ΜΠΑΚΙ ΧΑΝΜΑ
Μισό δευτερόλεπτο για να αντιληφθεί το "τώρα".
Μια θεϊκή κατάσταση που το ίδιο το άτομο δεν συνειδητοποιεί.
Η αντίληψη εκείνης της στιγμής...
Όλοι οι άνθρωποι εκπέμπουν ένα "σήμα" μισό δευτερόλεπτο πριν.
Με τα χέρια στις τσέπες και παρατηρώντας αδιάκοπα,
παρακολουθώντας το "τώρα" που θα έρθει.
Όπως ένα σπαθί στη θήκη του
που περιμένει τη στιγμή που θα τραβηχτεί.
Το "τώρα" που μπορεί να έρθει άμεσα.
Ακόμα και τώρα, αυτό το "τώρα" μπορεί να έρθει αμέσως μετά.
Σωστά.
Πώς; Τι;
Πατέρας και γιος, συγγενείς εξ αίματος, διερευνούν τις προθέσεις τους.
Μα δεν είναι σωστό.
Τι κάνει;
Φτάνει.
Μην περιμένεις το μισό δευτερόλεπτο πριν αποφασίσεις να επιτεθείς.
Γιατί το κάνει αυτό;
Θα σου πω.
Θα μου πεις;
Δεν χρειάζεται να 'ναι κάτι βιαστικό η "ενεργοποίηση" μισό δευτερόλεπτο πριν.
Πέντε δεύτερα!
Θα μετρήσω εγώ αντίστροφα πέντε δευτερόλεπτα πριν επιτεθώ.
Τι; Αντίστροφη μέτρηση; Είσαι...
Θα λυγίσω ένα ένα τα δάχτυλα,
και μόλις το χέρι μου γίνει γροθιά,
θα την εξαπολύσω.
Θεωρητικά περίμεναν ένα έναυσμα,
μα μετατράπηκε σε τελείως διαφορετικό παιχνίδι.
Η σωματική προετοιμασία. Η ψυχική προετοιμασία.
Προετοιμάσου.
Για στάσου! Δεν έχω συμφωνήσει ακόμα!
Πέντε.
Τέσσερα.
Τι παιχνίδι παίζει;
Τρία.
Δύο.
Ένα!
Πάρ' την!
Τώρα!
Το "τράβηγμα" έγινε πιο γρήγορα από κλάσμα του δευτερολέπτου.
Το σώμα τού νεαρού αποφάσισε ότι η πιο γρήγορη κίνηση
δεν ήταν να βγάλει τα χέρια από τις τσέπες,
μα να κρατήσει τα χέρια στο ίδιο ύψος
και να χαμηλώσει το σώμα του.
Μοιάζει με
την κίνηση του σώματος και το σκεπτικό του τραβήγματος του σπαθιού.
Όπου η λαβή παραμένει κάτω, κι ο γοφός έχει γυρίσει για να το τραβήξει.
Ήταν το καλύτερο δώρο απ' τον γιο του, τον Μπάκι.
Η άνω γνάθος και η κάτω γνάθος...
Μια κίνηση που μιμείται τις γνάθους του τίγρη.
Η κίνηση Βασιλιάς Τίγρης!
Εξαιρετικό κατόρθωμα!
Χτυπήθηκες με μια κλασική μαχητική κίνηση...
Μάλλον έχεις γίνει αργός τώρα που γερνάς, Όγκρε.
Μα και πάλι...
Μπάκι, είσαι απίστευτα δυνατός, μικρέ.
Ένιωθε ξεκάθαρα τον χοντρό λαιμό του πατέρα του κάτω από το γόνατό του.
Ένιωθε ξεκάθαρα ότι είχε κλειδώσει το χέρι του πατέρα του.
Ο μπαμπάς είναι ξεκάθαρα από κάτω μου τώρα!
Μια αίσθηση επιτυχίας που τον ξεπερνούσε,
αλλά και μια υπέρμετρη ανησυχία...
Τα ένιωθε και τα δύο!
Όγκρε, ήσουν πάρα πολύ απρόσεκτος.
Ο Μπάκι είναι ένα τέρας με το δικό σου DNA.
Τον υποτίμησες υπερβολικά.
Βρε βλάκα.
Μπαμπά, μ' ακούς;
"Αναρωτιόμουν τι θα έκανες,
κι αυτό είναι ακριβώς το κόλπο που περίμενα".
Μπαμπά, σίγουρα θα σου 'ναι δύσκολο να πεις κάτι τέτοιο στη θέση που είσαι.
Μην κάνεις μαλακίες, μπαμπά!
Μην την αφήσεις να τελειώσει έτσι!
Δεν θα σε αφήσω, γαμώτο!
Προσπάθησε να επανέλθεις!
Αυτό θα έκανε ο Γιούτζιρο Χάνμα, γαμώτο!
Μπάκι, μην το παρατραβάς.
Ο μπαμπάς σου δεν είναι αδύναμος.
Πώς;
"Εντάξει";
Σηκώνει το δεξί του χέρι...
Στάσου.
Για ποιο λόγο να σηκώσει το χέρι του;
Τι να δηλώνει; Αυτοπεποίθηση;
Δεν μπορεί να μην έχει λόγο.
Είναι ανήσυχος ή σαστισμένος; Δεν ξέρω τι θα κάνει!
Είναι εντελώς ανήμπορος σ' αυτήν τη θέση.
Τι διάολο πάει να κάνει με το δεξί του χέρι;
-Ράγισε το έδαφος! -Κοιτάξτε!
Θάφτηκε στο έδαφος!
Το χέρι του είναι θαμμένο στην άσφαλτο!
Δεν είναι άνθρωπος!
Είναι πάρα πολύ δυνατός!
Το άνοιγμα τρύπας στην άσφαλτο...
Αυτό είναι καταπληκτική ιδέα.
Αν δεν ήταν ο Γιούτζιρο Χάνμα, θα ήταν αδύνατο.
Αυτό είναι σίγουρο.
Αυτό είναι απόλυτα σωστό.
Για τον Όγκρε, το έδαφος και η άσφαλτος δεν είναι όπως για τους άλλους.
Αν παλεύεις πάνω από ζελατίνη ή άγαρ,
η καθήλωση του αντιπάλου δεν θα ήταν καθήλωση.
Συγγνώμη, μπαμπά. Αυτό ήταν όντως...
ένα από τα κλασικά κόλπα που θα έκανα.
Αλλά βλέπεις, αυτήν τη μάχη...
Πρέπει να την κερδίσω, κι ας κατουρηθώ πάνω μου.
ΟΣΤΙΝ ΝΙΚΟΛΣ ΓΟΥΑΪΛΝ ΤΕΡΚΙ
Είστε σίγουρος, αφεντικό;
Έχει περάσει καιρός από τότε που ξεκίνησε.
Ποιο ξεκίνησε;
Θέλω να πω... ότι οι ειδήσεις και τα λοιπά το έχουν κάνει μεγάλο θέμα.
Θέλεις να παρακολουθήσεις μια οικογενειακή μάχη πατέρα-γιου;
Εδώ που τα λέμε... θέλω να την παρακολουθήσω!
Κι εγώ.
Τι λέτε όλοι εσείς;
Δεν είναι φοβερός ο μπαμπάς μου;
Είναι τόσο δυνατός που ακόμα κι εγώ, ο Μπάκι Χάνμα, κατουρήθηκα πάνω μου.
Τα πήγες καλά μέχρι τον Βασιλιά Τίγρη.
Κλαις και κατουριέσαι πάνω σου πολύ εύκολα.
Ναι, σωστά. Πολύ σωστά.
Κλαίω. Κατουριέμαι. Εξαπατώ. Ξεγελώ.
Τώρα το κατάλαβες;
Θα πάρω τη νίκη με κάθε τρόπο.
Θα κλάψω αν χρειαστεί. Θα κατουρηθώ.
Θα εξαπατήσω αν χρειαστεί. Θα ξεγελάσω.
Τι ήταν αυτό;
Μία πλάγια στριφογυριστή κλοτσιά!
Για να αντεπιτεθεί;
Προσγειώθηκε!
Δεν τον χτύπησε;
Όπως το περίμενα, μπαμπά.
Πώς;
Ωραία. Φτάνει ως εδώ.
Τι συμβαίνει; Η έκφρασή του είναι ευγενική.
Δεν ήξερα ότι μπορούσε να πάρει τέτοια έκφραση!
Οι πρόχειρες προσπάθειες δεν θα ξυπνήσουν τα γονίδια που κοιμούνται μέσα σου.
Είμαι διατεθειμένος να τα ξυπνήσω.
Πώς;
Το αίμα των Χάνμα... Το DNA...
Δεν θα του πάρει πολύ.
Θα την τελειώσει.
Γιε μου, Μπάκι...
Η ζωή μου ήταν πολύ βαρετή.
Η πλάτη του!
-Ο Όγκρε! -Ο δαίμονας!
Δεν θα μπορούσε να μου προσφέρει συγκίνηση
κάποιος άλλος πέρα απ' τον γιο μου.
Τον έκανε να εμφανιστεί.
Θα το κάνει στ' αλήθεια αυτό;
Πώς; Τι;
Είναι τρελός!
Ζήσε.
Πώς;
Σ' ευχαριστώ για την υπέροχη βραδιά.
Κάνε τον πατέρα σου να χαρεί!
Σύμπτωση, ναι, μα...
Ποιος θα το 'λεγε ότι υπήρχε αίθουσα τέτοιου μεγέθους;
Καθηγητή Κρις... Τι είναι αυτό;
Με την πρώτη ματιά, φαίνεται δυσοίωνο σημάδι.
Φαίνεται σαν ζωγραφιά ενός δαίμονα.
Αυτό που με απασχολεί είναι...
Γιατί στην πλάτη;
Από ανατομικής άποψης, είναι πολύ ακριβές.
Τα χέρια, οι ώμοι και από τη μέση ως τα πόδια.
Μα γιατί στην ευχή είναι η πλάτη σαν πρόσωπο δαίμονα;
Καθηγητή, είναι θρησκευτική απεικόνιση;
Κι αυτό είναι το ίδιο πράγμα.
Αλλά το φόντο είναι διαφορετικό.
Αυτά είναι όπλα.
Αιχμές διαφορετικών μεγεθών...
Είναι όπλα που τον σημαδεύουν.
Όχι. Λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλία και τον αριθμό,
αντιπροσωπεύουν όπλα, πολεμικό εξοπλισμό.
Είναι εκπληκτικό.
Απίστευτη μαχητική δύναμη.
Όντως. Είναι πάρα πολλά τα όπλα.
Δεν σημαίνει αυτό όμως.
Σημαίνει ότι ο διάβολος αυτός είχε τέτοια μαχητική δύναμη
που χρειαζόντουσαν τόσα όπλα για να αντιμετωπιστεί.
Το μόνο σίγουρο.
Αμάν! Το αμάξι καταστράφηκε ολοσχερώς!
Θα σκοτώσεις τον γιο σου.
Η απόλυτη δύναμη για να χτυπήσεις κάποιον
και να συντρίψεις ολοσχερώς ένα φορτηγάκι ταυτόχρονα.
Ήταν κάπως αργά, αλλά ο Μπάκι κατάλαβε κάτι.
"Ναι, αυτήν τη στιγμή πολεμάω
μια υπερδύναμη που φοβίζει ολόκληρα έθνη.
Ό,τι προσπάθεια και να 'κανα, δεν θα μπορούσα να τη νικήσω".
Αυτό το συναίσθημα...
Αυτό το γλυκό μούδιασμα...
Το νιώθω. Αυτή είναι άραγε η Εγκεφαλική Ντόπα;
Με φαγουρίζει.
Πρέπει να 'χει εμφανιστεί στην πλάτη μου...
Αυτός ο μικροσκοπικός δαίμονας...
Σωστά. Έκανα ό,τι μπορούσα.
Έβαλα τα δυνατά μου.
Ακόμα και στο κατούρημα.
Στράγγισα ό,τι είχα μέσα μου.
Δεν αντέχω άλλο.
Φτάνει.
Θες να συνεχίσουμε;
Είσαι πραγματικά...
τόσο δυνατός πατέρας που νιώθω περήφανος.
Να συνεχίσουμε; Ή να το αφήσουμε;
Ξέρω πολύ καλά ότι δεν θα βγει κάτι,
αλλά όταν σε ακούω να με ρωτάς έτσι ευθέως, μπαμπά, είναι απλώς...
Μπαμπά...
Για μένα... Πώς;
Ποιος είναι;
Έχεις... Έχεις χαθεί, Γιουίτσιρο Χάνμα;
-Πώς; -Τι είναι;
-"Γιουίτσιρο"; -Ποιος είναι;
Παππού;
Δεν έχεις αλλάξει.
Έχει απίστευτα φαρδιούς ώμους.
Το παιδί μου αγωνίζεται ενάντια στο δικό του παιδί.
Μπάκι, αγόρι μου.
Πώς; Ναι;
Μπορείς να νικήσεις.
Μπορεί να τον δει;
Πώς; Τι; Τι να δει;
Τον άντρα που κατατρόπωσε την Αμερική πριν το κάνει ο Γιούτζιρο.
Κατατρόπωσε την Αμερική;
Μα... Δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείτε.
Ο Γιουίτσιρο Χάνμα.
Ο βιολογικός πατέρας του Γιούτζιρο Χάνμα.
Γινόταν η Μάχη της Οκινάουα στον πόλεμο του Ειρηνικού.
Από την 1η Απριλίου του 1945,
όταν ο στρατός των ΗΠΑ εισέβαλε στην Οκινάουα,
μέχρι τη συνθηκολόγηση στις 7 Σεπτεμβρίου στην Κάντενα,
πέρασαν έξι κολασμένοι μήνες, που ονομάστηκαν η Μάχη της Οκινάουα.
Μα τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι.
Δώδεκα χλμ. από τη βορειοανατολική ακτή του νησιού Οκινάουα,
υπάρχει ένα μικρό απομονωμένο νησί,
με περίμετρο μικρότερη του ενός χλμ. που δεν έχει ο χάρτης.
Σ' εκείνη τη μικρή περιοχή,
εκτοξεύτηκαν συνολικά πάνω από 1.000 τόνοι εκρηκτικών.
Χίλιοι τόνοι;
Έριξαν τόσα εκρηκτικά στον ιαπωνικού στρατό;
Όχι κατά του ιαπωνικού αυτοκρατορικού στρατού.
Ούτε ενάντια στους ντόπιους.
Χρησιμοποιήθηκαν εναντίον ενός ανδρός, τον Γιουίτσιρο Χάνμα.
Τον βομβάρδισε το ναυτικό από θαλάσσης.
Δέχτηκε εναέρια βομβιστική επίθεση.
Μετά από τόσους βομβαρδισμούς άλλαξε μέχρι το σχήμα του νησιού...
Έκαναν απόβαση.
Η αποστολή των στρατιωτών ήταν να εντοπίσουν απλώς το πτώμα του.
Το θεώρησαν παιχνιδάκι, αλλά όχι για πολύ.
Όρθιος μπροστά τους
στεκόταν ο Ιάπωνας που έπρεπε να φέρουν πίσω νεκρό.
Στο δεξί του χέρι κρατούσε, με τον λαιμό να κρέμεται,
τον στρατιώτη που ήταν στα μετόπισθεν.
Ο επικεφαλής της επιχείρησης, υποστράτηγος Τζέιμς, είπε το εξής.
Ακόμα κι ενάντια στο θωρηκτό Γιάματο,
είχαμε μόνο 12 απώλειες πριν βυθιστεί!
Πώς διάολο μας ντρόπιασε έτσι μια μαϊμού;
"Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι μια συνηθισμένη μαϊμού".
Οι νεαροί αξιωματικοί κατάπιαν τις γλώσσες τους.
Δεν είναι θέμα αποτελεσματικότητας.
Είναι θέμα προστασίας της αξιοπρέπειας του Σώματος των Πεζοναυτών!
Ο Τζέιμς ζήτησε από τον αρχιστράτηγο Μακάρθουρ
άδεια να χρησιμοποιήσει μια ατομική βόμβα.
Αυτό είναι εντελώς εξωφρενικό!
Τριάντα οκτώ μέρες νωρίτερα,
ο αυτοκράτορας είχε ανακοινώσει με διάγγελμα τη λήξη του πολέμου.
Δεν υπήρχε περίπτωση να δοθεί άδεια.
Εκείνη τη νύχτα, αφού δόθηκε διαταγή να διακοπεί η επιχείρηση,
τότε ακριβώς συνέβη.
Αφού άκουσαν τον ήχο μιας πρόσκρουσης, αυτό που είδαν οι στρατιώτες
ήταν το πτώμα του υποστράτηγου Τζέιμς να βυθίζεται στο κατάστρωμα του πλοίου.
Μόνο ένας στρατιώτης ήταν μάρτυρας αυτού του συμβάντος.
Καθώς χαλάρωνε στο κατάστρωμα,
σοκαρίστηκε από έναν δυνατό θόρυβο.
Όταν ο στρατιώτης γύρισε, την είδε ξεκάθαρα.
Τη μορφή ενός βάναυσου δαίμονα να απομακρύνεται ψύχραιμα.
ΔΑΙΜΟΝΑΣ
Ήταν ένα ξαφνικό, φριχτό τέλος για τον επικεφαλής της επιχείρησης.
Το κατάστρωμα του θωρηκτού Αϊόβα είχε πάχος 233 χιλιοστά.
Κατά τα φαινόμενα, τα μέλη του πληρώματος φοβήθηκαν πολύ.
"Τι δύναμη χρησιμοποίησε για να τον πετάξει κάτω έτσι;"
"Ήταν κάποιο είδος τεχνικής;"
"Ένας δαίμονας!"
"Τι είδους τέρας είναι αυτό;"
Εκείνος δεν είχε φύγει.
Μέχρι να συγκεντρωθούν στο κατάστρωμα τα πάνω από 2.000 μέλη του πληρώματος,
ο δαίμονας είχε κρυφτεί.
Σ' εκείνο το πλοίο, ο Γιουίτσιρο χρησιμοποίησε μια πολύ μυστηριώδη τεχνική.
Δεν την είδα προσωπικά, αλλά...
Το γεγονός ότι τα περισσότερα από 2.000 μέλη του πληρώματος του Αϊόβα
πήδηξαν από το πλοίο μέσα στον ωκεανό για να ξεφύγουν,
νομίζω ότι σου δίνει να καταλάβεις πόσο τρομακτικό ήταν.
Σε λίγα μόλις λεπτά,
όλο το πλήρωμα εγκατέλειψε το θωρηκτό Αϊόβα, το καμάρι του έθνους.
Δεν είναι ν' απορεί κανείς, λοιπόν, που λένε ότι κατατρόπωσε την Αμερική.
Τι είδους τεχνική ήταν;
Η τεχνική λέγεται ως εξής.
"Φορεσιά".
Εξαφανίστηκε.
Βλέποντας το πρόσωπο που 'χα καιρό να δω, θυμήθηκα κάτι.
Την καλύτερη τεχνική του μπαμπά.
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου