BAKI HANMA
Baki, bu son olsun.
Yalan söylediğimi biliyor.
Kendini tuttun.
Senin hakaretine karşılık ben de kendimi tuttum.
Ona içimdeki gerçek beni göstermeliyim...
Hadi Baki.
Yeter artık.
Babana gerçek yeteneğini göster.
Gerçekten dövüşelim.
Tamam mı?
İçinden geçeni görüyorum Baki.
Acele et ve gücünü göster bana.
Hadi.
Mantıklı. Tabii ki içimden geçeni görür.
Bu noktaya gelmek için tüm yaptıklarım,
gelişimim, evrimim...
Eminim her şeyi görmüştür.
Pekâlâ babalık.
Rahatlat...
Kaslarımı...
Tüm eklemlerimi...
Organlarımı...
Vücudumdaki nemi bile...
Ancak o zaman
inanılmaz bir hıza ulaşabilirim.
Sadece öğretmenim olan o canlının ulaşmayı başardığı,
maksimum hızına eşit çıkış hızı!
Sabırsızlanıyorum. Sana sarılmak istiyorum.
Sakın durma!
Rahatla...
Tüm gevşemeleri aşan bir gevşeme.
Kas liflerinin bilinçaltında kalan o sertliği bile erit.
Genç adamın zihninde, kas lifleri artık liflikten çıkıp
sıvıya dönüşüyordu.
O sıvının da buharlaştığını hayal etti.
Ultra gevşeme.
Şimdi!
Sadece hamam böceğinin sahip olduğu
maksimum çıkış hızına ulaştı.
Buna ne dersin baba?
Oğlunun geliştirdiği,
saatte 270 kilometrelik hareket,
"Hamam Böceği Sıçraması"!
Çıplak ayakla sayısız cam kırığına basıyor
ama tek bir damla kan akmıyor.
Bu sıradan bir eğitim değil...
Bu ne böyle?
Bunu nereden öğrendin?
Kas liflerini sıvılaştırdın,
onları buhar hâline getirdin
ve bir an sonra gerdin.
Ortaya çıkan patlayıcı güç,
beklentilerimi fazlasıyla aşıyor.
Geçmişte birçok yarışmacı ve dövüş sanatçısı
bu zor rahatlama hareketini denedi
ama sıvı seviyesine kadar rahatlamayı kimse başaramamıştı.
Bu yeteneği nereden öğrendin?
Sana kim öğretti?
Öğretmenin kim?
Baki...
Öğretmenin mükemmelmiş.
Bir şehir efsanesi var.
En güçlü baba ve oğulun efsanesi.
Tokyo'nun altında bir yerlerde, gizli bir dövüş arenası var.
Dövüşçüler, dövüş sanatçıları ve yarışmak isteyenler
en güçlüyü belirlemek için orada toplanır.
Kurallar olabildiğince basittir.
Çıplak elle dövüş. Hepsi bu.
Kasıklara vurmak, göz çıkarmak,
hatta ısırmak bile serbesttir.
Bu zorlu yarışmanın şampiyonu,
ne inanılmazdır ki 17 yaşında bir gençtir.
Ama gençlerin en güçlüsünü korkutan adam da
evet, babasıdır.
İnsanları yenen, diğer türleri katleden,
silahları ve askerî teçhizatı alt eden ve sonunda
tüm güçlüleri yenerek askerî güçleri bile korkutan kişi.
Yetkililer ona temkinli yaklaşıyor.
Saf gücün olanaklarını sonuna kadar kullanan bir adam.
Şehir efsanesinin devamı ise şöyle.
Son dönemde araları tehlikeli biçimde gergindi.
Bu yeraltı hikâyesi gençleri ele geçirmişti.
ŞEHİR EFSANELERİ
Bu adam bile bazen şaşırabiliyor.
Bu kalabalık da ne böyle?
Ogre!
-İşte orada! - Gerçekten o mu?
Lanet olsun.
Ayağa kalktığı anda...
Harika! İşte geldi!
Baki mi o?
Baki!
Baban nerede?
Ogre!
-İşte orada! -İşte orada!
Her şey bir haber programıyla başlamıştı.
Az önce bir son dakika haberi geldi.
Çevik kuvvet ve Öz Savunma Kuvvetleri
Tokyo, Shinjuku'daki Park Hilton'un çevresini kapattı.
Sebebi de çok şaşırtıcı,
tek bir babayla oğlu arasındaki baba oğul kavgası.
UZAK DURUN
Bay Kasuga.
Şuna bakın!
Tanınmaz hâle gelse de bu bir araba.
En şaşırtıcı kısmı da Başbakan'a ait olması.
Başbakan mı?
Bir kaza ya da bir olay mı oldu?
Üstüne düştüler!
Babayla oğul kavga ederken otelin tepesinden düştüler.
Otel güvenlik çemberine alındı, bir araba yok oldu
ve ordu görevlendirildi.
İnanılmaz bir baba ve oğul olmalılar.
Fark ettiler.
Burada, orada ve orada da fark ettiler.
"O babayla oğlunu tanıyorum!"
ŞEHİR EFSANELERİ
"Babayla oğula ait o söylenti..."
"Dövüşleri başladı!"
"Yetişirim."
"Şimdi çıksam yetişirim!"
Baki!
Dünyanın en güçlüsü!
Bu bir sergi değil ama...
Ani ve beklenmedik bir gelişmeydi.
Akılalmaz büyüklükte, muazzam bir kalabalıktı.
Bu insanları buraya kim çağırdı?
Keskin zekâsıyla ünlü Yujiro için bile
hayal edilemez bir şeydi.
Dahası, en yakın istasyon insanlarla doluydu.
Seyirci sayısının artacağı kesindi.
Elbette insanların önünde ilk kez dövüşmüyordu.
Ama bu atmosfer ona çok yabancıydı.
En güçlü baba ve oğul karşı karşıya!
Ne kadar güçlüler?
Hadi gidelim. Bugünlük bu kadar.
Durmayacağım.
Ne?
Yoksa şunu mu diyorsun baba?
"İnsanların önünde hata yapmaya utanıyorum.
Neden bunu şimdilik ertelemiyoruz?"
Değil mi?
Delirdin mi oğlum?
Saf kalabalığın gözleri,
genç adamın art arda yaptığı üç vuruşu göremedi.
Ama çıplak gözler bir şekilde...
...saldırıda kalkan toz dağıldıktan sonraki anları görebildi.
- Neydi o? - Patlama sesiydi.
Birden havada belirdi. Sonra patlama sesi oldu.
Hiçbir şey görmedim.
Tıpkı genç adam gibi onlar da hâlâ öğreniyordu.
Kim başlayacak?
Tabii ki Ogre!
Hayır, Baki olacak!
Başladı bile.
Çoktan başladı.
Doğru.
İki ustanın dövüşü böyledir.
Karşılaştıkları anda başlar.
Anladım.
Peki. Bunu ben öğretmiştim.
Bir dövüş tek başına bitirilemez.
Bunun için iki taraf da anlaşmalıdır.
Yumruklar başlayınca sevip sevmemen önemsizdir.
Saldırmaktan başka çaren olmaz.
En son ne zaman birinin kanımı döktüğünü hatırlamıyorum.
Tehlikeyle karşılaşırsan
onu tek başına aşmalısın.
Hayati noktalarına üç kez vurarak ona saygımı sundum.
Ama şuna bakın. Sarsılmadı bile.
Gerçekten vurdum mu?
Yoksa vurmama izin mi verdi?
Ne olursa olsun,
devam etmekten başka çarem yok.
Rahatla...
Eri...
Zihnim suya dönüşsün...
Evet, işte böyle.
Hareket edemedim! Bir adım bile atamadım!
Bana karşı aynı hareketi iki kez kullandın...
"Küstah."
O kelimeyi duyduğuma eminim...
Sanırım.
Kenichi Sawai, Japon olsa da olağanüstü bir kungfu ustasıydı.
Kendisi şöyle demişti.
"Atış yapan bir beyzbol atıcısıyla
aynı esneklikte kolunuzu savurursanız
ve rakibin suratına vurursanız inanılmaz bir zarar verir.
Gözlerle burun aynı anda darbe alır
ve rakibinizin gözleri öyle sulanır ki bir şey göremez."
Oradan mı uçtu?
On metreden fazla!
Bu tarafa geliyor!
Ogre.
Biliyor musun Ogre...
Senin adına sevindim.
Hayalin gerçek oldu.
Çok sevdin
ve arzuladın...
Onu yetiştirdin,
büyüttün
ve beklediğin o gün nihayet geldi.
Biraz kıskandım.
Belki aldığı hasara biyolojik tepkiydi,
belki güçsüzlüğün verdiği dehşetti
ama yüzünden durmadan yaş akarken
genç adam sessizce sadece bu sonuca varabildi.
Baba oğul dövüşünün sırası değildi.
Onunla savaşmalıydı.
Ayağa kalktı!
Pekâlâ, hadi bakalım.
Bekleyin. Kanaması durdu.
Ringde kan kaybeden dövüşçüye
ilk yardım olarak hemostat kullanılır.
Ama kanamayı durdurmada çok daha etkili bir yöntem vardır.
Dövüşme azmi.
Güçlü bir dövüş isteği adrenalin salgılanmasını sağlar.
Kanamayı en iyi o durdurur.
Kanamayı durdurmak için dövüşçüleri kasten kışkırtıp,
onlara mücadele ruhu aşılayan yetenekli yardımcılar vardır.
Demek henüz pes etmedin.
Pes etmek mi?
Saçmalama.
Senin adına sevindim.
Senin adına sevindim Baki.
Seninle oynasın.
Gönlünce oynamasına izin ver.
Baki...
Çocuğuyla bu kadar oynayan başka baba yoktur!
Sana borçluyum.
Öz Savunma Kuvvetleri'yle çevik kuvvet birlikte çok iyi çalıştı.
Sıradan vatandaşlar güvende olur sanıyorum.
Kan bağımız olduğu belli...
Şu ana dek harikaydı.
Ama bu bir dövüş sporu.
Demek öyle.
Geldi.
O zaman...
...görsün bakalım.
Gözlerinle görebileceğini biliyorum.
Bakışlarınla kesin görebileceksin.
Sen...
Yetenekli bir shokeiken ustasının taklit ettiği hayvanı
karşısındaki görebilir.
Rakibe görünmesini sağlayabilir.
Seyirciler daha önce hiç görmedikleri
bir manzarayla karşılaştılar.
T-Rex'in en büyük rakibinin şekli.
Seni lanet olası sadık oğlum!
O sırada...
...baba oğul kavgasını izleyen biri vardı.
Kusursuz gözlere sahip biri mi?
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci