Przepraszam, że kazałem kapitanowi czekać.
Mam kogoś poznać?
Kto to jest?
Takiego typu osoby jeszcze nie poznałeś.
Kapitanie,
to dla mnie normalność.
Przywykłem do nowego typu osób.
Mam pytanie: Jakie jest najpotężniejsze zwierzę w dziejach?
Kapitan pyta poważnie?
Nie chodzi panu o Yujiro Hanmę.
Tygrysy syberyjskie? Lwy? O co dokładnie chodzi?
Nie najpotężniejsze na Ziemi. Najpotężniejsze w dziejach.
Co to za gra?
Odpowiedz.
Chodzi o dinozaury? Mamuty?
To dinozaur.
Który z nich był najpotężniejszy?
Kapitanie...
Po prostu odpowiedz.
T. rex?
Zwą go chyba tyranozaurem.
Wiesz, że nie czytam po angielsku.
CZŁOWIEK CZY BESTIA?
Kto to?
Człowiek silniejszy od tyranozaura.
Nazwałbym go samcem alfa.
To chyba jest dinozaur, prawda?
Czy to nie tyranozaur?
Dynamit musiał go odsłonić.
Sól kamienna doskonale przechowuje, ale jego stan jest nadzwyczaj dobry.
Tu mamy człowieka.
Nie ulega wątpliwości.
Ale jak to wyjaśnić?
Czy to ma znaczenie?
Jest jak jest.
W tamtych czasach w ogóle żyli ludzie?
Czy to ważne?
Ten człowiek wtedy żył.
Wygląda, jakby atakował tyranozaura.
Ale...
zważywszy na jego rozmiar, to wykluczone.
To zapewne jego żywiołowa reakcja na atak.
Nawet jeśli to prawda – gość miał ikrę.
Co teraz zrobimy?
To niebywałe znalezisko.
Najpierw powiadomimy centralę.
Dziękuję wam za odkrycie tego niesamowitego znaleziska.
Powiem szczerze, że aż drżę na samą myśl.
Dziękujemy panu.
Sami nie wiemy, co myśleć o tym znalezisku.
Pełna zgoda.
Zawsze uważano, że ludzkość pojawiła się siedem milionów lat temu.
Kto by pomyślał, że sięgniemy wstecz do okresu jurajskiego?
Nie muszę dodawać, że nie możemy tego upublicznić.
Stałoby to w jawnym konflikcie ze współczesnymi teoriami.
Skutki byłyby zbyt dalekosiężne.
Te informacje trzeba stopniowo ujawniać społeczeństwu.
Ożywimy go, prawda?
Nie wygłupiaj się, Allenie!
To nie jest wykonanie sztucznego oddychania na basenie.
Czy to w ogóle byłoby możliwe?
W 2000 roku...
profesor Russel Breland odkrył w Nowym Meksyku
sól kamienną zawierającą krople wody sprzed 250 milionów lat.
Po pieczołowitej ekstrakcji kropli
odkrył, że to woda morska.
Co więcej, ówczesne drobnoustroje były doskonale zachowane.
Umieścił je w idealnym środowisku,
dbał o odpowiednie odżywianie, o dobrą stymulację i temperaturę.
Po 120 dniach
udało mu się ożywić wszystkie z nich.
Czyli nie zginęły?
Rzecz jasna nie można było ich uznać za żywe.
Ale śmierć też ich nie dotknęła.
Czekały na idealne warunki
przez 250 milionów lat.
To dzięki soli.
Duża zawartość soli w warstwie o grubości 1000 metrów
ochroniła mikroorganizmy od upływu czasu.
Czyli teoretycznie
można przywrócić Pikla do życia?
Allenie!
Wskrzeszanie zmarłych leży w gestii Boga. Podchodź do tego z szacunkiem.
To były ameby. Mowa o człowieku.
Różnica nie mniejsza niż między rowerem a promem kosmicznym.
Adekwatne porównanie.
Jak chciałbyś zasypać tę przepaść?
Za pomogą tego i tego.
Zresztą prom i rower to po prostu rodzaje pojazdów.
Jest 91. dzień
projektu profesora Payne’a: wskrzeszenie Pikla.
Podłączono do niego ogromną ilość elektrod.
Skoro żył w okresie jurajskim,
dostosowano do tego temperaturę w laboratorium.
Ale ukrop.
Zanurzono Pikla w cieczy, która naśladuje jego płyny ustrojowe.
A to urządzenie idealnie imituje cykle przypływów
i dające życie matczyne tętno.
Ale nic nie wybudziło Pikla.
Test się nie powiódł.
Fuj.
Marzy mi się stek.
Będę pierwszym człowiekiem...
pierwszą istotą w dziejach...
Będę pierwszym mężczyzną, który zje tyranozaura!
Niemożliwe...
Tkanka mięśniowa tyranozaura
i ta w jego brzuchu pasują do siebie.
To może oznaczać tylko jedno.
Pikiel polował na tyranozaura!
Ważył ponad dziesięć ton, więc ten kawałek...
Nikt nie zauważy ubytku 200 gramów.
Stek z tyranozaura!
Czy to smakuje jak wołowina?
A może jak jagnięcina?
Czy też jak wieloryb, którego jadłem w Japonii?
Trochę żylasty, ale smaczny.
Po przebudzeniu się ze snu trwającego 200 milionów lat
mężczyzna usiadł oszołomiony.
Zobaczył coś iście cudownego.
Proste linie biegnące w pionie.
Ścianę całą w jaskrawych światłach.
Okręgi. Przezroczyste przedmioty.
Wszystko, co ujrzał,
z jego perspektywy jeszcze niedawno wcale nie istniało.
Otoczony tymi dziwami
rozpoznawał tylko jedną rzecz.
Zapach.
Tak, był znajomy.
Zapach dochodził do niego z tej ścieżki.
Co?
W sytuacjach zagrożenia ludzie nie myślą.
Ogrom myśli napiera jednocześnie w sposób nieuporządkowany.
Pikiel!
Ale olbrzym! Wybudził się? Przecież wszystko zawiodło.
Wie, że ukradłem część tyranozaura! Co za bestia!
Do obrony mam tylko nóż do tapet. Nigdy nie wygram!
Umrę od razu! Niezależnie od broni.
Choć w szufladzie jest pistolet.
Czy pomógłby mi wygrać? Raczej nie!
To wykluczone! Uderzy mnie w mgnieniu oka!
Nie wie, czym jest broń!
Tyle wiadomo. Przecież to dzikus!
Bez jaj! Wsadza do ust całe 150 gramów?
Nawet nie przeżuł steka.
Patrzy! Z wrogością?
Chwila. Co on robi?
Myśli, że jestem jedzeniem?
Nie uznał mnie za wroga!
A może nie nadaję się na jedzenie?
Wie, że smakuję obrzydliwie.
Całe szczęście! Choć nieco to upokarzające.
Ale na wszelki wypadek...
Na wszelki wypadek... Jako przedstawiciel cywilizowanych ludzi
postawię sprawę jasno temu gościowi.
Chwileczkę. Co ten koleś w ogóle robi?
Szuka czegoś?
Chwila, dlaczego tak na mnie patrzy?
Co? To szaleniec. Zawarczał?
Zaczekaj!
O co chodzi? Powiedz mi!
Czego chcesz?
Stój! Nie ruszaj się!
Stop, Piklu!
To pistolet! Wiesz, co on robi?
Nie ma szans, aby rozumiał.
Strzelić? Ale gdzie?
Pod nogi!
To go wystraszy!
Co?
Pistolet, wytwór cywilizacji,
wystrzelił trzykrotnie w jego nagie ciało.
Sam jesteś sobie winien!
Pociski 9 mm nie dały rady przebić
mięśni brzucha jurajskiego wojownika, Pikla.
Dla Allena, oszołomionego sytuacją, to był największy szok wieczoru.
Obłęd!
Dlaczego jestem sam?
Co ja robię sam w nocy w laboratorium?
To horror science fiction!
To koniec. Moje życie dobiegło kresu.
Chwila, czy on...
czegoś żąda?
Właśnie. On stawia żądania.
Chce czegoś.
Mam coś zrobić.
W każdym razie mnie nie zabije...
Zapomniałem...
że jest...
niczym dzika bestia.
Mogę zginąć, choćby się tylko bawił.
Nieważne, po prostu muszę tam dotrzeć.
Tu się skryję.
Szybko... Muszę się pośpieszyć.
Za późno.
Co?
Chwila.
Czy ja go właśnie uwięziłem?
Udało ci się go zamknąć?
Rozumiem twoje zaskoczenie,
ale mówię prawdę.
Najpierw Pikiel ożył,
a potem został uwięziony w zamrażarce.
Zapewne ty zwołałeś
to idiotyczne zbiegowisko.
Tak, to była moja decyzja.
Czego się po nich spodziewałeś?
Zrozumiesz, kiedy go zobaczysz.
Co zrozumiem?
Pięć radiowozów wcale nie jest przesadną reakcją.
Co za głupiec.
Z całym szacunkiem,
ale jeśli chodzi o znajomość Pikla,
wiem więcej od pana profesora.
Kule odbijają się od jego ciała.
Do tego odrzucił pociski i przebił nimi moje ramię.
Czołowy miotacz świata nie potrafiłby tego zrobić.
Nawet pięć radiowozów może nie starczyć.
Teraz to już bez znaczenia.
Co?
Przepraszam.
Sprawdziliśmy plany budynku i znaleźliśmy zamrażarkę.
Zaraz rozpoczniemy szturm.
Nie gwarantujemy, że pochwycimy go żywego.
Co? Nie mówi pan poważnie.
Nie uda się wam.
Kim pan jest?
Albert Payne.
To ostatnie miejsce,
w którym spodziewałbym się natknąć na laureata Nobla.
To dla mnie...
To nie moment na uprzejmości.
Mówię to dla waszego dobra.
Niech pan poprosi wojsko o wsparcie.
Wolałbym nie kwestionować laureata Nobla,
ale ponoć jest tylko jeden sprawca.
Może i ma siłę i wytrzymałość dzikiej bestii,
ale tym właśnie jest.
Kiedy ta bestia zmieniła się w King Konga?
Zastanawiałem się, jak miałbym opisać tego człowieka.
Ale King Kong
to stosowne porównanie.
Połącz się z dowództwem.
Poproś o wsparcie 20 ludzi...
Nie, 30!
Wezwij natychmiast wojsko!
To sytuacja kryzysowa!
Jest wściekły.
Jego sens życia,
jego pokarm
i jego duma...
Jest rozwścieczony, bo odebrano mu rywala.
Policja poinformowała wojsko, że uzbrojony terrorysta wkroczył
na teren składowiska odpadów jądrowych.
Armia z chęcią zareagowała na wezwanie.
Dlatego że...
była to idealna okazja, aby przetestować
nową broń, którą opracowywali.
Pana fałszywy raport o uzbrojonym terroryście
jest niewybaczalny.
Ale teraz, gdy znam sytuację,
cel ewidentnie ma niszczycielską moc zamachowca samobójcy.
Ale nawet jeśli dorównuje King Kongowi,
jest nieuzbrojony. Nie wystarczy go zastrzelić i zabić?
Ma pan rację,
ale teraz to nie czas na wyjaśnienia.
Tylko jedno jest pewne.
Ten człowiek to skarb dla całej ludzkości.
Ten nagi barbarzyńca pod pewnym względami jest
ważniejszy od prezydenta każdego kraju.
Pan też jest skarbem ludzkości.
Jest pan noblistą, więc przystanę na pana prośbę.
Schwytamy go, ale nie uszkodzimy.
Wielozadaniowa Machina Bojowa, WMB,
oficjalnie trafi do wojska za rok.
Aby dojść do tego punktu, przez ostatnie dwa i pół roku
operator używał jej w życiu codziennym.
Dzięki temu potrafi z nią robić wszystko.
Może wodzić za nos kilka lwów,
niszczyć pojazdy wojskowe,
a nawet szydełkować.
Dlaczego nie opuszcza tego miejsca?
Broni czegoś.
Czego?
Prawdopodobnie...
Prawdopodobnie?
Zapewne...
Zapewne?
Swojej ery.
Ery?
Jakiej ery, profesorze Payne?
Wie pan...
Jakiej ery, panie profesorze?
Broni swojej ery...
Swojej ery?
Przed naszą!
Jednym ciosem rozbił płytę pancerną!
To niemożliwe!
Jego szyja!
Do diabła ze schwytaniem go żywcem! Zabije mnie!
Jego szyja!
Co?
Czy to w ogóle możliwe?
Z siłami zbrojnymi tego świata,
a właściwie z najsilniejszą jego armią, wojskiem USA,
mierzy się jedna bestia?
Walka toczy się z pojedynczą istotą?
Używamy najnowszych czołgów,
wojskowych śmigłowców,
w pełni uzbrojonych oddziałów.
Da się to uzasadnić?
Kapitanie, jest w zasięgu wzroku.
Nie da się.
Stać.
Zaraz wracam.
Co? Kapitanie!
Żołnierz poczuł wstyd, krocząc wśród tych potwornych zgliszczy.
Współczesna broń okazała się krucha w starciu z potężną istotą.
Jako żołnierz obyty z bronią...
Jako człowiek
i samiec
poczuł coś wykraczającego poza szacunek.
Po raz pierwszy od momentu wybudzenia się Pikla
ujrzał oczy, w których nie tliła się wrogość.
Chcę wiedzieć więcej o tobie.
Oczywiście nie rozumiał słów.
Ale nawiązano nić porozumienia.
Pojedźmy tam,
gdzie są inni podobni tobie.
Do Japonii.
Zatem Pikiel zmierza do Japonii.
Napisy: Przemysław Stępień