BAKI HANMA
Bu kıyafet buraya uymaz.
Sizi bekliyorduk Bay Hanma.
Size özel bir oda hazırladık. Böyle buyurun.
Acıymış.
Espressonun bu kadar acı olması şart mı?
Acıydı ve sonrasında daha da acı bir muhabbet başladı.
Bunu neden şimdi soruyorsun?
"Neden" mi?
Çünkü gerçekten bilmek istiyorum.
O kadar mı garip?
Babamın annemi neden öldürdüğünü sormak çok mu garip?
Daha önce hiç sormadım.
Neden? Annemi neden öldürdün baba?
Arsız bir çocuğun kavrama seviyesiyle bazı sınırlar aşılmamalıdır.
Haddini bil!
Oğlu olarak bunu bilmeye hakkım var.
Baba, cevap vermen için ne yapmalıyım?
Baba...
Affedersiniz.
Onlara hizmet eden restoran müdürü Mitsuo Nonaka
olanları şöyle anlattı.
O manzarayı asla unutmayacağım.
Öyle korkunçtu ki gözlerimden şüphe ettim.
Böyle mi yapmalıyım?
Seni küçük...
Ya da belki
böyle!
Deprem oluyor!
Büyüğe benziyor!
Gizemli bir manzaraydı.
Sadece o ikisi titremeden duruyordu.
Evet, küstah bir çocuksun
ama bana dokunmanın ne demek olduğunu sen bile bilirsin.
Dokunmak mı?
Hadi ama, bir şey yapmadım ki.
Sende işe yaramasını beklemiyordum.
Muhteşem Ogre için boğma tutuşu sadece bir oyundur.
Aramızdaki maça baba oğul kavgası diyormuşsun.
-Öyle demeyeyim mi? - Hayır.
Sorun değil.
Baki...
Hazır ol!
POLİS
Bana şaplak attın!
Baki...
Babasıyla kapışmayı dört yıldır iple çekiyordu.
Yine de genç adam zorlandı.
Ama hangi konuda?
Geri çekilmek istedi. Uzak durmak istedi.
Kaçmak istedi.
Babasının emriyle
hazır ola geçmekten kendini alamadı.
Babası yanına yaklaştığında kaçmadan edemedi.
Sonra insanlık dışı o darbe geldi.
Havadayken,
dışarı uçarken
ve kendini korurken
kaçınılmaz bir aydınlanma yaşadı.
O bambaşka bir seviyede!
Senin suçun değil.
Bu suç sana ait değil,
babanın boynunu tutan bu ele ait.
Seni piç.
Genç adam anlamaya başlamıştı.
Babası hayati noktalara vurmuyordu.
Yani bu bir dövüş değildi. Terbiye ediliyordu.
Belli ki yaptıklarını yeterince düşünmemişsin.
İyi mi acaba?
Yemeğinizi böldüğüm için özür dilerim.
Gördüğünüz gibi küstah oğlumu
terbiye ediyorum.
Olamaz!
Şimdi onu eğitiyorum.
Ebeveyn ve çocuk. Baba ve oğul.
Sürekli çatışmaya davetiye çıkaran bir ilişki.
Babasını alt etmeye çalışan oğul.
Alt edilmeye izin vermeyen baba.
Ne güzel, değil mi?
Ne güzel!
Bu bir insan!
Hayır! Ne yapıyorsun ya?
Cinayet-intihar mı?
Hayır! Bunu asla yapmaz! Eminim!
İntihara ondan daha uzak biri yoktur!
Baki, iniş için hazırlan.
İniş mi?
Yüksek bir binadan atlarken belli bir hedefe inmek mümkün mü?
Hava Öz Savunma Kuvvetleri 1. Hava İndirme Tugayı'nda
Hava İndirme Eğitim Birliği mensubu, 345 atlayış yapan
53 yaşındaki Astsubay Başçavuş Akio Kamura şöyle dedi.
Mesafe ve yükseklik lazım.
Örneğin 3.000 metre yükseklikte doğru bir duruştaysanız
60 saniyede 1.000 metre yol alabilirsiniz.
O yüzden 150 metre yukarıdan atlayıp
zemindeki otoparkta bir arabaya inmeniz mümkün olabilir.
Yüksek bir binadan düşen birinin
bir aracın üstüne düşerek kurtulduğu birkaç olay olmuştur.
Ama yine de...
Yaşıyor.
Bu lüks arabalar işe yaramaz olsa da
böyle anlarda çok iyi yastık oluyor.
Pekâlâ. Yemeğimizi yedik. Çayımızı içtik.
Bebek gibi davranmayı kes.
Sadece bu kadarla pes etmiş olamazsın!
Kaldır beni. Hareket edemiyorum.
Kaldır beni.
Solla el sıkışma bir ilişkinin sonunu simgeler.
Yine de sürpriz bir saldırı yaparak
babasını kendi nezaketiyle vurdu.
Haksız bir hamleydi.
Oğlanın kalbinden geçen o hisler...
Pişmanlık mıydı? Kendini bilme mi? Suçluluk mu? Başarı mı?
Kazandığını ya da kaybettiğini düşünecek vakti yoktu.
Oğlanın zihninde istemsizce beliren görüntü
işte buydu.
Sürekli rüzgâr ve yağmurla hırpalanan devasa ve ebedî bir kaya.
Yuvarlak yüzeyi parlaktı
ve bir santimetrelik kauçuk tabakasıyla kaplanmıştı.
Bütün gücünü kullanıp avucuyla vurduğu şey buydu.
Bir anda zihninden bir sürü görüntü geçti.
Çoğu ciddi ve umutsuzdu.
Seni küstah piç!
Durdurun onu!
Dur!
Arsız veledin tekisin ama hayati noktalardan kaçıp şamar attın.
Yujiro'ya yumuşak davranmanın bedeli...
...biraz ağır olacak.
Kendini ne sandın?
Bana yumuşak davranmaya...
...hakkın olduğunu mu sanıyorsun?
Bu hakka sahip misin lan?
Cevap ver bana!
Çok acıdı orospu çocuğu!
Uzun bir gece olacak.
Doğru bildin baba.
Sana cevap vermem gerekmiyor.
Bu bir savaş değil.
Sadece ikimiz karşılaştığımız sürece
bu bir baba oğul dövüşü olacak.
O yüzden hayati noktalara vurmayacağım.
Geriye dönüş!
Baba oğul dövüşü bu, zarar vermek istemeyiz...
Çok mantıksız bir veletsin.
Hayati noktaları hedeflemiyor
ve zarar vermek istemiyor olabiliriz...
Yine de Yujiro Hanma'yla dövüşüyorum.
Dört yılın, yaklaşık 1.500 günün ardından babamın ilk düzgün vuruşu.
Hayati bölgelerden kaçınıyor olsa da...
O anda çok güçsüz hissetti.
Babası Yujiro'yla arasındaki fark çok fazlaydı.
Hemen! Şu an!
Beyinsizin teki de olsan vücudun hemen pişman olur.
Kadınlar ve çocuklar kullandığından eskiden bu hareket küçümsenirdi.
Yapacak! O hareketi yapacak!
Şimdi bunu kullanmanın tam vakti.
Ölümcüllüğü düşük ama verdiği acı çok büyük.
Kamçı Vuruşu.
Kadınların ve çocukların hareketini yap bakalım.
Yujiro Hanma'nın Kamçı Vuruşu nasıl olur acaba?
Neye benzer?
Baki'nin aldığı darbe daha öncekilere hiç benzemiyordu.
Babasına karşı saldırı için kullanacağı o kısa anlarda
ancak kendini acıya hazırlayabilirdi.
Ve sonra...
Acıyor...
Çok acıyor!
Tamamen de işe yaramaz değilmiş.
Bugün ikinci kez hazır olda durdun.
Geliştirip güçlendirdiğini sandığı vücudu...
...acıya dayanıksız oluşunun ihanetine uğramıştı.
Çelik bir kamçı gibiydi.
İnsan vücudunun en büyük organı olan deriyi hedef almıştı.
Tamamen kaçmak imkânsızdı.
Tek çaresi bunu kullanmaktı.
Babasından öğrendiği,
kadın ve çocukların savunma sanatı.
Acıyı hisset lanet olası!
Bu acıya katlanmak zordur.
Her şeyi unuttuğun o hiçlik âlemine gir bakalım...
Genç adamın şok olması şaşırtıcı değildi.
Babası ani değişim yüzünden derisi yüzülmüş gibi görünüyordu.
Aslında anlaması çok basit.
Sağ elinize vurdunuz diyelim.
Peşine sol elinize vurursanız acıyı azaltırsınız.
Kamçı Vuruşu'nun acısını dağıtıyordu.
Gözleri şişti.
Dişleri gıcırdadı.
Yumruklarını tüm gücüyle sıktı
ve aynı büyük güçle açtı.
Kollarını tüm gücüyle düzleştirdi ve aynı güçle esnetti.
Bacaklarını tüm gücüyle indirdi ve aynı güçle kaldırdı.
Karnı içeri çekildi.
Kalçaları eğildi.
Göğsü sıkıştı.
Sırtı gerildi.
Vücudunun hiçbir yerini gevşetmemeye çalıştı.
Başka bir deyişle evet...
Hiç hareket etmeden tüm kaslarını esnetiyordu.
Tüm vücudunu aynı anda esnetmenin acısı,
derisindeki acıyı dağıttı.
İfadesiz yüzünü zor kontrol edebildi.
Acımadı mı? O acı boşa mı gitti?
Acemi bir veledin hayati bir noktayı hedeflememesi aptallık.
Ne kadar taş kafalı olursan ol,
eminim artık bir şekilde anlıyorsundur.
Saldır hadi!
Ebeveyninin intikamını alacak gibi saldır!
Tekrar etmene gerek yok.
Zaten intikam bu.
Genç adam o gece ilk kez dövüş pozisyonu aldı.
Açık bir el yumruğa dönüştü...
Önemli bir değişim.
Babamın elleri hâlâ açık.
Pozisyon aldım.
Hayır, öyle değil.
Kendi irademle karar vermedim.
Pozisyon almaya zorlandım.
İşte böyle.
Acemi biri olarak tüm gücünle saldır bana.
Baki!
Elinden geleni yap Baki!
Mitsunari...
Merak etme.
Civardaki tüm sakinler ve otel misafirleri
ordu tarafından tahliye edildi.
Ne enerjik bir ihtiyar.
Ogre'ı bütün binayla birlikte yok et!
Teşekkür ederim.
Üzerimdeki gerginlik azaldı.
Artık tüm gücümü kullanacağım.
Öyle olmaz.
Harika!
Sol yumruğum sağlam bir direk gibi dümdüz uzandığı anda...
Yumruğuma tam o anda karşılık verdi!
Beni çözmüş.
Çok iyi.
Baki, bu son olsun.
Yalan söylediğimi biliyor.
Kendini tuttun.
Senin hakaretine karşılık ben de kendimi tuttum.
Ona içimdeki gerçek beni göstermeliyim...
Bir daha yapmam.
Orası kesin.
Karşımda duran şey
gücün vücut bulmuş hâli ve sayısız zaferle süslenmiş.
Tabii ki bir bakışta tüm yeteneklerimi görebilir.
Tanrım...
Hadi Baki.
Yeter artık.
Babana gerçek yeteneğini göster.
Gerçekten dövüşelim.
Tamam mı?
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci