BAKI HANMA
Nakikita n'yo ba 'yon?
Isa 'tong military plane.
Nasa loob nito...
ang pinagkakaguluhan sa US.
Matatawag mo 'tong sinaunang tao. Di ba, Propesor Kawamoto?
Siguro nga.
Binuhay umano siya mula pa sa Jurassic period.
Gano'n nga umano.
Siya ba 'yan?
Siya nga!
Dumating na siya, bantay-sarado ng napakaraming sundalo.
Siya 'yon.
Napakalaki niya.
Nasa mga dalawang metro o sobra pa.
Grabe ang tingin niya.
Parang nagmamasid siya.
Tinitingnan ang paligid niya.
Kapitan.
'Tong isang 'to... malakas siya.
Talaga ngang mukha siyang mabangis.
Mapapansin mong napakasinauna niya.
Nandiyan ka ba, Aizawa?
Puwede mo ba siyang pagsalitain?
Sige. Susubukan ko!
- Mawalang-galang na! - No!
No!-Kumusta...
Huwag!
Ha?
Uhm...
Huwag!
Kaawa-awang kabangisan.
Kahindik-hindik na kabangisan.
Saksi rito ang Japan.
Hindi 'to kalabisan. Siya ang pinakarurok ng kabangisan.
Patayin ninyo!
Hirap ang ilang kontrolin ang sitwasyon. Hindi naman 'to matanggap ng ilan.
Samot-sari ang naging reaksiyon pero isa lang ang umagaw ng atensiyon.
Ano'ng susunod na gagawin ng mabangis na nilalang na ito?
Ano ang gagawin niya?
Habang pigil-hininga ang buong Japan...
Natulog...
ang nilalang.
Teorya ko lamang ito.
Ang 100 milyong taon ng mga dinosaur noong Jurassic at Cretaceous period
ay natuldukan nang tumama ang higanteng bulalakaw sa Earth.
Tingin ko alam na ng lahat ang kuwento.
Pero pagbagsak ng higanteng bulalakaw, ano nga ba talaga ang nangyari?
Malawak na alikabok ang bumalot sa atmosphere
at humarang sa init ng araw.
Agad na bumagsak ang temperatura ng Earth,
negative 270.4 degrees Celsius.
Nagyelo ang lahat sa Earth.
Mga higanteng dinosaur at insekto,
maging mga pagtutuos.
Binago ng pagtama ang plates ng crust ng Earth.
Kaya napreserba ng karaniwang matatag na salt rock stratum ang labang ito.
Sa dalawang preserbadong nilalang naman na natuklasan,
napakalaki ng tama ng isa para buhayin pa.
Pero buo pa rin ang isa.
Hinggil naman sa insidente kanina sa Haneda Airport,
lubos kong ikinalulungkot ang nangyari sa biktimang reporter.
Ngunit unawain natin
na mula siya sa nakalipas na 200 milyong taon,
na hindi natin maitatangging ibang-ibang planeta.
Ang mga pinahahalagahan at moralidad nating lahat
ay walang kuwenta sa kaniya.
PATAWAN NG PARUSA SI PICKLE
ISUKO SI PICKLE!
Nakikita n'yo ba ang nangyayari?
Sinugod na ng mga mamamayan ang harapan ng US military base.
Dahil sikat na reporter ang biktima,
nasa daan-daan ang mga nagpoprotesta.
Wala pang naging komento ang US military sa panghahalay ng sinaunang tao.
Dahil dito, napuno na sa galit ang mga nagpoprotesta.
Alam kong nandito si Pickle.
Papasok na ako.
No!
Ginawa nila 'to nang isang buwan,
pero ewan.
Gulong. Magasin. Fish tank. At ito.
Parang kalokohan at walang kuwenta.
Ewan nga kung gusto ba niya.
Itikom mo 'yang bibig mo. Pinapanood tayo.
Para ka nang nanloob sa kuwarto ng isang babae.
Ano ba'ng nakain ko at pinasok ko 'to?
Simula nang pinalabas 'yon...
Di ko na mapigil ang sarili ko nang makita ko ang kabangisang 'yon.
Guwardiya. Papunta siya rito.
Puwede na rin 'to sa ngayon.
Mga tanga.
Diyan lang kayo.
Lilipad ang mga 'to!
TAMOTSU ISHIZUKA, NAGPOPROTESTA
Mainit talaga sa tabi niya. Para bang makina o kung ano.
Pagkatapos,
nagsuntukan na lang ang mga sundalo
sa harap mismo ng nakaitim na lalaki.
Ni di siya pinigilan ng isang natira.
Sinuntok lang ang sarili niya!
Tumayo lang at nanood 'yong lalaking nakaitim.
Katagalan, naglakad siya papunta sa gate.
Patuloy pa rin ang suntukan nila.
Para bang, alam mo 'yon,
kapag nahuli ng estriktong tatay ang mga anak niyang may ginagawa
at bigla silang magtuturuan.
Para bang nagsarili na sila bago pa maunahan ng tatay nila.
Kahit pa dinudugo na sila, nagkandabungi, magang-maga na,
hindi tumigil 'yong tatlo.
Pero biglang...
Tama na!
Para bang utos ng komandante.
Tumigil sila agad.
At may sinabi siyang kakaiba.
Tama kayo ng pinili.
Kung may isa lang sa inyo na tumakbo sa halip na lumaban,
patay na kayo.
Pero kung inatake ninyo ako, gano'n pa rin 'yon.
Kaya bilang solusyon, pinili ninyong saktan ang isa't isa,
saktan ang sarili ninyo.
Magaling. Tama ang ginawa ninyo.
Pinapatawad ko kayo.
Ano'ng reaksiyon nila?
Para silang naginhawaan.
Malinaw sa sinumang nanonood
na talagang gumaan ang pakiramdam nila.
Pero malinaw na bugbog-sarado sila.
Tapos bigla na lang niya winasak 'yong kandado. Kamay lang.
At naglakad lang siya papasok na parang bahay niya.
Wala, walang pumigil sa kaniya. Masyadong delikado 'yon.
Basta't masabayan ko ang hininga niya, hindi ako mapapansin ng sundalong 'to.
Ang pinakaproblema,
saan nakatago sa malawak na baseng 'to ang sinaunang taong 'yon?
Nasaan siya sa napakalaking baseng 'to?
Hi.
Pasakit talaga ang isang 'to.
Si Pickle ba?
Bantay ako hanggang umaga.
Saklap no'n, pare.
Kapag tapos na ako, inom tayo.
Oo ba. Sige.
Sige.
Masuwerte ako.
Sundan ko lang ang sundalong 'to at dadalhin niya ako.
Ito na siguro.
Ha?
Patawad.
Mukhang dito nila siya tinatago.
Base sa loob ng base.
Bukas.
At bukas din 'to.
Para bang may nauna sa 'king pumasok.
Ha?
Ikaw si...
Kosho Shinogi.
Sea King Retsu.
Bakit ka...
Nandito?
Kung gano'n, ikaw rin?
Hm?
Nandito ka dahil kay Pickle.
Malinaw ang lakas niya, unang tingin pa lang.
Sa bangis niya, nagawa niyang manghalay sa harap ng mga tao.
Sa dami ng gusto mong malaman, di mo namalayang nandito ka na.
Gusto ko siyang makilala. Makita.
At kung maaari, gusto ko siyang labanan.
Mukhang pareho tayo ng iniisip.
Wala tayong pinagkaiba,
at dapat lang nating kamayan ang isa't isa.
Ngunit malabo 'yon.
Nauna ako rito.
May reklamo ka ba?
Hoy, Shinogi.
Hindi ikaw ang nauna rito.
Doppo!
Jack!
Goki!
Naghihintay ako ng magandang timing pero mukhang hindi na ako makapaghihintay.
Katsumi Orochi?
Kung gano'n.
Ito pala 'yon.
Sea King Jaku.
Retsu, tagal na rin ah.
Ibang klaseng reunion 'to.
Nakakahiya na 'to.
Mga bata't matandang balot ng itim,
akala mo mga ninja.
Medyo nakakahiya na nga 'to.
Jaku, pati ikaw?
Ha? Nagbibiro ka ba, mangangain ng taong Orochi?
Mahalagang aspekto ng martial arts ang pakikisalamuha.
Mahalagang aral 'to kung paano mamuhay nang tama sa kabataang may potensiyal.
"Kabataang may potensiyal?"
Si Pickle ba ang tinutukoy mo?
Hm? Oo.
Pare-pareho tayong lahat.
Sabik na sabik tayong lumaban.
Kaya natin pinasok 'to.
'Yan ang tunay na martial artist.
Sa totoo lang, gano'n lang talaga tayo.
Kung gano'n...
Sino ang lalaban?
Pero bago 'yan, tingnan muna natin kung ano'ng ginagawa ni Pickle.
Tulog siya.
Tingnan mo kung paano niya tayo balewalain pagkatapos niyang manggulo.
Tingin mo ba talaga balewala lang tayo sa kaniya?
Ni tinuturing kaya niya tayong kalaban?
Gising na siya... Ops!
Maligayang pagdating, Pickle, sa hinaharap.
Mukhang nandito na tayong lahat.
Pambihirang grupo ng mga damuho.
Hoy, sino'ng tinatawag mong damuho?
Kaya walang may gustong makasama ka.
Ako, si Baki, kahit pa tatay mo.
Pumunta ka rito nang walang plano at inisip na walang mangyayaring masama.
Kahit pa ramdam mong matatalo ka,
hindi mo maiwasang magtapang-tapangan para sa tatay mo.
At kung di ka man mamatay sa isang iglap, alam mong may maaasahan kang tulong.
Alam na alam niya ang lahat.
Basang-basa niya ang batang karate fighter.
May puwede na lamang siyang gawin.
Pagbuhol-buhulin mo sa sulok.
Tabi!
Papasok na ako.
Pero...
Tanga.
Ha?
Nandito na ako.
Pickle.
Mandirigma ka ng sinaunang panahon pero ipinangalan ka lang sa atsara.
Kung hindi mo ako naiintindihan,
pakiramdaman mo ako
na parang walang muwang na sanggol na nauunawaan ang pag-ibig ng isang ina.
Itatak mo sa dibdib mo ang nararamdaman namin sa 'yo.
Nagtipon ang walo rito kasama ko
para labanan ka.
Noong mga panahong nagkalat ang malalakas na nilalang sa mundo,
pagkain mo lang ang pinakamalakas sa kasaysayan.
Kung gusto mo lang kumain, may ibang pang paraan para magawa mo 'yon.
Sa halip, 'yon ang pinuntirya mo.
Pinahanga mo ako.
Tarantado.
Napagalaw niya ako.
Tumayo siya.
Napamangha ng simpleng pagtayong 'yon ang lahat ng mandirigma.
Dahil sa sibilisasyon, naglaho na ang karamihan sa kakayahan ng mga tao.
Pero sa katawan na mayroon pa rin ng mga 'yon,
may angking ganda maging ang pinakasimpleng pagkilos.
Sa kanilang nasaksihan, paano nila magagawang bastang umalis?
Umabot na sa sukdulan ang inggit ng mga mandirigma nang biglang...
Stop!
Mister Yujiro Hanma. Diyan lang kayo.
Lumabas na kayo.
Napapalibutan na namin ang gusali.
Patawad ho sa abala ngayong tuwang-tuwa kayo.
Ako si Commander Henry ng company two ng 301st Battalion.
Sobrang galang ng pag-arestong 'to para sa isang taong nanloob.
Hindi po ito pag-aresto!
Walang kakayahan ang US Army na arestuhin kayo.
Paano n'yo nalamang ako ang nanloob?
Hindi 'yon panloloob. Dumiretso lang kayo sa front gate.
Sa hindi pa lang pagtawag ng mga guwardiya ng backup,
sigurado akong ang Ogre na si Yujiro Hanma na 'yon.
Malakas ang loob mong paandaran ako.
Bilang sundalo,
sinusulit ko na ang karangalang makilala kayo.
Kung gano'n, ano'ng gusto mo?
Heto na po.
Hindi matatawaran ang halaga ni Pickle sa sangkatauhan.
Napakahalaga niya sa mundo.
Pakiusap, umatras na kayo.
Sa 1 kondisyon.
Hayaang n'yo rin umalis ang walo.
Sila rin?
Alam na alam n'yong wala rito ang mga 'yon para manira o magnakaw ng kahit na ano.
Tulad ko, pumunta lang sila para mangamusta.
Pero kung ayaw mo, ayos lang.
No, no, no!
At sa wakas, payapang nagtapos ang kuwento ng pinakakahindik-hindik na panloloob.
Gusto ko 'yang tingin mo, bata.
Pinakawalan ang mga mandirigma sampung kilometro mula sa base militar.
Lahat maliban sa isa.
Walo raw? Imposibleng hindi niya alam.
Sa uulitin.
Tagapagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot