BAKI HANMA
Gumana... 'yon!
Mahusay. Napakahusay, Retsu!
Aaminin kong totoo nga.
Kahanga-hanga ang martial arts.
Hindi ko lubos-akalaing tatagal siya nang ganito.
Hm?
Hindi yata tama ang sinasabi mo.
Hindi lang siya tumagal, malinaw na natalo niya siya!
Oo!
Nagkakamali ka.
Ha? Tanga ka ba?
'Yong huling suntok niya.
Di mo ba alam kung gaano kalakas no'n inalog ang utak ni Pickle?
Mali ka.
Walang nangyaring gano'n kay Pickle.
Ha?
Nauunawaan ko kung hindi ninyo alam.
Hindi kayo ang mismong nakakita.
Nang matuklasan si Pickle sa nuclear waste isolation plant sa Colorado,
natural lang na dumaan siya sa napakaraming test.
Gulat na gulat kami sa muscle tissue, mga buto, at lamang-loob niya.
Pero pinakanakakagulat ang cervical spine niya.
Pambihira ang kapal at tibay nito.
Ni di mo makukumpara ang leeg ng bipedal na mga nilalang sa kaniya gaya natin.
Maikukumpara mo lamang ito sa malalaking hayop na apat ang paa
na may leeg na tuloy-tuloy na susuporta sa bigat ng napakalaking ulo nila.
Puwes, ibig mong sabihin...
Tama.
Isang kongklusyon lang ang patutunguhan ng kasalukuyang ebidensiya.
Malaki ang posibilidad na bago natutong maglakad si Pickle sa dalawang paa,
naglalakad siya sa apat na paa!
Ang lihim na sining na pamana mula pa sa sinaunang Tsina.
Hindi maipagkakaila ang pambihira nitong pamamaraan.
Pero nakalaan lang para sa mga tao ang napakaraming teknik na ito.
Sa mga naglalakad sa dalawang paa!
Maipagpapatuloy ko pa ba ang 4,000 taon?
Tingnan mo na lang ang pormang 'yan.
Hindi pangkaraniwang postura.
Panimulang buwelo ng isang sprinter.
Buwelo ng isang sumo wrestler. Wala sa mga 'yon ito.
Mas mababa pa sa mga 'yon.
Ang pinakamalapit dito...
Tama, ito 'yon. Ang papasunggab na mabangis na hayop.
Posturang nakatuon lang sa pagsugod.
Hindi siya tatalon paatras o paliko para umiwas.
Para bang desido siyang sumunggab.
Puwes, haharapin ko siya.
Di ako tatakbo.
Di ako iiwas.
Di ako aatras.
Aatake lang ako.
Sinisimbolo ng sandatang 'to ang kung-fu, ang Crushing Fist.
Dudurugin ko siya gamit 'to.
Susuntukin ko siya paharap!
Sa puntong 'yon, nag-alab ang katawan nito.
Nagliyab ang buong katawan niya.
Gaya noong natalo niya ang T-Rex.
Gaya nang durugin niya ang triceratops.
Gaya nang takutin niya ang brachiosaurus.
Ginagamit niya lang ang atakeng 'to sa pinakamalakas niyang mga kalaban.
At laban sa pambihirang Sea King Retsu...
pinakawalan niya ito.
Ang napakatibay na kalasag laban sa pinakamalakas na sibat...
Sa araw na 'to, sibat ang di-maitatangging tagumpay.
Napakalakas niya.
Ni hindi niya napakawalan ang teknik niya sa kaniya.
Umiiyak na naman siya?
Uy!
Bakit ka umaastang gulat, Mr. Tokugawa?
Natural lang ang mangyayari.
Hapunan na.
Ha... Hapunan 'ka mo?
Tokugawa, plano mo bang hindi tuparin ang pangako kay Pickle?
Ibig mong sabihin, ipapakain mo na lang siya?
Hindi ako 'yon.
Ikaw ang nagsabing hahayaan mong kainin siya ni Pickle.
Tanga ka!
Sinong tanga ang seseryosohin 'yon?
Tumigil ka, Pickle!
Kakainin mo ba talaga ang kaibigan mo?
Ikaw lang ang nasa isip niya, gising man o tulog!
Kakainin mo ba talaga siya?
Paano mo matatawag na tao ang sarili mo...
Paraan ng pamamaalam ang pagkain.
Kasumpa-sumpang kapalaran.
Napakabagsik niyang kumain.
Sa katahimikan, puno ng kalungkutan ang puso ng sinaunang tao.
Pagkain at buhay. Buhay at kamatayan.
Hindi mapaghihiwalay ang mga 'to.
Hindi sila mapaghihiwalay.
Patawad at hindi ako tumupad sa pangako ko.
Para ko nang niloko si Pickle.
"Kung talo, magpapakain ako."
Hindi ba't 'yon ang pangako ko?
Pero ano'ng nangyari?
Bahagi lang ng balikat at binti ko ang nakain.
Wala nang iba.
Ni seryoso man lang ba ako?
Handa ba talaga akong magpakain?
Siguro sa kaloob-looban ko, tingin ko mabubuhay ako.
Di ko inisip na talagang makakain ako.
Hindi ba't 'yon ang inasahan ko?
Nakakahiya!
Totoo nga.
Nakagat ka... Hindi, kinain ka.
Nang marinig kong nawalan ka ng binti, hindi ako makapaniwal.
Kumusta ang tama mo?
Walang problema.
Ano? Imposible.
Kung nababahala ba ako, sasabihin ko, oo.
Kung abala ba 'to, masasabi kong oo.
Natalo sa laban ang isang martial artist at nawalan ng magagamit na binti.
Walang dapat ikahiya roon.
Sang-ayon ako.
Ang ikinakahiya ko...
na nagkunwari akong handa sa mangyayari kahit pa hindi.
Na umasta akong matapang kahit pa hindi.
Narinig ko kay Tokugawa ang nangyari.
Hirap ako naniwalang magagawa mo na manloko, Retsu.
Nanloko nga ba o hindi?
Walang makakaalam niyan kundi ako.
"Nang may masidhing determinasyon." "Handang mamatay."
"Handang pumatay."
Madalas 'tong sabihin ng mga hindi pa desididong manindigan.
Hindi dapat bitawan ang mga salitang hindi kayang panindigan.
Sigurado akong handa na ako, alam ang puwedeng mangyari.
Nilabag ko ang prinsipyo ko.
Tokugawa, paano kung ako ang maging pagkain nito?
Inalok ko ang sarili ko nang may alinlangan.
Dapat lang akong mahiya.
Ginawa mong armas ang katawan mo.
Ginugol mo ang buhay mo para doon pero ngayon nawalan ka na ng binti.
Nakakagulat.
Pero hindi ang nawala mong binti ang hinanakit mo
kundi ang nararamdaman mo.
Ang dinaramdam mo. Pakiusap, ipagmalaki mo.
Walang katulad na martial artist si Sea King Retsu.
Hindi matatawaran ang halaga mo sa bansa ng People's Republic of China.
Minsan hinanap ko ang kahulugan ng salitang "Retsu."
Retsu...
Mabagsik, matindi, at...
di naliligaw ng landas.
Ikaw na ikaw 'yon.
Sobrang kahanga-hanga ng galing mo na napakadali nitong balewalain...
pero nasa pambihira mong katatagan ang tunay mong halaga.
Salamat.
Minsan ginagamit ni Yujiro Hanma ang salitang "kumain."
"Kumain." Simpleng pagtutulad.
Isang halimbawa. Produkto ng pananalinghaga.
Hindi "manalo." Hindi "tumalo."
"Kumain"!
Kumain? Ibang klase ka talaga!
KASHIMA DAIMYOJIN KATORI DAIMYOJIN
Wala pa akong nakitang "wire-cut" noon.
Aba.
Kahit espadang Hapon hindi magagawa 'to.
Sir!
May tumatawag sa inyo.
Sige.
Huminahon kayo at magpaliwanag, Ginoong Tokugawa.
Anong ibig ninyo sabihing kinain si Sea King Retsu?
Pickle?
Natalo ni Pickle si Sea King Retsu?
Mas komplikado pa ro'n!
Komplikado?
Hindi sa natalo siya!
Sabi ninyo hindi siya natalo...
pero kinain siya?
Tama!
DOPPO
Kung gano'n, naglaban sila?
Gano'n ba? Ang balikat at binti niya...
Sige. Sige po.
Sir!
Maupo ka.
Opo, sir.
Seryoso ba kayo?
Paano natalo si Sea King Retsu?
Hindi, hindi sa natalo.
Hindi siya natalo.
Pinakain...
Pinakain ang magaling na fighter na 'yon sa kaniya.
Ang mapagmaliit na hayop na 'yon...
Sino?
Hindi pa ba halata? 'Yong lintik na unggoy na 'yon!
Hindi mo talaga maintindihan, ano?
Hindi tayo minamaliit ni Pickle.
Sa katunayan, para malinaw,
ni di tayo karadapat-dapat maliitin para sa kaniya.
Gano'n mismo mangmaliit!
Katsumi!
Ang maliitin ay pagkilalang kinakailangang paghirapan.
Di tayo minamaliit ni Pickle.
Gaya ng pagbalewala natin sa karne o isda.
Kayo ang hindi makaintindi.
Uulitin ko.
Gano'n mismo mangmaliit!
Ha?
Katsumi...
...naiintindihan ko na.
Kinain si Sea King Retsu.
Parang kidlat na kumalat ang balitang 'to sa mga muling nagkita sa Atsugi Base.
Sapat na ang anesthesia na 'yon para mapatulog ang isang puting rhino
pero ilang oras lang...
Malinaw na may pambihirang kaganapan na nangyari dito.
Minsan pa lang nasira ang pintong 'to...
at dahil 'yon kay Yujiro Hanma.
Napakalaki niyang tao.
Takeshi Kenmochi, edad 21.
Tunog pa lang, malakas na. Katunayan, malakas siya.
Karate.
Boxing.
Weight lifting.
Sa bawat dojo at gym na puntahan niya, walang kayang tumapat sa kaniya.
Kaya ano'ng ginagawa ni Kenmochi sa lugar na napakaraming tao?
Naghahanap siya ng makakalaban.
Hindi niya sila papatayin pero hindi rin niya sila palalampasin.
Umaasa siyang makahanap ng tulad no'n sa gabing 'to.
BAWAL UMIHI
Kulay. Kulay. Liwanag. Kulay. Apoy.
Bituin? Init?
Mga tao. Mga tao.
Pagkain.
Mga patayong... linya.
Mga pahalang... na linya.
Langit...
Lupa.
Patag na lupa. Tuwid na mga linya.
Naguguluhan ang lalaking nilalang. Walang anuman ang pamilyar sa kaniya.
Litong-lito pa kay Urashima Taro.
Sa panahon niya, kakain lang siya ng anumang aatake sa kaniya.
Lumaban. Manalo. Kumain.
Mapagmataas siya.
Pero ano na siya ngayon?
Suot niya ngayon ang damit na 'to para magpanggap.
Kung hindi, hindi siya mabubuhay. Malinaw sa kaniya 'yon.
Dalawang metro ang taas at 130 kilo ang bigat niya. Napakalaki niya.
Walang umaatake sa kanila.
Ni hindi nila siya tinitingnan.
Gutom siya. Hindi pa siya kumakain mula kanina.
Bahagi lang niya, ilang kilo lang.
Hinangaan niya siya.
Ginagamit niya ang maliit niyang katawan,
ang maliliit niyang sandata, ang napakahina niyang lakas,
at sa kabila ng takot, nilabanan siya nang buong tapang.
Diyos ko po!
- Nasapul... - Naku po!
Kapareho ng katawan niya 'yong yupi!
Kuya! Ayos ka lang ba? Kuya...
Ha? Tumayo siya!
Paano?
Buhay siya!
A...
Ha?
Imposible!
KARNE
Tagapagsalin ng subtitle: Lawrence Arot