(ฮันมะ บากิ)
เร็วๆ นี้เหรอ หมายถึงศึกกับบากิน่ะเหรอ
มันไม่ใช่ศึก
ก็แค่พ่อลูกทะเลาะกัน
ออก้า ไม่รู้หรือยังไง
บากิเขาอยากให้นายทําอาหารให้กิน
ฉันใช้ชีวิตในสนามรบมาตั้งนาน แค่ทําอาหาร ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
ทําเป็นด้วยเหรอ
ไม่ว่าจะพ่อหรือลูก มันไม่มีกฎหรอกว่า ใครต้องเป็นฝ่ายทํากับข้าว
พ่อกับลูกควรจะถูกคอกัน
มันก็น่าจะสนุกอยู่นะ
แต่ว่า
มันรู้สึกแปลกๆ ที่ได้ฟังคํานั้นออกมาจากปากของนาย
หรือว่า ยูจิโร่ ตอนนี้นาย...
คงไม่ได้จะพูดคําว่า "ใจอ่อน" หรอกใช่ไหม
ฉันกําลังจะพูดว่าคมกริบขึ้นต่างหากล่ะ
เอ้อ
ลางสังหรณ์แปลกๆ ยังไงไม่รู้
ถึงจะเป็นศึกพ่อลูก
ยังไงก็เลี่ยงที่จะสร้าง ความเดือดร้อนไม่ได้ใช่ไหม
นายนี่มันห้าวเหลือเกินนะ
ผมเหรอ
ฉันคงไม่เรียกฮันมะ ยูจิโร่ว่าห้าวละกัน
พ่อเนี่ยนะไม่ห้าว
ก็ถ้าพูดถึงแผ่นดินไหว สายฟ้า หรือว่าไต้ฝุ่น คงไม่ใช้คําว่าห้าวหรอกใช่ไหม
เอาพ่อไปเปรียบกับพลังธรรมชาติแบบนั้น พ่อได้ยินคงปลื้มน่าดู
ว่าแต่นายจะไปท้าพ่อสู้กันพรุ่งนี้เลยเหรอ
ไม่ใช่ๆๆ ผมไม่ไปท้าพ่อหรอก
ก็แค่ว่า มันไม่มีทางรู้ได้เลยว่าพ่อจะทําอะไร
มันก็มีหลายอย่างที่แม้แต่ผมเองคงไม่ยอม
พ่อลูกกันน่ะ ไม่จําเป็นต้องเห็นตรงกันไปซะทุกเรื่อง
บากิ สําหรับฉันน่ะ ศึกพ่อลูกฮันมะ มันคือการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุด
สําคัญกว่าเหตุการณ์อื่นๆ ในโลกเยอะโข
ต่อให้ต้องระดมกําลังตํารวจหน่วยปราบจลาจล หรือกองกําลังป้องกันชาติ
ฉันก็จะไม่ยอมให้ใครมาขวางศึกนี้ได้
เข้าใจผิดแล้วครับ
คิดจริงๆ เหรอว่าจะมีกองทัพไหน ยับยั้งฮันมะ ยูจิโร่ได้
แต่ผมจะยับยั้งพ่อเอง
จะยับยั้งเขาด้วยตัวเองเลยเหรอ
อืม ยังไงซะ ผมก็เป็นสายเลือดของพ่อนี่
นี่ พอถึงเวลานั้นแล้วช่วยหน่อยนะครับ
ได้โปรดปกป้องประชาชน ไม่ให้ต้องโดนหางเลขไปด้วย
เข้าใจแล้ว
ฉันจะไม่ยอมให้ใครไปห้ามศึกนั้นเด็ดขาด
ก็บอกแล้วว่าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
มีความรักเหรอ กับใคร
ลูกชายฉัน บากิ
เหรอ
ฉันเฝ้ารอวันนี้มานาน
เมล็ดพันธุ์ที่ฟูมฟักมาอย่างดีได้เติบใหญ่แล้ว
และมันกําลังแยกเขี้ยวใส่ฉัน
อ๋อ หมายความว่าอย่างนั้นนี่เอง
พักหลังมานี้...
ฉันคิดถึงแต่ลูกตลอดเวลา
ไม่ว่าจะทําอะไร ลูกก็อยู่ในใจฉันเสมอ
งั้นก็เลือกคําถูกแล้วละ
นั่นคือความรักอย่างแน่นอน
มีความฝันที่ฉันฝันบ่อยๆ
เหรอ
ฉันฝันว่าทํายังไงก็แตะต้องตัวลูกไม่ได้
คิดว่าฝันมันจะเป็นจริงไหม
ไม่มีทางซะหรอก
มันถึงเรียกว่าความฝันไง
นายดูมีความสุขนะออก้า
ฉันยังแอบอิจฉาเลย
(ชิบุคาวะสไตล์ ไอคิยิวยิตสู)
ไม่น่าจะได้
ผมก็คิดว่างั้น
ถ้าฮันมะ ยูจิโร่เป็นคู่ต่อสู้ ฉันคงทําไม่ได้
ไม่แม้แต่จะไปที่สถานที่ต่อสู้เลยเหรอ
ฉันน่ะเชื่อในเรื่องของการป้องกันตัวเท่านั้นละ
แน่นอนอยู่แล้ว
บากิซัง...
เห็นไหมล่ะบากิ มันเป็นไปไม่ได้
นายฝึกฝนทักษะน่าทึ่งมาตั้งมากแล้ว
เลิกคิดเรื่องศึกพ่อลูกนี่ซะทีเถอะ
ครั้งนึงฮันมะ ยูจิโร่เคยเป็น
ที่หมายหัวของทุกคนในวงการศิลปะการต่อสู้
แต่ผ่านไปไม่นาน ก็ไม่มีใครกล้าไปท้าเขาสู้แล้ว
เขาแข็งแกร่งเกินไป
เขาไม่สามารถเป็นเป้าหมายใครได้แล้วด้วยซ้ํา
การวิ่งหนีจากยูจิโร่เนี่ย มันไม่น่าอายหรอกนะ
วิ่งหนีไปเลย ไม่ต้องเขิน
ไม่มีใครเขาหัวเราะเยาะนายหรอก
ชิบุคาวะซัง คุณเข้าใจผิดแล้วนะครับ
กลยุทธ์การหลีกเลี่ยงศึกที่เราไม่มีวันชนะได้น่ะ...
มันไม่ใช่การดวล มันไม่ใช่การประจัญบาน
มันไม่ใช่การประลองความแข็งแกร่งด้วยซ้ํา
มันเป็นเรื่องระหว่างพ่อลูก ไม่มากหรือน้อยไปกว่านั้น
ไม่ได้ต่อสู้เพราะมีโอกาสชนะ
แล้วก็จะไม่เลี่ยงถ้าหากอาจแพ้
มันอาจไม่มีวันเกิดขึ้น หรือมันอาจเกิดขึ้นภายในวันพรุ่งนี้ก็ได้
อันที่จริง มันไม่ใช่เรื่องที่จะนัดกันล่วงหน้าได้
เอ่อ ขออภัยครับ
บากิ ในแบบของฉันเองน่ะ
ฉันก็เข้าใจดีเลยว่าฉันเข้าใจอะไรผิดไป
ชิบุคาวะซัง ลูกชายทุกคนในโลก
มีสิทธิ์ต่อต้านพ่อของของตัวเองทั้งนั้น
และเป็นหน้าที่ของพ่อที่ต้องยอมรับในสิทธิ์นั้น
ผมเชื่อว่าคนที่เป็นพ่อลูกกันควรเป็นแบบนั้น
ไม่ใช่ลางสังหรณ์แล้ว แต่เป็นความมั่นใจ
อืม อร่อยจัง
ปลาย่างกับหัวไชเท้าขูดเยอะๆ แตงกวาดองแบบพอดีๆ
รากสาหร่าย ข้าวกับซุปมิโซะ แล้วตรงกลางก็มีสเต๊ก
มาจริงด้วย ว่าแล้วเชียว
ไม่สนใจหรอกว่าเหตุผลคืออะไร
แค่พ่อมาหาถึงที่บ้าน มันก็ดีพอแล้ว
ตรงนี้มีเรื่องอะไรเหรอครับ
ขออภัยด้วยครับ แต่ผมพูดคุยขณะประจําตําแหน่งไม่ได้
อ้อ
กินแล้วนะครับ
พ่อโค้งให้ด้วย
พ่อโค้งคํานับขอบคุณอาหารเหรอ
ไม่ยักรู้ว่ารู้จักมารยาทนั้นด้วย
ที่ผ่านมา ฉันรู้จักผู้ชายคนนี้ดีแล้วหรือเปล่านะ
"ขอบคุณสําหรับอาหาร"
ว่าแต่ก้มหัวให้อะไรนะ
ให้กับพ่อแม่ ให้กับสิ่งมีชีวิตที่มาเป็นอาหารตรงหน้า
ให้กับทุกคนที่มีส่วนในขั้นตอน หรือให้กับทุกอย่างกันนะ
หรืออาจจะไม่ใช่สักอย่าง
หรือว่าให้ฉัน อย่าบอกนะว่าโค้งให้ฉันน่ะ
ใช้ไม่ได้
อย่าใจลอยเวลากินข้าวสิ
มีสติกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ากับอาหารที่กินเข้าไปด้วย
นั่นคือความรับผิดชอบ คือหน้าที่ของผู้ที่บริโภคชีวิตอื่นเข้าไป
เอ่อ ครับ
พูดซะหล่อเลยนะพ่อ
ไม่มีช่องโหว่ให้เถียงได้เลย
ฉันคิดทบทวนเรื่องคนคนนี้มาตั้งมาก
มีหลายอย่างที่เกลียด
ฉันฝึกฝนฝีมือตัวเองก็เพื่อที่จะเอาชนะเขา
ตัวฉันเองก็เติบโตมาขนาดนี้ได้ ก็เพราะอยากรู้จักเขามากขึ้น
แต่ดูสภาพฉันตอนนี้สิ
พอเจอแบบนั้นเข้าไป ก็แปลกใจตัวเองจริงๆ
ฉันรู้อะไรเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้จริงๆ บ้างไหม
ช่วงนี้ผมกินรากสาหร่ายเยอะ
มันดีต่อสุขภาพนะ
อันนี้ซื้อแบบสําเร็จรูป ก็เลยผสมอย่างอื่นมาด้วย
แต่ก็ดีต่อสุขภาพนะ
สารกันบูด สีผสมอาหาร น้ํายาฆ่าเชื้อ และสารเคมีอีกหลากชนิด
มันจะดีต่อสุขภาพได้ยังไง
แต่ถ้าจะให้กินแต่อาหารสุขภาพ
มันก็ดูไม่ค่อยจะเข้าท่าสักเท่าไร
กินไปเถอะ ทั้งสารพิษและอาหารดีมีประโยชน์
อร่อยไปกับอาหารทั้งสองแบบ และแปรเปลี่ยนมันเป็นเลือดเนื้อ
นั่นเป็นทัศนคติที่ต้องมีต่ออาหาร
โห ล้ําลึกจนน้ําตาจะไหล
พ่อตั้งใจสั่งสอนแต่เรื่องดีๆ ทั้งนั้นเลย
ให้ตาย พ่อเล่นเอาเราเป๋จนไปไม่ถูกเลย
ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า พ่อจับตะเกียบอย่างบรรจงแบบนั้นได้ด้วย
ท่วงท่าช่างงดงาม
มารยาทที่เราไม่มี
พ่อกลับทําให้ดูด้วยท่วงท่าที่สง่า
ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าต้องกินปลาแบบนั้น
ภูมิใจจังเลย
นี่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกภูมิใจในพ่อตัวเองจริงๆ
เพราะงั้น...
ถึงอยากพูดคํานี้ออกมา!
"นี่พ่อ วันนี้ช่วยล้างจานให้หน่อยสิ"
โค้งคํานับอีกแล้ว
ไม่ต้องสงสัยเลย
พ่อแสดงความขอบคุณก่อนและหลังกิน
มารยาทดีกว่าฉันซะอีกนะเนี่ย
จะพูดละนะ
ไม่ใช่กับฮันมะ ยูจิโร่ ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
แต่กับพ่อฮันมะ ยูจิโร่ของฉัน
ไม่สิ เรียกพ่อเฉยๆ
เอาละ จะถามพ่อแบบชิลๆ เลยละกัน
นี่พ่อ
พูดออกไปแล้ว!
ขอโทษนะ แต่ว่า...
ไม่เห็นต้องขอโทษเลย
วันนี้...
ทําไมไม่ให้ทําทุกวันเลยล่ะ
พ่อช่วยล้างจานหน่อยสิ
พูดออกไปแล้ว!
ผมรู้นะว่าพ่อเองก็ยุ่ง แต่ว่า...
พ่อไม่ตอบ ทําไมถึงเงียบล่ะ
พ่อช่วย...
กําปั้น... จะต่อยลงโทษเหรอ
มาเป่ายิ้งฉุบกัน
ฮะ เป่า...
ถ้าแกเป่ายิ้งฉุบชนะ ฉันจะล้างจาน
เอ่อ ได้ครับผม
สุภาพเกินไปแล้ว!
เป่ายิ้งฉุบ
ฉันชนะ
ฉันจะได้ดูพ่อล้างจาน!
เอ๊ะ เอ่อ พ่อ...
เห็นไหม
ถามจริง
จําไว้นะ
โลกนี้มีกรรไกรที่ตัดก้อนหินแตกได้
"เห็นไหม" พ่องี่เง่าที่สุด
(ตํารวจ)
ทุกอย่างดูปกติดี
เออ จะเรียกว่าปกติก็คงได้มั้ง
หือ ไม่จริงใช่ไหม
ไอ้พวกเลว
มาสาระแนอะไรกับบ้านคนอื่น
ทําไม จะสู้ฉันงั้นเหรอ
ไม่อยากจะเชื่อ
ฉันรู้สึกไม่ดีเลยที่แกเป็นฝ่ายชวนอยู่เรื่อย
วันพรุ่งนี้ฉันจะพาไปกินข้าวบ้าง อย่านัดใครไว้ล่ะ
แล้วจะใส่ชุดอะไรดีล่ะเนี่ย
โห
ชุดนี้ไม่ผ่านแน่เลย
อันที่จริงแล้ว ชุดอะไรเซอร์ชะมัด
ทั้งตัวเลย
เรารออยู่พอดีเลยครับท่านฮันมะ
ทางเราเตรียมห้องส่วนตัวไว้ให้แล้ว
เชิญทางนี้ครับ
นั่นมันราคาข้าวแค่จานเดียวเหรอเนี่ย
ทั้งกําแพงเป็นหน้าต่างกระจก
ถูกใจไหมครับ
พ่อผมใช้ห้องนี้บ่อยไหมครับ
ครับ เขามาที่นี่บ่อยมาก
พ่อชอบกินเมนูไหนเหรอ
เขารับประทานหลายอย่างมาก
แต่แทนที่จะเลือกเนื้อสัตว์ทั่วไป อย่างเนื้อวัวหรือไก่
เขาชอบกินเนื้อสัตว์ป่ามากกว่า อย่างเช่น กวาง เป็ดป่า หมูป่า แล้วก็...
ท่านฮันมะ มาถึงตั้งแต่เมื่อไรครับ
พ่อ...
ผู้จัดการ ถามเรื่องส่วนตัวไปแล้วนะ
ตายแล้ว ผมไม่ได้ตั้งใจละลาบละล้วง
พ่อใส่เสื้อสูทเหรอ
ผมได้ยินมาว่าเขาเป็นลูกชายที่รักของคุณ
และในเมื่อเป็นคนในครอบครัว...
แล้วดูสภาพไอ้ลูกชายฉันซิ
เอาแล้ว ว่าแล้วเชียว
ขอโทษครับ
เวลามากินข้าวที่โรงแรมในเมือง
แกต้องใส่เสื้อสูท ไม่ว่าจะกินอาหารชาติไหนก็ตาม
อายุตั้ง 18 แล้วไม่รู้เรื่องแบบนี้ได้ยังไง
ขอโทษครับ ก็ไม่เคยมีใครสอนนี่นา
นี่แกเหน็บฉันเหรอ!
ก็ใช่ไง
ทั้งวิธีการทักทาย คําพูดคําจา
การแต่งตัว การสื่อสาร และกิริยามารยาท
ไม่เคยมีใครสอนผมเลยสักอย่าง
จงแกร่ง จงแข็งแกร่ง
นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ฮันมะ ยูจิโร่ พ่อแท้ๆ ของผม
สื่อสารกับบากิที่เป็นลูกในไส้
แล้วผมก็ทําตาม
ผมแกร่งแล้ว เรื่องนั้นน่ะ ผมทําตามที่พ่อสอนให้แล้วนะ
มาทดสอบเลยสิ เอาตรงนี้เลยก็ได้
ท่าน... ท่านฮันมะครับ...
นั่งสิ
รับเครื่องดื่มเบาๆ ก่อนทานมื้อค่ําไหมครับ
อืม
น้ําส้มคั้นสดครับ
ดรายเชอร์รี่ ใส่แก้วใหญ่ๆ
ไวน์นี้ช่วยให้เจริญอาหาร
ชิมดูสิ
อร่อยจังครับ
อืม
และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของมื้ออาหารพ่อลูก
มันเหลือเชื่อมาก
การได้มาร้านอาหารกับพ่อ
เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่เหลือเกิน
ผมขอแนะนําอาหารเรียกน้ําย่อยจานนี้นะครับ
นี่คือแบล็คทรัฟเฟิลบดโรยหินเกลือ
ปรุงรสด้วยซอสที่ทําจากมะกอกบดทั้งลูก
ผสมเข้ากับเต้าหู้และครีมสด เพื่อให้เข้ากับรสนิยมของคนญี่ปุ่น
อันนี้เป็นเมนูแนะนําของเชฟเลย
ทานให้อร่อยครับ
ใช้ช้อนส้อมจากด้านนอกเข้ามา
จานนี้ควรใช้ช้อนกิน
เอ่อ ครับ
อร่อยจังเลย
สุดยอดไปเลย อร่อยเหาะ
ต้องวางช้อนแบบนั้นเหรอ
ถ้าเป็นซุปเนื้อ ผัก หรือทะเลก็ว่าไปอย่าง...
แต่ซุปเต่าทะเลเนี่ยนะ
โห อร่อย
ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่า ดินเนอร์พ่อลูกครั้งนี้ เวลาผ่านไปไวมาก
เราก็แค่มากินข้าวนอกบ้านด้วยกัน ก็ไม่แปลก
ตบท้ายด้วยของหวานไหมครับ
ไม่เอา
ฉันจะดื่มกาแฟเอสเปรสโซแก้วใหญ่
เหมือนกันครับ
ได้เลยครับ
แม้แต่ที่นี่ พฤติกรรมของพ่อก็น่าทึ่งไปเลย
ฉันภูมิใจจริงๆ ที่ได้เห็นว่า เขาคุ้นเคยกับสถานที่แบบนี้แค่ไหน
ขมจัง
ทําไมกาแฟเอสเปรสโซต้องขมขนาดนี้ด้วยนะ
กาแฟก็ขมอยู่แล้ว ได้เวลาเปิดบทสนทนาที่ขมขื่นกว่า
ทําไมถึงมาถามเอาตอนนี้
ทําไมน่ะเหรอ
ก็ผมอยากรู้จริงๆ นี่นา
มันแปลกนักเหรอ
มันแปลกมากเหรอที่ผมอยากรู้ว่าพ่อฆ่าแม่ทําไม
ผมไม่เคยถามมาก่อนเลย
แล้วทําไมล่ะ พ่อฆ่าแม่ทําไม
เรื่องบางเรื่องน่ะ มันไม่ควรจะมาล้ําเส้น เหมือนเป็นเด็กเอาแต่ใจ
รู้จักเจียมตัวซะบ้าง
ในฐานะลูกแม่ ผมมีสิทธิ์รู้
ว่าไงพ่อ ผมต้องทําไงพ่อถึงจะยอมบอกเหตุผล
ว่าไงล่ะพ่อ...
ขออภัยครับ
ผมต้องทําแบบนี้ใช่ไหม
หน็อยแน่ ไอ้...
หรือว่า...
ต้องแบบนี้
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล