BAKI HANMA
Babam Yuichiro ve ben tamamen farklı insanlarız.
Zıt kutuplarız.
Hayata bakışımız, yaşam tarzımız, hatta kullandığımız teknikler bile zıt.
Yine de gönülsüzce gurur duyduğum
tek bir tekniği var.
İşte bu! Bahsettiğiniz teknik...
Kapa çeneni!
Deniz Piyadeleri bu tekniğe şöyle der...
"Giysi."
Nunçaku mu?
Tam olarak çevirirsek
"giyim" de diyebiliriz.
Millet, sizce eğitim tarzım fazla mı ileri gidiyor?
İnsan nunçakusu.
Buna maruz kalan kişi ne görüyor?
"Görüyor" değil, "gördü" demeli.
Gördüğü şeyler ultra hızlı değiştiğinden anında "geçmiş"e,
sonra da "anı"ya dönüşür.
İlk kez deneyimlenen merkezkaç kuvvetiyle kan beyinde toplanır.
Burun, ağız, kulaklar ve gözler.
Toplanan kanın kaçması için bu delikler çıkış görevi görür.
Zemin, gökyüzü,
insanlar, manzara, her şey kırmızı.
Babam da kırmızı.
Ek olarak, gözlere dolan yoğun miktarda kan
havacılıkta "kızıl perde" denen şeye yol açar
ve gece göğü bile kırmızı görünür.
Gözlerinin önünde aniden oluşan devasa enerjinin
kontrolleri dışında geliştiği çok açıktı.
Kapalı bir odada
çekiç atma gibi tehlikeliydi.
Yüz metrelik alan neredeyse tamamen boşaldı.
Şimdi anladım. Ön ve arka, sol ve sağ, üst ve alt.
Baki artık Yujiro'yu saran yarı şeffaf bir giysi.
Yaptığı şeyi asla taklit edemem.
Birini havluymuş gibi hafifçe sağa sola fırlatsam bile
onları bir aletmiş gibi ustaca kullanamam.
Çok iyi bildiğim bir silah gibi olmaz.
Silah mı? İşte bu!
Nunçaku sadece bir alet değildir.
Bir silahtır!
Öyleyse şimdi de sırada...
Baki, beni duyuyor musun?
Duysan da duymasan da
kendini koru!
Vücudunu koru!
Hanma adını kullanıyorsan
kendini tamamen koru!
Sakın ölme!
Babasının vurduğu araba yan döndü.
Silah olarak kendi oğlunu kullanmıştı.
Millet, sakın oğlumu
hafife almayın.
Bu çocuğu...
Baki Hanma'yı hafife almayın.
Baki Hanma gücünü hafife almayın.
Çok güzel.
Kıskandım.
Ne güven dolu bir ilişki.
Biliyordum.
Hiç şüphe yok. Bende var.
O yeteneğe sahibim.
Bütün bu saldırılara
karşı koyabiliyorum.
Tamamen korunuyorum.
Çarpacağım şu köşe...
Camlar, lastik, mekanik aksam...
Hepsine karşı koyuyorum.
Onları püskürttüm.
Çoktan onlardan kaçtım, kurtuldum ve bazılarını yok ettim.
Karşımdakine karşı bile...
...sürekli toparlanıyorum.
Baksana, daha ne kadar el ele tutuşacağız?
Yürüyüşe çıkmak mı istiyorsun?
Hayır.
Sana bir hediyem var, bir tür teşekkür hediyesi.
Lütfen kabul et.
Hep bir şeyler aldığım için vicdan yaptım.
Ne boktan bir oyuncak bebek.
Oyuncak bebek değil, daha çok bir samuray.
Bunu ne zaman yaptın?
Bir şeylere çarparken.
Teker teker topladım.
Onları birleştirip yerleştirdim.
Daha havalı görünsün istemiştim.
- Kollarıyla bacakları biraz... - Kötü olmuş.
Seni çarparken fark ettim.
Elimde hissetmem gereken çarpma etkisi
tam olarak orada değildi.
Bir numara yaptığını anladım.
Sert, keskin darbe noktalarına
karşı koydun, kaçtın ve onları yok ettin...
Kendini tamamen korudun.
Benim tarafımdan çarpılmadın.
Kollarıyla bacakları biraz uyduruk oldu.
Demin ne demiştin?
"Hep bir şeyler almam" mı?
Demek istediğim bu baba.
Zaferi çoktan
elinden aldım!
Gerçekten çok sıkılıyordum.
Hayat denen bu şeyden bıkmıştım.
Ne zamandı unuttum
ama çeşitli yerlerden beş idam mahkûmu bir araya gelmişti.
Beşi de iyi görünüyordu.
Sloganları da şuydu...
"Yenilgiyi tatmak istiyoruz."
Onları anlıyorum.
Maalesef çok iyi anlıyorum.
Ne olduğunu anlamadan orada durduğumu fark ettim.
Zirvede.
Artık hiçbir hedefim kalmamıştı.
Gidecek bir yolum yoktu.
Yine de yürümeyi bırakamazdım.
O yüzden yeni bir yol arayışıyla yürümeye başladım.
Hiçbiriniz anlamazsınız.
Rakipsiz olmak gerçek bir trajedidir.
Hiçbiriniz anlamazsınız.
Güç en tepeye ulaştığında tüm hayallerinizi kaybedersiniz.
Güç en uç noktasına ulaştığında hayatın tüm ışığı söner.
Zenginlik. Şöhret. Statü.
Böyle bir fiziksel güçle hepsine kolayca erişilebilir.
Hiçbiriniz anlamazsınız.
Öyle güçlüyüm ki hiçbir şey beni zorlamıyor!
Baksana Baki...
Ebeveyn olmak harika bir şey.
Sadece baba ve oğul, bizi rahatsız edecek kimse yok.
Hiç mi...
Zarar görmedi?
Baba ve oğul olmanın tadını çıkaralım.
Ebeveyn olmak gerçekten çok güzel.
Değil mi?
Neden "Değil mi?" dedin bilmem.
Ama tam umduğum gibi. Hayır...
Umduğumdan da fazla bağlıyız.
Sen tam bir Hanma'sın.
Hanma olarak yaşamaya karşı değilim.
Hanma olmak ne demektir?
Sormaya gerek yok. Şey gibidir...
Evet, hiç şüphe yok ki gerçek bir Hanma çocuğuyum.
Ne kadar çabalarsam çabalayayım, hep daha fazlasını elde ederim.
Bu yüzden...
...vazgeçmiştim.
Seninle ben ilgileneceğim baba!
Ne de olsa baba oğuluz.
Güzel... Güzel yumruk!
Karnıma en son ne zaman böyle yumruk yediğimi hatırlamıyorum.
Baba, sıkıldın mı?
Sıkıntıdan nefret ederek
Japonya'yı ve dünyayı gezdim.
Dünyanın diğer ucuna, hatta Kuzey Kutbu'na gittim.
Dövüş sanatçıları, sporcular,
vahşi hayvanlar, dev hayvanlar, silahlar
yeraltı dünyası, devlet güçleri ve ordularla oynadım.
Ama beni tatmin edecek oyuncağın bu kadar yakınımda olduğu
kimin aklına gelirdi ki?
Sadece yakınında değil...
Doğru. Sadece yakın değiliz.
Her yerde aradığım ve erişimi zor hayalim
sadece kendi evimde değilmiş, benim bir parçammış!
Baba, bir çocuğa oyuncak verirsen ne olur dersin?
Onunla bıkmadan, durmadan, deli gibi oynar
ve sonunda onu yok eder.
Ölüm...
Doğru.
- Neden buradasın? -"Neden" mi?
Dünyanın en güçlü baba oğul dövüşü
tüm TV'lerde ve internette!
Ama yeter.
Dövüşecekseniz dövüşün. Duracaksanız durun.
Birkaç yumruk atıp çene çalıyorsunuz.
Birkaç tekme atıp duygusallaşıyorsunuz.
İzlemeye dayanamıyorum artık, çok sıkıcı!
Kim bu ya?
Onu öldürecekler!
Bu bir yarışma değil!
Bu bir maç değil.
Ama bir yarışma.
Sonuçta baba oğuluz.
Elbette konuşup duygusallaşacağız.
Ve neyse ki sadece baba ve oğluna göre bazı "oyunlar" da var.
Bu geceki tekniklerimin çoğunu
sırf babamla yüzleştiğim için kullandım.
Kimsede kullanamayacağım ölümcül teknikler.
Babamın kullandıkları da
askerî silahlara benzeyen tekniklerdi.
Kozue...
Bizi bu yüzden durdurdun, değil mi?
"Eğer sohbet edebiliyorsanız, karşılıklı sevgiden duygusallaşıyorsanız
neden dövüşü bırakmıyorsunuz?
Ölecekseniz,
birbirinizi öldürecekseniz
niye yenilgiyi kabul etmiyorsunuz?"
Kozue, kadın olduğun için bunları anlaman zor olmalı.
Vay canına! Aiki!
Ustalaşmayı sürdürdüğümüz tüm teknikler.
Biriktirdiğimiz tüm acılar.
Ve onları tam olarak göstermenin verdiği sevinç.
Özgürce hareket etmenin mutluluğu!
Babamın benim için anlamı ve benim onun için anlamım,
ikimizin de böyle şeylerden zevk alması...
Birbirimizi tamamlıyoruz!
Baba ve oğlu, insanlığı aşan bir savaşa tutuştu.
Görkemli insanüstü teknikler kullandılar.
Müthiş...
Emniyet güçleri de
izleyicilerle aynı yöne dönmüştü
ve copları tutan avuçları terlemişti.
Şu an tanık oldukları şey,
zirve noktasıydı.
Gücün vücut bulmuş hâli.
Yüksek kaliteli, konsantre gücün ta kendisi.
İlgilenmeleri çok doğaldı.
Seni ne kadar yese de,
ne kadar yiyip bitirse de
asla onu tamamen doyurmayacak bir kadın ol.
Sana kulak asmadığımı mı söylüyorsun?
Oğlumun seni tamamen yiyip bitirmesi benim için önemli değil.
Kesin olan tek şey, Baki'nin güçlendiği.
Arada mutlaka bir bağ var. Teşekkür ederim.
Teşekkürüne ihtiyacım yok.
Baki'yi güçlendirmek için yapmadım...
Süren doldu.
Burası bir kadına göre değil.
Yere devrilmeden önce saklansan iyi olur, yoksa canın yanacak.
Seni dinlemeyeceğim çünkü...
Genç adam, babası ve kız arkadaşı
bir şeyin farkına vardı.
Yakındı...
Son yaklaşmıştı.
Orada kaç kişi vardı?
Yüksek binalarla dolu mahalle ağzına kadar insanla dolmuştu...
Bir an için bile olsa kendi gözümle görmek istiyorum.
Vücudumu ve hayatımı terk eden şeyi,
o vahşiliği
görmek istiyorum!
Akademik başarı kazandık.
Statümüz ve hatta iyi bir gelirimiz var.
Ama bunun sonucunda ne kaybettik?
Kasların çarpışması birkaç saattir devam ediyordu.
En güçlü baba oğul dövüşü...
Bir aile kavgası.
Çocuğu olan ebeveynler. Ebeveyni olan çocuklar.
Birçok aile bir şeyin farkına vardı.
"Bu baba oğul dövüşü...
...kavga değil.
Uyum bu!
Dünyadaki tüm aile ve çocuklar
bu ilişkiyi kendilerine örnek almalı!"
Babamın başı. Yujiro Hanma'nın kafatası...
Daha önce ona böyle dokunmamıştım.
Çok sıcak.
Ne gece ama.
Geliştirdiğim her şeyi kullanabildim.
Bu adam hepsini kabul etti.
Bir de bu sürpriz var.
Baki...
Değil mi?
Nasıl yani?
Söylemesi zor.
Her biri...
Oradaki herkes...
...şölenin sonunun geldiğini hissetti
ve kendini hazırladı.
Baki.
- Vakit geldi. - Evet.
İstediğin her şeyi yaptın mı?
Evet.
Bak sen...
Bu iyi değil.
Benim için de zor.
Devam etmek istiyorum.
Kozmosta hiçbir şey...
...sonsuz değildir.
Her şeyin bir sonu vardır.
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci