Panowie, spójrzcie.
To ilustrowana historia.
Wyjątkowy zwój o niebywałej wadze.
Profesorze, czy to może być profil...
Tak, zapewne należy do tamtego demona.
Ale kim jest ten mały demon, z którym się mierzy?
Przypuszczam, że to rodzic i dziecko, ojciec i syn.
A ten ogromny tłum zgromadzony za ojcem?
Właśnie to rozważam.
Jeśli się przyjrzeć, widać tam dużą różnorodność:
rasy, płci czy wieku.
Z pozoru wydaje się to być tłum jego popleczników.
Być może te istoty czczą go, demona ojca.
Jest jakąś ikoną?
Tak.
Szefie, przepraszam za to.
Bliżej nie podejdziemy. Przegonić ich?
Nie. Tu jest dobrze.
Choć straciłeś słuch, posłuchaj mnie.
To, co zrobimy my, Yujiro i Baki,
nie będzie kontynuacją tego, co działo się wcześniej.
Ale nie jest to też początek.
Czas to zakończyć.
Tak to się kończy.
Rób tak, zaczynając małego palca. Jeden po drugim.
Oto najpotężniejsze narzędzie na świecie.
Narzędzie...
Może spełniać funkcję różnych codziennych narzędzi.
A do tego oczywiście...
Oczywiście?
Może być bronią.
Może być młotem, ostrzem, a nawet włócznią.
Tak można zrobić z niej młotek.
Począwszy od małego palca rób tak. Złóż każdy palec do poduszki.
Jeden po drugim. Palec serdeczny, potem środkowy.
Dobrze.
Z tą dłonią robimy na odwrót.
Zacznij składać od palca wskazującego.
Aby dopełnić, połóż na nich kciuk.
Co uchwyciłeś?
Siłę. Uchwyciłeś siłę.
Uderzasz z użyciem uchwyconej siły.
Przeszywasz z użyciem uchwyconej siły.
To najstarsza, najdoskonalsza broń ludzkości.
Oto pięść.
Uwolnić napięcie ze zgiętych palców
i utrzymać je kciukiem delikatnie w miejscu.
Nie martwić się postawą.
Powierzyć umiejscowienie pięści ciału.
Tego się nie zapomina.
Zarzewie początku. Pierwsza wiedza uzyskana od ojca.
Szefie, przed nami jest chyba tylko dziesięć rzędów ludzi.
Co mam zrobić? Przegonić ich?
Nie. Tu jest dobrze.
Całkowicie zapomnij o obronie.
Przenieś ciężar na podeszwę przedniej stopy.
Skoncentruj się na zadaniu ciosu.
Uznaj wszystko inne za nieczyste.
Pięść, w którą wlałeś całą swoją osobę, przebije wszystko.
Nie ma rozważań, czy się uda. Nie ma potrzeby o tym myśleć!
Tak wygląda czysta próba sił!
Odgłos ich knykci uderzających w twarz
musiał być najdonośniejszym hałasem, który wywołali tego wieczoru.
Uniknięcie zagrożenia i pokonanie wroga.
Oto istota sztuk walki.
Oto cel techniki.
Porzucili wszelką obronę i odsłonili przód ciała,
gdzie skupione są punkty witalne.
To nie była już sztuka walki ani nawet sport,
tylko próba sił, porównanie męskości.
Och, przepraszam.
- Co? - Chwila?
Co?
Nie widzę.
Kto to jest?
To Ogr...
Co on robi?
Modli się?
Wydaje się...
Nie macie wrażenia, że nagle przybyło obcokrajowców?
Ogr...
Coś niesamowitego!
Nikt nie ustąpi ani o krok!
Nawalanka najsilniejszych ludzi świata!
Czyli ktoś taki istnieje...
Wymiana ciosów na pięści z Ogrem...
Kto wiedział, że ktokolwiek jest do tego zdolny?
Szefie, aż trudno uwierzyć.
Idzie na wymianę ciosów z Yujirem Hanmą.
Jestem zazdrosny.
To może podejdziemy bliżej?
Nie, tu jest dobrze.
Tak jest.
Jesteśmy już na przodzie.
To już pewne...
Kiedy opadnie pył po nawałnicy uderzeń,
walka zostanie rozstrzygnięta.
Słabe masy...
Przed słabymi masami stanął...
demon oni.
Za nim widać było słabe masy.
Zawsze był otoczony tłumem słabych.
Przed słabymi zawsze znaleźć można...
Tak, silnych żołnierzy.
Ów człowiek podjął decyzję.
Jego miejsce jest przed silnymi.
Nie ma sprawiedliwości. Nie ma zła.
Istnieje tylko siła.
W końcu nazwę Ogr nadał mu potężny kraj po tym,
jak ten człowiek beztrosko zjawił się przed obliczem jego przywódcy.
Drżeli ze strachu i schowali się w cieniu owego „Boga”.
Przychylność kupili za górę dolarów.
Słabe masy, pogrążone w rozpaczy,
ubóstwiły to największe zagrożenie dla światowych potęg
i ukochały, jakby był aniołem.
Pierścień, który otoczył ojca i syna, stopniowo się kurczył.
Pole energii ojca i syna już prawie się wyczerpało...
Chcieli być blisko temu, poczuć tę moc...
Pragnęli, aby wryło im się to w pamięć!
Pięści syna poczuły twardość jego ojca.
Co poczuły pięści ojca?
Pięści obu mężczyzn szukały najoptymalniejszych kątów.
Stopy obu mężczyzn szukały najoptymalniejszych miejsc lądowania.
To miejscowe zajście było transmitowane z użyciem kamer i telefonów komórkowych
do telewizorów i ekranów komputerów w całym kraju.
Oglądasz, tato?
W tej rywalizacji...
Czyjego zwycięstwa pragnę?
Ojcze...
Też tak potrafię!
Chciał pochwalić się swoją wytrzymałością?
Czy objąć ukochanego syna podczas jego końcowego zrywu?
Ojciec otworzył się i spokojnie stał z rozwartymi dłońmi.
Czy ja widzę?
Czy ja słyszę?
Moje pięści uderzają w ciało ojca...
Na pewno czuję, jak te pięści trafiają w niego.
Moje drętwiejące pięści to jedyny łącznik między mną a ojcem.
Czy na pewno go uderzam?
Czy odpowiada mi uderzeniem?
To nasza szansa, aby dotknąć siebie nawzajem.
Byłoby marnotrawstwem, aby zadawać normalne ciosy.
Właśnie. Będę go uderzać tak, jakbym go przytulał.
No i po żebrach...
Dwa, trzy... Może więcej...
Jest niesamowity. Mój ojciec naprawdę jest niesamowity.
Ile razy?
Ile razy dziś mówiłem, że jest niesamowity?
Tak samo...
jak pięć lat temu.
Złamana żuchwa.
Złamany guzek bródkowy.
Złamana gałąź żuchwy.
Do tego liczne pęknięcia.
Pęknięte dno oczodołu.
Zapadnięta kość nosowa.
Złamana szczęka.
Do tego liczne pęknięcia.
Nadłamane zęby przednie i trzonowe.
Liczne ubytki lub uszkodzenia.
Oba bębenki pęknięte.
Kręgi szyjne skręcone z obu stron. O 30 stopni.
Żebra. Sześć złamań.
Kości i nadgarstki obu dłoni lekko rozognione.
Kości obu stóp lekko zwichnięte.
Oraz lekkie stany zapalne.
Krwawienie podskórne w całym ciele.
Mózg i organy – kilka obszarów...
Wystarczy już.
Dość tego. Jeszcze trochę i...
Choćby jeden tylko cios i to nie będzie już walka.
Nie taki jest Wielki Brutal.
Dzięki, chłopie!
Dziękuję!
Dziękuję panu!
Dzięki, stary!
Dziękuję!
Dzięki!
Dobrze spędzony czas.
Co?
Kopnąłeś mnie?
Gdy odchodziłem, pożegnałeś mnie kopnięciem w bok głowy?
Tak...
Rozumiem.
Tak, ładnie...
Co za niezłomny duch walki.
Nie mogę na to patrzeć.
Dobrze, Baki. Wystarczy.
Co? Nie ma mowy...
Czy to...
Tofu?
Publiczność wyraźnie widziała...
Tofu na jego dłoni, gdy je kroił.
Pory przecinane na desce do krojenia.
Ulubione danie Wielkiego Brutala, Yujira Hanmy.
Zupa miso z tofu.
Gotowe. Wstawaj.
Już czas?
Rzecz niesłychana...
Pierwsza i zapewne ostatnia wieczorna przekąska „powietrzna”.
Więcej nie mam.
Zrobiłeś aż za dużo, ojcze.
Przestań. Mów mi „tato”.
Oni...
Siedzą ze sobą w zgodzie.
Nie przeszkadza ci, że robimy to tutaj?
Daj spokój, czy to ważne gdzie?
Rozluźnij się i siedź normalnie.
Bo ostygnie.
Dziękuję.
Nie tak.
Co?
Już to zauważyłem.
Źle je trzymasz.
To nie jest ekskluzywna restauracja.
Ach, jakie dobre.
Choć trochę za słone.
Nawet nie znasz smaku porządnej zupy miso.
Dobrze, to może sam spróbuj.
Śmiało.
Nie wygłupiaj się.
Jedzenie jest na niby. Nie smakuje nawet jak woda.
Czyżby?
Co?
Syn wywrócił stół!
Osz ty...
Zniknęło!
Stół...
Miska...
Tato.
Tak?
Zostałeś uratowany.
Mówisz, że mnie uratowałeś?
Zgadza się.
Wiem, o czym mówisz. Zupa miso była nieco za słona.
Potwierdził!
Czyli była słona?
Rety...
Nie chciałem się przyznać, więc próbowałem cię zwieść.
Skłamałem.
Ogr kłamał?
Widziałeś, że byłem roztrzęsiony.
Wywróciłeś stolik, aby mnie uratować.
Podstawową miarą siły jest...
moc realizacji swoich pragnień.
Ta siła wypełni twoją wolę.
Przez ciebie najsilniejszy człowiek na ziemi wziął się za gotowanie.
Nie ma wyższego stanu samolubności.
Tu i teraz zaakceptuj tytuł najsilniejszego na ziemi.
Potwierdził to!
Ogr to potwierdził!
Przyznał, że Baki jest najsilniejszy!
Baki Hanma jest najsilniejszy na świecie!
„W momencie...
rozstrzygnięcia walki osoba,
której głowa jest położona wyżej,
będzie zwycięzcą!”
To twoje słowa, tato.
Spojrzałeś z góry na mnie i odszedłeś.
Już byłem trupem.
To niepodważalny fakt.
Przegrałem.
Baki wciąż nie słyszał,
nieświadom tytułu najsilniejszego na Ziemi.
Potwierdził to!
Najsilniejszy człowiek świata uznał porażkę!
Cóż za niebywały koniec!
Syn najsilniejszego z silnych wypowiedziała stanowcze słowa.
Nieważne, czy to był kaprys,
jego ojciec przekazał mu tytuł najsilniejszego,
a syn uznał jego zwycięstwo.
Mamy zwycięzcę!
Każdy z nich zaoferował drugiemu swój największy dar.
Ależ mu los sprzyja.
Wydobrzał na całego.
Walka najsilniejszego na świecie ojca i syna...
została rozstrzygnięta!
KONIEC
Informowano, że pojedynek był pokazowy.
Co pan myśli o tym, że mecz nie był oficjalny?
Nie korzystałem z nóg.
Nie korzystałem z kolan.
Nie korzystałem z łokci.
Użyłem tylko dwóch pięści.
Atakując tylko tułów pana Bolta i walcząc twarzą w twarz,
wygrałem tę walkę.
Byłem zwycięzcą.
Ni mniej, ni więcej.
Nieważne, czy to było oficjalne.
Nie jest istotne, czy pas od Kaisera
jest oficjalnie uznawany...
Tego nie wiem i mnie to nie interesuje.
Och...
Wykorzystując tylko małą część mojej wiedzy z kung-fu,
wygrałem według zasad boksu.
I tyle!
Napisy: Przemysław Stępień