(ฮันมะ บากิ)
ขอโทษที่ให้รอครับผู้กอง
อยากให้ผมเจอใครบางคนงั้นเหรอ
เขาคนนั้นเป็นใครเหรอ
คนประเภทที่นายไม่เคยเจอมาก่อน
ผู้กอง
ทุกคนก็เป็นประเภทนั้นกันหมดละ
ผมเจอแต่พวกแปลกๆ จนชินแล้ว
งั้นฉันขอถาม
สัตว์ที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์คือตัวอะไร
ถามจริงๆ เหรอ
ไม่ได้หมายถึงฮันมะ ยูจิโร่แน่เลย
เสือโคร่งไซบีเรีย หรือว่าสิงโต ว่าแต่ถามทําไมเหรอ
ไม่ใช่ทรงพลังที่สุดในโลก แต่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์
เล่นเกมอะไรอยู่เนี่ย
ตอบมาสิ
หมายถึงไดโนเสาร์เหรอ แมมมอธงี้
มันคือไดโนเสาร์
ไดโนเสาร์ที่ทรงพลังที่สุดคือตัวอะไร
ผู้กอง...
บอกให้ตอบก็ตอบมาสิ
ทีเร็กซ์เหรอ
ชื่อเต็มว่า "ไทรันโนซอรัส"
ก็รู้นี่ว่าผมอ่านภาษาอังกฤษไม่ออก
(มนุษย์! หรือสัตว์ร้าย!)
นี่ใคร
มนุษย์ที่แข็งแกร่งกว่าทีเร็กซ์ยังไงล่ะ
อันที่จริงขอเรียกว่า "สัตว์" จะดีกว่า
นั่นมัน... นั่นมันไดโนเสาร์ไม่ใช่เหรอ
ตัวทีเร็กซ์นี่นา
ระเบิดคงทําให้มันถูกเผยออกมา
หินเกลือช่วยเก็บรักษาเป็นอย่างดีเลย
แต่มันอยู่ในสภาพดีอย่างไม่น่าเชื่อ
แล้วนั่นมันมนุษย์นี่นา
ใช่แล้ว ไม่ต้องสงสัยเลย
แต่เรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง
สําคัญด้วยเหรอ
ก็ตามภาพนี้เลย
ในยุคนั้นมีมนุษย์ด้วยเหรอ
ถามมาได้ ก็เห็นๆ อยู่ ว่ามนุษย์คนนี้มีชีวิตในยุคนั้น
ดูเหมือนเขากําลังจู่โจมทีเร็กซ์
แต่ว่า
ดูจากขนาดของตัวแล้ว นั่นมันเป็นไปไม่ได้
นี่น่าจะเป็นปฏิกิริยาป้องกันตัว เพราะกําลังถูกมันทําร้าย
ต่อให้เป็นแบบนั้น หมอนี่ก็กล้ามากเลยนะ
แล้วเราเอาไงดีล่ะ
นี่เป็นการค้นพบที่เหลือเชื่อ
ก่อนอื่นเราจะติดต่อสํานักงานใหญ่
ผมดีใจด้วยกับการค้นพบอันน่าทึ่งครั้งนี้นะ
พูดตามตรงเลย เห็นแล้วยังสะท้านไปทั้งตัว
ขอบคุณครับ
เราไม่แน่ใจว่าจะคิดยังไงกับการค้นพบครั้งนี้ดี
เห็นด้วย
เราเชื่อว่ามนุษย์ ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อเจ็ดล้านปีก่อน
ใครจะไปคิดว่าที่แท้มีมาตั้งแต่ก่อนยุคจูราสสิค
คงไม่ต้องบอกนะว่าห้ามเอาไปบอกใครเด็ดขาด
เรื่องนี้มันต้องไปหยามหน้า ทฤษฎีปัจจุบันของเราแน่ๆ
ผลกระทบจะรุนแรงเกินไป
ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ต้องค่อยๆ ประกาศให้สาธารณชนรู้ทีละนิด
เราจะชุบชีวิตเขาใช่ไหม
พูดบ้าๆ อัลเลน
มันไม่เหมือนเวลาทําซีพีอาร์ให้กับคนจมน้ํานะ
เรื่องแบบนั้นเป็นไปได้ด้วยเหรอครับ
ในปี 2000
ตอนไปขุดอยู่ที่นิวเม็กซิโก ศาสตราจารย์รัสเซล บรีแลนด์ได้ค้นพบ
น้ําหยดเล็กๆ ในหินเกลือจาก 250 ล้านปีก่อน
หลังได้สกัดออกมาอย่างระมัดระวัง
ก็ได้พบว่ามันคือ น้ําทะเลจากเมื่อ 250 ล้านปีที่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น จุลินทรีย์จากยุคนั้น ถูกถนอมสภาพไว้อย่างไร้ที่ติ
เขาเอามันไปไว้ในแวดล้อมที่เหมาะสม
ให้สารอาหารที่พอดี คอยกระตุ้นเรื่อยๆ อุณหภูมิเหมาะสม
แล้ว 120 วันต่อมา
ทุกเซลล์ก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่
หมายความว่าเชื้อยังไม่ตายเหรอ
แน่นอนว่าจะใช้คําว่า "มีชีวิต" คงไม่ถูก
แต่มันก็ไม่ตายเช่นกัน
มันเฝ้ารอคอย
สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมอยู่นานถึง 250 ล้านปี
เป็นเพราะเกลือ
เกลือเค็มปี๋ในชั้นหินเกลือหนา 1,000 เมตร
ช่วยปกป้องเชื้อจากเงื้อมมือของกาลเวลา
หมายความว่าในทางทฤษฎีก็เป็นไปได้
ที่จะชุบชีวิตเจ้าพิคเคิลดองเค็มตัวนี้น่ะสิ
อัลเลน!
การชุบชีวิตมันเป็นสิทธิ์ของพระเจ้า
ให้เกียรติเวลาพูดถึงด้วย
แต่นั่นมันเชื้ออะมีบา ไม่ใช่คน
แตกต่างกันพอๆ กับจักรยานและกระสวยอวกาศ
จะเปรียบเทียบแบบนั้นก็ไม่ผิด
แต่คิดว่าทั้งสองอย่างแตกต่างกันยังไงล่ะ
ก็ต้องตรงนี้กับตรงนี้อยู่แล้ว
ไม่งั้นแล้ว กระสวยอวกาศกับจักรยาน ก็เป็นแค่ยานพาหนะเหมือนกัน
วันนี้เป็นวันที่ 91
ในโครงการชุบชีวิตพิคเคิล ของศาสตราจารย์เพย์น
ได้มีการติดขั้วไฟฟ้าชีพจรบนตัวพิคเคิลหลายจุด
และในเมื่อพิคเคิลอาศัยอยู่ในยุคจูราสสิค
จึงต้องปรับอุณหภูมิในห้องทดลองให้สอดคล้องกัน
ร้อนจัง
พิคเคิลถูกแช่ในสารประกอบ ที่ใกล้เคียงกับของเหลวในร่างกายของเขา
และอุปกรณ์นี้เลียนแบบวัฏจักรของกระแสน้ํา
และปล่อยจังหวะคล้ายกับชีพจรของแม่
แต่ไม่มีอะไรทําให้พิคเคิลฟื้นขึ้นมาได้เลย
การทดลองล้มเหลว
แหวะ
อยากกินสเต๊กจะแย่
ฉันจะเป็นมนุษย์คนแรก...
จะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์...
ฉันจะเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้กินเนื้อทีเร็กซ์
เป็นไปไม่ได้
เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อของทีเร็กซ์
และเนื้อเยื่อที่ตรวจพบ ในกระเพาะอาหารเขา ตรงกันเลย
นี่มันหมายความได้แค่อย่างเดียว
พิคเคิลล่าทีเร็กซ์เป็นอาหาร!
ตัวมันก็หนักตั้งสิบตัน หั่นมากินแค่นิดเดียว
แค่ 200 กรัม คงไม่มีใครรู้หรอกน่า
สเต๊กไทรันโนซอรัส
อืม รสชาติเหมือนเนื้อวัวไหมนะ
หรือว่าเนื้อแกะ
หรือน่าจะเหมือนเนื้อวาฬที่เคยกินที่ญี่ปุ่น
ถึงจะเหนียวไปหน่อย แต่ก็อร่อยไม่เบาเลยนะเนี่ย
หลังได้ฟื้นตื่นจากการหลับใหลมานาน 200 ล้านปี
ชายคนนั้นลุกขึ้นนั่ง นะจังงัง
ภาพที่เขาเห็นนั้นช่างน่าฉงน
เส้นตรงวิ่งในแนวตั้งและแนวนอน
กําแพงที่มีแสงสว่างจ้าส่องออกมา
วงกลม
วัตถุใสๆ
ทุกอย่างที่เขามองดู
คือสิ่งที่ในมุมมองของเขา ยังไม่เคยมีมาก่อนแค่เมื่อไม่นานมานี้เอง
รอบกายมีสิ่งลึกลับเต็มไปหมด
แต่มีอย่างเดียวที่เขาคุ้นเคย
คือกลิ่น
ใช่แล้ว นี่เป็นสิ่งที่เขารู้จัก
และมันมาจากทางนั้น
ในสถานการณ์คับขัน มนุษย์จะคิดไม่ออก
ความคิดมากมายได้ผุดขึ้นมาพร้อมกัน อย่างไม่มีระเบียบแบบแผน
พิคเคิล!
ตัวใหญ่เหมือนยักษ์
ตื่นแล้ว แต่ทดลองตั้งนานไม่เห็นจะตื่น
มันรู้ว่าเราแอบจิ๊กทีเร็กซ์มากิน
สัตว์ประหลาด!
อาวุธเดียวของเราคือมีดคัตเตอร์
เป็นไปไม่ได้ เราไม่มีวันชนะ
ตายคาที่แน่เลยเรา ต่อให้มีอาวุธก็เถอะ
แต่ในลิ้นชักมีปืน
ถ้าใช้ปืนอาจชนะไหมนะ
ไม่น่าจะได้!
ไม่ได้ ไม่มีทาง
ทันทีที่คว้า ต้องโดนต่อยแน่ๆ
มันไม่รู้ว่าปืนคืออะไร
จะไม่รู้ได้ไง มันป่าเถื่อน!
อะไรเนี่ย ยัดเนื้อ 150 กรัม ใส่ปากคําเดียวเลยเหรอ
แถมยังไม่เคี้ยวอีกต่างหาก
มันมองมาทางนี้ สายตาก้าวร้าว
เดี๋ยว อะไร มันจะทําอะไร
คิดว่าฉันเป็นอาหารงั้นเหรอ
ไม่คิดว่าเป็นศัตรูเหรอ
หรือว่าฉันจะไม่เหมาะเป็นอาหาร
มันรู้ว่าฉันคงไม่อร่อย
โล่งอกไปที แต่น่าขายหน้าอยู่เหมือนกันนะ
แต่ขอเผื่อเหนียว...
ปลอดภัยไว้ก่อน
ในฐานะตัวแทนของมนุษย์ที่เจริญแล้ว
ขอแสดงให้หมอนี่เข้าใจชัดๆ
เดี๋ยวนะ แล้วมันทําอะไรอยู่เนี่ย
หาอะไรอยู่งั้นเหรอ
เดี๋ยวสิ ทําไมมองหน้ากันแบบนั้นล่ะ
อะไร โกรธแล้ว คํารามเหรอเนี่ย
เดี๋ยว รอก่อนสิ!
มีอะไร บอกมาสิ บอกมา
ต้องการอะไร มีอะไร
หยุดนะ อย่าขยับนะ!
หยุด พิคเคิล หยุดนะ!
นี่ปืนพกนะ รู้จักหรือเปล่า
มันไม่มีทางเข้าใจหรอก
ยิงดีไหมนะ แต่ยิงตรงไหนล่ะ
ยิงเท้าละกัน
จะได้กลัว
อะไรกัน
ปืน ซึ่งเป็นผลิตผลของอารยธรรม
ถูกยิงใส่เนื้อหนังที่เปลือยเปล่าของเขาสามนัด
แก... แกผิดเองนะ!
กระสุนขนาด 9 มม.ไม่เหมาะกับการเจาะ
กล้ามท้องของพิคเคิล นักรบยุคจูราสสิค
สําหรับอัลเลน ซึ่งยังอึ้งอยู่
นี่เป็นเรื่องน่าช็อกที่สุดของคืนนี้
บ้าไปแล้ว!
ทําไมต้องมาอยู่ตัวคนเดียว
ทําไมคืนนี้ถึงต้องมาเฝ้าห้องแล็บคนเดียวด้วย
นี่มันหนังสยองขวัญไซไฟชัดๆ!
จบแล้ว คงถึงฆาตแล้วสินะ
เดี๋ยว นี่มัน...
กําลังร้องขออะไรอยู่เหรอ
ใช่แล้ว มันกําลังเรียกร้อง
มันต้องการบางอย่าง
ต้องอยากให้ทําอะไรให้แน่ๆ
ถ้างั้นก็แปลว่ามันจะไม่ฆ่า...
ลืมไปเลย
ว่ามัน
ก็เหมือนกับสัตว์ป่าเถื่อน
ต่อให้แค่กําลังเล่น ฉันก็อาจตายได้อยู่ดี
ยังไงก็ต้องไปให้ถึงตรงนั้นให้ได้
ฉันจะหนีเข้าไปในนี้
เร็วเข้า ต้องเร่งมือแล้ว
มาช้าไป
อะไรกัน
นี่ฉัน...
จับมันไว้ได้สําเร็จเหรอ
ขังเอาไว้เหรอ
ผมเข้าใจว่าทําไมคุณถึงแปลกใจ
แต่เป็นความจริง
ทั้งการที่พิคเคิลถูกชุบชีวิตขึ้นมา
และสุดท้ายถูกจับไปขังไว้ในตู้แช่แข็ง
และคุณคงเป็นคนที่โทรเรียก
คนมาเยอะขนาดนี้ด้วยสินะ
ใช่ ผมตัดสินใจเรียกมาเองเลย
คิดจะให้พวกเขามาทําอะไร
ถ้าเข้าไปเห็นเองก็จะเข้าใจ
จะเข้าใจอะไร
ว่าตํารวจที่มากันห้าคันรถ มันไม่ได้เยอะเกินไปเลย
โง่จริงๆ
ด้วยความเคารพนะ
ในเรื่องของความรู้เกี่ยวกับพิคเคิล
ตอนนี้ผมรู้มากกว่าคุณ ศาสตราจารย์
กระสุนเด้งสะท้อนออกจากร่างมัน
แล้วยังจะขว้างกระสุนกลับมา เร็วจนทะลุไหล่ผมได้
แม้แต่พิตเชอร์ในเมเจอร์ลีก ก็ยังทําแบบนี้ไม่ได้เลย
ผมว่ารถตํารวจห้าคันอาจไม่พอซะด้วยซ้ํา
ตอนนี้มันไม่สําคัญแล้วล่ะ
โทษที
เราตรวจสอบแผนผังอาคาร และระบุตําแหน่งห้องแช่แข็งได้แล้ว
เราจะบุกเข้าไปกันนะ
แต่เราอาจต้องล้มเลิกภารกิจจับเป็น
อะไรนะ เดี๋ยวสิ พูดเล่นหรือเปล่า
ยังไงก็ไม่สําเร็จหรอก
คุณเป็นใคร
อัลเบิร์ต เพย์น
ไม่เคยคิดไม่เคยฝันเลย
ว่าจะได้มาเจอเจ้าของรางวัลโนเบลที่นี่
ผมเป็น...
ไว้ค่อยแนะนําตัวกันทีหลัง
ที่พูดก็เพราะเห็นใจนะ
แต่เรียกกองทัพมาที่นี่โดยด่วนเลย
ผมไม่อยากจะปฏิเสธ นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลนะ
แต่ผมได้รับรายงานมาว่าผู้ร้ายมีแค่คนเดียว
เขาอาจมีพละกําลังและเรี่ยวแรงเหมือนสัตว์ป่า
แต่เขาก็มีแค่นั้น
สัตว์ร้ายตัวนี้กลายเป็นคิงคองไปตั้งแต่เมื่อไร
ผมก็คิดอยู่ตั้งนานว่าจะเรียกบุรุษคนนั้นว่าอะไรดี
แต่คิงคอง
ก็เข้าท่าดีเหมือนกันแฮะ
ติดต่อสํานักงานใหญ่เร็ว
เรียกกําลังเสริมมา 20 นาย...
ไม่สิ 30!
ติดต่อกองทัพเดี๋ยวนี้
เกิดเหตุฉุกเฉินแล้ว
เขาโกรธแค้น
เหตุผลที่เขามีชีวิตอยู่
อาหารของเขา
และศักดิ์ศรีของเขา...
เขาโกรธแค้นที่คู่อริ
ถูกช่วงชิงเอาไปแล้ว
ตํารวจแจ้งกองทัพว่า มีผู้ก่อการร้ายติดอาวุธบุกเข้าไป
ในโรงงานแยกกากนิวเคลียร์
อันที่จริงกองทัพก็ดีใจมากที่ได้ออกโรง
เพราะว่า...
สบโอกาสที่จะทดลองใช้
อาวุธใหม่ที่กําลังพัฒนาอยู่พอดี
รายงานเท็จของคุณ เรื่องผู้ก่อการร้ายติดอาวุธในพื้นที่นิวเคลียร์
อภัยให้ไม่ได้
แต่พอได้มาเห็นสถานการณ์เองกับตาแล้ว
เขามีพลังทําลายล้าง เท่ากับมือระเบิดฆ่าตัวตายจริงๆ
แต่ต่อให้เขาทรงพลังเท่าคิงคอง
เขาก็ไม่มีอาวุธ
ทําไมไม่ยิงตายเลยล่ะ
คุณพูดถูก
แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาจะมาอธิบายแล้ว
มีอย่างเดียวที่แน่ใจได้
ชายคนนั้นเป็นสมบัติล้ําค่าของมนุษยชาติ
คนเถื่อนนุ่งลมห่มฟ้าคนนั้น ในบางแง่มุม
ก็มีค่ายิ่งกว่าประธานาธิบดีชาติไหนๆ ซะอีก
คุณก็เป็นสมบัติล้ําค่าของมนุษยชาติ
ในเมื่อคุณเป็นเจ้าของรางวัลโนเบล ผมจะยอมทําตามคําขอ
เราจะจับกุมเขาโดยไม่ทําร้ายเด็ดขาด
เครื่องจักรสงครามอเนกประสงค์ หรือเอ็มพีบีเอ็ม
จะถูกใช้งานอย่างเป็นทางการในปีหน้า
กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ ตลอดสองปีครึ่งที่ผ่านมา
ผู้สวมใส่ต้องใช้มันทําทุกกิจวัตรประจําวัน
ทําให้เขาสามารถใช้มันทําอะไรก็ได้
ตั้งแต่กําราบสิงโตครั้งละหลายๆ ตัว
ทําลายรถกองทัพ
หรือแม้แต่ถักไหมพรมก็ยังได้
แต่ทําไมเขาถึงไม่ออกมาจากตรงนั้นล่ะ
เขากําลังปกป้องบางอย่าง
ปกป้องอะไร
น่าจะ...
น่าจะอะไร
คงจะเป็น...
คงจะเป็นอะไร
ยุคน่ะสิ
ยุคเหรอ
ยุคอะไร ศาสตราจารย์เพย์น
คือว่า...
ยุคอะไร ศาสตราจารย์
เขากําลังปกป้องยุคของเขา...
ยุคของเขาเหรอ
จากยุคของเรา
ทุบเกราะแตกด้วยหมัดเดียวได้ด้วย!
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
คอมัน
ไม่จับเป็นแล้วโว้ย!
มันจะฆ่าฉัน!
คอมัน!
อะไรกัน
เป็นไปได้ด้วยเหรอ
สิ่งที่กําลังต่อสู้กับกองทัพของโลก
หรือต้องเรียกว่าเป็นกองทัพที่ทรงพลังที่สุด กองทัพสหรัฐอเมริกา
คือสัตว์ร้ายแค่ตัวเดียวเนี่ยนะ
สิ่งมีชีวิตตัวเดียวเนี่ยนะที่สู้ได้ทั้งหมด
เราใช้รถถังรุ่นล่าสุด
ใช้เฮลิคอปเตอร์ทหาร
ใช้กองกําลังติดอาวุธ
แบบนี้รับได้เหรอ
ผู้กอง มองเห็นแล้วครับ
รับไม่ได้
จอด
เดี๋ยวมา
เฮ้ย ผู้กอง!
ผู้กองรู้สึกอับอาย ขณะที่เขาเดินเข้าไปในที่เกิดเหตุอันน่าสยอง
เขาเห็นว่าอาวุธสมัยใหม่พวกนี้ อ่อนแอเมื่อเผชิญหน้ากับคนที่ทรงพลัง
ในฐานะทหารที่เชี่ยวชาญด้านอาวุธ...
ในฐานะคนคนนึง
และในฐานะบุรุษ
ก็ได้เกิดความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่กว่าความเคารพ
เป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่พิคเคิลตื่นขึ้นมา
ที่เขาได้เห็นแววตาเป็นมิตร
ฉันอยากรู้จักนายนะ
แน่นอนว่าเขาไม่เข้าใจภาษาพูด
แต่ถึงจะอย่างนั้น ก็ได้มีการสื่อสารกันเกิดขึ้น
เราไป
ที่ที่มีคนอื่นที่เหมือนนายกันเถอะ
ญี่ปุ่น
พิคเคิลกําลังจะเดินทางไปญี่ปุ่น
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล