𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇
ISANG ANIME NA SERYE MULA SA NETFLIX
Zero Block. Si A-Block ito. Over.
Si Zero Block ito. A-Block. Over.
Tiyak na nakikita ko na si Baki Hanma. Over.
Sige. Mag-report nang detalyado. Over.
Sa kasalukuyan, nahuli na ng shooting squad si Baki Hanma.
Mukhang tinuturuan siya ng leksyon ng Warden. Over.
Malamang mahabang leksyon iyan.
Maghintay ka lang at bantayan mo ang sitwasyon. Over.
Opo.
Matiyaga kong babantayan. Over.
Good luck. Over and out.
Nagpapakatigas ka.
Kahit sa masamang sitwasyong ito,
sinasabi mong maaari kang maging Unchained, 'di nakatali kaninuman.
Tama bang isipin ko na sa tingin mong makakatakas ka sa sitwasyong ito?
Siyempre.
Nakakasabik naman.
Pinalibutan na ng shooting squad si Baki Hanma. Over.
Ang bait naman nila. Over.
Kahit ngayon?
Oo.
Gusto ko marinig kung bakit ka naniniwala.
Puwede mo bang ipakita sa akin kung paano ka tatakas?
Ginagawa ko na.
Ha?
Sinira ko iyan kanina.
Kailan?
Noong pumasok ka sa aking espasyo.
Gamit ito.
Imposible.
At hindi lang ikaw.
Ang anim na shooters dito. Kinuha ko lahat ng ikalawang butones nila.
Ano?
Sa ibang salita, dito.
Kinuha ko ang butones mula sa pinakamahinang punto ng katawan.
Napakatagal.
Pumalpak ang plano ninyo, noong pinalibutan niyo ako.
Ang kayabangan, dahil sa mga baril,
ang sanhi kung bakit kayo pumasok sa espasyo ko.
Kahit ngayon,
kung may tao ditong bumaril,
at hindi tamaan ang aking cerebellum na kumokontrol sa aking motor nerves,
tiyak na kikilos ako.
Siyempre, sa kasong iyon, higit pa sa butones ang kukunin ko.
Baka durugin kita sa singit gamit ang sipa,
o hatakin ang lalamunan mo,
o saksakin ang philtrum mo.
Sa anumang kaso, hindi bababa sa dalawa ang tiyak na mamamatay sa inyong anim.
At saka, ni-isa sa inyo ay hindi alam kung saan ang cerebellum.
Ano'ng iniisip mo?
Isang bala sa ulo o puso mo at mamamatay ka agad.
Ito ay common sense.
Oras na para tumigil makinig sa kalokohan ng batang ito.
Barilin niyo sa tuhod at turuan ng leksyon.
Hindi nila magawa.
Malas mo, Warden.
Naiintindihan nila.
Naiintindihan nila na sila ang mga bihag.
Warden, pasensiya na, puwede mo bang ilagay ang iyong kamay sa aking balikat?
Para mukha namang palakaibigan sa sinumang nanonood.
Gaya ng gagawin mo sa matalik mong kaibigan.
Ngayon!
Nakakabighani, una sa kasaysayan,
na mga bihag na may dalang baril ay natalo ng isang kriminal na kamao lang.
Hala.
Nakikita na mapaglaro si Warden.
Ano'ng nangyayari, A-Block?
Wala.
Lahat ay papunta sa magiliw na picnic.
Picnic?
Naiintindihan ko.
Ang bait ni Warden.
Buksan!
Sa mapaglarong utos ni Warden, ang dalawang natitirang pinto…
ay bumukas nang walang pag-alinlang.
Tiyak na si Baki ay Unchained.
Tapos na ang laro.
Bumalik na si presong Baki Hanma.
Pakilagay ang mga cuffs.
Iniinsulto mo ba kami?
Gusto ko lang makita kung makakatakas ako o hindi.
Ganoon pala.
Bale, nagtagumpay ka sa pagiging Unchained?
Hindi mo ba ako babatiin?
Dahil sa aking posisyon, hindi ko puwedeng gawin.
Bumubukas ang mga pinto!
Sinukuan mo na ang iyong pagtakas?
Hindi talaga pagtakas, mas outing?
Wala akong pake!
Galit siya!
Hindi nagagalit si Oliva.
Hindi paglalakad ang aking layunin.
Ano ang layunin mo?
Mr. Oliva.
Naaabala ka ba sa kalayaan ko?
Sa tingin mo na pantay tayo, bata?
Nakakalabas tuwing gusto ko, nang walang armas.
At, nakakabalik pagtapos ko.
Paano tayo nagkakaiba?
Michael.
Tanggalin ang cuffs niya.
Ha?
Sasabihin ko lang dapat sa iyo kung hindi siya bumalik sa outing niya.
May kasabihan sa Japan, "kalaykayin ang mga uling."
Tumutol ka lang, bata.
Hindi na kailangan alisin.
Ha?
Kakalaban mo lang kasama si Mr. Guevaru noong isang araw,
at kahit medyo bugbog ka pa,
iniisip mo, "Bata ang kalaban ko. Walang problema."
Hindi mo kilala kung sino ang kaharap mo!
Pababayaan ko ngayon.
Kumain ka na, at sumubok ulit!
Grabe ang sinabi niya kay Mr. Unchained!
"Kumain ka na, at sumubok ulit!"
Naiintindihan ko.
Tama ka.
Hindi pa ako kumakain ng almusal.
Tawagin mong makakalimutin.
Iyan ay magandang payo!
Mahirap siguro maging matanda.
Bilang orihinal na Mr. Unchained,
ang pagtutugon sa mga hamon ng bagong Unchained
ay mababa sa iyong dignidad.
Kaya pinipigilan mo ang iyong galit
upang ipahayag ang iyong dignidad.
Ganoon nga, 'di ba?
Walang matanda ang gustong sumunod sa isang bata.
Ano'ng problema, batang Baki?
Ang sinabi ko lang ay nakalimutan kong kumain ng almusal.
Itong usapan ng orihinal at bagong Unchained,
wala ka sa sarili mo ngayon, munting Baki.
Hindi na mahalaga ngayon.
Wala na akong pakialam kung malaya ka o hindi.
Gusto ko lang ipakita kay tanda na nagkakamaling iniisip
na siya ang pinakamalaya sa mundo,
na kung ginusto ko, kaya ko ring makatakas ng kulungan.
Hindi ko talaga nararamdamang hindi ako malaya ngayon.
Hindi ko nga kailangang lumabas.
Pumasok na tayo, Warden.
Sobrang tanga lang.
Hindi maramdamang malaya maliban kung ikaw ang pinakamalaya sa mundo.
Iyon ay hindi malaya.
Kawawa naman.
Ilalagay ko lang ito sa garahe.
Itong bike.
Sige, ako na.
Sige.
Ah…
Pinag-iisipan ko lang na ipagpalit ito.
Kunan ninyo ako ng bago.
Araw-araw.
Kung anumang mangyari, araw-araw…
pinupuntahan ko si Maria.
Tinatawag nga akong pinakamalakas sa America,
o ang pinakamadamot sa America.
Ngunit, ang araw-araw na tungkulin na ito,
itong ritwal, sa totoo lang ay ang tanging pahinga ko.
Tatlong minuto bago ang takdang oras.
Mahigit sampung taon na mula noong nagkakilala kami.
At gayon pa man, kinikilig ako, na parang unang araw na nagkita kami.
Masusi, na parang huling araw na naming magkasama.
Ayan na siya!
Na-late ka.
Patawarin mo ako, honey.
Labis akong nag-alala sa oras,
napabayaan ko ang iyong damdamin.
Naging pabaya ako.
Pasensiya na!
Ganoon ba!
Gusto mo akong talunin sa bato-bato pik.
Dali.
Alam mong mapalaban ako pagdating sa mga laro.
Ako ang pinakamalakas sa America, kahit sa bato-bato pik.
Pakibilisan!
Heto na!
Bato-bato pik!
Buwisit! Natalo ako!
Hindi ako makapili kung bato o papel.
Sige, heto na talaga!
Bato-bato pik!
Natalo ulit ako!
Dapat pinili ko papel!
Pik!
Pinili ko bato!
Para matalo tatlong beses sunud-sunod!
Akala ko talaga na papel ang darating.
Kahit ilang beses naming gawin…
Hindi dapat ako nag-gunting!
…ang panalo ay kung sino ang sabihin namin.
Ito ang pinaka-hindi maliwanag na laro sa mundo.
Hindi ako nanalo kahit isang beses ngayong gabi.
Ngunit, hindi kita hahayaang manalo sa susunod.
Ang panalo ay kung sino ang sabihin namin.
Ang pinakamarahan na laro sa mundo.
Mag-isang pagkulong.
Kilala bilang Itim na Pinto.
Sa isang kahulugan, ito ay kung saan ang masusuwerte,
na nahuli imbis na nabaril, ay kinukulong.
Nang sabihin iyon…
Boss!
Ano?
Ang balikat ko! Mapuputol na ang aking mga kamay!
Pakiusap! Pakitanggal ang finger-cuffs!
Pakiusap! Hindi ako tatakbo!
Boss!
Tubig! Isang baso lang ng tubig!
Gaano pa ito katagal?
Hindi ko na gagawin ulit!
Mukhang mabuti ka.
At ikaw?
Baki. Malupit ang realidad.
Kahit gaano ka pa tumawa sa pagkukulang ng kalayaan ko,
o kung gaano mo kalakas inihahayag ang iyong kaginhawaan,
ito ang realidad.
Kakain na ako.
Isang maluhong 100,000 kilocalorie na pagkain.
Ang lakas ng gana kong kumain.
Nahihirapan siguro ang nagluluto.
World-class na wine bilang pampagana.
Para sa dessert, cognac sa loob ng melon.
Pantunaw, ang pinakamasarap na sherry, at isang cigar.
Pagkatapos kumain, puwede akong maglakad.
O matulog sa malaki kong kama.
Pag-isipan mo nang mabuti.
Ang pagkakaiba sa sitwasyon natin.
Kulungan ng Arizona State.
Ito ang aking kaharian.
Oliva, maipapangako ko ito.
Sa malapit na hinaharap,
luluhod ka sa harapan ko.
Nagmamakaawang kalabanin ka.
Nagmamakaawang tanggapin ang hamon mo.
Diyos ko, nakakatawa.
Napakasaya tuwing kasama ka.
Hoy, isipin mo.
Ikaw, ang pinakapiling tao rito,
ay inihian ang isang taong hindi makagalaw.
Ganoon kaiba ang sitwasyon natin ngayon.
Pero tingnan mo ikaw.
Hindi ka tumatawa.
Hindi ka ba tatawa, Unchained?
O hindi ka makatawa, Unchained?
Mister, pakitingnan ito.
Nahanap ko lang.
1985 Romanée-Conti Magnum.
Mula sa pinakamagagandang taon,
itong bote ay kasing mahal ng maluhong kotse.
Diyos ko po!
Ganoon na nga.
Masarap, hindi ba?
Isang kamangha-manghang Pinot-Noir.
Marilag na lasa ng prutas.
Pina-edad sa cask,
at isang makalupang amoy mula sa saganang lupa.
At ang mga herbs.
Bahagyang tobacco.
Kahit isang sipsip lang ako,
parang 100-piece orchestra.
Sa kabila ng kumplikadong paghahalo ng napakaraming lasa,
wala sa kanila ang sumosobra, at bawa't isa ay nananatiling kakaiba.
Perpektong balanse.
Datapuwa't,
paano itong likido ng fermented grapes
ay higit 10,000 beses pa ang halaga sa isang sampung dolyar na wine?
Ang sarap ay hindi hihigit nang 11 o 12 beses.
Ang kasiyahan ay hindi hihigit nang 14 o 15 beses.
Tawagin ang Warden.
Pasensiya na, Baki.
Kukunan dapat kita ng yelo, pero…
Ang sarap.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Nick Barrios
𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇