(ฮันมะ บากิ)
ท่านผู้อาวุโส ตื่นแล้วเหรอครับ
อือ
อรุณสวัสดิ์ครับ
รบกวนหน่อยนะ
ดูเพลียมากนะครับ
นอนที่โรงพยาบาลสักพักดีกว่า
(ศูนย์มวย รับนักเรียนใหม่)
แชมป์ซูเปอร์เวลเตอร์เวท ของจีนและแถบแปซิฟิก มานิ อากิโอะ
สุดท้าย คุณไม่เคยแพ้เลย ทั้งสมัยเป็นมือสมัครเล่นและเป็นมือโปร
ยิ่งไปกว่านั้น ในนัดมืออาชีพ ทั้ง 14 นัดจบลงด้วยคู่ต่อสู้น็อคในยกแรก
ตัวเลขจํานวนการขึ้นสังเวียน และจํานวนยกทั้งหมดเท่ากันเลย
จงใจหรือเปล่าครับ
ผมไม่ได้คอยนับเลขหรอก
ผมสนใจแต่เรื่องที่ว่า สิ่งมหัศจรรย์ในสังเวียนมันเกิดขึ้นที่ไหนบ้าง
ผมไม่อยากไปเสียเวลากับเรื่องพวกนั้นหรอก
ผมตอบโต้คู่ต่อสู้ด้วยท่วงท่าที่มีเหตุผลที่สุด
เพราะถ้าอย่างนั้นแล้ว สามนาทีก็เกินพอ
หมายความว่าจะสู้ศึกชิงตําแหน่งแชมป์โลก ภายในหนึ่งยกเหมือนกันเหรอครับ
ผมจะทําสิ่งที่มีเหตุผลที่สุด
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับท่านประธาน
ผมตั้งตารอมวยชิงแชมป์นะครับ
วุ่นวายซะไม่มี
นั่นอะไร
อ๋อ คือว่ามัน...
เป็นไปไม่ได้ ต่อยถุงทรายยับ ด้วยหมัดตรงจากมือขวาเปล่าๆ เลยเหรอ
ไม่มีเหตุผลเลย
ใช่ ดูเป็นไปไม่ได้เลย
เขาอยู่ไหม
อยู่สิ ส่องกระจกอยู่นู่นไง
ขอซ้อมชกกับเขาหน่อยสิ
หา กับเขาเนี่ยนะ
เขาไหวอยู่แล้ว
ฉันไม่ทําเขาเจ็บหรอก
ครับ
นี่น่าจะเป็นโอกาสที่หาได้ยาก แต่ว่า...
ได้เลย
แล้วสู้กับใครล่ะ
ว่าไง กับคนนี้เลย เซี่ยเซี่ย
ผมขอปฏิเสธ
ปฏิเสธเหรอ นี่นาย...
ผมอยู่ในสถานะที่ได้เปรียบกว่าเขามากเกินไป
ดูจากระดับกําลังของเขาแล้ว ผมคงใช้กําลังทั้งหมดที่มีไม่ได้
ผมจะไม่สู้กับเขา มันอันตรายเกินไป!
อย่าดูเบาวิชาการต่อสู้ของผม
ใครก็ได้เอานวมให้มันใส่ซิ
จะตายเพราะปากแท้ๆ
ตอนนี้ใครก็มาช่วยไม่ได้แล้วนะ
ไม่ต้องบอกก็รู้ แต่มวยกับกังฟูมันต่างกัน
นายนั่นแหละที่ดูเบาคนอื่น!
นี่ เจ้าหนุ่มกังฟู อยากเตะด้วยก็ได้นะ
เป็นใช่ไหม เตะเนี่ย
นี่ มานิ
ไม่อยากต่อยมวยเหรอ
แน่นอนว่าผมจะไม่เตะ เพราะไม่จําเป็นต้องเตะ
ถึงอย่างนั้น รับรู้ไว้นะว่ามันจะอันตรายสําหรับคุณ
เอาแล้ว
พวกนายเป็นบ้าอะไรกัน
มันมายืนปากดีอย่างนี้ได้ ก็เพราะไม่มีใครจับมันคาดหมัดซะที
โค้ช เมื่อกี้โค้ชบอกว่ามวยกับกังฟูมันแตกต่างกัน
แต่ว่าไม่ใช่เลย
เพราะการชกมวยใช้หมัดในการต่อสู้ จึงถือได้ว่าเป็นกังฟู
แต่ก็แค่ด้อยกว่า
ผมจะแสดงให้ดู...
ว่าพื้นฐานมันเป็นยังไง
เริ่มได้
มีคําพูดที่ว่า "ดูเป็นธรรมชาติ"
โค้ชฟุกะมาจิ เก็นอิจิ วัย 46 ปี จะพูดคํานี้หลังจบเหตุการณ์
"รู้สึกว่าท่าจะไม่ดีแฮะ"
"ท่ายืนของเขามันดูเป็นธรรมชาติมาก"
สุดยอด
โห น็อคคาที่ไปแล้ว
หัวเขากระแทก
หมัดขวาเหรอ
ไม่ทันเห็นด้วยซ้ํา
เฮ่ย
ทําอะไรเหรอ
ฝึกซ้อม
นี่มันเรียกว่าฝึกที่ไหน ฮะ
มาเรียนวิชามวยไม่ใช่หรือไง
ถูกต้อง
งั้นก็ไปต่อยมวยซะสิ
ไปโดดเชือก ชกลม ต่อยกระสอบทราย หรือถุงสปีดบอลก็ได้
ไม่คิดจะทํากิจกรรมชกมวยบ้างเลยหรือไง
แล้วทําไมผมถึงต่อยคนที่ ฝึกชกมวยอย่างถูกต้องจนน็อคเอาท์ได้ล่ะ
ความเห็นของโค้ชมีทางเดียวที่จะพิสูจน์ได้ คือด้วยการต่อสู้จริง
ถ้าคิดว่าที่พูดออกมามันถูกต้องแล้ว งั้นแสดงให้เห็นเลยสิ
ว่าวิชาการต่อสู้ของผม เทียบไม่ได้กับวิชามวยอันทรงพลัง
ถ้าน็อคผมล้มลงได้
ผมจะไปโดดเชือก ชกลม ต่อยถุงทราย หรือแม้แต่ยืนหัวหรือเต้นรํา
แล้วแต่โค้ชจะสั่งเลย
ตรรกะของนายไม่มีช่องโหว่เลย
นายไม่ได้ชนะเพราะพูดถูก แต่ว่าพูดถูกเพราะเป็นฝ่ายชนะ
โค้ช เราเป็นฝ่ายแพ้แล้ว
อย่างน้อยก็ในวันนี้
แต่เข้าใจไว้นะเพื่อน
นายได้วางตัวเป็นศัตรูกับนักมวยทั้งโลกแล้ว
(สํานักงานใหญ่ชินชินไค วิถีแห่งคาราเต้)
อย่าคิดว่าสูญเสียมันไป
เราไม่ได้เสียมันไป
แต่เราได้มันมา
อะไรล่ะ ได้อะไรมาล่ะ
ได้มีแขนข้างเดียว
ได้สไตล์แขนเดียว ออริจินัลแบบตัวเองไงล่ะ
บากิซัง...
ดูจากที่ประตูทุกบานล็อกแล้ว เดาว่านายคงแอบงัดหน้าต่างเข้ามาสินะ
ไม่ง่ายเลยนะ ต้องปีนขึ้นมาตั้งเก้าชั้น
นายนี่เจ๋งจริงๆ นะ ฮันมะ บากิ
แล้วมีธุระอะไรงั้นเหรอ
นายน่าทึ่งมาก คัทซึมิซัง
เพิ่งเสียแขนไปได้ไม่นาน
ก็เรียนรู้สไตล์ใหม่ซะแล้ว
มันดูเป็นอย่างนั้นเหรอ
ถึงจะไม่ง่ายสักเท่าไร
แต่แทนที่จะคิดว่าตัวเองเสียอะไรไป ฉันพยายามคิดว่าตัวเองได้อะไรมา
ในการฟันดาบ
นักสู้จะมุ่งมั่นฝึกฝนวิชาการต่อสู้ด้วยดาบเล่มเดียว
ทักษะนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าการสู้สองดาบเลย
โลกนี้มีตัวอย่างให้เห็นตั้งมาก
ฉันโชคดีแล้วละ
การต้องมาแขนด้วนแบบนี้ มันต้องทําให้ฉันได้ทักษะใหม่แน่ๆ
ใช่ไหมล่ะ
นายนี่มันสุดยอดจริงๆ เลย คัทซึมิ
เป็นลูกชายของพ่อที่เป็นคนสําคัญแบบนั้น มันลําบากเนอะ
ศึกพ่อลูกครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลก
พวกนั้นก็พูดเกินไป
ช่วยไม่ได้นี่
ศึกระหว่างฮันมะ ยูจิโร่กับฮันมะ บากิ ตอนนี้...
เป็นศึกที่น่าติดตามที่สุดแล้ว
ฉันไม่เกลียดเขาแล้วด้วยซ้ําไป
แต่ก็ยังอยากสู้อยู่ดี
ทําไมนะ
ต้องมีเหตุผลด้วยงั้นเหรอ
ไม่หรอก
ถึงจะไม่รู้เหตุผล ยังไงก็จะสู้
เพราะว่าเราเป็นพ่อลูกกัน
แค่นั้นยังไม่พออีกเหรอ
สุดยอด
เพราะว่าเป็นพ่อลูกกัน
แค่นั้นก็พอแล้ว
มันกระจายไปทั่วเลยเนอะ
เอ๊ะ ชกมวยเหรอ
ถูกต้อง ชกมวย
แต่ทําไมกัน
เรซึ ไคโอได้ชื่อว่าเป็น ราชาแห่งท้องทะเลในวิชากังฟูแล้วนี่
จะอยากเป็นนักมวยไปทําไม
ไม่ใช่นักมวย
เรซึ ไคโอจะยังคงเป็นเรซึ ไคโอต่อไป
แล้วก็จะเข้าสังเวียนในฐานะเรซึ ไคโอ
ถ้างั้น...
เขาจะไม่ใช้เทคนิคการชกมวย
เขาจะไต่เต้าขึ้นไปถึงจุดสูงสุดด้วยทักษะกังฟู
มันจะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ
มันไม่ง่ายอยู่แล้วละ
ไม่ว่าจะมองยังไงก็ไม่ง่ายแน่ๆ
"ต่อยโดยไม่โดนต่อย"
เกมเรียบง่ายนี้มีมาตั้ง 150 กว่าปีแล้ว
วิชากังฟูมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน 4,000 ปี
ไม่จําเป็นต้องพูดถึงคุณค่าหรืออิทธิพลของมัน
มวยถือเป็นกีฬาสมัยใหม่
ถึงจะมีมาแค่ 150 ปี แต่มันก็ไม่ใช่ขี้ไก่
วิวัฒนาการอันรวดเร็วของมัน ถ้ามองเป็นกลางๆ ก็เทียบกับกังฟูไม่ได้
แต่กังฟูตะวันตกไม่ควรถูกมองข้าม
มันจะเป็นเครื่องทดสอบเรซึ ไคโอในวันนี้
และอนาคตของเขา...
เรซึหนักเท่าไรเหรอ
หนึ่งร้อยหกกิโล
โธ่เอ๊ย เขาจะไปได้ไกลแค่ไหนนะ
ก็จนกว่าจะแพ้นั่นแหละ
นั่นเป็นคําพูดจากปากของเขาเองเลย
(สํานักงานใหญ่ชินชินไค)
งี่เง่าจริงๆ
(ศูนย์มวย รับนักเรียนใหม่)
เรซึ
ครับ
ใส่นวมซะ
นายจะต่อยกับคู่ต่อสู้ รีบไปใส่ซะสิ
กับใคร
เป็นแค่นักเรียนมวย ฉันสั่งก็รีบทําซะสิ
ครับ
ฉันไม่ได้อยากจะรุนแรงกับนายเลยนะ
แต่เราก็ต้องทําให้นายเห็นว่าเราเอาจริง
นายคงอยากได้แบบนี้ละสิท่า
คู่ต่อสู้ที่ต่อยได้เต็มๆ แรง แต่ก็จะไม่แพ้ให้กับทักษะของนาย
นักมวยเฮฟวี่เวทตัวจริง
เขาเคยเป็นทหารจนกระทั่งเมื่อสามปีก่อน
เขาออกจากฐานฝึกมาที่นี่
เพราะตัวใหญ่ ก็เลยเปิดตัวสู้ในญี่ปุ่นไม่ได้
แต่เขากลับไปสู้ที่บ้านหลังถูกปลดประจําการ
สถิติชนะทั้งเก้านัดที่สู้ น็อคเอาท์แปดครั้ง
คู่ต่อสู้ทุกคนสลบเหมือดหมด เว้นไว้แค่นัดแรกสุด
เขากลับมาที่นี่ ที่ยิมมวยเก่าของเขาเมื่อวาน เพื่อมาเตรียมพร้อม
อย่างที่เห็น
ไม่ว่าจะเป็นน้ําหนัก อาชีพ หรือเทคนิด
เขาเหนือกว่านายในทุกๆ ด้าน
ใช้โอกาสนี้เรียนรู้ซะนะว่าวิชามวยมันแน่แค่ไหน
ผมไม่ต้องใส่หมวกป้องกันหรอก
นึกแล้วว่าต้องพูดแบบนั้น
แต่ยังไงฉันก็จะไม่ให้ใครมาตายในยิม
อย่าตายล่ะ
เข้าใจแล้ว
เห็นแล้ว เขามีพรสวรรค์มากจริงๆ
โครงสร้างของเขาใหญ่กว่าฉันมาก
ถึงสิบกิโล ไม่สิ อย่างน้อย 15 กิโล
ถึงอย่างนั้นฟุตเวิร์คก็นุ่มนวล ขัดแย้งกับขนาดตัวที่ใหญ่
อีกทั้งระยะแขนก็ยาวด้วย
สุดยอด
เข้าใจแล้ว
ความว่องไว ยอดเยี่ยม
พลังหมัด ยอดเยี่ยม
กําปั้น หลวม
กีฬาต่อสู้ไม่ได้มีกติกาเหมือนการต่อสู้ข้างถนน
ตราบใดที่กฎกําหนดให้สวมนวม
ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่คุณสมบัติของนวม จะถูกนําไปใช้เป็นอาวุธด้วย
ดังนั้น เมื่อเทียบกับคาราเต้มือเปล่า หรือว่ากังฟูแล้ว กําปั้นจะแน่นไม่เท่า
เรซึ ไคโอผู้มีวิชาการต่อสู้เป็นวิถีชีวิต
รับรู้ได้ถึงกําปั้นที่หลวมเมื่อได้สัมผัสกับหมัด
ระยะแขน...
กระดูกที่หนาที่สุดและแข็งที่สุด ในร่างกายมนุษย์อยู่ที่หน้าผาก
หมัดที่กําแน่น มีกระดูกชิ้นใหญ่และชิ้นเล็ก 27 ชิ้น
เพราะหมัดไม่ได้ถูกฝึกมาโดยเฉพาะ
จึงเลี่ยงไม่ได้ที่มันจะแตกหัก
(ราชาร้านอาหาร)
เข้าใจแล้ว
แล้วบากิพูดว่ายังไง
เขาอยากเจอนาย
เจอทําไม
บากิเปลี่ยนไปแล้ว
น่าเหลือเชื่อเลยละ เขาอยากจะ...
ไอ้เด็กเปรต กล้าดียังไงถึงพูดแบบนั้น!
หัก... ไม่เหลือชิ้นดี
เขายังจะสู้ต่ออีกเหรอ
ถึงเวลา...
ยืนท่านั้น ตั้งใจจะทําอะไรกันเนี่ย
สาม
สอง
สิ่งที่เขาเล็งอยู่...
หนึ่ง
ไม่ใช่จุดอ่อน แต่เป็นกระดูกแขนที่ใช้ป้องกันตัว
ตํานานของนักมวยชื่อว่าเรซึ ไคโอ
เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น
นั่นมันออกมาจากปากไอ้ลูกนอกคอกจริงๆ เหรอ
ใจเย็นๆ สิออก้า
พนักงานบริการเสียขวัญกันหมดแล้วนะ
สไตรดัม
บอกมาให้หมด
ฉันเองก็แปลกใจเหมือนกันนั่นแหละ
ทําไมจู่ๆ ก็พูดแบบนั้นไม่รู้
เอ๋ อะไรนะ
ว่าไงนะ
ได้ยินแล้วนี่
รู้ตัวไหมว่าเพิ่งพูดอะไรออกมา
มันผิดปกติ
ไม่อยากเชื่อหูตัวเองที่ได้ยินที่ผมพูดเหรอ
ปฏิกิริยาของคุณผิดปกติมากกว่าอีก
ก็ใช่ แต่ว่า...
ที่ผมพูดมันบ้าตรงไหน
ผมอยากกินข้าวแบบสบายๆ กับพ่อ
มันเพี้ยนตรงไหน
ในฐานะลูก ผมอยากกินข้าวกับพ่อ มันก็ปกติไม่ใช่เหรอ
ก็จริงอย่างว่า
ถ้างั้น...
บากิ
อย่าทําเป็นโง่สิ
นายก็รู้อยู่แล้วว่าที่นายพูดออกมามันเป็นไปไม่ได้
ภาพฮันมะ บากิ กับฮันมะ ยูจิโร่กินข้าวด้วยกัน มันแปลกตามาก...
ลองนึกดูสิ
ผิดธรรมชาติอย่างที่สุด
ผมอยากหุงข้าว อุ่นซุปมิโซะ เคี้ยวกินอาหารอันต่ําต้อย
และแบ่งปันความมีอันจะกินด้วยกัน
อ้อ ถ้ามีของหวานก็คงดี
ไอศกรีมแท่งรสใหม่ล่าสุด
เราจะพูดว่า "รสใหม่นี้คิดได้ยังไงเนี่ย"
มันก็เกิดขึ้นได้นะ ถ้าเราคุยกันเรื่องชีวิตประจําวัน
คนสองรุ่นขัดแย้งกันเพราะความเห็นไม่ตรงกัน
พอขัดแย้งกันแล้ว พ่อก็จะไม่ยอมอ่อนข้อ
"ไอ้โง่เอ๊ย แกทําฉันอยากจะอ้วก"
"ฉันจะอัดให้น่วมจนเลิกคิดแบบนั้นให้ดู"
พ่อจะต่อต้านตั้งแต่แรกเลย
แล้วผมก็จะไม่ยอมแพ้เหมือนกัน
"พ่อเป็นงี้ตลอดเลย!"
"ไม่เคยฟังความเห็นคนอื่นมั่งเลย"
บากิ
"ทั้งโลกแคบทั้งใจแคบ!"
บากิ!
"อย่ามาปากดีกับฉันนะไอ้เด็กเปรต หุบปาก"
บากิ!
คิดว่าฮันมะ ยูจิโร่มีมุมแบบนั้นด้วยหรือไง
การถกเถียงกันน่ะ มันอาจเป็นเรื่องปกติในบ้านคนทั่วไป...
ถึงนายจะอยากมีชีวิตที่ปกติแบบนั้นก็เถอะ
แต่นายกับพ่อมีอิทธิพลเกินกว่าที่จะทําแบบนั้นแล้ว
แล้วทําไมผมถึง...
ต้องเป็นคนหุงข้าวทุกครั้งเลยล่ะ
บางครั้งพ่อก็ต้องเป็นฝ่ายหุงข้าวมั่งสิ
โลกใบนี้ อะไรก็อาจเกิดขึ้นได้
แต่เรื่องนั้นน่ะ ฝันไปเถอะ
ฉันเนี่ยนะ...
หุงข้าว
หุงข้าวงั้นเหรอ
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล