกับ พวกสัตว์เมกาโฟนาด้วย
มันน่าทึ่งจริงๆ
- เหลือเชื่อเลยครับ - ใช่เลย
รอยเท้ามนุษย์ที่กลายเป็นฟอสซิลนี้คงเกิดขึ้น
ในยุคเดียวกับรอยเท้า ของแมมมอธและกราวด์สลอธยักษ์
นั่นคือ 11,500 ปีก่อนเป็นอย่างต่ำ
แถมยังมีอยู่เป็นพันๆ รอยเลย
ความพิเศษของสิ่งที่พบในไวต์แซนส์ คือมันไม่ใช่พวกเครื่องไม้เครื่องมือ
มันไม่ใช่ซากกระดูกต้นขาที่หัก ของเหยื่อที่ถูกล่า
แต่มันคือรอยเท้ามนุษย์ มันคือเรา
รอยเท้าพวกนั้นทำให้เรา ได้เห็นการปรากฏตัวของมนุษย์
อย่างชัดเจนและตรงไปตรงมา
แต่รอยพวกนี้ถูกทิ้งไว้ที่นี่เมื่อไรกันแน่
รอยเท้าพวกนี้มีอายุเท่าไรกัน
ไม่มีเทคโนโลยีที่สามารถระบุอายุ ของพวกมันได้โดยตรง
กรมอุทยานจึงร่วมกับ สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ
เพื่อค้นหาหลักฐานเพิ่มเติม
แล้วพวกเขาก็ไปพบกับสิ่งที่มีค่ามาก
พวกเขาพบรอยเท้าสัตว์และมนุษย์ ที่ฝังอยู่ลึกลงไปเรื่อยๆ
ที่ฝังอยู่ด้วยกันคือเมล็ดของพืชน้ำ
เมล็ดพันธุ์ที่อาจตรวจอายุคาร์บอนได้
และผลลัพธ์ก็น่าตกตะลึง
เรารู้ว่ารอยเท้าอยู่ที่นี่มาเป็นพันๆ ปีแล้ว
อย่างต่ำก็ 23,000 ปีถึง 21,000 ปี
โอ้โฮ
การค้นพบรอยเท้ามนุษย์ที่ไวต์แซนส์เป็นก้าวสำคัญ
เพื่อให้เราเข้าใจเรื่องการมีมนุษย์ มาตั้งรกรากในทวีปอเมริกา
เรากำลังดูหลักฐานที่ไม่สามารถโต้แย้งได้
ว่ามีมนุษย์อยู่ในนิวเม็กซิโกในยุคน้ำแข็ง
อาจตั้งแต่ 23,000 ปีก่อนเลย
มันเป็นหลักฐานว่า นานก่อนที่มนุษย์จะเดินทางลงใต้
ผ่านเส้นทางที่ไม่มีน้ำแข็งที่ว่า ลงสู่ทวีปอเมริกา
เคยมีมนุษย์อยู่ที่นี่อยู่ก่อนแล้ว
(ราว 22,860 ปีก่อน)
นี่เปลี่ยนประวัติศาสตร์ของทวีปอเมริกา และเปลี่ยนประวัติศาสตร์ของโลกเลยครับ
คนพวกนี้เป็นมนุษย์เหมือนกับเรา
แต่พวกเขาถูกซ่อนอยู่หลังม่านแห่งกาลเวลา
และภารกิจของเราตอนนี้คือเปิดม่านนั้นขึ้น
และสร้างความสัมพันธ์กับบรรพบุรุษของเรา และอดีตอันไกลโพ้นอีกครั้ง
รอยเท้าเหล่านี้มีความสำคัญและความหมายพิเศษ
ต่อชุมชนพื้นเมืองที่อยู่ในพื้นที่นี้
คิม พาสควาล-ชาร์ลี จากชุมชนปวยโบล แห่งอาโคมา ได้ปรึกษากับทีมงาน
เรื่องการค้นพบครั้งสำคัญนี้
เล่าเรื่องความสัมพันธ์ของชนเผ่าอาโคมา กับแผ่นดินตรงนี้ให้ฟังหน่อยครับ
ชนเผ่าของคุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
มีตำนานและประเพณีที่เกี่ยวกับ เรื่องราวต้นกำเนิดของชนเผ่าคุณไหม
ค่ะ เรื่องราวต้นกำเนิดของเราเริ่มต้น ที่ไหนสักแห่งในพื้นที่ทางตอนเหนือ
และจากที่ได้ฟังเรื่องราวการอพยพ ที่เล่าต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น
เราตั้งถิ่นฐานตรงนั้นบ้างตรงนี้บ้าง แล้วก็ลงมายังพื้นที่นี้
และนั่นคือที่ที่ชนเผ่าของฉันตั้งถิ่นฐาน
เราอยู่ในตะวันตกเฉียงใต้มานานมาก
ครับ
สำหรับคิมกับผู้คนของเธอ
รอยเท้าพวกนี้เป็นมากกว่าหลักฐานทางโบราณคดี
บรรพบุรุษของคุณทิ้งรอยเท้าไว้
ผมรู้มาว่าคุณมีส่วนร่วม ในการค้นหารอยเท้าบางส่วนด้วย
ค่ะ มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูกเลยละ
เรามาที่นี่เพื่อดูสถานที่ ที่บรรพบุรุษของเราเคยเดิน
และเพื่อเอามือทาบบนรอยเล็กๆ ที่เหมือนรอยเท้าเด็ก
มันชวนให้ปลาบปลื้มมากเลยค่ะ
- นึกออกไหมคะ มัน… - ครับ
ขอโทษค่ะ แกรห์ม แต่นี่มันแบบ…
บางครั้งมันก็ทำให้คุณอยากร้องไห้เลย
- แน่นอนครับ - นึกออกนะคะ
แต่เมื่อรอยเท้าพวกนี้เผยตัวขึ้นมา
กระบวนการกัดเซาะที่เคยเปิดเผยพวกมัน
ก็ค่อยๆ เริ่มลบมันไปทีละนิด
รอยเท้าพวกนี้ที่เป็นหลักฐานการปรากฏตัว ของชนเผ่าของคุณ
มันก็เปราะบางด้วย พวกมันอาจหายไปได้ง่ายๆ เลย
รู้ไหมคะ ไม่แน่อีก 50 ปีข้างหน้า
คนรุ่นใหม่อาจจะไม่ได้เห็นรอยเท้าพวกนี้แล้ว
- ครับ - แต่เรื่องราวจะยังคงดำเนินต่อไป
เรื่องราวของเราจะดำเนินต่อไป
แต่ภูมิประเทศรกร้างนี้ก็ทำให้เกิดคำถาม
ทำไมมนุษย์และสัตว์พวกนี้ถึงมาที่นี่
จำไว้นะว่าอเมริกาเหนือในยุคน้ำแข็งนั้น แตกต่างจากตอนนี้มาก
ครึ่งเหนือของทวีปถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง
และพื้นที่ส่วนนี้ของนิวเม็กซิโก ก็แตกต่างไปจากเดิมมากๆ เช่นกัน
มองแวบแรก
ทะเลทรายโล่งกว้างที่มีพุ่มไม้เป็นหย่อม และเนินทรายที่ถูกลมพัดจนเปลี่ยนรูปไปมานี้
ดูโหดร้ายและเหมือนอยู่นอกโลก
แต่ถ้าเราย้อนเวลากลับไป ยังช่วงโหดร้ายที่สุดของยุคน้ำแข็ง
สภาพของที่นี่แตกต่างจากตอนนี้มาก
แอ่งทูลาโรซาเคยมีพื้นที่น้ำจืดขนาดใหญ่ ที่รู้จักกันในชื่อทะเลสาบโอเตโร
รายล้อมไปด้วยพืชพรรณต่างๆ
แมมมอธโบราณ กราวด์สลอธยักษ์และอูฐ มาที่ทะเลสาบแห่งนี้
เพื่อกินหญ้าและต้นไม้ต่างๆ
และอย่างที่เรารู้แล้วตอนนี้ มนุษย์ก็ตามพวกมันมาด้วย
การกำหนดอายุของรอยเท้า เป็นปัญหาทางวิทยาศาสตร์ที่ซับซ้อน
เดวิดและทีมผู้เชี่ยวชาญใช้เวลา นานกว่าทศวรรษในการสร้างหลักฐาน
แต่ในปี 2021 เมื่อพวกเขาตีพิมพ์ ผลการค้นพบในวารสารไซแอนซ์
ไม่ใช่ทุกคนจะมีปฏิกิริยาในทางดี
(งานวิจัยใหม่ตั้งคำถามเรื่องอายุของรอยเท้า ยุคน้ำแข็งในอเมริกาเหนือ)
ผมคิดว่าเรื่องใดก็ตามที่แปลกและผิดปกติ
มันต้องใช้ข้อมูลวิทยาศาสตร์เยอะมากมาสนับสนุน
มีการตั้งข้อสงสัย เรื่องการหาอายุคาร์บอนของเมล็ดพืช
แต่ทีมยืนยันผลโดยใช้ตัวอย่างอื่นๆ ที่เป็นละอองเกสรและตะกอน
ทำให้ผู้ที่เคยวิจารณ์เงียบไป
ยังมีการโต้แย้งเรื่องที่ว่า มันอายุราว 23,000 ปีไหมครับ
ผมคิดว่าจนกว่าจะมีเครื่องย้อนเวลา มันก็จะมีข้อโต้แย้งตลอดแหละครับ
แต่นอกเหนือจากเรื่องอายุที่ว่าไปแล้ว ถ้าคุณดู…
คุณยังเห็นรอยเท้าแมมมอธ
อยู่เหนือรอยเท้าของมนุษย์หนึ่งเมตร หรือหนึ่งเมตรครึ่ง
และก็มีรอยเท้าแมมมอธอยู่ด้านล่างด้วย
แปลว่าสัตว์เมกาโฟนากับมนุษย์ เคยอยู่ร่วมกันในดินแดนนี้
เป็นเวลาหลายพันปี
การค้นพบที่ไวต์แซนส์ช่วยไขปริศนา
ที่ซับซ้อนที่สุดเรื่องหนึ่งของยุคก่อนประวัติศาสตร์
นั่นคือการสูญพันธุ์อย่างฉับพลันของเมกาโฟนา ในทวีปอเมริกาช่วงยุคน้ำแข็ง
ช่วงระหว่าง 13,000 ถึง 11,000 ปีก่อน
ข้อเสนอจากทางโบราณคดีก็คือ มนุษย์ล่าพวกสัตว์เมกาโฟนา
และกินเป็นอาหารจนหมด
ผมว่าไม่มีกลุ่มนักล่าและเก็บของป่าที่ไหน
จะอยากทำลายแหล่งอาหาร ของตนเองจนหมดหรอก
ดังนั้นแนวคิดที่ว่ามนุษย์ คือผู้ทำให้เมกาโฟนาสูญพันธุ์
ผมว่ามันดูพิลึกพิลั่นมาก
รอยเท้าที่นี่พิสูจน์ว่ามนุษย์และสัตว์เหล่านั้น เคยอยู่ในช่วงเวลาเดียวกัน
อย่างน้อยราว 10,000 ปีก่อนที่พวกมันจะสูญพันธุ์
ผมคิดว่าคำอธิบายที่ดีกว่ามาก
เรื่องการสูญพันธุ์ของเมกาโฟนาในยุคน้ำแข็ง
คือหายนะระดับโลก ที่เกิดขึ้นราว 12,800 ถึง 12,900 ปีก่อน
ที่รู้จักในชื่อยังเกอร์ ดรายอัส
เกิดการลดลงของอุณหภูมิโลกอย่างฉับพลัน
ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
และโลกกลายเป็นสถานที่ ที่โหดร้ายต่อการอยู่อาศัยอย่างสุดขั้ว
เป็นช่วงเวลาที่เราเรียกว่า มหาวิบัติยุคโบราณ
อเมริกาเหนือได้รับผลกระทบหนักที่สุด
ซึ่งอาจอธิบายทั้งเรื่องการสูญพันธุ์ของเมกาโฟนา
และช่องว่างขนาดใหญ่ในประวัติศาสตร์มนุษย์ที่นี่
เราจะต้องเขียนเรื่องการตั้งรกราก ในทวีปอเมริกาใหม่ทั้งหมด
โดยพิจารณาหลักฐานใหม่นี้
นักโบราณคดีเริ่มเปิดตาและเปิดใจรับ
ความเป็นไปได้ที่ว่ามนุษย์อาจอยู่ที่นี่ มานานกว่าที่เราเคยคิดไว้
เราเพิ่งได้รู้ในสิ่งที่ยังต้องเรียนรู้อีกมากมาย
ผมคิดว่าเมื่อผู้คนสำรวจทั่วตะวันตกเฉียงใต้
พวกเขาจะได้พบจุดที่เก่าแก่ พอๆ กับไวต์แซนส์เช่นกัน
เหมือนกับคุณได้เปิดประตูสู่อดีต
- ที่ไม่เคยมีใครก้าวผ่านมาก่อน - ครับ
คนเราจะไม่เปลี่ยนแปลงแนวความคิด ในทันทีหรอกครับ
มันต้องอาศัยการสะสมหลักฐาน ที่ทำให้แนวคิดเก่าหมดความน่าเชื่อถือ
และทำให้คนเปิดรับความเป็นไปได้ใหม่ๆ
นั่นคือสิ่งที่เรากำลังเห็นในทวีปอเมริกาในตอนนี้
สิ่งที่พบที่ไวต์แซนส์เป็นส่วนหนึ่ง ของเรื่องราวที่ใหญ่กว่านั้นมาก
เป็นเรื่องราวระดับโลกที่ผมได้ค้นหาความจริง มานานกว่า 30 ปีแล้ว
ถ้าเราอยากขจัดม่านหมอกแห่งความหลงลืม ปกคลุมอดีตอันไกลโพ้นของเรา
เราจำเป็นต้องมองลึกลงไปและย้อนกลับไป
ไกลกว่าที่เราเคยทำ ที่นี่ในทวีปอเมริกา
ที่ที่เส้นเวลาของยุคก่อนประวัติศาสตร์ ถอยไปไกลเรื่อยๆ ในทุกๆ การค้นพบใหม่
การค้นพบใหม่
ไม่ได้มีเพียงนักโบราณคดีที่เฝ้าติดตามมัน
คีอานูครับ
แกรห์ม
มาคุยเรื่องอดีตกันดีกว่า
- โอเค - ทำไมอดีตส่วนนี้ถึงได้สำคัญกับคุณครับ
ก็นะ แบบว่า
ผมจำได้ว่าตอนเป็นเด็ก ผมอยากรู้อยากเห็นไปหมด
แล้วพอโตขึ้นมา
มันกลายเป็นคำถามพื้นฐานที่ว่า
"เราเป็นใคร"
ครับ และสิ่งที่ผลักดันให้ผมทำภารกิจ เสาะหาด้วยตัวเองมานานกว่า 30 ปี
คือเพื่อพยายามกลับไปยังแหล่งที่มา
แหล่งที่มาของอะไรครับ
แหล่งที่มาของพวกเรา
และเส้นเวลา
เส้นเวลาก็ผิดหมดเลย
นั่นคือเหตุผลที่รอยเท้าที่ไวต์แซนส์ มีความหมายกับผมมาก
ที่ผมรู้สึกก็คือ 23,000 ปีเป็นเพียงจุดเริ่มต้น
เราจะย้อนกลับไปไกลกว่านั้นอีก
ครับ ผมก็รู้สึกแบบนั้น
และเราก็ใกล้จะค้นพบอดีตที่หายไปของเราแล้ว
และในแง่หนึ่ง อเมริกาเป็นสถานที่ ที่เรื่องราวนั้นกำลังเปิดเผยออกมา
นั่นเป็นความคิดที่น่าตื่นเต้นนะ
ผมคิดว่าคุณกำลังทำภารกิจอยู่นะ แกรห์ม
เพื่อสอนและเพื่อทำให้ผู้คนได้เข้าใจ
ปัญหาของทวีปอเมริกาก็คือ
เรามีอดีตมากมายที่พวกเราลืมเลือนไป
และบทบาทของผม อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ ก็คือพยายามค้นหา
ความทรงจำบางส่วนที่หายไปนั้น
พอผมคิดถึงอดีตแบบนั้น มันฟังดูน่าตื่นเต้นมาก
แน่นอนครับ สำหรับผม อดีตเป็นเรื่องลึกลับ
มันไม่ใช่สิ่งที่เรารู้แล้ว มันคือสิ่งที่เราไม่รู้
เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ ที่ยังไม่ได้ถูกขุดคุ้ยหรือตรวจสอบ
เป็นความเป็นไปได้ที่ยังไม่ได้รับการสำรวจ
ครับ
เราต้องเริ่มเจาะจงมองหาหลักฐาน
ในสถานที่ที่เราอาจไม่เคยมองหามันมาก่อน
ในช่วงยุคน้ำแข็ง
ตอนเหนือของอเมริกาเหนือ เป็นดินแดนรกร้างหนาวเหน็บ
ดังนั้นสถานที่ที่ควรมองหาคือบริเวณใกล้เขตร้อน
ใกล้เส้นศูนย์สูตร
สถานที่ที่อบอุ่น สบาย เป็นมิตร และเอื้อต่อการอยู่อาศัย
อาจเป็นดินแดนอันกว้างใหญ่
ที่เคยเชื่อกันมานานว่า เป็นดินแดนรกร้างว่างเปล่าทางโบราณคดี
แต่ตอนนี้มันกลับเป็นที่ที่เริ่มเผยให้เห็น
ความลับอันน่าทึ่งของอดีตมนุษย์
นี่คือแอมะซอน
(แอมะซอน)
คุณกำลังมองดูดินแดน มากกว่าหกล้านตารางกิโลเมตร
ที่ยังคงถูกปกคลุมด้วยป่าดงดิบ
พื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลนี้คือปริศนาขนาดใหญ่
ที่อยู่ใจกลางเรื่องราวของมนุษย์
และเราค่อยๆ ตระหนักทีละนิดว่า
แท้จริงแล้วปริศนาที่ว่านั้นใหญ่โตแค่ไหน
เป็นเวลาหลายทศวรรษ ที่นักโบราณคดีส่วนใหญ่เชื่อว่า
ผู้อยู่อาศัยในแอมะซอนในอดีต
มีเพียงชนเผ่ากึ่งเร่ร่อนเล็กๆ ที่ล่าสัตว์และหาอาหาร
เหมือนกับพวกที่ยังคงอยู่รอด ในป่าดงดิบมาจนทุกวันนี้
แต่ผมเชื่อว่าความเชื่อนั้นมันผิด
ผมกำลังมุ่งหน้าไปยังสุดฝั่งตะวันตก ของบราซิลและรัฐอาเกร
เช่นเดียวกับพื้นที่ลุ่มแม่น้ำแอมะซอนส่วนใหญ่
มันถูกปกคลุมด้วยป่าดงดิบหนาแน่น
จนกระทั่งมีการเผาป่าขนาดใหญ่เกิดขึ้น
เพื่อเอาพื้นที่มาทำฟาร์มปศุสัตว์
การมาที่ป่าดงดิบแอมะซอน เป็นประสบการณ์ที่น่าดีใจและน่าเศร้า
ที่ดินจำนวนมากที่ถูกถางต้นไม้ออก
กำลังเป็นหายนะของยุคปัจจุบัน ที่ไม่มีทางออกง่ายๆ
แต่เมื่อผืนดินใหม่ถูกแผ้วถาง
มันทำให้เห็นบางสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด
ผมมาที่นี่เพื่อพบกับดร.อัลเซอู รานซิ
นักบรรพชีวินวิทยาที่เริ่มต้นอาชีพ ด้วยการศึกษาสัตว์ยุคน้ำแข็งในแอมะซอน
เขาอยากให้ผมดูหลักฐานของปริศนา ที่ยังไม่ถูกไขจนถึงทุกวันนี้
- โว่ว - โว่ว
อย่างกับรถไฟเหาะ
จากบนนี้ มองเห็นการแผ้วถางป่า ที่กำลังดำเนินอยู่ได้ชัดเจน
คุณจะเห็นเลยว่าป่าถูกถางไปมากแค่ไหน
- เยอะมาก - ครับ
ยี่สิบปีนับจากนี้ ป่าทั้งหมดจะหายไปเลย
แต่การถางป่านี้ได้แง้มให้เห็นปริศนาที่ยิ่งใหญ่
ในปี 1986 ดร.รานซิกำลังบินเหนือภูมิภาคนี้
ตอนที่เขาเหลือบไปเห็นบางสิ่งที่คาดไม่ถึง
ผมกำลังนั่งเครื่องบินเจ็ตพาณิชย์มาที่รีโอบรังโก
ครับ
นั่งที่นั่งริมหน้าต่าง
แล้วก็มองดูสภาพแวดล้อมข้างนอกแบบนี้เลย
แล้วผมก็เห็นวงกลมขนาดใหญ่
พระเจ้า นี่มันอะไร
- เครื่องบินเจ็ตเร็วมาก มันลับตาไปแล้ว - ครับ
มองไม่เห็นแล้ว
ตอนนั้นเขายังไม่รู้
แต่ในไม่กี่วินาทีนั้น ดร.รานซิได้เห็นบางสิ่ง
ที่หากแนวคิดเก่าของเรา เกี่ยวกับแอมะซอนเป็นจริง
มันก็ไม่ควรจะมีอยู่เลย
- ว้าว - ใช่เลยครับ
รูปเรขาคณิตขนาดยักษ์ กว้างถึง 304 เมตร
เกิดจากร่องและกองดินขนาดมหึมา
ซึ่งตอนนี้รู้จักกันในชื่อจีโอกลิฟ
ออกแบบได้เยี่ยมมาก คุณพระ
ออกแบบได้เยี่ยมมาก และใหญ่มากด้วย
มหึมาเลยละ
มหึมา ใหญ่โตมโหฬาร
ครับ
- สวย สวยมาก - สวยครับ
สิ่งที่ผมเห็นคือสี่เหลี่ยมที่ถูกล้อมด้วยวงรี
ดูนั่น มีอีกอัน
ครับ พวกมันมีอยู่ทุกที่เลย
มีทุกที่เลย
มีอีกอันตรงนี้
อีกอันตรงนี้
ว้าว เหลือเชื่อเลย
รูปเรขาคณิตที่สมบูรณ์แบบนี้ มองเห็นได้จากหลายสิบเมตรบนอากาศ
แต่ถึงกระนั้น ทั้งหมดนี้ถูกสร้างขึ้นโดยคน
ที่ยืนอยู่บนพื้น
สำหรับผม สิ่งนี้ทำให้รู้สึกนับถืออย่างสุดใจ
พวกเขารู้ได้ยังไงว่าสิ่งที่พวกเขาสร้าง จะดูเป็นยังไงเวลามองจากด้านบน
นี่เป็นประสบการณ์ที่ทรงพลังมาก
ผมเคยเยี่ยมชมวัด พีระมิด และสถานที่ศักดิ์สิทธิ์มากมายทั่วโลก
และสิ่งนี้ให้ความรู้สึกพิเศษมาก
รู้ไหม มันพิเศษมากๆ
มันจับใจผมเลย
ผมกำลังมองดูบางสิ่งที่น่าเกรงขาม
มันเหมือนกับการดึงม่านขึ้น แล้วเผยให้เห็นรูปโมนาลิซ่า
ทันใดนั้นผมก็เห็นบางสิ่งที่ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ที่นั่น
และมันมีผลกระทบทางอารมณ์ต่อผมอย่างมาก
เหมือนกับว่าคนโบราณกำลังพูดกับผมโดยตรง
"ดูสิ่งที่เราทำได้สิ อย่าประเมินเราต่ำไป"
"พวกเราเป็นนักวิทยาศาสตร์"
ตอนคุณบอกเหล่านักโบราณคดี เรื่องสิ่งน่าประทับใจนี้
พวกเขาว่ายังไงบ้างครับ
คนแรกเป็นนักโบราณคดีที่มีชื่อเสียง
ผมเอารูปให้เธอดู
เธอดูแล้วพูดว่า "มันอยู่ที่ไหน ในแอมะซอนเหรอ เป็นไปไม่ได้"
เป็นไปไม่ได้เนี่ยนะ ก็ดูรูปสิ
ช่วยผมหน่อย
- ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร - ครับ
หลักฐานนั้นปฏิเสธไม่ได้
และมันกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ ขนาดเท่ารัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ในตอนแรก มีคนคิดกันว่า เนินดินเหล่านี้อาจเคยเป็นแนวป้องกัน
แต่ไม่มีหลักฐานการทำสงครามที่นี่
และร่องก็อยู่ด้านในเนินดิน ดังนั้นมันจึงไม่ใช่คูเมือง
และไม่มีหลักฐานว่ามันถูกใช้เป็นที่อยู่อาศัยด้วย
เวลามองจีโอกลิฟในแอมะซอน เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่คาดเดาไปต่างๆ นานา
ทำไมน่ะเหรอ เพราะไม่มีลายลักษณ์อักษร ที่ผู้สร้างเดิมเขียนเอาไว้เลย
ที่บอกให้รู้ว่าพวกเขาสร้างมันขึ้นมาทำไม เราไม่รู้เหตุผล
คุณคิดว่ามีอยู่เท่าไรในพื้นที่ทั้งหมดนี้ครับ
- เป็นพันๆ ได้ - เป็นพันๆ นะ
- เป็นพันๆ เลย - โอเค
มันทำให้เกิดคำถามมากมาย
กำแพงดินเรขาคณิตพวกนี้เก่าแก่แค่ไหน
มันเก่าแก่กว่าหรือใหม่กว่า
ป่าดงดิบแอมะซอนที่ปกปิด พวกมันไว้มาอย่างยาวนาน
ใช้แรงงานเท่าไรกัน ในการสร้างมันขึ้นมาตั้งแต่แรก
และต้องใช้ทักษะที่จำเป็นอะไร ในการกำกับงานนี้ให้สำเร็จ
นี่ไม่ใช่งานใหม่
นี่คือผู้คนที่รู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไร
พวกเขาเคยทำมันมาหลายครั้งแล้ว
ผมอยากรู้ว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่
ตอนที่พวกเขาสร้างสิ่งนี้
ครับ
มันต้องใช้ความพยายามและพลังงานเยอะมาก
โครงการสร้างจีโอกลิฟเป็นปริศนาที่น่าสนใจ
ที่นักวิจัยจำนวนมาก กำลังพยายามไขความลับของมัน
กลับลงมาบนพื้นดิน เราไปพบกับศาสตราจารย์มาร์ตติ พาร์ซิเนน
นักโบราณคดีและนักมานุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยเฮลซิงกิ
(เตกวินโญ่ เอ็ม. พาร์ซิเนน)
ผู้ร่วมค้นหาคำตอบร่วมกับดร.รานซิ มาสองทศวรรษ
ชัดเจนว่าเรากำลังมองดูปรากฏการณ์ใหญ่ที่นี่
มันไม่ใช่อะไรเล็กๆ เลย
และเป็นปรากฏการณ์ที่แสดงให้เห็น ถึงความรู้เรื่องเรขาคณิต
และยังต้องมีการจัดการระดับสูงด้วย
ผมก็คิดแบบนั้นครับ เพราะหลายๆ สิ่งในนี้ซับซ้อนมาก
มันซับซ้อนมาก
มันต้องมีการวางแผนล่วงหน้า ว่าจะทำยังไงและจะจัดการยังไง
หลังจากค้นพบจีโอกลิฟหลายร้อยแห่ง
ศาสตราจารย์พาร์ซิเนนก็ได้ค้นพบหลักฐานสำคัญ
ที่ชี้ไปยังประเภทของสังคม ที่สร้างโครงสร้างพวกนี้
นั่นคือถนนยกพื้นโบราณ ที่เชื่อมโยงจีโอกลิฟหลายแห่ง
พื้นที่นี้เต็มไปด้วยถนน
นักล่าและคนเก็บของป่าจะไม่สร้างถนน
เพราะพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้มัน
มันต้องเป็นสังคมที่มีระดับความคิด ที่สูงมากกว่าอยู่ก่อนแล้ว
และยังต้องมีความสัมพันธ์ระหว่างกันด้วย
ดังนั้นมันจึงเป็นสังคมที่ซับซ้อนมาก
และถ้าผมคิดถูก ไม่เคยมีใครคิดว่า แอมะซอนจะมีของแบบนี้มาก่อน
ครับ นี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจสำหรับเราทุกคน
เพื่อหาข้อมูลให้มากขึ้นว่าใครเป็นผู้สร้าง
ศาสตราจารย์พาร์ซิเนนและทีมของเขา ได้ขุดค้นพื้นที่รอบๆ จีโอกลิฟ
รวมถึงที่นี่ ที่รู้จักกันในชื่อเตกวินโญ่
ในทางโบราณคดีแล้ว บอกทีว่าคุณเจออะไรในกำแพงดิน
เราพบชิ้นส่วนเซรามิก 40,000 ชิ้นที่เตกวินโญ่
ชิ้นส่วนพวกนี้มีอายุประมาณ 2,000 ปี
แต่กำแพงดินมีอายุย้อนไปราว 2,500 ปี
แต่เครื่องปั้นดินเผากลับซับซ้อนอย่างคาดไม่ถึง
- ส่วนใหญ่มีคุณภาพสูง… - ครับ
และเป็นเซรามิกแบบหลายสี
เซรามิกหลายสีแบบนี้ เป็นรูปแบบของเซรามิกขั้นสูง
ครับ ปกติเซรามิกหลายสี ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรม
เซรามิกหลายสีพวกนี้ ได้สร้างความเชื่อมโยงที่ไม่คาดคิด
กับอีกวัฒนธรรมที่อยู่ไกลออกไป
ที่ขึ้นชื่อว่ามีความรู้ในเรขาคณิตอย่างลึกซึ้ง
วัฒนธรรมกรีกโบราณ
โดยทั่วไป นักประวัติศาสตร์ และนักโบราณคดีจะบอกว่า
ชาวกรีกเป็นหนึ่งในคนกลุ่มแรกๆ ที่สร้างเรขาคณิต
แต่เห็นได้ชัดว่า เราต้องพิจารณามุมมองนั้นใหม่แล้ว
ผมคิดว่าคุณพูดถูกนะ
เพราะวัฒนธรรมที่สร้างจีโอกลิฟนี้ อยู่ในช่วงเวลาเดียวกัน
กับวัฒนธรรมกรีกที่มียุคทางโบราณคดี
ที่ถูกเรียกว่า ยุคเรขาคณิตกรีก
(กรีกโบราณ แอมะซอนโบราณ)
การที่สองวัฒนธรรมที่อยู่ห่างกันมาก ได้สร้างศิลปะเรขาคณิต
และผลิตเครื่องปั้นดินเผาขั้นสูง ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น
ดูเหมือนจะเป็นมากกว่าเรื่องบังเอิญ
น่าทึ่งมากที่เราได้เห็น การพัฒนาความคิดที่คล้ายคลึงกัน
- ระหว่างวัฒนธรรมที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน - ครับ ใช่เลย
ผมไม่ได้บอกว่าวัฒนธรรมกรีก กับแอมะซอนมีการติดต่อกัน
แต่เป็นไปได้ไหม ที่ทั้งสองอาจมีองค์ความรู้เดียวกัน
ที่สืบทอดมาจากอารยธรรมหนึ่งที่เก่าแก่มาก
อารยธรรมที่เคยเดินทางไปทั่วโลก เมื่อนานแสนนานมาแล้ว
และทิ้งร่องรอยแห่งปัญญาของตนไว้ทุกที่ที่ไป
ทีนี้ที่นักโบราณคดีอธิบายเรื่องนี้ไว้ ก็คือบอกว่า
"นี่นะ พวกเราต่างมีความคิด แบบมนุษย์เหมือนๆ กัน
ดังนั้นพวกเราเลยทำอะไรเหมือนกัน"
การที่พวกเขาสร้างสิ่งเหล่านั้นขึ้น ในช่วงเวลาเดียวกัน
ในสถานที่ที่อยู่ห่างกันมาก
ถูกอธิบายเพียงแค่ว่า เพราะพวกเขามีระบบประสาทที่คล้ายกัน
ผมเกรงว่าผมจะเชื่อคำอธิบายนั้นไม่ลง
ถ้าดูจากการออกแบบ เห็นได้ชัดว่าพวกมันต้องมีที่มาแน่นอน
นี่ไม่ใช่สิ่งที่จู่ๆ ก็โผล่ออกมาในคืนนึง
คุณตามรอยยุคก่อนประวัติศาสตร์ของพื้นที่แถบนี้ ย้อนกลับไปไกลแค่ไหนครับ
และมีหลักฐานอะไรไหม ที่บอกว่าสถานที่เหล่านี้มีความพิเศษ
ก่อนที่จะมีการสร้างจีโอกลิฟที่นั่น
เป็นคำถามที่ดีมากครับ เพราะเราเคยขุดดินลงไปจนถึงหนึ่งเมตร
และเลยจากนั้น ไม่มีเศษชิ้นส่วนเซรามิกแล้ว
แต่ผมสังเกตเห็นว่ายังมีซากถ่านอยู่
เราก็เลยขุดลึกลงไปเรื่อยๆ
แล้วเราก็เริ่มเก็บตัวอย่างเรดิโอคาร์บอน
และในที่สุดเราก็พบว่าหลายๆ จุดในพื้นที่นี้
มีมนุษย์มาตั้งถิ่นฐานแล้วเมื่อราว 10,000 ปีก่อน
คุณพระ ว้าว นานขนาดนั้นเลย
- นานขนาดนั้นเลย ใช่ครับ - น่าทึ่งจริงๆ
(ราว 2,500 ปีก่อน)
เมื่อ 10,000 ปีก่อน หลังสิ้นสุดยุคน้ำแข็งได้ไม่นานเท่าไร
ดูเหมือนว่าสถานที่เหล่านี้
อาจมีความสำคัญอย่างยิ่ง ต่อผู้คนที่เคยมาเยือนอยู่ก่อนแล้ว
นั่นยิ่งทำให้ภาพรวมชัดเจนขึ้น
ดังนั้นในแง่หนึ่ง สิ่งที่เรากำลังดูตอนนี้ คือหลักฐานล่าสุด
ที่ทำให้เห็นความสัมพันธ์อันยาวนาน ที่มีกับดินแดนแถบนี้
ในแง่หนึ่งมันคือโครงการระยะยาว
เรามีหลักฐานของอารยธรรมพื้นเมือง ที่มีการจัดการสูงและซับซ้อน
ที่มีการจัดการทุกอย่าง ที่เราคงคาดหวังจากอารยธรรมขั้นสูง
งานวิจัยนี้เป็นการค้นพบที่สำคัญ
ต่อความเข้าใจในประวัติศาสตร์มนุษย์ของเรา
เราต้องพิจารณาแนวคิดที่เคยมี เกี่ยวกับแอมะซอนโบราณใหม่ทั้งหมด
รวมถึงแนวคิดเรื่องอารยธรรมโบราณด้วย
สำหรับผม นี่เป็นการค้นพบที่น่าตื่นเต้นที่สุด
ที่เกิดขึ้นในช่วง 100 ปีที่ผ่านมาเลย
มันเป็นสิ่งที่พิเศษจริงๆ
และภารกิจนี้ก็ยังคงไม่สิ้นสุด
ตอนนี้เราได้รู้ถึงปรากฏการณ์ ที่เมื่อ 20 ปีก่อนเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอยู่
คำถามต่อไปคือพวกมันยังมีอยู่ที่นั่นอีกเท่าไร
กำแพงดินพวกนี้มีอยู่เท่าไรกันแน่
จนถึงปัจจุบันนี้ มีการค้นพบ จีโอกลิฟมากกว่า 1,000 แห่ง
ในภูมิภาคอาเกรเพียงที่เดียว
ห่างจากสนามบินไป 13 กิโลเมตร
ศาสตราจารย์พาร์ซิเนนหวังว่า จะได้เจอจีโอกลิฟเพิ่มขึ้น
ในพื้นที่ป่าที่ยังไม่ถูกสำรวจ
ใกล้กับจีโอกลิฟที่ชื่อว่าฟาเซนดาชิโปล
เรารู้ว่ามีจีโอกลิฟจนถึงชายป่า
และตอนนี้เราอยากรู้ว่าในป่ามีอะไร
เพื่อตรวจสอบสิ่งที่อยู่ใต้ต้นไม้
ทีมงานพึ่งพาเทคโนโลยีที่มองทะลุพวกมันได้
ไลดาร์
ด้วยการใช้ระบบนี้ เราสามารถเคลียร์พวกต้นไม้ออก
และเห็นผลลัพธ์ที่อยู่ด้านล่าง
วิธีนี้ทำให้เราเห็นสภาพของท้องที่ได้อย่างชัดเจน
ด้วยไลดาร์ คุณสามารถเห็น สิ่งที่อยู่ด้านล่างต้นไม้ได้
โดยไม่ต้องถางต้นไม้แม้แต่ต้นเดียว
คุณไม่ต้องถางป่าดงดิบ ไม่ต้องทำลายอะไรทั้งนั้น
ที่มาร่วมค้นหาอีกแรง คือฟาบิโอ เดอ โนวาเอส ฟิลโฮ
ที่จะสำรวจป่าโดยใช้ระบบไลดาร์ติดบนโดรน
เราจะบินที่ความสูง 80 เมตร
(ฟาบิโอ เดอ โนวาเอส ฟิลโฮ)
เราอาจได้ข้อมูล 100 ถึง 200 จุด ต่อตารางเมตรเลย
เยี่ยมเลยครับ
ภาพของสภาพท้องที่จะมีความแม่นยำมาก
อุปกรณ์นี้ยิงลำแสงเลเซอร์ลงไประหว่างใบไม้
ตรวจจับการเปลี่ยนแปลงระดับความสูงของพื้นดิน
จากนั้นข้อมูลจะถูกนำมาใช้ สร้างแผนที่ภูมิประเทศแบบสามมิติ
และเผยให้เห็นความผิดปกติใดๆ ก็ตาม
โดรนพวกนี้จะเปลี่ยนทุกอย่าง ในด้านโบราณคดีเลยละ
ขณะที่ทีมงานกำลังมองหาสิ่งที่อาจซ่อนอยู่ใต้ผืนป่า
ผมก็สำรวจคำถามที่ต่างออกไป
ทำไมจีโอกลิฟถึงถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่แรก
การขุดค้นทางโบราณคดีไม่ได้ให้เบาะแส ว่าทำไมพวกมันถึงถูกสร้างขึ้นมา
แต่คนพื้นเมืองแถวนี้ เก็บงำความรู้และความทรงจำ
ที่ช่วยให้ความกระจ่าง ในเรื่องความสำคัญและความหมาย
ของกำแพงดินที่น่าทึ่งเหล่านี้
ผมมาที่จีโอกลิฟที่รู้จักกันในชื่อเจโคซา เพื่อพบกับผู้ดูแลคนหนึ่งของมัน
อันโตนิโอ อาปูริน่าเป็นคนชนเผ่าอาปูริน่า และทำงานภายใต้องค์กรฟุไน
องค์กรชนพื้นเมืองแห่งชาติของบราซิล
ชาวอาปูริน่าเป็นชนเผ่า
ที่มีต้นกำเนิดผูกพันใกล้ชิดกับธรรมชาติ กับผืนแผ่นดิน
ชาวอาปูริน่าคิดเห็นยังไง เกี่ยวกับกำแพงดินพวกนี้ครับ
คุณรู้สึกยังไงกับพวกมัน
ผมกำลังยืนอยู่ในสถานที่…
ที่ผมให้ความเคารพสูงสุด
สำหรับเรา มันคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
มันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำสงคราม ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเอาไว้ป้องกัน
มันถูกสร้างขึ้นเพื่อแสดงออก ทางวัฒนธรรมบางอย่าง
ถ้ารูปเรขาคณิตพวกนี้ไม่ได้มีไว้ใช้งานจริงๆ
การพยายามสร้างมันขึ้นมา ก็แสดงให้เห็นถึงจุดประสงค์ที่สูงส่งกว่า
เบาะแสอาจอยู่ในประเพณีทางจิตวิญญาณ ของชาวอาปูริน่า
เราเปรียบเทียบรอยตรงนี้
เหมือนกับการรวมตัวเป็นวงกลมของชาวอาปูริน่า
เวลาพวกเขามาเต้นรำและแสดงความเคารพ แก่หมอผี ผู้นำที่ล่วงลับ
และคนสำคัญในหมู่บ้านที่เสียชีวิต
เรามองว่าพื้นที่ตรงนี้ เป็นสถานที่ที่ต้อนรับพวกเราทุกคน
หลังจากที่เราจากโลกนี้ไปแล้ว
นี่เป็นแนวคิดที่วัฒนธรรมพื้นเมืองทั่วแอมะซอน
ยึดถือไว้อย่างหนักแน่นจนถึงทุกวันนี้
ที่ว่าหลังจากตายไปแล้ว วิญญาณของเราจะออกเดินทาง
ไปสู่ชีวิตหลังความตายในท้ายที่สุด
นี่เป็นแนวคิดที่พบได้ทั่วโลก
และก็มีสิ่งก่อสร้างถูกสร้างขึ้น เพื่อช่วยให้วิญญาณเดินทางหลังความตาย
ยกตัวอย่างเช่นพีระมิด
เท่าที่ผมรู้ ไม่มีโครงสร้างพีระมิดไหน ในโลกนี้ที่ไม่เกี่ยวข้อง
กับแนวคิดเรื่องความตาย และวิญญาณเดินทางหลังความตาย
แนวคิดนี้เห็นได้ชัดเจนในพีระมิดอียิปต์โบราณ
แต่ก็เห็นได้ชัดเจนในพีระมิด ของทวีปอเมริกาและของเม็กซิโกด้วย
เป็นเรื่องน่าสนใจที่ได้รู้จากอันโตนิโอ
ว่าจีโอกลิฟในแอมะซอน อาจมีวัตถุประสงค์คล้ายกัน
ต่อผู้ที่สร้างมันขึ้นมาเมื่อหลายพันปีก่อน
กลับมาที่สนามบิน ถึงเวลาค้นหาว่า การสำรวจด้วยไลดาร์ของเรา
ตรวจพบสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ใต้ผืนป่าเพิ่มหรือไม่
ฟาบิโอครับ บอกเราทีว่าคุณพบอะไร
เราสำรวจพื้นที่โดยใช้ไลดาร์
คุณเห็นต้นไม้พวกนี้ไหมครับ
ครับ
ทีนี้ก็…
ว้าว เหลือเชื่อเลย
แม่เจ้า
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์