BAKI HANMA
Okay, maraming salamat.
Tapos na.
Hindi naman sa nakikialam.
Ha?
Pero pagkatapos mo labanan ang pinakalamakas na tao sa mundo,
mukhang kailangan 'tong mga test.
Katunayan, kung base sa kung paano ka nabubuhay,
masyado nang huli ang mga test na 'to.
Kahit mga pro martial arts fighter
ay hindi pa nakakatanggap ng ganito katinding pinsala.
Matagal ko nang alam na kailangan nito,
pero di ko yata mababago ang buhay ko kahit pa may mahanap tayong mali.
'Yan din ang nasa isip ko.
Kung walang tawag, isipin mong walang problema.
Salamat.
Ako 'to. Pumunta ka na rito!
Oo. Ngayon na!
May 60 milyong babae pa diyan. Pumunta ka na rito!
Hindi 'to kapani-paniwala...
Kureha, ano ba 'yon?
Mogi, halika rito.
Para sa 'yo, may 60 milyong babae pa diyan.
Pero sa buhay ko, masuwerte na ako na makakilala ng anim.
Mogi, tingnan mo 'to.
Ha?
Ano?
Ano? Utak ba 'yan?
Isang tunay na hominid.
Frontal lobe 'to ng isang Hapon, edad 18.
Ang mga lukot, o tuping 'to...
Ano?
Neuroscientist Kenjiro Mogi,
gusto kitang tanungin bilang eksperto sa larangang 'to.
Kahit na hindi ako singgaling mo, neuroscientist pa rin ako.
Ang hugis ng lukot sa utak ay walang kinalaman sa karakter.
Malinaw 'yon.
Pero kahit pa hindi natin ikumpara 'to sa ordinaryong utak,
malinaw na malademonyo ang isang 'to.
Kaya, Mogi.
Hindi magkaugnay ang lukot ng utak at karakter, hindi ba?
Kureha...
Bakit?
Mukhang wala talaga tayong alam sa utak, ano?
Kamangha-manghang utak.
Ibang klase talaga ang utak!
Bunga man 'to ng pagkakataon o pinaglalaruan tayo ng Panginoon,
hindi birong makatagpo tayo ng ganitong milagro!
Sa tanong mo naman...
Ang masasabi ko...
Kailangan kong magpakaresponsableng neuroscientist.
Lukot ng utak at karakter?
'Wag mo 'kong biguin.
Kureha, sa kasong 'to, ang karakter ng taong 'to...
Walang duda, malademonyo siya!
Mogi...
Tama ka.
Ano pa ba't hindi ko na maipaliwanag e.
Sa araw na 'to sa partikular na parke sa Tokyo...
May artikulo ng naglipanang mga daga sa mga diyaryo kinabukasan.
Ngunit walang ni isang nakakaalam
na ang nagdulot nito ay isang binata na dumaan sa lugar
pagkatapos mismo ng pangyayari.
Kamangha-mangha...
Kamangha-mangha ang mukhang 'yon.
Ang kaguwapuhang 'yon, puno ng kumpiyansa
na magagawa niya kahit na ano.
Mula sa mukhang tiwala sa kinabukasan niya...
papunta sa mukhang mistulang naglaho ang lahat.
Pagkukunwari, yabang, lihim na kaduwagan, kahambugan, pagmamataas, at ego.
Ang mga luha niya, uhog, at laway...
Ang likidong naglalaman ng lahat ng 'yon...
Napakaganda.
Wala akong ginawang mali.
Gaano kaya kami katagal no'n?
Napakabigat ng damit ko sa mga luha niyang 'yon...
Mula sa kaibuturan ng puso ko, nagpapasalamat ako sa ginawa mo.
Puwede ba akong magtanong?
Ha?
Bakit mo ako niyakap nang napakatagal?
May kasamang aruga ang pagyakap mo, mapagkalinga, at sobrang madamdamin.
Hindi ko maipaliwanag nang maayos,
pero kung nanay mo 'yon, sigurado akong gagawin niya rin.
Pero ni hindi mo ako boyfriend.
Dahil 'yon sa pag-ibig.
Ha? Hindi kita maintindihan.
Bakit mo mamahalin ang di mo boyfriend?
Di kailangang magmahal para kumilos sa ngalan ng pag-ibig.
Hindi kailangang mahulog ang loob ng nanay mo sa 'yo para mahalin ka.
Mukhang nagmahal ako ng isang pambihirang babae.
Kumpara sa 'yo, baguhan pa rin ako sa pag-ibig.
Siguradong ang nagpakita ng pagmamahal na 'yon sa 'yo
ay si Baki Hanma, hindi ba?
Nabigo ako sa laban...
at nawala ang minamahal ko.
Salamat ulit sa napakagandang pagmamahal.
Sinaktan ba niya ang puso ko? 'Wag kang tanga.
Ni hindi kinailangang makipagkompetensiya ni Baki Hanma.
Sa pag-ibig...
ni hindi ko magawang matalo.
Alis na po ako.
Ha?
Uy.
Minsan matagal din bago tayo magkita ulit.
Di mo ba tatanungin kung ano'ng ginawa ko?
Ano'ng ginawa mo?
Naging masaya lang naman.
Sabi ko na nga ba.
Nagbibiro lang ako!
Basta masaya ka, hindi kailangang ako ang dahilan.
Hindi ako gano'n kamanhid para hindi ikatuwa 'yon.
Hindi pa.
Gusto ko pang magkasama tayo nang mas matagal.
Gusto mo pa ng isa, 'no?
Akin na 'yang pitaka mo.
Kure-chan.
Ha?
Kutsilyuhin mo kaya?
Oo nga naman.
Sa tulad nilang mga basagulero,
kritikal ang pagsukat sa lakas ng bibiktimahin.
Kalaunan, inilarawan nang ganito ng binata ang sitwasyong 'to.
"Ang kutsilyong hawak ko...
lumiit 'to."
"Naging sobrang liit nito at walang kuwenta na parang keychain."
Iho...
Hindi dapat kayo maging marahas sa mahihina.
Uy! Mr. Kuriyagawa.
Magpasalamat kayo sa akin.
Kung nahuli pa ako ng ilang segundo,
basag na ang mukha ninyo, may brain contusion,
wasak na lamang-loob, baling ngipin, o bulag na kayo.
Anumang mangyari, kaluno-lunos ang sasapitin ninyo.
Alis na.
Matagal-tagal na rin po.
Mukhang ayos ka naman.
Hindi na magtatagal.
Ang pinakamalakas sa mundo, ang pinakamakapangyarihan,
ang pambihirang laban ng ama at anak.
Simpleng labang lang 'to sa pagitan ng ama at anak.
Para ipaghiganti ang nanay mo.
Ngayon na ang panahon.
Mr. Kuriyagawa...
Limang taon na rin.
Baki...
Pasayahin mo ang papa mo!
Papa!
Maraming beses na...
Napakaraming beses ko nang...
Tinanong ang sarili ko.
Ang tatay kong kinamuhian ko...
Galit ba talaga ako sa kaniya?
Sa madaling salita, Mr. Kuriyagawa, totoo bang dapat ko lang ipaghiganti
ang nanay kong si Emi Akezawa sa tatay kong si Yujiro Hanma?
Bakit mo naitanong 'yan?
Hindi karaniwang nanay si mama.
Emi Akezawa.
Sa pamamagitan ng pagpapakasal sa napakayamang Eiichi Akezawa,
pinangakuan siya ng marangyang buhay.
Subalit...
Nakilala niya ang pinakamalakas sa buong mundo.
At binago nito ang lahat.
Ang makakita ng nasasaktan, dinudurog at pinapatay...
Wala na siyang ibang hinangad kundi makita ang mga 'to.
Ang kalupitang nagkukubli sa kaniya.
Agad 'tong napansin ni Yujiro, una pa lang.
Nasaan ang babae?
Una pa lang alam ko na.
Higit pa sa kahit na sino, gusto mong makakita ng dugo.
Tingnan mo ang mukha mo sa salamin.
Nakangiti ka.
Ikaw na ang babaeng hinahanap ko.
Ipagbuntis mo ang anak ko.
Hindi siya karaniwang ina.
Dahil siya ang tumututok sa edukasyon ni Baki,
binigyan niya siya ng matitirhan at pera para mabuhay.
Nagbigay rin siya ng mahusay na coach at magagandang pasilidad.
Pinalaki niya si Baki para maging elite fighter.
Ginawa niya 'to para sa pinakamalakas na lalaki...
Hindi, pinakapambihirang lalaki.
Para mapaibig si Yujiro Hanma.
Isang linggo na lang.
Maibibigay ko na sa kaniya ang regalo ko, si Baki, ang pinakamagandang regalo.
Wala siyang pakialam sa anak niya.
Nagpakamartir ang babaeng 'to para sa pag-ibig sa halip na maging ina.
Kasangkapan lamang si Baki para maisakatuparan ito.
Pero ang tanging gusto ni Yujiro
ay isang malakas na Baki na lalabanan siya, wala nang iba pa.
Responsibilidad mo lang na palakihin si Baki.
Kung sa sunod na laban, hindi ako matuwa sa gagawin ni Baki,
isa ka na lang matandang babaeng bayaran.
Isipin mo na lang na wala na tayo.
Gusto niya ng pagmamahal.
Bakit? Bakit hindi niya ako mahalin?
Dahil mahina ka!
Mahina ka! Dahil mahina ka!
Mahina ka!
Bakit ko pa ba isinilang ang mahinang batang tulad mo!
Mama...
Gusto kong sagutin ninyo ako.
Kung matalo ko si Yujiro...
mamahalin n'yo ba ako?
Gusto niya rin ng pagmamahal.
Sa pagitan ng panaginip at realidad...
nasaksihan ko 'yon.
Si mama, niyayakap ng tatay kong si Yujiro.
Masyadong mahigipit ang yakap mo, Papa.
Niyakap din siya ni mama.
At umiyak siya.
Ang mga luhang 'yon...
Iniisip ko kung para saan.
Huwag nga kayong magbiro.
Ako nagbibiro?
Ano pa ba't dahil sa sobrang tuwa.
Ha?
Agad na natupad ang pinakainaasam ng mama bilang babae.
Baki, katanggap-tanggap ba 'yon sa 'yo?
Naging masaya ang nanay mo bilang babae.
Totoo nga.
Pero buhay lang ng nanay mo ang naging masaya.
Hindi ang buhay mo, Baki.
Ang importante ay ang buhay mo.
Buhay mo dapat ang mahalaga, Baki.
Alam ko 'yon.
Hindi ko alam kung alam mo nga. Iba ang nakikita ko.
Nag-aalala nga talaga kayo sa akin.
Hindi. Pinapagalitan ka.
Minsan ka lang mabuhay sa mundo, Baki.
Huwag mo 'tong sayangin.
Ang mabuhay para mapasaya ang nanay mo.
Ang mabuhay para mapasaya si Mister Yujiro.
Maaari ngang purihin ka ng nanay mo.
Maaari ngang purihin ka ni Mister Yujiro at sabihing "dugong Hanma" ka.
Pero maling-mali 'to.
Baki,
ano ang balak mong gawin sa buhay mo?
Narinig ko na.
Narinig?
Sinabi sa akin ng isang anghel.
Ang tinanggap kong straight punch... Naramdam ko ang agwat naming dalawa.
Saka nangyari 'yon.
Tumayo si mama sa harap ng pinakamalakas sa mundo.
Yujiro!
Hindi lang 'yon, sinuntok din ni mama ang halimaw na 'yon,
at taas-noo niyang sinabi na,
Ako ang harapin mo!
Naiintindihan n'yo naman siguro ang tumayo sa harap ni Yujiro Hanma.
Naiintindihan n'yo naman siguro ang mahawakan ang katawan ni Yujiro Hanma.
Naiintindihan n'yo naman siguro ang hamunin sa laban si Yujiro.
Sinubukan niya akong iligtas kapalit man ng buhay niya.
Sapat na sa akin 'yon.
Sapat na ang mga salitang 'yon.
Kung maipapalit ko lang ang buhay ko para sa mga salitang 'yon.
Dahil sa mga sinabi niya,
nagawa kong mabuhay.
Dahil sa mga sinabi niya, nagawa kong maging malakas.
Lahat ng lakas na nasa akin,
nagmumula 'to...
sa mga salitang 'yon.
At...
dahil sa mga salitang 'yon,
sinusubukan mo ngayong maging pinakamalakas sa buong mundo.
Ano ka ba, Kuri.
Ngayong narinig kong muli ang sinabi niya, sobra akong nahihiya.
Ako ang nagkamali, akong si Kuriyagawa.
Hindi...
Di niya maipaliwanag ang nararamdaman niya.
Napagtanto na niya ang ginagawa niya.
Sa harap ni Kuriyagawa,
napagtanto na niya 'to sa wakas nang hindi binabanggit ang nakaraan.
Ang pagnanasang higitan ang kaniyang ama, ang tadhana niyang talunin siya...
Ito ang sagot niya sa kabutihan ng kaniyang ina.
Hindi para maghiganti.
Tagapagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot