BAKI HANMA
Alam kong magagawa mo, sa mga mata mong 'yan.
Sa paningin mong 'yan, siguradong kita mo.
Ano na, Papa?
Siguradong gustong makita 'to ni Yujiro Hanma.
Dinala ko 'to mula pa sa napakatagal na panahon.
Ang mortal na kaaway ng T-Rex, ang Triceratops.
Ang masiglang galaw ng binata...
Ang bigat ng pagtapak niya...
Ang tingin na tila dedikasyon ng sinaunang panahon...
ay nagpaalala sa lahat sa isang bagay.
Ang damdamin sa likod ng form na 'to...
Ang bigat ng form na 'to...
Ang layuning pumatay ng form na 'to...
Malinaw lahat ng 'to sa mga manonood.
Nakikita ko.
Grabe.
Ang laki.
Sobrang laki. Anim na metro... Hindi, walo.
At lalo na sa mala-diyos na paningin ng kaniyang ama.
Sa ngayon, naglaho na ang katawan ng binata...
at tanging masidhing damdamin na bumuhay sa ilusyon ang nagkaanyo.
Bata pa lang, binalot na nito ang kaniyang imahinasyon.
Nang mamulat sa kalooban ng katawan, madalas 'tong sumagi sa kaniyang isipan.
Ang totoo, pagtungtong niya sa sapat na gulang, di pa rin 'to nawala.
Hindi lang lima o anim na beses.
Gaano ba talaga sila kalakas?
Halika.
Sasamantalahin ko na, kaya sige na.
Gaya ng matagal ko nang pinapangarap, halika!
Sumugod na siya! Sa wakas, nagamit na niya 'to,
ang Triceratops Fist!
Diyos ko po!
'Yong kotse!
Binaligtad nila!
Aaminin ko,
ang lakas na kinakailangan para sunggaban ang katawan kong higit 100 kilo,
habang sinisira ang aspalto at binabaligtad ang sasakyan,
imposibleng ang wala pang 70 kilo na katawan mo 'yon.
Nabuhayan ako sa sinaunang lakas na 'yon.
Ngayon naman,
ang ideal na Shokeiken,
sa madaling salita, ang estilong dapat pagsikapan ng lahat...
Ipapakita ko sa 'yo.
Yushoken na ginagaya ang fighting style ng isang oso.
Kokeiken na mula sa puwersa ng tigre.
Toroken na ginagamit ang fighting style ng mantis.
At nandiyan ang orihinal mo...
Kyoryuken, ang dinosaur fist.
Baguhin man ang form,
pero ang totoo, panggagaya lang sila.
Mukhang maganda 'yan.
Sige, ano'ng ipapakita mo?
'Wag kang kukurap,
heto na ang ideal form ng Shokeiken.
Binalewala lang 'to ng tatay niya, sinabing panggagaya lang 'to.
Ano namang gagamitin niya? Ano ang gagayahin niya?
Hangal ka.
Siyempre't gawa-gawa ko lang ang isang 'to.
Ano?
Ha? Ano 'yon?
Ano?
Naiintindihan ko na.
Ikaw na ikaw nga 'yan, Papa.
Hoy, hindi ba't...
Shokeiken na mula sa fighting style ng pinakamalakas na fighter.
Kaya't nauwi 'to sa Yujiro Hanma form!
'Yon 'yong liwanag na nakita natin!
Pagpasensiyahan mo na.
Hindi ko alam kung may ilalakas pa 'to.
Sinabi mo pa.
Iniangat ni Papa ang braso niya, saka nagpakawala ng pasabog sa ere.
Bumulusok ang di-makitang puwersa sa ere at tumama sa akin.
Gano'n ang pakiramdam no'n.
May napakagandang kurbada sa ere ang round kick niya.
At gaya ng suntok niya, may di-makitang puwersang kumawala.
Nagkaroon na ng pisikal na anyo ang puwersa at kitang-kita na.
Hindi nagsinungaling si Papa.
Isinasagawa ng mismong Yujiro Hanma ang "Yujiroken."
Napakalakas nito, natural, at napakaganda.
Ang Yujirong ginaya ang sarili niya.
Wala nang mas natural pang form ng Shokeiken.
Kumusta ang sarili kong form?
Papa.
May kamao kang sintibay ng kay Yujiro Hanma.
May mga muscle na sinlakas ng kay Yujiro.
May bilis ka ni Yujiro.
Natural na magiging perpekto ang pagsasagawa mo ng isang Yujiro Hanma.
Pero Papa...
Ano?
Wala sa panlabas nitong anyo ang kagandahan ng isang fighting form.
Talaga ba? Wala sa panlabas na anyo?
Kung gano'n, ano naman?
Kung hindi ninyo alam, ituturo ko.
Tama. Ang layunin ng form ay laging kung paano 'to magagamit sa laban.
Kailangan ko 'yong ituro sa tatay ko.
Buwisit.
Di ko na maalala kung kailan ako huling napaganito.
Ha? Bumagsak ba siya?
Ha? Ano'ng nangyayari?
'Yong tatay niya...
Napatid ba siya?
Parang mas nadapa yata siya.
Ang batang 'to... Ganito na ang lebel na narating mo sa edad na 18?
Alam kong wala nang mas maganda pa na paglaruan bukod sa anak ko.
Pero,
hindi ko alam na may tinatago kang barahang gano'n.
Hindi ko sinasadyang maglabas ng hudyat.
Ginamit mo ang kalahating segundong kailangan para igalaw ang katawan
at para makalamang.
Magaling.
Tatapikin ko ang ulo mo. Halika.
Ha?
Ano'ng pinagsasabi mo? Patawa ka!
Ano 'to?
'Wag ka nang mahiya. Halika.
Laban 'to!
Natural lang na purihin ko ang tagumpay ng anak ko.
Ha?
Ano?
Ha? Luha...
Ano'ng... Ano'ng nangyayari?
Halika na. Tatapikin ko ang ulo mo.
Sinabi ba niyang...
"Tapikin ang ulo"?
Di ba?
Tama ako ng pagkakarinig! Sinabi niya! Tatapikin niya raw ako sa ulo!
At ang kamay niya...
Malinaw na malinaw, tatapikin niya lang ako sa ulo!
Ano na? Halika na.
Ano ba'ng pinagsasasabi mo?
Natural lang na purihin kita.
Kalokohan.
'Wag ka nang mahiya. Halika na.
Laban 'to!
Ano naman?
Sino namang ama ang hindi pupuri sa tagumpay ng anak niya?
Ha?
Ang pakiramdam na 'to...
Labinlimang sentimentro pababa sa collarbone ng binata,
sa kaniyang kaibuturan, may kung anong kirot na sumulpot.
Kahit pa masakit, hindi niya 'to pinakawalan.
Kirot na mahirap pakawalan.
Hindi ko kayang panoorin 'to.
Pambihira nga naman...
Ang karaniwang papuri ng isang ama...
bagay na hindi niya naranasan sa loob ng 18 taon.
Ang pakiramdam na pinapahalagahan, ng tagumpay, at tuwa
na purihin ng isang ama...
masyadong nagkulang sa pagtanggap nito ang anak.
Masyado na siyang nasanay doon.
Ang sama mo, Papa.
Ha?
Ang sabihing tatapikin mo ang ulo ko ngayon.
Ha? Ayaw mo ba?
Wala akong sinabing...
Napakahigipit ng kamao ng kaniyang ama,
pero ngayo'y bukas na bukas na at sinusubukan siyang hawakan.
"Wala akong pakialam. Wala na."
"Bahala na kung kunwari lang o patibong niya."
"Sulit na sa aking matapik ng mga palad niya."
Hindi 'to puwede. Hindi ako papayag.
Ngayon lang 'to mangyayari.
Laban 'to para malaman ang mananalo.
Palakasan 'to.
Buti't sinabi mo!
Magaling...
Tamang-tama.
Ngayon mo lang mararanasan ang tunay na kahulugan ng lakas.
Kahulugan ng lakas?
Nagulat ka bang biglaan, ha?
Hindi ako makagalaw... Para bang iniipit ako!
Mabalik ako tungkol sa "lakas".
Gusto kitang tapikin sa ulo,
pero tinanggihan mo ako.
Ano 'to?
Madali lang naman.
Tatapikin ka lang.
Tama na!
Bitawan mo ako!
Ang sigla mo.
Lakas ang kapangyarihan na gawin ang gusto mo.
Tingnan mo 'yang maamo mong mukha.
Agad na naunawaan ng binata ang kahulugan ng lakas.
Kaawa-awa.
Bitawan mo ako, gago!
Paano niya nagagawang ganiyanin ang anak niya?
Wala nang mas sadista pa sa kaniya.
Masyado kang uhaw sa papuri.
Problema ka ngang talaga.
Malaya akong patayin at mahalin ka.
Wala akong pakialam kung payag ka o hindi.
Ang kapangyarihang hindi mapigilan.
Ang kapangyarihang matupad lahat ng gusto mo.
'Yon ang...
kahulugan ng lakas!
"Bahagi rin ng lakas ang katatagan."
"Bahagi rin ng lakas ang higitan ang sarili."
'Wag kang pauuto!
Walang dahilan para pakinggan ang kalokohang 'yon!
Grabe!
Para siyang figure skater!
Puro salita lang ang pagpapaliwanag, pampalubag sa hindi magawa ang gusto nila.
Sa madaling salita, dahilan lang ng mahihina!
Inatake mo siya nang buong puwersa, Ogre?
Walang mabuti o masama sa lakas.
Hindi nagtitimpi ang lakas.
Katunayan, walang dapat tiisin.
Kahit ang higitan ang sarili ay hindi kailangan.
Ang mga dahilang 'yon...
ang sumisira sa kadalisayan ng lakas at dapat lang mawala!
Malinaw ang intensyon ng kaniyang ama.
Natanggap ng binata ang mensahe bilang sakit, at itinuring 'tong aral.
Dahan-dahang aangat ang diaphragm mo, at mahihirapan kang huminga.
Kapupuri ko lang sa 'yo, pero heto ka.
"Talunan ka."
Iyon ang di puwedeng balewalain sa sinabi ng kaniyang ama.
Pero hindi siya makatayo. 'Yon ang kasalukuyan niyang lagay.
Medyo natuwa naman ako.
Ngayon, tatapusin ko ba sa suntok o tatapakan...
Ha?
Uy! Siya 'yon!
'Yong sinaunang tao!
Si Pickle!
Iba rin talaga ang gabing 'to!
Pi...
Maraming beses ka nang sumagi sa isip ko.
Tingnan mo siyang magselos.
Labas ka ritong tarantado ka!
Umalis ka na!
Ang mga salitang 'to ng isang kaibigan...
Mula sa Cretaceous period si Pickle, kaya imposibleng malaman niya.
Pero may ilan siyang naunawaan.
Pinagalitan siya.
Batas 'to ng kalikasan. Bawal ang manghimasok.
Patakaran 'tong kailangang sundin.
Ang ngiping kayang pumunit sa depensa ng nakalipas...
Tiwala siyang kailanma'y hindi sila mababali.
Pero isa ang natanggal.
Si Pickle, edad 145.5 milyong taon...
ay natuto na sa kalakarang panlipunan.
Pasensiya na kayo.
Para sa kaganapang 'tong patapos na sana, kahit pa masaya akong nag-umpisa muli...
Anak, kung di nagpakita ang kaibigan mo, tapos na sana 'to!
Alam kong gagawin niya...
Simulan na ba natin, anak?
Ang unang trigger battle ng modernong panahon.
Alam kong gagawin mo 'yan.
Pagtapak pasulong ng tatay niya,
sinalubong 'to ng nag-aabang niyang anak.
Pero inasahan na ng tatay niya na sasalubungin niya 'to.
Nagdesisyong umatake si A.
Kalahating segundo bago 'yon, inasahan 'to ni B at sinalubong 'to.
Agad na naramdaman ni A ang pagsalubong,
at sinalubong ni B ang pagsalubong.
Aabangan ni A ang pagsalubong ni B
pagkatapos si A, tapos si B, at tapos...
Pambihira.
Kailan ba matatapos ang siklong 'to?
Kailan ba?
Pasensiya na kayo.
Kung kaya kong manalo simula pa lang, ginawa ko na.
Pero hangga't di ko kaya...
ito lang ang magagawa ko.
Kailangan kong maghanap. Humagilap.
Dahil ipinanganak akong mahina, ang magagawa ko lang ay linlangin kayo.
Gusto kong patawarin ninyo ako.
Sige lang.
Ha?
Kahalating segundo bago... ang biglaang pagpapakawala.
Gawin mo lang.
Bilang tatay mo, tinatanggap ko ang hamon.
Ano?
Hinahamong kitang hulaan mo... at unahan akong magpakawala.
Gaya ng mga gumagamit ng espada noon.
Gaya ng mga mabibilis bumunot ng baril noon.
Kalahating segundo bago magpakawala.
Tatapusin ko ang kalokohang 'to!
Sige lang, subukan mo.
Hinahamon kita!
Tagapagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot