To co dokładnie kradniemy?
W 1536 roku grupa Majów przechwyciła posłańca Cortésa.
Niósł wiadomość, która nigdy nie dotarła do celu.
Wiadomość była ukryta w krypteksie.
Co to niby jest krypteks?
Och, spodoba ci się.
- Ten z Kodu Leonarda da Vinci? - Tak.
Kiepska książka. Ale chociaż czytasz.
Więc krypteks trafił do Mayapán,
a w środku była lokalizacja grobu Gonzala.
Właśnie przewożą go do muzeum, więc musimy go przechwycić.
I co dalej?
Znajdź niebieski kabel.
Niebieski? Jest 30 niebieskich, żółty, zielony…
Jest i granatowy! Który niebieski?
Zrób zdjęcie i wyślij na czacie.
Leo, jesteś na pozycji?
Poszło.
KONTROLA RUCHU
CENTRUM DOWODZENIA
Mam dostęp do kamer.
Ciężarówka jest na 43. ulicy.
Eskortują ją dwa motory i samochód.
Citlali, połącz niebieski i zielony kabel.
- Powiedz kiedy. - Chwila.
Ciężarówka wjeżdża na 29. ulicę. Będzie za dwie minuty.
Jak tam, Octavio?
Jestem na pozycji. Czekam.
Gotowe.
No to próbuję.
Spróbuj.
Lucas, nie przesadzaj.
Wybacz.
Ciężarówka będzie za trzy…
Leo, jesteś?
- …dwa… - Leo?
…jeden.
Teraz.
- Gdzie Leo? - Idzie klaun.
Dalej, pospiesz się!
Zajmuję pozycję.
Twój kumpel jest dobry, co?
To nie mój kumpel.
Obrót i ruch biodrami. Hej, hej!
- Proszę bardzo! - Nie.
Tylko trochę. Macie brudne auto.
Powiedziałem „nie”. Przestań.
- Jest brudne. - Proszę.
Jakiś problem?
- Teraz, Citlali! - Przyjęłam.
PRYWATNA AGENCJA OCHRONY
Hej, lepiej tego nie rób.
Moje oczy!
OCHRONA ZOTZ
Wybaczcie.
Dalej!
BANDIDOS: NA TROPIE SKARBU
No nie! Ten idiota?
Wiedziałem, że skusi cię złoto.
Może nie jestem idiotą.
Nikt nas nie widział. Zastrzelmy go.
Słuchajcie.
Chcemy tego samego.
Jeśli otworzę krypteks, zawartość ulegnie zniszczeniu.
I będzie problem.
Może bez szaleństw.
Tak, ona żyje.
Zaakceptuj to. Też musiałem.
Złota wystarczy dla wszystkich. Niech Ariel nam pomoże.
Pożałujemy tego.
- Mów normalnie. - Racja.
Kto to w ogóle jest?
Mój były.
Nie, żartuję.
Ten krypteks jest niesamowity.
Ma wewnętrzny mechanizm.
Jeśli podasz złe hasło, uwolni kwas octowy i zniszczy wiadomość.
A są miliony kombinacji.
Przy czterech cyfrach jest tylko 10 000 kombinacji.
Ale czy wy nie jesteście ekspertami?
Pewnie mieli jakiś system.
Facet dostawał wiele wiadomości.
Wyobraźcie sobie, że ktoś zabił posłańca.
Nie próbowałby tego otworzyć bez kodu.
No jasne.
Unikalny kod.
- Tadam! - Ustalony kod.
No i? To może być rocznica ślubu jego ciotki.
Albo urodziny psa.
To nie był kod do telefonu.
Cztery cyfry.
Cortés był próżnym egoistą.
Jego urodziny.
To nie zbyt proste?
No i to są cyfry rzymskie.
Nie widzę M, C, ani L. Żadnej z nich.
- W którym roku się urodził? - 1485.
Spróbuj 1-4-8-5.
Nie spieszmy się.
Słyszałaś żula. Mamy jedną szansę.
Masz jakieś inne pomysły?
- Nie mamy dokumentów… - Musimy zaryzykować.
Jak chcecie.
Jeden…
cztery…
osiem…
pięć.
Nie do wiary!
Cwaniutka!
Zobaczmy.
Kwas octowy.
O kurwa.
„W nocy 13 sierpnia 1536 roku Gonzalo Guerrero zginął w…
Ticamaya”.
„Jego ludzie pochowali go w Skale Skorpiona”.
„Ticalaya”.
Daleko.
Ticamaya. Przez „M”.
Ja odpadam. Nie piszę się na wycieczki.
Alex spóźni się do szkoły.
- Zlękłam się. - Octavio nauczył mnie skradania.
Tata mówi, że przegrasz proces i będę mieszkał z nim.
Co? Ja przegram? Nie pozwolę na to.
Będę walczyć z całych sił, żebyśmy mogli dalej mieszkać razem.
Jeśli sędzia mnie spyta, powiem mu, że chcę mieszkać z tobą.
Idź do siebie. I tam zaczekaj.
Idź do siebie. Już.
Zmieniłaś zamek.
Cóż, okradli mnie i chcą odebrać mi syna, więc tak.
Nazwij mnie paranoiczką.
Nie chcę.
Przyszedłem po broń.
Jaką broń? Nic tu nie ma.
Od kiedy to tu jest, Octavio?
Tylko kilka sztuk.
Na wszelki wypadek.
- Nie idę z tobą. - Czemu nie?
Lepiej się rozdzielić. Poszukam tych złodziei.
Dobra.
Miej oko na Lilí. Coś przed nami ukrywa.
Dobra.
Hej!
Co u mojego ulubionego bandyty?
A twoje…? No wiesz…
Tak, moje rzeczy. Muszę iść.
Dobra.
Więc nie jedziesz?
Nie.
Później to posprzątam.
Trzymaj się.
Dzięki, ty też.
Pa.
Zawieźć cię do szkoły?
Nie, pójdę pieszo.
Dobra.
Dokąd jedziecie?
Nie mogę ci powiedzieć.
Nie przedstawisz mnie?
Miej oko na mamę.
Jasne.
Lucas!
- Pa. - Pa.
Co tam?
Cześć.
Dokąd jedziemy?
Do Skały Skorpiona.
- Jest tam Łza Ognia? - Nie mam pojęcia.
- Hej. - Co?
Dzięki za pomoc.
Podziękuj, kiedy ją znajdziemy.
O ile znów nie znikniesz.
Proszę. Zapomniałaś.
INFORMUJ MNIE O WSZYSTKIM.
Bandolis! Hej!
Co robisz? Jedziemy!
ZNAJDĘ DOBRY MOMENT. BEZ OBAW.
- Idę. - Szybciej.
O nie… Miguel!
Zatrzymaj auto! Proszę! Stop!
- Co jest, Lucas? - Dajcie mi chwilę.
Zostawiłem części do nawigacji i drona…
- Kup nowe. - Nie! Potrzebujemy ich!
Spoko, przyniosę ci.
- Czemu zawsze nas spowalniasz? - Hej, zostaw chłopaka.
- Świetny początek wyprawy. - Przestańcie już.
Lucas! Patrz.
- Dzięki, Miguel. - Jedźmy.
Odjeżdżają.
Dobra, zmiana planów.
Teraz Leo będzie ich pilnował.
Stój, skurwielu!
Tyle hałasu o krzyż?
Przestań chrzanić!
Przepraszam za Marianę!
Odpalaj! Szybko! Jedziemy!
Jedź!
Jezu. Jak on mnie znalazł?
Spokojnie. Nie jadą za nami.
Kto to był?
Właściciel krzyża, który wskazał nam grób.
I dlatego chce cię zabić?
Kto to jest Mariana?
- Jak masz na imię? Kto cię ściga? - Dobra, nie chcę wiedzieć.
- Zwolnij, bo się zamienimy. - Dobra.
- To grat. - Przestań jęczeć.
Chcę coś powiedzieć.
Skały Skorpiona nie ma na żadnej mapie.
- Wiem. - Tak?
- Tak. - Dobra.
To jak znajdziemy to miejsce?
Tego nie wiem.
Ale wiemy, gdzie zginął Guerrero.
Pochowali go tamtej nocy, więc grób będzie blisko.
- Ty i te twoje nieścisłości. - Trochę wiary, Octavio.
Namaste.
Namaste, ziomuś.
Liliana i Daniela to aliasy.
Muszę wiedzieć, kim naprawdę jest.
Na kiedy to potrzebujesz?
Na już.
Po co ja pytam?
Ma powiązania z wpływowymi ludźmi.
Chcę wiedzieć, kim są.
Gonzalo chce mi zabrać prawo do opieki.
Pomóż mi, proszę.
Jasne. Zajmę się tym.
Dzięki, Carmen.
Mogłaś zadzwonić.
Carmen, straciłam pracę, odebrano mi syna…
Sypianie ze sobą to był kiepski pomysł.
To nie dlatego, że się przespałyśmy. Po prostu wyszłaś za sukinsyna.
Zadzwoń, kiedy coś znajdziesz.
Jasne.
- Nie wiedziałem, że masz chłopaka. - Nie mówiłam, że mam.
Och.
- To nie twój chłopak? - Tak.
Jasne.
Tak.
To klimatyzacja. Jest stara i przecieka.
Więc znasz Lilí od dawna?
Aha.
Gadatliwy jesteś.
Pewnie bardzo sobie ufacie.
Przyjechałeś za nią z tak daleka.
- Zostawiłeś rodzinę. - Polegam tylko na sobie.
Ona jest moją rodziną.
To do kogo pisałeś?
Ile jeszcze?
Zamknij to, bo rozlejesz.
To silnik?
Nie forsujesz go za mocno?
Znam to auto. Przez 20 lat nigdy nie zawiodło.
Nazywa się Carlota Muñoz Hernández. Ma z pięć aliasów.
Carlota.
Była pod opieką Valdésów z Hiszpanii.
Tych od diamentów?
Diamentów i handlu bronią. Rzekomo.
- To oni ją ścigają? - Nie wiem.
Ale jest groźna.
Nie.
Co? Jak to?
Jest poszukiwana za morderstwo.
Znalazłam ją w bazie.
- Co? - Zabiła Íñigo Valdésa, ojca rodziny.
Potem uciekła.
MORDERSTWO VALDÉSA
Uważaj na nią.
Dzięki, Carmen. Prześlij wszystko, co masz.
Jasne.
Co jest, Carmen?
Niestety to ja.
Zmieniłem numer. Zapisz sobie.
- Wciąż się z nią spotykasz? - Czego chcesz?
Alex opuścił lekcje, a szkoła nic nie wie.
Jest chory.
Boli go brzuch.
I nic nie mówiłaś?
Daj mi go.
Nie. Pogadacie, kiedy wydobrzeje.
Czemu mi przerwałaś?
- Twój Leo coś ukrywa. - Zostaw go.
- Będą z nim kłopoty. - Nie znasz go.
Długo jesteście razem?
Lucas…
- Co? - Co z nim?
Dobra. Skończyliśmy.
Tak.
Zepsuł się na amen.
Ale bez paniki. Jakoś z tego wybrniemy.
Tak.
Żołnierz to żołnierz, podciągnie się za kołnierz.
Weźcie tyle bagażu, ile wam się uda.
Pójdziemy pieszo.
I pamiętajcie.
Siła tkwi w umyśle.
- Jasne. - W umyśle.
Alex!
Co ty…?
Co…?
Co tu robisz?
Chcę pomóc znaleźć skarb.
Nie, to niemożliwe. Ale co…?
Skąd o tym wiesz?
Jeśli mama dostanie pieniądze, będę mógł z nią zostać.
I z tobą.
Nie.
Ze mną raczej nie, bo twoja matka mnie zabije.
O nie. Muszę powiedzieć twojej mamie. Muszę, muszę…
Muszę powiedzieć Inés.
Nie ma zasięgu. Kurwa mać.
Brak zasięgu.
Wie, dokąd idzie? Wydaje się zagubiony.
Jeśli ktoś znajdzie drogę, to właśnie Miguel.
Niczego nie dotykaj. Roślin, owadów, niczego.
I nawet nie zbliżaj się do broni.
Nie będę sprawiać kłopotów. Przysięgam.
Tu odbyła się bitwa. Gonzalo wiedział, z kim walczy.
Pamiętacie de Montejo, de Alvarado i de Avilę?
Nie pozwolisz nam zapomnieć.
Przez wiele lat próbowali podbić tych, którzy mieszkali tu od wieków.
Lud Kicze, Tzʼutujil…
Tojolabal, Tzozilów, Tzeltalów, lud Mam…
Lakandonów!
Gonzalowi udało się zebrać ich razem w niezliczoną armię.
Ludzi, którzy od lat ze sobą walczyli.
Chodźcie.
Ostrożnie.
To tu.
Miejsce, w którym 500 lat temu
miała odbyć się ostateczna bitwa tej niekończącej się wojny.
W pewnym momencie Gonzalo był bliski zwycięstwa.
Znał ich taktykę i przewidział ją.
Ale Majowie nie mieli technologii.
Nie mieli mieczy, kusz, muszkietów, prochu ani stali.
Jak w Avatarze.
Nie, to raczej jak Wakanda kontra Thanos.
To to samo.
To była masakra.
Zginęły tysiące ludzi.
Tysiące zniewolono.
- Jest Gonzalo! - Zabij go!
Pocisk z arkebuza trafił go prosto w czoło.
Kawaleria Alonsa de Ávili odjechała zwycięsko.
A tu,
na ziemi, leżał wśród pokonanych
brodaty Indianin.
Jego nagie ciało
rzeźbione arabeskami z atramentu i krwi.
Złote symbole zwisające z nosa i uszu.
W nocy Majowie
wymknęli się, by uczcić swych zmarłych.
Zabrali go.
Jesteśmy blisko. Lucas, wyjmij drona.
Czego szukamy?
Skały Skorpiona.
A gdzie ona jest?
Nie mam pojęcia. Ta góra ma tysiące akrów.
Dlatego spojrzymy na nią z góry.
Zaufamy losowi.
Los rozdaje karty, ale to my gramy.
I nie zawsze chodzi o najlepsze karty.
Czasem trzeba dobrze rozegrać złą rękę. Nie oszukujmy się.
Kłamstwa żyją w domku z kart…
Co ty pleciesz?
ANALIZA OBSZARU
Nic tu nie ma.
Wyślij drona trochę wyżej.
Jesteś na mnie zły?
I na środek.
Nie, martwię się o twoją mamę.
Tam czy wyżej?
Zostawiłeś jej wiadomość?
Raz poleciałem za wysoko i zaatakowały go ptaki.
Czujecie tę wilgoć? Będzie padać.
- Nie, nie. - Opuść drona, będzie burza.
Trzy procent szansy na deszcz. Leć.
Z drugiej strony, przynajmniej będzie tęcza.
Zegarek dał 3% szansy na deszcz.
Jest do bani.
Zapomnij o nim.
Poszukamy jutro.
Musimy rozpalić ognisko.
Noce są zimne i ponure.
I wieczne.
Milczące, ulotne, niegościnne.
Będziemy tu spać?
Jak na biwaku.
Niech to.
Proszę.
Ale super.
Octavio.
Dla młodego.
Proszę, Lucas. Ostatni.
Żebyś nie zmarzła.
Co ta suka ci zrobiła?
To blizny. Już nie bolą.
Nie wiedziałem, czy mnie uratujesz.
Ale nadzieja umiera ostatnia.
To mnie ocaliło.
Nie komplikujmy tego bardziej.
Mam to gdzieś.
Dobra…
Nie! Sprawdźcie jeszcze raz!
Wywróćcie miasto do góry nogami.
Alex musi się znaleźć.
Inés…
Rozesłaliśmy zdjęcia Alexa.
Powiadomiliśmy szpitale
i wszystkie okoliczne dzielnice, by upewnić się, że…
Czekaj.
OCTAVIO: PRZEPRASZAM. ALEX JEST ZE MNĄ. UKRYŁ SIĘ W AUCIE.
Poczta głosowa.
Opłata za połączenie zostanie naliczona po sygnale.
Octavio, ty sukinsynu.
Jeśli coś się stanie Alexowi, więcej nie zobaczysz słońca!
W porządku?
Dobre wieści?
Może dojść do morderstwa.
Och.
BRAK SYGNAŁU
Inés mnie zabije.
WYSYŁANIE LOKALIZACJI
BRAK SIECI SPRÓBUJ PONOWNIE
Hej, Lucasowi się to nie spodoba.
Syn Inés musi coś zjeść.
Jasne.
Dobra.
Masz rację.
- Wybacz. - Jasne.
Co za gość.
Dokąd idziesz, Bandolis?
BRAK SYGNAŁU ŁĄCZENIE…
Mów.
Regina?
Miguel nie wie, gdzie jest Skorpion.
Tracimy czas.
- Cierpliwości… - Hej.
- Halo? - Znajdzie go.
Halo?
Regina? Kurwa!
Szlag.
Kurwa.
Íñigo.
Hej. Oddychaj.
Hej.
Znów ten koszmar?
Wciąż cię dręczy.
Już dobrze.
Gdzie byłeś?
Próbowałem nawiązać kontakt.
Wszystko gra.
Spróbuj zasnąć.
Wszystko dobrze.
Znajdziemy ten diament.
Zobaczysz.
Będzie dobrze.
Kto brał mój plecak?
Kto z was wziął mój plecak?
Wcześniej mi się nie zamoczył.
Wiecie czemu? Bo go zamykam i o niego dbam.
Ktoś go otworzył i zalał mi drona.
Wybacz, Lucas. Zasnęłam na chwilę.
Zniknęły też moje ciasteczka.
To mogło być jakieś zwierzę.
No i nie powinieneś trzymać jedzenia ze sprzętem.
A, racja.
Jakie zwierzę otworzyłby plecak?
Na przykład małpa.
Jasne.
Jedna z tych małych, zręcznych marmozet.
Okradają turystów.
Ale one są z Urugwaju, nie?
Widziałem, jak kradną w metrze.
- Niegrzeczne, co? - Tak.
- Nienawidzę ich. - Tak, to te „wyje”.
- Tak to było? - Wyjce.
Spójrz.
Miguel, musimy pogadać.
Wiem, że nie ufasz Bandolisowi. On ma żółte sznurówki.
Nie ufam mu. Coś tu się nie zgadza.
Lilí mi o nim nie mówiła.
- A tobie? - Nic mi nie mówiła.
Na przykład ile ma lat.
Nie wiem.
Widzisz?
Ja też nie wiem.
Miej oczy otwarte.
- Na Lilí? - Na Bandolisa.
Jasne.
Alex coś znalazł.
Hej!
Skorpion.
Użądlił cię?
Nie. Skorpion.
Co?
Niemożliwe.
Widzicie to?
To Skała Skorpiona.
No jasne.
Niesamowite.
To chyba wejście.
Nie do wiary. To możliwe?
Sprawdźmy.
Ostrożnie.
Hej! Ostrożnie!
- O rety! - Uważajcie.
Majowie znali się na pułapkach.
Naoglądałeś się filmów.
Kurwa!
- Kiepska pułapka. - Jest dość stara.
Ma tylko 500 lat.
Chryste.
OCTAVIO LOKALIZACJA
Jadę za nią.
Nie zgub jej.
Wiesz, co musisz zrobić.
Oczywiście.
Potrzebny nam nowy eksponat.
Nikt nie przyjdzie oglądać dwóch waz.
Wymyśl coś.
Majowie cenili jadeit ponad złoto.
Wiązali jego trwałość z nieśmiertelnością.
Wiązali go też z życiem, płodnością
i władzą.
Ariel.
Regina.
Czym mogę służyć? Wycieczka z przewodnikiem? Kawa?
Pogadajmy o interesach.
Chyba mamy wspólnych przyjaciół.
- Uwaga pod nogi. - Serio?
Co teraz?
Jedna z dwóch ścieżek prowadzi do skarbu.
- A druga? - Do pewnej śmierci.
Właśnie.
Albo nie.
Nie, serio. To zabawne.
Skąd wiemy, która jest która?
Nie wiemy. W tym cała zabawa.
Rozdzielmy się.
Lilí…
Octavio, Alex, wy ze mną.
Citlali.
Idź z Leo. Zajmij się młodym.
Hej, ja pierwszy.
- Tak, puśćmy go przodem. - Jasne.
Głupol już się zgubił.
Niech to jemu coś się stanie.
Biedny Miguel.
- Czemu tak mówisz? - Jak to?
Lilí wciąż gdzieś znika, nic mu nie mówi,
a teraz wróciła z tym gościem.
Hej, wy dwoje.
Wiecie, że was słyszę?
Dobra.
Zabawne, że ty o tym mówisz.
Miałeś być w Paryżu.
Leciałam 10 godzin. Nawet nie napisałeś.
Brak mi słów.
- To nie było tak. - Jasne.
Rozdzieliłeś nas, żeby pogadać o Leo.
Pracuje z wrogiem. Śledziłem go. Rozmawiał z kimś.
Ile go nie widziałaś?
- Nie zbliżyłby się do niej. - Niej?
Ufam tylko dwóm ludziom. Jednym z nich jest Leo.
A drugim?
- Idź dalej. - Uwaga!
Nic. Ani e-maila, ani nawet kwiatka.
Twoja mama nic nie mówiła.
A tak chciałam cię zobaczyć.
- Uwaga. Pułapka. - W Europie.
Myślałam, że ty też, ale byłam głupia.
Nic nie powiesz?
- Leo. Lucas? - Co?
- Lucas! - Lucas!
- Lucas? - Kurwa!
Ale z ciebie idiota! Niech cię, Lucas!
Drewno jest spróchniałe.
- Dupek. - A czego się spodziewałeś?
- Zaczekaj. - To jest, kurwa, karma.
Złap linę!
Co to jest?
To oni.
Czyli dwie ścieżki to bujda.
Lucas, żyjesz?
Tak, trochę upadłem.
Słuchajcie.
- Chcę wyjść. - Przestań.
Wiem, wiem.
Hej, wy tam! Zwolnijcie.
To tutaj.
Cześć, Gonzalo.
Ostrożnie.
Więc to jest to.
Nie, Lilí, uważaj!
Kurwa.
Wciąż się zmieścimy.
A niech mnie.
Nic mi nie jest.
Bursztyn?
Jeszcze tysiące lat, zanim zmieni się w bursztyn.
To żywica.
Nie rozumiem.
Mogę zobaczyć?
Spójrzcie.
„Zaszedłeś aż tutaj,
ale ani kroku dalej”.
„Zaszedłeś aż tutaj, ale…”
Gonzalo zakpił z Cortésa.
- Chciał, by tu przybył. - I wyszedł z niczym.
Tak. To trochę takie:
„Pieprz się, Cortés!”.
I co?
Co to wszystko znaczy?
To znaczy, że skarbu tu nie ma.
- Szlag. - Tadam!
Kolejna bezużyteczna wycieczka.
Więc ten grobowiec to żart dla Cortésa?
Byłem tam.
- Co? - W Paryżu.
Nie, to nie tylko żart. To…
Uwierz mi.
Byłem tam, przysięgam.
Ale nie wiedziałem…
- Co? O co chodzi? - Nie ruszaj się.
Czekaj, nie ruszaj się.
- Nie patrz! - Co jest?
- To… - Co jest?
- Jaki duży. - To pułapka.
Dobra.
- Co jest? - Nie, nie, nie…
- Niemożliwe! - Ostrożnie.
Idą tu.
Do tyłu.
- Czy my zginiemy? - Cholera!
Mamy przesrane.
Napisy: Marta Racka