(ฮันมะ บากิ)
สําหรับในตอนนี้ เขาต้องอยู่แบบนี้ไปก่อน
ค่ะ
ให้ยาปฏิชีวนะและยาแก้ปวดทางสายน้ําเกลือ
เปลี่ยนผ้าพันแผลทุกๆ 12 ชั่วโมง
ค่ะ
โทษทีนะที่เรียกใช้กะทันหัน
ไม่เป็นไร ผมทําเต็มที่แล้ว
แต่ก็จะมีรอยแผลเป็นอยู่
กระดูกสันหลังส่วนคอของเขาเสียหายหนัก
แต่ไม่กระทบกระเทือนระบบประสาท
เพราะยังไงซะ ร่างกายเขา ก็อยู่ในสภาพที่แข็งแรงมาก
แล้วนี่ล่ะ
หมายถึงเขาทําแบบนั้นหลังหมดสติไปแล้วงั้นเหรอ
อืม ทําตอนสลบเหมือด
คุณคงต้องรู้เรื่องนี้แน่ๆ ศาสตราจารย์เพย์น
รู้เรื่องอะไรเหรอ
ถึงแม้มนุษย์จะหมดสติไปแล้ว...
อันที่จริง ถึงแม้มนุษย์จะเสียชีวิต แต่ก็ยังสามารถที่จะเคลื่อนไหวได้อยู่
นี่เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น เมื่อเผชิญกับสภาวะสงครามที่พิเศษ
แต่ก็เป็นเรื่องจริง
กลุ่มทหารได้จับทหารฝ่ายข้าศึกไปเป็นเชลย
เนื่องจากเป็นช่วงสงคราม จึงได้สั่งประหารชีวิตเชลยศึกในทันที
ขณะที่พวกเขานั่งรอความตายที่จะมาถึง
ผู้บังคับบัญชาของกองที่ถูกจับตัว ได้พูดออกมาอย่างอุกอาจ
เขาพูดว่า "หลังจากถูกตัดหัวแล้ว ฉันจะหยิบหัวขึ้นมาแล้ววิ่ง
ฉันจะวิ่งไปตามแนวที่ทหารนั่งอยู่
ช่วยไว้ชีวิตทุกคนที่ฉันวิ่งผ่านไปได้ด้วยทีเถอะ"
ทหารฝ่ายศัตรูพากันหัวเราะเยาะ
พวกเขาบอกว่า "ถ้าคิดว่าทําได้ก็เอาเลยสิ"
เขาถูกประหารทันที
แต่ช่างน่าเหลือเชื่อที่เขาวิ่งได้
เขาวิ่งไปจนสุดแนวที่ลูกน้องนั่งคุกเข่า ถือหัวของตัวเองไปตลอดทาง
เป็นเรื่องจริง
ซึ่งดูแล้ว นี่เป็นสิ่งที่แจ็ค แฮมเมอร์จะทําแน่ๆ
ไม่ว่าจะยามหลับหรือตื่น ชีวิตนี้เขาสนใจแต่เรื่องการสั่งสมความแข็งแกร่ง
เขาคงคิดไว้แล้วแน่ๆ ว่าต้องทํายังไงให้สู้ต่อไปได้
แม้หลังจากที่พ่ายแพ้หรือสิ้นชีพ
เขาต้องสลักแผนของเขา ไว้ในทุกเซลล์ของร่างกาย
ผมมั่นใจว่าแจ็คจะต้องทําแบบนั้นแน่ๆ
คนไข้ที่ชื่อแจ็คหายไปแล้วค่ะ
อะไรนะ
เห็นไหมล่ะ
ขอโทษนะ
ขอโทษด้วยที่ออกไประหว่างการต่อสู้แบบนั้น
มาต่อกันเลย สู้ต่อกันเลย!
ต่อกันเลย!
เขาถูกขาที่ทรงพลังของแจ็ค เตะเข้าที่ใบหน้าอย่างต่อเนื่องถึงห้าครั้ง
พิคเคิลได้รับความบาดเจ็บมากแค่ไหนล่ะ อันที่จริงก็ไม่ค่อยจะเท่าไรเลย
เมื่อก่อน เขาเคยต้องต่อสู้ กับสัตว์ที่ตัวใหญ่กว่าเขาเป็นร้อยๆ เท่าทุกวัน
ถึงแม้ขาของแจ็คจะทรงพลัง
และถึงแม้หมัดของเขาจะแรงถึงใจ
น้ําหนักตัวของเขากับแจ็คก็ใกล้เคียงกัน
งั้นพิคเคิลจะหนีทําไม
นี่มันไม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่งหรือทรงพลังแล้ว
ไม่เคยเจอใครเหมือนชายคนนี้มาก่อนเลย
คนที่ฆ่าแล้วก็ไม่ยอมตาย ถึงตายไปแล้วก็ยังจะฟื้นขึ้นมาใหม่
เจ้าตัวนั้น เจ้าตัวนั้น แล้วก็เจ้าตัวนั้น
พอมันตาย การต่อสู้ก็สิ้นสุด
แม้แต่ตัวนั้นก็ไม่ฟื้นกลับขึ้นมาบินไล่ต่อ
นั่นมันเป็นกฎไม่ใช่เหรอ
แจ็ค ฮันมะ นักสู้ที่หาได้ยากยิ่ง
เขาจงใจโหลดร่างกายเกินขีดจํากัด
โด้ปยาเข้าไปมหาศาลโดยไม่สนผลข้างเคียง
ยอมตัดแขนขาทั้งสี่ เพื่อเข้ารับการผ่าตัดยืดกระดูก
เพราะไม่คาดหวังกับอนาคต เขาจึงมีชีวิตอยู่เพื่อปัจจุบัน
ถ้าลองคิดดูแล้ว ทั้งหมดนี่มันผิดธรรมชาติอย่างที่สุด
มันไม่มีอยู่ในโลกธรรมชาติ
เหมือนกับที่คนกลัวผี
และหลีกเลี่ยงการพบเจอกับสิ่งที่อธิบายไม่ได้
พิคเคิลก็กลัวในสิ่งที่ทําให้แจ็คเป็นแบบนี้
แต่ทว่า คนคนนึง จะวิ่งหนีด้วยความกลัวตลอดไปไม่ได้
สองนาทีหลังจากการต่อสู้นี้เริ่มต้นขึ้น
ดวงไฟศักดิ์ศรีของนักรบผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ ตลอดยุคครีเทเชียสก็ลุกโชนขึ้นมา
มันคือความพ่ายแพ้ที่เขาต้องการ เขาเองก็คงยอมรับได้
ถึงแม้เขาจะอยากรับรู้มัน แต่เขาได้ดิ่งเข้าไปในโคม่าที่ลึกมาก
นี่เป็นครั้งที่สองในชีวิตเขา ที่แพ้ถึงสองครั้งในวันเดียวกัน
โอ้ โล่งอกไปที
คุณแข็งแกร่งมาก
นี่คือโรงพยาบาลเดียวกันกับเมื่อเช้านี้ละ
กลับมาอยู่ที่เดิมนะ
อย่าแม้แต่จะคิด
แค่นี้ก็ก่อเรื่องไว้เยอะแล้ว
คุณต่อสู้กับสมบัติทางวัฒนธรรมที่ไม่มีอะไรเทียบได้
แล้วก็บาดเจ็บทั้งสองคนทั้งสองครั้ง ยังไงก็ไม่ให้สู้อีกเป็นครั้งที่สาม
แค่นี้พอแล้วนะ แจ็ค แฮมเมอร์
จะไปไหนเหรอ พี่แจ็ค
พี่ ผมรู้ดีเลยละว่าพี่รู้สึกยังไง
ไม่ใช่เพราะเราเป็นพี่น้องกันหรอกนะ แต่เพราะว่าเราต่างก็เป็นนักรบ
ผมถึงรู้ไงล่ะว่ามันจบแล้ว
พี่!
ต่อจากนี้ไป พี่จะไม่ได้เป็นนักสู้อีกต่อไปแล้ว!
ตราบใดที่ยังไม่มีใครยอมรับความพ่ายแพ้ ก็ถือว่ายังไม่มีใครแพ้
ความคิดนี้ของแจ็คได้ถูกยกสูงขึ้นไป จนกลายเป็นความเชื่อของเขา
แต่ทว่า หลังถูกโจมตีจนหมดสติไปอีกครั้งนึง
สิ่งที่พิคเคิลทํา สิ่งที่ถูกกระทํากับแจ็ค
หลังแจ็คได้รู้เรื่องนั้นแล้ว
ก็ไม่มีอะไรน่าอับอายไปกว่านั้นแล้ว สําหรับคนที่เป็นนักรบ
พิคเคิลอุ้มแจ็คจากจุดที่ต่อสู้กัน
เขาอุ้มแจ็คด้วยความระมัดระวัง
เขาตั้งใจมากเพราะไม่อยากจะทําแจ็คร่วง
หรือทําให้เขาบอบช้ํามากไปกว่านี้
แต่ทําไมกัน อีกไม่นานเหตุผลนั้นก็จะกระจ่าง
สิ่งที่พิคเคิลพยายามทํา
ก็คือถนอมเนื้อยักษ์แจ็ค แฮมเมอร์ เอาไว้กินในวันหลังนั่นเอง
รู้ใช่ไหมว่ามันหมายความว่าไง พี่แจ็ค
เขาไม่ได้ฝังพี่ เขาอุ้มพี่ด้วยความระมัดระวัง
ไม่ใช่ในฐานะศัตรู แต่เป็นอาหาร
รู้ใช่ไหมว่าหมายความว่ายังไง
เขาบอกว่าตอนนี้มันไม่ยุติธรรม เขาก็เลยจะรอ
เขาบอกว่าจะรอจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม
ปัญหาก็คือที่ที่เขาไปรอนี่น่ะสิ
เขาอยู่ตรงหน้าพิคเคิลเลย
ชายสองคนนั่งจ้องหน้ากัน ในสนามประลองใต้ดิน ไม่มีใครเฝ้าสักคน
เขาบอกว่าจะอดอาหารรอหลายๆ วัน
คิดว่าบากิจะชนะได้หรือเปล่า
เรซึ ไคโอ ยอดนักสู้ยังพ่ายแพ้
โอโรจิ คัทซิมิที่เกิดใหม่ยังถูกบดขยี้
แม้แต่แจ็ค แฮมเมอร์ก็...
รู้ไหมยูจิโร่
เท่าที่รู้ สามคนนั้น...
พวกเขาเป็นนักรบที่แข็งแกร่งที่สุด ของกองกําลังพิทักษ์โลกได้เลย
ในสามคนนี้ จะไม่น่าแปลกใจเลยสักนิด
ถ้าคนใดคนนึงเอาชนะฮันมะ บากิได้
อันนั้นเป็นเมฮึนจากฮอกไกโด
ชิโอคาระที่ทําจากไส้ปลาแซลมอน
อ้าว เป็นนักชิมอาหารด้วยเหรอ
ของโปรดเลยละ
จริงเหรอ
อย่างที่บอกไป พลังการต่อสู้ของทั้งสามคน เทียบเท่าได้กับบากิ...
นี่!
บากิมีสิ่งนึงที่ทั้งสามคนที่ว่าไม่มี
บากิได้เลือดของฉันไปอย่างปฏิเสธไม่ได้
เขามีเชื้อสายฮันมะอย่างเห็นได้ชัด
เอ๋ แต่แจ็คก็มีเชื้อด้วยไม่ใช่เหรอ
เชื้อเขาอ่อนมาก
เชื้ออ่อน
ดูจากผลการต่อสู้แล้ว เชื้ออ่อนมากจริงๆ
แปลว่าถ้าเขาไม่ชนะ สายเลือดฮันมะก็อ่อนงั้นเหรอ จะบ้าตาย
ศักดิ์ศรีค้ําคอจนฉันพูดไม่ออกเลย
ว่าแต่ออก้า
ไม่อยากไปสู้กับเขาบ้างเหรอ
ไม่ต้องห่วงหรอก
ถึงฮันมะ บากิจะดูอ่อนแอ แต่ที่จริงเขาก็ใช้ได้เลย
ยังไงก็ต้องต่อสู้กันสักวัน
แล้วคนที่ชนะจะถูกฉันกิน
ได้ยินมาว่าสัตว์ป่า
สามารถมีชีวิตรอดได้เป็นเวลานาน โดยไม่ต้องกินอาหาร
แต่พิคเคิลน่าจะมาถึงขีดจํากัดแล้วนะ ว่าไหมคุณเพย์น
ฉันจะไม่ยอมให้ใครสู้กับพิคเคิลนอกจากฉัน
ฉันอยากจะสู้กับเขาก่อนใครอื่น
โง่เอ๊ย ก็เพราะฉันมันเป็นคนแบบนี้ไง
ไม่ใช่แค่ก่อนทุกคนนะ แต่ฉันน่าจะมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกแล้ว
อยู่ที่นี่ไปเลยดีกว่า
นี่พิคเคิล เราอยู่กันแบบนี้
จนกว่าจะถึงเวลานะ
จะอยู่แบบนี้จนกว่าจะถึงตอนนั้น
หายใจอากาศเดียวกัน นอนเมื่อง่วง กินเมื่อหิว...
ใช่แล้ว
หมอนี่จะกินฉันเข้าไป เขาจะกินฉันเข้าไปตอนที่หิว
ไม่หรอก เราแก้ปัญหานั้นเรียบร้อยแล้ว
เรามีอาหารที่พิคเคิลฆ่าเองอยู่แล้ว
หมายถึงทีเร็กซ์ที่ถูกเก็บรักษาไว้ที่อเมริกาเหรอ
มันมีเยอะมาก
ตั้งหลายตัน
แต่นั่นมันไม่ใช่เนื้อวัวหรือเนื้อหมู มันเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่สํา...
มันไม่ใช่ของใคร
พิคเคิลเป็นคนหามาเองกับมือ เขายอมเสี่ยงตายเพื่อมัน
ซากไดโนเสาร์ตัวนั้น เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่สําคัญ
เรื่องนั้นไม่ต้องสงสัย
แต่ว่าพิคเคิลก็มีแค่คนเดียวเหมือนกัน
และเขายังมีชีวิตอยู่
เสียงอะไร
สิ่งนี้ประเมินค่าไม่ได้เลย
เนื้อไทรันโนซอรัสแท้ๆ หนัก 40 กิโลกรัม
เข็นมาตรงนี้น่าจะพอแล้วละ
อีก 100 เมตรก็จะถึงลานต่อสู้แล้ว
รีบไปกันเถอะ ถ้าเขามาเจอเรา มีหวังเราโดนฆ่าตายแน่
พิคเคิล
กินอย่างเอร็ดอร่อยเชียวนะ
แต่นั่นมันเนื้อดิบไม่ใช่เหรอ
มีทรายติดอยู่ด้วย
งั้น ถ้ายืนยันขนาดนั้น
หือ ที่จริงก็อร่อยมากเลยนะเนี่ย
ขอบใจที่แบ่งกันนะเพื่อน
หูย อร่อยจริงๆ นี่มันเนื้ออะไรกันเนี่ย
อิ่มจังเลย
เดี๋ยวนะ
ถ้าพิคเคิลอิ่มแล้ว...
เขาจะสู้ไหมนะ
เขาจะไม่สู้กับใครอีกแล้ว
ตอนนี้ทีมเราได้ผลลัพธ์ที่ดีเยี่ยม
ผลลัพธ์เหรอ
เราใช้เนื้อทีเร็กซ์ที่เก็บรักษาเอาไว้
บวกกับเทคโนโลยีชีวภาพ ในการสร้างมันขึ้นมาเพิ่ม
เรื่องแบบนั้น ทําได้ด้วยงั้นเหรอ
สองปี
นั่นคือระยะเวลา กว่าที่พิคเคิลจะกินเนื้อทีเร็กซ์จนหมด
ซึ่งก็นานเกินพอให้เราทดลองเสร็จ และเริ่มผลิตมันขึ้นมา
พิคเคิลจะไม่มีวันต้องทนหิวอีกแล้ว
ถ้าเขาอิ่มหนําสําราญแล้ว งั้น...
ตามธรรมชาติแล้วเขาก็ไม่ต้องต่อสู้
เหมือนกับคนทั่วไปที่ก็แค่กินของหวานหลังของคาว
(คุณธรรม)
นั่นแหละที่เพย์นบอกมา
เพย์นเป็นนักวิชาการ
ก็เลยอดไม่ได้ที่จะคิดแบบนั้น
อืม
งั้นถ้าเป็นยากูซ่าจะคิดยังไงล่ะ
ยอดนักสู้อย่างฮานายามะ คาโอรุจะคิดแบบไหน
เมื่อไม่นานมานี้ผมได้ไปปะทะกับพิคเคิล
หมายถึงได้สู้กับเขาเหรอ เมื่อไร ที่ไหน
เราก็แค่แข่งดันกันเฉยๆ
เฮ้ย อยากไปเห็นเป็นบ้าเลย
การประลองกันระหว่างฮานายามะกับพิคเคิล
แล้วใครชนะเหรอ
ไม่ต้องห่วงหรอก ท่านผู้อาวุโส
พิคเคิลอยู่ข้างเรา
ข้างเราเหรอ
ไม่ว่าจะโดนเขากินหรือไม่
เขาก็ชอบการประลองพละกําลัง
เช่นเดียวกับเมื่อยอดชาย และยอดหญิงอยู่ในห้องเดียวกัน
ยังไงก็ห่างกันได้ไม่นาน
ผู้ที่ต่างชื่นชมกันหันหน้าเข้ากันและสบตากัน
พวกเขาอยู่ในสนามประลอง
ยังไงมันก็ต้องมีอะไรเกิดขึ้นอยู่แล้ว
มันเป็นความคิดที่จู่ๆ ก็โผล่เข้ามาในหัว
แต่การยั่วยุนี้ได้ผลดีเยี่ยม
ถึงแม้เขาจะอิ่มหนําสําราญอยู่แล้ว
และถึงแม้เขาจะกําลังสบายใจ
พิคเคิลที่ไม่เข้าใจภาษาพูด
ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาเมื่อถูกยั่วยุซึ่งๆ หน้า
ตบไม่แรงเลยสักนิด
ที่จริงอ่อนโยนมากด้วยซ้ํา
แต่ฝ่ามืออันนุ่มนวล
มันทําให้พิคเคิลเจ็บในแบบที่ไม่เคยเจ็บมาก่อน
(ยูเอฟเค)
ทัวร์นาเมนต์ยูเอฟเคครั้งที่สาม ที่เมืองชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐฯ
โลริออน กราสซี่ได้คว้าชัยชนะ ในทัวร์นาเมนต์ครั้งแรกอย่างง่ายดาย
ครั้งเขาจึงเป็นตัวเต็ง
คู่ต่อสู้ของเขาในนัดแรกเป็นนักสู้ลึกลับ
เขามีชื่อว่าทีโม่
ทุกคนคาดว่าโลริออนจะชนะในทันที แต่ทว่าการต่อสู้ครั้งนั้นสูสีจนน่าแปลกใจ
โลริออนชนะอย่างหวุดหวิด
และเขาเหนื่อยมากจนเสียการมองเห็น ต้องโยนผ้าขาวไม่สู้นัดต่อไป
ฝีมือการต่อสู้ของทีโม่นั้นน่าเหลือเชื่อ จนเขาพลิกความคาดหวังได้
พอถามถึงความลับ ของพลังเหนือมนุษย์ เขาตอบว่า
ไอ้บ้านั่นมันมาตบแก้มฉันเบาๆ
อย่างกับตบชิ้นเนื้อที่กําลังจะซื้องั้นแหละ
พิคเคิล ขอบใจนะ
นายเข้าใจว่าฉันดูถูกนาย
พิคเคิล นายวิวัฒนาการแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่นายเกิดมา
ที่นายไม่ได้ต่อสู้เพื่ออาหาร แต่เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเอง!
เพิ่งจะเริ่มต้นเองครับ
ชายที่ทรงพลังที่สุดในยุคไดโนเสาร์ ชนกับฮันมะ บากิ
โห โดนต่อยคว่ําไปเลย
เกิดจากลูกเตะตวัดขึ้นสูงที่โหดเหี้ยมมาก
มันเป็นลูกเตะที่ได้ผลดี และงามสง่าจริงๆ
ไม่น่าแปลกใจเลยสําหรับท่าโจมตีแรกของบากิ
พิคเคิลอิ่มท้องแล้ว
ผมคิดว่าบากิจะสื่อสารให้เขาเข้าใจ
ว่าการต่อสู้มันเป็นวัฒนธรรม
ไม่ใช่หนทางในการล่าหาอาหาร
บากิจะต้องสามารถสื่อสาร ให้เขารับรู้ว่าศึกนี้เป็นศึกเพื่อศักดิ์ศรี
เพื่อปกป้องเกียรติของตัวเอง
เขาจะสื่อสารด้วยความเมตตา
ด้วยวิธีการที่เข้าใจง่าย
ฆ่าหรือถูกฆ่า
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย
ไม่กินก็ต้องโดนกิน
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลยพิคเคิล
นั่นเขาตั้งใจจะฆ่ากันให้ตายเลยหรือไง
ตอนนี้ เราไม่ได้จะสู้กันจนตายไปข้าง
เราไม่จําเป็นต้องเอาชีวิตกัน
ไม่ต้องทําถึงขั้นนั้นก็ได้
เขาจะเผด็จศึกแล้ว
ไม่ ไม่ใช่หรอก
อะไรกันเนี่ย
เขาจะขึ้นไปถึงเพดานแล้ว!
เข้าใจแล้วใช่ไหมพิคเคิล
แบบนั้นแหละ
ต้องทําแบบนั้นแหละถึงจะประชันพละกําลังกันได้
สูงเกินไปแล้ว สูงแบบนั้นลงพื้นไม่สวยแน่
สูงตั้ง 20... ไม่สิ 30 เมตร
โอ้โฮ
แย่แล้ว ขึ้นไปสูงเกินไป
จบไม่สวยแน่ๆ
โห ใกล้ไฟมากเลยอ่ะ
สูงจังเลย!
อ้าว มากันด้วยเหรอ
บ้าไปแล้ว
พื้นดิน...
ยังยืนได้อยู่อีก
บ้าไปแล้ว
สําหรับพิคเคิลมันอาจไม่สูงมาก แต่บากิสามารถลุกขึ้นมายืนได้ทันทีเลยเหรอ
เป็นไปไม่ได้
ฮันมะ บากิเป็นนักรบที่แกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ
หือ เขาเดินเข้าไปประชิดแล้ว
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล