Stój!
Na kolana! Brać ją!
Koniec twojej gierki.
Zabrać ją.
POLICJA STANOWA
Jest 16 maja, kwadrans po trzeciej rano.
Jest ze mną zatrzymana Carlota Muñoz,
alias Liliana Gómez Espinoza,
alias Daniela Ruiz Palacios.
Została aresztowana o 2.45 przez policję stanu Jukatan.
Działał z nią gang przestępców.
Troje z nich zginęło.
Dwoje uciekło.
Są oskarżeni o kradzież, napaść, pobicie i morderstwo.
Nagram teraz zeznanie aresztowanej.
Powiedz, Carlota.
Co się, kurwa, stało?
BANDIDOS: NA TROPIE SKARBU
W noc prezentacji Łzy Ognia…
TYDZIEŃ WCZEŚNIEJ
…Carlota i jej psy przyjdą po diament.
Gdy Carlota pojawi się, by go ukraść,
będziemy na nią czekać.
Macie złapać ją żywą.
Musicie dokładnie przestrzegać planu.
Nie ma miejsca na błędy.
Zrozumiano?
Tak jest!
Diament będzie na widoku.
Mamy trzy godziny, by go ukraść.
Więc Regina zastawiła pułapkę, a my do niej wejdziemy?
Nie wie, że znamy jej plan.
Octavio był ekspertem od sejfów. Ktoś musi przewiercić drzwi skarbca.
Wiem, jak używać wiertła.
Świetnie.
Ale potrzebujemy Miguela.
Właśnie. Bez niego się nie uda.
Miguel zrezygnował. Zrobimy to sami. Nie potrzebujemy go.
- Potrzebujemy. - Wcale nie.
Dobra.
Nie pomożesz im.
Zdecyduj się.
Kazałeś mi się zezłościć i pozwolić jej odejść.
Wiem, co powiedziałem.
Ale cię znam.
Będziesz tego żałować.
A winę zwalisz na mnie.
Zrobiłbym to, gdybyś tu był.
Tak.
Ale mnie tu nie ma.
Zdecydowałem.
Ta przygoda dawno przestała być moja.
Dobra.
- Co się gapisz? - Ale jesteś wściekły.
Nie potrzebują mnie.
Zasada numer 13.
Nikogo nie zostawiamy.
Nikogo.
Przestań wymyślać zasady.
Jeszcze raz, od początku.
Lucas i Citlali wejdą tędy i wmieszają się w tłum.
- Będziecie naszymi oczami. - Oczami.
Inés wejdzie kanałami, by otworzyć skarbiec.
Wiertło waży tonę. Sama nie dam rady.
Leo, pomożesz jej. A potem wsiadasz na motor.
- Nie wiem, czy zdążę… - Musisz.
Musisz tam być w ostatniej fazie.
Pamiętajcie, dokąd idziemy.
Tak, do budynku Valdésów. Luz.
Żaden „luz”.
Będą na nas czekać. Nie chcę więcej nieszczęść.
Bez obaw, Lilí.
Reginie nie ujdzie to na sucho.
Bandyci.
Tak!
PARKOWANIE SAMOCHODÓW
Lilí.
Inés, jak tam?
Jesteśmy w kanale i idziemy naprzód.
Zbliżamy się do pozycji.
Przyjęłam.
Lucas, Citlali?
Jesteście?
Lucas, Citlali.
Halo?
Jestem, Lilí.
Tak, jesteśmy gotowi.
Pamiętaj.
Jesteśmy małżeństwem z Hiszpanii, a nasz syn jest tygrysem.
Wszystko już zaplanowałeś.
Pewnie.
Dziękuję.
Dobrze wyglądacie.
Poproszę zaproszenia.
- Proszę. - Dziękuję.
Państwo Sainz i Ugarte. Jak minął lot?
Cudownie! Wszystko było idealnie.
- Słuchajcie, panowie, mam… - Dziękuję. Miłego wieczoru.
- To trochę jak… - Zaproszenia?
Nie wiem.
O rety.
Jak pięknie.
Dalej.
Idę. Szybciej nie dam rady.
- To ważni ludzie. - Tak jak my.
Nie denerwuj się.
Pomyśl, że to gra.
Gra? Znowu? Ale jaka?
Leo, Inés?
Jak tam?
Jeszcze nie dotarliśmy na miejsce.
Musimy podnieść i złożyć wiertło.
Niech to!
Nie wiem, czy uda mi się tam dojechać.
Leo, zdążysz.
Nie masz wyboru.
Nie mogę być wszędzie. To niemożliwe!
Lucas, pomożesz im?
Jak? Zaraz zacznie się gala.
Wymyśl coś. Leo, musisz już iść.
Słyszałaś?
Co?
Chyba ktoś tu jest.
Zasada numer 13.
Nikogo nie zostawiamy.
Idź, Bandolis. Zostanę z Inés.
- Idź. - Tak. Lecę.
Dzięki.
Lilí, jadę na pozycję.
Dziękuję.
Lilí dziękuje.
Żaden problem.
Zasada numer 13.
Twoja ręka!
Zdjęli ci gips!
- Tak! - Wygląda leniwie.
Chodźmy.
Dalej.
Dobra, dawaj.
Trzymam!
- Otwórz drzwi, trzymam. - Czekaj.
- Nie było drogi bez schodów? - Dalej.
Dalej.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
To dla nas wyjątkowy dzień.
Z dumą przedstawiam
Łzę Ognia.
Największy diament na świecie i jedyny o pomarańczowym odcieniu.
Jest wyceniany na ponad 100 milionów dolarów.
Znaleziony tu, na naszej pustyni.
Ty suko.
Jakbyś sama go znalazła.
Ta ziemia może dać nam tak wiele.
Dlatego już dziś
zainwestujcie w Diamenty Valdésa.
A staniecie się jeszcze bogatsi.
Dość rozmów o interesach.
Czas się zabawić.
Pierwsze 1000 żetonów jest na nasz koszt.
Możecie swobodnie podziwiać Łzę Ognia, napić się w barze i grać w kasynie.
Po prostu bawcie się dobrze.
Chodźmy na ruletkę.
Ogram tych drani.
Zróbmy to.
- Ale najpierw robota. - Jasne.
Przepraszam.
Kucnij.
Włączam.
Opuszczam.
- Uwaga. - O rety.
- W górę? - Tak.
O kurczę!
Octavio byłby dumny.
Tak jak ja.
- Nie lubię whisky. - Za dużo aromatu.
Jest piwo?
- Nie ma piwa. - Może tak. Nawet eleganckie…
Regina.
- Co jest? - Regina.
Regina tam jest.
To nie była część planu.
To moja ulubiona część.
Odłóżcie amory na potem. Słyszymy was.
Czekaj.
Zajmijcie pozycje w kasynie.
Chodźmy.
Przepraszam.
Włączaj.
Jeśli woda przestanie płynąć, spłoniemy żywcem.
Lilí,
zaczynamy.
Zaczynamy show.
Carlota?
Kim jesteś? Co tu robisz?
Nie ma tu Carloty.
Kim jesteś?
Muszę pogadać z Lilí.
To pułapka.
Citlali, jak tam?
Citlali?
Nie chcę zwracać uwagi.
Przyjęłam. Lucas, jak tam?
Lucas?
Czemu nie odpowiadacie?
Ja już dawno wszystko rozmieściłem.
Nie wiedziałam, że to zawody.
Pewnie, że nie.
Nie z tobą.
Uspokój się, Lucas.
Jeśli skończyłeś, zmień pozycję.
I…
po makale.
Przyjęłam.
Świetnie, faza pierwsza zakończona.
Teraz faza druga.
No dalej…
Leo, a ty?
Jestem na pozycji.
Przyjęłam.
Lucas? A ty?
- Stać! Tu nie… - Szlag!
Jestem.
Co?
Otwórzcie!
Zaczekaj, Lucas.
- Otwórz drzwi Lucasowi. - Dobra.
Miguel!
Wejdź.
Czekałem na ciebie.
Bez ciebie to nie to samo.
- Kocham cię. - Kocham cię.
A gips?
Niegrzeczna rączka.
Co to znaczy?
Cześć, Lucas.
Lilí, jesteśmy gotowi.
Świetnie, Lucas.
Czas rozpętać chaos.
Zaczynamy za trzy,
dwa,
jeden…
To działa.
Przyjęłam.
Idź po diament i daj znać.
Przyjęłam.
Ktoś chyba zhakował kasyno.
Złapcie ich.
Tak jest.
Dobry wieczór państwu.
Proszę za mną.
Niestety w naszym budynku wystąpił mały problem techniczny.
Proszę do kasyna.
Opuszczam.
Na pewno umiesz obsługiwać?
Wiem, co robię. Będę zjeżdżał powoli.
Obiecuję.
Alarmy wyłączone.
Mamy trzy minuty, nim się zorientują. Pospiesz się!
Lucas!
Wybacz, coś przerwało.
Dobra, opuść mnie.
Powoli.
Jeszcze trochę.
Jeszcze trochę. Jeszcze trochę.
Już.
I na podłogę.
Masz minutę i 50 sekund, potem kolej na Leo.
Gotów.
Lucas, zostanie mi jeszcze pół minuty.
Co?
BRAK SYGNAŁU
Lilí?
Hej, straciłem Lilí.
Gratulacje.
Wykazałaś się.
Ale go nie weźmiesz.
Nie chciałam go zabrać.
To fałszywka.
Nie słyszę cię. Zresetuj słuchawkę.
Słyszysz mnie? Lilí?
Za kogo ty się masz? Wiem, że nas zinfiltrowałaś.
Ten mundur ci nie pasuje.
Co?
Hej!
Inés!
Straciłem sygnał! Nic nie słyszę! Leo też.
Nie martw się, już blisko.
Na pewno?
Nie bądź naiwna, Lilí.
Myślisz, że diament jest w piwnicy.
Wiem, że twoi kumple tam wiercą.
Diament jest w moim gabinecie.
Ale w piwnicy czeka miła niespodzianka.
AKTYWOWANO
Ty suko.
Jadę!
Wsiadaj!
Dalej!
Stać!
Stop!
Z drogi!
Przepraszam!
Szlag!
Z drogi!
Zróbcie miejsce! Dzięki!
AKTYWOWANO
Nie!
Szlag!
Stać! Policja!
- Ręce do góry! - To koniec.
Biegnij, Lilí!
Zostaw to mnie!
Stój! Policja!
Za nimi!
Co się, kurwa, stało?
Nie powiesz?
Osoba, która powinna tu siedzieć…
to Regina Valdés.
- Ta, której zabiłaś ojca? - To nie tak.
Nie zabiłam go.
Nie chcesz sobie przypomnieć? Odświeżę ci pamięć.
Lucas Montessori.
Nie żyje.
Inés Ulloa.
Nie żyje.
Miguel Morales.
Nie żyje.
Zginęli przez ciebie.
Citlali Ake Isama. Gdzie ona jest?
Chyba uciekła.
Więc przyznajesz się do napadu?
Oczywiście.
Chcieliśmy okraść Reginę w ramach zemsty.
Inés mogła stracić przez nią opiekę nad synem.
A teraz Alex stracił matkę.
Co to jest?
Twoje zeznanie.
Nie podpiszę.
Jest kompletnie zagubiona.
- Co z nią zrobicie? - Jeszcze nie wiemy.
Hiszpania żąda ekstradycji za zabójstwo pani ojca.
- Mogę z nią pogadać? - Jeszcze nie.
Nie możemy tego jakoś załatwić?
Może spędzę z nią pięć minut, gdy pan pójdzie zjeść?
Nie przywitasz się?
Czego chcesz?
Masz diament. Wygrałaś.
Co wygrałam?
Zniszczyłaś mi rodzinę i ukradłaś ojca.
Najłatwiej byłoby cię zabić, ale na to już za późno.
Gdzie jest spadek?
Powiedział ci to, ale to moja forsa.
Gdzie on jest?
Mówię ostatni raz…
- Nie wiem, gdzie są twoje pieniądze. - Wiesz.
Są ukryte gdzieś w twojej głowie.
A ja zawsze dostaję to, czego chcę.
Ojciec wiedział, że jesteś zła.
Dlatego nic ci nie zostawił.
Gdy byłyśmy małe…
znalazł w łazience lalkę.
Na czole miała moje imię, a w brzuchu nóż.
Powiedział mi, żebym się nie martwiła.
Że będzie mnie chronił.
Wiesz, czemu to powiedział?
Bo wyznał, że jest też moim ojcem.
Wiedział, że jesteś suką.
Dlatego kazał ci tego nie mówić.
Oszalałabyś z zazdrości.
A i tak się to stało.
Zatrułaś jego leki, prawda?
Byłaś zazdrosna o jego miłość.
Sama to zrobiłaś?
Czy z Mano?
Nie potrzebuję pomocy.
Nie jestem jak ty.
Planowałam to od lat.
Powoli go podtruwałam, aż w końcu umarł.
I zrobię to samo z tobą.
Żegnaj, siostro.
Odwiedzę cię w Hiszpanii.
Jesteś sama.
Nie masz nikogo więcej.
Tylko mnie.
Zawsze wpadasz w pułapkę.
Regina?
Ja jestem pułapką.
Może twój plan nie wypalił.
Może Mano przeżył.
To pułapka.
Wszyscy zginą.
Może Ximena nas ostrzegła.
Przestań wiercić!
Stop.
Może pogadałam z kilkoma znajomymi z policji.
O jakiej kwocie mowa?
Myślę, że to wystarczy.
Może sami zdetonowaliśmy bombę.
Może moi przyjaciele zdążyli uciec.
I może nagraliśmy twoje zeznanie.
Sama to zrobiłaś?
Czy z Mano?
Nie potrzebuję pomocy. Nie jestem jak ty.
Planowałam to od lat.
Powoli go podtruwałam, aż w końcu umarł.
Jesteś sama.
I nie będę cię odwiedzać.
Żegnaj, siostro.
Dobra. Wiemy, co dalej.
Mam nadzieję, że kod to rok jej urodzin. Czyli 1996.
O rety.
Ojej.
Co?
Super!
Ale czad!
Zniszczysz go od patrzenia.
Sto milionów.
Może więcej.
Po trzy miliony na głowę.
- Więcej, niż nam zabrali. - I nie tylko.
Ten dupek zapłaci nam milion za wystawienie go w muzeum.
To chyba przesada, ale chociaż opłacę ci dentystę.
Touché.
Ten twój wąs to przesada. Ale umowa to umowa.
A może zapłaci 1,2 miliona, żeby każdy dostał po 200 tysięcy?
- Nieźle kombinujesz. - Co ty na to?
Pachita, to dla ciebie.
Wyjadę za to nad morze.
I zapłacę kilku przemytnikom,
by wysłali Reginie pozdrowienia od Pepy.
Tak!
Co teraz?
To koniec?
Każdy w swoją stronę?
Mógłbym spędzić kolejny rok, szukając z tobą skarbów.
Mógłbym przywyknąć…
do takiego życia.
Ale muszę iść.
Miłej podróży.
Tu jesteś.
- Mam propozycję. - Jaką?
Co robisz w weekend?
Jadę do Germána.
Dobra.
Nie zerwę z nim przez WhatsAppa.
Nie jestem taka.
- A przez telefon? - Nie, nie mogę.
- Czemu? Możesz. - Nie.
Lećmy do Chin karmić pandy.
Dobra.
Dobra, Chiny.
Ale muszę ogarnąć rodzeństwo i dom.
Do lata będę gotowa.
- Umowa stoi. - Tak.
- Poważnie. - Poważnie.
Obiecuję.
Najadłem się.
- Smakowało ci? - Tak.
Chodźmy.
- Dzięki. - Dziękujemy!
Chciałbym coś słodkiego. Możemy kupić?
Ale co?
Coś z chili. Felipe jadł takie ostre i chcę spróbować.
Dobra.
Hej…
Carmen!
Nie dzwoniłaś.
Wyjeżdżasz z Alexem?
Chyba nie za granicę?
Nie.
Wyczyścimy ci akta. Nie musisz odchodzić.
Na razie jadę na wakacje z synem.
Inés,
jesteś świetnym gliną.
Chcę cię zaprosić do pracy w AFI.
Będziemy ścigać dużych przestępców.
Byłoby wspaniale.
Przemyśl to.
Carmen.
Dzięki.
Za wszystko.
Chodź. Chcesz lody?
Mały.
Jak się masz?
Dobrze.
Co teraz?
No cóż…
To koniec.
Było dobrze.
Co dalej?
Zabieram tatę na wycieczkę.
- Serio. - Tak?
Tak. To, co z niego zostało.
Pamięta więcej, niż myślisz.
Wiem.
Tym razem z tobą nie jadę.
Już mnie nie potrzebujesz.
Zawsze potrzebuję.
Kiedy się zobaczymy?
Nie wiem.
Następnym razem.
Trzymaj się.
Ty też.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Na zawsze.
Dziękuję.
Powiedz, tato.
Jedziemy do Egiptu? Zobaczyć piramidy?
A Turcja?
Poszukamy skarbów?
Turcja.
Napisy: Marta Racka