Dziękuję za cierpliwość.
Zrobione.
Nie chciałem się mieszać.
Jak to?
Po starciu z najsilniejszym człowiekiem w dziejach Ziemi
te testy wydawały się konieczne.
Zważywszy również na twój tryb życia,
sądzę, że wykonano je zbyt późno.
Nawet zawodowi praktycy sztuk walki
nie mają tak zmasakrowanych ciał w środku.
Wiedziałem, że takie badania są konieczne,
ale przecież nie zmienię stylu życia, nawet gdyby coś wykryto.
Mam tego świadomość.
Brak odzewu proszę uznać za znak, że nic się nie dzieje.
Dziękuję.
To ja! Szybko, przyjedź!
Tak, natychmiast!
W Japonii mieszka 60 milionów innych kobiet. Szybko!
Coś niesłychanego...
Kureho?
Mogi, podejdź tutaj.
Na ciebie może i czeka 60 milionów kobiet.
Ja będę miał farta, jeśli trafię na sześć.
Spójrz na to.
Co?
Co to ma być? Mózg?
Prawdziwy hominid.
To płat czołowy 18-letniego Japończyka.
Ale te fałdy są...
Nie ma mowy!
Kenjiro Mogi, jesteś neurologiem.
Liczę na twoją opinię jako najlepszego specjalisty w kraju.
Nie umywam się do ciebie, choć też jestem neurologiem.
Kształty fałd w mózgu nie wynikają z charakteru.
To pewnik.
Ale nawet bez porównania tego do zwykłego mózgu,
widać już, że ten jest demoniczny.
Mogi,
fałdy w mózgu i charakter człowieka nie są powiązane, prawda?
Kureho...
Tak?
Tak naprawdę prawie nic nie wiemy o mózgu, prawda?
Mózg jest niezwykły.
Mózg jest odlotowy!
Nieważne, dzieło przypadku czy boska fanaberia...
to niebywałe napotkać na ten cud natury!
Jeśli chodzi o twoje pytanie...
No cóż...
Jako neurolog muszę ważyć słowa.
Fałdy mózgu i charakter?
Nie zawiedź mnie.
Kureho, w tym przypadku charakter osoby...
Ewidentnie mózg ma niczym demon!
Mogi...
Nie mylisz się w tym zakresie.
Naprawdę nie potrafię tego wyjaśnić.
Tego dnia w pewnym parku w Tokio...
Następnego dnia w gazetach
ukazał się krótki artykuł o pladze szczurów.
Nikt nie miał jednak świadomości,
że ten wysyp gryzoni został wywołany przez samotnego młodzieńca,
spacerującego w okolicy.
Zadziwiająca...
To była zadziwiająca twarz.
Przystojna, pewna siebie twarz osoby,
która może mieć, co zechce.
Ta twarz, pełna ufności w przyszłość...
A w tym obliczu złudzenia już prysły.
Ułuda, arogancja, pozór odwagi, pycha, duma i egocentryczność.
Jego łzy, smarki i ślina...
Płyn był mieszanką tych trzech...
Coś pięknego.
Nie postąpiłam źle.
Ciekawe, jak długo tak tkwiliśmy.
Gdy ubrania zrobiły się już ciężkie od jego łez...
Z głębi serca dziękuję za to, co zrobiłaś.
Mogę cię jeszcze o coś zapytać?
O co?
Dlaczego tak długo mnie obejmowałaś?
Zrobiłaś to z taką troską, sercem i oddaniem.
Nie potrafię tego dobrze wyjaśnić.
Twoja matka na moim miejscu uczyniłaby to samo.
Nie jestem nawet twoim chłopakiem.
Zrobiłam to z miłości.
Nie za bardzo rozumiem.
Kochasz nie swojego chłopaka?
W aktach miłości romans nie jest konieczny.
Twoja matka nie musiała być w tobie zakochana, aby cię kochać.
Zdaje się, że zakochałem się w niezwykłej kobiecie.
W porównaniu z tobą jestem amatorem miłości.
Zapewne osobą, która okazała ci taką miłość,
był Baki Hanma, prawda?
Przegrałem walkę...
i przegrałem miłość.
Jeszcze raz dziękuję za tę wspaniałą miłość.
Czyżby złamała mi serce? Nie wygłupiaj się.
Baki Hanma nawet nie musiał walczyć o tę miłość.
W miłości...
nie potrafiłem nawet zostać przegranym.
Na razie.
Tak bywa. Czasem wiecznie się rozmijamy.
Nie zapytasz, co porabiałam?
Co porabiałaś?
Byłam szczęśliwa.
Tak podejrzewałem.
Wiesz, że żartowałam!
O ile jesteś szczęśliwa, nie oczekuję, że będzie to ze mną.
Aż tak obojętny nie jestem, aby w to wierzyć.
Jeszcze nie.
Chciałbym, abyśmy jeszcze trochę mogli być razem.
Chcesz jeszcze raz dostać?
Oddawaj portfel.
Kure-chan.
- Co? - Może potnij go kosą?
Dobry pomysł.
Dla takich zbirów
dobra analiza sił ofiary to kwestia życia lub śmierci:
W późniejszym czasie młodzieniec tak mówił o tym zdarzeniu.
„Nóż, który miałem w dłoni...
skurczył się.
Zamienił się w coś malutkiego i bezużytecznego jak breloczek”.
Synu...
Nie powinieneś nękać słabszych.
Och! Pan Kuriyagawa.
Chłopcy, powinniście być mi wdzięczni.
Sekunda później,
a mielibyście połamane kości twarzy, urazy mózgu,
pęknięte organy, wybite zęby albo ślepotę.
W każdym razie wyglądalibyście strasznie.
Zmiatajcie.
Kopę lat.
Dobrze wyglądasz.
Już niedługo.
Najsilniejszy na Ziemi, najpotężniejszy w dziejach.
Epokowa, ostateczna walka ojca z synem.
To zwykła walka ojca z synem.
Pomszczenie matki.
Nadszedł na to czas.
Panie Kuriyagawa...
Minęło pięć lat.
Baki...
Uszczęśliw ojca!
Tato!
Wielokrotnie...
Wielokrotnie, raz za razem...
Wiele razy w siebie wątpiłem.
Ojciec, którego nienawidzę...
Czy naprawdę go nienawidzę?
Pozwolę sobie ująć to inaczej.
Czy to prawda, że mój ojciec, Yujiro Hanma,
zasługuje na zemstę z racji śmierci mojej matki, Emi Akezawy?
Skąd to pytanie?
Moja matka nie była zwykłą matką.
Emi Akezawa.
Poślubiła Eiichiego Akezawę,
głowę jednej z najmajętniejszych rodzin świata,
dlatego pisane jej było życie pełne przepychu.
Jednakże...
poznała najsilniejszego człowieka świata.
Jej świat stanął na głowie.
Widok ludzi zranionych, zniszczonych lub zabitych...
Ponad wszystko na świecie pragnęła to oglądać.
Ukrywała w sobie to okrucieństwo.
Yujiro od razu w niej to dostrzegł.
Gdzie jest kobieta?
Jedno spojrzenie i wiedziałem.
Ponad wszystko uwielbiasz widok krwi.
Obejrzyj się w lustrze.
Uśmiechasz się.
Takiej kobiety szukałem.
Urodzisz moje dziecko.
Nie była zwykłą matką.
Jako osoba odpowiedzialna za edukację Bakiego
zadbała, by miał dach nad głową i środki na życie.
Zapewniła mu doborowego trenera i dostęp do najlepszych ośrodków.
Wychowała Bakiego na elitarnego wojownika.
Zrobiła to dla najpotężniejszego z ludzi...
Nie, dla prawdziwego samca alfa...
Aby zdobyć miłość Yujira Hanmy.
Jeszcze tylko tydzień.
Wtedy dam mu swój prezent, Bakiego, niezrównany dar.
Nie obchodził ją jej syn, krew z jej krwi.
Wybrała bycie męczennicą miłości romantycznej, a nie matczynej.
Baki był zaledwie narzędziem do celu.
Ale Yujiro pragnął tylko jednego.
Silnego Bakiego, który mógłby z nim powalczyć. Nic ponadto.
Jesteś tylko odpowiedzialna za wychowanie Bakiego.
Jeśli nie spełni on moich oczekiwań podczas najbliższej walki,
nie będziesz się różnić od bezużytecznej, starzejącej się prostytutki
i uznaj nasz związek za niebyły.
Pragnęła miłości.
Dlaczego? Dlaczego mnie nie kocha?
Bo jesteś słaby!
Słaby! Przez to, że jesteś słaby!
Słaby!
Po jaką cholerę urodziłam takiego słabeusza?
Mamo...
Odpowiedz na moje pytanie.
Jeśli pokonam Yujira...
pokochasz mnie?
On też pragnął miłości.
Gdzieś między snem a jawą...
byłem świadkiem tej sceny.
Mój ojciec, Yujiro, objął moją matkę.
Za mocno ją obejmujesz, tato.
Mama też go objęła.
Rozpłakała się.
Te łzy...
Ciekawe, z czego wynikały.
Nie żartuj sobie.
Ja sobie żartuję?
Czuła, że odwzajemnił uczucia.
Co?
W tamtej chwili spełniły się najgłębsze pragnienia mojej matki.
Baki, czy uważasz, że to akceptowalne?
Twoja matka czuła się spełniona jako kobieta.
To prawda.
Ale tylko twoja matka czuła się spełniona.
Ty nie, Baki.
Najważniejsze jest twoje własne życie.
To ono powinno się liczyć.
Wiem o tym.
Mam wątpliwości.
Odnoszę inne wrażenie.
Naprawdę się o mnie martwisz.
Nie, besztam cię.
Masz tylko jedno życie.
Nie marnuj go.
Żyjesz, by zadowolić swoją matkę.
Żyjesz, by zadowolić pana Yujira.
Twoja matka może cię chwalić, bo się spisałeś.
Pan Yujiro może cię chwalić i mówić, że masz krew Hanmy.
Postępujesz jednak źle.
Baki,
jakiego pragniesz życia?
Słyszałem to.
Słyszałeś?
To były słowa anioła.
Prawy prosty ojca pokazał...
jak daleko mi do jego poziomu.
Wtedy to się stało.
Mama postawiła się najsilniejszemu mężczyźnie świata.
Yujiro!
Nie tylko to. Matka uderzyła tego wielkiego brutala.
Z wypiętą piersią dumnie rzekła...
Teraz zawalczysz ze mną!
Chyba rozumiesz, co to znaczy stanąć twarzą w twarz z Yujirem Hanmą.
Chyba rozumiesz, co to znaczy dotknąć ciała Yujira Hanmy.
Chyba rozumiesz, co to znaczy wyzwać Yujira Hanmę na pojedynek.
Postanowiła poświęcić własne życie, aby mnie ocalić.
To mi wystarczyło.
Te słowa wystarczyły.
Oddałbym resztę swojego życia za te słowa.
Dzięki tym słowom
wciąż żyję.
Dzięki nim pozostałem silny.
Źródłem siły tkwiącej we mnie...
Ich źródłem...
są te słowa.
Zatem...
to wskutek tych słów
chcesz stać się najsilniejszą osobą na świecie.
Nie przesadzajmy.
Strasznie mi wstyd, bo teraz wiem, co powiedziała.
Myliłem się.
Nie...
Nie da się ująć słowami tego, co poczuł w sercu.
Zaczął to rozumieć, gdy postanowił w końcu zadziałać.
W obecności Kuriyagawy
zaczął mówić o przeszłości i w końcu prawda mu się objawiła.
Chęć prześcignięcia ojca...
Przeznaczenie, by pokonać ojca...
To jego reakcja na troskę matki.
Nie chodziło o zemstę.
Napisy: Przemysław Stępień