𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Co jest, panienki?
Szykujecie się na imprezę czy co?
Nie ociągać się!
Bo wam nakopię, łajzy!
Wszystkie cele, zbiórka!
Cela pierwsza obecna!
Cela druga obecna!
Cela trzecia obecna!
Obecna!
Jak w wojsku.
Jesteście ludzkimi ścierwami!
Nie macie prawa mówić. Gadanie jest zabronione!
Złamanie zasad skończy się zastrzeleniem bez ostrzeżenia.
Będziecie sobie pluć w brodę, żeście tacy głupi!
To był…
niezwykły widok, niepasujący do więzienia.
Nie macie żadnych swobód.
To teraz wasze życie!
Jeśli chcecie tu przetrwać,
radzę przywyknąć do niewygód!
Jasne?
Tak jest!
Nie wierzę!
Jakim prawem sobie zapalił?
Co na śniadanie?
Wieprzowina z fasolą.
Mówiłem, żebyś się nie odzywał!
Szlag.
Nie przepadam za wieprzowiną.
Wynocha do jadalni!
Dziwne było to, jak strażnicy traktowali Dwójkę,
jakby nie istniał.
Jako jedyny dostał omlet.
Na sali było ponad tysiąc więźniów,
ale nikt się słowem nie zająknął.
Co więcej…
Hej.
Zmieniłeś broń?
Wcześniej miałeś rewolwer.
Przestawiłeś się na automat, co?
Nie możemy mieć much w jadalni.
Wypuść ją na zewnątrz.
Decydujący cios
zadał gość, który siedział naprzeciwko Dwójki.
Spójrz na Dwójkę.
Ten, który siedzi naprzeciwko niego, chce mu rzucić wyzwanie.
Jest duży.
Ma doświadczenie w tym waszym sumo.
Przeszedł na mieszane sztuki walki i w ciągu kilku starć został mistrzem.
Wykorzystywał swoją siłę w ulicznych bójkach.
Pobił kogoś na śmierć.
Nigdy nie przegrał walki, ani w Japonii, ani w Stanach.
Zresztą jak większość tutejszych więźniów.
Dwójka.
Tak tu na ciebie mówią.
Skoro ciebie nazywają „Dwójką”,
powinienem chyba siebie nazywać „Jedynką”.
Ciężko się tego używa.
Na razie nikt nie reaguje.
Wszyscy wiedzą, co się wydarzy.
Widzisz?
Spójrz.
Widzisz, jakie jest giętkie?
Majta się.
Hej.
Widzisz?
Zaraz się zacznie.
Stać!
Musisz popisać się siłą, Dwójko, a nie magicznymi sztuczkami.
Co właściwie zyskasz, pokonując mnie?
Chociaż trochę wolności.
Posiłek to jedyna rzecz, której więźniowie wyczekują.
A ty nas go pozbawiłeś.
To poważna sprawa.
Odbiorę ci wolność.
Nie mogę na to patrzeć.
Świetny pomysł.
Dając mi broń, będziesz miał wymówkę, gdy przegrasz.
Trzymaj mocno.
Strzelaj, by zabić.
Śmiało.
Ty cholerny draniu.
Myślisz, że nie strzelę?
Biedak.
Nie ma innego wyboru niż pociągnąć za spust.
Tego właśnie chce Dwójka.
To dobry dzień na śmierć.
To kenpō?
Nie.
Dwójka nie stosuje żadnego stylu walki.
Co to było?
Sumo?
Ty draniu.
Myślisz, że pokonałeś mnie sumo?
Coś ty, to nie było sumo. Przecież cię kopnąłem.
Ale…
jeśli chcesz, mogę walczyć w stylu sumo.
Straż, po posiłku chciałbym z nim poćwiczyć.
Wykorzystamy siłownię.
Skoro mamy oficjalne pozwolenie,
idziemy?
Jest nawet idealny okrąg.
Ale się pietrają.
Nie przejmuj się nimi. To tylko gapie.
Wielki turniej sumo Arizony, dosukoi!
Już zaczynamy?
A, bo mówi się „hakkeyoi”?
Dobra.
Nie mogę go podnieść!
Nie zdołacie mnie poruszyć.
Wy, którzy tylko stoicie na powierzchni ziemi.
Tracę równowagę.
Zaraz upadnę.
Muszę wstać.
Koniec gry.
Przegrałem?
Przegrałem w sumo?
Co to był za ruch? Uderzenie?
Mam coś w uchu…
Myślisz, że tak łatwo się poddam?
Hej.
Co tu robisz sam?
Co?
Widzisz ten znak, prawda?
Normalnie strzelałbym bez ostrzeżenia,
ale skoro jesteś nowy, przymknę na to oko.
Ostrzegałem cię.
Baki. Okropny posiłek, nie?
Tak słyszałem.
Myślałem, że nazywają cię „Dwójką”, bo jesteś drugi w rankingu,
ale chyba się myliłem.
Masz rację.
„Dwójka” oznacza drugie pokolenie.
Drugie po Wyzwolonym.
Pierwsze pokolenie wciąż tu jest.
Czas Olivy się skończył.
Inni też tego chcą.
Nikt nie popiera jego absurdalnie wystawnego stylu życia.
Osiąga to, czego chce za pomocą siły.
W końcu zarówno Oliva, jak i Bosch to Amerykanie.
A ty jesteś inny?
Za dużo gadasz, wiesz?
Rozmowy są zabronione!
Ta pałka…
- się majta. - Nie ruszaj się!
Dobra.
Żarło!
Cśśś.
Dostałeś tylko kawałek chleba i kubek zupy.
Niepotrzebnie dali ci widelec i nóż.
Zresztą w tym stanie nawet z łyżką byś sobie nie poradził.
Pierwszy dzień i już trafiłeś do izolatki.
Ten gość…
Dwójka.
Kim on jest?
Prezydentem.
Kraju, o którym nikt nie słyszał.
Kiedyś był tylko wyspą u wybrzeży Ameryki Południowej.
Malutkim krajem, którego populacja nie przekraczała 20 000.
Nazywa się Jun Guevaru.
21-letni Japończyk z trzeciego pokolenia.
Nie znam kanji, ale „Jun” chyba zapisuje się tak…
Jak symbol „czystości”.
Po angielsku nazywa się J. Guevaru.
Zaczynał jako bandyta trudniący się kradzieżami i szantażem.
Stara śpiewka.
Nie w jego wypadku.
Guevaru nie szalał
po ulicach,
tylko na oceanie.
Innymi słowy – był piratem.
Co? Piratem?
Jego metoda była prosta.
Tarasował drogę statkom wycieczkowym.
Z pomocą lin…
dostawał się na pokład i obezwładniał pasażerów.
Kradł pieniądze i towar.
Gdyby to był koniec historii,
Guevaru byłby tylko młodym bandytą.
Ale gdy miał 17 lat, w życiu Guevaru zdarzył się przełom.
Guevaru widział,
jak przyjezdni wykorzystują pieniądze i władzę,
by traktować wyspiarzy jak niewolników.
Na wyspie wszyscy pracowali razem bez względu na wiek.
Równo dzielono się zasobami
i wspólnie przeżywano radości i smutki.
A teraz?
Skąpiono im zarobków
i traktowano jak gorszy sort ludzi.
Duma i kultura wyspiarzy
była gwałcona przez kapitalizm wielkich potęg.
Właśnie wtedy Guevaru postanowił zawalczyć o niepodległość wyspy.
Guevaru od najmłodszych lat uczył się sztuk walki od swego dziadka.
Zaczął przekazywać tę wiedzę swoim ludziom.
Zakazał użycia broni.
Nie zaszczepiał im jakiegoś naiwnego poczucia sprawiedliwości.
Guevaru szczerze wierzył w zwycięstwo.
Trening Guevaru był morderczy.
Przeciwko pięściom.
Przeciwko broni.
Przeciwko pociskom.
Przeciwko wybuchom.
Liczba ofiar tych ćwiczeń rosła,
ale mówią, że żaden nie zrezygnował.
Plan Guevaru natchnął ich wizją zwycięstwa.
Gdy na ciałach jego wojowników przestało przybywać blizn,
armia Guevaru była gotowa.
Guevaru ogłosił niepodległość wyspy.
Niektórzy wątpili w jego słowa, ze względu na jego młody wiek.
Ale tym, który zapałał do niego największą nienawiścią,
był George Bosch.
Nie możemy czegoś zrobić z tą wyspą?
Coraz głośniej domaga się niepodległości.
Wtedy doszło do incydentu.
Nie możemy tam posłać krążownika?
Polatać im trochę nad głowami.
A potem polecieć tuż nad ziemią i bum!
Na taką małą wyspę wystarczyłby jeden strzał.
Jeśli mogę, panie prezydencie,
z zasady starania o niepodległość należy uszanować.
Dopóki cele przywódcy i ludności są spójne.
Zastępco Jamesie,
nie jesteśmy przed kamerami, obserwowani przez naszych obywateli.
Wyczuj klimat.
Nie przeszkadza ci, że tyle osób chce zdradzić nasz kraj?
Zdradzić?
To nie jest walka o niepodległość. To 20 000 zdrajców ojczyzny.
Czy jako światowi przywódcy mamy wybaczyć taką zniewagę?
Na razie poślijmy na wyspę wojsko.
Pod pretekstem powstrzymania zamachu stanu.
Każemy im przyjąć taką narrację. Możemy kontrolować media.
Wiedziałam, że masz potencjał, sekretarzu Rayu.
Sekretarzu obrony, kiedy wojsko może być gotowe?
Jeśli prezydent chce, nawet dzisiaj.
To jest to! Duch walki!
Dość tego.
Stać!
Ruszcie się, a kręgosłup szyjny prezydenta wykona obrót o 360 stopni.
Niech trzej strażnicy staną twarzami do ściany z rękami w górze.
Prędko!
Jesteś…
Chamomile Lessen.
Jestem jednym z pańskich ochroniarzy, ale…
również rodzimym mieszkańcem tej małej wyspy.
Jestem człowiekiem J. Guevaru.
Pragniemy tylko niepodległości.
I pańskiego cichego błogosławieństwa.
Nie masz przy sobie broni.
Myślisz, że ci to ujdzie na sucho?
Jest 50 stanów.
Obecnie, łącznie ze mną,
mamy po dwóch ludzi w każdym z nich.
I każdy z nas
potrafi bez użycia broni porwać samolot
albo przejąć elektrownię atomową.
Oczywiście mnie też to dotyczy.
Wybacz.
Widzę, że oblał cię zimny pot.
No zobacz, a ja tu, w Kalifornii,
czuję zaledwie lekki podmuch bryzy.
To mój dom!
Dziś odwiedzam dom George’a Boscha,
prostego chłopaka z farmy w Alabamie.
Co to ma znaczyć?
Dziękuję za zaproszenie.
O rety!
Cóż za serdeczne powitanie ze strony pańskiej rodziny.
Prawdziwie amerykański uśmiech!
Słońce, wpadając przez świetlik, oświetla przesadnie przestronny salon.
Przypomina mi słońce Alabamy i moich rodziców.
Jestem wdzięczny rodzicom.
Kocham moją rodzinę.
Kocham mój kraj.
Kocham ludzkość.
Gdzie jest ochrona?
Synu, kochasz ojca?
Bardzo!
Ja też!
Co sądzicie o rezydencji Boscha?
Przemyśl swoje aroganckie życie.
Przyjrzyj się swoim słabym punktom.
Mam przeczucie, że na tym skorzystasz.
No to do zobaczenia.
Oczywiście nadajemy na żywo.
Jesteśmy równi USA.
Dopóki nasze prawa będą szanowane, zapewnię panu bezpieczeństwo.
Proszę to rozważyć.
Rozumiem.
W porządku.
Misja zakończona.
Guevaru osiągnął niemożliwe.
Wywalczył niepodległość na równych prawach.
Ale dlaczego taki człowiek wylądował w więzieniu?
To proste.
A kto tu jest?
Zgadza się.
Najsilniejszy wojownik w Ameryce,
Biscuit Oliva.
Człowiek bez broni równy George’owi Boschowi,
który jest cierniem w boku prezydenta,
powstrzyma Olivę gołymi rękami.
Dla Guevaru taka walka to atrakcja.
Chce walczyć z Olivą.
Zresztą jak wielu w tym więzieniu.
Tak jak i ty, Baki.
Napisy: Anna Piotrowska
𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇