BAKI HANMA
Hepimiz öyle düşünmüştük.
Sonunda bizleri
bunun beklediğine inanamadık.
Doğal olarak ilk fark eden Baki'ydi.
Derin yaralar.
Falchion benzeri bir kılıçla açılmış gibiydiler.
Eski yaralar Turşu'nun üst gövdesini diyagonal şekilde kesiyordu.
Ne zaman oldu bu?
Makineli tüfekle vurulmuş gibi oval yaralar.
Onları burada almadı.
Pençe mi? Diken mi?
Her neyse kendi zamanına ait.
O yaralar ne zaman, kim tarafından ve nasıl oluştu?
Bunun cevabını ilk öğrenen biz olduk.
Sırtında da aynı yaralar olduğunu gördük.
Anlamıyor musunuz?
Önünde ve arkasında aynı izler vardı.
Buradan da tek bir sonuç çıkıyor.
Yaraların şekline, boyutlarına, dönemine bakılırsa
asıl kılıç, tyrannosaurus dişi olmalıydı.
Turşu, T-Rex'in dişlerinden kurtulabilmiş bir adamdı!
Duygularımızı, takdirimizi, coşkumuzu
nasıl ifade ettik dersiniz?
Üçümüz de cevabı bulduğumuzda
aynı anda alkışlamaya başladık.
Eklemlerini yeniden düzenleyerek tamamen savaş moduna geçti.
Bu, Turşu'nun nihai hâliydi.
Bunu söylemeden edemeyeceğim.
Asıl savaş şimdi başlıyor.
Nihai hâli.
Omuz, dirsek, bilek ve kalçalarındaki ana eklemlerini
yeniden düzenledikten sonra tekinsiz bir şekle büründü.
Tarih öncesi anılarının uyanmasıyla,
zaten sağlam olan kısımları daha da sıkılaştı.
Kuvvetli kısımları daha da vahşileşti.
Güçlü kısımları daha dayanıklı bir hâle dönüştü.
Teşekkürler Turşu.
O dönüşümü, o başkalaşımı
arkadaşlığa verdiğin en büyük değer kabul ediyorum.
İnsanlık, tarih başladığından beri durmadan gelişmeye devam etti.
Aynı zamanda çok sayıda silah da elde ettik.
Taşlar, sopalar, silahlar, kılıçlar, tabancalar, füzeler
hatta nükleer bomba kullandık.
Ama sonuçta bir şey kaybettik ve arkamızda bir şey bıraktık.
İlkel insan Turşu'nun bize öğrettiği buydu.
Sert bir cilt, güçlü kaslar, sağlam kemikler
ve acıya boyun eğmeyen bir ruh.
Kullandığımız silahlar güçlendikçe
saydığım bu şeyleri birer birer kaybetmiş olmalıyız.
O kadar ki kendi güvenliğimizi bile sağlayamaz olduk.
Tam yanındayım.
Senin alanındayım. Hiçbir yere gitmiyorum.
Bu mesafeden, bu noktadan
dostluğuna karşılık vereceğim!
Lanet olsun. Oraya dönmeliyim.
Turşu'nun güçlü darbesi Baki'yi uçurmadı!
Yerinden bile kımıldamadı!
Tüm gücünle yumruk attığın hâlde
beni havaya fırlatamadın.
Çok basit aslında.
Vuruşuna aynı güçle karşılık verdim
ama daha hızlıydı ve açısı daha keskindi.
Bu bir beceri. Evrim bu.
Dövüş sanatları elde ettik! Hiçbir şeyi arkamızda bırakmadık!
Tek bir adım bile atmayacağım!
Bir sürü şey biriktirdim.
Güç, hız, dayanıklılık ve deneyim.
Ama bunlarda aynıyız.
Aynı şartlara sahibiz.
İkimiz de pes edemeyiz.
Hatta tüm bunlarda senden geride olabilirim.
Kas gücüm, ağırlığım ve iskelet sistemim seninle kıyaslanamaz bile.
O zaman dövüşmek için neden faydalanabilirim?
Destek için ne kullanabilirim?
Teknik!
Bu becerileri çalışmaya ne zaman başladığımı unuttum.
Acıya göğüs gerdim, geliştirdim, besledim, meydan okudum ve dövüştüm.
Yumruğumun bilinçsiz oluşumu.
Ayaklarımın konumu.
Nefes işi doğaya bırakıldı.
Dikkatli gözlerim.
İlkel zamanlardan bugüne gelen dövüş becerileri
içimde ve bana destek oluyor.
Hayatta kalmak için yaratılan,
korumak için mükemmelleştirilen,
nefretle beslenen
ve kederle aktarılan beceriler.
Zincirdeki bu halkaları bırakamam.
Baki aniden gördü.
Kendi geçmişine uyanan Baki'nin
bunu görmesi kaçınılmazdı.
"Ben de öyleyim!"
Sayısız diş, sayısız pençe, sayısız boynuz.
Bu hâline destek veren arkadaşları.
Haklısın. Senin de...
Dahası, o katı cisimlerin arasında farklı formlar vardı.
Şimdi anladım!
Pençeleri Retsu kenara itti.
Katsumi dişlerin önünde durdu.
Jack boynuzlara bastı.
Onlar da Turşu'yu desteklemişti!
Ne görüyor öyle?
Turşu ağlıyor!
Karar verildi. Topyekûn bir savaş olacak.
Daha zorlu bir düşman görmedim.
Böyle bir anda ne yapmalıyım?
Vursam mı, Turşu'nun alanına doğru mu yumruk savursam?
Tam ortaya mı yani?
Cephede olsam ne yapardım?
Ne yapabilirim?
Sol yumruğu yaklaşıyor. Pekâlâ Baki. Ne yapacaksın?
Anladım. Demek buna karar verdin.
Bloklamaya ya da kaçmaya değil.
Yumruk da yerini bulamaz.
Çoktan savrulmuş olmalıydı.
Doğru, rakibin hareketlerine tepkiyi
vücut kendi başına dövüşerek vermelidir.
Bir karşı saldırı iki etki yaratabilir.
Tabii ki ilki fiziksel etkidir.
Az bir kuvvet bile büyük bir güç üretebilir.
Ama karşı saldırının gerçek etkisi, kalpteki boşluklardan sızmaktır.
Kalp sadece saldırıya odaklandığında
sıkılmış olması gereken çene açık olur ve kaslı boyun gevşer.
Darbe yemeyi unutan vücuda karşı darbe vurulur.
On saniyede toparlanma şansı yok.
Bir dövüşçü, Turşu bile olsa, darbe yiyeceğini unutursa
dayanıklılığı yenidoğan seviyesine iner.
Bir fili durduracak güçte vurduğu söylenen bir adam vardı.
Otuz birinci dünya ağır sıklet şampiyonu George Foreman.
Tarihin en yüksek nakavt oranına ulaşsa da
şaşırtıcı şekilde çok az nakavtı sayımla olmuştu.
Bir de bu konuda tarihin en zayıfı denen bir şampiyon vardı.
Hepinizin bildiği "En Büyük", Muhammed Ali.
Yumrukları öyle hızlıydı ki "hayalet yumruk" denirdi.
Foreman da dâhil birçok boksörü 10'a kadar sayıma zorladı.
Farkındalığın arasından sızan dâhice bir yumruk.
Rakip için sürpriz bir saldırı gibi.
Baki de artık bu beceriye sahip.
Bu sayede Turşu'yla yumruklaşabiliyor.
Turşu'yu bu sayede köşeye sıkıştırabildi.
"Bana saldıran dev dişleri sıkılı yumruklarımla ezdim.
Bana saldıran keskin pençeleri yakaladım, onları büktüm ve kırdım.
Bana saldırıldığında böyle yaptım.
Büyük cüsseye karşı durdum...
Büyük hıza karşı durdum...
Böyle yaptım...
O dönemde en iyi bendim!
En iyiyim ama köşeye sıkışıyorum."
Tamamen sıkıştı!
Boy avantajı işe yaramadı.
Güç avantajı işe yaramadı.
Müthiş yetenekler.
İnanılmaz bir dövüş becerisi.
İlkel adam şaşkına dönmüştü.
Ve sonra...
Hareket hâlinde!
Jack'le dövüşürken kullandığı yıldırım hızında ışınlanma.
Turşu kaçıyor.
Ve Baki
ona yetişiyor!
Dediğimi unutma.
Bir yere gitmiyorum.
Yanından ayrılmayacağım.
Muazzam güç farkı, doldurulması imkânsız kuvvet boşluğu...
Medeniyet aracı dövüş sanatları hepsine üstün geldi.
Zaferin eşiğindeydi.
Zafere çok yakın olsa da
genç Baki'nin kalbinde bir şeyler filizlendi.
Kötü bir alışkanlık doğdu.
İki yumruğunu da ileri çıkarınca
ilkel adam kısa sürede bunun dayanıklılık savaşı olduğunu anladı.
Kefareti olmayan bir açgözlülüktü, doyumsuz bir hırstı.
Beceriye dayalı zaferi reddederek
pervasızca ve düşüncesizce, dayanıklılığa dayalı basit zaferi istedi.
Sonuç olarak dayanıklılık farkı kısa sürede kendini gösterdi.
Güneşin doğudan doğması
ya da suyun en alçak noktaya akması gibi,
üzücü sonuç kaçınılmazdı.
Turşu bir hamle yaptı!
Bu güç yarışının ortasında
kaybetme korkusunu hissetmişti.
Modern ve ilkel insan arasındaki uzun mücadelede...
...ilkel adam eline bir silah geçirdi.
Ölümcül savaş sona ermişti.
Turşu hareket etmiyor,
Baki de istese bile hareket edemez.
Bu durum hakkında ne düşünüyorsunuz?
Aptalca bir soru.
Turşu saldırmaya niyetli gibi görünmese de
Baki üzerindeki ölüm kalım gücü devam ettiği sürece cevap açık.
Turşu kazandı.
Ben biraz farklı düşünüyorum.
Güçlülerle rekabet etmek isteyen zayıflar dövüş hamleleri yaratır.
Yani onlar bir tür silahtır.
Turşu'nun vücudu var. Gücü de var.
Bunlara bir de silah eklenince...
Büyük güçle doğanlar yazılı olmayan kural gereği
bu tarz numaralar kullanmamalıdır.
Güçle doğan Kaoru Hanayama'ya yakışan
etkili bir açıklama.
Turşu'yu o kadar sıkıştıran Baki için ne diyor peki?
İçimden zaferi ona vermek geçiyor.
Retsu, dövüş sanatlarıyla yaşıyorsun. Hanayama, yüreğinle yaşıyorsun.
İkiniz de haklısınız ve sertsiniz.
-Şimdiden mi? - Ayakta durabiliyor mu?
Onu durdurmak istemediğinize emin misiniz?
Bırak gitsin. O bir hayvan değil.
Ama Profesör Payne kesin paniğe kapılır.
Ben görmeden çekip gitmiş.
Demek ki bir şeyi yok. Ne saçmalık.
Canı acıdığında ve morali bozulduğunda görmek istediği bir manzara vardı.
Civardaki en iyi manzara buradadır.
Manzarayı kapatan bir şey olmadığına göre eminim görebiliyorsundur.
Tarih başlamadan çok önce, hâlâ el değmemiş...
Kretase döneminin görkemli manzarası.
Müthiş.
Arada ben de gelip bakabilir miyim patron?
Bugün Washington DC'nin merkezinde,
ünlü St. Renas Oteli'nin etrafında bulunan
700 metre çapındaki alan
sıradan vatandaşlara yasaklandı.
Göreve geldiğimden beri ilk kez Beyaz Saray dışında bir odaya
hiç güvenlik olmadan girdim.
Ve karşımda da dünyanın en tehlikeli adamı var.
Çok konuşuyorsun.
Üzgünüm.
Gücendirdiysem özür dilerim.
Neyse, "yetki değişimi" adı verilen,
40'ıncı başkan Ronald Reegan'ın başlattığı
ve Ogre kod adlı Yujiro Hanma'ya yönelik süreçten
daha geçen hafta haberim oldu.
- O günden beri içimden... - Hey!
Kısa kes.
Üzgünüm. Kendimi kaptırdım.
İşimizi bitirelim. On saniye sürer.
Amerika Birleşik Devletleri'nin
Yujiro Hanma Usta'yla dostane bir ilişkisi olacağına,
size saygı duyup
hayatınıza asla karışmayacağımıza
ve ne olursa olsun bu söze hep uyacağımıza yemin ederim.
Ben, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Barack Ozma,
bu hakiki dostluğun süreceğine Tanrı'nın huzurunda yemin ederim.
Bu formalite her dönem olur. Ne acı.
Kömür...
Atmosfer basıncının 100.000 katıyla
kömürü elmasa dönüştürmek teoride mümkündür.
Kendi gözlerimle görmeden böyle bir olaya inanamam.
Bay Ogre, nükleer silahtan bile güçlü olduğunuz söylendiğine göre
bunu ellerinizle yapabilir misiniz?
Bu açıdan senin de Bosch'tan farkın yok.
Cam masayı elmas kullanıyormuş gibi kesti!
Maalesef yapay elmas.
Lanet olsun...
Evet, başarabilirmişsiniz.
Onu ne yapmalıyız?
Artık tartışmaya yer yok.
Onu ilk hâline döndürelim.
Biz modern insanların merakının kurbanı oldu.
Bay Payne, ne düşünüyorsunuz?
Kolaymış gibi gösteriyorsunuz.
Ama "ilk hâl" ile kastettiğiniz tam olarak nedir?
Colorado'da bulunan kaya tuzu katmanına gönderilirse
Turşu daha uzak geleceğin toplumunda nasıl yaşayacak?
Bana kalırsa önümüzdeki sorunu alıp "hümanizm" ile süsleyerek
gelecekteki insanların kucağına atıyoruz.
Bence de.
Turşu'nun mevcut durumundan sorumlu olmalıyız.
Bay Strydum, bir duyum aldım.
Yüz yüze dövüşte ve dövüş sanatlarında usta olan isimleri
bu önemli kültür hazinesiyle dövüştürdüğünüz doğru mu?
Turşu'ya verdiğim söz buydu.
Söz mü?
Turşu dil bilmezken nasıl söz verdiniz?
Konuşarak verilen bir söz değildi.
Okullarda, iş yerlerinde,
restoranlarda ve evlerde insanlar
Turşu'nun kaderini konuşuyordu.
Fransa'da, Almanya'da, ABD'de, Hindistan'da
ve Birleşmiş Milletler'de global ölçekte tartışmalar yaşandı.
ORİJİNAL KAYA TUZU KATMANINA GERİ KOYUN.
500.001.572 OY
GÜNÜMÜZDE BİZİMLE BİRLİKTE YAŞASIN.
500.000.543 OY
Dünya çapında bir milyar insan oy kullandı
ve arada sadece 1.000 oy gibi küçük bir fark vardı.
Karar verilmişti.
Bay Payne, ne düşünüyorsunuz?
Çok aptalca.
Ama dünyanın verdiği karar bu.
Sessiz kalmaktan başka çarem yok.
Sadece 1.000 oy. İnsanlar ne kadar aptal.
Bu sonuç Turşu için ancak talihsizlik olarak tarif edilebilir.
Sorunla uğraşmayı erteliyoruz.
Sorunu çözmenin anahtarı süresiz olarak mühürlendi.
Bu da ne?
Turşu!
Neden burada?
Bu, minnettarlığımın göstergesi Strydum.
Sözümüzü tuttuğun için sana bir hediye.
Turşu dünyaya dudağını büktü ve Tokyo'da kayıplara karıştı.
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci