(ฮันมะ บากิ)
เอาละ ขอบคุณที่ร่วมมือ
เสร็จแล้ว
ไม่ได้อยากจะละลาบละล้วงนะ
แต่หลังได้ดวลกับชายที่แข็งแกร่งที่สุด ในประวัติศาสตร์ของโลกไปแล้ว
มันก็ดูเหมือนจะต้องตรวจร่างกาย
ที่จริงแล้ว พิจารณาจากการใช้ชีวิตของนาย
ก็น่าจะมาตรวจตั้งนานแล้ว
แม้แต่นักสู้มืออาชีพ
ร่างกายก็ยังไม่เสียหายหนักเท่านั้นเลย
รู้อยู่แล้วละว่าเรื่องแบบนี้มันจําเป็นต้องทํา
แต่ก็ใช่ว่าถ้าเจอโรคอะไร ผมจะเปลี่ยนวิถีชีวิตซะหน่อย
ฉันก็พอจะดูออก
ถ้าฉันไม่ติดต่อไป ก็แปลว่าไม่เจออะไรละกันนะ
ขอบคุณครับ
ฉันเองนะ
รีบมาที่นี่โดยด่วน
ใช่ มาเดี๋ยวนี้เลย
โลกนี้มีผู้หญิงอีกตั้ง 60 ล้านคน รีบมาเดี๋ยวนี้
เหลือเชื่อ
มีอะไร คุเระจัง
โมกิ มาดูนี่
สําหรับนาย ผู้หญิงอาจมี 60 ล้านคนนะ
แต่สําหรับฉันเนี่ย ถ้าชีวิตนี้ได้รู้จักสักหกคนก็บุญแล้ว
โมกิ มาดู
เอ๋ นั่นมันสมองเหรอ
โฮมินิดของแท้
นี่เป็นสมองส่วนหน้าของชายชาวญี่ปุ่น วัย 18 ปี
ทั้งรอยพับ และก็รอยหยัก มัน...
เป็นไปไม่ได้
นักประสาทวิทยา โมกิ เคนจิโร่
ฉันอยากจะถามความเห็นนาย ในฐานะที่เป็นมือหนึ่งในวงการของชาติ
ถึงฉันจะไม่เก่งเท่านาย แต่ฉันก็ยังเป็นนักประสาทวิทยาเหมือนกัน
รูปทรงของรอยหยักในสมองนี้ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับคุณลักษณะ
นั่นคือข้อเท็จจริง
แต่ถึงจะไม่ได้เอาไปเทียบกับสมองธรรมดา
ก็เห็นได้ชัดว่านี่เป็นสมองของปีศาจ
งั้นโมกิ
รอยหยักของสมองและคุณลักษณะ มันไม่มีความเกี่ยวข้องกันใช่ไหม
คุเระจัง
เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสมองเลยสักอย่าง
สมองเป็นอวัยวะที่น่าทึ่ง
สมองเจ๋งมาก
ไม่ว่านี่จะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเอง หรือพระเจ้ากําลังเล่นตลก
มันก็น่าทึ่งมากที่เราได้มาเห็นปาฏิหาริย์นี่
สําหรับที่นายถามมา...
ใช่แล้ว
ฉันต้องคิดคําตอบที่จะพูดออกมาให้ดีๆ เพราะเป็นนักประสาทวิทยา
รอยหยักในสมองและคุณลักษณะ
อย่าทําให้ฉันผิดหวังล่ะ
คุเระจัง ในกรณีนี้ คุณลักษณะของคนคนนี้น่ะ
ยังไงมันก็ต้องเป็นปีศาจแน่ๆ ไม่ใช่หรือไง
โมกิ
นายพูดถูกแล้วละ
คือว่า ฉันก็อธิบายไม่ได้จริงๆ หรอก
วันนี้ ณ สวนสาธารณะแห่งนึงในโตเกียว...
ได้มีการตีพิมพ์บทความสั้นๆ เกี่ยวกับเหตุการณ์หนูบุกสวน
ในหนังสือพิมพ์ยามเช้าวันถัดมา
แต่ไม่มีใครรู้เลยสักคน
ว่าตัวการนั้นคือเด็กหนุ่มแค่คนเดียว ที่เดินผ่านมาในแถบนั้น
หลังเกิดเหตุได้ไม่นาน
น่าทึ่ง
ใบหน้าช่างน่าทึ่ง
ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูมั่นใจ
ว่าจะต้องได้สิ่งที่อยากได้แน่ๆ
จากใบหน้าที่มั่นใจในอนาคตของตัวเอง...
ไปเป็นหน้าที่ทุกสิ่งได้สูญสลายไปแล้ว
ความเสแสร้ง ทะนงตน กล้าหาญจอมปลอม ถือตน เย่อหยิ่ง และอีโก้
น้ําตาของเขา
น้ํามูก
น้ําลาย
น้ําทั้งสามอย่างนั้นผสมเข้าด้วยกันแล้ว
งดงามเหลือเกิน
ฉันไม่ผิดหรอก
อยากรู้จังว่าเราทําแบบนั้นนานแค่ไหน
ตอนที่เสื้อผ้าของฉันหนักอึ้งเพราะเปียกน้ําตา
ขอขอบคุณจากก้นบึ้งหัวใจที่ช่วยปลอบนะ
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
ทําไมถึงกอดฉันตั้งนานล่ะ
ทํามันด้วยความเมตตา จริงใจ และอบอุ่นจริงๆ
ฉันเองก็อธิบายไม่ได้เหมือนกัน
แต่ถ้าฉันเป็นแม่ของนาย ก็คงจะทําแบบนั้นให้เหมือนกัน
แต่ฉันไม่ใช่แฟนเธอด้วยซ้ํา
ฉันทําไปเพราะรักน่ะ
ฉันไม่เข้าใจที่พูด
ทําไมถึงมารักคนที่ไม่ใช่แฟนล่ะ
ไม่จําเป็นต้องมีเรื่องชู้สาว ก็สามารถแสดงความรักได้
แม่ของนายถึงจะไม่ตกหลุมรักเธอ แต่ก็ยังสามารถรักได้
ดูเหมือนฉันจะตกหลุมรักกับผู้หญิงที่วิเศษมากเลย
เทียบกับเธอแล้ว ฉันยังขาดประสบการณ์ด้านความรักจริงๆ
คนที่แสดงความรักแบบนั้นให้เธอรู้จัก
ต้องเป็นบากิ ฮันมะแน่ๆ เลยใช่ไหม
ฉันแพ้การต่อสู้
และสูญเสียคนรักไป
ขอบคุณอีกครั้งสําหรับความรักที่ยอดเยี่ยมนี้
เธอหักอกฉันหรือเปล่า อย่าโง่ไปหน่อยเลย
บากิ ฮันมะไม่ต้องแข่งด้วยซ้ํา
เรื่องความรัก...
ฉันยังเป็นผู้แพ้ไม่ได้เลยด้วยซ้ํา
ไปก่อนนะคะ
เวลาไม่ได้เจอกันที ก็ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
จะไม่ถามหน่อยเหรอว่าฉันทําอะไรบ้าง
ทําอะไรเหรอ
ฉันไปมีความสุขมาน่ะ
รู้อยู่แล้วละ
ก็รู้อยู่ว่าไม่จริง
ตราบใดที่เธอมีความสุข ต่อให้ไม่ใช่กับฉันก็ไม่เป็นไร
คนอย่างฉันจะปล่อยวางแล้วคิดแบบนั้นได้ที่ไหนกัน
ยังก่อน
ฉันยังอยากรักกันไปอีกสักพักนึง
อยากชิมอีกสักหมัดไหมล่ะ หืม
ทีนี้ก็ส่งกระเป๋าเงินมา
คุเระจัง
เชือดมันเลยสิ
ความคิดดี
สําหรับนักเลงอย่างพวกนี้
การประเมินกําลังของเหยื่อ สามารถชี้เป็นชี้ตายได้
ชายหนุ่มคนนั้นบรรยายถึง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในภายหลังดังนี้
"มีดที่อยู่ในมือของผม...
หดเล็กลง"
"มันกลายเป็นของชิ้นเล็กไร้ประโยชน์ ไม่ต่างจากพวงกุญแจ"
พ่อหนุ่ม
อย่าไปรังแกคนที่อ่อนแอกว่าสิ
โอ้ คุริยางาวะซัง
พวกนายควรจะขอบใจฉันนะ
ถ้าฉันมาช้าแม้แต่วินาทีเดียวละก็
มีหวังกระดูกหน้าแตกหัก สมองฟกช้ํา
เลือดตกใน ฟันหัก หรือตาบอดแน่ๆ
จะยังไงก็เถอะ มันคงจบไม่สวยหรอก
ไปซะสิ
ไม่เจอกันนานเลยนะครับ
ท่าทางจะสบายดีนะ
อีกไม่นานแล้วละ
ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์
การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่และครั้งสุดท้ายระหว่างพ่อลูก
ก็แค่เรื่องบาดหมางระหว่างพ่อลูก
แก้แค้นให้แม่
ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว
คุณคุริยางาวะ
ตอนนี้ก็ผ่านมาแล้วห้าปี
บากิ
ลูกต้องทําให้พ่อมีความสุข!
ตาแก่!
หลายครั้ง...
หลายต่อหลายครั้งเลยแหละ
ผมถามตัวเองอยู่ตั้งหลายครั้ง
พ่อที่ผมเกลียดแค้นน่ะ...
ผมเกลียดเขาจริงๆ หรือเปล่านะ
พูดอีกอย่าง คุณคุริกายาวะ
ฮันมะ ยูจิโร่ พ่อของผม
ควรถูกผมล้างแค้นที่ทําให้แม่ของผม อาเคซาวะ เอมิ ตายไปเหรอ
ทําไมถึงถามแบบนั้นล่ะ
แม่ของผมไม่เหมือนกับแม่คนอื่นๆ
อาเคซาวะ เอมิ
ได้แต่งงานกับอาเคซาวะ เออิจิ
หัวหน้าตระกูลที่ร่ํารวยเป็นอันดับต้นๆ ของโลก
เส้นทางชีวิตของเธอถูกปูไว้ด้วยความหรูหราฟู่ฟ่า
แต่ทว่า...
เธอได้พบกับชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
ซึ่งทําให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
การได้เห็นคนคนนึงถูกทําร้าย ถูกบดขยี้ และถูกฆ่าตาย...
เธอปรารถนาที่จะเห็นภาพนั้นยิ่งไปกว่าใคร
มันไปปลุกความโหดร้ายที่ซ่อนอยู่ภายในตัว
ยูจิโร่มองเห็นมันตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน
ผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน
ฉันรู้ตั้งแต่แรกเห็นแล้ว
เธออยากเห็นเลือด อยากซะยิ่งกว่าใครหรืออะไร
ไปส่องกระจกดูหน้าตัวเองซะสิ
ยิ้มร่าเชียว
เธอคือผู้หญิงที่ฉันตามหามานาน
มีลูกให้ฉันนะ
เธอไม่เหมือนกับแม่ทั่วไป
ในฐานะผู้ดูแลการศึกษาของบากิ
เธอได้หาที่อยู่และค่าใช้จ่ายมาให้เขา
อีกทั้งยังหาโค้ชคนท็อป และสถานที่ฝึกชั้นนําให้ด้วย
เธอชุบเลี้ยงบากิขึ้นมาเพื่อเป็นยอดนักสู้
เธอทําทั้งหมดนี้เพื่อให้ชายผู้ยิ่งใหญ่...
ไม่สิ ยอดชายชาตรี
ให้ฮันมะ ยูจิโร่รักเธอ
อีกแค่อาทิตย์เดียว
ฉันก็จะได้มอบของขวัญให้เขาแล้ว บากิเป็นของขวัญชิ้นเยี่ยมที่สุด
เธอไม่สนใจลูกชาย ที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองสักนิด
ผู้หญิงคนนี้เลือกที่จะถวายชีวิต ให้กับตัณหามากกว่าความเป็นแม่
บากิเป็นเพียงแค่เครื่องมือที่จะทําสิ่งนั้นให้สําเร็จ
แต่ทว่า สิ่งเดียวที่ยูจิโร่ต้องการ
ก็คือบากิที่แข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้เขา ไม่ใช่สิ่งอื่นใด
เธอมันก็แค่คนที่มีหน้าที่เลี้ยงดูบากิขึ้นมา
ถ้าในการต่อสู้ครั้งต่อไป บากิมันยังเก่งไม่พอละก็
งั้นเธอมันก็เป็นได้แค่ โสเภณีแก่ๆ ไร้ค่าคนนึงเท่านั้น
คิดซะว่าเราสองคนไม่เคยเป็นอะไรกัน
เธอต้องการความรัก
ทําไม ทําไมเขาถึงไม่ยอมรักฉันเลย
เพราะแกมันอ่อนแอ!
แกมันอ่อนแอ เพราะแกมันอ่อนแอ!
แกมันอ่อนแอ!
ทําไมฉันถึงต้องคลอดลูก ที่อ่อนแอแบบนี้ออกมาด้วย!
แม่ครับ
แม่ช่วยตอบคําถามผมหน่อยได้ไหม
ถ้าผมเอาชนะเขาได้...
แม่จะรักผมไหม
เขาก็ต้องการความรักเช่นกัน
ในระหว่างที่ครึ่งหลับครึ่งตื่น
ผมได้เห็นภาพนั้น
แม่อยู่ในอ้อมกอดของพ่อยูจิโร่
พ่อกอดแม่แรงไปแล้ว
แม่ก็กอดเขาเหมือนกัน
แล้วแม่ก็ร้องไห้
น้ําตานั่น
หลั่งออกมาเพื่ออะไรนะ
นี่ อย่ามาอําผมสิ
อําเหรอ
ก็เห็นอยู่ว่าแม่รู้สึกเป็นที่ต้องการแล้ว
ความปรารถนาที่ลึกซึ้งที่สุดของแม่ ได้ถูกเติมเต็มแล้วในตอนนั้น
บากิซัง คิดว่าแบบนั้นมันยอมรับได้เหรอ
แม่ของคุณรู้สึกอิ่มเอมในฐานะผู้หญิงคนนึง
นั่นเป็นความจริง
แต่สิ่งที่ถูกเติมเต็มน่ะ มันคือชีวิตของแม่คุณเท่านั้น
ไม่ใช่ชีวิตของคุณบากิ
ชีวิตของคุณคือสิ่งสําคัญ
คุณควรเห็นความสําคัญของชีวิตตัวเองมากกว่าสิ
รู้แล้วน่ะ
รู้อยู่แล้วจริงเหรอ
เพราะผมว่าไม่เลย
เป็นห่วงกันจริงๆ ใช่ไหมครับ
ไม่ ผมกําลังดุคุณต่างหาก
คุณบากิมีแค่ชีวิตเดียวนะ
ไม่ควรเอาไปทิ้งขว้าง
ใช้ชีวิตเพื่อเอาใจแม่
ใช้ชีวิตเพื่อเอาใจท่านยูจิโร่
แม่ของคุณอาจชื่นชมว่าคุณทําดีแล้ว
ท่านยูจิโร่อาจชื่นชม ว่าคุณมี "สายเลือดฮันมะ" ในตัว
แต่นี่มันไม่ถูกต้อง
คุณบากิ
ต้องการให้ชีวิตเป็นยังไงงั้นเหรอ
ผมได้ยินนะ
ได้ยินเหรอ
มันเป็นคําพูดของนางฟ้า
หมัดที่พ่อต่อยหน้าผมจังๆ
ผมรู้เลยว่าผมยังด้อยกว่าเขาแค่ไหน
นั่นคือตอนที่มันเกิดขึ้น
แม่มายืนขวางชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
ยูจิโร่!
ไม่ใช่แค่นั้น แต่แม่ต่อยคนป่าเถื่อนคนนั้นด้วย
และแม่พูดอย่างอกผายไหล่ผึ่ง ด้วยความภาคภูมิใจว่า
"มาสู้กับฉันนี่สิ!"
คุณคงเข้าใจนะว่าการไปเผชิญหน้า กับฮันมะ ยูจิโร่น่ะ มันแปลว่าอะไร
คุณน่าจะเข้าใจว่าการไปโดนตัว ของฮันมะ ยูจิโร่น่ะ มันแปลว่าอะไร
ผมว่าคุณเข้าใจว่า การท้าสู้กับฮันมะ ยูจิโร่ มันแปลว่าอะไร
แม่ช่วยชีวิตผมด้วยการเอาชีวิตตัวเองเข้าแลก
แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสําหรับผม
คําพูดแค่นั้นมันเพียงพอแล้ว
ผมยอมแลกชีวิตที่มีเหลืออยู่ เพื่อตอบแทนคําที่แม่พูดออกมา
เพราะสิ่งที่แม่พูด
ผมถึงยังมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้
เพราะสิ่งที่แม่พูด ทําให้ผมเข้มแข็งได้
พลังทั้งหมดที่อยู่ในตัวผม
สิ่งที่ขับเคลื่อนมันคือ...
คําพูดของแม่
และ...
เพราะคําพูดนั้น
คุณถึงอยากจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกให้ได้
พูดไปไกลแล้ว คุณคุริยางาวะ
เมื่อได้ยินคําพูดของเธอแล้ว ผมรู้สึกละอายใจอย่างยิ่ง
คนที่ผิดก็คือผมเอง คุริยางาวะคนนี้
เอ่อ ไม่หรอก
ความรู้สึกในใจเขา มิอาจเอ่ยเป็นคําพูดออกมาได้
เขาเริ่มที่จะเข้าใจมันแล้ว หลังจากได้แสดงออกด้วยร่างกาย
ขณะที่คุริยางาวะอยู่ตรงหน้าเขา
การได้พูดถึงเรื่องราวในอดีต ทําให้เขาเริ่มที่จะเข้าใจ
ความปรารถนาที่จะก้าวข้ามพ่อ
ความต้องการที่จะเอาชนะพ่อ...
มันเป็นการตอบแทนความอ่อนโยนของแม่
ไม่ใช่เพื่อแก้แค้นแต่อย่างใด
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล