𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇
ISANG ANIME NA SERYE MULA SA NETFLIX
Ano…
Ano iyan?
Ito ay…
isang bilog!
Siyempre nagulat kami.
Bilog na bilog siya.
Naging bola ang isang tao.
Parang iyong hayop, alam mo? Armadillo?
Ganoon. Ganoon na ganoon.
Dahil sa trabaho na ito,
natuto rin ako ng martial arts.
Iyang technique? Naintindihan ko kung gaano ito kagaling.
Ang mga martial arts techinques ay madalas gumamit ng joints.
Sa ibang salita, ang mga sulok ng katawan.
Puno ng mga sulok ang katawan ng tao.
Pero kung ganito?
Nagulat si Baki. Kitang-kita sa mukha niya.
Noong ginawa niya iyan, nawalan ng bisa ang 0.5 segundo.
Ngunit siya ang anak ng demonyo.
Tumalon at sumipa siya patalikod. Ang galing.
Ang pinakamalakas na sipa.
Ngunit…
pinatalsik siya!
Siya mismo ay nabigla dahil sa hindi inaasahang pakiramdam,
ngunit may naalala ako.
Ito ay noong tumulong akong ihain ang pagkain ni Mister.
Nakaubos ng mga ilang bote ng wine si Mister at maganda ang kaniyang mood.
Doon siya nagpakita ng isang bagay na kawili-wili.
Manood.
'Di kapani-paniwala, ang naka-flex niyang biceps ay gumalaw hanggang sa balikat,
dumaan sa likod ng ulo,
hanggang sa kabilang braso.
Sa pag-flex niya ng muscles nang ganoon,
nagbigay siya ng palabas na nagmumukhang gumagalaw ang bicep.
Maaaring tawagin itong muscle control.
Kayang gawin ni Mister sa iba't ibang lugar sabay-sabay.
Sa ibang salita, kaya niyang i-flex ang kahit anong parte ng katawan.
Tumalsik si Baki dahil sa abilidad na iyon.
Ang lakas ng hampas ni Baki ay napatalsik ng isang inner counter force.
Kaya hindi siya gumugulong.
Ngayon ko lang naalala.
Ngayong iniisip ko ito, ganiyan din ang nangyari dati.
Kureha Shinogi.
Parehas ang ginawa niya.
Malaki ang pagkakaiba ng muscle mass mo, hindi ko napansin.
Ngunit ito ay pareho.
Marahil parehas din kung paano sirain.
Subukan mo.
Dali at subukan mo,
ang galaw na nagligtas sa iyo dati.
Marami kang alam.
Mukhang wala rin namang ibang paraan
at gagawin ko talaga!
Goutaijutsu.
Noong mga araw ko sa akademya,
ipinakita ng isang 60 kg na guro ang milagro.
Naghanda kami ng isang bowling ball bilang biro,
ngunit sinira niya ito sa isang hampas.
Ayon sa kaniya,
Dose-dosenang mga joints ang gumagalaw sa isang chop movement.
Ibig sabihin maraming kutson
o mga shock abosrbers.
Itong kutson ang pinakamalaking hadlang sa lakas ng hampas.
Pero kung mapapatigas mo ang kutson,
puwede maging bakal na bola ang isang tao.
Ang aking timbang ay 60 kg,
kaya puwede ako maging 60 kg na bolang bakal.
Natural lang na masira ang bowling ball.
Datapuwa't,
hindi ito gagana laban sa gumagalaw na tao.
Goutaijutsu.
Na proseso pa rin akong i-master ito.
Ang tunog…
Paano iyan ang tunog ng taong tinatamaan ang isang tao?
Pinapanood namin nang hindi humihinga.
Limang segundo, sampung segundo. Hindi, baka tatlong segundo.
Tapos nangyari.
Puno ng kamangha-manghang moves ang laban,
pero, nalaglag ang puso ko sa eksenang iyon.
Nilamon niya ang isang tao nang buo.
Parang Pac-Man?
Ano ang nangyayari doon sa loob?
Higit pa sa aming imahinasyon,
ngunit parte pa rin ito…
kahit ito, ay parte ng laban.
Naalala ko ang aking kabataan.
Ang tutubi na nahuli ko, puno ng buhay.
Wala akong hawla ng insekto,
kaya maingat kong hinawakan, sinusubukang hindi masaktan.
Nagmadali akong umuwi sa bahay mga ilang bloke lang.
Mahina ang tutubing pinakawalan ko sa mesa,
parang ibang tutubi.
Maingat kong kinarga pa nga.
May natutunan akong masakit na leksyon kapalit ng mahalagang kayamanan.
Ang paghuli sa buhay na nilalang,
ay magdudulot ng stress at aapektuhan ang lakas nito.
Sa kaso ni Baki, nahawakan siya nang buong lakas ni Oliva.
Puwede kitang lutuin, ihawin, tapak-tapakan…
Kahit ano ang puwede kong gawin sa iyo.
Kung laban ito sa ring na may rules
siguradong one-round win ito.
Ngunit sa kasamaang palad,
ang lugar na ito ay hindi kasing banayad sa ring.
Wala tayong referee o mga rules para maiwasan ang pinsala.
Sino ang magdedeklara kung tapos na ang laban?
Baki, dapat manggaling sa bibig mo.
"Patawarin mo ako, pagbigyan mo ako."
Kailangan mong sabihin.
Siguro nga,
pero bakit tatapusin natin ngayon?
Lumampas na tayo sa puntong walang babalik.
Paano sasabihin ng mga rules o referee
kung paano tapusin ang isang laban kasama ang kalabang hindi ko gusto?
Isa sa atin ay dapat mamatay, o aminin ang pagkatalo.
Walang ibang paraan.
Sa kasong iyon, Oliva,
ipinakita mo ang kahinaan mo ngayon lang.
Ang mga salita mo kanina…
Gusto mong aminin ang pagkatalo ko.
Kahit na hindi ako makagalaw,
tiyak na malapit ka nang matalo.
Pac-Man!
Lumiliit ang bola!
Minamaliit mo ba ako?
Ginagamit ang parehong move dalawang beses sa isang mahusay na fighter?
Buwisit na bata…
"Pagbabayaran mo ito"?
Pagbabayaran mo ito!
Ano pa ang puwede natin gawin sa isa't isa?
Tama na.
Tapos na ako sa "aking sikretong panlaban."
Ano ang punto ng pagpanalo kung gumagamit ng daya?
Sa tingin mo na mananalo ka gamit ang mga daya?
Sayang naman.
Hindi ganoon manalo
laban kay Biscuit Oliva, ang pinakamalakas sa America.
Magbugbugan na lang tayo.
Hindi ko rin maintindihan ang sinasabi niya.
Naglalabanan na silang dalawa.
Harap-harapan.
Nakatindig parang tunay na lalaki.
Wala na magawa si Oliva kundi tumawa.
Sabagay, ang batang 100 kg na mas magaan sa kaniya,
sinabihan siyang "lumaban parang lalaki."
Buwisit na bata!
At sa sandaling iyon…
Huwag!
Huwag mong gawin!
Walang iba kundi ang dating heavyweight kampeon,
Si Iron Michael.
Mamamatay ka, Baki!
Nasa isang kuwarto siyang sinira ni Oliva.
Sa mga kasong ganito,
puwedeng kaming bumaril nang walang babala, pero…
Hindi mo pinag-isipan ang weight class.
Isipin mo kung bakit may 17 na weight classes ang boxing!
Napakalinaw ng kaniyang sinabi, hindi namin maiwasang makinig.
Isang middleweight tulad mo laban kay Mister ay suicide!
Kahit ako hindi lalaban kay Mister! Hindi ko kaya!
Huwag!
Naiintindihan ko, Michael.
Naiintindihan ko.
Ibig sabihin sulit talagang subukan!
Walang taong
makakapigil sa kanila.
Kahit si Michael,
kahit ang rules.
Malamang…
Ito ang pinakamalupit na sapakan
simula noong umiral ang planetang ito.
Ang katapusan
ay malapit na.
Paano ang laban?
Pasensiya na, pero hindi ko alam.
"Bakit," tanong mo?
Kaming tatloy ay hindi namin nakita.
Masyadong mabilis.
Narinig ko mamaya na sa parehong oras,
may ga luminyang buwitre sa panlabas na pader.
Mayroon isang bagay akong alam.
Tatalunin ko si Oliva.
Gamit ang
technique,
gamit ang utak.
Hindi,
parehong hindi tama.
Hindi iyon ang ibig sabihin ng manalo.
Para matalo si Oliva, na 100 kg mas mabigat sa akin,
Kailangan kong gawin gamit ang lakas.
Harap-harapan.
Harap-harapan lamang.
Hindi ako tatakbo.
Pipilitin ko siyang…
mapaurong!
Deretso sa pader
at lampas pa.
Walang nagsalita,
pero nagtanggal na kami ng mga cap.
Mayroon nga, ano? Mga lalaking ganiyan.
Nangyayari nga, 'di ba? Mga laban na ganiyan.
Maharlika, dakila,
at sagrado.
Ang tipong gusto mong lumuhod.
Itong batang wala pa sa kalahati ng laki ko,
ay napapaurong ako.
Hindi! Hindi lang niya ako napapaurong.
Isang batang 100 kg na mas magaan sa akin
ay pinipilit akong… pinipilit ang America…
Simboliko ang eksena.
Noong nagkamalay ako at itinaas ang ulo,
walang tao sa harapan ko.
Tawagin ang infirmary! Dali!
Opo, sir.
Ano?
Maria.
Naglakad ka papunta rito?
Natalo ka sa bata, ano?
Oo.
-Balik na tayo. -Ha?
Hindi na ako makapaglakad.
Ang pagpunta dito lang ang makakaya ko.
Ipapabuhat mo ba ako sa batang iyan?
Siyempre hindi.
Hindi ko ibibigay ang karapatang iyon kahit kanino.
Tawagin ang Warden.
May sasabihin ako sa lahat ng mga preso.
Matatalas ang mga tainga ninyong lahat,
Siguradong narinig niyo na ang mga tsismis.
Totoo ang mga tsismis.
Natalo ako kay Baki Hanma.
Samakatuwid,
Hindi na ako ang pinakamalakas sa Kulungan ng Arizona State.
Gayunman,
hindi ko matitiis iyan.
Kaya ano ang gagawin ko? Simple lang.
Kailangan lang niyang mawala.
Warden, paki-ayos, okay?
Si Baki Hanma ay papakawalan simula ngayon.
Ha?
Hindi posible ngayong araw…
Puwedeng gawin ang papeles mamaya.
Iyan ay…
Mas mabuti kaysa 4,000 preso ang tumakas, 'di ba?
Nakakagulat.
Nakakagulat kung gaano kadali akong nakawala.
Isang bisikleta lang ang hiniling ko at pagkain saka tubig.
At kaunting pera.
Si Mr. Unchained naman,
si Biscuit Oliva ay may pinilit na kondisyon sa akin.
Isang helicopter hanggang airport para bantayan ako mula sa taas.
Napakaingay.
Natalo niya si Unchained gamit ang lakas, ha?
Lumaki pa siya nang higit sa inasahan, hindi ba?
Tumawa ka,
pero ang ideya na inisip ni Baki para sa
kunwaring laban niya laban sa praying mantis…
nakikita ko ito bilang malupit na counterattack
laban sa iyo na pumatay sa Aprikanong Elepante.
Dapat kong idagdag, "sa wakas."
Dinaig niya ang pinakamalakas sa America… Hindi, sa mundo,
si "Unchained" Oliva.
Siya ay isang halimaw na kahit ikaw ay kumilala.
Ogre.
Baka si Baki ang iyong pinakamalaking hadlang sa Earth ngayon.
Masyado kang madaldal, Strydum.
Paumanhin. Papalitan ko ang usapan.
Sa anumang kaso, ang nakakagulat,
kahit mabuhay itong mga stuffed creatures,
hinding-hindi ka nila matatalo.
Halimbawa, Ogre,
matatalo ba ni Baki ito?
Malamang hindi niya gagawin,
pero kung oo, madali lang.
Talaga? Tingnan natin…
Paano naman ito?
Mahihirapan siya.
Hindi siya makakatakas ng walang pinsala,
pero masasabi ko na hindi hihigit sa 30 minuto.
Paano naman kung…
Tumigil ka na!
Hindi ka batang nasa tindahan ng laruan.
O gusto mong patahimikin kita?
Pasensiya na.
Huwag mong personalin.
Naiintindihan ko. Hindi na ako magtatanong.
Hindi na ulit.
Kasi kayo ng anak mo at ikaw
ay malapit nang magkaroon ng pinakamalaking away sa mundo.
At malamang na ikaw
ay lalabanan ang pinakamalakas mong kaaway sa iyong buhay.
Huwag mong pagtawanan ang pag-usisa ko.
Ang pinakamalakas na kaaway sa aking buhay, ha?
Heto para sa respeto sa pamilya.
-Ah… -Ha?
Kaya mo bang talunin ito?
Buwisit ka…
Ano, kaya mo ba?
Kaya ba?
United States of America. Isang lugar sa Colorado state.
Ang Waste Isolation Pilot Plant.
701 metro sa ilalim ng lupa,
isang rock salt layer na 1,000 metro ang kapal.
Nabuo ang pader ng asin 190 milyong taong nakalipas.
Napatigil ang mga excavator,
hindi makapaniwala sa nakikita nila sa harap.
"Wala ito sa mga aklat-aralin!"
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Nick Barrios
𝄇 Downloaded From BollyFlix 𝄇