SIEDZIBA SHINSHINKAI DROGA KARATE
Dlatego nikt nie chce się z tobą zadawać.
Ani ja, ani Baki, ani nawet twój ojciec.
Ma całkowitą rację.
Jest tak, jak twierdzi Yujiro Hanma.
Każdy to czuje.
Dla kaprysu mój ojciec, Doppo Orochi,
mianował mnie prezesem tego miejsca.
Ale brakuje mi sprytu.
Shinshinkai jest największą szkołą karate,
ale nie mam zadatków na prezesa.
Nie mam przeszłości, legendy ani charyzmy mojego ojca, Doppa Orochiego.
Zawalczę...
Zawalczę z nim.
ROZMOWA PRZYCHODZĄCA
Proszę pana. Nie ma wątpliwości.
Wygląd i wielkość wskazują na to, że był to Pikiel.
Nie, uciekł.
Niebiosa są łaskawe.
Cóż za łut szczęścia.
Nie będę wam tego wyjaśniać.
Shinshinkai to nie szkoła dla hobbystów.
Shinshinkai Karate to organizacja siły.
Król Mórz Retsu był naszym sensei i zamierzamy go pomścić.
Sprawa jest jasna.
Pikiel przebywa na wolności.
Policja go poszukuje.
Policjantów jest 43 000,
ale Shinshinkai ma w Tokio 55 000 członków.
Mamy więc nad nimi przewagę.
Powiadomcie szefów 220 oddziałów w Tokio.
Poruszmy niebo i ziemię, żeby go odnaleźć. Rzekłem!
Tak jest!
Walczymy, jeśli możemy wygrać. W przeciwnym razie nie.
Tym razem wygrana lub przegrana nie są ważne.
Czas działać!
Inaczej niczego nie udowodnimy.
Shinshinkai ma milion członków.
Jako przywódca czuję się za nich odpowiedzialny!
Niezła muskulatura, stary.
Pewnie aż w tobie buzuje. Co nie?
Dobra, tylko 300 jenów.
Ni mniej, ni więcej.
Dobra, mam klienta!
Co?
Wybacz, chłopie.
Koleś jest ze mną. Daj mi się nim zająć.
Co?
Widzę, że to nie twój przyjaciel. Pracujesz w tej branży?
- Nic z tych rzeczy. - Do jakiego gangu należysz?
Nie jestem członkiem gangu. Po prostu daj mi się nim zająć.
Jesteś gliną?
Znowu pudło.
Próbujesz zrobić mnie w konia, co?
No, no...
Koniec treningów w dojo.
Na co tak czekasz?
Nie odpowiesz mi?
Nie mów, ojcze, że chcesz mnie powstrzymać.
Katsumi, co jest priorytetem dla mistrza sztuk walki?
Przetrwanie.
Walcz tylko z kimś, kogo możesz pokonać.
Z nim nie wygrasz!
Kiedy byłeś prezesem,
na spotkaniach szefów oddziałów pojawiały się różnice zdań.
W takich sytuacjach powiadałeś:
„Wszyscy jesteśmy karatekami. Niech pojedynek to rozstrzygnie!”
Wybacz, czekałem, aż sam to powiesz.
Wiesz już, jakie mamy zamiary?
Też nie jesteśmy tu dla rozrywki.
Zostaw go nam.
To tylko jeden klient.
Skoro nalegacie, śmiało – oddaję go wam.
Mam u ciebie dług. Następnym razem wpadniemy jako klienci.
Tak jest!
Piklu, chodźmy.
Hej.
Pan Hanayama...
Dobry wieczór panu!
Twardziel z niego, co?
Panie Hanayamo, jestem Terada z Shinshinkai.
Proszę mnie wysłuchać.
Przepraszam, jeśli pana uraziliśmy.
Nie ma potrzeby przepraszać.
Możecie już spadać?
To przerażające, że przystawia mi pan nóż.
Proszę jednak zrozumieć.
To prośba prezesa Katsumiego.
To było zaskakujące.
Rany!
Trzyma ostrze sztyletu!
Ściska z niesamowitą siłą.
Szefie, skaleczysz się!
Jego akcja była w istocie atakiem.
Było jednak jasne, że darzy Pikla miłością.
Co?
Wybacz mi!
Nikt nie użyłby tego ataku w normalnym pojedynku.
Zwłaszcza nie z własnym ojcem.
Wybacz mi, tato.
Ty draniu!
Zwiewa!
Proszę, zostań jeszcze trochę.
Nigdzie nie pójdziesz.
Zaczyna się!
To był XXI wiek.
W Tokio, Japonii.
W dzielnicy rozrywek pełnej kolorowych neonów.
Mimo to umysł pradawnego wojownika
ujrzał przez siatkówki coś zgoła innego.
Ten mężczyzna stał mu na drodze.
Był mniejszy od niego.
Miał jednak tę samą siłę, co godni mu rywale z jego świata.
Ten człowiek był nie większy niż te mniejsze stwory.
Ale jeśli chodzi o siłę...
Sporą wrzawę wywołał prymitywny człowiek i jego dinozaury,
ale nie mamy teraz na to czasu.
Nic dziwnego.
Bo tego człowieka uformowały różnorakie okoliczności.
Obowiązek. Życzliwość. Zobowiązanie. Obietnice.
Z logiki i mądrości, wynikłych z tej bogatej sieci relacji,
zyskał wręcz boską siłę, wykraczającą poza ludzkie pojęcie.
Rywale Pikla byli nikim wobec tej wewnętrznej boskiej siły.
Stanęli!
Niesamowite!
Są sobie równi.
Wyczekiwał kogoś, z kim może zawalczyć z użyciem całej siły.
Koniec.
Wybacz, że cię zatrzymałem.
Spóźniłeś się, Baki.
Dziękuję, Hanayamo, za cynk.
Rety! To Baki Hanma!
- To naprawdę on? - Jest tu!
Kurka... Coś pięknego.
Wiedziałem. Wręcz oszałamiający.
- Co? - Pięknego?
Oszałamiający?
Wszystko, co udoskonalono tylko w jednym celu,
i zostało pozbawione zbytecznych dodatków, jest piękne.
Bez względu, czy cel jest dobry, czy zły, porusza ludzkie serce.
Funkcjonalne piękno biegania, skakania, łapania i polowania.
Ciało idealnie przystosowane do jednego celu: do walki.
W oczach Bakiego nie było niczego piękniejszego.
Kopnie?
Uderzy? Będzie dusić?
Dogłębnie opanował powszechnie znane legendarne sztuki walk.
Uznawano Bakiego za najpotężniejszego młodzieńca świata.
Jak zareaguje w tej sytuacji?
Grupa wojowników,
członków Shinshinkai Karate, obserwowało z zapartym tchem.
Przepraszam. Nie zaplanowałem naszego spotkania.
Kiedy Tokugawa powiadomił mnie, że uciekłeś,
poprosiłem Hanayamę,
aby dał mi znać, jeśli coś mu się nawinie.
Po prosto chciałem cię poznać.
Bardzo chciałem cię spotkać.
To wszystko. Przepraszam.
W ten sposób?
Ujrzawszy wpierw przytłaczające funkcjonalne piękno jego ciała,
zrozumiał teraz, że Pikiel opanował współczesną sztukę walk aikido.
Niczym obiekt kokieterii ze strony ukochanej
chłopak z trudem zachował samokontrolę.
Lecz krew Hanmy, płynąca w jego żyłach,
nagle w nim zapłonęła.
Przepraszam.
Tak mi przykro!
Co? Mam iść z tobą?
No i?
Odszedł.
Poszli z nim Baki i Hanayama.
Serio?
Rozumiem.
Przepraszam. Nie dało się ich powstrzymać.
Po znokautowaniu ojca przybyłem tu w dobrym nastroju.
Aż tu nagle okazuje się, że sobie poszedł.
Czyli ukochana dziewczyna zostawiła grubiańskiego chłopaka
i poszła sobie ze sprytnym kolegą z klasy.
Bardzo mi przykro!
To chyba dobrze, co?
Pomyślcie.
Oryginalny plan zakładał pomszczenie mistrza Retsu.
Nie muszę być osobą, która tego dokona.
Może to zrobić Baki Hanma czy Kaoru Hanayama.
Wszyscy podobnie przeżywamy porażkę mistrza Retsu.
To nie muszę być ja.
To wspaniałomyślne, ale jesteś pewien?
Shinshinkai w całej swej potędze miał pomścić mistrza Retsu.
Do tego Pikiel pokonał Teradę.
Na pewno mistrz chce komuś innemu zostawić Pikla?
Nie brakuje nam powodów, aby go dorwać.
To nie Baki czy Hanayama,
a ty, mistrzu Katsumi, powinieneś dokonać zemsty, prawda?
Przepraszam, mistrzu. Przesadziłem.
Nie, w porządku.
Na marginesie, Sakimuro, mam pytanie.
Słucham?
Myślisz, że zdołam pokonać Pikla?
Nie wiem, czy to prawda, ale ponoć jego naturalnym wrogiem jest T. rex,
najpotężniejszy wojownik w dziejach.
Naprawdę myślisz, że ja, Katsumi Orochi,
mierny, rozpieszczony syn wielkiego mistrza,
mogę pokonać tego potwora?
Przepraszam.
Walczymy, jeśli możemy wygrać. W przeciwnym razie nie.
Tym razem wygrana czy przegrana nie są ważne.
Błagam was.
Dla mistrza Retsu, dla Shinshinkai...
wesprzyjcie mnie!
Tak jest!
A nuż się zmieni.
Ty cholerny głupcze!
Gdzieś ty się szlajał?
Kurka, nigdy nie myślałem, że przyjdzie tutaj.
Czego chcesz, skoro już mnie tu przyprowadziłeś?
Baki, to chyba oczywiste.
Wiesz, co tu się robi, prawda?
Chce się z tobą bić, Baki!
Tak też myślałem.
Chcesz się bić, tak?
Zatem muszę się zgodzić.
Na pewno chcesz w to mieszać tego naiwniaka?
Co?
To pewnie nie moja sprawa.
On też chyba ma ochotę na walkę.
Uratowałeś mnie, Hanayamo.
Już miałem powtórzyć swój błąd sprzed pięciu lat.
Naruszyłem terytorium niewinnych ludzi, którzy żyli sobie w spokoju,
i wmieszałem ich w walkę o życie.
- Wynikły z tego tylko problemy. - Jejku.
Po prostu trochę się nudziłem.
Chciałem się nieco zabawić.
Pozwoliłem tym uczuciom kierować mną.
Już miałem zrobić coś głupiego.
Co?
Tańczy? Rany!
- Unosi pięść nad głowę. - Nic się nie zmieniło.
Teraz, tak samo jak w przeszłości, świętuje się zwycięstwo.
Wystarczyło jedno uderzenie.
Lepiej go wynieśmy, zanim go zje.
Jedno okrążenie.
Przejdźcie jedno okrążenie na samych kciukach.
Potem użyjcie tego chwytu, aby zacisnąć pięści i walnąć!
Rzecz jasna jeden cios położyłby człowieka.
Dobrze wykonany powali nawet byka.
Byka, tak?
Już łatwiej byłoby zmierzyć się z bykiem.
Tak czy inaczej, co teraz?
Jestem karateką, więc pozostaje mi tylko polegać na karate.
Retsu!
Przyjacielu, słyszałem dziwną plotkę.
Poniosłem porażkę w moim pojedynku.
Wieść niesie, że członkowie Shinshinkai chcą mnie pomścić.
Ja na to nalegałem.
Coś niepojętego!
To niedorzeczne, aby mój student uważał,
że pomści mnie w walce z osobą, z którą byłem bez szans.
Zgadza się.
Chcieliśmy cię pomścić, naszego mistrza sztuk walki.
To jest zuchwalstwo,
ale pragnę zemsty.
Jestem świadom,
że umiejętności wielkiego wojownika, Króla Mórz Retsu,
nie wystarczyły.
Mimo tego faktu, a nawet przez to,
chcę z nim zawalczyć z użyciem karate.
Tak jak myślałem.
Wmawiasz innym, że chcesz mnie pomścić, bo masz wobec mnie dług.
Ujawniłeś prawdziwe zamiary.
Zemsta to slogan, którego używamy dla wygody.
Pragniemy walczyć z kimś, bo jest silny. Takimi jesteśmy ludźmi.
Wierzysz, że twoje karate go pokona?
Nie wiem.
Jeśli mam szansę wygrać, zawalczę. W przeciwnym razie nie.
Uznałem, że to nie jest tego typu walka.
Zmieniłeś się, Katsumi.
Dziękuję.
Jak widać, moja postać też się zmieniła.
Mogę cię jednak wciąż wiele nauczyć.
Katsumi.
Za kung-fu stoi 4000 wspaniałych lat osiągnięć.
Chciałbyś dać początek 4001 rokowi?
ŚWIĄTYNIA SHAOLIN
Początki karate można odszukać w Górach Song w Chinach.
Po jakimś czasie dotarło na wyspy Riukiu.
Dokonało wielkiego skoku w tym nowym otoczenia.
W 1922 roku Gichin Funakoshi sprowadził je do reszty kraju,
gdzie przybrało obecną postać.
Katsumi, karate jest jeszcze młode.
Na Okinawę dotarło dopiero 500 lat temu.
Teraz wkraczacie z nadzieją w 501 rok,
ale tylko ty jesteś gotów na 4001 rok.
Pozwól mi nauczyć cię tajników sztuki.
Doceniam twoją chęć.
Choć karate jest młode
i niedorozwinięte, chcę wkroczyć w 501 rok.
Chcę podążać drogą karate.
To musi być karate.
Prawie wtrąciłem się w nie swoje sprawy.
Przepraszam.
Nawiasem mówiąc, Katsumi,
mógłbym cię wesprzeć w tym 501 roku?
No cóż...
Nie mogę mu na to pozwolić.
Jeśli się zaangażuje, nasz 501 rok i jego 4001 wymieszają się ze sobą.
Proszę, pozwól mi cię wesprzeć w twoim 501 roku.
Cóż, chyba nie zaszkodzi.
Chętnie!
Unia z 4001 roku kung-fu.
Tak, to był 501 rok karate.
Zainicjowano rewolucyjną ścieżkę.
Gość naprawdę się zmienił.
Napisy: Przemysław Stępień