BAKI HANMA
Hindi bagay ang suot kong 'to.
Hinihintay namin kayo, Mr. Hanma.
May inihanda na kaming private room. Dito po.
Ang pait.
Bakit ba dapat ganito kapait ang espresso coffee?
Mapait na nga tapos... bigla pang mas may mapait na usapan.
Bakit mo tinatanong 'yan?
"Bakit?"
Dahil gusto ko talagang malaman.
Masyado bang kakaiba?
Ang tanungin kung bakit mo pinatay ang nanay ko?
Ngayon ko lang tatanungin 'to.
Bakit? Bakit mo pinatay si Mama, Papa?
May mga bagay na hindi dapat panghimasukan ng kalebel lang ng bata kung mag-isip.
Matuto kang lumugar!
Bilang anak niya, karapatan kong malaman.
Sige na, Papa, ano'ng dapat kong gawin para sabihin mo?
Ano na, Papa...
Paumanhin po.
Kalaunan inalala ng restaurant manager na si Mitsuo Nonaka ang nangyari...
Hinding-hindi ko makakalimutan ang nakita ko.
Sa sobrang makapanindig-balahibo, di ka maniniwala.
Ganito ba dapat?
Lintik kang...
O baka naman...
ganito!
Lindol!
Ang lakas!
Misteryoso ang nasaksihan ko.
Silang dalawa lang ang hindi yumuyugyog.
Sabihin na nating wala kang asal,
pero siguradong kahit ikaw alam ang ibig sabihin ng pagbuhatan ako.
Pagbuhatan ka?
Ano ka ba, wala lang 'yon.
Alam kong hindi uubra 'yon sa inyo.
Sa napakalakas na Ogre, laro-laro lang ang tachi-shime na paghatak.
Balita ko tinatawag mong away mag-ama ang laban sa pagitan nating dalawa.
Ayaw n'yo ba?
Hindi.
Ayos lang 'yon.
Baki...
Attention!
PULIS
Ha?
Pinalo mo ang puwet ko!
Baki...
Sa loob ng 4 taon, inasam niya ang harapan nilang mag-ama.
Pero nahirapan ang binata.
Saan naman?
Gusto niyang umatras. Tumakbo.
Tumakas.
Sa utos ng kaniyang ama,
wala siyang nagawa kundi tumayo pagsigaw niya.
Nang malapit na ang kaniyang ama, wala siyang magawa kundi tumakas.
Saka lumapag ang pambihirang impact.
Habang tumitilapon...
Habang papalabas...
Pinoprotekthan ang sarili...
May hindi siya maiwasang mapagtanto.
Napakalayo ng agwat namin!
Ha?
Hindi mo 'yon kasalanan.
Hindi mo 'yon kasalanan pero...
kasalanan 'yon ng kamay mong humatak sa leeg ng tatay mo.
Tarantado.
Ngayon, naiintindihan na 'to ng binata. Di vital spots ang puntirya ng tatay niya.
Kaya hindi 'to laban.
Pagdidisiplina 'to.
Mukhang kulang ka pa sa pagsisisi.
Ayos lang kaya siya?
Pasensiya na't naabala ang hapunan ng lahat.
Gaya ng nakikita n'yo, dinidisiplina ko...
ang bastos kong anak.
Uy! Hindi!
Tinuturuan ko siya ngayon ng leksiyon.
Magulang at anak. Ama at anak.
Relasyong hindi maiiwasan ang di-pagkakasundo.
Anak na gustong higitan ang ama niya. Amang hindi pumapayag na mahigitan.
Ang saya, di ba?
Napakasaya!
Tao!
Ano'ng ginagawa mo?
Magpapakamatay siya kasama ko?
Hindi! Hindi niya gagawin 'yon! Sigurado ako!
Imposibleng magpakamatay ang katulad niya.
Baki, humanda ka sa paglapag.
Paglapag?
Ni posible bang makalapag mula sa high-rise building?
Master Sergeant Akio Kamura, edad 53, kabilang sa Airborne Training Unit
ng 1st Airborne Brigade mula Ground Self Defense Force,
may naitalang 345 pagtalon, ito ang sinabi niya.
Kailangan mo ng distansiya, taas.
Halimbawa, kung tama ang postura mo sa taas na 3,000 metro,
puwede kang gumalaw ng 1,000 metro sa loob ng 60 segundo.
Kaya kung lampas 150 metro ang taas mo
at balak mong tumama sa kotse sa parking lot sa baba mo, posible 'yon.
Ilan pa lamang na pangyayari ang naitala noon
kung saan may nakaligtas mula sa pagbagsak sa pamamagitan ng paglapag sa sasakyan.
Pero kahit na...
Buhay siya.
Siguro nga walang kuwenta ang mga mamahaling sasakyang 'to
pero maganda 'tong lapagan sa mga pagkakataong 'to.
Sige na. Nakakain na tayo. Nakainom ng tsaa.
Tumigil ka na sa pag-arte mo.
Imposibleng patay ka na pagkatapos lang no'n!
Itayo n'yo ako. Di ako makagalaw.
Itayo n'yo ako.
Simbolo ng pagtatapos ng relasyon ang kamayan sa kaliwang kamay.
Gayumpaman, ginamit niya ang kabutihan ng kaniyang ama
para sa sorpresang pag-atake.
Hindi 'yon patas.
At ang damdaming umusbong sa puso ng anak...
Pagsisisi? Pagtanto? Kahihiyan? Tagumpay?
Wala nang oras para pag-isipan ang idinulot nito o nawala sa kaniya.
Ang imaheng agad na sumulpot sa isipan ng anak ay... ito.
Isang napakalaki't matagal nang batong patuloy na hinahagupit ng ulan at hangin.
May kinang ang mabilog nitong ibabaw,
at balot ng isang sentimentrong suson ng rubber.
'Yon ang tinamaan ng palad niyang buong lakas niyang inihampas.
Samot-saring mga imahen ang agad niyang nasilayan.
Karamiha'y malala at nakakapanlumo.
Walang hiya kang... lintik ka!
Hulihin siya!
Tigil!
Pipitsugin ka lang pero ayaw mo akong puruhan at gumamit ka pa ng palad.
Ang kabayaran sa pagmamaliit kay Yujiro...
Aray!
Hinding-hindi mo kaya.
Tingin mo mayroon ka?
Ng karapatang...
magpigil at maliitin ako?
Ha, tarantadong lintik ka?
Sumagot ka!
Ang sakit no'n, tarantado!
Magiging mahaba-haba ang gabing 'to.
Tama, Papa.
Hindi kita kailangang sagutin.
Hindi 'to laban.
Hangga't tayo lang ang naghaharap, anumang mangyari, away mag-ama lang 'to.
Kaya hindi ko pupuntiryahin ang vital spots niya.
Backspin!
Sa away mag-ama, hindi namin gustong puruhan...
Ha?
Wala ka talagang kaalam-alam.
Siguro nga hindi namin puntirya ang vital spots...
at hindi talaga gustong puruhan ang isa't isa...
Pero kalaban ko pa rin si Yujiro Hanma.
Ang unang matinong tira ni Papa sa loob ng apat na taon, halos 1,500 araw.
Wala siyang balak na puruhan ako pero...
Sa sandaling 'yon, ramdam niya ang kahinaan niya.
Napakalaki ng agwat niya sa tatay niyang si Yujiro.
Ngayon din! Mismo!
Kahit pa mala-munggo ang utak mo, mabilis matuto ang katawan.
Minsan na 'tong minaliit dahil mga ina at bata lang ang gumagamit nito.
Heto na! Gagawin niya 'yon!
Tamang-tama 'to.
Hindi nakamamatay pero matindi ang sakit na idudulot.
Whip Strike.
Gawin mo lang.
Ang ginagawa ng mga babae't bata.
Ano'ng pakiramdam ng Whip Strike ni Yujiro Hanma?
Ano kaya?
Ngayon lang naramdaman ni Baki ang tinanggap niyang tira.
Ang ilang sandaling dapat sana'y nakalaan sa counterattack,
ngayo'y magagamit na lang para ihanda ang sarili.
At doon na nga...
Aray!
Ang hapdi...
Ang sakit!
Hindi 'to balewala lang.
Pangalawang beses mo nang tumayo dahil sa 'kin ngayon araw.
Ang katawang akala niya'y napatatag at napalakas na niya...
ay naging balewala sa kahinaan nitong tumanggap ng sakit.
Para 'tong latigong bakal.
Na puntirya ang pinakamalaking organ ng katawan, ang balat.
Imposible 'tong maprotektahan nang lubos. Wala siyang magawa kundi gamitin 'yon.
Ang depensang gamit ng kababaihan at mga batang itinuro ng kaniyang ama.
Damdamin mo ang sakit na 'to!
Damdamin mo ang sakit!
Mahihirapan kang tiisin ang sakit na 'yan.
Mapunta ka sana sa kawalan kung saan malilimot mo lahat...
Hindi na nakakagulat na nabigla ang binata.
Tila binalatan ang kaniyang ama sa biglaan niyang pagbabago.
Madali lang 'tong maunawaan.
Sabihin na nating sinampal mo ang kanan mong kamay.
Sasampalin mo naman ang kaliwa para mabawasan ang sakit.
Ipinakakalat niya ang sakit mula sa Whip Strike.
Mulat na mulat ang mata niya. Kagat na kagat ang ngipin.
Buong lakas na isinara ang kamao
at binuksan sa parehong lakas.
Buong lakas niyang inunat ang kamay, pinatigas sa parehong lakas.
Buong lakas na pinirme ang mga binti, saka inangat nang buong lakas.
Inipit papaloob ang tiyan.
Pinatagilid ang bewang.
Pinaigting ang dibdib.
Pinatigas ang likod.
Hindi niya pinalambot ang bawat bahagi ng kaniyang katawan.
Sa madaling salita...
Tama, pinakita niya ang bawat hibla ng kaniyang muscle at nanatiling nakatayo.
Dahil sa pagpapatigas ng laman, naipakalat niya ang sakit mula sa balat.
Halos hindi niya mapanatili ang kalmado niyang mukha.
Wala lang? Hindi ba masakit?
Kahangalang hindi puntiryahin ng isang bubwit ang vital point.
Gaano ka man katanga,
alam kong kahit papaano naiintindihan mo na.
Halika!
Sumugod kang parang naghihiganti ng magulang!
Hindi mo na kailangang ulitin.
Paghihiganti rin naman 'to.
Sa unang pagkakataon, pomustura ang binata para lumaban.
Mula bukas na palad patungong kamao... Ang simbolo ng pagbabagong 'yon.
Bukas pa rin ang kamay ni Papa.
Pumostura na ako.
Hindi 'yon.
Hindi ako kusang pumostura nang ganito.
Napilitan akong pomustura.
Ganiyan nga.
Buong lakas mo 'kong sugurin na parang baguhan.
Baki!
Ha?
Ibigay mo lahat ng makakaya mo, Baki!
G. Tokugawa...
'Wag kang mag-alala.
Lahat ng kalapit na mga residente at mga guest ng hotel
ay inilikas na ng militar.
Buhay na buhay si tanda.
Durugin mo 'yang Ogre na 'yan kasama ng buong gusali!
Salamat sa inyo.
Hindi na ako kinakabahan.
Mula ngayon, pakakawalan ko na lahat.
Maling-mali.
Grabe!
Sa sandaling unat na unat na ang left straight ko na parang poste...
Sinabayan niya 'to para salubungin ang suntok!
Basang-basa niya.
Ibang klase.
Baki, huling beses na 'yon.
Alam niyang nagsisinungaling ako.
Nagpigil ka.
Nagpigil din ako bilang tugon sa pang-iinsulto mong 'yon.
Kailangan ko nang ipakita sa kaniya ang totoong ako...
Hindi na mauulit 'yon.
Sinabi mo pa. Ang nakatayo sa harap ko...
ang pinakasimbolo ng lakas, pinalilibutan ng di-mabilang na tagumpay sa laban.
Natural lang na basang-basa niya agad ang lahat ng gagawin ko.
Hay...
Ano ba, Baki.
Tama na 'yan.
Pakitaan mo naman si Papa ng totoong galing mo.
Totohanin naman natin 'to.
Puwede?
Anong...
Tagapagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot