BAKI HANMA
'Yan din ang inakala namin.
Hindi kami makapaniwala na sa dulo, ito ang naghihintay sa amin.
Ang unang nakapansin, siyempre, si Baki.
Patusok na sugat.
Para 'tong mga sugat mula sa espadang falchion.
Diagonal ang hanay ng mga lumang sugat sa mataas na bahagi ng katawan ni Pickle.
Kailan pa 'to?
Hugis oval na pilat at parang tama ng machine gun.
Hindi niya 'yan nakuha rito.
Kuko? Spine?
Anuman 'yon, galing sa panahon niya 'yon.
Kailan, sino, at paano nangyari ang pilat na 'yon?
Kami pa lang ang unang nakasagot no'n.
Nakita namin 'to, ang parehong pilat sa likuran niya.
Hindi ba malinaw?
Ang pilat sa harap at likod niya.
Iisa lang ang kasagutan dito.
Sa hugis ng mga pilat, laki, panahon nito...
Ang totoong falchion ay ang ngipin ng tyrannosaurus.
Nakaligtas si Pickle sa mga pangil ng T-Rex!
Ang naramdaman namin, ang paghanga, at tuwa namin,
sa tingin mo paano namin ipinakita?
Nang makarating kami sa kongklusyon namin,
sabay-sabay kaming pumalakpak.
Sa pagreorganisa ng kasukasuan niya, ngayo'y nasa full battle mode na siya.
Ito na ang huling anyo ni Pickle.
Ano pa nga ba't kailangang sabihin 'to.
Ngayon magsisimula na ang tunay na laban.
Ang huli niyang anyo.
Matapos reorganisahin ang kasukasuan sa balikat, siko, pulsuhan,
at balakang, talaga ngang nakakakilabot ang hugis niya.
Sa panunumbalik ng mga sinaunang alaala,
mas naging matibay pa ang matitibay niyang bahagi.
Naging mas mabangis pa ang malalakas na bahagi.
Naging mas matatag pa ang matikas niyang bahagi.
Salamat, Pickle.
Ang transpormasiyon at pagbabagong 'yan,
tinatanggap ko 'to bilang pagpapahalaga mo sa pagkakaibigan natin.
Patuloy na nagbago ang sangkatauhan sa simula pa man ng kasaysayan.
Kasabay nito, natamo natin ang napakaraming sandata.
Gumamit tayo ng mga bato, pamalo, sandata, espada, baril, missile,
maging nuclear weapon.
Pero dahil dito, may nawala sa atin, at may naiwan tayo.
'Yon ang tinuro sa atin ng sinaunang taong si Pickle.
Matigas na balat, malakas na kalamnan, matibay na buto,
at diwang hindi susumuko sa sakit.
Habang papalakas nang papalakas ang mga armas natin,
siguradong dahan-dahang nawala ang mga 'to sa atin.
Hanggang sa hindi na natin maprotektahan ang sarili natin.
Nandito lang ako.
Nasa tabi mo. Hindi ako tatakbo.
Sa layong 'to, dito mismo, susuklian kita sa pagkakaibigang 'to!
Buwisit. Kailangan ko bumalik ro'n.
Hindi napatilapon ng tira ni Pickle si Baki!
Hindi man lang siya gumalaw!
Kahit pa buong lakas mo akong suntukin,
hindi mo ako mapatilapon sa liit kong 'to.
Simple lang.
Tinatapatan ko lang 'to ng parehong lakas,
pero mas mabilis at palihis na anggulo.
Skill ang isang 'to. Ebolusyon.
Nakamit na namin ang martial arts! Wala kaming isusukong anuman!
Wala akong isusukong ni isang hakbang!
Marami na akong naipon.
Lakas, bilis, stamina, at karanasan.
Pero sa mga 'to, patas lang tayo.
Pareho tayo ng kondisyon.
Wala sa ating magpapaubaya.
Katunayan, baka nga mas mahina pa ako pagdating sa mga 'to.
Ni hindi ako maihahambing sa lakas ng kalamnan, bigat, o mga buto mo.
Kung gano'n, ano'ng maipapanlaban ko?
Ano'ng makakatulong sa akin?
Teknik!
Matagal ko nang sinasanay ang mga 'to na nakalimutan ko na kung kailan.
Tiniis ko ang sakit, nagsanay, nagpalakas, hinamon, at lumaban.
Ang agarang pormasyon ng kamao.
Ang posisyon ng paa ko.
Paghingang ipinaubaya sa kalikasan.
Ang mapagmasid kong mga mata.
Fighting skills na ipinasa noon-noon pa man.
Nananahan sila sa 'kin, suportado ako.
Ang mga kakayahang 'to para mabuhay
ay sinanay para prumotekta,
pinagbuti ng poot,
at pinasa sa pamamagitan ng kalungkutan.
Hindi ko bibitawan ang mga ugnayang 'to.
Bigla 'tong nakita ni Baki.
Ngayong namulat siya sa kasaysayan niya,
hindi maiiwasang masilayan 'to ni Baki.
"Pareho lang kami!"
Hindi mabilang na mga ngipin, mga kuko, mga sungay.
Mga kaibigang sumuporta sa kung sino siya ngayon.
Tama. Kahit ikaw...
Bukod dito, kasama ng matitigas na bagay na 'to ang kakatwang mga anyo.
Naiintindihan ko na!
Ang pumipigil sa mga kuko, Retsu!
Sa harap ng ngipin, si Katsumi.
At ang tumatapak sa mga sungay, si Jack.
Sinuportahan din nila si Pickle!
Ano'ng nakikita niya?
Umiiyak si Pickle!
Heto na. All-out war na 'to.
Wala pa akong nakikitang ganitong kalaban.
Ano na'ng gagawin ko?
Dapat ko bang ipukol o ihagis sa ano ni Pickle?
Sa kalagitnaan ng laban?
Ano'ng gagawin ko sa frontline?
Ano'ng magagawa ko?
Heto na ang kaliwang kamao niya. Sige na, Baki. Ano'ng gagawin mo?
Alam ko na. Kung gano'n, 'yan ang desisyon mo.
Hindi ang sumangga o umilag.
At imbes na sumuntok.
Kailangang binitawan mo na 'to.
Oo. Bilang tugon sa galaw ng kalaban,
kailangang magkusa ang katawan sa laban.
May dalawang posibleng epekto ang counterattack.
Siyempre, isa na riyan ang pisikal.
Maging napakaliit na puwersa ay kayang maging malakas.
Pero ang tunay na epekto ng counterattack ay sa oras na makapasok ito sa puso.
Kung nakatuon ang puso sa pag-atake,
bukas ang panga na dapat sarado at nanlalambot ang kalamnan sa leeg.
Counter blow sa katawang nalimutang inatake na siya.
Imposibleng makatayo pa sa sampung segundo.
Oras na malimutan ng fighter na inatake siya, kahit pa si Pickle 'yon,
bumababa sa lebel ng isang sanggol ang katatagan nila.
May taong sinasabing sa sobrang lakas ng suntok, nakapagpahinto ng elepante.
Siya si George Foreman, ang ika-31 heavyweight champion ng mundo.
Kahit pa siya ang proud holder ng pinakamataas na KO rate,
nakakabiglang ilan lang sa KO win niya ang ten-counts.
Samantala, mayroon ding kampeon na tinatawag na pinakamahina.
Gaya ng alam ninyong lahat, siya ang "The Greatest," Muhammed Ali.
Sa bilis ng suntok niya, tinawag 'tong "phantom."
Nagawa niyang ma-ten-count ang ilang boksingero, pati na si Foreman.
Ito ang pinakamahusay na suntok na sumasamantala sa pagkakataon.
Sa kalaban, sorpresang pag-atake 'to.
Ito ang ginagawa ni Baki ngayon.
Kaya niya nagagawang sumuntok pabalik.
Kaya niya nagagawang ma-corner si Pickle.
"Ang higanteng ngipin na umatake sa 'kin. Winasak 'to ng kamao ko."
"Ang matalim na kukong umatake sa 'kin. Hinawakan ko sila, inikot at binali 'to."
"Nang ako ang puntirya, 'yon lang ang ginawa ko."
"Laban sa mga higante, ako..."
"Laban sa sobrang bilis, ako..."
"Ako ang..."
"Sa panahong 'yon, ako ang pinakamalakas!"
Ako ang pinakamalakas pero nako-corner ako.
Na-corner na siya!
Hindi gumana ang lamang niya sa laki.
Hindi gumana ang lamang niya sa lakas.
Pambihirang pagpapamalas ng kakayahan.
Di-kapani-paniwalang fighting ability.
Gulong-gulo ang isip ni Pickle.
Pagkatapos...
Ha? Ano?
Gumagalaw na siya!
Ang malakidlat na teleportation na ginamit niya kay Jack.
Tumatakbo si Pickle.
At nagagawa siyang...
habulin ni Baki!
Tandaan mo.
Dito lang ako.
Hindi kita iiwan.
Ang labis-labis na pagitan ng lakas, ang imposibleng agwat nito...
Nagawa 'tong higitan ng martial arts ng sangkatauhan.
Nalalapit na ang kaniyang tagumpay.
Kahit pa malapit na ang tagumpay,
may kung anong umusbong sa puso ng binatang Baki.
Isang masamang gawi ang isinilang.
Inabot ang parehong kamao sa kaniya,
at agad naunawaan ng sinaunang tao na laban 'to ng stamina.
Kasakimang wala nang hihigit pa, walang katapusang ganid.
Sa oras na 'to, tinalikuran niya ang tagumpay batay sa kakayahan,
at sa halip padalos-dalos na hinangad ang agarang tagumpay base sa stamina.
Dahil dito, hindi nagtagal at lumabas ang agwat sa stamina.
Gaya ng nakatakdang pagsikat ng araw sa silangan,
o pababang daloy ng tubig, lumabas ang kalunos-lunos na resulta.
Nagsagawa ng teknik si Pickle!
Sa tagisan ng lakas na 'to,
naramdaman niya ang takot na matalo.
Sa paligsahang 'to sa pagitan ng moderno at sinaunang tao,
nakakuha ng sandata ang sinaunang tao.
Tapos na ang madugo nilang laban.
Hindi gumagalaw si Pickle,
habang di-makagalaw si Baki kahit pa subukan niya.
Ano'ng tingin ninyo rito?
Kalokohang tanong.
Kahit pa hindi niya pinapakita na gusto niyang umatake,
hangga't kayang buhayin o wakasan ni Pickle si Baki, malinaw ang sagot.
Si Pickle ang panalo.
Ha?
Medyo salungat ang opinyon ko.
O!
Orihinal na gawa ng mahihina ang mga teknik para labanan ang malalakas.
Sandata ang mga 'to.
Oo nga!
Mayroon si Pickle ng katawan. Malakas siya.
Kung magkaroon pa siya ng sandata bukod doon...
Ang patakarang kinikilala ng mga ipinanganak na malakas
ay ang kawalang karapatan nilang gumamit ng teknik.
Galing pa nga sa bibig ng isang Kaoru Hanayama,
ang ipinanganak na malakas.
Pero ano'ng masasabi nito kay Baki na corner na corner na si Pickle?
Sa kaloob-looban ko, gusto kong sabihing siya ang panalo.
Retsu, kumikilos ka ayon sa martial arts. At Hanayama, sa lakas ng loob mo.
Pareho kayong tama at pareho kayong mahigpit.
- Agad-agad? - Kaya na niyang tumayo?
Sigurado ba kayong ayaw ninyo siyang pigilan?
Hayaan natin siya. Hindi rin naman siya hayop.
Pero sigurado akong mababahala si Payne.
Umalis na siya nang di ko man lang namamalayan.
Mukhang wala naman palang problema. Kalokohan nga naman.
Tuwing nasasaktan at nalulungkot, may tanawin siyang gustong tingnan.
Ito ang pinakamagandang tanawin dito.
Dahil walang humaharang sa tanawin dito, sigurado akong nakikita mo.
Bago pa man nagsimula ang kasaysayan, noon-noon pa mang dalisay pa...
Ang napakagandang Cretaceous period.
Ibang klase.
Boss, puwede ba ako pumunta paminsan-minsan para tingnan 'to?
Sa araw na 'to, sa sentro ng Washinton D.C.,
pinagbawalan ang mga ordinaryong mamamayan
na pasukin ang 700 metrong sakop ng paligid ng sikat na St. Renas Hotel.
Pagkaluklok ko, ito pa lang ang unang beses na pumasok ako sa kuwarto
nang walang security maliban sa White House.
At kasama pa ngang nakaupo ang pinakamapanganib na tao sa tabi ko.
Madaldal ka rin 'no?
So... sorry.
Pasensiya na kung nainsulto kita.
O siya, ang "great transition of power,"
na sinimulan ng ika-40 pangulo, Ronal Reegan,
kasama ang codename Ogre, Yujiro Hanma...
Nitong huling linggo ko lang 'to nalaman.
- Simula noon, sa puso ko... - Hey!
Sabihin mo na lang.
Pasensiya na. Nadala lang.
Tapusin na natin 'to. Aabutin 'to ng 10 segundo.
Isinusumpa ko ang maayos na pakikitungo
ng United States of America kay Master Yujiro Hanma,
at na rerespetuhin namin kayo,
na hinding-hindi kami makikialam sa buhay ninyo,
at lagi naming susundin ang pangakong 'to anumang mangyari.
Nangangako ako, Barack Ozma, Pangulo ng United States of America,
sa Panginoon na ipatutupad ang tratadong 'to ng pagkakaibigan.
Bawat termino na lang nangyayari 'to. Pambihira.
Ha?
Uling...
May teoryang nagsasabi na kayang gawin ng pressure
ng 100,000 atmosphere ang uling na diamond.
Hindi 'to pangyayaring paniniwalaan ko maliban na lang kung makita ko.
Mister Ogre, dahil sinasabing mas malakas ka pa sa nuclear weapon,
magagawa ba 'to ng kamay mo?
Pagdating dito, wala kang pinagkaiba kay Bosch.
Nahiwa niya ang glass table na parang gumagamit siya ng diamond!
Sa kasamaang palad, artipisyal lang 'to.
Hindi...
Yes, you could.
Ano'ng gagawin sa kaniya?
Wala nang dapat pagdebatihan pa. Dapat siyang ibalik sa dating siya.
Biktima lang siya ng kuryosidad nating kasalukuyang mga tao.
Mr. Payne, ano sa tingin ninyo?
Pinapalabas ninyong napakadali nito.
Pero anong ibig ninyo sabihin sa "dating siya"?
Kung ibabalik siya sa suson ng asin sa Colorado,
paano sa tingin ninyo mabubuhay si Pickle sa lipunan ng hinaharap?
Sa palagay ko, tinatalikuran natin ang problemang kaharap natin at ibinabato
sa susunod na henerasyon ng mga tao para lamang sa kapakanan ng "humanismo."
Sang-ayon ako.
Kailangang panagutan ang kasalukuyang sitwasyon ni Pickle.
Mr. Strydum, ayon sa nabalitaan ko,
pinapalaban mo raw ang napakahalagang nilalang na 'to
sa mga espesyalista sa mano-manong laban at martial arts.
Totoo ba 'to?
'Yon ang pangako ko kay Pickle.
Pangako?
Paano? Kung di makaintindi ng salita si Pickle?
Hindi ako nangako ng mga salita.
Sa mga paaralan, pinagtatrabahuan,
sa mga restaurant at tahanan, pinag-usapan ng lahat ang dapat gawin.
Sa France, Germany, sa US, India,
at sa United Nations, mainit ang naging usapan ng mundo.
IBALIK SIYA SA ORIHINAL NA SUSON NG ASIN
500,001,572 VOTES
HAYAAN SIYANG MABUHAY KASAMA NATIN
500,000,543 VOTES
Pagkatapos makuha ang isang bilyong boto ng buong mundo,
mayroon lamang 1,000 botong agwat sa resulta.
Nakapagpasiya na sila.
Mr. Payne, ano sa tingin ninyo?
Kahangalan.
Ngunit nakapagpasiya na ang mundo.
Wala na akong magagawa kundi manahimik.
Isanlibong boto lang. Hangal ngang talaga ang mga tao.
Wala na akong masasabi kundi isa 'tong trahedya para kay Pickle.
Pinagpapaliban lang natin ang problema.
Wala na sa ngayon ang nag-iisang kasagutan.
Ano 'to?
Pickle!
Bakit siya nandito?
Strydum, isa 'tong pasasalamat.
Handog ko sa pagtupad mo sa pangako mo.
Tinawanan ni Pickle ang mundo at naglaho sa Tokyo.
Tagapagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot