Όλη μου τη ζωή είχα ένα ασυνήθιστο ταλέντο.
Έβλεπα τα πράγματα μπροστά μου
πολύ καθαρά.
Αν το βλέπω,
τότε θα 'ναι εφικτό.
Η ιδέα ήταν
να σμιλεύσεις το σώμα
κατά τη θέλησή σου.
Αλλά μπορεί να διαμορφώσει και το μυαλό σου.
Να κάνεις αυτά που όλοι αποκαλούν αδύνατα.
Και αυτό σου δίνει τη θέληση…
Θα ξανάρθω.
…και την πεποίθηση
ότι όχι μόνο μπορείς να κάνεις πραγματικότητα τα οράματά σου,
αλλά να και ξεπεράσεις το όνειρο.
Μέσα μου έκαιγε μια φωτιά που λαχταρούσε περισσότερα.
Πάρα πολύ περισσότερα.
Αν έπρεπε να περιγράψω τον Άρνολντ με μια λέξη,
θα έλεγα ότι είναι το πιο μεθοδικό άτομο
που έχω δει ποτέ μου.
Είναι ο πιο ανταγωνιστικός μανιακός που έχω γνωρίσει.
Είναι απλώς μαγικός.
Αν είναι να έρθει ο Άρνολντ στο πλατό, δες να βάλεις τα δυνατά σου.
Δεν αντέχαμε καν να αναπνέουμε τον ίδιο αέρα.
Αψήφησε κάθε αναθεματισμένο κανόνα.
Ο Άρνολντ πίστευε ότι είναι απαίσιο να χαραμιστεί μια κρίση.
Ο Άρνολντ πουλούσε τον Άρνολντ.
Πιάνει το αστείο του σύμπαντος.
Μπούρδες.
ΑΡΝΟΛΝΤ
ΜΕΡΟΣ 1: ΑΘΛΗΤΗΣ
Κυρίες και κύριοι, από την Αυστρία,
υποδεχτείτε στη σκηνή μας τον κύριο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Από δω, ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, 22 ετών.
Κάτοικος του Λος Άντζελες.
Ζυγίζει σχεδόν 105 κιλά.
Προπονείται κάμποσες ώρες τη μέρα. Αυτή είναι η ζωή του. Είναι επαγγελματίας.
Όταν δεν προπονείται, περιοδεύει, συμμετέχει σε επιδείξεις.
Ακούστε πώς αντιδρά το πλήθος.
Ορίστε, λοιπόν!
Ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ από την Αυστρία.
Επτά κριτές εξετάζουν τα κριτήρια ανάπτυξης και παρουσίασης μυών.
Στην πρώτη θέση,
ο κύριος Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Και ο νικητής!
Σπουδαία μέρα για τον νεαρό.
Ένιωθα παράταιρος στο σχολείο.
Ανήκα κάπου αλλού.
Δεν θέλω να ζω όπως οι Αυστριακοί,
δηλαδή να πηγαίνεις σχολείο μέχρι τα 18, μετά να παντρευτείς, να κάνεις παιδιά.
Δουλεύεις για να ταΐζεις την οικογένειά σου.
Ένιωθα ότι ο σκοπός μου στη ζωή ήταν πολύ πιο πέρα απ' αυτό.
TΑΛ, ΑΥΣΤΡΙΑ
Πάντα μου άρεσε να επιστρέφω εδώ.
Κάθε φορά που έρχεσαι, το βλέπεις από άλλη οπτική γωνία.
Μέσα από έναν άλλον φακό.
Ήταν πολύ σημαντικό, όποτε ερχόμουν στην Αυστρία,
ακόμα και για προώθηση ταινιών ή μπόντι μπίλντινγκ, οτιδήποτε…
Πάντα γυρνούσα εδώ στο Tαλ.
Είναι καλό να κρατάς επαφή με τις ρίζες, με τις καταβολές σου.
Το Tαλ είναι ένα πανέμορφο μέρος.
Το σπίτι όπου μεγάλωσα
περιβαλλόταν από φάρμες.
Απέναντί μας ήταν ένα κάστρο
χτισμένο τον 12ο αιώνα.
Αυτή ήταν η παιδική χαρά μας. Ήταν πραγματικά πανέμορφα.
Το σπίτι μας ήταν παλιό.
Χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα.
Στον κάτω όροφο έμενε ο δασοφύλακας.
Εμείς είχαμε τον πάνω όροφο εκείνου του παλιού σπιτιού.
Η μητέρα μου ήταν δουλευταρού.
Η Αουρέλια.
Ποτέ δεν ησύχαζε. Ποτέ.
Ήταν φανατική με την καθαριότητα.
Αλήθεια σας λέω, δύο φορές τη βδομάδα ήταν στα γόνατα και έτριβε το πάτωμα.
Όταν άνοιγες το ντουλάπι
με τις πετσέτες,
ήταν τέλεια τακτοποιημένες.
Είχαν τσάκισμα.
Μπαμ.
Αν τις ακουμπούσε ο πατέρας μου, τρελαινόταν.
Τόσο φανατική ήταν.
Θα σας πω τι έμαθα από μικρός.
"Ξεπατώσου στη δουλειά".
Ο πατέρας μου ήταν επικεφαλής της τοπικής αστυνομίας.
Ήταν τύραννος και πολύ σκληρός αστυνομικός.
Δεν μπορούσες να σαχλαμαρίζεις.
Πίστευε ότι χρειάζεται πειθαρχία στο σπίτι.
Ότι πρέπει να κερδίσεις το πρωινό σου.
Είχα καλή σχέση με τον αδελφό μου,
αλλά ήταν ανταγωνιστική.
Ήταν κατά έναν χρόνο μεγαλύτερος.
Πιο μυώδης, πιο έξυπνος.
Ήταν πολύ καλός μαθητής.
Ο πατέρας μου μας έβαζε να ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας.
Ποιος τρέχει πιο γρήγορα;
Ποιος μαζεύει πιο όμορφα λουλούδια για τη Μέρα της Μητέρας;
Ο πατέρας μου έλεγε "Σας δίνω μία ώρα".
Ο αδελφός μου γύριζε με τα λουλούδια του. Ο πατέρας μου έλεγε "Μάινχαρντ, μπράβο.
Άρνολντ, του χρόνου θα ξαναπροσπαθήσεις".
Οπότε, υπήρχε ανταγωνισμός, ακόμα και για τέτοια χαζά.
Από τον πατέρα μου πήρα αυτήν την ορμή, τη φλόγα,
αλλά και το μήνυμα
"Ό,τι κι αν κάνεις, Άρνολντ, να είσαι χρήσιμος".
Μεγάλωσα υπό σκληρές συνθήκες, κι ας ήταν στην όμορφη εξοχή.
Αλλά όταν μεγαλώνεις μετά από πόλεμο…
Τι παθαίνει το μυαλό σου
όταν γυρνάς από έναν πόλεμο
και πάσχεις από σύνδρομο μετατραυματικού στρες,
όπως ο πατέρας μου;
Ήταν θαμμένος κάτω από χαλάσματα, συντρίμμια, για τρεις μέρες,
και από πάνω, έχασαν και τον πόλεμο.
Γύρισαν σπίτι με κατάθλιψη.
Η Αυστρία ήταν μια χώρα τσακισμένων ανθρώπων.
Κάποιες φορές ο πατέρας μου βασανιζόταν πολύ.
Όταν μας χαστούκιζαν,
όταν ο πατέρας μου μας έδερνε με τη ζώνη του.
Και ο γείτονας χτυπούσε το παιδί του.
Όλοι περνούσαν τα ίδια.
Όσο μεγάλωνα
και όσο περισσότερο διάβαζα για τον έξω κόσμο,
έξω από την Αυστρία, τόσο πιο πολύ ένιωθα
ότι δεν μεγάλωνα στο σωστό μέρος.
Κάτι δεν πήγαινε καλά.
Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά για καιρό
σκεφτόμουν ότι ο μπαμπάς μου ίσως δεν ήταν πραγματικά ο μπαμπάς μου,
αλλά κάποιος Αμερικανός στρατιώτης.
Το έψαξα. Είπα "Από πού προέρχεται αυτό;
Η έντονη επιθυμία μου
να μην ανήκω στην Αυστρία.
Ίσως ανήκω στην Αμερική. Γιατί;"
Αυτό με έπεισε ότι μια μέρα πρέπει να πάω εκεί.
Ήμουν στο λάθος μέρος.
"Πρέπει να φύγω από δω".
Όταν με τον αδερφό μου πήγαμε στο Γκρατς…
για πρώτη φορά ήρθαμε σε επαφή με την πόλη.
Μετά το σχολείο, περπατήσαμε λίγο στην πόλη
και είδαμε τα σινεμά.
Μπροστά υπήρχε μια διαφήμιση
με έναν τύπο που στεκόταν έτσι.
Είχα μαγευτεί.
Ποιος είναι αυτός;
Ο Ηρακλής κατακτά την Ατλαντίδα.
Επιτέλους εδώ,
με μια νέα και δυναμική προσωπικότητα.
Ο Ρετζ Παρκ στον ρόλο του Ηρακλή.
Υπεράνθρωπη δύναμη.
Μπήκα μέσα και είδα ένα κορμί
το οποίο με κατέπληξε τόσο πολύ που δεν έφευγε από το μυαλό μου.
Η τεστοστερόνη άρχιζε να επιδρά.
Είχαν αρχίσει να με ενδιαφέρουν τα κορίτσια.
Όλα άρχισαν να συμβαίνουν.
Και μετά πέρασα από ένα μαγαζί.
Είχε διάφορα αμερικάνικα προϊόντα.
Μεταξύ τους, αμερικάνικα περιοδικά με μυώδεις άντρες.
Εκείνος ο τύπος, ο Ρετζ Παρκ, που είχα δει στις ταινίες.
Ήταν στο εξώφυλλο.
Μέσα είχε το πρόγραμμα της προπόνησής του.
Ξυπνούσε στις πέντε το πρωί. Προπονούνταν.
Μετά έκανε μια δεύτερη προπόνηση, και μια τρίτη.
Έπρεπε να το κάνω.
Έλεγε για το πώς έγινε ο Mr. Universe
και για το πώς τον ανακάλυψαν στη Ρώμη κι έγινε ο Ηρακλής.
Είπα "Θεέ μου. Αυτός είναι το ίνδαλμά μου".
Έτσι, ήταν το πρότυπό μου για αυτό που θέλω να γίνω στη ζωή.
Η επιθυμία μου να έρθω στην Αμερική ήταν τεράστια.
Αν είσαι πρόθυμος να καταβάλεις τον κόπο,
τότε πρέπει να ανακαλύψεις τι έχεις,
πού κρύβεται το ταλέντο σου.
Σε τι είσαι καλός;
Θεωρούσα το μπόντι μπίλντινγκ ένα αμερικάνικο άθλημα.
Έπαιρνα θετικά σχόλια στο γυμναστήριο.
Έτσι, κατάλαβα ότι θέλω να ακολουθήσω αυτήν την πορεία.
Γυμναζόμουν στο σπίτι μου.
Δεν υπήρχε ήχος.
Τίποτα.
Μπορούσα να σκεφτώ, να συγκεντρωθώ,
να οραματιστώ το ότι θα γίνω πρωταθλητής στο μπόντι μπίλντινγκ.
Το ότι θα πάω στην Αμερική.
Το ότι θα παίζω σε ταινίες.
Το ότι θα βγάζω εκατομμύρια δολάρια.
Η λίμνη Θάλερ ήταν ένα μαγικό σκηνικό.
Έκανα παρέα με επαγγελματίες παλαιστές,
αρσιβαρίστες,
μπόντι μπίλντερ,
μυώδη άτομα.
Γνώρισα τον Mr. Austria, τον Κουρτ Μάρνουλ,
που αλώνιζε με κάτι όμορφες κοπέλες
ή ερχόταν με ένα σπορ αμάξι Alfa Romeo.
Το έβρισκα πολύ εντυπωσιακό.
Ξαφνικά, έγινα μέλος της κλίκας.
Ήμουν σαν ένα παιδάκι που το υιοθέτησαν.
Από τότε, πιστεύω, χαιρόμουν αυτήν τη συντροφικότητα.
Τη θαύμαζα πολύ, οπότε τη δημιουργούσα όπου κι αν πήγαινα.
Ο πατέρας μου το έβλεπε αρνητικά γιατί δεν ήταν κάτι συνηθισμένο.
Το συνηθισμένο είναι να γίνεις ποδοσφαιριστής
ή να γίνεις πρωταθλητής σκι.
Έτσι κάνουν οι Αυστριακοί. Τι δουλειά έχεις με την άρση βαρών;
Κοιτιέσαι κιόλας στον καθρέφτη όταν γυμνάζεσαι. Τι είναι όλα αυτά;
Δηλαδή, είσαι εγωπαθής.
Έλεγε "Αν θες να χρησιμοποιείς τους μυς σου, κόψε ξύλα".
Η μητέρα μου ταραζόταν.
"Όλοι οι φίλοι του
έχουν, ξέρετε,
κορίτσια πάνω από το κρεβάτι τους.
Ο γιος μου δεν έχει ούτε ένα. Κοιτάξτε!
Ούτε ένα! Έχει μόνο λαδωμένους γυμνούς άντρες.
Τι κάναμε λάθος;"
Στην αρχή, ο Άρνολντ δεν ήταν ηγέτης.
Προσαρμόστηκε σ' εμάς.
Αλλά μέσα σε έναν χρόνο,
νομίζω ότι έβαλε 15, 20 κιλά.
Όταν κάνεις παρέα με τον Άρνολντ,
πάντα έχεις την εντύπωση ότι όλα είναι εύκολα και δεν υπάρχουν προβλήματα.
Ο πατέρας μου ερχόταν συχνά μαζί μας.
Αναγνώριζε τις δυνατότητες του Άρνολντ.
Ο Φρέντι Γκερστλ, ο πατέρας, μου πρόσφερε μεγάλη στήριξη.
Έλεγε "Πρέπει να έχεις όχι μόνο δυνατούς μυς,
αλλά και δυνατό μυαλό".
Το σώμα δεν λειτουργεί από μόνο του. Λειτουργεί επειδή του δίνεις οδηγίες.
Έλεγε "Να θυμάσαι ένα πράγμα.
Μπορεί να τραυματιστείς, και τότε τέρμα ο αθλητισμός.
Μπορεί να έχεις εκατομμύρια δολάρια.
Κάποιος μπορεί να σε κλέψει και όλα θα χαθούν.
Το μόνο που κανείς δεν μπορεί να σου πάρει είναι το μυαλό. Ο εγκέφαλός σου.
Το μυαλό σου, η θέλησή σου, στην τελική είναι πολύ πιο σημαντικά από το κορμί.
Ήταν μια τελείως διαφορετική πατρική φιγούρα από τον πατέρα μου.
Ο πατέρας μου κατέκρινε τα πάντα,
ενώ εκείνος ήταν πιο πολύ σαν ένας πατέρας με κατανόηση.
Σε κατανοούσε κι απαλά σε ωθούσε στη σωστή κατεύθυνση
αντί να σε αναγκάζει.
Πάντα ακούω μια φωνή πίσω μου να λέει
"Να λαχταράς τις πληροφορίες".
Μπήκα στον όμιλο άρσης βαρών ονόματι Athletik Union Graz.
Και τα παιδιά από τη λίμνη προπονούνταν εκεί.
Έτσι, επιτέλους θα προπονούμουν με τα μεγάλα αγόρια.
Εκεί προπονούνταν ο Κουρτ Μάρνουλ.
Αυτός ο όμιλος έγινε η Μέκκα μου.
Εθίστηκα σ' αυτόν
και πήγαινα κάθε μέρα.
Όταν έμπαινα στο γυμναστήριο, υπήρχε ένας ξύλινος τοίχος.
Έπαιρνα μια κιμωλία
και σημείωνα
Bizeps,
Trizeps,
Brust, Rücken.
Έτσι, έκανα ένα σετ κάμψεις δικεφάλου.
Μετά, από δίπλα, έβαζα μια γραμμή.
Μετά έβαζα κι άλλη, κι άλλη γραμμή.
Μετά, το επόμενο.
Ανοίγματα στήθους στον πάγκο.
Έτσι, ήξερα πότε είχα κάνει τα 20 σετ μιας συγκεκριμένης άσκησης.
Μετά από τρεις ώρες προπόνησης, γέμιζε με τα σετ που είχα κάνει
για να φτάσω στον στόχο που ήθελα.
Οι εκδηλώσεις με μπόντι μπίλντινγκ ήταν μία ή δύο τον χρόνο.
Ενίοτε, είχε πάνω από έναν διαγωνισμό τη μέρα.
Ας πούμε, το Mr. Steíermark, δηλαδή Κύριος Στυρία.
Μετά ήταν ο διαγωνισμός για το Mr. Hercules
που συνήθως είναι για το ποιος είναι ο πιο μυώδης.
Είχαν ένα πολύ δημοφιλές τοπικό συγκρότημα.
Είχαν γυναίκες που ήταν από κάποιο εξωτικό μέρος
για να προσδώσουν καλύτερη φήμη στο μπόντι μπίλντινγκ.
Είχε κι έναν διαγωνισμό Mr. Austria
που είναι φυσικά το εθνικό πρωτάθλημα.
Περνούσα πολύ χρόνο σ' αυτό το μέρος.
Σ' αυτό το κρεβάτι, σ' αυτό το δωμάτιο.
Κυριολεκτικά ξάπλωνα εδώ, να, έτσι.
Απλώς άραζα εδώ, έτσι,
και ονειρευόμουν.
Κοιτούσα αυτά τα άτομα.
Μετά, σηκωνόμουν.
Έβλεπα τον Ρετζ Παρκ, το σώμα του,
και θυμόμουν την ιστορία
για το πώς μεγάλωσε στο Λιντς, στην Αγγλία.
Η πόλη ήταν σαν το Γκρατς.
Μια βιομηχανική πόλη.
Ο κόσμος δούλευε σκληρά.
Σκεφτόμουν "Κατάφερε να ξεφύγει από κει;
Άρα, έχω κι εγώ μια ελπίδα να τα καταφέρω και να φύγω από δω".
Μετά απλώς αναζητάς την παραμικρή ευκαιρία για να φύγεις από δω.
Μάλλον γι' αυτόν τον λόγο κατατάχτηκα νωρίς στον στρατό.
Η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική στην Αυστρία.
Αποφάσισα να καταταχτώ στα 18 μου.
Ήθελα να τελειώσω τη θητεία μου και να προχωρήσω,
γιατί δεν μπορούσες να βγάλεις διαβατήριο αν δεν είχες ολοκληρώσει τη θητεία σου.
Ήθελα να ειδικευτώ στα άρματα μάχης και να γίνω οδηγός άρματος.
Είπαν ότι είναι αδύνατον. Ήμουν πολύ ψηλός.
Ο μπαμπάς μου ήξερε κόσμο στον στρατό, οπότε έγινα οδηγός άρματος.
Βασικά, ήμουν ο πιο τολμηρός οδηγός άρματος που είχαν.
Στη μέση της βασικής εκπαίδευσης,
προσκλήθηκα σε έναν διαγωνισμό στη Στουτγάρδη της Γερμανίας.
Για τον Ευρωπαίο με την καλύτερη σωματική διάπλαση, εφήβων.
Όταν ζήτησα άδεια να πάω, είπαν όχι.
Δεν συνειδητοποιούσα
πως όταν είσαι στη βασική εκπαίδευση, δεν επιτρέπεται να φύγεις.
Πήγα έτσι κι αλλιώς.
ΣΤΟΥΤΓΑΡΔΗ - 1965
Υπήρχαν 28 άντρες στη σκηνή.
Κέρδισα εγώ.
Έβλεπα την καριέρα μου μπροστά μου.
Έβλεπα τον εαυτό μου στη σκηνή του Mr. Universe.
Απλώς έπρεπε αντί για το κεφάλι του Ρετζ Παρκ
να βάλω το δικό μου και να σταθώ εκεί με το τρόπαιο
και να σφίξω τους μυς μου.
Έβλεπα τους χιλιάδες ανθρώπους
στο αμφιθέατρο, στην αίθουσα, να φωνάζουν
"Άρνολντ!"
Έβλεπα τη φαντασίωση. Δεν ήταν ένα όνειρο.
Είπα "Γάμα το όνειρο. Τι να το κάνεις το όνειρο;
Χρειάζεσαι ένα καθαρό όραμα".
Όταν οραματίζεσαι κάτι πολύ καθαρά,
πιστεύεις απόλυτα ότι μπορείς να το πετύχεις.
Η πρώτη μου εντύπωση ήταν
ότι ήταν ο πιο εντυπωσιακός έφηβος που είχα δει ποτέ μου,
γιατί τα είχε όλα.
Είχε μια γοητεία που ήταν ασυνήθιστη για την ηλικία του.
Ήδη από τότε κυριαρχούσε στη σκηνή.
Του είπα "Τι λες να έρθεις στο Μόναχο ως προπονητής στο γυμναστήριό μου;"
Κανονικά έπρεπε να μείνω στον στρατό για τρία χρόνια.
Έπρεπε να ρωτήσω αν μπορώ να φύγω πιο νωρίς.
Η θέση που μου πρόσφεραν,
ως προπονητής για μπόντι μπίλντινγκ στη Γερμανία,
ήταν ελκυστική.
Ουσιαστικά, ήταν η μόνη λύση
για να φύγω από την Αυστρία και να φτάσω πιο κοντά στην Αμερική.
Στην Αυστρία, δεν θα γίνεις ο πιο σπουδαίος μπόντι μπίλντερ.
Πρέπει να προπονηθείς με τους καλύτερους μπόντι μπίλντερ.
Η Μέκκα τους ήταν η Αμερική.
"Πρέπει να φύγω από δω, πάση θυσία".
Δεν το βλέπω με παράπονο. "Θεέ μου. Πόσο φριχτά μεγάλωσα!"
Όχι.
Αυτό που μισούσα ως παιδί ήταν καλό,
διότι αυτό με ώθησε να φύγω από κει.
Εντάξει, ας ταΐσουμε τα κορίτσια.
Λούλου, Ουίσκι!
Προπονούμουν πιο πολύ απ' όλους.
Άντεχα την ταλαιπωρία όταν ταξίδευα σε άλλες χώρες.
Γι' αυτό, μπορούσα να κάνω πράγματα που άλλοι δεν μπορούσαν.
Τον σπρώχνεις.
Δεν με ενοχλούσε,
γιατί ήταν καλύτερο από εκεί όπου ήμουν πριν.
ΜΟΝΑΧΟ - 1966
Όταν έφτασα στο Μόναχο,
ο φίλος μου, Άλμπερτ Μπούσεκ, με πήρε από τον σταθμό
και πήγα να μείνω στο γυμναστήριο.
Υπήρχε ένα μικρό δωμάτιο.
Το κρεβάτι ήταν όσο το παιδικό κρεβάτι μου.
Είχα μόνο ένα μπλέντερ για να φτιάχνω τα πρωτεϊνούχα ποτά μου
και λίγα ρούχα.
Αυτό ήταν όλο.
Έμεινα εκεί τουλάχιστον έναν χρόνο.
Έτσι, ανά πάσα στιγμή, μπορούσα να πάω να κάνω προπόνηση.
Πόσο τυχερό κάθαρμα ήμουν που το γυμναστήριο ήταν το σπίτι μου;
Έχτισα μια μικρή, δική μου οικογένεια,
που ήταν ο Άλμπερτ Μπούσεκ
και ο Φράνκο Κολόμπο
τον οποίον είχα γνωρίσει στη Στουτγάρδη.
Προπονούμασταν τέλεια μαζί.
Ήταν από τους ελάχιστους Ιταλούς που μιλούσαν Γερμανικά.
Είναι Αυστριακός. Εγώ είμαι Ιταλός.
Προπονούμασταν μαζί, περνούσαμε καλά.
Από τότε, είμαι κολλητός του Άρνολντ.
Τα έκανα λάθος.
Θα το ξαναπώ.
ΛΟΝΔΙΝΟ - 1966
Οι φίλοι μου με βοήθησαν να αγοράσω αεροπορικό εισιτήριο
για τον διαγωνισμό Mr. Universe.
24.09.66 ΛΟΝΔΙΝΟ, ΑΓΓΛΙΑ
Φανταστείτε το, μόλις πριν λίγους μήνες ήσουν φαντάρος.
Τώρα πήγαινα στον διαγωνισμό Mr. Universe στο Λονδίνο.
Ο στόχος μου ήταν να τερματίσω στην πρώτη εξάδα.
Τερμάτισα δεύτερος, σε ηλικία 19 ετών.
Σκέφτηκα "Θεέ μου.
Αφού πήρα τη δεύτερη θέση
όντας ένα χωριατόπαιδο από την Αυστρία, χωρίς εμπειρία,
του χρόνου θα κερδίσω!"
Ο Άρνολντ ήταν τόσο ταλαντούχος
που οι φαν του μπόντι μπίλντινγκ ήξεραν
ότι αυτός είναι το μέλλον.
Στον διαγωνισμό Mr. Universe
ένας από τους κριτές ήταν ο Γουάγκ Μπένετ.
Έλεγε "Άρνολντ, φαίνεσαι καταπληκτικός. Είναι θεσπέσιο".
Όλα αυτά τα βρετανικά.
Μας κάλεσε σε δείπνο.
Μια κι ήταν κριτής, σκεφτόμουν "Αυτό είναι απίστευτο".
Τότε τα αγγλικά μου ήταν απαίσια,
οπότε πάντα γελούσαμε μ' αυτά.
Ο Γουάγκ μού είπε "Αν ξανάρθεις, μπορείς να μείνεις μαζί μας, όχι σε ξενοδοχείο".
Την επόμενη χρονιά
ο Γουάγκ διοργάνωσε τον διαγωνισμό
και μου πλήρωσε το εισιτήριο για να πάω εκεί.
Ήμουν στο σπίτι του Μπένετ στο Λονδίνο,
στην οδό Ρόμφορντ 335.
Το θυμάμαι ακριβώς.
Ξαφνικά μπήκε ο Ρετζ Παρκ.
Η συνάντηση με τον Ρετζ Παρκ
ήταν μια μοναδική στιγμή.
Τον έβλεπα σε περιοδικά.
Τον έβλεπα σε ταινίες.
Ξαφνικά, τον είχα μπροστά μου.
Μόλις είχε έρθει από τη Νότια Αφρική και ήθελε να προπονηθεί.
Κάναμε μαζί προπόνηση.
Θυμάμαι ότι δεν έβγαλε καν το πουλόβερ του.
Ήταν απίστευτο που είχα τον Ηρακλή,
που τον έβλεπα στο σινεμά, να τον έχω μπροστά μου.
Και μετά να συζητάμε, να είναι τόσο ευγενικός.
Ήξερε τα πάντα για εμένα επειδή ο Γουάγκ Μπένετ τού είχε μιλήσει.
Για να με παρακινήσει, μου είπε
"Αν κερδίσεις στο Mr. Universe,
θα σε πάω στη Νότια Αφρική.
Θα σε βάλω να κάνεις επιδείξεις και θα σε πληρώνω γι' αυτές.
Θα βγάλεις λίγα λεφτά. Θα δεις όλη τη χώρα".
Δεν υπήρχε χώρος για λάθη,
γιατί έπρεπε να γίνω ο Mr. Universe το 1967.
Ο Γουάγκ έλεγε "Δυνάμωσε τις γάμπες σου.
Οι δικέφαλοί σου είναι πολύ μεγαλύτεροι από τις γάμπες σου.
Οι γάμπες είναι λεπτές. Η αναλογία είναι λάθος".
Αν θες να κερδίσεις,
πρέπει να τα προσέχεις όλα στην εντέλεια.
Επιτέλους, όλα μπήκαν στη θέση τους.
Και ο νικητής…
Ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ!
Σε ηλικία 20 ετών,
έκανα πραγματικότητα το όραμά μου.
Στην ίδια σκηνή όπου είχε κερδίσει ο Ρετζ Παρκ.
Πήρα το ίδιο τρόπαιο που είχε πάρει αυτός.
Ακριβώς όπως το οραματιζόμουν.
Όλος ο κόσμος φώναζε.
Ένιωθα λες και είναι ένα παραμύθι.
Όλα έρχονταν όπως τα ήθελα.
ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ - 1967
Ο Ρετζ Παρκ με κάλεσε στο Γιοχάνεσμπουργκ.
Έμενα στο σπίτι του.
ΟΛΥΜΠΟΥΣ 90
Φαντάζεστε πώς ένιωθα;
Με είχε καλέσει το ίνδαλμά μου να μείνω στο σπίτι του.
Γνώρισα τον Άρνολντ όταν ήρθε εδώ.
Τότε ήμουν εννιά ετών.
Ήταν πολύ ευγενικός. Είχε καλούς τρόπους.
Φορούσε πέδιλα και κάλτσες.
Σαν κανένας χωριάτης, ας πούμε.
Κατάλευκο δέρμα. Όλοι στην παραλία ήταν μαυρισμένοι.
Ένιωθε ένα δέος, αλλά ο μπαμπάς μου τον έκανε να αισθάνεται άνετα.
Φυσικά, και η μητέρα μου τον έκανε να αισθάνεται άνετα.
Αμέσως έγινε μέλος της οικογένειας.
Κάθε βράδυ τρώγαμε μαζί, πηγαίναμε στο σινεμά.
Από τους γονείς μου έμαθε το ήταν πόσο σημαντική είναι η οικογένεια.
Νομίζω ότι αυτό τον εντυπωσίασε περισσότερο απ' όλα.
Η μητέρα μου του έδωσε κάποιες συμβουλές.
Μπορεί να έκανε τις βασικές πόζες, αλλά δεν είχε ροή, ομαλή μετάβαση.
Τον βοήθησε να στήσει το πρόγραμμά του.
Η Μαριόν ήταν καθηγήτρια μπαλέτου.
Έμαθε τον Ρετζ να έχει πιο πολλή χάρη στη σκηνή.
Ήταν ό,τι πιο αντίθετο. Στο μπαλέτο, το βασικό είναι η χάρη.
Ενώ το μπόντι μπίλντινγκ είναι χοντροκομμένο, χωρίς πολλή κίνηση.
Δεν το καταλάβαινα πολύ,
αλλά με τον καιρό, άρχισα να εφαρμόζω όσα μου έμαθε.
Μικρός, ήμουν ντροπαλός.
Το μπόντι μπίλντινγκ
ήταν ένα άθλημα όπου δίνεις μια παράσταση.
Έτσι, το έμαθα με τον τρόπο μου.
Πώς να στήνεσαι στη σκηνή.
Σε διορθώνουν, σου λένε "Χαμογέλα περισσότερο".
Το ένα, το άλλο.
Έτσι, σιγά σιγά μπήκαν οι βάσεις για το πώς να γίνω διασκεδαστής
και πραγματικά να απολαμβάνω τη στιγμή.
Το 1968 συμμετείχα στον διαγωνισμό Mr. Universe στο Λονδίνο.
Όποτε ζητούσαν μια πόζα…
Αν ήθελαν πόζα με διπλούς δικέφαλους, είχα τους μεγαλύτερους.
Μετά γυρνούσαμε και κάναμε πόζα με την πλάτη.
Κανείς δεν είχε τέτοια πλάτη.
Ήξερα ότι θα νικήσω.
Κέρδισα τον δεύτερο τίτλο Mr. Universe. Ένιωθα καλύτερα από ποτέ.
Εκεί που θα επέστρεφα στο Μόναχο,
πήρα ένα τηλεγράφημα από τον Τζο Γουίντερ.
Σκέφτηκα "Θεέ μου.
Ο Τζο Γουίντερ; Είναι ο νονός του μπόντι μπίλντινγκ".
Ο προπονητής των πρωταθλητών από το 1939.
Είχε προπονήσει όσους έχουν κερδίσει στο Mr. Universe ή στο Mr. World.
Στο τηλεγράφημα έλεγε
"Σε προσκαλώ στο Μαϊάμι, στον δικό μας διαγωνισμό Mr. Universe",
γιατί υπήρχαν δύο.
Είχε στήσει τον δικό του τη δεκαετία του '60 στην Αμερική.
Δεν γύρισα σπίτι. Άφησα εκεί όλα τα πράγματά μου.
Κάλεσα τον Άλμπερτ και τον Φράνκο και είπα "Κοιτάξτε.
Μόλις πήρα μια πρόσκληση από τον Γουίντερ. Δεν θα γυρίσω.
Θα μετακομίσω στην Αμερική.
Αντίο".
ΑΜΕΡΙΚΗ - 1967
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΚΕΝΕΝΤΙ
Όταν ήρθα στην Αμερική, ένιωθα…
σαν επιτέλους να είμαι σπίτι μου.
Πήγαμε στη Φλόριντα με το αεροπλάνο.
Ήμουν απόλυτα πεπεισμένος
ότι θα νικήσω όλους τους Αμερικανούς.
Θα εδραιωνόμουν ως ο νέος πρωταθλητής.
Θα γινόμουν ο καλύτερος μπόντι μπίλντερ στα ιστορικά.
Φερόταν με αλαζονεία και υπεροψία, σαν νικητής, αλλά δεν ήταν σε φόρμα.
Εστίαζε μόνο στον μεγάλο όγκο.
Ανακοίνωσαν την τέταρτη, την τρίτη θέση,
και στη δεύτερη, ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Γαμώτο.
Αποκλείεται.
Κάποτε με θεωρούσαν αήττητο, και τώρα ξαφνικά νίκησε ο Φρανκ Ζέιν.
Ήταν φριχτό. Ντρεπόμουν.
Μάλλον είχε συνηθίσει πάντα να κερδίζει.
Όταν έφτασε σ' αυτήν τη χώρα και τον νίκησε,
με τα δικά του λόγια,
"ένα κοτόπουλο με χέρια 43 πόντων"…
Αυτό τον ενόχλησε πραγματικά.
Ήμουν συντετριμμένος.
Στη μέση της νύχτας, ξάπλωνα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου
και νόμιζα ότι ήταν το τέλος του κόσμου.
Ήμουν σε μια ξένη χώρα.
Αδυνατούσα να επικοινωνήσω εδώ.
Ήμουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου. Και μόλις είχα χάσει.
Τους είχα απογοητεύσει όλους.
Στο μυαλό μου, οι μπόντι μπίλντερ θα έλεγαν
"Ο Σβαρτσενέγκερ δεν είναι αυτός που νομίζαμε. Γάμα τον, λοιπόν".
Όλη τη νύχτα έκλαιγα.
Την επόμενη μέρα είπα "Εντάξει.
Έκλαψες σαν μωρό, μαλάκα.
Τώρα, πάμε παρακάτω".
Ο Γουίντερ μού έδωσε ένα εισιτήριο για το Λος Άντζελες.
Τα τακτοποίησε όλα, μου βρήκε ένα διαμέρισμα.
Έγραψα αμέσως στους φίλους μου και είπα "Αυτό είναι αλλιώς".
Ένιωθα τελείως αβοήθητος και μόνος.
Στα γυμναστήρια στα οποία πήγαινα
προπονούνταν οι καλύτεροι μπόντι μπίλντερ.
Μια φορά, πήγα εκεί. Ήθελα να γυμναστώ.
Εκεί ήταν ο τύπος στον οποίο ανήκε το γυμναστήριο, ο Βινς Τζιρόντα.
Μου είπε "Είσαι ακόμα μωρό.
Πρέπει να φύγει πολύ λίπος από πάνω σου,
αλλά έχεις πολλές δυνατότητες".
Σκέφτηκα "Τι διάολο λέει; Δυνατότητες;"
Μετά πήγα στο γυμναστήριο του Γκολντ. Ο Τζο Γκολντ με φώναζε "Μπαλονοκοιλιά".
Είπα "Χριστέ μου".
Συνειδητοποίησα γιατί ήταν τόσο σημαντικό να έρθω στην Αμερική.
Έχουν μια τελείως διαφορετική αντίληψη για το τι σημαίνει να είσαι σε φόρμα.
Εγώ από μόνος μου δεν μπορούσα να πετύχω τίποτα.
Χρειαζόμουν βοήθεια.
Οπότε, κάλεσα τον Φρανκ Ζέιν, τον τύπο που με νίκησε,
να έρθει στην Καλιφόρνια και να προπονείται μαζί μου.
Ήθελα να δω από πρώτο χέρι
τι κάνει για να αποκτήσει μια τέτοια διάπλαση.
Έμεινα μαζί του σε ένα ράντζο στο σαλόνι του
και προπονούμασταν στο γυμναστήριο.
Βγάζαμε φωτογραφίες στην παραλία για τον Γουίντερ.
Γύρισα στη Φλόριντα,
παραιτήθηκα από καθηγητής και μετακόμισα στην Καλιφόρνια.
Όταν έκανα προπόνηση, ιδίως στο γυμναστήριο του Γκολντ, έλεγα
"Δεν θα ήταν τέλειο να δει ο Φράνκο τι γίνεται εδώ;"
Ήταν στενός μου φίλος και παρτενέρ στις προπονήσεις στο Μόναχο.
Μου έλειπε πολύ.
Αλλά όταν ο Γουίντερ άκουσε τι ύψος έχει, δεν ενδιαφέρθηκε.
Έλεγε συνέχεια "Δεν θέλω να φέρω εδώ έναν τέτοιο κοντούλη. Έλα τώρα".
Στο τέλος, εγώ κι ο Άρτι Ζέλερ, ο φωτογράφος, τον μεταπείσαμε.
Από τότε, όλα πήραν φόρα.
Cinque, sei,
sette.
Τι;
Sette.
Otto.
Nove.
Dieci.
Εντάξει.
-Δύσκολο. -Το 'χω.
-Ο Φράνκο το 'χει.
Καλά, βόηθα με.
Σ' αυτό, στην ανοικοδόμηση μιας κοινότητας,
βασικά είχα μεγαλύτερο ταλέντο
απ' ό,τι στο μπόντι μπίλντινγκ.
Το γυμναστήριο του Γκολντ στο Βένις.
Εκεί πήγαιναν οι μπόντι μπίλντερ που προπονούνταν για πρωταθλήματα.
Ο Γουίντερ το διαφήμισε ως το γυμναστήριο των πρωταθλητών.
Η μύτη θα μοιάζει λεπτή τώρα.
Η πρώτη μου εντύπωση απ' αυτόν
ήταν ότι ήταν εξωστρεφής, αστείος,
πάντα έσπαγε πλάκα.
Όταν ήταν στο γυμναστήριο, εστίαζε.
Είχε πολλή ενέργεια. Αλληλοβοηθιόμασταν.
Ήταν ωραία που ο Άρνολντ ήταν στο γυμναστήριο.
Θέλαμε να δουλέψουμε πιο σκληρά
για να εντυπωσιαστεί.
Ήταν τελειομανής.
Προπονείστε μαζί, αλληλοβοηθιέστε.
Αλληλοβοηθιέστε με τις πετσέτες, μετά λαδώνετε τον άλλον.
Δεν έφτανα μόνος, κάποιος έπρεπε να λαδώσει την πλάτη μου.
Αυτό κάνετε. Αλληλοβοηθιέστε.
Πριν ξεκινήσεις, λες "Καλή τύχη".
Έλεγα "Καλή τύχη" και "Θα σε νικήσω".
Ποτέ δεν είχα μανία με τη διατροφή.
Ο Φρανκ Ζέιν και ο Φράνκο Κολόμπο
μου ετοίμαζαν τις βιταμίνες.
Πειραματιζόμασταν και με στεροειδή.
Όλοι οι κορυφαίοι στον τομέα του μπόντι μπίλντινγκ παίρνουν στεροειδή.
Ίσως το 5% της προόδου μου
είναι από τα στεροειδή.
Με επέβλεπε γιατρός.
Τηρούσες έναν αυστηρό κανόνα να τα παίρνεις τέσσερις μήνες τον χρόνο
πριν από διαγωνισμό, μετά τα έκοβες.
Άλλαξα τις διατροφικές μου συνήθειες.
Μαύρισα πολύ.
Αν ο χαρακτήρας σου επιδιώκει την επίδειξη,
ανυπομονείς να δείξεις στον κόσμο όσα έχεις.
Εκατοντάδες άτομα παρακολουθούσαν άντρες να γυμνάζονται.
Ένιωθα σαν να ζούσα σε τσίρκο.
Έτσι, συνέχεια εισέπραττες την ικανοποίηση του να σε παρακολουθεί ο κόσμος,
να λέει "Είσαι απίθανος!"
Ήταν το καλοκαίρι του '69.
Δούλευα στην υποδοχή του Zucky's Deli.
Με πλησίασε και είπε
"Είσαι πολύ σέξι.
Θέλω να βγούμε ραντεβού".
Με πολύ έντονη προφορά.
Μετά βίας 100 λέξεις στο λεξιλόγιό του.
Ήταν όμορφος. Είχε μαγνητισμό.
Ήταν χαρισματικός.
Ήταν απλώς διαφορετικός.
Όταν ήρθε για το ραντεβού μας, έβλεπα την προσσελήνωση.
Την είδαμε μαζί. Βγάλαμε φωτογραφίες μπροστά στην τηλεόραση.
Βάση Γαλήνη εδώ. Ο αετός προσεδαφίστηκε.
Μετά το πρώτο μας ραντεβού, βλεπόμασταν όσο πιο συχνά γινόταν.
Σκορπούσε παντού το γέλιο.
Ήταν τόσο
μαγευτικός.
Με την Μπάρμπαρα είδα για πρώτη φορά
πώς γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στην Αμερική.
Με πήγαινε σπίτι της.
Η οικογένειά της ήταν ανοικτή προς όλους.
Ήταν η πρώτη φορά
στη ζωή μου που γιόρτασα γενέθλια.
Η μαμά της έφτιαξε τούρτα γενεθλίων.
Ποτέ δεν είχα τούρτα. Κανείς δεν τραγουδούσε το Χρόνια πολλά.
Δεν ξέρω γιατί.
Μου έδωσε έναν άλλον τρόπο να εκτιμήσω τον αμερικάνικο τρόπο ζωής
και να έχω μια φυσιολογική ζωή.
Αλλά με τους δικούς μου…
Η επικοινωνία με τους γονείς μου δεν ήταν καλή.
Κι ο αδελφός μου…
Λίγο πολύ τον έσβησα από το μυαλό μου
για χρόνια, όσο διάστημα έκανα μπόντι μπίλντινγκ.
Έφτιαχνα τη δική μου ζωή εδώ
και δεν ήθελα καμία σχέση με το παρελθόν μου.
Ο Τζο Γουίντερ ήθελε να βρει τον τρόπο να με προωθεί.
Έτσι, σκαρφίστηκε την ιδέα
ότι είμαι μια γερμανική μηχανή.
Χωρίς συναισθήματα, απλώς βαδίζω μπροστά.
Έτσι, θα γινόμουν πρωταθλητής.
Το λάτρεψα γιατί έτσι έβλεπα τον εαυτό μου.
Ως κάποιον ασταμάτητο.
Ο Τζο Γουίντερ είχε έναν στόχο κατά νου. Να κερδίζω κάθε διαγωνισμό.
Να είμαι στο εξώφυλλο του περιοδικού του.
Να πουλώ μπόλικα συμπληρώματα διατροφής. γι' αυτόν.
Και να χρησιμοποιεί το όνομα Γουίντερ σε όλα όσα κάνω.
Οπότε, όταν σκέφτηκα
να προπονώ τον τρικέφαλο ενδιάμεσα με τον δικέφαλο,
το ονόμασε Πρόγραμμα εναλλαγής Γουίντερ.
Αυτή ήταν η συμφωνία.
Θα ρίξω μια ματιά σ' αυτά.
Να βγάζεις ανεπανάληπτες φωτογραφίες, Άρνολντ.
Να μοιάζουν διαφορετικές.
Συνεργαζόμουν μαζί του. Του είπα
"Τζο, πουλάς τα προϊόντα σου. Βγάζεις εκατομμύρια.
Θέλω να πουλήσω και δικά μου προϊόντα.
Απλώς δώσε μου λίγο διαφημιστικό χώρο στο περιοδικό σου".
Ήθελα να βγάζω λεφτά. Ήθελα το ένα δολάριο να το κάνω δύο.
Ήθελα να μάθω να το κάνω αυτό με τον αμερικάνικο τρόπο.
Είπα στον Τζο Γουίντερ
"Θέλω να πάω σε κολέγιο για να μάθω αγγλικά.
Μετά, μαθήματα οικονομίας γιατί ίσως χρειαστεί να αναλάβω την επιχείρησή σου".
Ξετρελάθηκε μ' αυτό.
Αυτά είναι τα νέα εξώφυλλα.
Για να δω.
Δεν τον θέλουμε στο εξώφυλλο. Έλα.
Μου έχεις πει ότι στο εξώφυλλο μπαίνει μόνο ο Mr. Universe ή ο Mr. Olympia.
Τζο;
Όποτε θέλω κάτι,
σκέφτομαι "Ωραία, τι ακολουθεί τώρα;"
Αν πάντα λαχταράς κάτι, ποτέ δεν ικανοποιείσαι.
Ο Ρετζ Παρκ νίκησε σε τρεις διαγωνισμούς Mr. Universe.
Ο Άρνολντ πρέπει να σπάσει το ρεκόρ.
Ο κόσμος το θεωρούσε υπερβολικό. Για εμένα, δεν ήταν αρκετό.
Ήθελα περισσότερα.
Ο μπαμπάς είχε αποσυρθεί,
αλλά αποφάσισε να διαγωνιστεί στο Mr. Universe.
Ο μπαμπάς μου ήταν 42 ετών εκείνη την εποχή.
Ο Άρνολντ ήταν 23 ετών.
Με ρώτησαν αν ξέρω ποιος άλλος διαγωνίζεται.
Είπα "Ποιος;"
Είπαν "Ο Ρετζ Παρκ".
Είπα "Έλα. Αυτό είναι αδύνατο".
Ήταν παράξενη η αίσθηση να συναγωνίζομαι το ίνδαλμά μου.
Και μετά νίκησα.
Όταν συνέβη αυτό, κάτι παράξενο συνέβη νοητικά μέσα μου.
Ένιωθα μια μικρή ενοχή.
Ότι φέρθηκα εγωιστικά, ότι κακώς αγωνίστηκα εκείνη τη χρονιά.
Σκεφτόμουν ότι ως 15χρονο παιδί το ονειρευόσουν αυτό,
το θεοποιούσες.
Και τώρα, ξαφνικά, γίνεσαι εσύ το άτομο που άλλοι θεοποιούν.
Έκανα πραγματικότητα αυτό το όραμα.
19.9.1970 ΝΑΒΒΑ - MR. UNIVERSE ΛΟΝΔΙΝΟ, ΑΓΓΛΙΑ - 1η ΘΕΣΗ
Το μυαλό μου λειτουργεί διαφορετικά. Επιδιώκει να προχωρά μπροστά.
Ποιο είναι το καινούριο;
Μια νέα πρόκληση. Ένα νέο βουνό να σκαρφαλώσω.
Το Mr. Universe είναι παγκόσμιος τίτλος, αλλά κάθε χρόνο υπάρχει ένας Mr. Universe.
Τότε, ποιος είναι ο καλύτερος;
Έτσι, ο Τζο Γουίντερ έστησε το Mr. Olympia,
για όλους τους νικητές στο Mr. Universe και όλους τους παγκόσμιους νικητές.
Αν νικήσεις εκεί, μπορείς να πεις ότι είσαι ο καλύτερος. Μπαμ!
Mr. Olympia!
Το 1969 κέρδισα τον πρώτο μου τίτλο Mr. Olympia.
Διαφορετική κατηγορία.
Συναγωνίστηκα με τον Σέρτζιο Ολίβα.
Έχασα απ' αυτόν.
Ήταν καλύτερος από εμένα.
Του έδωσα ένα μεγάλο φιλί στη σκηνή
κι είπα, "Απόλαυσέ το, είναι η τελευταία φορά".
Τον επόμενο χρόνο επέστρεψα αγριεμένος.
Έπρεπε να τον παρουσιάσω ως τον κακό,
να προπονηθώ όσο πιο σκληρά γινόταν.
Επιτέλους, είχα ευκαιρία να τον αντιμετωπίσω.
Τότε του έπαιξα ένα κόλπο.
Κάναμε τη μία πόζα μετά την άλλη.
Τότε είπα "Νομίζω ότι φτάνει.
Πλέον πρέπει να έχουν καταλάβει
ποιος είναι ο νικητής".
Είπε "Έχεις δίκιο", και μετά έφυγε.
Τον έδειξα και είπα "Αυτός τα παρατά".
Ήταν ένα ψυχολογικό κόλπο για να εξασφαλίσω τη νίκη για τα καλά.
1970 - MR. OLYMPIA ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΝΟΛΝΤ
Γύρισε και είπε "Κάθαρμα".
Τσαντίστηκε πολύ μ' αυτό.
3.10.1970 - IFBB - MR. OLYMPIA ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ - 1η ΘΕΣΗ
Τη δεκαετία του '70, με ωθούσαν να κερδίζω τον έναν τίτλο μετά τον άλλον.
Ήμουν τόσο μπροστά από όλους τους άλλους που ήμουν σαν οδοστρωτήρας.
-Τι περιμένετε να δείτε απόψε; -Δεν ξέρω ακριβώς.
Είμαι περίεργος πώς είναι.
-Τι περιμένετε απόψε; -Να δω φοβερούς μπόντι μπίλντερ.
-Έχετε ξαναπάει σε κάτι τέτοιο; -Όχι.
-Έχετε ξαναπάει; -Ποτέ!
-Εσείς; -Ποτέ.
ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΟΥΙΤΝΕΪ - 1975
Ο μπόντι μπίλντερ είναι σαν καλλιτέχνης,
σαν γλύπτης, όπως ο Ροντέν ή ο Μιχαήλ Άγγελος.
Διότι πρέπει να έχεις μια αίσθηση συμμετρίας και ομορφιάς.
Αν δεν το έχεις αυτό, όλο το πράγμα μοιάζει με χάσιμο χρόνου.
Έτσι. Κράτα το.
Αυτό είναι. Κράτα το.
Διαφέρει απ' ό,τι πριν από δύο μήνες.
Ποτέ δεν ήμουν ικανοποιημένος με το σώμα μου.
Θεέ μου.
Κοιτούσα στον καθρέφτη και έλεγα "Δεν ξέρω πώς αυτό το άθλιο κορμί
θα κερδίσει σ' αυτόν τον διαγωνισμό".
-Ευχαριστώ που ήρθατε. -Θα έρθει κι ο Λου Φερίνο.
Όταν κοκορεύομαι, είναι όλο μπούρδες.
Εντάξει. Πολύ δραματικό.
Είναι ο άλλος μου εαυτός, ο εαυτός που θέλω να βλέπει ο κόσμος.
Πάρε αυτό.
Αυτό θα σε εμπνεύσει γιατί είναι πόζα με τα μπράτσα.
Είναι ο Κολόμπο.
Πώς σου φαίνεται;
Αλλά στην πραγματικότητα, όταν είμαι μόνος, το κοιτώ και σκέφτομαι
"Ακόμα δεν το έχω. Δεν θα γίνει".
Κοίτα το στήθος.
Μάλλον αυτό ακριβώς πάντα με κρατούσε σε εγρήγορση,
πάντα να θέλω περισσότερα.
Το στήθος σου είναι φοβερό, Άρνολντ.
Τεράστιο.
Ήμουν στη Βαλτιμόρη και στη Φιλαδέλφεια, σε εκδηλώσεις όπου παρουσίαζα πόζες.
Γύρισα σπίτι
και ο Φράνκο μού είπε "Έχω άσχημα νέα".
Είπα "Τι νέα;"
Μου είπε "Ο αδερφός σου πέθανε σε τροχαίο.
Οδηγούσε μεθυσμένος
και έπεσε πάνω σε μια τηλεφωνική κολώνα".
Είχα μείνει άφωνος.
Ήταν πάντα ο αγαπημένος της οικογένειας.
Είχε καλλιτεχνική κλίση.
Ήταν πολύ έξυπνος.
Διάβαζε πολύ.
Αλλά δεν νομίζω ότι ποτέ του ήταν πραγματικά ευτυχισμένος.
Νομίζω ότι άρχισε να πίνει γιατί μεγαλώσαμε σε ζόρικες συνθήκες.
Η βαναυσότητα που υπήρχε στο σπίτι,
οι ξυλοδαρμοί από τους γονείς μας.
Νομίζω ότι δεν τα άντεξε όλα αυτά.
Την τιμωρία.
Από τη φύση του ήταν ένα πολύ πιο ευαίσθητο άτομο.
Στο σπίτι αντιμετωπίζαμε μια πολύ σχιζοφρενική συμπεριφορά.
Υπήρχε ο ευγενικός πατέρας, κι ο άλλος, όταν γυρνούσε σπίτι μεθυσμένος.
Ούρλιαζε στις τρεις τα χαράματα.
Ξυπνούσαμε,
και ξαφνικά η καρδιά μας χτυπούσε δυνατά,
γιατί ξέραμε τι σήμαινε αυτό.
Ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να χτυπούσε τη μητέρα μου
ή να τα παίξει.
Οπότε, υπήρχε μια περίεργη βία.
Η ανατροφή που είχαμε
ήταν ευεργετική για κάποιον σαν εμένα,
που μέσα του ήταν πολύ δυνατός και αποφασιστικός.
Ενώ ο αδερφός μου ήταν πιο ευαίσθητος.
Ο Νίτσε είχε δίκιο
λέγοντας ότι αυτό που δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό.
Αυτό που με έκανε το άτομο που είμαι σήμερα
ήταν το ίδιο που κατέστρεψε εκείνον.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΑΪΝΧΑΡΝΤ ΣΒΑΡΤΣΕΝΕΓΚΕΡ 1946 - 1971 ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ
Το 1972, όταν διαγωνιζόμουν στην Έσση της Γερμανίας,
οι γονείς μου ήρθαν για κάποιον
πραγματικά ανεξήγητο λόγο.
Είχα διαγωνιστεί τουλάχιστον 50 φορές
σε αγώνες άρσης βαρών, σε δυναμικούς τριάθλους,
σε τοπικούς, σε πολιτειακούς, σε εθνικούς διαγωνισμούς.
Οι γονείς μου δεν είχαν έρθει ποτέ.
Γι' αυτό ξαφνιάστηκα πολύ.
Ο πατέρας μου φερόταν λίγο παράξενα.
Ήταν λίγο πιο αργός. Πού και πού μπέρδευε τα λόγια του.
Οπότε, κάτι δεν πήγαινε καλά.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, έλαβα ένα τηλεφώνημα.
Ο πατέρας μου είχε πάθει εγκεφαλικό.
Πήρα την επόμενη πτήση για την Αυστρία
και πήγα να δω τον πατέρα μου στο νοσοκομείο.
Δεν ήταν σε θέση να επικοινωνήσει.
Χρειαζόταν πολλή ιατρική φροντίδα, αλλά δεν ήξερα αν επανέρχεσαι απ' αυτό.
Δεν το ήξερα αυτό.
Επέστρεψα στο Λος Άντζελες
και λίγο αργότερα, εκείνος πέθανε.
Όταν πέθαναν ο πατέρας κι ο αδελφός μου,
δεν ένιωσα τίποτα γι' αυτό.
Καταλαβαίνετε; Το μπλόκαρα.
Ίσως αναδυθεί αργότερα στη ζωή μου…
Αυτά τα αισθήματα, αλλά δεν ξέρω.
Εξασκήθηκα για να το πετύχω αυτό.
Να μη με επηρεάζει τίποτα απ' έξω.
Τι να πω…
Δεν είμαι ειδικός στην ψυχολογία.
Μπορώ μόνο να πω ότι
όταν είσαι άτομο που πάντα έχει έναν στόχο,
που πάντα έχει μια αποστολή,
έχεις ελάχιστο χρόνο να σκέφτεσαι "Πώς νιώθω σήμερα;
Έχω κατάθλιψη σήμερα;
Νιώθω αυτολύπηση; Μήπως έχω μετατραπεί σε θύμα;
Θεέ μου. Νιώθω χάλια με το εαυτό μου" κι όλα αυτά.
Δεν έχω χρόνο για τέτοια χαζά. Ο κόσμος απλώς δεν δουλεύει σκληρά.
Αν είσαι απασχολημένος συνέχεια,
δεν έχεις χρόνο να τα σκέφτεσαι αυτά.
Προχωράμε μπροστά. Προχωράμε.
Το μπόντι μπίλντινγκ δεν ήταν δημοφιλές. Όταν το κατάλαβα, είπα να αυτοπροβληθώ.
Τι εξετάζουν οι κριτές;
Τις αναλογίες, τη συμμετρία, το μέγεθος των μυών,
το πώς κάνεις τις πόζες.
Θέλω να βοηθήσω τον κόσμο να καταλάβει τι είναι αυτό το άθλημα.
-Τα έχεις όλα στο κάθισμα τώρα; -Όχι, υπήρχε θέμα.
Μάλιστα.
ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΚΑΘΡΕΦΤΗ; Η ΟΜΟΡΦΗ ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ
Είμαι σ' αυτήν τη χώρα μόλις πέντε χρόνια.
Τι σημαίνει "μπαλαμούτι";
Θεούλη μου.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΟΔΙ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΡΩΜΗ
Είναι ένα άθλημα. Θέλω να είμαι ο καλύτερος σ' αυτό.
Ταυτόχρονα, νιώθω και καλλιτέχνης.
Δημιουργώ ένα κορμί που δεν υπήρχε πριν.
Το '74 ο Άρνολντ ήταν σε φοβερή φόρμα
και ήταν ανίκητος.
Το 1974 κέρδισα τον διαγωνισμό Mr. Olympia.
Έτσι, κέρδισα συνολικά 13 παγκόσμια πρωταθλήματα.
Το ένα μετά το άλλο.
Γιατί με ωθούσε ένα όραμα.
1η ΘΕΣΗ
Τι άλλο έμενε να κάνω;
Να κερδίσω άλλο ένα;
Βαρετό.
Οπότε, σταμάτησα.
Αγωνίζομαι εδώ και δέκα χρόνια.
Μετά από δέκα χρόνια, νιώθω ότι αρκεί.
Να έχει κι άλλος μια ευκαιρία.
Και θα φύγω ως νικητής.
Κυρίες και κύριοι, ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ!
Είναι άθλημα. Μ' αρέσει ο συναγωνισμός.
Και μου αρέσει να είμαι ο καλύτερος στον κόσμο.
Απλώς ο καλύτερος.
Να στέκομαι εκεί και να ξέρω ότι κανένας άλλος
δεν είναι καλύτερος από εμένα στον συγκεκριμένο τομέα.
Πλέον είναι ένα τόσο επαναλαμβανόμενο πράγμα
που θα ήθελα να προχωρήσω σε κάτι άλλο.
Να προσπαθήσω να γίνω ο καλύτερος σε κάτι άλλο.
Όπως;
Θα με ενδιέφερε η υποκριτική.
Να δω αν είμαι καλός σ' αυτή.
ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Μιλούσαμε στο τηλέφωνο.
Εμπρός;
Είπα…
Πες μου για τη διαδικασία σου ως ηθοποιός.
Είπε "Τζιμ.
Δεν θέλω να γίνω ηθοποιός.
Θέλω να γίνω αστέρι".
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα