Τα έγγραφα του μπαμπά λένε ότι ο καθηγητής ζει εδώ.
Σταμάτα εδώ.
ΓΟΥΙΛΣΟΝ ΤΟΥΡΣ
Ευχαριστώ.
Μιγκέλ, σίγουρα είναι εδώ;
Από εδώ έστειλε ο αποστολέας την τελευταία κάρτα στον μπαμπά.
Το 2015.
Ίσως έφυγαν όλοι λόγω της πανδημίας.
Δεν είναι εδώ;
-Μάλλον είναι, αλλά δεν ξέρουμε πού. -Τέλεια.
-Ζαχαρωτά; -Ναι, με φράουλα.
Λέγονται "ζελεδάκια".
Ζαχαρωτά;
Γεια σας.
Χάνουμε τον χρόνο μας.
Μιγκέλ, κοίτα.
ΣΙΕΡΑ ΤΑΡΑΟΥΜΑΡΑ
Τι θα θέλατε;
Γεια σας.
-Γεια. -Γεια.
Ψάχνουμε τον καθηγητή Ραμίρεζ.
Μιγκέλ;
Χαίρομαι που ο πατέρας σου δεν πέταξε τις κάρτες μου.
Λυπάμαι, αλλά δεν καταλαβαίνω.
Είμαι ο καθηγητής Ραμίρεζ.
Αυτό δεν το περίμενα.
Γνωριστήκαμε στην Τσιουάουα. Η ομάδα μου ανακάλυψε δύο μούμιες Ραράμουρι
κι ο μπαμπάς σου ήρθε να το καταγράψει.
Το θυμάμαι πολύ καλά.
Ωστόσο,
πάντα έλεγε
"Ο καθηγητής", αρσενικό…
Όταν έφτασε, νόμιζε ότι θα συναντούσε άντρα.
Και έμεινε το αστείο.
Πώς είναι ο μπαμπάς σου;
Όλο και χειρότερα.
Είναι κυρίως χαμένος.
Σε μία από τις στιγμές διαύγειας, μου είπε να έρθω να σε βρω.
Εμένα;
Ψάχνουμε το Δάκρυ της Φωτιάς.
Η Ζαζίλ το έκρυψε, αλλά δεν ξέρουμε πού.
Μιγκέλ, έλα μαζί μου. Θέλω να σου δείξω κάτι.
Στις αρχές του 17ου αιώνα, έφτασαν οι Ιησουίτες.
Είχαν αποστολή να προσηλυτίσουν τους Ταραουμάρα.
Βασικά, να τους αναγκάσουν να πιστέψουν σε κάτι που δεν πίστευαν.
Μοιάζεις στον μπαμπά σου.
Πριν από τρία χρόνια, βρήκα αυτό.
Ήταν κάτω από μια νωπογραφία.
Περίμενε λίγο.
Συγγνώμη, αλλά είναι τρελό. Οι Ραράμουρι δεν ανέπτυξαν τη ζωγραφική.
-Ειδικά όχι σε αυτό το επίπεδο. -Είναι προγενέστερο.
Είναι των Μάγια.
Φυσικά!
Είναι η Ζαζίλ.
Με τον κώδικα.
-Κι αυτό είναι το Δάκρυ της Φωτιάς. -Άρα, το διαμάντι υπάρχει.
Το ελπίζω.
Πιστεύουμε ότι η Ζαζίλ έκλεψε τον χρυσό, για να ελευθερώσει τον λαό της.
-Και μετά έκρυψε το διαμάντι. -Φυσικά.
-Να οι τρεις δοκιμασίες για να το βρεις. -Δοκιμασίες;
Μόνο όποιος είναι άξιος θα βρει το διαμάντι.
Η πρώτη έχει το ιερογλυφικό της μουσικής και του αέρα.
Την αποκαλώ "Το τραγούδι των ανέμων".
Γουστάρω.
Αν ακούσεις τη φωνή των θεών, θα βρεις τον δρόμο.
Τη δεύτερη την ονομάζω "Ο αγώνας των τριών σκιών".
Ο μεσημεριανός ήλιος, ο απογευματινός, ο ήλιος που δύει.
Για τους Ραράμουρι, το τρέξιμο είναι ικανότητα αλλά και θεϊκό ταλέντο.
Τρέξε για να φτάσεις στην αλήθεια.
Αυτό σημαίνει Ραράμουρι.
Και η τρίτη, "Το μονοπάτι του νερού".
Ζαζίλ-Χα.
Καθαρό νερό.
Μόνο το νερό θα αποκαλύψει το μυστικό.
Εντάξει.
Από ποια να ξεκινήσω;
Δεν είμαι σίγουρη.
Αλλά εδώ κοντά είναι ένα βουνό δίπλα σε μια λίμνη,
όπου οι Ραράμουρι λένε ότι ακούνε τις φωνές των θεών.
Το τραγούδι των ανέμων.
Είναι δέκα χιλιόμετρα ανατολικά. Σε μια μεγάλη κοιλάδα. Δεν θα το χάσεις.
Δεν ξέρω γιατί δεν μου είπε ο μπαμπάς για σένα. Λυπάμαι.
Και ευχαριστώ.
Είσαι απίστευτη.
Δέκα χιλιόμετρα.
Ευχαριστώ πολύ, καθηγητή Ραμίρεζ.
Το τραγούδι του ανέμου.
Έχουμε την τοποθεσία. Περίπου μια ώρα από εδώ.
-Έχουμε τρεις δοκιμασίες. -Ωραία.
Καλώς. Θα τις αναλάβετε εσείς. Σας αρέσουν κάτι τέτοια, έτσι δεν είναι;
Πάρτε λεφτά, μήπως προκύψει κάτι.
-Ωραία. Αυτά μόνο; -Αυτά μόνο;
Μου χρωστάτε ακόμα τα λεφτά από τη δημοπρασία. Δεν το ξέχασα.
-Το θέλω άθικτο. -Είσαι σίγουρος;
Γιατί είναι πολύ κυριλάτο για το έδαφος όπου θα δουλέψουμε.
Καλά. Πείτε μου όταν έχετε το διαμάντι.
-Φυσικά! -Ευχαριστώ.
-Αντίο. -Αντίο.
Δεν θα μου πείτε τίποτα.
-Δεν θα του το πούμε. -Φυσικά κι όχι.
Η Ρεχίνα έχει τον Άλεξ. Μαζί της θα μιλήσουμε.
Εντάξει. Ναι. Μ' αρέσει αυτό, ντετέκτιβ. Ωραία.
Πού ήσουν; Πρέπει να φύγουμε. Προηγούνται.
Όχι πια. Όλα καλά. Τους άφησα μια έκπληξη κι έφερα και σ' εσένα μία.
Βλέπεις; Μπορώ να γίνω ρομαντικός όταν θέλω.
Πρέπει να σας πω ότι νιώθω ευλογημένη που το είδα αυτό.
Της έκανα έκπληξη, είδες; Έμεινε άφωνη.
Θα δω την ευαίσθητη και ρομαντική πλευρά σου τώρα.
ΤΑ ΔΕΚΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Για δες ποιος ήρθε.
Η μαμά του μας έστειλε το μέρος.
Ευτυχώς που δεν τον σκότωσες. Έχουμε νέα συμφωνία.
Μην ανησυχείς.
Αυτήν τη φορά σε συγχωρώ.
Ετοίμασέ τα όλα να φύγουμε.
Θα πάμε να δούμε τη μαμά σου.
Πάμε.
Δώσε χαιρετίσματα στον μπαμπά σου, αν μπορείς.
Και βέβαια μπορώ.
Λες να βρείτε το διαμάντι;
Θες μερίδιο;
Όχι, γλυκιά μου, μου αρκεί να το δω.
Εντάξει. Θα σου στείλουμε φωτογραφία.
-Ευχαριστώ. -Όχι!
Όχι.
Όχι. Πάλι οι λαθρέμποροι καυσίμων;
Ο Οκτάβιο.
-Υπάρχει συνεργείο κοντά; -Όχι.
Όχι ο Οκτάβιο. Φρόντισα να μη μας ακολουθήσουν.
Ίσως έβαλαν τσιπάκι ή μικρόφωνο.
-Σκατά! -Τι;
-Και είναι και δικό μου. -Μπράβο, παιδιά.
Βρήκαν το μικρόφωνο.
Μην ανησυχείς.
Δεν το χρειαζόμαστε.
-Γαμώτο! -Τι στον διάολο;
-Τι ήταν αυτό; -Έσκασε το λάστιχο.
Τι διάολο;
Το κέρατό μου.
Τώρα τι κάνουμε, φίλε;
Τι χτυπήσαμε;
-Εγώ θα έλεγα τι μας χτύπησε. -Τι εννοείς;
Μας πυροβόλησαν με τουφέκι. Διαμετρήματος 30-06.
Πού στον διάολο είσαι;
Να είστε σε εγρήγορση.
-Γεια σας! -Θέλετε να σας πάρουμε;
-Δεν μπορείς να παρκάρεις εκεί! -Μαλάκες!
Μας τρυπήσατε το λάστιχο, ρε!
-Σπάσε και το άλλο χέρι, Μιγκέλ! -Καθάρματα!
-Τι είπε; -Ότι τους τρυπήσαμε το λάστιχο.
-Τι; Εμείς; -Θεία δίκη!
-Επειδή είναι φρικιά. -Γάμησέ τους!
Πολύ ωραία βολή, αφεντικό.
Η κατάσταση εξισορροπήθηκε.
Γιατί βοηθάς τους άλλους;
Νόμιζα ότι σου άρεσε ο τούμπανος.
Εγώ σ' αυτόν θα τα πόνταρα όλα.
Κάναμε συμφωνία με την ξανθιά, αν και δεν την εμπιστεύομαι και πολύ.
Εσύ κανέναν δεν εμπιστεύεσαι.
Δεν θέλετε αντηλιακό;
Ο θείος μου έκανε ηλιοθεραπεία κι έβγαλε τρία καρκινώματα.
Αλλά δεν πέθανε απ' αυτό. Πνίγηκε από τα δόντια του.
-Η γιαγιά τον άκουσε να κάνει… -Δεν μας νοιάζει πώς πέθανε.
Και ο θείος είχε καρκίνωμα. Αλλά ούτε αυτός πέθανε από αυτό.
-Για ποιον λες; -Ο θείος Γουίλσον. Θα τον συμπαθούσες.
-Γαμώτο. -Λέο, άσ' το κάτω.
Εκεί είναι;
Κοιτάξτε.
Θα 'ναι το βουνό που έλεγε η Ραμίρεζ.
Πάμε να δούμε. Πρέπει να υπάρχει μια λίμνη κοντά. Ελάτε.
-Σίγουρα δεν έχει φίδια; -Φυσικά κι έχει.
-Αν μας τσιμπήσουν; -Δεν τσιμπάνε, Λούκας.
Δαγκώνουν. Έχουν δόντια, όχι κεντρί.
Κοιτάξτε.
Η λίμνη,
το βουνό…
Όπως ακριβώς είπε η Ραμίρεζ.
Κοιτάξτε.
Είναι ιερογλυφικά.
Είναι χάρτης του μέρους.
Σκατά, μπορούσαν να βάλουν και ταμπέλα "Είσαι εδώ".
Την έβαλαν.
Αυτό είναι το "Είσαι εδώ". Να ο άνεμος και το βουνό.
Το ιερογλυφικό του φιδιού,
του βάτραχου…
και του ρακούν.
Αυτό είναι παράξενο, για πολύ καιρό νόμιζαν ότι ήταν ο σκύλος, ο Οκ.
Το θυμάσαι;
Λατρεύω τα ρακούν.
Οι Μάγια δεν τα συμπαθούσαν. Έτρωγαν το καλαμπόκι.
Η Ραμίρεζ είπε ότι ακούς τους θεούς σ' αυτά τα βουνά.
Εγώ λέω…
να περιμένουμε να δύσει και να δούμε.
Λούκας, σταμάτα.
Ακούστε.
Το ακούτε;
Είναι μουσική.
Το τραγούδι των ανέμων.
-Από πού έρχεται; -Ας ψάξουμε.
Από εδώ.
Από αυτές τις δύο πέτρες.
Το ακούτε;
Αυτή η μουσική έχει σχέση με τα ιερογλυφικά.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Είναι πέντε νότες, σωστά;
Ναι. Ακούω πέντε.
Αλλά οι Μάγια έχουν πολύπλοκο μουσικό σύστημα, 51 νότες ή παραπάνω.
Εντάξει.
Αυτές οι πέντε νότες σημαίνουν ρακούν, βάτραχος ή φίδι.
-Δεν γίνεται να το αποκωδικοποιήσουμε. -Ένα στα τρία.
Εμείς όχι, αλλά η τεχνητή νοημοσύνη μου μπορεί.
Ναι.
Κοιτάξτε.
Λοιπόν, για το βιντεοπαιχνίδι που φτιάχνω νοίκιασα τεχνητή νοημοσύνη
με σύστημα αναγνώρισης γλώσσας που…
Λούκας!
Συγγνώμη. Αν ενώσουμε τις νότες με τη γλώσσα των Μάγια,
θα βρούμε ποιο ιερογλυφικό είναι.
Θα ηχογραφήσω, ησυχία. Ηχογραφώ.
Έτοιμο.
ΦΟΡΤΩΝΕΙ…
Εντάξει.
Υπάρχει 73% πιθανότητα να είναι βάτραχος,
17% πιθανότητα να είναι ρακούν
και 10% πιθανότητα να είναι αρμαντίλο.
Αρμαντίλο; Δεν υπήρχε τέτοιο ιερογλυφικό.
Έτσι λέει εδώ.
Μπράβο, Λούκας.
Για να δούμε.
Πρέπει να 'ναι αυτό το μέρος στον χάρτη, στον βάτραχο.
Μόνο 73% πιθανότητες.
Το 73% εμένα μου φτάνει.
Η Τσιουάουα είναι ωραία.
Ναι, πολύ ωραία.
-Εδώ είναι. -Πώς το ξέρεις;
-Ακόμα μυρίζω το άρωμα της Λιλί. -Τι;
Αναγνωρίζω και το δικό σου.
Δεν φοράω άρωμα.
Φυσικά.
Έλυσαν τη δοκιμασία.
Γαμώτο!
Πού πήγαν;
Ξέρουμε πού πάνε.
Λούκας.
Πολύ ρομαντικό.
Θα με υιοθετήσετε;
Βλέπετε; Είναι σαν χάρτης.
Πρέπει να πάμε προς τα εκεί.
Δεν προτιμάς την τουαλέτα;
-Έχει βενζινάδικο εδώ κοντά. -Προτιμώ στην εξοχή.
Αν και θέλω μια γρανίτα.
Κοντεύουμε να φτάσουμε. Θέλεις παγωτό;
Αυτό το μυξιάρικο δεν διαβάζει χείλη;
-Η μαμά μου θα σε πλακώσει. -Τι λέει;
Δεν έχω ιδέα.
Μας έστειλαν νέα τοποθεσία. Πάμε.
Έτσι δεν θα τους φτάσουμε ποτέ.
Να καλέσω Uber, ντετέκτιβ;
Πρέπει να έχουμε πίστη. Ν' αφήσουμε την ενέργεια να ρέει.
Όταν ανοιγόμαστε, το σύμπαν ανταποκρίνεται.
Απήγαγαν τον γιο μου, Οκτάβιο. Δεν δίνω δεκάρα για το σύμπαν.
Σ' αυτό έχεις δίκιο.
Αποκλείεται. Το είδατε αυτό;
Το σύμπαν, φίλε.
-Τι λέει, φίλε; -Τι λέει;
Μπορούμε να πάμε λίγο πιο αργά;
Δεν έχω καλή φυσική κατάσταση και αρχίζω να ζαλίζομαι.
Από πότε υπάρχουν βουνά στην έρημο;
Δεν είναι όλες οι έρημοι σαν τη Μονέγρος στην Ισπανία.
Είσαι στην Τσιουάουα, η Δυτική Σιέρα Μάδρε, η Σιέρα Ταραουμάρα…
Ναι, δεν είναι επίπεδη. Καταλάβαμε.
Το ακούτε;
-Ποιο; -Γεια σου, Μιγκέλ!
Αντίο!
-Να σας πάρουμε; Όχι; -Τι λέει;
Όμορφη ήταν η Σιτλάλι.
-Ναι. -Έμοιαζε με Αμαζόνα.
Κοίτα.
Τι είναι αυτό;
Μια μυτερή πέτρα.
Τι είναι αυτό;
Μια παράξενη πέτρα.
Δείτε εδώ.
Ο αγώνας των σκιών.
Πρέπει να είναι η πρώτη σκιά.
Ένα ηλιακό ρολόι.
Τρέξε για να φτάσεις στην αλήθεια.
Η σκιά είναι βέλος που μας δείχνει την κατεύθυνση.
Και γιατί να τρέξουμε;
Όχι ότι είμαι κουρασμένος, αλλά με δύο άλογα θα καλπάσουμε.
Πρέπει να τρέξουμε.
Σαν τους Ραράμουρι.
Ναι, μόνο όποιος είναι άξιος θα πάρει το διαμάντι.
-Σωστά. -Έτσι είπε ο καθηγητής Ραμίρεζ.
Αλλά είπε ότι πρέπει να είναι μεσημέρι. Τι ώρα είναι;
Είναι μεσημέρι.
Ας το κάνουμε.
Πάμε.
Πόσο γρήγορα πάνε οι Ραράμουρι;
Σταθερός ρυθμός, ρυθμός Ραράμουρι.
Περιμένετέ με.
Να τρέξουμε;
Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση.
Εξάλλου, άφησαν τα άλογα.
Ναι, γι' αυτό. Είναι δοκιμασία τρεξίματος.
Οι Ραράμουρι, οι δρομείς;
Μόνο όποιος είναι άξιος…
Σ' αυτό το σημείο, δεν με νοιάζει η αξία, Μιγκέλ.
Σας παρακαλώ, μας έχουν προσπεράσει.
Είναι σημαντικό να ξέρουμε προς τα πού θα τρέξουμε.
Τι λες να ακολουθήσουμε τα ίχνη; Να τα.
-Μου φαίνεται καλή ιδέα. -Λες;
-Ναι. -Εντάξει.
Γιατί μου μιλάς έτσι; Πού πας, Λιλί;
-Τι κάνεις; -Σιχαίνομαι να τρέχω.
Ξεκινήστε. Θα με προλάβετε.
-Θα κατέβω την πλαγιά. -Κάνε ό,τι θες.
Ντε, καλό μου. Πάμε.
Πάμε. Γιατί μιλάτε έτσι;
-Δεν ξέρω. -Τι έκανα;
-Έλα, Λούκας. -Θα με πιάσει σφάχτης.
Σας το είπα, έτσι;
Δεν πάμε πολύ αργά;
Όχι.
Ταχύτητα Ραράμουρι, σταθερή ταχύτητα.
Έτσι είπες.
Παιδιά, μας ακολουθούν.
Τι;
Ο Μιγκέλ, ο Λέο…
Δεν βλέπω τη Λιλί. Ο Λούκας πεθαίνει.
-Πεθαίνει; -Πρόσεχε πού πας.
Ερχόμαστε!
Γαμήστε την ταχύτητα Ραράμουρι, πάμε!
Εντάξει.
Πάμε, Λούκας!
Τρέξτε!
-Μπήκε πέτρα στο παπούτσι. -Όχι!
-Περιμένετε! Θα κάνω γρήγορα! -Λούκας!
Οι Ραράμουρι έχουν τρομερή αντοχή. Τι διάολο;
Σιτλάλι!
-Θερμοπληξία. -Θερμοπληξία;
Ναι, χρειαζόμαστε υγρά.
Σιτλάλι;
Η Λιλί.
Η Λιλί;
Πού στον διάολο είσαι;
Μαλακισμένη.
Σκατά.
Μωρή…
Αν με χτυπήσεις με βελάκι, θα σε κάνω να το καταπιείς, Καρλότα.
Γαμώτο.
Δεν χρειάζεται να γίνει έτσι. Άσε να της δώσω εγώ το διαμάντι.
Μα έχουν τον Άλεξ.
Δεν έχει σημασία τι υποσχέθηκε. Θα σου τη φέρει.
Δεν είσαι μητέρα.
Κλασική φράση μητέρας.
Σ' το είπα!
Εντάξει.
-Αυτό δεν ρίχνει βελάκια. -Όχι, το βλέπω.
Κοίτα. Χωρίς όπλα, εντάξει;
Το βάζω μέσα.
Ορίστε.
Εντάξει, πάει.
Τι κάνουμε τώρα;
-Συνεχίζουμε μαζί; -Εντάξει.
-Έλα. -Μαζί.
Πάμε.
-Πάμε. -Πάμε.
Το ήξερα ότι θα 'πρεπε να τρέξω.
Ινές, δεν είναι απαραίτητο!
Δεν κάνω πίσω, Λιλί.
-Τι κάνουν; -Ακόμα τρέχουν, αφεντικό.
Ζέστη κάνει, έτσι;
Δεν θέλεις να κάτσεις λίγο στη σκιά;
Από εδώ πρέπει να είναι. Μεσημέριασε.
Ινές, δεν πρέπει να την εμπιστευτείς.
Σοβαρά.
Δεν έχω επιλογή, Λιλί. Έχουν τον Άλεξ.
Άκου,
βρίσκουμε το διαμάντι και της το δίνουμε.
Μαζί.
Είναι δελεαστικό.
Αλλά καλύτερα
να περιμένουμε
να βρούμε το διαμάντι, ναι;
Γαμημένη σκύλα!
Αλλά όχι, δεν έχω πάει εκεί.
Όχι, είναι πίτσα μαργαρίτα.
-Μαργαρίτα; -Θα σου εξηγήσω.
Όχι, ποτέ στη ζωή μου.
Ίνιγο;
Αυτό ψάχνεις;
Μου το δίνεις;
Είναι από τη γη, όπου και ανήκει.
Δεν θα σ' αφήσω να το πάρεις.
Δεν είναι για μένα.
Θ' αγοράσω την ελευθερία μου και των φίλων μου.
Όπως εσύ ελευθέρωσες τον λαό σου με τον χρυσό.
Μη συγκρίνεις, Καρλότα.
-Αλλά ίσως μπορώ να το ανταλλάξω με κάτι. -Με τι;
Με αυτό που κρατάς στα χέρια σου.
Την καρφίτσα μου;
Αυτή η καρφίτσα ήταν για τη μητέρα σου.
Τώρα είναι για σένα.
Δεν είναι καν χρυσή, δεν έχει καμιά…
Όχι…
Λιλί;
Αντίο.
Το μονοπάτι του νερού.
Λιλί;
Γεια σου.
Θεέ μου…
-Παραλίγο να τα καταφέρω. -Δεν πειράζει, έκανες παραπάνω από μας.
Ναι, βασικά, εμείς δεν κάναμε τίποτα,
αλλά θα κάνουμε.
Εννοείται.
Αναστήθηκες!
-Το βρήκα! -Αλήθεια;
-Ξέρω πού είναι η τελευταία δοκιμασία. -Μπράβο, ντετέκτιβ!
Αργήσαμε.
Αυτή η θέση δεν είναι σωστή.
Κοιτάξτε,
μας άφησαν σημάδι.
Η Σιτλάλι ήταν.
Σημάδεψε το μέρος για μας. Μου ανταπέδωσε τη χάρη.
Από δω θα 'ναι.
Ας ψάξουμε.
Καλύτερα να βρούμε μέρος να ξεκουραστούμε, νυχτώνει.
Εκείνοι είναι.
-Ξεκουράζονται. -Αυτό έπρεπε να κάνουμε κι εμείς.
Όχι, είναι τέλειο. Ας ψάξουμε τώρα.
-Ναι. -Φυσικά.
-Λέο, σκατά θα δούμε τώρα. -Έχεις δίκιο.
Τότε;
Ας βρούμε μέρος να κρυφτούμε και αύριο βλέπουμε.
Πάμε.
Έρχομαι σε λιγάκι. Εντάξει;
-Ναι; Εντάξει. -Ναι.
-Τι κάνεις, φίλε; -Με τρόμαξες.
Τι ζώο είναι αυτό;
-Έκανα τον γερανό, για να μη με δείτε. -Τον γερανό;
-Ναι. Έχεις δει το Κουνγκ Φου Πάντα; -Αμέ.
-Σ' αρέσει; -Νομίζω ότι είσαι πιο πολύ σαν τον Πο.
Γιατί σαν τον Πο;
Δεν ξέρω, είσαι…
-Πεινάς; -Ναι.
Έχω πατατάκια.
Πρέπει να σου εξομολογηθώ, φίλε,
ότι ο Οκτάβιο έφαγε τα μπισκότα σου. Και δεν μας έδωσε ούτε ένα.
Πολύ ανέντιμο.
-Δεν βρήκαμε λύση για τη δοκιμασία. -Ούτε εμείς.
Δεν μ' αρέσει που χωριστήκαμε.
Θα 'πρεπε να υπάρχει κανόνας Γουίλσον γι' αυτό.
Κανόνας ένα:
Είμαστε ομάδα.
Βλέπεις;
Πο.
Μα γιατί Πο;
Είναι και τρυφερός. Δεν ξέρω.
Σκέφτεσαι τους άλλους.
Βοηθάει άνευ όρων.
Και πάντα έχει σνακ.
Περίμενε. Και το αγόρι σου;
Λούκας…
-Τι; -Κόφ' το.
Συγγνώμη.
Περίμενε.
Κάτι με ενοχλεί.
Γαμημένες πέτρες!
Καλημέρα.
Να σου πω, δεν νομίζω ότι είναι απλώς πέτρες.
-Αλήθεια; -Κοίτα.
Βλέπεις;
-Δεν είναι σαν χαρακτικό, Λούκας; -Όχι, είναι σαν χάρτης.
Όπως στις άλλες δοκιμασίες.
Υπήρχε στη μουσική και στο φως, άρα και στο νερό.
Δεν ξέρω αν ήταν το μονοπάτι του νερού ή η πύλη του νερού.
-Έχεις μαζί σου νερό; -Πάντα έχω νερό.
Εντάξει, για να δούμε. Δεν ξέρω, κάτι μου λέει
ότι σε κάποιο από αυτά…
Κοίτα.
Κοίτα. Να το.
Να τους μαζέψουμε όλους.
-Θέλεις πρωινό; -Ναι.
Ευχαριστούμε που ήρθατε.
Έχουμε κάτι σημαντικό να σας πούμε.
Πρώτα απ' όλα, επέλεξα αυτό το μέρος, επειδή είναι ιερό.
Εδώ δεν χωράει η κακή ενέργεια,
ο εγωισμός ή η απληστία. Και δεν θα ήθελα να…
Ναι, Λούκας, εντάξει.
Είμαστε όλοι κολλητοί. Λέγε.
Εντάξει.
Ξέρουμε πού είναι το διαμάντι.
Αλήθεια;
Θα σας το πούμε μόνο υπό έναν όρο.
Τέρμα ο ανταγωνισμός μεταξύ μας.
-Ευχαρίστως. -Το ξέρω, γι' αυτούς το λέω.
Ινές!
Οκτάβιο. Κάθισε.
Εγώ δεν έχω πρόβλημα. Είμαι εντελώς namaste.
-Εντάξει, Λούκας. Πού είναι; -Λούκας, θα κάνουμε ό,τι γουστάρεις.
-Αλλά πες το. -Υποσχεθείτε το. Έτσι.
Αυτό δεν το κάνουμε.
Καλά.
Είναι στη σπηλιά. Στην κοιλάδα, νομίζω στην ανατολή.
Είναι… Όχι, στη δύση.
Στις 270 μοίρες.
Εκεί. Ανάμεσα στα βουνά υπάρχει μια σπηλιά. Εκεί είναι.
-Η σπηλιά των κρυστάλλων. -Αυτή.
-Είναι 30 χιλιόμετρα από εδώ. -Είναι κοντά.
Βλέπετε; Βρήκαμε λύση, επειδή συνεργαστήκαμε.
-Την ξέρεις; -Ναι, απίστευτο.
Είμαστε ομάδα, καταλάβατε;
Αυτό είναι το μήνυμα.
Αν συνεργαστούμε, θα τα καταφέρουμε και…
Φεύγουν!
Κουνηθείτε, πάμε!
-Έλα, γαμώτο! -Όχι!
-Προσπάθησες! -Στάσου, φίλε, άσε με!
Το υποσχεθήκατε!
Γεια σου, Καρλότα!
Πιο γρήγορα!
Έλα, πιο γρήγορα.
-Τι αγώνας. -Πιο γρήγορα!
Δεν πάει πιο γρήγορα!
-Πιο γρήγορα! -Δεν πάει πιο γρήγορα.
Ψάχνουμε τον μεγαλύτερο θησαυρό!
-Που δεν βρέθηκε ποτέ! -Που δεν βρέθηκε ποτέ!
Μας ακολουθούν.
-Τι; -Η λαθρέμπορος καυσίμων.
Πιο γρήγορα, Πέπα! Πιο γρήγορα!
Σκάσε, Παντσίτα! Σου 'χω πει να μη μου μιλάς όταν οδηγώ!
-Κι άλλο αμάξι! -Ναι! Οι λαθρέμποροι!
-Όχι, αυτό είναι κόκκινο. -Δεν είναι δυνατόν.
Οι μαλάκες θα δουν ποιος είμαι!
Ο κτηματίας; Γάμησέ μας, Μιγκέλ!
Δεν τον κάλεσα!
-Αν τους χτυπήσεις, πάει ο θησαυρός! -Θα τους χτυπήσουμε και βλέπουμε.
Σκατά!
Τους χτύπησαν!
-Ο φίλος σου είναι μπελάς! -Δεν είναι φίλος! Αν και τον συμπαθώ!
Και ποιον δεν συμπαθείς;
Τελευταία…
-Πήγαινε δίπλα τους. -Εντάξει.
Άντε στον διάολο.
Τι, ξανθιά;
Γαμώτο!
Ναι! Πάει ο ένας!
Έλα! Αυτό είναι, Λιλί!
Τι έπαθε;
Γαμημένοι μαλάκες!
-Λούκας; -Ναι;
Έχεις το ντρόουν;
-Γιατί; Για να σπάσει όπως στη ζούγκλα; -Ακριβώς.
Έλα, Λούκας!
-Έλα, δεν έχουμε χρόνο. -Ναι.
Τι είναι αυτό; Πουλί;
Την πέτυχε!
Ναι! Πάει αυτή!
Ναι!
-Μας πλησιάζουν. -Πώς είναι δυνατόν;
Γαμώτο, ήταν πολύ πίσω.
Πιο γρήγορα!
Γεια σας!
Να προσέχετε, έχετε παιδιά πίσω!
Ναι, Λιλί.
Η ζήλια με αποσυντονίζει.
Δονείσαι χαμηλά, τελείως επίπεδα.
Στο έδαφος δεν είσαι τόσο μάγκας. Κατέβα, αν έχεις αρχίδια!
Δεν το λύνουμε πολιτισμένα;
-Γαμώτο! -Πρόσεχε! Θέλω να ζήσω!
Οκτάβιο!
Δεν σου το είπα ποτέ,
αλλά αφότου έγινες γιόγκι, είσαι ανυπόφορος! Είσαι κλόουν!
Ναι, κλόουν. Κοίτα με, είμαι κλόουν.
-Παιδιά! -Γαμημένε γιόγκι!
Πιο γρήγορα!
-Δεν πάει πιο γρήγορα! -Χτύπα τον!
Λιλί, πρόσεχε!
Πρόσεχε, Οκτάβιο!
Οκτάβιο!
Προσοχή!
Θυμηθείτε, είμαστε φίλοι!
Θες να παίξουμε βρόμικα;
-Θα παίξουμε! -Σκατά!
Πιο γρήγορα!
-Πάρε λίγο απ' αυτό, καριόλη! -Έλα τώρα!
Περίμενε!
-Είστε καλά; Μπορείτε να κουνηθείτε; -Ναι.
-Θεέ μου. -Τα δάχτυλα κινούνται ακόμα.
Ο γύψος προφύλαξε το χέρι μου.
Παιδιά, έχω άσχημα νέα.
Ότι κανείς δεν κατέγραψε τις τούμπες μας;
Όχι, μυρίζει βενζίνη.
Γαμώτο. Παιδιά, το αμάξι καίγεται. Βγείτε έξω τώρα.
Έλα, Λέο.
-Λιλί, φύγε! -Το χέρι σου. Δεν φεύγω!
-Καρλότα, φύγε! -Το χέρι!
Μαλάκες! Σας μισώ! Πρέπει να έρθω να σας σώσω κιόλας!
Δεν άντεχες να είμαι ειρηνικός; Ορίστε!
-Ο Οκτάβιο. -Αυτός είναι;
-Σου είπα ότι ήταν φίλος. -Γιατί με προκαλείτε;
-Ανακωχή, Λιλί! -Γαμώτο!
-Είστε καλά; -Ας τους βγάλουμε.
-Μιγκέλ! -Λέο!
Όχι.
Όχι. Δεν γίνεται.
-Τελείωσε. -Τι εννοείς;
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΜΗΝ ΠΕΡΝΑΤΕ
Τελείωσε, παιδιά.
Δεν περνάμε.
Φίλε!
Τι σου έκανε η πινακίδα, φίλε;
-Κακό αστείο, Μιγκέλ. -Συγγνώμη, Οκτάβιο.
-Ήταν λίγο. -Δεν το κατάλαβα στην αρχή.
-Λέει "Μην περνάτε". Και με όσα περάσαμε… -Ναι, μετά το κατάλαβα.
-Όχι… -Θεέ μου.
Απίστευτο, ε;
-Γαμώτο! -Τι λες τώρα!
Παιδιά…
-Αδύνατον. -Μοιάζει με το Φρούριο της Μοναξιάς.
Από το Σούπερμαν;
-Βρε Λούκας. -Περίεργο, είναι της εποχής σας.
-Από πού αρχίζουμε; Πού είναι το διαμάντι; -Πρέπει να ψάξουμε.
Πολύ έξυπνη η Ζαζίλ.
Έκρυψε το διαμάντι ανάμεσα σε χιλιάδες πέτρες.
Δηλαδή,
βελόνα στα άχυρα.
Αυτοί οι κρύσταλλοι δεν μοιάζουν με διαμάντια.
Βασικά, είναι γύψος και σεληνίτης και λίγο αλάτι.
Διαφέρουν από άποψη σκληρότητας, αντοχής
κι αντίδρασης στο φως, μεταξύ άλλων.
Ναι, Λούκας.
Η αντίδραση στο φως. Φέρε τα λέιζερ.
Έχω ένα για σένα.
Σημαδέψτε όλους τους κρυστάλλους. Το διαμάντι θα ξεχωρίσει.
Οπότε, στοχεύστε όλους τους μεσαίους και μικρούς.
Είναι απίστευτο.
-Πώς θα καταλάβουμε ποιο είναι; -Θ' αντιδράσει αλλιώς.
-Το είδατε αυτό; -Ποιο;
Εκεί, στη μέση.
Τι;
Είναι μαγικό.
Να το.
Έλα εδώ.
Τι κάνει αυτός ο μαλάκας εδώ;
Δεν μπορώ να κάνω συμφωνίες μ' εσάς τους ληστές.
Από πού ξεφύτρωσες, ρε;
Δεν μπορείς να πάρεις το διαμάντι. Το ξέρεις.
-Θέλω απλώς να μιλήσουμε. -Για ποιο πράγμα;
Για δουλειά.
Άσε το διαμάντι, μαλάκα.
Αυτή μας έλειπε.
-Κοίτα μια ωραία πέτρα, αδερφούλα. -Είναι τεράστια.
Δεν μπορείτε να το πουλήσετε στη μαύρη αγορά.
Πρόβλημά μας.
-Θα γίνει έκθεμα κι εσείς πλούσιες. -Έχουμε αγοράστρια!
Είμαστε ήδη πλούσιες!
Πέπα!
Πέπα.
Όχι!
Άλεξ!
Είσαι καλά;
-Σας είπα ότι θα ήταν εδώ. -Είναι και ο κτηματίας με τη Ρεχίνα;
Σε κορόιδεψαν κι εσένα.
Όχι.
Συμφώνησα για το 20% του διαμαντιού.
-Και για να σε σκοτώσω. -Αυτό δεν είναι αλήθεια.
-Τι; Να μην τον σκοτώσω; -Δεν με νοιάζει αυτό.
Δεν ισχύει το 20%.
Αυτό ήταν.
-Ινές… -Κουνήσου.
Σε παρακαλώ;
Απίστευτο.
Ξεπερνά το Cullinan I του στέμματος.
Πήρες το διαμάντι σου.
Τώρα δώσε μας το αγόρι.
Δεν βιαζόμαστε.
Σου το είπα.
Σκότωσέ τους.
Ξεκίνα από το παιδί.
-Για να μη δει τη μητέρα του να πεθαίνει. -Όχι.
Τι;
Αυτό δεν θα το κάνω.
Δεν θα σκοτώσω παιδί.
Άλεξ!
Κάτω!
-Οκτάβιο. -Όχι.
Όχι, Οκτάβιο.
Είναι σοβαρό;
Τραυματίστηκε άσχημα.
Οκτάβιο.
Μην ανησυχείς.
-Όλα καλά. -Κάνε κουράγιο, Οκτάβιο…
Οκτάβιο.
-Είναι καλά ο Άλεξ; -Ναι.
Ναι.
Σου το υποσχέθηκα.
Πάντα μας κρατάς ασφαλείς.
Πώς προσγείωσες το αεροπλάνο;
Δεν φοβήθηκα.
Λιλί;
-Ευχαριστώ. -Έλα, γαμώτο!
Οκτάβιο…
Μην κοιμηθείς.
Μην ανησυχείτε για μένα.
Έχω ήδη σαλπάρει.
Και νιώθω υπέροχα.
Πάμε!
Όχι!
Γαμημένη καριόλα!
Τώρα θα κυνηγήσω εγώ εσένα.
Θα έχω τον νου μου. Το υπόσχομαι.
Μερικές φορές είμαι κι εγώ ρομαντική.
Στον Οκτάβιο!
Άσπρο πάτο.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Παπαβασιλείου