𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Chcesz się z nim zmierzyć?
Czemu tak sądzisz?
Nikt nie wątpi w twoją siłę.
Ale to, co zrobił Baki, wychodząc przez frontową bramę,
miało ogromny wpływ na pozostałych więźniów.
Ten jego mały wypadzik?
Nie chcę tego mówić, ale…
Wypluj to z siebie.
Wyjście Bakiego było inne, niż gdy ty lub Guevaru to robicie.
W waszym wypadku wynika to z siły waszej pozycji.
Ale w wypadku Bakiego…
Sugerujesz, że siła tego dzieciaka jest bardziej prawdziwa?
Nie, nie, nie, nic z tych rzeczy.
To tylko taka plotka.
Mam im pokazać,
jak wygląda wyjście frontową bramą?
Właśnie dlatego nie chciałem nic mówić!
Gdybyś się na to zdecydował, nawet marines nie mogliby cię powstrzymać!
Podobno prezydent jest fanem sztuk walki.
Wyślij mu zaproszenie.
Wydaj oświadczenie dla prasy.
Więzienie stanowe w Arizonie
zorganizuje widowiskową walkę i transmituje ją na cały świat.
Rozumiem.
Legendarny Biscuit Oliva, najsilniejszy człowiek w Ameryce,
zmierzy się z Bakim Hanmą, najsilniejszym chłopcem w historii.
Sprzedamy prawa telewizji kablowej
i zrobimy transmisję na całą Amerykę.
Wspaniale!
Zarobicie na tym znacznie więcej,
niż na więźniach budujących drogi.
Wspaniale!
Jestem zazdrosny.
O kogo?
Kiedyś twoje piękno zapierało wszystkim dech.
Potem zachorowałaś i po niezliczonych lekach
przybrałaś obecny wygląd.
Straciłaś urodę – największą wartość w życiu kobiety.
Ale spójrz na siebie.
Jesteś nieugięta.
Równie harda, jak niegdyś.
Równie nieskrępowana, jak niegdyś.
Równie dostojna, jak niegdyś.
Żyjesz dumnie. Nic a nic się nie zmieniłaś.
Po prostu jestem bezwstydna.
Ty byś pewnie…
Chodź tu.
…zachowała godność, nawet gdyby cały świat się od ciebie odwrócił…
No podejdź!
Jakim prawem ja…
Każesz damie trzeci raz się powtórzyć?
Kochanie, nawet ja ledwo się trzymam.
Dam ci to, czego chcesz.
Za dwa tygodnie.
Cała Ameryka pozna twoje imię.
Nic nie kumasz, Zniewolony.
Masz starczą demencję, Zniewolony?
Myślisz, że jestem zniewolony?
Chcę tylko z tobą walczyć.
Nie potrzebuję dwóch tygodni.
Co masz na myśli?
To.
Jeśli którykolwiek z nas się ruszy, wtedy, czy tego chcesz, czy nie,
zacznę walkę.
Chcesz walczyć tutaj?
Nie jesteś prawdziwym wojownikiem.
To walka między nami.
Czemu ktoś jeszcze miałby ją oglądać?
Nie rozumiesz?
W tej chwili masz skute oba kciuki.
Zamierzasz walczyć ze mną w tym stanie?
To ja wszczynam tę walkę. Poza tym…
nie jestem tak zakuty jak ty.
Tak mnie postrzegasz?
Tak, jako żałosnego jeńca.
Nie o tym mówię!
Pytam, czy wyglądam na kogoś, kogo można pokonać bez użycia rąk?
Wciąż nie łapiesz, co?
To nie pora martwić się, jak jesteśmy postrzegani.
Wybacz. Teraz już kapuję.
Szefie!
Myliłem się.
Walka zaczyna się teraz.
Niewątpliwie jesteś synem Ogra.
Poważnie podchodzisz do walki.
Myliłem się.
Jest tak, jak mówisz.
Nie byłem prawdziwym wojownikiem.
Wybacz mi.
Przepraszam za zwłokę.
Skoro nareszcie się ocknąłeś,
nie mogę dłużej tak walczyć.
Widzę, że ułatwiłeś sobie zadanie,
ale to nie wystarczy.
Weź się zamknij.
Rozumiem.
Krew wpływa do rąk przez tętnice
i wraca do tułowia poprzez żyły.
Dlatego wkłada się coś pod pachę,
by poprzez ściśnięcie tętnic powstrzymać krwawienie.
Baki ma tak rozwinięte mięśnie grzbietu,
że może ścisnąć tętnice, nie trzymając nic pod pachą.
Napinając pachy, odcina się przepływ krwi do tętnic.
Krew odpływa z rąk.
Bez krwi ręce i palce stają się cieńsze do momentu, aż wreszcie…
Przepraszam za zwłokę.
Co?
Znasz się na rzeczy.
Teraz obaj jesteśmy wolni.
Ty i ja.
Leży między nami rozbita ściana, ale…
Jesteśmy już nawzajem w swojej przestrzeni.
Ciężki.
Tak, całkiem nieźle.
Naprawdę nieźle, Baki!
Potężny cios w ciało, biorąc pod uwagę ciasną przestrzeń.
Niesamowite, że mogłeś włożyć w niego taki ciężar.
To będzie ciekawa walka.
Co ty na to, Baki?
Może podejdziesz bliżej?
Amerykanin Rich Cox, 33 lata.
Skazany na 18 lat.
Utknął w ścianie.
Nie, Baki.
A potem…
został siłą przeciągnięty przez dziurę.
A co ze ścianą?
Już jej nie było!
Dwie cele stały się jedną.
A potem Wyzwolony powiedział:
Z drogi, Cox.
Więc się przesunąłem.
To było niesamowite.
Złapał go za rękę i nogę, o tak.
Rzucił go na ziemię?
Skądże.
W ten sposób, rozumiesz?
Wywijał nim.
Jak ręcznikiem!
Wywijał człowiekiem!
Nie wiem, jak długo nim tak wywijał.
Wolę nawet o tym nie myśleć.
Nie chodzi nawet o różnice w sile fizycznej.
A potem?
Puścił go.
Dla szefa był tylko ręcznikiem.
A co było potem? Nie wiem.
Dlaczego?
Bo przeszli do następnej celi. A raczej o wiele dalej!
Drugi świadek – Amerykanin Edward Baccarat.
Dwadzieścia dziewięć lat. Ośmioletni wyrok.
Mówią na niego Wyzwolony,
ale myślałem, że chodzi o władzę.
No wiesz: zasady, prawa.
W sensie, że im nie podlega.
Też byś tak uznał, nie?
Samo to byłoby już niesamowite.
Ale to nie to.
To nie jest ksywka o jakimś metaforycznym znaczeniu.
Każdy by to zrozumiał, widząc to na własne oczy.
Nie ma żadnego pomieszczenia, które mogłoby go zatrzymać.
Przebił się przez ściany trzech cel…
Przepraszam, czterech. A potem wyłamał stalowe drzwi.
Takiego gościa nic nie byłoby w stanie powstrzymać.
Opowiem, co było później.
Amerykanin Bob McCarthy, 27 lat. Strażnik więzienny.
No więc czekał, aż tamten wstanie.
Jego spojrzenie było zaskakująco spokojne,
jakby wcale nie brał udziału w walce.
Wtedy to się stało.
Wstając z podłogi, Baki kopnął go w łydkę.
To niezwykłe, że po upadku z trzech pięter na beton
Baki był stanie kontratakować,
ale Oliva złapał go z łatwością.
Nawet mając tyle mięśni, jest szybki.
Baki kopał go drugą nogą.
Ale Oliva był niczym olimpijczyk dzierżący pochodnię.
Spokojnie kazał nam
odsunąć się do tyłu.
Nie wierzyłem własnym uszom.
Nigdy nie słyszałem takiego dźwięku.
Baki Hanma wbił się w ziemię, jakby był pieczęcią.
Gdy później zmierzyliśmy wgłębienie, miało 30 cm głębokości.
Co wówczas myślał Oliva?
Nie wiem. Trudno powiedzieć.
Skrywa wiele tajemnic, nawet przed nami.
Aż sapnąłem.
Choć tylko przewrócił się na plecy,
zrobił to o własnych siłach.
Ach…
jak dobrze.
Pełna moc najsilniejszego mężczyzny, Biscuita Olivy.
To uczucie, to słodkie mrowienie,
takie samo, jak pięć lat temu.
To uczucie, które towarzyszyło walce z moim ojcem Yujiro Hanmą.
Nasze możliwości nie mogły się ze sobą równać.
Cóż za nostalgia.
Ach… I oto jest.
Zaczyna się.
Co? Rozpuszczam się?
Topnieję.
Lepki.
Coraz rzadszy.
Jak woda.
Nie, bardziej jedwabisty.
Płynniejszy od wody, pęczniejący,
póki nie wypełnię całej przestrzeni.
Zgadza się! Baki wyskoczył w górę.
Nie, nie wyskoczył.
To nie było coś tak prostego.
Tym, co najpierw uświadomiło mi zmianę,
była podłoga.
Na betonie, na którym leżał Baki – w miejscu, w którym były jego plecy –
były plamy potu układające się w kształt twarzy.
Słyszałem o tym legendy, ale pierwszy raz sam to ujrzałem.
Istnieje tylko w japońskich sztukach walki.
I ostatecznie został pogrzebany. Hit Trening Mięśni.
Tylko ten trening mógł wytłumaczyć pojawienie się twarzy diabła.
Co jeszcze bardziej niesamowite, stojąc w tej pozycji,
Baki kogoś mi przypominał.
Najzdolniejszego szermierza świata,
Musashiego Miyamoto. Każdy o nim słyszał.
Mówi się, że sprawnością fizyczną
przewyższyłby nawet współczesnego olimpijskiego atletę.
Mając zaledwie 18 lat, Baki Hanma
przypominał mi tego wyjątkowego mistrza sztuk walki.
Co się teraz wydarzy?
Spóźniłeś się, Baki.
Nieładnie kazać starszym na siebie czekać.
Dobrze wyglądasz.
Możemy zaczynać?
Nie mogłem się doczekać.
Widziałem to raz w japońskim filmie.
Los przesądzony w ułamku chwili.
Taka niesportowa konkluzja.
Oliva był w pełni świadomy zmiany, jaka zaszła w jego przeciwniku.
Pięknie, Baki.
Widzę, że nadepnąłem ci na odcisk.
Wiesz, że nie lubię tanich sztuczek.
Nadchodzę!
Przysięgam na Boga,
że w tamtej chwili nie mrugnąłem.
Wydawało się, że Oliva rusza przed siebie.
Wyglądało tak, jakby przeniósł ciężar ciała nieco do przodu.
A potem, jakby się rozmyślił, bez powodu zanurkował w dół.
Dla nas, ludzi z Zachodu,
walka była tak zacięta, że z trudem ją śledziliśmy.
Ale mieliśmy szczęście.
Coś jeszcze obserwowało tę walkę.
Gotowi? Zacznę odliczanie.
Jeszcze się nie poruszyli.
Teraz Baki się rusza. Oliva wciąż stoi nieruchomo.
Trafienie!
Późniejsze ujęcia dowodzą, że w tej chwili Oliva stracił już przytomność.
Chodzi o to, co mogliśmy zauważyć gołym okiem.
Oto sekunda po starcie.
Oliva…
nawet się nie opierał.
Zgadza się.
Jak to „zgadza się”? Chwileczkę.
Wyjaśnij. Czemu się nie opierał?
Bo Oliva nie był świadomy.
To jakiś żart?
Twierdzisz, że stracił świadomość?
Nagranie pokazuje, że wciąż stoi.
Jest gotowy do walki.
To prawda. Ale…
Tak jak myślałem.
Zasmarkany z ciebie dzieciak, ale nagle się usprawniłeś.
W końcu jesteś Hanmą.
Słusznie wiele się po tobie spodziewałem.
Tor Nørretranders napisał książkę:
Iluzja użytkownika: przycięcie świadomości do odpowiedniego rozmiaru.
W tej książce Nørretranders pisze:
Świadomość jest opóźniona o pół sekundy.
Gdy ktoś chce się ruszyć,
sygnał wysyłany jest do jego mózgu pół sekundy wcześniej.
Na przykład, jeśli leci na ciebie nóż.
Sygnał zostaje wysłany!
Ale minie pół sekundy, nim pojawi się świadomość.
Teraz mózg mówi: „Niebezpieczeństwo! Rusz się!”.
Następuje akcja.
Innymi słowy, przez pół sekundy jesteś nieświadomy,
zanim pojmiesz, że sygnał został wysłany.
W tym czasie wszystko może się zdarzyć.
To zaledwie chwila.
A ty ją wykorzystałeś.
Wydostałeś się w życiu z wielu trudnych sytuacji.
Nigdy nie mogłeś sobie odpuścić.
A do tego krąży w twoich żyłach krew Hanmy.
Wszystko to dało ci te pół sekundy.
To rzadki sposób myślenia, niemożliwy we współczesnym sporcie.
Istnieje tylko w japońskich sztukach walki. I choć to rzadki skarb,
nie jest mi potrzebny.
Bo mam… to!
A to co?
Napisy: Anna Piotrowska
𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇